Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 1481
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا بُرَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ جَدِّهِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَقَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَفَرٍ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ خَيْبَرَ فَأَسْهَمَ لَنَا مَعَ الَّذِينَ افْتَتَحُوهَاهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالَ الْأَوْزَاعِيُّ مَنْ لَحِقَ بِالْمُسْلِمِينَ قَبْلَ أَنْ يُسْهَمَ لِلْخَيْلِ أُسْهِمَ لَهُ وَبُرَيْدٌ يُكْنَى أَبَا بُرَيْدَةَ وَهُوَ ثِقَةٌ وَرَوَى عَنْهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ عُيَيْنَةَ وَغَيْرُهُمَا
Al à contât [Abu Said Al Asyaj] al à dit, al à contât [Hafsh bin Ghiyats] al à dit, al à contât [Buraid bin Abdullah bin Abu Burdah] di so nono [Abu Burdah] di [Abu Musa] al à dit; “O soi rivât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam intun grup di asiaris a Khaibar, daspò al ne à dât une part insiemi cu lis personis che a stavin scombatint.” Chest hadith al à il ranc di hasan gharib, e al è une linie vuide pe caritât secont cualchi studiôs. Al Auza’I al disè; ‘Cui che al supere i musulmans prin che i sedi dade la part dal cjaval, i sarà dade une part di chel’. Il sorenon di Buraid al è Abu Buraidah, une persone afidabil. Sufyan Ats Tsauri, Ibn Uyainah e altris doi a son tra lis personis che a àn contât il hadith di lui.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1482
حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ الطَّائِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو قُتَيْبَةَ سَلْمُ بْنُ قُتَيْبَةَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قُدُورِ الْمَجُوسِ فَقَالَ أَنْقُوهَا غَسْلًا وَاطْبُخُوا فِيهَا وَنَهَى عَنْ كُلِّ سَبُعٍ وَذِي نَابٍوَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ وَرَوَاهُ أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيُّ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ وَأَبُو قِلَابَةَ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ إِنَّمَا رَوَاهُ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ
Al à dit [Zaid bin Akhzam Ath Tha`i] al à dit, al à dit [Abu Cutaibah Salm bin Qutaibah] al à dit, al à dit [Syu’ba] di [Ayyub] di [Abu Qilabah] di [Abu Tsa’labah Al Khusyani] al à dit; ‘Al Profete sallallaahu alaihi wasallam al fo domandât une volte su lis vâs dai Magjis, cussì al rispuindè: ‘Lavâju fin che a no son nets e cusinâ cun lôr’. Al proibì ancje di mangjâ cualsisei animâl salvadi e animâl che al veve zanfis. , Chest hadith al è stât ancje contât par une altre strade, di Abu Tsa’labah. Abu Idris Al Khaulani al lu à contât di Abu Tsalabah. E Abu Qilaba nol veve mai sintût fevelâ di Abu Salaba, ma al lu contà di Abu Asma Ar Rahabi, di Abu Salaba.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1483
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ قَال سَمِعْتُ رَبِيعَةَ بْنَ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيَّ يَقُولُ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيُّ عَائِذُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ قَال سَمِعْتُ أَبَا ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيَّ يَقُولُأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ قَوْمٍ أَهْلِ كِتَابٍ نَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ قَالَ إِنْ وَجَدْتُمْ غَيْرَ آنِيَتِهِمْ فَلَا تَأْكُلُوا فِيهَا فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَاغْسِلُوهَا وَكُلُوا فِيهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Hannad] al à dit, al à dit [Ibnul Mubarak] di [Haiwah bin Syuraih] al à dit; O ai sintût [Rabi’a bin Yazid Ad Dimasyqi] dî; al à informât [Abu Idris Al Khaulani ‘Aizullah bin Ubaidullah] che al à dit; O ai sintût [Abu Tsa’labah Al Khusyanni] dî; “O ai lât al Rasulullah e o ai domandât: ‘O Rasulullah, o sin inte zone des personis dal libri e o mangjìn cui lôr utensii?’. Al rispuindè: ‘Se tu âs un altri alore no mangjâ cun lui, ma se no lu cjatis alore lavâlu e mangjâlu cun lui’. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è autentic.”
Hadith
Imam Tirmidzi : 1484
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى الْبَغْدَادِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيُّ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَيُّوبَ وَقَتَادَةَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّأَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ أَهْلِ كِتَابٍ فَنَطْبُخُ فِي قُدُورِهِمْ وَنَشْرَبُ فِي آنِيَتِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ لَمْ تَجِدُوا غَيْرَهَا فَارْحَضُوهَا بِالْمَاءِ ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ صَيْدٍ فَكَيْفَ نَصْنَعُ قَالَ إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ الْمُكَلَّبَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَقَتَلَ فَكُلْ وَإِنْ كَانَ غَيْرَ مُكَلَّبٍ فَذَكِّ وَكُلْ وَإِذَا رَمَيْتَ بِسَهْمِكَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَقَتَلَ فَكُلْ
Al à dit [Ali bin Isa Al Bagdadi] che al à dit; al à contât [Ubaidullah bin Mohammed Al Qurasyi Al Bashri] al à dit, al à contât [Hammad bin Salamah] di [Ayyub] di [Qatadah] di [Abu Qilabah] di [Abu Asma Ar Rahabi] di [Abu Tsa’labah Al Khusyani] al à dit; ‘O Messazîr di Allah, o sin inte regjon dal Popul dal Libri, alore o cusin cui lôr vâs e o bevin cui lôr vâs?’. alore il Rasulullah al disè; ‘Se no cjapis nuie di altri alore lave i utensii cun aghe’. Abu Tsa’labah al domandà di gnûf: ‘O Messazîr di Allah, o jerin intune zone dulà che la cjace e je comun, duncje ce o varessin di fâ?’. Al rispuindè: ‘Se tu fâs fûr un cjan che al è stât alenât e tu menzionis il non di Allah - cuant che tu lu fâs fûr - par che al puedi copâ la cjace, alore mangjâlu. In ogni câs, se il cjan nol è alenât alore netâlu - la part che e je stade mordude - alore mangjâlu. E se tu butis la tô frece e tu menzionis il non di Allah fin che nol lu cope -fâs prest-, alore mangjale'.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1485
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ أَبِي سَلَّامٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُنَفِّلُ فِي الْبَدْأَةِ الرُّبُعَ وَفِي الْقُفُولِ الثُّلُثَوَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَحَبِيبِ بْنِ مَسْلَمَةَ وَمَعْنِ بْنِ يَزِيدَ وَابْنِ عُمَرَ وَسَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ عُبَادَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ أَبِي سَلَّامٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à contât [Mohammed bin Basyyar] al à dit, al à contât [‘Abdurrahman bin Mahdi] al à dit, al à contât [Sufyan] di [‘Abdurrahman Ibnul Harits] di [Sulaiman bin Musa] di [Makhul] di [Abu Sallam] di [Abu Umamit bi Shamah] al à dit di [U; “Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al divideve il nafl - la part dal spoil - cuant che al scomençave une vuere fin a un cuart, e come trê cuant che al tornave di une vuere”. In chest cjapitul a son hadith simii di Ibn Abbas, Habib bin Maslamah, Ma’n bin Yazid, Ibn Umar e Salamah Ibnul Akwa’’. Abu Isa al disè; “Chest hadith Ubadah al è autentic, e chest hadith al è stât contât di Abu Sallam, di un dai compagns dal Profete”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1486
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَنَفَّلَ سَيْفَهُ ذَا الْفَقَارِ يَوْمَ بَدْرٍ وَهُوَ الَّذِي رَأَى فِيهِ الرُّؤْيَا يَوْمَ أُحُدٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ أَبِي الزِّنَادِ وَقَدْ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي النَّفَلِ مِنْ الْخُمُسِ فَقَالَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ لَمْ يَبْلُغْنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَفَّلَ فِي مَغَازِيهِ كُلِّهَا وَقَدْ بَلَغَنِي أَنَّهُ نَفَّلَ فِي بَعْضِهَا وَإِنَّمَا ذَلِكَ عَلَى وَجْهِ الِاجْتِهَادِ مِنْ الْإِمَامِ فِي أَوَّلِ الْمَغْنَمِ وَآخِرِهِ قَالَ إِسْحَاقُ ابْنُ مَنْصُورٍ قُلْتُ لِأَحْمَدَ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَفَّلَ إِذَا فَصَلَ بِالرُّبُعِ بَعْدَ الْخُمُسِ وَإِذَا قَفَلَ بِالثُّلُثِ بَعْدَ الْخُمُسِ فَقَالَ يُخْرِجُ الْخُمُسَ ثُمَّ يُنَفِّلُ مِمَّا بَقِيَ وَلَا يُجَاوِزُ هَذَا قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا الْحَدِيثُ عَلَى مَا قَالَ ابْنُ الْمُسَيَّبِ النَّفَلُ مِنْ الْخُمُسِ قَالَ إِسْحَقُ هُوَ كَمَا قَالَ
Al à contât [Hannad] al à dit, al à contât [Ibn Abu Az Zinad] di [so pari] di [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah] di [Ibn Abbas] al à dit; 'Il Profete al à dât la sô spada clamade dzul fiqar come nafl - un regâl in plui in plui dal ghanimah - in timp de bataie di badr. E chê e jere la spada che al someave in timp de vuere di Uhud. Abu Isa al disè; ‘Chest hadith al è dal grât hasan gharib, e o lu cognossin dome di cheste strade, dal hadith di Ibn Abu Az Zinad. I ulama` a no jerin dacuardi su la cuistion dal nafl che al jere cjapât di un cuint -ghanimah-. Malik ben Anas al à dit; 'No mi è mai rivade la notizie che il Rasulullah al à dât il nafl in ogni bataie. Ma ce che al è rivât a me al è che al à dât il nafl par ciertis vueris che al à combatût, e ancje chel su la fonde dal ijtihad dal imam, ogni volte che si otignive il ghanimah. Isac ben Mansur al à dit; O ai dit une volte a Ahmad ‘Il Profete al à dât al nafl un cuart di part cuant che e scomençà la vuere dopo vê cjapât un cuint, e cuant che al tornà de vuere, al à dât une tierce part dopo vê cjapât un cuint’, Duncje al à dit Ahmad; ‘al à tirât fûr un cuint - prin - daspò al à dât nafl di ce che al jere restât, e mai plui di chest’, al à dit Abu Isa; Chest hadith al è in acuardi cu lis peraulis di Ibnul Musayyab, il nafl al è cjapât di un cuint. Ishaq al disè plui o mancul cussì.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1487
حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَتَلَ قَتِيلًا لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَفِي الْبَاب عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ وَخَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ وَأَنَسٍ وَسَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو مُحَمَّدٍ هُوَ نَافِعٌ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ وَهُوَ قَوْلُ الْأَوْزَاعِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لِلْإِمَامِ أَنْ يُخْرِجَ مِنْ السَّلَبِ الْخُمُسَ و قَالَ الثَّوْرِيُّ النَّفَلُ أَنْ يَقُولَ الْإِمَامُ مَنْ أَصَابَ شَيْئًا فَهُوَ لَهُ وَمَنْ قَتَلَ قَتِيلًا فَلَهُ سَلَبُهُ فَهُوَ جَائِزٌ وَلَيْسَ فِيهِ الْخُمُسُ و قَالَ إِسْحَقُ السَّلَبُ لِلْقَاتِلِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ شَيْئًا كَثِيرًا فَرَأَى الْإِمَامُ أَنْ يُخْرِجَ مِنْهُ الْخُمُسَ كَمَا فَعَلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ
Al à contât [Al Ansari] al à dit, al à contât [Ma’n] al à dit, al à contât [Malik bin Anas] di [Yahya bin Said] di [Umar bin Katsir bin Aflah] di [Abu Mohammed] un ex sclâf -che al jere stât liberât di- Abu Qatadah, di [Abu Qatadah]; 'Il Rasulullah al à dit; “Cui che al cope -un nemì- e al à provis dal so omicidi, alore al à il dirit di ricevi la salve - la proprietât de persone che al à copât”. Abu Isa al disè; ‘Tal hadith e je une storie. Al à contât [Ibn Abu Umar] al à dit, al à contât [Sufyan] di [Yahya bin Said] cun chest sanad, come il hadith. In chest cjapitul a son ancje hadith di Auf bin Malik, Khalid Ibnul Walid, Anas e Samura bin Jundub. Chest hadith al è autentic. Il vêr non di Abu Mohammed al è Nafi’, un ex sclâf - che al fo liberât di - Abu Qatadah. Chest hadith al è une linie vuide pe caritât secont cualchi studiôs tra i compagns dal Profete e altris di lôr. Cheste e je la opinion dal Imam Al Auza’I, Siafi’I e Ahmad. Intant che cualchi studiôs al dîs; “Un predi al varès di tirâ fûr un cuint de ricjece dal salb”. Ats Tsauri al disè; “Un Nafl al è come se un predi al diseve ‘cui che al cjape alc al à il dirit, e cui che al cope un nemì al à il dirit di cjapâ la sô salve’, alore chest al è permetût e nol è nissun oblic di spesâ un cuint di chel’. Ishaq al disè; “Il salb al devente il dirit dal assassin, gjavant che la cuantitât di salb e sedi grande, cussì che l’imam al pense di gjavâ vie un cuint de proprietât dal salb come che al à fat Umar Ibnul Khaththab”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1488
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ جَهْضَمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ شِرَاءِ الْمَغَانِمِ حَتَّى تُقْسَمَوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
Al à dit [Hannad] al à dit, al à dit [Hatim bin Isma’il] di [Jahdham bin Abdullah] di [Mohammed bin Ibrahim] di [Mohammed bin Zaid] di [Syahr bin Hausyab] di [Abu Said Al Khudri] al à dit; “Il Messazîr di Allah al à proibît di comprâ il ghanimah fintant che nol è stât distribuît”. In chest cjapitul al è un hadith simil di Abu Hurairah. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è tal grât di hasan gharib”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1489
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ النَّبِيلُ عَنْ وَهْبٍ بْنِ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ عِرْبَاضِ بْنِ سَارِيَةَ أَنَّ أَبَاهَا أَخْبَرَهَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ تُوطَأَ السَّبَايَا حَتَّى يَضَعْنَ مَا فِي بُطُونِهِنَّقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ رُوَيْفِعِ بْنِ ثَابِتٍ وَحَدِيثُ عِرْبَاضٍ حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ و قَالَ الْأَوْزَاعِيُّ إِذَا اشْتَرَى الرَّجُلُ الْجَارِيَةَ مِنْ السَّبْيِ وَهِيَ حَامِلٌ فَقَدْ رُوِيَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّهُ قَالَ لَا تُوطَأُ حَامِلٌ حَتَّى تَضَعَ قَالَ الْأَوْزَاعِيُّ وَأَمَّا الْحَرَائِرُ فَقَدْ مَضَتْ السُّنَّةُ فِيهِنَّ بِأَنْ أُمِرْنَ بِالْعِدَّةِ حَدَّثَنِي بِذَلِكَ عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ بِهَذَا الْحَدِيثِ
Al à dit [Mohammed bin Yahya Un Naisaburi] al à dit, al à dit [Abu Ashim An Nabil] di [Wahb bin Khalid] al à dit; mi à contât [Umm Habibah bint Irbadh bin Sariyah] che [sô pari] i veve dit che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al proibive di vê sessu cun presonîrs - feminis - fintant che a no parturivin fîs tal lôr stomi'. Abu Isa al disè; “In chest cjapitul al è un hadith simil di Ruwaifi’ bin Thabit, e chest hadith contât di Irbadh al è di nivel gharib. E e je une linie vuide pe caritât secont i ulama`. Al Auza’I al disè; “Se un om al compre une sclave incinte di feminis cjapadis, al è stât contât di Umar Ibnul Khaththab che il Messazîr di Allah al à dit: ‘Lis feminis incintadis a no àn di vê rapuarts fintant che a no parturin’. Al Auza’I al à dit di gnûf, ‘Par ce che al rivuarde lis feminis libaris, la sunnah e à displeât che a àn di fâ l’iddah’. Ali bin Khasyram al mi à contât cussì, al à dit; Isa bin Yunus al à dit di Al Auza ‘Mi plâs chest hadith’.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1490
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ عَنْ شُعْبَةَ أَخْبَرَنِي سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ قَال سَمِعْتُ قَبِيصَةَ بْنَ هُلْبٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ طَعَامِ النَّصَارَى فَقَالَ لَا يَتَخَلَّجَنَّ فِي صَدْرِكَ طَعَامٌ ضَارَعْتَ فِيهِ النَّصْرَانِيَّةَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ سَمِعْت مَحْمُودًا وَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ قَبِيصَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ قَالَ مَحْمُودٌ وَقَالَ وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ مُرَيِّ بْنِ قَطَرِيٍّ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ الرُّخْصَةِ فِي طَعَامِ أَهْلِ الْكِتَابِ
Al à dit [Mahmud bin Ghailan] al à dit, al à dit [Abu Dawud Ath Thayalisi] di [Syu’bah] al à dit, al à dit a mi [Simak bin Harb] al à dit; O ai sintût [Qabishah bin Halb] contâ di [so pari] che al diseve; “O ai domandât al Profete sallallaahu alaihi wasallam il mangjâ des personis cristianis, lui al à rispuindût: ‘No dubitâ mai intal to cûr dal mangjâ -halal- fintant che no tu someis ai cristians - che a somein ai predis cristians che a àn une vore di pôre dal mangjâ halal-’. Abu Isa al disè; ‘Chest hadith al è in grât di hasan, o ai sintût [Mahmud] -dî cussì-. [Ubaidullah bin Musa] al à dit; di [Israel], di [Simak], di [Qabisha], dal Profete, come il hadith. [Mahmud] al disè; [Wahb bin Jarir] al à dit; di [Syu’bah], di [Simak], di [Muray bin Qatari], di [Adi bin Hatim], dal Profete, come il hadith. Chest hadith al è une linie vuide pe caritât secont i ulama, ven a stâi che a dan supuart pe permetibilitât di mangjâ mangjâ pes personis de int dal libri.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1491
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ الشَّيْبَانِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي حُيَيٌّ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ وَالِدَةٍ وَوَلَدِهَا فَرَّقَ اللَّهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَحِبَّتِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ كَرِهُوا التَّفْرِيقَ بَيْنَ السَّبْيِ بَيْنَ الْوَالِدَةِ وَوَلَدِهَا وَبَيْنَ الْوَلَدِ وَالْوَالِدِ وَبَيْنَ الْإِخْوَةِ قَالَ أَبُو عِيسَى قَدْ سَمِعْتُ البُخَارِيَّ يَقُولُ سَمِعَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيُّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ
Al à dit [Umar bin Hafsh bin Umar Asy Syaibani] al à dit, al à dit [Abdullah bin Wahb] al à dit, al à dit a mi [Huyay] di [Abu 'Abdurrahman Al Hubuli] di [Abu Ayyub] al à dit; “O ai sintût dî il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: ‘Cui che al separe une mari dal so fi, Allah la separarà dai siei amâts il dì de Resurezion’. Abu Isa al disè; ‘In chest cjapitul al è un hadith simil di Ali, e chest hadith al è tal grât di hasan gharib. Chest hadith al è une linie vuide pe caritât secont i studiôs tra i compagns dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e altris di lôr. O sei; ‘a odeavin separâ i presonîrs, jenfri mari e frut, jenfri frut e pari e fradis’. Abu Isa al disè; — O ai sintût Bukhari dî; “Abu ‘Abdurrahman Al Hubuli al à sintût fevelâ di Abu Ayyub Al Ansari’.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1492
حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ أَبِي السَّفَرِ وَاسْمُهُ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْهَمْدَانِيُّ الْكُوفِيُّ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّاءَ بْنِ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ عَبِيدَةَ عَنْ عَلِيٍّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ جِبْرَائِيلَ هَبَطَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ خَيِّرْهُمْ يَعْنِي أَصْحَابَكَ فِي أُسَارَى بَدْرٍ الْقَتْلَ أَوْ الْفِدَاءَ عَلَى أَنْ يُقْتَلَ مِنْهُمْ قَابِلًا مِثْلُهُمْ قَالُوا الْفِدَاءَ وَيُقْتَلُ مِنَّاوَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ وَأَنَسٍ وَأَبِي بَرْزَةَ وَجُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ الثَّوْرِيِّ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ ابْنِ أَبِي زَائِدَةَ وَرَوَى أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ عَبِيدَةَ عَنْ عَلِيٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ وَرَوَى ابْنُ عَوْنٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ عَبِيدَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلًا وَأَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ اسْمُهُ عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ
Al à contât [Abu Ubaida bin Abu As Safar] il so vêr non al è Ahmad bin Abdullah Al Hamdani Al Kufi e [Mahmud bin Ghailan] ducj i doi a àn dit; al à contât [Abu Dawud Al Hafari] al à dit, al à contât [Yahya ben Zakaria ben Abu Zaidah] di [Sufyan ben Said] di [Hsyam] di [Ibn Sirin] di [Abidah] di [Ali] al à dit; 'Il Rasulullah al à dit une volte che Jibril une volte al è vignût jù par cjatâlu e al à dit; ‘consultâ cun lôr-vâl a dî i amîs-sui presonîrs di vuere a Badr; copâts o cjapâts par riscat cun la consecuence che lôr - i musulmans - a saran copâts plui indevant come - il numar di - presonîrs infedei?' i compagns a rispuinderin: ‘O sielzin il riscat’. Dopo di chel cualchidun di nô al fo copât’. In chest cjapitul a son ancje hadith di Ibn Mas’ud, Anas, Abu Barzah e Jubair bin Muth’im. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è tal grât di hasan gharib, ven a stâi il hadith di Ats Tsauri. E no lu cognossin fûr dal hadith di Ibn Abu Zaidah. [Abu Usamah] al à ancje contât di [Hsyam], di [Ibn Sirin], di [Abidah], di [Ali], dal Profete, come chest hadith. [Ibn Aun] al à contât di [Ibn Sirin], di [Abidah], dal Profete in mût murâl. Il vêr non di Abu Daud al Hafari al è Umar bin Sa’d’.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1493
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَمِّهِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَى رَجُلَيْنِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ بِرَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَعَمُّ أَبِي قِلَابَةَ هُوَ أَبُو الْمُهَلَّبِ وَاسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو وَيُقَالُ مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو وَأَبُو قِلَابَةَ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ الْجَرْمِيُّ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ أَنَّ لِلْإِمَامِ أَنْ يَمُنَّ عَلَى مَنْ شَاءَ مِنْ الْأُسَارَى وَيَقْتُلَ مَنْ شَاءَ مِنْهُمْ وَيَفْدِي مَنْ شَاءَ وَاخْتَارَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الْقَتْلَ عَلَى الْفِدَاءِ و قَالَ الْأَوْزَاعِيُّ بَلَغَنِي أَنَّ هَذِهِ الْآيَةَ مَنْسُوخَةٌ قَوْلُهُ تَعَالَى{ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً }نَسَخَتْهَا{ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ }حَدَّثَنَا بِذَلِكَ هَنَّادٌ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ قَالَ إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قُلْتُ لِأَحْمَدَ إِذَا أُسِرَ الْأَسِيرُ يُقْتَلُ أَوْ يُفَادَى أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ إِنْ قَدَرُوا أَنْ يُفَادُوا فَلَيْسَ بِهِ بَأْسٌ وَإِنْ قُتِلَ فَمَا أَعْلَمُ بِهِ بَأْسًا قَالَ إِسْحَقُ الْإِثْخَانُ أَحَبُّ إِلَيَّ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَعْرُوفًا فَأَطْمَعُ بِهِ الْكَثِيرَ
Al à contât [Ibn Abu Umar] al à dit, al à contât [Sufyan] al à dit, al à contât [Ayyub] di [Abu Qilabah] di [so Zio] di [Imran bin Khushain] al à dit; “Il Profete al à riscatât doi oms musulmans cuntun om infedel”. Abu Isa al disè; ‘Chest hadith al è autentic. Il ziu di Abu Qilabah al è Abul Muhallab, e il so vêr non al è ‘Abdurrahman ben Amru, o dispès clamât Muawiyah ben Amru. Intant, il non di Abu Qilabah al è Abdullah ben Zaid Al Jarmi. La plui part dai sienziâts tra i compagns dal Profete e altris personis a pratichin chest hadith. Ve, un Imam - Calif - al à il dirit di dâ il pardon a cui che al vûl dai increduls cjapâts, copâlu o domandâ un riscat. Ma cualchi sienziât al à decidût di copâju pluitost che domandâ un riscat. Al Auza’I al disè; ‘Al è rivât a me che chest verset: ‘-tu puedis liberâju o ricevi un riscat. .- -D. Mohammed: 4- al fo gjavât vie de Sue peraule; '-E copâju dulà che tu lis cjatis. .- ' -D. Al Baqare; 191- Cussì al ne à contât Hannad, al à dit; Ibnul Mubarak al nus à contât di Al Auza’i. Isac ben Mansur al à dit; ‘O ai domandât a Ahmad, ‘Se al è un nemì cjapât, alore chel che tu âs gust; copât o liberât par riscat?' Lui al rispuindè: ‘Se a puedin dâ un riscat alore al va ben, e se a vegnin copâts, o pensi che al va ben ancje chel. Ishaq al disè; Il nemì cjapât presonîr al è plui di me,
Hadith
Imam Tirmidzi : 1494
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَخْبَرَهُأَنَّ امْرَأَةً وُجِدَتْ فِي بَعْضِ مَغَازِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقْتُولَةً فَأَنْكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ وَنَهَى عَنْ قَتْلِ النِّسَاءِ وَالصِّبْيَانِوَفِي الْبَاب عَنْ بُرَيْدَةَ وَرَبَاحٍ وَيُقَالُ رِيَاحُ بْنُ الرَّبِيعِ وَالْأَسْوَدِ بْنِ سَرِيعٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَالصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ كَرِهُوا قَتْلَ النِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَرَخَّصَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي الْبَيَاتِ وَقَتْلِ النِّسَاءِ فِيهِمْ وَالْوِلْدَانِ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَقَ وَرَخَّصَا فِي الْبَيَاتِ
Al è stât contât a nus [Qutaibah] al à dit, al è stât contât a nus [Al Laits] di [Nafi'] di [Ibn Umar] che al à ripuartât, che une volte che e je stade cjatade une femine che e je stade copâde inte bataie dal Rasulullah Sallallahu 'Alaihi Wasallam, cussì Rasulullah Sallallahu 'Alaihi Wasallam ancje lui. Po dopo al proibì di copâ feminis e fruts. In chest cjapitul al è un hadith simil di Buraidah e Rabah, al è ancje clamât Riyah bin Ar Rabi’, Al Aswad bin Sari’, Ibnu Abbas e Ash Sha’b bin Jatsamah’. Abu Isa al disè; ‘Chest hadith al è autentic. E e je une diretive pe caritât secont cualchi studiôs, tra i compagns dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e altris di lôr, ven a stâi che a rindin inacetabil copâ feminis e fruts'. Cheste e je la opinion di Sufyan Ats Tsauri e Siafi’i. E cualchi altri 'ulama' al dave sostign su la permetibilitât dai atacs di gnot, copânt feminis - che a jerin intes trupis nemìs - e fruts. Cheste e je la opinion di Ahmad e Ishaq. Ducj i doi a dan clemence pai atacs di gnot.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1495
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَخْبَرَنِي الصَّعْبُ بْنُ جَثَّامَةَ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ خَيْلَنَا أُوطِئَتْ مِنْ نِسَاءِ الْمُشْرِكِينَ وَأَوْلَادِهِمْ قَالَ هُمْ مِنْ آبَائِهِمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Nashr bin Ali Al Juhani] al à dit, al à contât [Sufyan bin Uyainah] di [Az Zuhri] di [Ubaidullah bin Abdullah] di [Ibn Abbas] al à dit; al à comunicât [Ash Sha’b bin Jatsamah] che al à dit; ‘O Messazîr di Allah, i nestris cjavalîrs a àn pôre di copâ lis feminis e i fîs dai politeiscj!’. al disè; “A fasin part dai lôr paris”. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è autentic.”
Hadith
Imam Tirmidzi : 1496
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَبَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْثٍ فَقَالَ إِنْ وَجَدْتُمْ فُلَانًا وَفُلَانًا لِرَجُلَيْنِ مِنْ قُرَيْشٍ فَأَحْرِقُوهُمَا بِالنَّارِ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَرَدْنَا الْخُرُوجَ إِنِّي كُنْتُ أَمَرْتُكُمْ أَنْ تُحْرِقُوا فُلَانًا وَفُلَانًا بِالنَّارِ وَإِنَّ النَّارَ لَا يُعَذِّبُ بِهَا إِلَّا اللَّهُ فَإِنْ وَجَدْتُمُوهُمَا فَاقْتُلُوهُمَاوَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَحَمْزَةَ بْنِ عَمْرٍو الْأَسْلَمِيِّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ وَقَدْ ذَكَرَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ بَيْنَ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ وَبَيْنَ أَبِي هُرَيْرَةَ رَجُلًا فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَرَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ مِثْلَ رِوَايَةِ اللَّيْثِ وَحَدِيثُ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ أَشْبَهُ وَأَصَحُّ قَالَ الْبُخَارِيُّ وَسُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ قَدْ سَمِعَ مِنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ مُحَمَّدٌ وَحَدِيثُ حَمْزَةَ بْنِ عَمْرٍو الْأَسْلَمِيِّ فِي هَذَا الْبَابِ صَحِيحٌ
Al à contât a nô [Qutaibah] al à dit, al à contât a nô [Al Laits] di [Bukair bin Abdullah] di [Suleiman bin Yasar] di [Abu Hurairah] al à dit; ‘Il Messazîr di Allah (pace e benedizions di Allah su di lui) al à mandât in spedizion, disint: ‘Se tu cjatis cussì e cussì e cussì e cussì inte protezion di doi oms coraish, alore copâju ducj i doi cul fûc’. Po dopo cuant che o jerin daûr a lâ vie al disè di gnûf: ‘O ai ordenât di brusâ cussì e cussì cul fûc, ma no si pues torturâ nissun cul fûc fûr di Allah, duncje se tu lis cjatis alore dome copâju’. In chest cjapitul al è un hadith simil di Ibn Abbas e Hamzah bin Amru Al Aslami. Abu Isa al disè; “Il hadith di Abu Hurairah al è autentic e al è une linie vuide secont i studiôs”. E no dome une persone e à contât alc come la storie di Al Laits, e chest hadith di Al Laits bin Sa’d al è ancje plui simil - plui dongje de veretât - e autentic. L’imam Bucari al à dit; “Suliman bin Yasar al veve sintût fevelâ di Abu Huraira”. Mohammed; “al dîs che il hadith di Hamzah bin Amru Al Aslami in chest cjapitul al è autentic”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1497
حَدَّثَنِي قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ مَاتَ وَهُوَ بَرِيءٌ مِنْ ثَلَاثٍ الْكِبْرِ وَالْغُلُولِ وَالدَّيْنِ دَخَلَ الْجَنَّةَوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ
Al à dit [Qutaibah bin Said] al à dit, al à dit [Abu Awanah] di [Qatadah] di [Salim bin Abul Ja’d] di [Tsauban] al à dit; 'Il Rasulullah al à dit: 'Cui che al murìs libar di trê robis; arogant, robâ la ricjece e i debits di ghanimah, daspò al varà di lâ in paradîs’. In chest cjapitul al è un hadith simil di Abu Hurairah e Zaid bin Khalid Al Juhani.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1498
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ فَارَقَ الرُّوحُ الْجَسَدَ وَهُوَ بَرِيءٌ مِنْ ثَلَاثٍ الْكَنْزِ وَالْغُلُولِ وَالدَّيْنِ دَخَلَ الْجَنَّةَهَكَذَا قَالَ سَعِيدٌ الْكَنْزُ وَقَالَ أَبُو عَوَانَةَ فِي حَدِيثِهِ الْكِبْرُ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ مَعْدَانَ وَرِوَايَةُ سَعِيدٍ أَصَحُّ
Al à contât [Mohammed bin Basyyar] al à dit, al à contât [Ibn Abu Adi] di [Said] di [Qatadah] di [Salim Abu Isa Abul Ja’d] di [Ma’dan bin Abu Talhah] di [Tsauban] al à dit; 'Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: 'Cui che la sô anime si separe dal cuarp al è libar di trê robis; tratignî la ricjece dal zakat, robâ ghanimah e debits, alore al varà di lâ in paradîs’. Chest al è cemût che Said al à dit 'Al Kanzu - tratignint i bens dal zakat -'. Intant, Abu Awanah al menzonà tal so hadith cul lafadz ‘Al Kibr -arogant-’, ma tal so hadith nol menzonà Ma’dan. E la storie di Said e je plui autentiche.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1499
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ أَبُو زُمَيْلٍ الْحَنَفِيُّ قَال سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فُلَانًا قَدْ اسْتُشْهِدَ قَالَ كَلَّا قَدْ رَأَيْتُهُ فِي النَّارِ بِعَبَاءَةٍ قَدْ غَلَّهَا قَالَ قُمْ يَا عُمَرُ فَنَادِ إِنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا الْمُؤْمِنُونَ ثَلَاثًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ
Al à dit [Al Hasan bin Ali] al à dit, al à dit [Abdu Ash Shamad bin Abdul Warits] al à dit, al à dit [Ikrimah bin Ammar] al à dit, al à dit [Viôt Abu Zumal Al Hanafi] al à dit; O ai sintût [Ibn Abbas] dî; '[Umar Ibnul Khaththab] al mi à contât che une volte si è dit al Rasulullah: 'O Rasulullah, cussì e cussì al è stât martirizât!' al rispuindè: ‘No, al è lât tal infier par vie de stofe che al veve robât’. Al disè po dopo di gnûf: ‘O Umar, alceti sù e gridâ; In fat, nissun al jentrarà in cîl fûr che chei che a crodin -trê voltis-’. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è tal grât di hasan shahih gharib”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1500
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلَالٍ الصَّوَّافُ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ الضُّبَعِيُّ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْزُو بِأُمِّ سُلَيْمٍ وَنِسْوَةٍ مَعَهَا مِنْ الْأَنْصَارِ يَسْقِينَ الْمَاءَ وَيُدَاوِينَ الْجَرْحَىقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذٍ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit che [Bisyr bin Hilal Ash Shawwaf] al à dit; al à contât [Ja’far bin Sulaiman Adh Dhubba’i] di [Tsabit] di [Anas] al à dit; “Il Rasulullah al le in vuere cjapant dentri Umm Sulaim e tantis feminis ansar, a àn dât aghe e a àn curât lis personis feridis”. Abu Isa al disè; “In chest cjapitul al è ancje un hadith di Ar Rubayi e Mu’awwidz, e il hadith al è Hasan Sahih”.
