Imam Tirmidzi : 1721
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَأْكُلْ أَحَدُكُمْ بِشِمَالِهِ وَلَا يَشْرَبْ بِشِمَالِهِ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَأْكُلُ بِشِمَالِهِ وَيَشْرَبُ بِشِمَالِهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ وَعُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ وَسَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَحَفْصَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهَكَذَا رَوَى مَالِكٌ وَابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَرَوَى مَعْمَرٌ وَعُقَيْلٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَرِوَايَةُ مَالِكٍ وَابْنُ عُيَيْنَةَ أَصَحُّ
Al à dit [Ishaq bin Mansur], al à dit [Abdullah bin Numair] Al à dit [Ubaidullah bin Umar] di [Ibn Shihab] di [Abu Bakr bin Ubaidullah bin Umar] di [Abdullah bin Umar] che il Profete al jere: ni bevi cu la man çampe, parcè che invezit il diu al mangje e al bef cu la man çampe’. In chest cjapitul a son ancje storiis di Jabir, Umar ben Salama ben Al Akwa', Anas ben Malik e Hafshah. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan Sahih. Compagn, al è stât contât di [Malik] e [Ibnu Uyainah] di [Az Zuhri] di [Abu Bakr bin Ubaidullah], di [Ibn Umar]. [Ma’mar] e [Uqail] a àn ancje contât di [Az Zuhri] di [Salim] di [Ibn Umar]. In ogni câs, la storie di Malik e di Ibn Uyainah e je plui autentiche.
Imam Tirmidzi : 1722
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَأْكُلْ بِيَمِينِهِ وَلْيَشْرَبْ بِيَمِينِهِ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَأْكُلُ بِشِمَالِهِ وَيَشْرَبُ بِشِمَالِهِ
Al à dit [Abdullah bin Abdurrahman] al à dit, Al à dit [Ja’far bin Aun] di [Al à dit bin Abu Arubah] di [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Salim] di [so pari] che il Messazîr di Allah (pâs e benedizions di Allah a sedin su di lui) al à dit: ‘Cuant che un cun te sô la sô man diestre. Parcè che Satan al mangje e al bef cu la man çampe.
Imam Tirmidzi : 1723
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَلْعَقْ أَصَابِعَهُ فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي فِي أَيَّتِهِنَّ الْبَرَكَةُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ وَكَعْبِ بْنِ مَالِكٍ وَأَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ سُهَيْلٍ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدًا عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ حَدِيثُ عَبْدِ الْعَزِيزِ مِنْ الْمُخْتَلِفِ لَا يُعْرَفُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِهِ
Al à contât [Mohammad bin Abdul Malik bin Abu Asy Syawarib], al à contât [Abdul Aziz bin Al Mukhtar] che di [Suhail bin Abu Salih] di [so pari] di [Abu Hurairah] al à dit parcè che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: dal -mangjâ- al conten benedizions'. In chest cjapitul a son ancje storiis di Jabir, Ka’ab bin Malik e Anas. Abu Isa al disè; Chest al è il hadith di Hasan Gharib, no lu cognossin fûr che di cheste strade, ven a stâi dal hadith di Suhail. E o ai domandât a Mohammed di chest hadith, cussì al à rispuindût: ‘Il hadith di Abdullah al è un hadith mukhtaliful, no cognossin nuie altri che il so hadith’.
Imam Tirmidzi : 1724
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ طَعَامًا فَسَقَطَتْ لُقْمَةٌ فَلْيُمِطْ مَا رَابَهُ مِنْهَا ثُمَّ لِيَطْعَمْهَا وَلَا يَدَعْهَا لِلشَّيْطَانِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَنَسٍ
Al è stât contât a nô [Qutaibah], al è stât contât a nô [Ibn Lahi’ah] di [Abu Zubair] di [Jabir] che il Profete sallallaahu alaihi Wasallam al à dit: ‘Se cualchidun al mangje mangjâ e un pôc di chel al cole, al à di gjavâ vie il polvar che al à lassât murî e daspò no mangjâlu’. Il hadith significatîf al è stât ancje contât di Anas.
Imam Tirmidzi : 1725
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَكَلَ طَعَامًا لَعِقَ أَصَابِعَهُ الثَّلَاثَ وَقَالَ إِذَا مَا وَقَعَتْ لُقْمَةُ أَحَدِكُمْ فَلْيُمِطْ عَنْهَا الْأَذَى وَلْيَأْكُلْهَا وَلَا يَدَعْهَا لِلشَّيْطَانِ وَأَمَرَنَا أَنْ نَسْلِتَ الصَّحْفَةَ وَقَالَ إِنَّكُمْ لَا تَدْرُونَ فِي أَيِّ طَعَامِكُمْ الْبَرَكَةُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Al Hasan ben Ali Al Khallal], al à dit [Affan ben Musulman], al à dit [Hammad ben Salamah], al à dit [Tsabit] di [Anas] che; Cuant che il Profete al mangjà il mangjâ, al lecà trê dêts. E al disè: ‘Se cualchidun al mangje mangjâ e un pôc al cole, al à di gjavâ vie la polvar che e si è messedade cun chel e daspò al à di mangjâle e nol à di lassâle al diu’. Dopo al à ancje ordenât di sgjavâ i plats, e al à dit: ‘Invezit, no savês cuai grans dal to mangjâ a contegnin benedizions’. Abu Isa al disè; Chest al è il hadith di Hasan Gharib.
Imam Tirmidzi : 1726
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْمُعَلَّى بْنُ رَاشِدٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي جَدَّتِي أُمُّ عَاصِمٍ وَكَانَتْ أُمَّ وَلَدٍ لِسِنَانِ بْنِ سَلَمَةَ قَالَتْدَخَلَ عَلَيْنَا نُبَيْشَةُ الْخَيْرِ وَنَحْنُ نَأْكُلُ فِي قَصْعَةٍ فَحَدَّثَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَكَلَ فِي قَصْعَةٍ ثُمَّ لَحِسَهَا اسْتَغْفَرَتْ لَهُ الْقَصْعَةُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ الْمُعَلَّى بْنِ رَاشِدٍ وَقَدْ رَوَى يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ الْأَئِمَّةِ عَنْ الْمُعَلَّى بْنِ رَاشِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ
Al à contât [Nashr bin Ali Al Jahdlami], al à contât [Abul Yaman Al Mu’alla bin Rasyid] al à dit, al à contât a me [la mê nonne] Umm Ashim - e je la ummu walad di Sinan bin Salamah, al à dit; [Nubaisyatul Khair] al vignì daûr di nô e o jerin daûr a mangjâ cuntun plat grant, daspò al ne contà; Di fat, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit une volte: ‘Cui che al mangje di un plat grant e daspò lu leche net, il plat al domandarà di sigûr il pardon par lui’. Al à dit Abu ‘Isa; Chest al è un hadith gharib che no cognossin fûr che dal hadith di Al Mualla bin Rasyid, e [Yazid bin Harun] e tancj studiôs che a àn contât chest hadith di [Mualla bin Rasyid].
Imam Tirmidzi : 1727
حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْبَرَكَةُ تَنْزِلُ وَسَطَ الطَّعَامِ فَكُلُوا مِنْ حَافَتَيْهِ وَلَا تَأْكُلُوا مِنْ وَسَطِهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ إِنَّمَا يُعْرَفُ مِنْ حَدِيثِ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ وَقَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ وَالثَّوْرِيُّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ
Al è stât contât a nô [Abu Raja`], al è stât contât a nô [Jarir] di [Atha' bin As Sa'ib] di [Al à dit bin Jubair] di [Ibn Abbas] che il Profete al à dit: 'Barakah al cole intal mieç dal mangjâ, duncje scomençâ a mangjâ dal mieç e no mangjâ dal'. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith autentic di Hasan che o cognossin dome dal hadith di Atha’ bin Sa’ib. [Syu’bah] e [Ats Tsauri] a àn contât chest hadith di [Atha’ bin Sa’ib]. Il hadith al è ancje contât di Ibn Umar.
Imam Tirmidzi : 1728
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ حَدَّثَنَا عَطَاءٌ عَنْ جَابِرٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ قَالَ أَوَّلَ مَرَّةٍ الثُّومِ ثُمَّ قَالَ الثُّومِ وَالْبَصَلِ وَالْكُرَّاثِ فَلَا يَقْرَبْنَا فِي مَسْجِدِنَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِي الْبَاب عَنْ عُمَرَ وَأَبِي أَيُّوبَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ وَقُرَّةَ بْنِ إِيَاسٍ الْمُزَنِيِّ وَابْنِ عُمَرَ
Al à contât [Ishaq bin Manshur], al à contât [Yahya bin Said Al Qathan] di [Ibn Juraij], al à contât [Atha`] di [Jabir] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: “Cui che al à mangjât chest agj, cheste cevole blancje, alore nol si svicine mai ae nestre moschee”. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith autentic di Hasan. In chest cjapitul a son ancje narazions di Umar, Abu Ayyub, Abu Hurairah, Abu Said, Jabir ben Samura, Cora ben Iyas e Ibnu Umar.
Imam Tirmidzi : 1729
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ يَقُولُنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَيُّوبَ وَكَانَ إِذَا أَكَلَ طَعَامًا بَعَثَ إِلَيْهِ بِفَضْلِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِ يَوْمًا بِطَعَامٍ وَلَمْ يَأْكُلْ مِنْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَتَى أَبُو أَيُّوبَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ ثُومٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَحَرَامٌ هُوَ قَالَ لَا وَلَكِنِّي أَكْرَهُهُ مِنْ أَجْلِ رِيحِهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Mahmud bin Ghailan], al à contât [Abu Dawud], al à contât [Syu’bah] di [Simak bin Harb] che al veve sintût [Jabir bin Samura] dî; Il Rasulullah al si fermà a cjase di Ayyub. Di solit, se Ayyub al mangjave un pôc di mangjâ, al mandave il rest a lui. Po dopo, un dì, al i mandà mangjâ, ma il Profete no lu mangjà. Duncje cuant che Ayyub al rivà al Profete, al i contà chest, infin il Profete al disè: ‘Al è aj in chel mangjâ’. Jop al disè; “O Messazîr di Allah, lis cevolis a son haram?” al rispuindè: ‘No, ma o lu odi par vie dal so odor fuart’. Abu Isa al disè; Chest al è un hasan autentic.
Imam Tirmidzi : 1730
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَدُّوَيْهِ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا الْجَرَّاحُ بْنُ مَلِيحٍ وَالِدُ وَكِيعٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ شَرِيكِ بْنِ حَنْبَلٍ عَنْ عَلِيٍّ أَنَّهُ قَالَنُهِيَ عَنْ أَكْلِ الثُّومِ إِلَّا مَطْبُوخًا
Al à contât [Mohammed bin Mudduwaih], al à contât [Musaddad], al à contât [Al Jarrah bin Malik] so pari Waki’, di [Abu Ishaq] di [Syarik bin Hanbal] di [Ali] che al à dit; ‘Al è stât vietât mangjâ lis cevolis se no son cotis’.
Imam Tirmidzi : 1731
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ شَرِيكِ بْنِ حَنْبَلٍ عَنْ عَلِيٍّ قَالَلَا يَصْلُحُ أَكْلُ الثُّومِ إِلَّا مَطْبُوخًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِذَلِكَ الْقَوِيِّ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا عَنْ عَلِيٍّ قَوْلُهُ وَرُوِي عَنْ شَرِيكِ بْنِ حَنْبَلٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلًا قَالَ مُحَمَّدٌ الْجَرَّاحُ بْنُ مَلِيحٍ صَدُوقٌ وَالْجَرَّاحُ بْنُ الضَّحَّاكِ مُقَارِبُ الْحَدِيثِ
Al à contât [Hannad], al à contât [Waki’] di [so pari] di [Abu Ishaq] di [Syarik bin Hanbal] di [Ali] che une volte al diseve; ‘Mangjâ l’agj nol è bon, gjavant che dopo vêlu cusinât’. Abu Isa al disè; Chest hadith cul isnad nol è fuart. E chest hadith al è stât contât ancje di Ali, ven a stâi la sô espression. E al è stât ancje contât di Syarik bin Hanbal, dal Profete, in maniere murâl. Mohammed al disè; Al Jara bin Malih al è un Shaduq. Intant, Al Jarra bin Adl Dlahak al à scrit il hadith.
Imam Tirmidzi : 1732
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّارُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ أُمَّ أَيُّوبَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ عَلَيْهِمْ فَتَكَلَّفُوا لَهُ طَعَامًا فِيهِ مِنْ بَعْضِ هَذِهِ الْبُقُولِ فَكَرِهَ أَكْلَهُ فَقَالَ لِأَصْحَابِهِ كُلُوهُ فَإِنِّي لَسْتُ كَأَحَدِكُمْ إِنِّي أَخَافُ أَنْ أُوذِيَ صَاحِبِيقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَأُمُّ أَيُّوبَ هِيَ امْرَأَةُ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ
Al à dit [Al Hasan ben Ash Shabbah Al Bazzar], al à dit [Sufyan ben Uyainah] di [Ubaidullah ben Abu Yazid] di [so pari] che [Ummu Ayyub], al à dit, che; Il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam une volte si fermà ae lôr residence, daspò a àn fat la competizion par dâilu mangjâ fat di cevolis, ma al Profete Sallallahu Alaihi Wasallam nol plaseve mangjâlu, cussì al disè ai siei amìs: ‘Mangjâ, parcè che no son il stes di un di voi, o ai pôre dal me amì’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith e Umm Ayyub e jere la femine di Abu Ayyub Al Anshari.
Imam Tirmidzi : 1733
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ عَنْ أَبِي خَلْدَةَ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ قَالَالثُّومُ مِنْ طَيِّبَاتِ الرِّزْقِوَأَبُو خَلْدَةَ اسْمُهُ خَالِدُ بْنُ دِينَارٍ وَهُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَقَدْ أَدْرَكَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ وَسَمِعَ مِنْهُ وَأَبُو الْعَالِيَةِ اسْمُهُ رُفَيْعٌ هُوَ الرِّيَاحِيُّ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ كَانَ أَبُو خَلْدَةَ خِيَارًا مُسْلِمًا
Al à contât [Mohammed bin Humaid], al à contât [Zaid bin Al Hubab] di [Abu Khaldah] di [Abu Aliyah] al à dit; ‘Lis cevolis a fasin part de buine fortune’. Abu Khaldah al si clamave Khalid bin Dinar e al jere un tsiqah secont i studiôs dal hadith, al veve ancje cjatât Anas bin Malik e al veve sintût hadith di lui. Abul al si clame Rufai. Abdurrahman bin Mahdi al à dit; Abu Khaldah al jere un bon musulman.
Imam Tirmidzi : 1734
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَغْلِقُوا الْبَابَ وَأَوْكِئُوا السِّقَاءَ وَأَكْفِئُوا الْإِنَاءَ أَوْ خَمِّرُوا الْإِنَاءَ وَأَطْفِئُوا الْمِصْبَاحَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَفْتَحُ غَلَقًا وَلَا يَحِلُّ وِكَاءً وَلَا يَكْشِفُ آنِيَةً وَإِنَّ الْفُوَيْسِقَةَ تُضْرِمُ عَلَى النَّاسِ بَيْتَهُمْقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ جَابِرٍ
Dopo vê contât [Qutaiba] di [Malik bin Anas] di [Abu Zubair] di [Jabir] al disè; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Sierâ lis puartis, leâ i cuvierts sui vâs di bevi, sburtâ o sierâ i vâs, e sflandôrâ lis lampadis parcè che il diu nol vierzarà ce che al è sierât, ni ce che al è leât e nol vierzarà un vâs. E lis suris a puedin cualchi volte brusâ lis cjasis umanis. In chest cjapitul a son ancje storiis di Ibn Umar, Abu Hurairah e Ibn Abbas. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith autentic di Hasan. E al è stât ancje contât in diviersis riis di Jabirr.
Imam Tirmidzi : 1735
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَتْرُكُوا النَّارَ فِي بُيُوتِكُمْ حِينَ تَنَامُونَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Ibn Abu Umar] -no dome un- a àn dit, Al à contât [Sufyan] di [Zuhri] di [Salim] di [so pari] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘No lassâ il fûc - no sflandôrâlu - intes vôs cjasis intant che si durmìs’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith autentic di Hasan.
Imam Tirmidzi : 1736
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ وَعُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ الثَّوْرِيِّ عَنْ جَبَلَةَ بْنِ سُحَيْمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقْرَنَ بَيْنَ التَّمْرَتَيْنِ حَتَّى يَسْتَأْذِنَ صَاحِبَهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ سَعْدٍ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Mahmud bin Ghailan], al à contât [Abu Ahmad Az Zubairi] e [Ubaidullah] di [Ats Tsauri] di [Jabalah bin Suhaim] di [Ibn Umar] al à dit; Il Rasulullah al à proibît a cualchidun di cjapâ dôs datis fintant che nol domande il permès al paron. Tal cjapitul e je ancje une storie di Sa’d Maula Abu Bakr. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith autentic di Hasan.
Imam Tirmidzi : 1737
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلِ بْنِ عَسْكَرٍ الْبَغْدَادِيُّ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْتٌ لَا تَمْرَ فِيهِ جِيَاعٌ أَهْلُهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ سَلْمَى امْرَأَةِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ قَالَ وَسَأَلْتُ الْبُخَارِيَّ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ لَا أَعْلَمُ أَحَدًا رَوَاهُ غَيْرَ يَحْيَى بْنِ حَسَّانَ
Al à contât [Mohammad bin Sahl bin Askar Al Baghdadi] e [Abdullah bin Abdurrahman] ducj i doi a àn dit, Al à contât [Yahya bin Hassan] Al à contât [Sulaiman bin Bilal] di [Hisyam bin Urwah] di [sô pari] di [Aislam al à dit] de cjase. dulà che a no son datis al vûl dî che i abitants a àn fam - par chei che a àn il mangjâ principâl datis-'. Il hadith plui significatîf al è stât contât de femine di Abu Rafi, Salma. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan Gharib che no cognossin dal hadith di Hisyam bin Urwah fûr che di cheste strade. E o ai domandât a Al Bukhari di chest hadith, cussì al à rispuindût: ‘No cognossi nissun che lu vedi contât infûr di Yahya bin Hassan’.
Imam Tirmidzi : 1738
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ لَيَرْضَى عَنْ الْعَبْدِ أَنْ يَأْكُلَ الْأَكْلَةَ أَوْ يَشْرَبَ الشَّرْبَةَ فَيَحْمَدَهُ عَلَيْهَاقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَعَائِشَةَ وَأَبِي أَيُّوبَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ نَحْوَهُ وَلَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ
A nus è stât contât [Hannad] e [Mahmud bin Ghailan] ducj i doi a àn dit: Al è stât contât a nus [Abu Usamah] di [Zakariya bin Abu Zaidah] di [Al à dit bin Abu Burdah] di [Anas bin Malik] che il Profete che al à dit: o al bef, al lu laude’. Tal cjapitul a son ancje narazions di Uqbah bin Amir, Abu Said, Aisyah, Abu Ayyub e Abu Hurairah. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan. E al è stât ancje contât di plui di un naradôr di Zacarie bin Abu Za’ida cuntun hadith come chel, e no lu cognossin fûr che dal hadith di Zacarie bin Abu Za’ida.
Imam Tirmidzi : 1739
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَشْقَرُ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ قَالَا حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَ بِيَدِ مَجْذُومٍ فَأَدْخَلَهُ مَعَهُ فِي الْقَصْعَةِ ثُمَّ قَالَ كُلْ بِسْمِ اللَّهِ ثِقَةً بِاللَّهِ وَتَوَكُّلًا عَلَيْهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ يُونُسَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ الْمُفَضَّلِ بْنِ فَضَالَةَ وَالْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ هَذَا شَيْخٌ بَصْرِيٌّ وَالْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ شَيْخٌ آخَرُ بَصْرِيٌّ أَوْثَقُ مِنْ هَذَا وَأَشْهَرُ وَقَدْ رَوَى شُعْبَةُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ أَخَذَ بِيَدِ مَجْذُومٍ وَحَدِيثُ شُعْبَةَ أَثْبَتُ عِنْدِي وَأَصَحُّ
A nus è stât contât [Ahmad bin Said Al Asyqar] e [Ibrahim bin Yaqub] ducj i doi a àn dit, Al è stât contât a nus [Yunus bin Mohammed], al è stât contât a nus [Al Mufadldlal bin Fadlalah] di [Habib bin Asy Muhammad] di [Mudulbilah bi] che il Messazîr di Allah al tignive la man di une persone colpide de lepre e la metè intun plat cun lui -par mangjâ-, daspò al disè: 'Mancjâ cul non di Allah -basmalah-, tsiqah -crodince ferme- in Allah, e plen di fidance in Lui'. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith gharib che no cognossin fûr che dal hadith di Yunus bin Mohammed di Mufadlal bin Fadlalah, al jere un sceic di Basra e Mufadlal bin Fadlalah al jere un altri seic di Basra, al jere plui tsiqah dal prin e plui famôs. E Syu’ba al à ancje contât chest hadith a Hubaib bin Siyahid di Ibn Buraidah che; “Ibn Umar al veve cjapât la man di une persone colpide de lepre”. E o pensi che il hadith Shu’bah al sedi plui autentic.
Imam Tirmidzi : 1740
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْكَافِرُ يَأْكُلُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ وَالْمُؤْمِنُ يَأْكُلُ فِي مِعًى وَاحِدٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيِّ وَأَبِي مُوسَى وَجَهْجَاهٍ الْغِفَارِيِّ وَمَيْمُونَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو
Al è stât contât a nô [Mohammad bin Basysyar], al è stât contât a nô [Yahya bin Said], al è stât contât a nô [Ubaidullah] di [Nafi’] di [Ibn Umar] dal Profete, al à dit: ‘Il incredul al mangje cun siet intestins, intant che un al crôt dome cun siet intestins. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan Sahih. In chest cjapitul a son ancje storiis di Abu Hurairah, Abu Said, Abu Basrah Al Ghifari, Jahjah Al Ghifari, Maimuna e Abdullah bin Amr.