Imam Tirmidzi : 1701
حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا انْتَعَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَبْدَأْ بِالْيَمِينِ وَإِذَا نَزَعَ فَلْيَبْدَأْ بِالشِّمَالِ فَلْتَكُنْ الْيُمْنَى أَوَّلَهُمَا تُنْعَلُ وَآخِرَهُمَا تُنْزَعُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Mi à contât [Al Ansari], mi à contât [Ma’n], mi à contât [Malik] -intune altre storie-. E a nus è stât contât [Qutaibah] di [Malik] di [Abu Zinad] di [Al A’raj] di [Abu Hurairah] che il Messazîr di Allah al à dit: ‘Cuant che un di voi al met sù sandai, al met prin chel just. E se al vûl lassâle lâ, alore meti prime chê di çampe. Fâ prime chê diestre cuant che si la met sù e la çampe prime cuant che si la gjave’. Abu Isa al disè; “Chest al è un hadith autentic di Hasan”.
Imam Tirmidzi : 1702
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْوَرَّاقُ وَأَبُو يَحْيَى الْحِمَّانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَدْتِ اللُّحُوقَ بِي فَلْيَكْفِكِ مِنْ الدُّنْيَا كَزَادِ الرَّاكِبِ وَإِيَّاكِ وَمُجَالَسَةَ الْأَغْنِيَاءِ وَلَا تَسْتَخْلِقِي ثَوْبًا حَتَّى تُرَقِّعِيهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ صَالِحِ بْنِ حَسَّانَ قَالَ و سَمِعْت مُحَمَّدًا يَقُولُ صَالِحُ بْنُ حَسَّانَ مُنْكَرُ الْحَدِيثِ وَصَالِحُ بْنُ أَبِي حَسَّانَ الَّذِي رَوَى عَنْهُ ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ ثِقَةٌ قَالَ أَبُو عِيسَى وَمَعْنَى قَوْلِهِ وَإِيَّاكِ وَمُجَالَسَةَ الْأَغْنِيَاءِ عَلَى نَحْوِ مَا رُوِيَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ رَأَى مَنْ فُضِّلَ عَلَيْهِ فِي الْخَلْقِ وَالرِّزْقِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى مَنْ هُوَ أَسْفَلَ مِنْهُ مِمَّنْ فُضِّلَ هُوَ عَلَيْهِ فَإِنَّهُ أَجْدَرُ أَنْ لَا يَزْدَرِيَ نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ وَيُرْوَى عَنْ عَوْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ قَالَ صَحِبْتُ الْأَغْنِيَاءَ فَلَمْ أَرَ أَحَدًا أَكْبَرَ هَمًّا مِنِّي أَرَى دَابَّةً خَيْرًا مِنْ دَابَّتِي وَثَوْبًا خَيْرًا مِنْ ثَوْبِي وَصَحِبْتُ الْفُقَرَاءَ فَاسْتَرَحْتُ
Al à dit [Yahya bin Musa], al à dit [Al à dit bin Mohammed Al Warraq] e [Abu Yahya Al Himmani] ducj i doi a àn dit, Al à dit [Salih bin Hassan] di [Urwah] di [‘Aisyah] Radliallahu Anha al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al mi à dit une volte: ‘Se tu âs di jessi cun me - o jessi compagn di me - in paradîs, alore cjape provisions di chest mont come lis provisions di un viazadôr e no messedâsi cu lis personis sioris e no considerâ i tôs vistîts di doprâ - straçâts, ven a stâi no adats par doprâju prin di te -'. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith Gharib che no cognossin fûr che dal hadith di Salih bin Hassan. E o ai sintût Mohammed dî; “Salih bin Hassan al jere un hadith munkarul, invezit Salih bin Abi Hassan, che Ibn Abi Dzuaib al à contât di lui, al jere un tsiqqah”. Abu Isa al disè; E il significât des peraulis dal Profete ‘E no associâsi cu lis personis sioris’. Al è come inte storie di Abu Hurairah Rhadliyallahu 'Anhu dal Profete Shallallahu Alaihi Wasallam che al à dit: 'Cui che al viôt un che al è superiôr a lui in tiermins di aspiets e fortune, alore al dovarès cjalâ lis personis che a son mancul di lui in tiermins di benedizions superiôrs a lui - sedi in tiermins di volontât, o in tiermins di volontât jessi simpri grats pes benedizions che Allah i à dât’. Narât di ‘Aun bin Abdullah al à dit; ‘O mi soi associât cun int siore, cussì no viodi nissun che al à plui volontât di me, cun lôr o viodi un camêl che al è miôr dal me e o viodi vistîts che a son miôr dal me. Po dopo o ai lât fûr cul faqir e il gno cûr al si è calmât’.
Imam Tirmidzi : 1703
حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَتْقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ وَلَهُ أَرْبَعُ غَدَائِرَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ قَالَ مُحَمَّدٌ لَا أَعْرِفُ لِمُجَاهِدٍ سَمَاعًا مِنْ أُمِّ هَانِئٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ الْمَكِّيُّ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَتْ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ وَلَهُ أَرْبَعُ ضَفَائِرَ أَبُو نَجِيحٍ اسْمُهُ يَسَارٌ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي نَجِيحٍ مَكِّيٌّ
Al à dit [Ibn Abu Umar], al à dit [Sufyan bin Uyainah] di [Ibn Abu Najih] di [Mujahid] di [Ummu Hani`] al à dit; “Il Profete al à dit che al jentrà a Meche e al veve cuatri cjavei intreçâts”. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Gharib e Mohammed al à dit; “No savevi che Mujahid al veve la stesse robe” -mai sintût- di Umm Hani”. Al à dit [Mohammed ben Basyyar], al à dit [Abdurrahman ben Mahdi], al à dit [Ibrahim ben Nafi’ Al Makki] di [Abu Najih] di [Mujahid] di [Ummu Hani`] al à dit; Il Rasulullah al vignì a Meche e al veve cuatri cjavei intreçâts. Abu Najih al è Yasar. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith gharib. Intant, Abdullah ben Abu Najih al è Makki.
Imam Tirmidzi : 1704
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَهُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُسْرٍ قَال سَمِعْتُ أَبَا كَبْشَةَ الْأَنْمَارِيَّ يَقُولُكَانَتْ كِمَامُ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُطْحًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُسْرٍ بَصْرِيٌّ هُوَ ضَعِيفٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ ضَعَّفَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَغَيْرُهُ وَبُطْحٌ يَعْنِي وَاسِعَةً
Mi è stât dit [Umaid ben Mas’adah], mi è stât dit [Mohammed ben Humran] di [Abu Said] che al è Abdullah ben Busr. Al disè: “O ai sintût [Abu Kabsyah Al Anmari] dî; “Il copiyah dai compagns dal Rasulullah al è larc - al cuvierç il cjâf-’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Munkar. Secont i esperts dal hadith, Abdullah binn Busr al jere un da’if. Ancje Yahya bin Said e altris a lu àn confermât. E Buthun al vûl dî waasi’ah -larc-.
Imam Tirmidzi : 1705
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ نَذِيرٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَضَلَةِ سَاقِي أَوْ سَاقِهِ فَقَالَ هَذَا مَوْضِعُ الْإِزَارِ فَإِنْ أَبَيْتَ فَأَسْفَلَ فَإِنْ أَبَيْتَ فَلَا حَقَّ لِلْإِزَارِ فِي الْكَعْبَيْنِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ رَوَاهُ الثَّوْرِيُّ وَشُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ
Al à dit [Qutaibah], al à dit [Abul Ahwash] di [Abu Ishaq] di [Musulman bin Nadzr] di [Hudzaifah] Rhadhiyallaahu ‘Anhu al à dit; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa sallam al à tignût il mê polmon e al à dit: 'Chest al è il limit dal vistît, se no volês - volês aumentâ la lungjece - alore tu puedis lâ un tic plui in bas, e se no volês, alore no tu âs il dirit di metisi vistîts che a superin lis anculis'. Abu Isa al disè; “Chest al è un hadith autentic di Hasan, [Tsauri] e [Syu’bah] lu àn contât di [Abu Ishaq]”.
Imam Tirmidzi : 1706
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الْعَسْقَلَانِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ رُكَانَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رُكَانَةَ صَارَعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَرَعَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رُكَانَةُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ فَرْقَ مَا بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْمُشْرِكِينَ الْعَمَائِمُ عَلَى الْقَلَانِسِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَإِسْنَادُهُ لَيْسَ بِالْقَائِمِ وَلَا نَعْرِفُ أَبَا الْحَسَنِ الْعَسْقَلَانِيَّ وَلَا ابْنَ رُكَانَةَ
Al à dit [Qutaibah], al à dit [Mohammed bin Rabi’ah] di [Abu Hasan Al Asqalani] di [Abu Ja’far bin Mohammed bin Rukanah] di [so pari] che; [Rukanah] une volte al à scombatût cul Profete Sallam e daspò il Profet Sallam lu à sconfit. Rukana al disè; O ai sintût dî il Rasulullah: ‘La diference jenfri di nô e i politeiscj e je l’Imamat sul cjapiel’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith gharib e il sanad nol è fuart e no cognossin ni Abul Hasan Al ‘Asqalani ni Ibn Rukanah.
Imam Tirmidzi : 1707
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ وَأَبُو تُمَيْلَةَ يَحْيَى بْنُ وَاضِحٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ خَاتَمٌ مِنْ حَدِيدٍ فَقَالَ مَا لِي أَرَى عَلَيْكَ حِلْيَةَ أَهْلِ النَّارِ ثُمَّ جَاءَهُ وَعَلَيْهِ خَاتَمٌ مِنْ صُفْرٍ فَقَالَ مَا لِي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ الْأَصْنَامِ ثُمَّ أَتَاهُ وَعَلَيْهِ خَاتَمٌ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ مَالِي أَرَى عَلَيْكَ حِلْيَةَ أَهْلِ الْجَنَّةِ قَالَ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ أَتَّخِذُهُ قَالَ مِنْ وَرِقٍ وَلَا تُتِمَّهُ مِثْقَالًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُسْلِمٍ يُكْنَى أَبَا طَيْبَةَ وَهُوَ مَرْوَزِيٌّ
Al à contât [Mohammed bin Humaid], al à contât [Zaid bin Hubab] e [Abu Tsumailah Yahya bin Wadlih] di [Abdullah bin Muslim] di [Abdullah bin Buraidah] di [so pari], al à dit; Un om al vignì al Profete cuntun anel di fier, daspò il profete al disè: ‘Parcè che tu âs metût sù lis zoiis dai abitants dal infier?’. alore l’om al tornà a meti sù un anel di Shufr, cussì al disè: ‘Parcè che o cjapi l’odor dai idoi di te. ?' Po dopo une altre volte, l’om al vignì cuntun anel di aur, cussì al disè: ‘Parcè che tu âs metût sù lis zoiis dal popul dal cîl?’. alore l’om al domandà: ‘Cjale anel o varès di meti sù?’. Lui al rispuindè: ‘Meti sù un anel di arint e no lu rafinâ fintant che nol è pesant come un mitsqal’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith gharib. Tal cjapitul al è dit; “Di Abdullah ben Amr e di Abdullah ben Muslim, il kunyah al è Abu Thaibah, ven a stâi Marwazi”.
Imam Tirmidzi : 1708
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ ابْنِ أَبِي مُوسَى قَال سَمِعْتُ عَلِيًّا يَقُولُنَهَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْقَسِّيِّ وَالْمِيثَرَةِ الْحَمْرَاءِ وَأَنْ أَلْبَسَ خَاتَمِي فِي هَذِهِ وَفِي هَذِهِ وَأَشَارَ إِلَى السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَىقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَابْنُ أَبِي مُوسَى هُوَ أَبُو بُرْدَةَ بْنُ أَبِي مُوسَى وَاسْمُهُ عَامِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ
Mi è stât contât [Ibn Abu Umar], mi è stât contât [Sufyan] di [Ashim bin Kulaib] di [Ibn Abu Musa] al à dit; O ai sintût [Ali] dî; “Il Rasulullah al à proibît di doprâ Al Qassiy - vistîts fats di sede - e Al Mitsarah Al Hamra - materassis ros fats di sede - cussì come di doprâ anei sui dêts indiçs e di mieç’. Abu Isa al disè; “Chest al è un hadith autentic di Hasan. Ibn Musa al è Abu Burda ben Abu Musa, il so non al è Amir ben Abdulla ben Qais.
Imam Tirmidzi : 1709
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ أَحَبَّ الثِّيَابِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَلْبَسُهَا الْحِبَرَةُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ
Al à dit [Mohammed bin Basyyar], al à dit [Mu’adz bin Hisyam] al à dit [mi pari] di [Qatadah] di [Anas] al à dit; “I vistîts che al plaseve di plui a jerin hibarah - vistîts decorâts cun coton-’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith hasan.
Imam Tirmidzi : 1710
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ يُونُسَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَمَا أَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى خُوَانٍ وَلَا فِي سُكُرُّجَةٍ وَلَا خُبِزَ لَهُ مُرَقَّقٌ قَالَ فَقُلْتُ لِقَتَادَةَ فَعَلَامَ كَانُوا يَأْكُلُونَ قَالَ عَلَى هَذِهِ السُّفَرِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَيُونُسُ هَذَا هُوَ يُونُسُ الْإِسْكَافُ وَقَدْ رَوَى عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
Al à dit [Mohammed bin Basyyar], al à dit [Mu’adz bin Hisyam] al à dit [mi pari] di [Yunus] di [Qatadah] di [Anas] al à dit; ‘Il Profete nol à mai mangjât a une taule lungje, ni cuntun vassoi grant. E nol à mai fat il pan croustiant. Duncje o ai domandât a Qatadah: ‘Dopo par ce motîf a mangjin a cheste taule?’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith hasan gharib. Mohammed ben Basiyar; Yunus culì al è Yunus Al Iskafi. E [Abdul Warits bin Said] al à contât di [Said bin Abu Arubah] di [Qatadah], di [Anas] dal Profete, cun hadith come chel.
Imam Tirmidzi : 1711
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدِ بْنِ أَنَسٍ قَال سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُأَنْفَجْنَا أَرْنَبًا بِمَرِّ الظَّهْرَانِ فَسَعَى أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهَا فَأَدْرَكْتُهَا فَأَخَذْتُهَا فَأَتَيْتُ بِهَا أَبَا طَلْحَةَ فَذَبَحَهَا بِمَرْوَةٍ فَبَعَثَ مَعِي بِفَخِذِهَا أَوْ بِوَرِكِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَكَلَهُ قَالَ قُلْتُ أَكَلَهُ قَالَ قَبِلَهُقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ وَعَمَّارٍ وَمُحَمَّدِ بْنِ صَفْوَانَ وَيُقَالُ مُحَمَّدُ بْنُ صَيْفِيٍّ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ لَا يَرَوْنَ بِأَكْلِ الْأَرْنَبِ بَأْسًا وَقَدْ كَرِهَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ أَكْلَ الْأَرْنَبِ وَقَالُوا إِنَّهَا تَدْمَى
Al à dit [Mahmud bin Ghailan], al à dit [Abu Dawud], al à contât a nô [Syu’bah] di [Hsyam bin Zaid bin Anas] al à dit, o ai sintût [Anas] dî; ‘O vin cjatât un cunin a Marru Azh Zhahran, cussì i compagns dal Profete a cjaminavin daûr di lui. Dopo o lu viodè e o lu cjapà e o lu puartà denant di Abu Talhah, daspò Abu Talhah lu massacrà a Marwa. Po dopo al mi à mandât a mandâ la sô cosce o la sô ingrune al Profete, cussì al lu à mangjât’. Abu Isa al disè; In chest cjapitul al è dit; Di Jabir e Mohammed bin Shafwan e di solit al è clamât Mohammed bin Shaifi, e chest al è un hadith di Hasan Sahih. E secont la plui part dai Ahlul Ilmi, no je robe di mâl a mangjâ cjar di cunin, ma cualchidun di lôr al la odee e a disin; “Invezit il cunin al jere daûr a sangjâ”.
Imam Tirmidzi : 1712
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ أَكْلِ الضَّبِّ فَقَالَ لَا آكُلُهُ وَلَا أُحَرِّمُهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عُمَرَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَثَابِتِ بْنِ وَدِيعَةَ وَجَابِرٍ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَسَنَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي أَكْلِ الضَّبِّ فَرَخَّصَ فِيهِ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ وَكَرِهَهُ بَعْضُهُمْ وَيُرْوَى عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ أُكِلَ الضَّبُّ عَلَى مَائِدَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّمَا تَرَكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقَذُّرًا
Mi è stât contât [Qutaibah], mi è stât contât di [Malik bin Anas] di [Abdullah bin Dinar] di [Ibn Umar] che al Profete al è stât domandât une volte a Wasallam di mangjâ la cjar di lisiert monitor, cussì al à rispuindût: 'No la mangji e no la proibis.' E tal cjapitul al è dit; Di Umar e Abu Said e Ibnu Abbas e Tabit ben Wadi’ah e Jabir ben Abdurrahman ben Hasana. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan Sahih. I studiôs a no son dacuardi sul mangjâ la cjar dal lisiert monitor. Cualchi studiôs dai compagns dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al à dât sostign, ma cualchidun di lôr lu odeave. E al è stât contât di Ibn Abbas che al à dit; ‘La cjar dal lizard e jere une volte mangjade tai plats dal Profete. E no lu mangjà dome parcè che al pensave che al fos sporc’.
Imam Tirmidzi : 1713
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ابْنِ أَبِي عَمَّارٍ قَالَ قُلْتُ لِجَابِرٍالضَّبُعُ صَيْدٌ هِيَ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ آكُلُهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ لَهُ أَقَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا وَلَمْ يَرَوْا بِأَكْلِ الضَّبُعِ بَأْسًا وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَقَ وَرُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثٌ فِي كَرَاهِيَةِ أَكْلِ الضَّبُعِ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ وَقَدْ كَرِهَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ أَكْلَ الضَّبُعِ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ قَالَ يَحْيَى الْقَطَّانُ وَرَوَى جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ابْنِ أَبِي عَمَّارٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عُمَرَ قَوْلَهُ وَحَدِيثُ ابْنِ جُرَيْجٍ أَصَحُّ وَابْنُ أَبِي عَمَّارٍ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ الْمَكِّيُّ
Al à dit [Ahmad ben Mani’], al à dit [Isma’il ben Ibrahim] Al à dit [Ibn Juraij] di [Abdullah ben Ubaid ben Umair] di [Ibn Abu Ammar] al à dit; Une volte o ai domandât a [Jabir], ‘I lisiers a son considerâts bestiis di cjace?’ Jabir al rispuindè: ‘Sì’. O ai domandât di gnûf: ‘O pues mangjâlu?’. Jabir al rispuindè: ‘Sì’. O ai domandât di gnûf: “Al à mai dit cussì?” Jabir al rispuindè: ‘Sì’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan Sahih e cualchi Ahlul Ilmi al pense cussì. Secont lôr, no je robe di mâl a mangjâ la cjar dal lizard monitor. Cheste e je la opinion di Ahmad e Ishaq. E al è stât contât dal Profete un hadith rivuart al makruh di mangjâ cjar di lizard monitor, ma l’isnad nol è fuart. Cualchi studiôs al condane ancje il mangjâ cjar di lisiert, come Ibnul Mubarak. Yahya Al Qathan al à dit; Jarir bin Hazim al à contât chest hadith di Abdullah bin Ubaid bin Umair di Ibn Abu Ammar di Jabir di Umar. Intant, il hadith di Ibn Juraij al è plui autentic. Ibnu Abu Ammar al è Abdurrahman bin Abdullah bin Abu Ammar Al Makki.
Imam Tirmidzi : 1714
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ أَبِي أُمَيَّةَ عَنْ حِبَّانَ بْنِ جَزْءٍ عَنْ أَخِيهِ خُزَيْمَةَ بْنِ جَزْءٍ قَالَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَكْلِ الضَّبُعِ فَقَالَ أَوَ يَأْكُلُ الضَّبُعَ أَحَدٌ وَسَأَلْتُهُ عَنْ الذِّئْبِ فَقَالَ أَوَيَأْكُلُ الذِّئْبَ أَحَدٌ فِيهِ خَيْرٌقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ إِسْمَعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ أَبِي أُمَيَّةَ وَقَدْ تَكَلَّمَ بَعْضُ أَهْلِ الْحَدِيثِ فِي إِسْمَعِيلَ وَعَبْدِ الْكَرِيمِ أَبِي أُمَيَّةَ وَهُوَ عَبْدُ الْكَرِيمِ بْنُ قَيْسِ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ وَعَبْدُ الْكَرِيمِ بْنُ مَالِكٍ الْجَزَرِيُّ ثِقَةٌ
Al à contât [Hannad], al à contât [Abu Muawiyah] di [Isma’il bin Muslim] di [Abdul Karim bin Abul Mukhariq Abu Muawiyah] di [Hibban bin Jazu] di [sô fradi] Khuzaimah bin Jaz’u, al à dit; Une volte o ai domandât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam di mangjâ cjar di lisier, cussì al à rispuindût: ‘Al mangje cualchidun la cjar di lisier?’. alore o ai domandât di mangjâ cjar di lup, cussì al à rispuindût: ‘E je alc di bon par cualchidun che al mangje cjar di lup?’. Abu Isa al disè; L’isnad di chest hadith nol è fuart, no lu cognossin fûr che dal hadith di Isma’il bin Musulman di Abdul Karim Abu Uamayyah. E cualchi hadith di Ahlul al à comentât Isma’il e Abdul Karim Abu Umayyah. Al è Abdul Karim ben Qais ben Abu Al Mukhariq e Abdul Karim ben Malik ben Malik Al Jazari al è un tsiqqah.
Imam Tirmidzi : 1715
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَنَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَأَطْعَمَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لُحُومَ الْخَيْلِ وَنَهَانَا عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهَكَذَا رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ جَابِرٍ وَرَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ جَابِرٍ وَرِوَايَةُ ابْنِ عُيَيْنَةَ أَصَحُّ قَالَ و سَمِعْت مُحَمَّدًا يَقُولُ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ أَحْفَظُ مِنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ
Al à dit [Qutaibah ben Said] e [Nashru ben Ali] ducj i doi a àn dit, Al à dit [Sufyan] di [Amru ben Dinar] di [Jabir] al à dit; Il Rasulullah Sallam al à dât di mangjâ cjar di cjaval, ma al à proibît di mangjâ cjar di himar - aselin -. Tal cjapitul a son; Di Asma e di Abu Bakar. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith autentic di Hasan. E cheste e je une altre narazion di Amr bin Dinar, di Habir. E [Hamed ben Yazid] di [Amru ben Dinar] di [Mohammed ben Ali] di [Jabir] Intant, la storie plui autentiche e je chê di Ibn Uyainah. E o ai sintût Mohammed dî; “Sufyan ben Uyainah al è plui fuart ta sô memorizazion di Hamad ben Zaid”.
Imam Tirmidzi : 1716
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَالْحَسَنِ ابْنَىْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِمَا عَنْ عَلِيٍّ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ مُتْعَةِ النِّسَاءِ زَمَنَ خَيْبَرَ وَعَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الْأَهْلِيَّةِحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَالْحَسَنِ هُمَا ابْنَا مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ يُكْنَى أَبَا هَاشِمٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَكَانَ أَرْضَاهُمَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ فَذَكَرَ نَحْوَهُ و قَالَ غَيْرُ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ وَكَانَ أَرْضَاهُمَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Mohammed bin Basyyar], al à contât [Abdul Wahhab Ats Tsaqafi] di [Yahya bin Said Al Ansari] di [Malik bin Anas] di [Zuhri] -intune altre storie-. E al à contât [Ibn Abu Umar] al à contât [Sufyan bin Uyainah] di [Zuhri] di [Abdullah] e [Al Hasan] che a son ducj i doi i fîs di Mohammed bin Ali di [pari] ducj i doi, di [Ali] al à dit; “Il dì di Khaibar, il Rasulullah al proibì i matrimonis mut’ah e al proibì ancje il mangjâ cjar himar domade”. Mi à dit che [Sufyan] di [Az Zuhri] di [Abdullah] e [Al Hasan] a son ducj i doi fîs di Mohammed ben Al Hanafiyah, e il pari di Abdullah ben Mohammed al è Abu Hasyim. Az Zuhri al disè; “Il plui grant dai doi al è Al Hasan bin Mohammed”. Po dopo al menzonà ancje un hadith come chel. E a si è dit infûr di Said bin Abdurrahman, di Ibn Uyainah che il plui grant tsiqah dai doi al è Abdullah bin Mohammed. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith autentic di Hasan.
Imam Tirmidzi : 1717
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَرَّمَ يَوْمَ خَيْبَرَ كُلَّ ذِي نَابٍ مِنْ السِّبَاعِ وَالْمُجَثَّمَةَ وَالْحِمَارَ الْإِنْسِيَّقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَجَابِرٍ وَالْبَرَاءِ وَابْنِ أَبِي أَوْفَى وَأَنَسٍ وَالْعِرْبَاضِ بْنِ سَارِيَةَ وَأَبِي ثَعْلَبَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَأَبِي سَعِيدٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرَوَى عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ وَغَيْرُهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو هَذَا الْحَدِيثَ وَإِنَّمَا ذَكَرُوا حَرْفًا وَاحِدًا نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنْ السِّبَاعِ
Mi è stât contât [Abu Kuraib], mi è stât contât [Husain bin Ali Al Ju’fi] di [Za’idah] di [Mohammed bin Amr] di [Abu Salamah] di [Abu Hurairah] che; “Il dì di Khaibar, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al proibì ducj i animâi salvadis che a jerin doprâts come bersai par trai cussì come i asei domats”. In chest cjapitul a son ancje storiis di Ali, Ali, Jabir, Ibnu Abu Aufa, Anas, Al 'Irbadl bin Sariyah, Abu Tsa'labah e Ibnu Abu Said. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan Sahih. [Abdul Aziz bin Mohammed] e altris a àn contât chest hadith di [Mohammed bin Amr], ma a menzonin une frase, ven a stâi; “Il Profet al à proibît di mangjâ la cjar di cualsisei animâl salvadi”.
Imam Tirmidzi : 1718
حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ الطَّائِيُّ حَدَّثَنَا سَلْمُ بْنُ قُتَيْبَةَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قُدُورِ الْمَجُوسِ فَقَالَ أَنْقُوهَا غَسْلًا وَاطْبُخُوا فِيهَا وَنَهَى عَنْ كُلِّ سَبْعٍ ذِي نَابٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ مَشْهُورٌ مِنْ حَدِيثِ أَبِي ثَعْلَبَةَ وَرُوِيَ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ وَأَبُو ثَعْلَبَةَ اسْمُهُ جُرْثُومٌ وَيُقَالُ جُرْهُمٌ وَيُقَالُ نَاشِبٌ وَقَدْ ذُكِرَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ
Al à dit [Zaid bin Ahzam Ath Tha`i], al à dit [Salmu bin Qutaibah] Al à dit [Syu’ba] di [Ayyub] di [Abu Qilabah] di [Abu Tsa’labah] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al fo domandât une volte dai vâs che a apartignivin ai Magjis, cussì al rispuindè: ‘Lavâ i vâs che a apartignivin a lôr, e doprâju par cusinâ’. Po dopo al proibì ancje di mangjâ cualsisei cjar di bestie salvadie. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith Masyhur, ven a stâi dal hadith di Abu Tsa’labah. E e je stade ancje narade di lui infûr di cheste strade. Il non di Abu Tsa’labah al è Jurtsum e al è ancje clamât Jurhum e Nasyib. Chest hadith al è stât menzonât ancje di Abu Qilaba, di Asma’ Ar Rahabi, di Abu Sa’laba.
Imam Tirmidzi : 1719
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى بْنِ يَزِيدَ الْبَغْدَادِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَيْشِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَيُّوبَ وَقَتَادَةَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ أَنَّهُ قَالَيَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ أَهْلِ الْكِتَابِ فَنَطْبُخُ فِي قُدُورِهِمْ وَنَشْرَبُ فِي آنِيَتِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ لَمْ تَجِدُوا غَيْرَهَا فَارْحَضُوهَا بِالْمَاءِ ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ صَيْدٍ فَكَيْفَ نَصْنَعُ قَالَ إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ الْمُكَلَّبَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَقَتَلَ فَكُلْ وَإِنْ كَانَ غَيْرَ مُكَلَّبٍ فَذُكِّيَ فَكُلْ وَإِذَا رَمَيْتَ بِسَهْمِكَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَقَتَلَ فَكُلْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Ali bin Isa bin Yazid Al Baghdadi], al à dit [Ubaidullah bin Muhammad Al 'Aisyi], al à dit [Hammad bin Salamah] di [Ayyub] e [Qatadah] di [Abu Qilabah] di [Abu Asma` Arbu Rahabi] al à dit di [A; ‘O Messazîr di Allah, o vivìn inte residence dal Popul dal Libri cussì o cusin cui lôr vâs e o bevin ancje cui lôr vâs’. Duncje il Rasulullah al à dit: ‘Se no cjapis alc di diferent di chel, alore lavâlu cun aghe’. Po dopo Abu Tsa’labah al disè di gnûf: ‘O Messazîr di Allah, invezit o vivìn intune zone di cjace’. Al disè: ‘Se tu lassis fûr il to cjan che al è stât alenât disint prin il non di Allah, alore il cjan lu cope, daspò lu mangje. In ogni câs, se il to cjan nol è un cjan alenât ma tu âs timp di maçâlu, alore mangjalu. Compagn, se tu lassis fûr la tô frece disint il non di Allah e l’animâl di cjace al ven copât, alore mangjale’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan Sahih.
Imam Tirmidzi : 1720
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ وَأَبُو عَمَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مَيْمُونَةَأَنَّ فَأْرَةً وَقَعَتْ فِي سَمْنٍ فَمَاتَتْ فَسُئِلَ عَنْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَلْقُوهَا وَمَا حَوْلَهَا وَكُلُوهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ مَيْمُونَةَ وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مَيْمُونَةَ أَصَحُّ وَرَوَى مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ وَهُوَ حَدِيثٌ غَيْرُ مَحْفُوظٍ قَالَ و سَمِعْت مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ يَقُولُ وَحَدِيثُ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرَ فِيهِ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْهُ فَقَالَ إِذَا كَانَ جَامِدًا فَأَلْقُوهَا وَمَا حَوْلَهَا وَإِنْ كَانَ مَائِعًا فَلَا تَقْرَبُوهُ هَذَا خَطَأٌ أَخْطَأَ فِيهِ مَعْمَرٌ قَالَ وَالصَّحِيحُ حَدِيثُ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مَيْمُونَةَ
Al à dit che [Sufyan] di [Az Zuhri] di [Ubaidullah] di [Ibn Abbas] di [Maimunah] al à dit; Che e jere une surîs che e colà sul sburt e e murì, alore il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al domandà di chest, cussì al disè: ‘Butâ vie la surîs insiemi cul sburt ator di jê e mangjâ il rest’. In chest cjapitul, e je ancje une storie di Abu Hurairah. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan Sahih. E chest hadith al è stât contât ancje di Az Zuhri di Ubaidullah di Ibn Abbas che al è stât domandât une volte al Profete. Ma a no àn menzonât ‘Di Maimunah’. Il hadith di Ibn Abbas di Maimuna al è plui autentic. [Ma’mar] al à contât di [Az Zuhri], di [Said bin Al Musayyab] di [Abu Hurairah] dal Profete par esempli, ma il hadith al è un hadith ghairu mahfuzh -no mantignût-. Al disè; E o ai sintût dî Mohammed bin Isma’il; Il hadith al è Ma’mar di Zuhri di Said bin Al Musayyab di Abu Hurairah dal Profete. Po dopo al menzonà in chel; Cuant che i fo domandât di chel - ven a stâi il surîs che al colà tal sburt -, al disè: ‘Se il sburt al è sec, alore butâ vie la surîs e il sburt ator di lui. Ma se il sburt al è umit e acui, alore no stâ dongje di lui. Chest al è sbaglât. Ma'mar al à fat un erôr. Chel autentic al è il hadith di Az Zuhri di Ubaidullah di Ibn Abbas di Maimuna.