Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 141
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ قَالَ و حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ النِّسَاءُ قَالَ الْأَنْصَارِيُّ فَيَمُرُّ النِّسَاءُ مُتَلَفِّفَاتٍ بِمُرُوطِهِنَّ مَا يُعْرَفْنَ مِنْ الْغَلَسِو قَالَ قُتَيْبَةُ مُتَلَفِّعَاتٍ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَأَنَسٍ وَقَيْلَةَ بِنْتِ مَخْرَمَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ الزُّهْرِيُّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ نَحْوَهُ وَهُوَ الَّذِي اخْتَارَهُ غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنْ التَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ يَسْتَحِبُّونَ التَّغْلِيسَ بِصَلَاةِ الْفَجْرِ
huet eis [Qutaibah] gesot, datt [Malik bin Anas] sot; an huet eis gesot, datt [Al Ansari] sot; huet eis gesot, datt [Ma'n] sot; huet eis gesot, datt [Malik] vun [Yahya bin Sa'id] vun [Amrah] vun ['Aisyah] sot hien; 'De Messenger vun Allah sallallaahu 'alaihi wasallam huet d'Mueregebied gebiet, duerno sinn d'Fraen fort - an d'Haus-'. Den Al Ansari sot: 'D'Frae sinn mat nahtlosem Stoff bedeckt laanschtgaang, sou datt se net erkannt konnte ginn.' An de Qutaibah ernimmt et mam Wuert mutalaffifat - mat Stoff bedeckt -'. Hie sot: 'An dësem Kapitel gëtt et och eng Geschicht vum Ibn Umar, Anas a Qailah bint Makhramah'. Den Abu Isa sot: 'Den Aisyah säin Hadith ass hasan authentesch. [Az Zuhri] huet et och vun [Urwah] vun ['Aisyah] esou erzielt. Dës Meenung gouf vu ville Geléierten aus de Begleeder vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam vertrueden, wéi den Abu Bakr, den Umar an déi no hinnen aus den Tabi'in. Dës Meenung gëtt och vu Syafi'i, Ahmad an Ishaq vertrueden. Si bieden d'Mueresgebied gär wann et nach däischter ass.
Hadith
Imam Tirmidzi : 142
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ هُوَ ابْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَسْفِرُوا بِالْفَجْرِ فَإِنَّهُ أَعْظَمُ لِلْأَجْرِقَالَ وَقَدْ رَوَى شُعْبَةُ وَالثَّوْرِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ قَالَ وَرَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلَانَ أَيْضًا عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ وَجَابِرٍ وَبِلَالٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَأَى غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ الْإِسْفَارَ بِصَلَاةِ الْفَجْرِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ و قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ مَعْنَى الْإِسْفَارِ أَنْ يَضِحَ الْفَجْرُ فَلَا يُشَكَّ فِيهِ وَلَمْ يَرَوْا أَنَّ مَعْنَى الْإِسْفَارِ تَأْخِيرُ الصَّلَاةِ
huet eis gesot [Den Hannad] sot; huet eis gesot [Abdah] - nämlech den Ibn Sulaiman - vum [Muhammad bin Ishaq] vum ['Ashim bin Umar bin Qatadah] vum [Mahmud bin Labid] vum [Rafi' bin Khadij] sot hien; 'Ech hunn de Messenger vun Allah sallallaahu 'alaihi wasallam soen héieren: 'Biet d'Mueresgebied wann et e bësse méi spéit um Dag ass, well et Iech méi Belounungen gëtt'. Hien sot; '[Syu'bah] an [Ats Tsauri] hunn dësen Hadith vum [Muhammad bin Ishaq] erzielt'. Hien sot; 'Dësen Hadith gouf och vum [Muhammad bin 'Ajlan] vum ['Ashim bin Umar bin Qatadah] erzielt'. Hien sot; 'An dësem Kapitel gëtt et och eng Geschicht vum Abu Barzah Al Aslami a Jabir a Bilal'. Den Abu Isa sot; Den 'Hadith vum Rafi' bin Khadij ass en authenteschen Hasan Hadith. An et ass net nëmmen ee Geléierte vun de Begleeder vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam an tabi'in, deen der Meenung ass, datt d'Mueresgebied gemaach gëtt, wann et e bësse méi hell ass. Dës Meenung gëtt och vum Sufyan Ats Tsauri gehalen. Syafi'i, Ahmad an Ishaq hunn gesot, datt d'Bedeitung vun Isfar ass, wann d'Mueresliicht hell ass. Et gëtt keen Zweiwel drun, datt si net soen, datt d'Iessen vun Isfar d'Enn vum Gebied ass.
Hadith
Imam Tirmidzi : 143
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا رَأَيْتُ أَحَدًا كَانَ أَشَدَّ تَعْجِيلًا لِلظُّهْرِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا مِنْ أَبِي بَكْرٍ وَلَا مِنْ عُمَرَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَخَبَّابٍ وَأَبِي بَرْزَةَ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَأَنَسٍ وَجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَهُوَ الَّذِي اخْتَارَهُ أَهْلُ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَقَدْ تَكَلَّمَ شُعْبَةُ فِي حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ مِنْ أَجْلِ حَدِيثِهِ الَّذِي رَوَى عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَأَلَ النَّاسَ وَلَهُ مَا يُغْنِيهِ قَالَ يَحْيَى وَرَوَى لَهُ سُفْيَانُ وَزَائِدَةُ وَلَمْ يَرَ يَحْيَى بِحَدِيثِهِ بَأْسًا قَالَ مُحَمَّدٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تَعْجِيلِ الظُّهْرِ
huet eis [den Hannad bin As Sari] gesot; huet eis [de Waki'] vum [Sufyan] vum [Hakim bin Jubair] vum [Ibrahim] vum [Al Aswad] vum ['Aisyah] gesot, sot hien; 'Ech hunn nach ni iergendeen gesinn, deen sech beim Mëttesgebitt beeilt huet, ausser dem Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, net dem Abu Bakr an net emol dem Umar'. Hien huet gesot; 'An dësem Kapitel ginn et och Erzielungen vum Jabir bin Abdullah, Khabbab, Abu Barzah, Ibnu Mas'ud, Zaid bin Thabit, Anas a Jabir bin Samrah'. Den Abu Isa sot; 'Den Hadith vun der Aisyah ass am Grad vum Hasan. Dës Meenung gouf vu Wëssenschaftler ënner de Begleeder vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam an deenen, déi no hinne koumen, ugeholl. Den Ali Al Madini sot; 'Den Yahya bin Sa'id sot; „De Syu'bah huet iwwer den Hakim bin Jubair geschwat wéinst dem Hadith, deen hie vum Ibn Mas'ud vum Prophet sallallaahu 'alaihi wa sallam erzielt huet, hie sot: 'Wien d'Mënsche freet an hien brauch se net......'. De Yahya sot; De Sofyan huet dësen Hadith sou erzielt wéi d'Zaidah en erzielt huet, de Yahya huet kee Problem an dësem Hadith gesinn, de Muhammad sot: et gouf vum Hakim bin Jubair vun Aisyah vum Prophet sallallaahu 'alaihi wa sallam erzielt wat d'Beschleunegung vum Mëttesgebitt ugeet.“
Hadith
Imam Tirmidzi : 144
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ وَهُوَ أَحْسَنُ حَدِيثٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ
huet eis gesot [Al Hasan bin Ali Al Hulwani] gesot; huet eis informéiert [Abdurrazaq] sot; huet eis informéiert [Ma'mar] vun [Az Zuhri] sot hien; huet mir bericht [Anas bin Malik] sot; 'De Messenger vun Allah sallallaahu 'alaihi wasallam huet dat Mëttesgebitt gebiet wéi d'Sonn ënnergaangen ass. Den Abu Isa sot: 'Dësen Hadith ass hasan authentesch, an dësen Hadith ass dee beschten Hadith an dësem Kapitel. An an dësem Kapitel gëtt et och eng Geschicht vum Jabir'.
Hadith
Imam Tirmidzi : 145
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي ذَرٍّ وَابْنِ عُمَرَ وَالْمُغِيرَةِ وَالْقَاسِمِ بْنِ صَفْوَانَ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي مُوسَى وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَنَسٍ قَالَ وَرُوِيَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا وَلَا يَصِحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ اخْتَارَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ تَأْخِيرَ صَلَاةِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا الْإِبْرَادُ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ إِذَا كَانَ مَسْجِدًا يَنْتَابُ أَهْلُهُ مِنْ الْبُعْدِ فَأَمَّا الْمُصَلِّي وَحْدَهُ وَالَّذِي يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ فَالَّذِي أُحِبُّ لَهُ أَنْ لَا يُؤَخِّرَ الصَّلَاةَ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَمَعْنَى مَنْ ذَهَبَ إِلَى تَأْخِيرِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ هُوَ أَوْلَى وَأَشْبَهُ بِالِاتِّبَاعِ وَأَمَّا مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ أَنَّ الرُّخْصَةَ لِمَنْ يَنْتَابُ مِنْ الْبُعْدِ وَالْمَشَقَّةِ عَلَى النَّاسِ فَإِنَّ فِي حَدِيثِ أَبِي ذَرٍّ مَا يَدُلُّ عَلَى خِلَافِ مَا قَالَ الشَّافِعِيُّ قَالَ أَبُو ذَرٍّ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَذَّنَ بِلَالٌ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بِلَالُ أَبْرِدْ ثُمَّ أَبْرِدْ فَلَوْ كَانَ الْأَمْرُ عَلَى مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ لَمْ يَكُنْ لِلْإِبْرَادِ فِي ذَلِكَ الْوَقْتِ مَعْنًى لِاجْتِمَاعِهِمْ فِي السَّفَرِ وَكَانُوا لَا يَحْتَاجُونَ أَنْ يَنْتَابُوا مِنْ الْبُعْدِ
huet eis [Qutaibah] gesot; huet eis [Al Laits] vum [Ibn Shihab] vum [Sa'id bin Al Musayyib] an [Abu Salamah] vun [Abu Hurairah] gesot, sot hien; 'De Messenger vu Gott sallallaahu 'alaihi wasallam sot: 'Wann den Dag ganz waarm ass, da waart bis et ofkillt fir ze bieden, well déi waarm Hëtzt vun de Schléi vun der Häll vum Jahannam kënnt'. Hien sot; 'An dësem Kapitel gëtt et och eng Geschicht vum Abu Sa'id, Abu Dzar, Ibnu Umar, Al Mughirah, Al Qasim bin Shofwan vu sengem Papp, Abu Musa, Ibnu Abbas an Anas. Hien sot; 'Et gouf och vum Umar vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam doriwwer erzielt, awer dës Erzielung ass och net authentesch'. Den Abu Isa sot; 'Den Hadith vum Abu Hurairah ass hasan authentesch.' An eng Grupp vu Wëssenschaftler huet sech entscheet, d'Mëttesgebidder ze beenden, wann d'Sonn ganz waarm war. Dës Meenung gëtt vum bin Al Mubarak, Ahmad an Ishaq' vertrueden. De Shafi'i sot: "D'Zouloossung, op d'Mëttesgebidder ze waarden, bis d'Atmosphär ofkillt, ass, wann d'Moschee d'Leit waarm mécht - wann se an d'Moschee ginn - wéinst der Distanz. Wat een ugeet, deen eleng biet oder een, deen an der Moschee vu sengem Vollek biet, dann géif ech léiwer hunn, wann hie weider biet, och wann d'Sonn ganz waarm ass." Den Abu Isa sot: "Déi, déi d'Mëttesgebitt beenden, wann d'Sonn waarm ass, dann ass dat méi wichteg an am Aklang mat der Sunnah." Wat d'Meenung vum Syafi'i ugeet, datt d'Hëllef fir Leit geduecht ass, deenen hiert Wunnsëtz wäit ewech a schwéier ass, dann gëtt et am Hadith vum Abu Dzar en Argument, dat de Géigendeel vun deem weist, wat de Syafi'i gesot huet. Den Abu Dharr sot; „Mir ware mam Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam op enger Rees, dunn huet de Bilal den Opruff zum Gebied fir d'Dhuhr-Gebied geruff, dunn huet de Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam gesot: 'O Bilal, waart bis et ofkillt.' Wa mir der Meenung vun de Shafi'i verfollegen, dann huet et kee Sënn fir d'éischt ze waarden, well si sech op der Rees versammelt hunn a si sech keng Méi mussen maachen, well si vun enger wäiter Plaz koumen.“
Hadith
Imam Tirmidzi : 146
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُهَاجِرٍ أَبِي الْحَسَنِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي سَفَرٍ وَمَعَهُ بِلَالٌ فَأَرَادَ أَنْ يُقِيمَ فَقَالَ أَبْرِدْ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُقِيمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْرِدْ فِي الظُّهْرِ قَالَ حَتَّى رَأَيْنَا فَيْءَ التُّلُولِ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
huet eis gesot [De Mahmud bin Ghailan] sot; huet eis gesot [Abu Dawud Ath Thayalisi] hie sot; huet eis [Syu'bah] vum [Muhajir Abu Al Hasan] vum [Zaid bin Wahb] vum [Abu Dzar] bericht a sot; 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam war op enger Rees, an zu där Zäit war hie mam Bilal, dunn wollt de Bilal den Iqamah ausspriechen, also sot hien: 'Waart bis et kal gëtt,' dunn wollt de Bilal den Iqamah nach eng Kéier ausspriechen, also sot de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: Waart bis et kal ass fir Mëttesgebidder ze bieden'. Den Abu Dharr sot; 'Bis mir d'Schied gesinn,' schliisslech huet de Bilal den Iqamah gesot an hie gebiet. Duerno sot de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Tatsächlech, déi brennend Hëtzt kënnt vun de Schléi vum Jahannam, also killt et of fir ze bieden.' Den Abu Isa sot: 'Dësen Hadith ass hasan authentesch.'
Hadith
Imam Tirmidzi : 147
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ فِي حُجْرَتِهَا وَلَمْ يَظْهَرْ الْفَيْءُ مِنْ حُجْرَتِهَاقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَنَسٍ وَأَبِي أَرْوَى وَجَابِرٍ وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَ وَيُرْوَى عَنْ رَافِعٍ أَيْضًا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تَأْخِيرِ الْعَصْرِ وَلَا يَصِحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ الَّذِي اخْتَارَهُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ عُمَرُ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ وَعَائِشَةُ وَأَنَسٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ التَّابِعِينَ تَعْجِيلَ صَلَاةِ الْعَصْرِ وَكَرِهُوا تَأْخِيرَهَا وَبِهِ يَقُولُ عَبْدُ اللَّهِ ابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ
huet eis [de Qutaibah] gesot; huet eis [Al Laits] vum [Ibn Shihab] vun [Urwah] vun ['Aisyah] gesot, datt hie gesot huet; 'De Messenger vu Gott sallallaahu 'alaihi wasallam huet eemol d'Nomëttesgebied gemaach, während d'Sonn a säi Zëmmer erakoum, an et kee Schiet a sengem Zëmmer war'. Hie sot; 'An dësem Kapitel gëtt et och eng Geschicht vum Anas, Abu Arwa, Jabir, a Rafi' bin Khadij'. Hie sot; 'Et gouf och vum Rafi' vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam iwwer d'Enn vum Asr-Gebied erzielt, awer dës Erzielung ass net valabel'. Den Abu Isa sot; 'Den Aisyah säin Hadith ass en hasan sahih Hadith'. Dës Meenung gouf vun e puer vun den wëssenschaftlechen Ahlul ënner de Begleeder vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam gewielt. Ënnert hinne waren den Umar, den Abdullah bin Mas'ud, den 'Aisyah, den Anas a verschidde Leit aus dem Tabi'in-Krees, nämlech iwwer d'Beschleunegung vum Asr-Gebied, an si hunn de Makrukh gemaach fir d'Asr-Gebied ofzeschléissen. Dës Meenung gouf och vum Abdullah bin Mubarak, Syafi'i, Ahmad an Ishaq' vertrueden.
Hadith
Imam Tirmidzi : 148
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فِي دَارِهِ بِالْبَصْرَةِ حِينَ انْصَرَفَ مِنْ الظُّهْرِ وَدَارُهُ بِجَنْبِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ قُومُوا فَصَلُّوا الْعَصْرَ قَالَ فَقُمْنَا فَصَلَّيْنَا فَلَمَّا انْصَرَفْنَا قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ تِلْكَ صَلَاةُ الْمُنَافِقِ يَجْلِسُ يَرْقُبُ الشَّمْسَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ بَيْنَ قَرْنَيْ الشَّيْطَانِ قَامَ فَنَقَرَ أَرْبَعًا لَا يَذْكُرُ اللَّهَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
huet eis erzielt [Den Ali bin Hujr] sot; [Den Isma'il bin Ja'far] huet eis vum ['Ala bin Abdurrahman] erzielt, datt hien nom Mëttesgebet eragaangen ass, fir den [Anas bin Malik] a senger Wunneng zu Basrah ze treffen, während säin Haus zu där Zäit op der Säit vun der Moschee war. Hie sot: 'Stitt op a maacht dat Nomëttesgebet'. Den Al 'Ala bin Abdurrahman sot: 'Also si mir opgestan a gebiet, nodeems mir gebiet haten, si mir fortgaangen. Dunn sot hien: 'Ech hunn de Messenger vun Allah sallallaahu 'alaihi wasallam héieren soen: 'Dat ass e scheinheilegt Gebied, ze sëtzen an op d'Sonn ze waarden, bis d'Sonn tëscht den zwou Hénger vum Däiwel ass, hie steet op a pickt véiermol, an hie mécht nëmmen e bëssen Dhikr vun Allah'. Den Abu Isa sot: 'Dësen Hadith ass hasan authentesch.'
Hadith
Imam Tirmidzi : 149
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشَدَّ تَعْجِيلًا لِلظُّهْرِ مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ أَشَدُّ تَعْجِيلًا لِلْعَصْرِ مِنْهُقَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ إِسْمَعِيلَ ابْنِ عُلَيَّةَ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ نَحْوَهُ وَوَجَدْتُ فِي كِتَابِي أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ و حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْبَصْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَهَذَا أَصَحُّ
huet eis [Ali bin Hujr] gesot; huet eis [Isma'il Ibn Ulayyah] vun [Ayyub] vun [Ibn Abu Awalkah] vun [Ummu Salamah] gesot, datt hie gesot huet; 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam war méi séier beim Ausféiere vum Mëttesgebitt wéi Dir. An Dir sidd méi séier beim Ausféiere vum Asr Gebiet wéi hien'. Den Abu Isa sot; 'Dësen Hadith gouf och vum [Isma'il bin Ulayyah] vum [Ibn Juraij] vum [Ibn Abu Awalkah] vun [Ummu Salamah] esou erzielt. An ech hunn am Buch vu mengem Papp fonnt: 'Huet mir [Ali bin Hujr] vum [Isma'il bin Ibrahim] vum [Ibn Juraij] gesot, an huet eis [Bisyr bin Mu'adz Al Bashri] gesot, sot hien; huet eis [Isma'il bin Ulayyah] vum [Ibn Juraij] mat dësem Sanad wéi am Hadith erzielt. An dëst ass méi authentesch'.
Hadith
Imam Tirmidzi : 150
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَتَوَارَتْ بِالْحِجَابِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ وَالصُّنَابِحِيِّ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَأَنَسٍ وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ وَأَبِي أَيُّوبَ وَأُمِّ حَبِيبَةَ وَعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَحَدِيثُ الْعَبَّاسِ قَدْ رُوِيَ مَوْقُوفًا عَنْهُ وَهُوَ أَصَحُّ وَالصُّنَابِحِيُّ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ صَاحِبُ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنْ التَّابِعِينَ اخْتَارُوا تَعْجِيلَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ وَكَرِهُوا تَأْخِيرَهَا حَتَّى قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لَيْسَ لِصَلَاةِ الْمَغْرِبِ إِلَّا وَقْتٌ وَاحِدٌ وَذَهَبُوا إِلَى حَدِيثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ صَلَّى بِهِ جِبْرِيلُ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيِّ
huet eis gesot [Qutaibah] sot; huet eis gesot [Hatim bin Isma'il] vum [Yazid bin Abu Ubaid] vum [Salamah bin Al Akwa'] sot hien; 'De Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam huet d'Maghrib-Gebied gebiet, wéi d'Sonn ënnergaangen ass an net ze gesinn war.' Hien sot; 'An dësem Kapitel ginn et och Erzielungen vum Jabir Ash Shunabihi, Yazid bin Khalid, Anas, Rafi' bin Khadij, Abu Ayyub, Umm Habibah, Abbas bin Abdul Muthallib an Ibnu Abbas. Den Hadith vum Al Abbas gouf vun him op eng mauquf Manéier erzielt, an dat ass méi authentesch. Mëttlerweil hat den Ash Shunabihi ni vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam héieren, an hie war e Frënd vum Abu Bakr Radliaallahu 'anhu. Den Abu Isa sot; Den 'Hadith vum Salamah bin Al Akwa' ass hasan authentesch, dëst ass d'Meenung vun de meeschte Geléierten ënner de Begleeder vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam an deenen no hinnen ënner den Tabi'in. Si hunn decidéiert d'Maghrib-Gebied ze beschleunegen an e Gebied ze maachen fir et ofzeschléissen. Bis e puer wëssenschaftlech Experten soen: 'D'Maghrib-Gebied huet nëmmen eng Zäit'. Si halen sech un den Hadith vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam', wéi hien vum Jibril gefouert gouf. An dëst ass d'Meenung vum Ibn Al Mubarak a Syafi'i'.
Hadith
Imam Tirmidzi : 151
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَأَنَا أَعْلَمُ النَّاسِ بِوَقْتِ هَذِهِ الصَّلَاةِ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّيهَا لِسُقُوطِ الْقَمَرِ لِثَالِثَةٍحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ أَبِي عَوَانَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ هُشَيْمٌ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ هُشَيْمٌ عَنْ بَشِيرِ بْنِ ثَابِتٍ وَحَدِيثُ أَبِي عَوَانَةَ أَصَحُّ عِنْدَنَا لِأَنَّ يَزِيدَ بْنَ هَارُونَ رَوَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ نَحْوَ رِوَايَةِ أَبِي عَوَانَةَ
huet eis gesot [Muhammad bin Abdul Malik bin Abu Asy Syawarib] gesot; huet eis gesot [Abu Awanah] vun [Abu Bisyr] vun [Basyir bin Thabit] vun [Habib bin Salim] vun [An Nu'man bin Basyir] sot hien; 'Ech sinn déi Persoun, déi am beschte iwwer d'Zäit vun dësem Gebied weess, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam huet dëst Gebied gemaach, wéi de Mound an der drëtter Nuecht ënnergaangen ass'. Et gouf eis gesot [Abu Bakr Muhammad bin Aban] sot; huet eis gesot [Abdurrahman bin Mahdi] vun [Abu Awanah] mat dësem Sanad wéi am Hadith. Den Abu Isa sot; '[Husyaim] huet dësen Hadith vun [Abu Bisyr] vun [Habib bin Salim] vun [An Nu'man bin Basyir] erzielt. Wéi och ëmmer, den Husyaim huet an dëser Geschicht den Numm Basyir bin Thabit net ernimmt. An eiser Meenung no ass den Hadith vum Abu Awanah méi authentesch, well de [Yazid bin Harun] en vum [Syu'bah] vum [Abu Bisyr] erzielt huet, wéi d'Geschicht vum Abu Awanah'.
Hadith
Imam Tirmidzi : 152
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُؤَخِّرُوا الْعِشَاءَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ أَوْ نِصْفِهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي بَرْزَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَابْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ الَّذِي اخْتَارَهُ أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَغَيْرِهِمْ رَأَوْا تَأْخِيرَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ
huet eis gesot [Den Hannad] sot; huet eis gesot [Abdah] vun [Ubaidullah bin Umar] vun [Sa'id Al Maqburi] vun [Abu Hurairah] sot hien; 'De Messenger vun Allah sallallaahu 'alaihi wasallam sot: 'Wann et keng Laascht fir mäi Vollek wier, géif ech hinnen wierklech uweisen, d'Owesgebied bis den drëtten oder Mëtt vun der Nuecht ze beenden'. Hien sot; 'An dësem Kapitel ginn et och Erzielungen vum Jabir bin Samrah, Jabir bin Abdullah, Abu Barzah, Ibn Abbas, Abu Sa'id Al Khudri, Zaid bin Khalid an Ibnu Umar'. Den Abu Isa sot; 'Dësen Hadith vum Abu Hurairah ass hasan authentesch. Dës Meenung gëtt vun de meeschte Wëssenschaftler aus de Begleeder vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam, tabi'in an aneren wéi si gewielt. Si argumentéieren, datt d'Beende vum leschte Owesgebied -ugeuerdnet- ass. Dës Meenung gouf och vum Ahmad an Ishaq geholl'.
Hadith
Imam Tirmidzi : 153
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا عَوْفٌ قَالَ أَحْمَدُ وَحَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ هُوَ الْمُهَلَّبِيُّ وَإِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ جَمِيعًا عَنْ عَوْفٍ عَنْ سَيَّارِ بْنِ سَلَامَةَ هُوَ أَبُو الْمِنْهَالِ الرِّيَاحِيُّ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَ الْعِشَاءِ وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَاقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَأَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي بَرْزَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ كَرِهَ أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ النَّوْمَ قَبْلَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَرَخَّصَ فِي ذَلِكَ بَعْضُهُمْ و قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَكْثَرُ الْأَحَادِيثِ عَلَى الْكَرَاهِيَةِ وَرَخَّصَ بَعْضُهُمْ فِي النَّوْمِ قَبْلَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ فِي رَمَضَانَ وَسَيَّارُ بْنُ سَلَامَةَ هُوَ أَبُو الْمِنْهَالِ الرِّيَاحِيُّ
huet eis gesot [Ahmad bin Mani'] gesot; huet eis gesot [Husyaim] gesot; huet eis informéiert [Auf]. [Ahmad] sot; An huet eis gesot [Abbad bin Abbad] - nämlech Al Muhallabi- an [Isma'il bin Ulayyah] huet eis gesot vun [Auf] vun [Sayyar bin Salamah] -hien ass den Abu Al Minhal Ar Riyahi-, vun [Abu Barzah], sot hien; 'De Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam huet et net gär virun Isha an duerno geschlof'. Hie sot; 'An dësem Kapitel gëtt et och eng Geschicht vun 'Aisyah, Abdullah bin Mas'ud an Anas'. Den Abu Isa sot; 'Den Hadith vum Abu Barzah ass hasan authentesch. Déi meescht Wëssenschaftler empfeelen virun Isha ze schlofen an duerno ze schwätzen, während anerer Erliichterung bidden. An den Abdullah bin Al Mubarak sot: 'Déi meescht Hadithen weisen, datt dëst inakzeptabel ass. Och wann e puer vun hinnen et nolooss hunn, andeems se him erlaabt hunn, virum Biet am Mount Ramadan ze schlofen.' An de Sayyar bin Salamah war Abu Al Minhal Ar Riyahi.
Hadith
Imam Tirmidzi : 154
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْمُرُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ فِي الْأَمْرِ مِنْ أَمْرِ الْمُسْلِمِينَ وَأَنَا مَعَهُمَاوَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَأَوْسِ بْنِ حُذَيْفَةَ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الْحَسَنُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ جُعْفِيٍّ يُقَالُ لَهُ قَيْسٌ أَوْ ابْنُ قَيْسٍ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْحَدِيثَ فِي قِصَّةٍ طَوِيلَةٍ وَقَدْ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ فِي السَّمَرِ بَعْدَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ فَكَرِهَ قَوْمٌ مِنْهُمْ السَّمَرَ بَعْدَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ وَرَخَّصَ بَعْضُهُمْ إِذَا كَانَ فِي مَعْنَى الْعِلْمِ وَمَا لَا بُدَّ مِنْهُ مِنْ الْحَوَائِجِ وَأَكْثَرُ الْحَدِيثِ عَلَى الرُّخْصَةِ قَدْ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا سَمَرَ إِلَّا لِمُصَلٍّ أَوْ مُسَافِرٍ
huet eis gesot [den Ahmad bin Mani'] sot; huet eis gesot [den Abu Mu'awiyah] vun [Al A'masy] vun [Ibrahim] vun [Alqamah] vun [Umar bin Al Khaththab] sot hien; 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam hat eemol e Gespréich mam Abu Bakr iwwer d'Problemer vun de Muslimen, wéi ech mat hinnen zwee war.' Hien sot; 'An dësem Kapitel gëtt et och eng Geschicht vum Abdullah bin Amru, Amru bin Hudzaifah an Imran bin Hushain'. Den Abu Isa sot; 'Dem Umar säin Hadith ass hasan authentesch. [Al Hasan bin Ubaidullah] huet dësen Hadith vum [Ibrahim] vun [Alqamah] vun engem Mann vu Ju'fi erzielt, deen [Qais oder Ibn Qais] vum [Umar] vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam genannt gëtt, an dësen Hadith ass an enger laanger Geschicht. Geléiert aus de Begleeder vum Prophet (Fridden a Segen vun Allah sief mat him), senge Follower, an deenen, déi no hinne koumen, ware sech iwwer d'Regel iwwer d'Schwätzen no dem leschte Isha-Gebied net eens. E puer vun hinnen hunn et als makrooh (verbueden) ugesinn, no dem Isha-Gebied ze schwätzen, anerer hunn et erlaabt, wann et am Kader vum Wëssen oder néideg war. Déi meescht Hadithen erlaben dës Erlaabnes. Et gëtt vum Prophet (Fridden a Segen vun Allah sief mat him) erzielt, datt hie sot: "Et ass net erlaabt ze schwätzen, ausser fir déi, déi bieden oder reesen."
Hadith
Imam Tirmidzi : 155
حَدَّثَنَا أَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ الْعُمَرِيِّ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ غَنَّامٍ عَنْ عَمَّتِهِ أُمِّ فَرْوَةَ وَكَانَتْ مِمَّنْ بَايَعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ قَالَ الصَّلَاةُ لِأَوَّلِ وَقْتِهَا
huet eis gesot [Abu 'Ammar Al Husain bin Huraits] gesot; huet eis gesot [Al Fadll bin Musa] vum [Abdullah bin Umar Al Umari] vum [Al Qasim bin Ghannam] vu senger Tatta [Ummu Farwah] - an si war eng vun de Leit, déi dem Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam Trei ginn hunn - datt hie gesot huet; 'De Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam gouf emol gefrot: 'Wat ass déi wichtegst Praxis?', huet hien geäntwert: 'Biet um Ufank vun der Zäit'.
Hadith
Imam Tirmidzi : 156
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْجُهَنِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ يَا عَلِيُّ ثَلَاثٌ لَا تُؤَخِّرْهَا الصَّلَاةُ إِذَا آنَتْ وَالْجَنَازَةُ إِذَا حَضَرَتْ وَالْأَيِّمُ إِذَا وَجَدْتَ لَهَا كُفْئًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ حَسَنٌ
huet eis gesot [de Qutaibah] gesot; huet eis gesot [Abdullah bin Wahb] vum [Sa'id bin Abdullah AlJuhani] vum [Muhammad bin Umar bin Ali bin Abu Talib] vum [säi Papp] vum [Ali bin Abu Talib], datt de Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam eemol zu him gesot huet: 'Passt op dräi Saachen op: beendet d'Gebied net wann d'Zäit komm ass, de Läich wann en komm ass a -bestuet- eng Witfra wann Dir et ubruecht fannt-'. Den Abu Isa sot: 'Dësen Hadith ass vum Niveau gharib hasan'.
Hadith
Imam Tirmidzi : 157
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ الْوَلِيدِ الْمَدَنِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَقْتُ الْأَوَّلُ مِنْ الصَّلَاةِ رِضْوَانُ اللَّهِ وَالْوَقْتُ الْآخِرُ عَفْوُ اللَّهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رَوَى ابْنُ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ عُمَرَ وَعَائِشَةَ وَابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أُمِّ فَرْوَةَ لَا يُرْوَى إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ الْعُمَرِيِّ وَلَيْسَ هُوَ بِالْقَوِيِّ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَاضْطَرَبُوا عَنْهُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَهُوَ صَدُوقٌ وَقَدْ تَكَلَّمَ فِيهِ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ
Huet eis gesot [Ahmad bin Mani'] gesot; huet eis gesot [Ya'qub bin Al Walid Al Madani] vum [Abdullah bin Umar] vum [Nafi'] vum [Ibnu Umar] sot hien; 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sot; 'Allah säi Segen ass um Ufank vun der Gebiedszäit, an Allah seng Verzeiung ass um Enn vun der Zäit'. Den Abu Isa sot; 'Dësen Hadith ass vum Gharib-Niveau, an den Ibn Abbas säi Frënd huet et och vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam esou erzielt'. Den Abu Isa sot; 'An dësem Kapitel ginn et och Hadithen, déi vum Ali, Ibn Umar, 'Aisyah an Ibn Mas'ud' erzielt goufen. Den Abu Isa sot; „Den Hadith vun der Umm Farwah gouf nëmmen aus dem Hadith vum Abdullah bin Umar Al Umari erzielt, während hien - Abdullah bin Umar Al Umari - laut Hadith-Experten eng schwaach Persoun war, an d'Erzieler, déi den Hadith vun him erzielt hunn, hunn Idlthirab - vill Widderspréch mateneen - erlieft, während hie Shaduq - éierlech - war. Den Imam Yahya bin Sa'id huet sech zu sengem Auswendigléieren geäussert.“
Hadith
Imam Tirmidzi : 158
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْفَزَارِيُّ عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ الْعَيْزَارِ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّأَنَّ رَجُلًا قَالَ لِابْنِ مَسْعُودٍ أَيُّ الْعَمَلِ أَفْضَلُ قَالَ سَأَلْتُ عَنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ الصَّلَاةُ عَلَى مَوَاقِيتِهَا قُلْتُ وَمَاذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَبِرُّ الْوَالِدَيْنِ قُلْتُ وَمَاذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَالْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِقَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَى الْمَسْعُودِيُّ وَشُعْبَةُ وَسُلَيْمَانُ هُوَ أَبُو إِسْحَقَ الشَّيْبَانِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ الْعَيْزَارِ هَذَا الْحَدِيثَ
huet eis gesot [Qutaibah] sot; huet eis [Marwan bin Mu'awiyah Al Fazari] vun [Abu Ya'fur] vun [Al Walid bin Al 'Aizar] vun [Abu 'Amru Asy Syaibani] gesot, datt e Mann zum [Ibn Mas'ud] gesot huet: 'Wat ass déi wichtegst Dot?', sot hien; 'Ech hunn eemol de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam doriwwer gefrot, also huet hien geäntwert: 'Biet no der Zäit', hunn ech nach eng Kéier gefrot, 'O Rasulullah, wat dann nach?' Hien huet geäntwert: 'Maach ären Elteren Gutt', hunn ech nach eng Kéier gefrot, 'O Messenger vu Gott, wat dann nach?' hien huet geäntwert: 'Dschihad um Wee vun Gott'. Den Abu Isa sot: 'Dësen Hadith ass hasan authentesch.' An dësen Hadith gouf vum [Al Mas'udi] a [Syu'bah] a [Sulaiman] - nämlech dem Abu Ishaq Asy Syaibani - an aneren vum [Al Walid bin Al 'Aizar]' erzielt.
Hadith
Imam Tirmidzi : 159
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةً لِوَقْتِهَا الْآخِرِ مَرَّتَيْنِ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِمُتَّصِلٍ قَالَ الشَّافِعِيُّ وَالْوَقْتُ الْأَوَّلُ مِنْ الصَّلَاةِ أَفْضَلُ وَمِمَّا يَدُلُّ عَلَى فَضْلِ أَوَّلِ الْوَقْتِ عَلَى آخِرِهِ اخْتِيَارُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَلَمْ يَكُونُوا يَخْتَارُونَ إِلَّا مَا هُوَ أَفْضَلُ وَلَمْ يَكُونُوا يَدَعُونَ الْفَضْلَ وَكَانُوا يُصَلُّونَ فِي أَوَّلِ الْوَقْتِ قَالَ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ أَبُو الْوَلِيدِ الْمَكِّيُّ عَنْ الشَّافِعِيِّ
huet eis gesot [Qutaibah] gesot; huet eis gesot [Al Laits] vum [Khalid bin Yazid] vum [Sa'id bin Abu Bilal] vum [Ishaq bin Umar] vum ['Aisyah] sot hien; 'De Messenger vu Gott sallallaahu 'alaihi wasallam huet ni zweemol hannereneen um Enn vu senger Zäit gebiet, bis Allah hien ëmbruecht huet'. Den Abu Isa sot; 'Dëst ass en Hadith, deem seng Graden en Gharib a Sanad net kontinuéierlech sinn'. De Shafi'i sot; 'Um Ufank vun der Zäit ze bieden ass eppes Wichteges. An eppes, wat d'Iwwerleeënheet vum Gebied um Ufank vun der Zäit iwwer dem Enn weist, ass datt de Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam', den Abu Bakr an den Umar et gewielt hunn, si hunn et ëmmer um Ufank vun der Zäit gemaach, a si hunn näischt gewielt ausser dat Haaptsaach. Si verloossen ni dat Haaptsaach, a si bieden ëmmer um Ufank vun der Zäit'. Hien sot; 'Den Abu Al Walid Al Makki huet eis vum Shafi'i sou gesot'.
Hadith
Imam Tirmidzi : 160
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الَّذِي تَفُوتُهُ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَكَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلَهُ وَمَالَهُوَفِي الْبَاب عَنْ بُرَيْدَةَ وَنَوْفَلِ بْنِ مُعَاوِيَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ الزُّهْرِيُّ أَيْضًا عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
huet eis gesot [Qutaibah] gesot; huet eis [Al Laits bin Sa'd] vun [Nafi'] vun [Ibn Umar] vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam gesot, hien huet gesot: 'Leit, déi d'Nomëttesgebied - d'Kongregatioun - verléieren, sinn wéi Leit, déi hir Famill a Besëtz verléieren'. Den Abu Isa sot: 'Dësen Hadith vum Ibn Umar ass hasan authentesch. Dësen Hadith gouf och vum [Az Zuhri] vum [Salim] vu sengem Papp [Ibnu Umar] erzielt, vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam'.
