Imam Nasa'i (الامام النسائي) - 5662 Hadith
Hadith
Imam Nasa'i : 3541
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ قَالَأَصَبْتُ أَرْضًا مِنْ أَرْضِ خَيْبَرَ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالًا أَحَبَّ إِلَيَّ وَلَا أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهَا قَالَ إِنْ شِئْتَ تَصَدَّقْتَ بِهَا فَتَصَدَّقَ بِهَا عَلَى أَنْ لَا تُبَاعَ وَلَا تُوهَبَ فِي الْفُقَرَاءِ وَذِي الْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَالضَّيْفِ وَابْنِ السَّبِيلِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ بِالْمَعْرُوفِ غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ مَالًا وَيُطْعِمَأَخْبَرَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي إِسْحَقَ الْفَزَارِيِّ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
Al à informât [Ishaq bin Ibrahim] che al à dit; al à ripuartât a nô [Abu Daud Al Hafari Umar bin Sa’d] di [Sufyan Atsauri] di [Ibn ‘Aun] di [Nafi’] di [Ibn Umar] di [Umar] al à dit; 'O ai cjapât tiere de tiere di Khaibar, daspò o soi lât al Rasulullah Sallam e o ai dit; “O ai cjapât tiere e no je tiere che mi plâs plui di chê tiere”. Al disè: ‘Se tu âs bisugne alore tu puedis dâlu in caritât’. Po dopo al lu à dât in caritât cu la cundizion che nol fos vendût o dât aes personis puaris, ai parincj dal apuestul, ai ospits e a Ibn Sabil. E a nol è nuie di mâl cu la persone che e si ocupe di mangjâ in mût bon cence slargjâ la ricjece e nudrî chei altris. Al è stât ripuartât a me [Harun bin Abdullah] che al à dit; al à contât [Muawiyah bin Amru] di [Abu Ishaq Al Fazari] di [Ibnu ‘Aun] di [Nafi’] di [Ibnu Umar] Radliallahu Anhu, dal Profete sallallahu Alaihi Wasallam cussì’.
Hadith
Imam Nasa'i : 3542
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي فَكَيْفَ تَأْمُرُ بِهِ قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا فَتَصَدَّقَ بِهَا عَلَى أَنْ لَا تُبَاعَ وَلَا تُوهَبَ وَلَا تُورَثَ فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالضَّيْفِ وَابْنِ السَّبِيلِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ وَيُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ
Al à ripuartât a nô [Humaid bin Mas’adah] che al à dit; al à contât [Yazid] - ven a stâi Ibn Zurai’ - al à dit; al à contât [Ibn ‘Aun] di [Nafi’] di [Ibn Umar] al à dit; Umar al veve otignût tiere a Khaibar, daspò al vignì al Profete Sallam e al disè; ‘O ai cjapât sù tiere che no à par nuie proprietât che o ai cjapât sù che e je plui preziose par me che la tiere, duncje ce che tu ordinis? Al disè: “Se tu âs bisugne alore tu puedis tignî il principâl e dâ la caritât cun chel”. Duncje al dave la caritât cu la cundizion che no fos vendude, no dade vie, no lassade aes personis puaris, ai parincj dal apuestul, ai servidôrs, inte strade di Allah, ai ospits e a Ibn Sabil. Nol è nuie di mâl cun la persone che si ocupe di lui par nudrîlu in mût bon, nudrî un amì cence fâlu cressi’.
Hadith
Imam Nasa'i : 3543
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ قَالَ وَأَنْبَأَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْمَرَهُ فِيهَا فَقَالَ إِنِّي أَصَبْتُ أَرْضًا كَثِيرًا لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُ فِيهَا قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا فَتَصَدَّقَ بِهَا عَلَى أَنَّهُ لَا تُبَاعُ وَلَا تُوهَبُ فَتَصَدَّقَ بِهَا فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَفِي الرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لَا جُنَاحَ يَعْنِي عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍاللَّفْظُ لِإِسْمَعِيلَ
Dopo vênus informât [Isma’il bin Mas’ud] al disè; al à contât cun nô [Bisyr] di [Ibn ‘Aun]. E al è stât ripuartât a nô [Humaid bin Mas’adah] che al à dit; al à dit [Bisyr] al à dit; al à contât [Ibn ‘Aun] di [Nafi’] di [Ibn Umar] al à dit; Umar al cjapà tiere a Khaibar e daspò al vignì al profete e al domandà la sô opinion rispiet a tiere. Al disè; ‘Di fat o ai otignût une vore di tiere, no ai mai otignût nissune proprietât che e sedi plui preziose par me di chê tiere. Cje ordinis rispiet ae tiere? Al disè: ‘Se tu âs di volê, tu puedis tignî il capital e dâi la caritât cun chel cun la cundizion che nol sedi vendût o dât vie’. Po dopo al dave la elemose ai puars, ai parincj dal Profete, ai siei servidôrs, in maniere di Allah, a Ibn Sabil e ai ospits. E al va ben par la persone che si ocupe di chel mangjâ o dâ di mangjâ ai amîs cence svilupâsi'. La formulazion dal hadith e je chê di Isma’il.
Hadith
Imam Nasa'i : 3544
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ السَّمَّانُ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ عُمَرَ أَصَابَ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَأْمِرُهُ فِي ذَلِكَ فَقَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا فَحَبَّسَ أَصْلَهَا أَنْ لَا تُبَاعَ وَلَا تُوهَبَ وَلَا تُورَثَ فَتَصَدَّقَ بِهَا عَلَى الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي الْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقَهُ غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ
Al è stât ripuartât a nô [Ishaq bin Ibrahim] al à dit; al à contât [Azhar As Samman] di [Ibnu ‘Aun] di [Nafi’] di [Ibn Umar], che Umar al otignì tiere a Khaibar daspò al vignì al Profete sallam domandant istruzions rivuart la tiere. Duncje al disè: ‘Se tu âs bisugne alore tu puedis tignî il principâl e dâ la caritât cun chel’. Po dopo al manten il capital cun la cundizion che a nol sedi vendût, dât in regâl o ereditât. E al dave la almose cun jê ai puars, ai parincj dal Profete, ai siei servidôrs, ai puars, a Ibn Sabil e ai ospits. E al va ben par la persone che si ocupe di chel mangjâ un pôc di chel in mût bon o dâ di mangjâ al so amì cence slargjâlu'.
Hadith
Imam Nasa'i : 3545
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ }قَالَ أَبُو طَلْحَةَ إِنَّ رَبَّنَا لَيَسْأَلُنَا عَنْ أَمْوَالِنَا فَأُشْهِدُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنِّي قَدْ جَعَلْتُ أَرْضِي لِلَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْعَلْهَا فِي قَرَابَتِكَ فِي حَسَّانَ بْنِ ثَابِتٍ وَأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ
Al è stât ripuartât a nô [Abu Bakr bin Nafi’] che al à dit; al à dit [Bahz] al à dit; al à dit [Hammad] al à dit; al à contât [Chebit] di [Anas] al à dit; ‘Cuant che chest verset al è vignût jù: ‘-No rivarâs mai ae virtût -perfete-, fintant che no spendis un pôc de ricjece che tu âs plasê-’ -D. Ali Imran: 92-, alore Abu Talhah al à dit; ‘Invezit, il nestri Signôr al ne domandarà dai nestris bens. Duncje o domandi la tô testemoneance, o Messazîr di Allah, che o ai fat la mê tiere par Allah’. Duncje il Rasulullah al disè: “Fâ cheste tiere pai to parincj, ven a stâi Hasan bin Thabit e Ubay bin Ka’b”.
Hadith
Imam Nasa'i : 3546
أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ عُمَرُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْمِائَةَ سَهْمٍ الَّتِي لِي بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَعْجَبَ إِلَيَّ مِنْهَا قَدْ أَرَدْتُ أَنْ أَتَصَدَّقَ بِهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ احْبِسْ أَصْلَهَا وَسَبِّلْ ثَمَرَتَهَا
Al à ripuartât a nô [al à dit bin ‘Abdurrahman] al à dit; al à contât [Sufyan bin ‘Uyainah] di [‘Ubaidullah bin Umar] di [Nafi’] di [Ibn Umar] al à dit; Umar al disè al Profete: “Pardabon, no ai mai otignût un tesor che o am plui des cent azions che o ai otignût a Khaibar. E o vuei dâi la caritât’. Duncje il Profete al à dit: ‘Tignî sù l’arbul e fâlu fruts inte strade di Allah’.
Hadith
Imam Nasa'i : 3547
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْخَلَنْجِيُّ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَجَاءَ عُمَرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ مَالًا لَمْ أُصِبْ مِثْلَهُ قَطُّ كَانَ لِي مِائَةُ رَأْسٍ فَاشْتَرَيْتُ بِهَا مِائَةَ سَهْمٍ مِنْ خَيْبَرَ مِنْ أَهْلِهَا وَإِنِّي قَدْ أَرَدْتُ أَنْ أَتَقَرَّبَ بِهَا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَاحْبِسْ أَصْلَهَا وَسَبِّلْ الثَّمَرَةَ
Dopo vênus informât [Mohammed bin Abdullah Al Khalanji] a Baitul Maqdis, al disè; al à contât [Sufyan] di [‘Ubaidullah bin Umar] di [Nafi’] di [Ibn Umar] di [Umar] Radliallahu Anhu, al à dit; 'Umar al vignì al Rasulullah Sallam e al disè; ‘O Messazîr di Allah, invezit o ai otignût un tesor che no ai mai otignût cussì. O vevi cent sclâfs, daspò o comprà cun lôr cent azions di Khaibar dai lôr parons, e o voleve rivâ plui dongje di Allah 'azza wajalla'. Duncje al disè: ‘Tignî sù l’arbul e fâlu fruts inte strade di Allah’.
Hadith
Imam Nasa'i : 3548
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصَفَّى بْنِ بَهْلُولٍ قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَالِمٍ الْمَكِّيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ قَالَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَرْضٍ لِي بِثَمْغٍ قَالَ احْبِسْ أَصْلَهَا وَسَبِّلْ ثَمَرَتَهَا
Al è stât ripuartât a nô [Mohammed bin Mushaffa bin Bahlul] al à dit; al à contât [Baqiyyah] di [Said bin Salim Al Makki] di [‘Ubaidullah bin Umar] di [Nafi’] di [Ibn Umar] di [Umar] al à dit; “O ai domandât al Rasulullah Sallallahu Wasallam su la mê tiere a Tsamgh, e al à dit: ‘Tignî l’arbul e fâi fruts di lui inte strade di Allah’.
Hadith
Imam Nasa'i : 3549
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَنْبَأَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عُمَرَ بْنِ جَاوَانَ رَجُلٍ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ وَذَاكَ أَنِّي قُلْتُ لَهُ أَرَأَيْتَ اعْتِزَالَ الْأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ مَا كَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْأَحْنَفَ يَقُولُأَتَيْتُ الْمَدِينَةَ وَأَنَا حَاجٌّ فَبَيْنَا نَحْنُ فِي مَنَازِلِنَا نَضَعُ رِحَالَنَا إِذْ أَتَى آتٍ فَقَالَ قَدْ اجْتَمَعَ النَّاسُ فِي الْمَسْجِدِ فَاطَّلَعْتُ فَإِذَا يَعْنِي النَّاسَ مُجْتَمِعُونَ وَإِذَا بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ نَفَرٌ قُعُودٌ فَإِذَا هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَالزُّبَيْرُ وَطَلْحَةُ وَسَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ فَلَمَّا قُمْتُ عَلَيْهِمْ قِيلَ هَذَا عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ قَدْ جَاءَ قَالَ فَجَاءَ وَعَلَيْهِ مُلَيَّةٌ صَفْرَاءُ فَقُلْتُ لِصَاحِبِي كَمَا أَنْتَ حَتَّى أَنْظُرَ مَا جَاءَ بِهِ فَقَالَ عُثْمَانُ أَهَاهُنَا عَلِيٌّ أَهَاهُنَا الزُّبَيْرُ أَهَاهُنَا طَلْحَةُ أَهَاهُنَا سَعْدٌ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ يَبْتَاعُ مِرْبَدَ بَنِي فُلَانٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ فَابْتَعْتُهُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنِّي ابْتَعْتُ مِرْبَدَ بَنِي فُلَانٍ قَالَ فَاجْعَلْهُ فِي مَسْجِدِنَا وَأَجْرُهُ لَكَ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ يَبْتَاعُ بِئْرَ رُومَةَ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ قَدْ ابْتَعْتُ بِئْرَ رُومَةَ قَالَ فَاجْعَلْهَا سِقَايَةً لِلْمُسْلِمِينَ وَأَجْرُهَا لَكَ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ يُجَهِّزُ جَيْشَ الْعُسْرَةِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ فَجَهَّزْتُهُمْ حَتَّى مَا يَفْقِدُونَ عِقَالًا وَلَا خِطَامًا قَالُوا نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ
Al è stât ripuartât a nô [Ishaq bin Ibrahim] al à dit; al à ripuartât a nô [Al Mu’tamir bin Sulaiman] al à dit; O ai sintût [mi pari] contâ di [Hushain bin ‘Abdurrahman] di [Umar bin Jawan] un om di Bani Tamim, o ai dit: ‘Ce pensis de cause che [Al Ahnaf] al si è voltât vie di ce che al è sucedût?’ Al rispuindè: ‘O ai sintût Al Ahnaf dî; ‘O soi rivât a Medine e o jeri daûr a fâ il Hajj, cuant che o jerin a cjase nestre e o anmarcavin il nestri veicul, di colp cualchidun al vignì daûr di nô e al disè; ‘Invezit la int e si è cjatade te Moschee! ' Dopo o ai viodût che la int e si cjatave dongje, e al è vignût fûr che tra lis personis che a jerin sierâts a jerin [Ali bin Abu Talib], [Az Zubair], [Thalhah] e [Sa'd bin Abu Waqqash], che la misericordie di Allah e sedi su di lôr. Cuant che o mi alçà viers di lôr, a mi disèrin: “Chest [Uthman bin Affan] al è rivât”. Al Ahnaf al à dit; — Al vignì cuntune cjamese zale zale. Dopo o ai dit al me amì: ‘Stâ dulà che tu sês fintant che no viodi ce che al puarte’. Alore Osman al disè; — Ali al è culì? Al è Az Zubair culì? E je Talha culì? Al è Sa’d culì? A àn rispuindût: ‘Sì’. Usman al disè alore; ‘Pardabon, o ti domandi e o jure cul non di Allah che nol è un diu che al merete di jessi adorât fûr di Lui. Savevitu che il Rasulullah Sallam al à dit une volte: ‘Cui che al compre une corde di camêl che e aparten ai Bani Fulan, Allah lu perdonarà’. Duncje o lu ai comprât e daspò o soi rivât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e i ai dit: ‘Invezit o ai comprât une corde di camêl che e apartignive ai Bani Fulan. Dopo al disè: ‘Stâ inte nestre moschee, e la ricompense e sarà par te’. A àn dit: ‘Sì’. Usman al disè; ‘O domandi e o jure in non di Allah che nol è un diu che al merete di jessi adorât fûr di Lui. Savevitu che il Rasulullah Sallam al à dit une volte: ‘Cui che al compre une cjase ben, Allah lu perdonarà’. Dopo o rivài al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e o disè: ‘O lu ai comprât’. Po dopo al disè: ‘Fâ che al sucedi dâ di bevi ai musulmans e la ricompense e sarà par te’. A àn dit: ‘Sì’. Othman al tornà a dî: ‘O domandi e o juri cul non di Allah che nol è un diu che al merete di jessi adorât fûr di Lui. Savevitu che il Rasulullah Sallam al à dit une volte: ‘Cui che al prepare un esercit di Al ‘Usrah, Allah lu perdonarà’. Duncje o ju preparà par no pierdi nissune corde o frene di camêl." Duncje a disèrin: 'Sì'. Othman al disè: 'O Allah, cjale. Oh Allah, viôt. O Allah, testemonie'.
Hadith
Imam Nasa'i : 3550
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ قَالَ سَمِعْتُ حُصَيْنَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ يُحَدِّثُ عَنْ عُمَرَ بْنِ جَاوَانَ عَنْ الْأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ قَالَخَرَجْنَا حُجَّاجًا فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَنَحْنُ نُرِيدُ الْحَجَّ فَبَيْنَا نَحْنُ فِي مَنَازِلِنَا نَضَعُ رِحَالَنَا إِذْ أَتَانَا آتٍ فَقَالَ إِنَّ النَّاسَ قَدْ اجْتَمَعُوا فِي الْمَسْجِدِ وَفَزِعُوا فَانْطَلَقْنَا فَإِذَا النَّاسُ مُجْتَمِعُونَ عَلَى نَفَرٍ فِي وَسَطِ الْمَسْجِدِ وَإِذَا عَلِيٌّ وَالزُّبَيْرُ وَطَلْحَةُ وَسَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ فَإِنَّا لَكَذَلِكَ إِذْ جَاءَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ عَلَيْهِ مُلَاءَةٌ صَفْرَاءُ قَدْ قَنَّعَ بِهَا رَأْسَهُ فَقَالَ أَهَاهُنَا عَلِيٌّ أَهَاهُنَا طَلْحَةُ أَهَاهُنَا الزُّبَيْرُ أَهَاهُنَا سَعْدٌ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَإِنِّي أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ يَبْتَاعُ مِرْبَدَ بَنِي فُلَانٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ فَابْتَعْتُهُ بِعِشْرِينَ أَلْفًا أَوْ بِخَمْسَةٍ وَعِشْرِينَ أَلْفًا فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ اجْعَلْهَا فِي مَسْجِدِنَا وَأَجْرُهُ لَكَ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ يَبْتَاعُ بِئْرَ رُومَةَ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ فَابْتَعْتُهُ بِكَذَا وَكَذَا فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ قَدْ ابْتَعْتُهَا بِكَذَا وَكَذَا قَالَ اجْعَلْهَا سِقَايَةً لِلْمُسْلِمِينَ وَأَجْرُهَا لَكَ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَظَرَ فِي وُجُوهِ الْقَوْمِ فَقَالَ مَنْ جَهَّزَ هَؤُلَاءِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ يَعْنِي جَيْشَ الْعُسْرَةِ فَجَهَّزْتُهُمْ حَتَّى مَا يَفْقِدُونَ عِقَالًا وَلَا خِطَامًا قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ
Al è stât ripuartât a nô [Ishaq bin Ibrahim] al à dit; al à ripuartât a nô [Abdullah bin Idris] al à dit; O ai sintût une volte [Hushain bin Abdurrahman] dî [Umar bin Jawan] di [Al Ahnaf bin Qais] disint; ‘O jerin une volte fûr a fâ il Hajj, daspò o jerin rivâts a Medine e o volevìn fâ il Hajj. Cuant che o jerin a cjase nestre e o vin amarrat il nestri veicul, di colp un al vignì daûr di nô e al disè; “In fat, la int e si è cjatade ta moschee e e je sconvolte”. Duncje o jerin lâts a moschee, al è vignût fûr che la int e si cjatave dongje di une vore di personis intal mieç de moschee, e al è vignût fûr che a jerin [Ali], [Az Zubair], [Thalhah] e [Sa’d bin Abu Waqqash]. In fat, cuant che in chestis cundizions al vignì di colp [Uthman bin ‘Affan] cuntune cjamese zale cun parêt, e al cuvierzè il cjâf cu la cjamese, al disè daspò; — Ali al è culì? E je Talha culì? Al è Az Zubair culì? Al è Sa’d culì? A disevin; 'Sì'. Usman al disè alore; ‘Pardabon, o ti domandi e o jure cul non di Allah che nol è un diu che al merete di jessi adorât fûr di Lui. Savevitu che il Rasulullah Sallam al à dit une volte: ‘Cui che al compre une corde di camêl che e aparten ai Bani Fulan, Allah lu perdonarà’. Duncje o lu ai comprât par vincj mila o vincj-e-cinc mila, daspò o soi rivât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e o lu ai contât. Dopo al disè: ‘Stâ inte nestre moschee, e la ricompense e sarà par te’. A àn dit: ‘Sì’. Othman al tornà a dî: ‘O domandi e o juri cul non di Allah che nol è un diu che al merete di jessi adorât fûr di Lui. Savevitu che il Rasulullah Sallam al à dit une volte: ‘Cui che al compre une cjase ben, Allah lu perdonarà’. Duncje o lu ai comprât a cussì e chel presit, daspò o soi rivât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e o ai dit: ‘O lu ai comprât a cussì e chel presit’. Po dopo al disè: ‘Fâ che al sucedi dâ di bevi ai musulmans e la ricompense e sarà par te’. A àn dit: ‘Sì’. Othman al tornà a dî: ‘O domandi e o juri cul non di Allah che nol è un diu che al merete di jessi adorât fûr di Lui. Savevi che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam une volte al cjalave lis faciis di diviersis personis e al disè: ‘Cui che ju prepare, Allah al ju perdonarà’. -O sei lis trupis di Al 'Usrah- Cussì o lis ai preparadis par no pierdi une sole corde di camêl e une sole frene. Cussì a disevin; 'Sì'. Usman al disè alore; ‘O Allah, viôt. O Allah, testemonie’.
Hadith
Imam Nasa'i : 3551
أَخْبَرَنِي زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي الْحَجَّاجِ عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ حَزْنٍ الْقُشَيْرِيِّ قَالَشَهِدْتُ الدَّارَ حِينَ أَشْرَفَ عَلَيْهِمْ عُثْمَانُ فَقَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ وَبِالْإِسْلَامِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ وَلَيْسَ بِهَا مَاءٌ يُسْتَعْذَبُ غَيْرَ بِئْرِ رُومَةَ فَقَالَ مَنْ يَشْتَرِي بِئْرَ رُومَةَ فَيَجْعَلُ فِيهَا دَلْوَهُ مَعَ دِلَاءِ الْمُسْلِمِينَ بِخَيْرٍ لَهُ مِنْهَا فِي الْجَنَّةِ فَاشْتَرَيْتُهَا مِنْ صُلْبِ مَالِي فَجَعَلْتُ دَلْوِي فِيهَا مَعَ دِلَاءِ الْمُسْلِمِينَ وَأَنْتُمْ الْيَوْمَ تَمْنَعُونِي مِنْ الشُّرْبِ مِنْهَا حَتَّى أَشْرَبَ مِنْ مَاءِ الْبَحْرِ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ وَالْإِسْلَامِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنِّي جَهَّزْتُ جَيْشَ الْعُسْرَةِ مِنْ مَالِي قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ وَالْإِسْلَامِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ الْمَسْجِدَ ضَاقَ بِأَهْلِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَشْتَرِي بُقْعَةَ آلِ فُلَانٍ فَيَزِيدُهَا فِي الْمَسْجِدِ بِخَيْرٍ لَهُ مِنْهَا فِي الْجَنَّةِ فَاشْتَرَيْتُهَا مِنْ صُلْبِ مَالِي فَزِدْتُهَا فِي الْمَسْجِدِ وَأَنْتُمْ تَمْنَعُونِي أَنْ أُصَلِّيَ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ وَالْإِسْلَامِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَلَى ثَبِيرٍ ثَبِيرِ مَكَّةَ وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَأَنَا فَتَحَرَّكَ الْجَبَلُ فَرَكَضَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرِجْلِهِ وَقَالَ اسْكُنْ ثَبِيرُ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ نَبِيٌّ وَصِدِّيقٌ وَشَهِيدَانِ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ شَهِدُوا لِي وَرَبِّ الْكَعْبَةِ يَعْنِي أَنِّي شَهِيدٌ
Al è stât ripuartât a nô [Ziyad bin Ayyub] che al à dit; al à contât [Said bin Amir] di [Yahya bin Abu Al Hajjaj] di [Said Al Jurairi] di [Tsumamah bin Hazn Al Qusyairi] al à dit; ‘O jeri a cjase cuant che [Uthman] al mostrà la sô glorie ai siei amìs, al disè; “O ti domandi e o juri par Allah e l’Islam, o savês che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al vignì a Medine e nol veve aghe dolce che il poç de Cjase, alore al disè: ‘Cui che al compre un poç de Cjase e daspò al met il so sec dentri insiemi cui secui dai musulmans cu la bontât di chel, alore al sarà dentri’. Po dopo o lu ai comprât de mê ricjece pure, po dopo o ai metût dentri il me sec dai secui dai musulmans, e tu mi âs proibît di bevi di chel fintant che no bevi de aghe dal mâr? A àn dit: ‘Oh Allah, al è vêr’. Usman al disè; ‘O vi domandi e o jure par Allah e l’Islam, o savês che o ai preparât l’esercit di Al ‘Usrah de mê ricjece? A disevin; “Oh mio Diu, al è vêr”. Uthman al disè di gnûf: “O vi domandi e o jure par Allah e l’Islam, o savevis che la moschee e jere plene di personis, alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: “Cui al à comprât la tiere da famee di Fulan e dopo al à zontât la moschee e al cjaparà la bontât tal hea?” Dopo o lu ai comprât de mê ricjece pure, daspò o lu ai zontât ae moschee e tu m’âs proibît di preâ dôs raka’s dentri? A àn rispuindût: ‘O Allah, al è vêr’. Osman al disè di gnûf: ‘O ti domandi e o juri cul non di Allah e dal Islam, o savês che il Rasulullah al jere une volte su la culine di Mecca cun Abu Bakr, Umar e me. Dopo la mont si movè cussì che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al cjaminà su di jê e al disè: ‘Stâ ferme, o culine! In fat, parsore di te al è un profete, un shiddiq e doi martîrs. A disevin; “Oh mio Diu, al è vêr”. Usman al disè alore; ‘Allah al è il Plui Grant! A àn testemoneât dal Signôr de Kaaba, che o soi un martîr’.
Hadith
Imam Nasa'i : 3552
أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ رَاشِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا خَطَّابُ بْنُ عُثْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِأَنَّ عُثْمَانَ أَشْرَفَ عَلَيْهِمْ حِينَ حَصَرُوهُ فَقَالَ أَنْشُدُ بِاللَّهِ رَجُلًا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَوْمَ الْجَبَلِ حِينَ اهْتَزَّ فَرَكَلَهُ بِرِجْلِهِ وَقَالَ اسْكُنْ فَإِنَّهُ لَيْسَ عَلَيْكَ إِلَّا نَبِيٌّ أَوْ صِدِّيقٌ أَوْ شَهِيدَانِ وَأَنَا مَعَهُ فَانْتَشَدَ لَهُ رِجَالٌ ثُمَّ قَالَ أَنْشُدُ بِاللَّهِ رَجُلًا شَهِدَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ بَيْعَةِ الرِّضْوَانِ يَقُولُ هَذِهِ يَدُ اللَّهِ وَهَذِهِ يَدُ عُثْمَانَ فَانْتَشَدَ لَهُ رِجَالٌ ثُمَّ قَالَ أَنْشُدُ بِاللَّهِ رَجُلًا سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ جَيْشِ الْعُسْرَةِ يَقُولُ مَنْ يُنْفِقُ نَفَقَةً مُتَقَبَّلَةً فَجَهَّزْتُ نِصْفَ الْجَيْشِ مِنْ مَالِي فَانْتَشَدَ لَهُ رِجَالٌ ثُمَّ قَالَ أَنْشُدُ بِاللَّهِ رَجُلًا سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ يَزِيدُ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ بِبَيْتٍ فِي الْجَنَّةِ فَاشْتَرَيْتُهُ مِنْ مَالِي فَانْتَشَدَ لَهُ رِجَالٌ ثُمَّ قَالَ أَنْشُدُ بِاللَّهِ رَجُلًا شَهِدَ رُومَةَ تُبَاعُ فَاشْتَرَيْتُهَا مِنْ مَالِي فَأَبَحْتُهَا لِابْنِ السَّبِيلِ فَانْتَشَدَ لَهُ رِجَالٌأَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحِيمِ قَالَ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السَّلَمِيِّ قَالَ لَمَّا حُصِرَ عُثْمَانُ فِي دَارِهِ اجْتَمَعَ النَّاسُ حَوْلَ دَارِهِ قَالَ فَأَشْرَفَ عَلَيْهِمْ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
Al è stât ripuartât a nô [Imran ben Bakkar ben Rasyid] al à dit; al à dit che [Cattab bin Usman] al à dit; al à dit [Isa bin Yunus] al à dit; al à dit [mi pari] di [Abu Ishaq] di [Abu Salamah bin 'Abdurrahman] che [Usman] al à mostrât la sô glorie a lôr cuant che a lu circondavin, Al à dit: 'O juri cul non di Allah su cualchidun che al à sintût dal Messazîr di Allah cuant che al è il dì. alore al sburtà il pît e al disè: ‘Stâ cuiet! In fat, nissun al è parsore di te fûr che un profete o un shiddiq o doi martîrs. E o soi cun lui? Po dopo la int lu laudà. Alore Osman al disè; “O jure intal non di Allah e o ai domandât a cualchidun che al veve viodût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al timp de bai’at di Ridlwan, al à dit: ‘Cheste e je la man di Allah, e cheste e je la man di Othman’. Po dopo la int lu laudà. Alore Osman al disè; 'O juri cul non di Allah su cualchidun che al à sintût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dî intal dì dal esercit di Al 'Usrah, al à dit: 'Cui che al dâ l'infaq al à ricevût? “Duncje o preparà metât esercit dal me tesor”. Po dopo la int lu laudà. Alore Osman al disè di gnûf: ‘O jure cul non di Allah su cualchidun che al à sintût il Messazîr di Allah sallallaahu alaihi Wasallam dî: ‘Cui che al zonte a cheste moschee une cjase in Cîl? ‘Duncje o lu ai comprât dal me tesor’. Po dopo la int lu laudà. Po dopo Othman al disè di gnûf: “O juri in Allah su cualchidun che al à viodût vendi il poç de cjase, alore o lu ai comprât de mê proprietât?” Po dopo la int lu laudà’. Al è stât ripuartât a me [Mohammed bin Wahb] che al à dit; al à dit che [Mohammed bin Salama] al à dit; al à dit che [Abu Abdurrahim] al à dit; al à contât [Zaid bin Abi Unais] di [Abu Ishaq] di [Abu 'Abdurrahman As Salami] al à dit; “Cuant che Uthman al jere circondât di cjase sô, la int si cjatave dongje di cjase sô”. Al disè; “Dopo [Uthman] al mostrà la sô glorie... e al menzonà il hadith”.
Hadith
Imam Nasa'i : 3553
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ أَجْرًا قَالَ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْبَقَاءَ وَلَا تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتْ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلَانٍ كَذَا وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ
Al è stât ripuartât a nô [Ahmad bin Harb] al à dit; al à contât [Mohammed bin Fudlail] di [‘Umarah] di [Abu Zura] di [Abu Hurairah] al à dit; ‘Un om al vignì al Profete e al disè; “O Messazîr di Allah, cuale caritât e à la plui grande ricompense?” Al disè: ‘Tu dâs la almose intant che tu sês in buine salût, stingjât e pôre de puaretât e tu âs di vivi par simpri, no tu ritardis -dâ la almose- fin che la vite no je rivade al to cuel. Tu disès: ‘Chest al è par cussì e cussì e chest al è par cussì e cussì’.
Hadith
Imam Nasa'i : 3554
أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّكُمْ مَالُ وَارِثِهِ أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنْ مَالِهِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا مِنَّا مِنْ أَحَدٍ إِلَّا مَالُهُ أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنْ مَالِ وَارِثِهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اعْلَمُوا أَنَّهُ لَيْسَ مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا مَالُ وَارِثِهِ أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنْ مَالِهِ مَالُكَ مَا قَدَّمْتَ وَمَالُ وَارِثِكَ مَا أَخَّرْتَ
Al à ripuartât a nô [Hannad bin As Sari] di [Abu Muawiyah] di [Al Amasy] di [Ibrahim At Taimi] di [Al Harith bin Suwaid] di [Abdullah] al à dit; “Il Messazîr di Allah al à dit: ‘Cui di voi al è la ricjece dal so erede che al ame plui de sô ricjece?’ A disevin; “O Messazîr di Allah, nol è nissun tra di nô fûr che se al preferìs la sô ricjece ae proprietât dal so erede.” Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè alore: ‘Savê, invezit, nol è nissun tra di voi che la sô ricjece al ame plui de sô ricjece. La tô ricjece e je ce che tu âs dât prioritât, invezit la ricjece dai tôs erêts e je ce che tu âs postponût'.
Hadith
Imam Nasa'i : 3555
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ{ أَلْهَاكُمْ التَّكَاثُرُ حَتَّى زُرْتُمْ الْمَقَابِرَ }قَالَ يَقُولُ ابْنُ آدَمَ مَالِي مَالِي وَإِنَّمَا مَالُكَ مَا أَكَلْتَ فَأَفْنَيْتَ أَوْ لَبِسْتَ فَأَبْلَيْتَ أَوْ تَصَدَّقْتَ فَأَمْضَيْتَ
Al è stât ripuartât a nô [Amru bin Ali] al à dit; al à dit [Yahya] al à dit; al à contât [Syu’bah] di [Qatadah] di [Mutharrif] di [so pari] dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, al à let il verset: ‘-La vantaç al à dismenteât di te fin che no tu jentris inte tombe-’ -D. A Tacatur: 1-2-. Al disè: ‘Il fi di Adam al disè; ‘Il me tesor, il me tesor’. Di fat, la tô ricjece e je ce che tu mangjis fintant che no la finissis, o la dopris fintant che no la distruzis, o la dâs ae caritât fintant che no la finìs'.
Hadith
Imam Nasa'i : 3556
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَقَ سَمِعَ أَبَا حَبِيبَةَ الطَّائِيَّ قَالَأَوْصَى رَجُلٌ بِدَنَانِيرَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَسُئِلَ أَبُو الدَّرْدَاءِ فَحَدَّثَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَثَلُ الَّذِي يُعْتِقُ أَوْ يَتَصَدَّقُ عِنْدَ مَوْتِهِ مَثَلُ الَّذِي يُهْدِي بَعْدَمَا يَشْبَعُ
Al à ripuartât a nô [Mohammed bin Basyyar] che al à dit; al à dit che [Mohammed] al à dit; al à dit [Syu’bah] al à dit; O ai sintût [Abu Ishaq] sintût [Abu Habibah Ath Thai] dî; ‘Cualchidun al à fat un testament cun cualchi dinari inte strade di Allah. Po dopo [Abu Ad Darda] al fo domandât -su chest-, daspò al contà dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, al disè: 'Par esempli, une persone che e libere un sclâf o e dâ la caritât cuant che al è daûr a murî e je come une persone che e dâ un regâl dopo che al è plen'.
Hadith
Imam Nasa'i : 3557
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَهُ شَيْءٌ يُوصَى فِيهِ أَنْ يَبِيتَ لَيْلَتَيْنِ إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ مَكْتُوبَةٌ عِنْدَهُ
Al è stât ripuartât a nô [Qutaibah bin Said] al à dit; al à contât [Al Fudlail] di [‘Ubaidullah] di [Nafi’] di [Ibn Umar] al à dit; “Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à dit: ‘Nol è dirit par un musulman che al à alc di lassâ, di restâ par dôs gnots fûr che se il so testament al è stât scrit de sô bande’.
Hadith
Imam Nasa'i : 3558
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَهُ شَيْءٌ يُوصَى فِيهِ يَبِيتُ لَيْلَتَيْنِ إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ مَكْتُوبَةٌ عِنْدَهُأَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا حِبَّانُ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَوْلَهُ
Al à ripuartât a nô [Mohammed bin Salamah] che al à dit; al à contât a nô [Ibnu Alqasim] di [Malik] di [Nafi’] di [Ibn Umar], che il Messazîr di Allah al à dit: ‘Nol è dirit par un musulman che al à alc di lassâ, di restâ par dôs gnots fûr che se il so testament al è stât scrit de sô bande’. Al à ripuartât a nô [Mohammed ben Hatim ben Nu’aim] al à dit; al à dit [Hibban] al à dit; al à ripuartât a nô [Abdullah] di [Ibn ‘Aun] di [Nafi’] di [Ibn Umar], il stes hadith’.
Hadith
Imam Nasa'i : 3559
أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ فَإِنَّ سَالِمًا أَخْبَرَنِي عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ تَمُرُّ عَلَيْهِ ثَلَاثُ لَيَالٍ إِلَّا وَعِنْدَهُ وَصِيَّتُهُقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ مَا مَرَّتْ عَلَيَّ مُنْذُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ذَلِكَ إِلَّا وَعِنْدِي وَصِيَّتِي
Al è stât ripuartât a nô [Yunus bin Abdul A’la] che al à dit; al à ripuartât a nô [Ibn Wahb] al à dit; al à ripuartât a me [Yunus] di [Ibn Shihab] che al à dit; che [Salim] al mi à comunicât di [Abdullah bin Umar] che il Profete al à dit: ‘Nol è dirit par un musulman -di passâ la gnot- plui di trê gnots fûr che se il so testament al è stât scrit de sô bande’. Abdullah bin Omar al à dit; “Di cuant che o ai sintût lis peraulis dal Rasulullah, no ai mai mancjât di scrivi il me testament”.
Hadith
Imam Nasa'i : 3560
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ الْوَزِيرِ بْنِ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ وَعَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَهُ شَيْءٌ يُوصَى فِيهِ فَيَبِيتُ ثَلَاثَ لَيَالٍ إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ عِنْدَهُ مَكْتُوبَةٌ
Al è stât ripuartât a nô [Ahmad ben Yahya ben Az Zubair ben Sulaiman] al à dit; O ai sintût [Ibn Wahb] dî; al à comunicât a me [Yunus] e [Amru bin Al Harith] di [Ibnu Shihab] di [Salim bin Abdullah] di [so pari] dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, che al à dit: 'Nol è just par un musulman che al à alc di lassâ, di stâ par trê gnots, gjavant che il so testament al sedi stât scrit'.
