Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 1281
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ وَزِيرٍ الْوَاسِطِيُّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَعُرِضْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جَيْشٍ وَأَنَا ابْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ فَلَمْ يَقْبَلْنِي فَعُرِضْتُ عَلَيْهِ مِنْ قَابِلٍ فِي جَيْشٍ وَأَنَا ابْنُ خَمْسَ عَشْرَةَ فَقَبِلَنِيقَالَ نَافِعٌ وَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَقَالَ هَذَا حَدُّ مَا بَيْنَ الصَّغِيرِ وَالْكَبِيرِ ثُمَّ كَتَبَ أَنْ يُفْرَضَ لِمَنْ يَبْلُغُ الْخَمْسَ عَشْرَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ هَذَا وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ كَتَبَ أَنَّ هَذَا حَدُّ مَا بَيْنَ الصَّغِيرِ وَالْكَبِيرِ وَذَكَرَ ابْنُ عُيَيْنَةَ فِي حَدِيثِهِ قَالَ نَافِعٌ فَحَدَّثَنَا بِهِ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَقَالَ هَذَا حَدُّ مَا بَيْنَ الذُّرِّيَّةِ وَالْمُقَاتِلَةِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ يَرَوْنَ أَنَّ الْغُلَامَ إِذَا اسْتَكْمَلَ خَمْسَ عَشْرَةَ سَنَةً فَحُكْمُهُ حُكْمُ الرِّجَالِ وَإِنْ احْتَلَمَ قَبْلَ خَمْسَ عَشْرَةَ فَحُكْمُهُ حُكْمُ الرِّجَالِ و قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ الْبُلُوغُ ثَلَاثَةُ مَنَازِلَ بُلُوغُ خَمْسَ عَشْرَةَ أَوْ الِاحْتِلَامُ فَإِنْ لَمْ يُعْرَفْ سِنُّهُ وَلَا احْتِلَامُهُ فَالْإِنْبَاتُ يَعْنِي الْعَانَةَ
Al à contât [Mohammed bin Wazir Al Wasithi], al à contât [Ishaq bin Yusuf Al Azraq] di [Sufyan] di [Ubaidullah bin Umar] di [Nafi’] di [Ibn Umar] al à dit; Mi à presentât al Profete Sallallahu Alaihi Wasallam par jentrâ intune trupe, in chel timp o vevi cutuardis agns, ma lui nol mi à acetât. Po dopo mi àn presentât l’an sucessîf par jentrâ intune trupe, in chel timp o vevi cuindis agns, cussì al mi à acetât. Nafi’ al disè; E o ai contât chest hadith a Omar bin Abdul Aziz e lui al à dit; Chest al è il confin jenfri jessi piçul e jessi grant, daspò al assegne ai fruts che a àn rivât ae etât di cuindis agns di puartâ indenant lis pratichis obligatoriis. Al à contât [Ibn Abu Umar] al à contât [Sufyan bin Uyainah] di [Ubaidullah bin Umar] di [Nafi’] di [Ibn Umar] dal Profete sallam come chest hadith ma nol à menzonât in chel che Umar bin Abdul Aziz al veve declarât che; Cheste e je la linie jenfri jessi piçul e jessi grant. E Ibn Uyainah al à menzonât tal so hadith; Nafi’ al disè; Dopo o vin contât chest a Omar bin Abdul Aziz, cussì al à dit; Chest al è il confin jenfri i dissendents e lis personis che a puedin jentrâ ta vuere. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic. Chest hadith al è une linie vuide pe caritât secont i ulama e cun chest Sufyan Ats Tsauri, Ibnu Al Mubarak, Asy Syafi’i, Ahmad e Ishaq a son dal pont di viste; Che se un frut al à rivât ae etât di cuindis agns alore la leç che i ven imponude e je la leç di un adult. E se al somee un junub prin di vê cuindis agns alore la leç che i ven imponude e je la leç dai adults. Ahmad e Ishaq a discutin; A son trê grâts di maturitât; Balig al rive ae etât di cuindis agns o un sogn junub, se no si cognos la etât o il sogn junub alore si sa che i pêi a cressin, ven a stâi i pêi ator dai gjenitâi.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1282
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَمَرَّ بِي خَالِي أَبُو بُرْدَةَ بْنُ نِيَارٍ وَمَعَهُ لِوَاءٌ فَقُلْتُ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةَ أَبِيهِ أَنْ آتِيَهُ بِرَأْسِهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ قُرَّةَ الْمُزَنِيِّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ الْبَرَاءِ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ الْبَرَاءِ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ عَدِيٍّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْبَرَاءِ عَنْ أَبِيهِ وَرُوِي عَنْ أَشْعَثَ عَنْ عَدِيٍّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْبَرَاءِ عَنْ خَالِهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à contât [Abu Said Al Asyajj], al à contât [Hafsh bin Ghiyats] di [Ash’ats] di [‘Adi bin Thabit] di [Al Bara‘] al à dit; Mie oncul [Abu Burdah bin Niyar] al passà denant di me puartant une bandiere. Duncje o ai domandât; Dulà che tu vâs? Al rispuindè; Il Rasulullah al à mandât a un che al veve maridât la femine di so pari par vignî a taiâlu il cjâf. Al disè; In chest câs al è un hadith simil de Corane Al Muzani. Abu Isa al disè; Il hadith di Al Bara al è un hadith gharib e [Mohammed bin Ishaq] al à contât chest hadith di [Adi bin Thabit] di [Abdullah bin Yazid] di [Al Bara]. Chest hadith al è stât ancje contât di [Ash’ath] di [‘Adi] di [Yazid bin Al Bara’] di [so pari]. E al è stât ancje contât di [Ash’ats] di [‘Adi] di [Yazid bin Al Bara‘] di [sô oncul] dal Profete.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1283
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَحْسِبُ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرَوَى شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الزُّبَيْرِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ وَرَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ اللَّيْثِ وَيُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ نَحْوَ الْحَدِيثِ الْأَوَّلِ
A nus è stât contât [Qutaibah], al è stât contât a nus [Al Laits] di [Ibn Shihab] di [Urwah] che al à dit che [Abdullah bin Az Zubair] al à dit che a jerin personis dai Ansar che a vevin une dispute cun Az Zubair dongje dal Profete che al veve di jessi alts. doprât par bagnâ lis palmis di dat. I Ansar a disevin; Manda aghe corint, ma lui al è reticent a fâlu. Duncje a si son disputâts dongje dal Rasulullah, cussì il Rasulullah al disè a Az Zubair: ‘Aghe, o Zubair, daspò canalizâ la aghe pal to vicin’. Alore l’Ansar al si inrabià e al disè; O Messazîr di Allah, al è parcè che al è la fie di to agne? Duncje la muse dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e deventà rosse e daspò al disè: ‘Sparçâle e daspò tignî la aghe fin che e no torne al mûr di division’. Alore Az Zubair al disè; Par Allah, no mi spietavi che chest verset al rivàs a rivuart di chê cuistion: -Duncje par il to Rabb, lôr -in sostance- a no crodin fintant che a no ti fasin deventâ il judizi de cuistion che a stan disputant. Dopo a no sintin tal lôr cûr nissune obiezion ae decision che tu dâs, e a la acetin dal dut. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic e [Syu’aib bin Abu Hamzah] lu à contât di [Az Zuhri] di [Urwah bin Az Zubair] di [Az Zubair] ma nol à menzonât Abdullah bin Az Zubair dentri. E ancje [Abdullah bin Wahb] al à contât di [Al Laits] e [Yunus] di [Az Zuhri] di [Urwah] di [Abdullah bin Az Zubair] come la prime redazion dal hadith.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1284
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ أَعْتَقَ سِتَّةَ أَعْبُدٍ لَهُ عِنْدَ مَوْتِهِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ قَوْلًا شَدِيدًا ثُمَّ دَعَاهُمْ فَجَزَّأَهُمْ ثُمَّ أَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَأَرَقَّ أَرْبَعَةًقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكٍ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ يَرَوْنَ اسْتِعْمَالَ الْقُرْعَةِ فِي هَذَا وَفِي غَيْرِهِ وَأَمَّا بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَغَيْرِهِمْ فَلَمْ يَرَوْا الْقُرْعَةَ وَقَالُوا يُعْتَقُ مِنْ كُلِّ عَبْدٍ الثُّلُثُ وَيُسْتَسْعَى فِي ثُلُثَيْ قِيمَتِهِ وَأَبُو الْمُهَلَّبِ اسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو الْجَرْمِيُّ وَهُوَ غَيْرُ أَبِي قِلَابَةَ وَيُقَالُ مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو وَأَبُو قِلَابَةَ الْجَرْمِيُّ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ
Al à dit [Qutaibah], al à dit [Hammad bin Zaid] di [Ayyub] di [Abu Qilabah] di [Abu Al Muhallab] di [Imran bin Hushain] che une persone ansar e liberà sîs dai siei sclâfs cuant che al jere daûr a murî ma a nol veve proprietâts infûr di lôr. daspò al disè peraulis fuartis daspò ju clamà e al dâju lis lôr parts, daspò di chel al tirà fûr la sorte tra di lôr. lôr e al liberà dôs personis e al fasè cuatri sclâfs in plui. Al disè; In chest câs al è un hadith simil di Abu Hurairah. Abu Isa al disè; Il hadith di Imran bin Hushain al è un hadith autentic e al è stât contât di une altre strade di Imran bin Hushain. Chest hadith al è une linie vuide pe caritât secont i studiôs di tra i compagns dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e infûr di lôr, cheste e je la opinion di Malik, Asy Syafi’i, Ahmad e Ishaq, a permetin l’ûs dal sorte in cheste e in altris cuistions. Par ce che al rivuarde cualchi studiôs di Kufa e altris di lôr, a no permetin di fâ il sorte, a son dal pont di viste; Une tierce part e jere dade a ogni sclâf e lui al jere doprât a un tierç dal so presit. Il non di Abu Al Muhallab al è Abdurrahman ben Amr Al Jarmi, nol è Abu Qilaba, cualchi volte al è clamât Muawiyah ben Amr. Abu Qilabah Al Jarmi al si clamà Abdullah bin Zaid.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1285
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْجُمَحِيُّ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ مَلَكَ ذَا رَحِمٍ مَحْرَمٍ فَهُوَ حُرٌّقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَا نَعْرِفُهُ مُسْنَدًا إِلَّا مِنْ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ وَقَدْ رَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عُمَرَ شَيْئًا مِنْ هَذَا
A nus è stât contât [Abdullah bin Muawiyah Al Jumahi Al Bashri], a nus è stât contât [Hammad bin Salamah] di [Qatadah] di [Al Hasan] di [Samura] che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: 'Cui che al à un sclâf che al è ancjemò libar - il -'. Abu Isa al disè; No cognossin il sanad di chest hadith fûr che dal hadith di Hammad bin Salamah e cualchidun di lôr al à contât chest hadith di [Qatadah] di [Al Hasan] di [Umar] su alc di chest.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1286
حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ الْعَمِّيُّ الْبَصْرِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ الْبُرْسَانِيُّ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ قَتَادَةَ وَعَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ مَلَكَ ذَا رَحِمٍ مَحْرَمٍ فَهُوَ حُرٌّقَالَ أَبُو عِيسَى وَلَا نَعْلَمُ أَحَدًا ذَكَرَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ عَاصِمًا الْأَحْوَلَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ غَيْرَ مُحَمَّدِ بْنِ بَكْرٍ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ مَلَكَ ذَا رَحِمٍ مَحْرَمٍ فَهُوَ حُرٌّ رَوَاهُ ضَمْرَةُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنْ الثَّوْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يُتَابَعْ ضَمْرَةُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ وَهُوَ حَدِيثٌ خَطَأٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ
Al è stât contât a nô [Uqbah bin Mukram Al ‘Ammi Al Bashri] e a altris, a àn dit; Al è stât contât di [Mohammad bin Bakr Al Bursani] di [Hammad bin Salamah] de [Qatadah] e [Ashim Al Ahwal] di [Al Hasan] di [Samura] dal Profete, al à dit: 'Cui che al à un sclâf che al è ancjemò libar, il - sclâf. Abu Isa al disè; No savìn che nissun al menzioni in chest hadith l’Ashim Al Ahwal di Hamamed bin Salamah che no sedi Mohammad bin Bakr. Chest hadith al è une linie vuide pe caritât secont i ulama e al è stât contât di [Ibn Umar] dal Profete sallallaahu alaihi Wasallam, che al à dit: ‘Cui che al à un sclâf che al è ancjemò parintât, alore lui - chel sclâf - al è libar’. [Dlamrah bin Rabi’ah] al à contât chest hadith di [Ats Tsauri] di [Abdullah bin Dinar] di [Ibn Umar] dal Profete, ma Dlamrah nol jere cjapât dentri in chest hadith, duncje chest hadith al è sbalît secont i studiôs dal hadith.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1287
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ النَّخَعِيُّ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ زَرَعَ فِي أَرْضِ قَوْمٍ بِغَيْرِ إِذْنِهِمْ فَلَيْسَ لَهُ مِنْ الزَّرْعِ شَيْءٌ وَلَهُ نَفَقَتُهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ أَبِي إِسْحَقَ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَقَ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ هُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَالَ لَا أَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ أَبِي إِسْحَقَ إِلَّا مِنْ رِوَايَةِ شَرِيكٍ قَالَ مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا مَعْقِلُ بْنُ مَالِكٍ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ الْأَصَمِّ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
A nus è stât contât [Qutaibah], al è stât contât a nus [Syarik bin Abdullah An Nakha’i] di [Abu Ishaq] di [Atha] di [Rafi’ bin Khadij] che il Profete al à dit: ‘Cui che al plante tai cjamps di un popul cence il lôr permès al à il dirit di fâ lûs. risultâts’. Abu Isa al disè; No cognossin chest hadiz di Hasan Gharib dal hadiz di Abu Ishaq infûr di cheste righe dal hadiz di Syarik bin Abdullah. Chest hadith al è une linie vuide pe caritât secont cualchi studiôs e cheste e je la opinion di Ahmad e Ishaq. O ai domandât a Mohammed bin Isma’il su chest hadith, cussì al à rispuindût; Chest al è un hadith di Hasan. E ancje lui al disè; No so dal hadith di Abu Ishaq infûr de storie di Sharik. [Mohammed] al disè; Al à dit [Ma’qil bin Malik Al Bashri] al à contât [Uqbah bin Al Asham] di [Atha] di [Rafi’ bin Khadij] dal Profete sallam cussì.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1288
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ وَسَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ يُحَدِّثَانِ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍأَنَّ أَبَاهُ نَحَلَ ابْنًا لَهُ غُلَامًا فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُشْهِدُهُ فَقَالَ أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَهُ مِثْلَ مَا نَحَلْتَ هَذَا قَالَ لَا قَالَ فَارْدُدْهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ يَسْتَحِبُّونَ التَّسْوِيَةَ بَيْنَ الْوَلَدِ حَتَّى قَالَ بَعْضُهُمْ يُسَوِّي بَيْنَ وَلَدِهِ حَتَّى فِي الْقُبْلَةِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ يُسَوِّي بَيْنَ وَلَدِهِ فِي النُّحْلِ وَالْعَطِيَّةِ يَعْنِي الذَّكَرُ وَالْأُنْثَى سَوَاءٌ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَقَالَ بَعْضُهُمْ التَّسْوِيَةُ بَيْنَ الْوَلَدِ أَنْ يُعْطَى الذَّكَرُ مِثْلَ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ مِثْلَ قِسْمَةِ الْمِيرَاثِ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَقَ
Al à contât [Nashr bin Ali] e [al à dit bin Abdurrahman Al Makhzumi] cuntun significât, ducj i doi a àn dit; A nus è stât contât [Sufyan] di [Az Zuhri] di [Umaid ben Abdurrahman] e di [Mohammed ben An Nu’man ben Basyir]. Ducj i doi a contavin di [An Nu’man bin Basyir] che so pari une volte al veve dât un sclâf a so fi. Dopo al cjatà il Profete Sallam e al i testemoneà. Al domandà ancje: ‘O ai dât ducj i fîs?’. Al rispuindè; No. Belaiu al disè: ‘Puartâlu indaûr’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic e al è stât contât in plui di cheste righe di An Nu’man bin Basyir. Chest hadith al è une linie vuide pe caritât secont cualchi studiôs, a paragonin i lôr fiis in tiermins di dâ indiret e dâ, ven a stâi che la part dai oms e des feminis e je la stesse. Cheste e je la opinion di Sufyan Ats Tsauri, ma cualchidun di lôr al pense; La ecuivalence tra i fruts e je che ai oms si dovarès dâ dôs parts des feminis, come la division de ereditât, cheste e je la opinion di Ahmad e Ishaq.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1289
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَارُ الدَّارِ أَحَقُّ بِالدَّارِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ الشَّرِيدِ وَأَبِي رَافِعٍ وَأَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَمُرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرَوَى عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ وَرُوِيَ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالصَّحِيحُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ حَدِيثُ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ وَلَا نَعْرِفُ حَدِيثَ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عِيسَى بْنِ يُونُسَ وَحَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطَّائِفِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْبَابِ هُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَرَوَى إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدًا يَقُولُ كِلَا الْحَدِيثَيْنِ عِنْدِي صَحِيحٌ
Al à dit [Ali bin Hujr] al à dit [Isma’il bin Ulayyah] di [Said] di [Qatadah] di [Al Hasan] di [Samura] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: “La cjase di un vicin e à plui dirits sore la cjase dal so vicin - par vie da esistence dai dirits shuf’ah pai vicins”. Al disè; In chest câs a son hadith simii di Ash Syarid, Abu Rafi’ e Anas. Abu Isa al disè; Il hadith di Samura al è un hadith autentic hasan e [Isa bin Yunus] lu à contât di [Said bin Abu 'Arubah] di [Qatadah] di [Anas] dal Profete cussì. E al è stât ancje contât di [Said] di [Qatadah] di [Al Hasan] di [Samura] dal Profete. Chel autentic secont i studiôs al è il hadith di Al Hasan di Samura e no cognossin il hadith di Qatadah di Anas infûr dal hadith di Isa bin Yunus, invezit il hadith di Abdullah bin Abdurrahman Ath Tha’ifi in Amr bin Asy Tha’ifi di Amr bin Asy Sharid al è il câs dal so pari. di Hasan, e Ibrahim bin Maisarah al à contât di Amr bin Asy Sharid di Abu Rafi' dal Profete. Al disè; O ai sintût Mohammed dî; O pensi che ducj i doi i hadith a sedin autentics.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1290
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْوَاسِطِيُّ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجَارُ أَحَقُّ بِشُفْعَتِهِ يُنْتَظَرُ بِهِ وَإِنْ كَانَ غَائِبًا إِذَا كَانَ طَرِيقُهُمَا وَاحِدًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَلَا نَعْلَمُ أَحَدًا رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ غَيْرَ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرٍ وَقَدْ تَكَلَّمَ شُعْبَةُ فِي عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ مِنْ أَجْلِ هَذَا الْحَدِيثِ وَعَبْدُ الْمَلِكِ هُوَ ثِقَةٌ مَأْمُونٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَلَا نَعْلَمُ أَحَدًا تَكَلَّمَ فِيهِ غَيْرَ شُعْبَةَ مِنْ أَجْلِ هَذَا الْحَدِيثِ وَقَدْ رَوَى وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ هَذَا الْحَدِيثَ وَرُوِي عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ قَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ مِيزَانٌ يَعْنِي فِي الْعِلْمِ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الرَّجُلَ أَحَقُّ بِشُفْعَتِهِ وَإِنْ كَانَ غَائِبًا فَإِذَا قَدِمَ فَلَهُ الشُّفْعَةُ وَإِنْ تَطَاوَلَ ذَلِكَ
Al à contât [Qutaibah], al à contât [Khalid bin Abdullah Al Wasithi] di [Abdul Malik bin Abu Sulaiman] di [Atha] di [Jabir] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: “Il vicin al à plui dirit al so syuf’ah - il vicin al vicin -, chest al è ancjemò previodût ancje se a nol è li se la strade che a stan viazant ducj i doi e je la stesse’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è gharib e no cognossin nissun che al vedi contât chest hadith infûr di Abdul Malik bin Abu Sulaiman di Atha di Jabir, invezit Syu’bah al à comentât Abdul Malik bin Abu Sulaiman di cheste bande dal hadith. Abdul Malik al è un tsiqah plui fidât secont i studiôs dal hadith, ma no cognossin nissun altri che Syu’bah che al comente chest hadith. [Waki’] al à contât chest hadith di [Syu’bah] di [Abdul Malik bin Abu Sulaiman] e lu à contât di Ibn Al Mubarak di Sufyan Ats Tsauri al à dit; Abdul Malik bin Abu Sulaiman al è ecuilibrât, ven a stâi intes cuistions de cognossince. Chest hadith al è une linie vuide pe caritât secont l’ulama, che une persone e à plui dirit al so syuf’ah ancje se nol è li, se al ven alore al è syuf’ah ancje par une vore di timp.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1291
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا وَقَعَتْ الْحُدُودُ وَصُرِّفَتْ الطُّرُقُ فَلَا شُفْعَةَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ بَعْضُهُمْ مُرْسَلًا عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَعُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ وَبِهِ يَقُولُ بَعْضُ فُقَهَاءِ التَّابِعِينَ مِثْلَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَغَيْرِهِ وَهُوَ قَوْلُ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مِنْهُمْ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ وَرَبِيعَةُ بْنُ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَمَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ لَا يَرَوْنَ الشُّفْعَةَ إِلَّا لِلْخَلِيطِ وَلَا يَرَوْنَ لِلْجَارِ شُفْعَةً إِذَا لَمْ يَكُنْ خَلِيطًا وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ الشُّفْعَةُ لِلْجَارِ وَاحْتَجُّوا بِالْحَدِيثِ الْمَرْفُوعِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَارُ الدَّارِ أَحَقُّ بِالدَّارِ وَقَالَ الْجَارُ أَحَقُّ بِسَقَبِهِ وَهُوَ قَوْلُ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ
Al à contât [Abdu bin Humaid], al à contât [Abdurrazaq] al à contât [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Abu Salamah bin Abdurrahman] di [Jabir bin Abdullah] al à dit; Il Rasulullah al à dit: “Se a son stadis restrizions e lis stradis a son stadis cambiadis, alore nol è dirit di syuf’ah”. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic e cualchidun di lôr lu à contât in mût murâl di Abu Salamah dal Profete. Chest hadith al è une linie vuide pe caritât secont cualchi studiôs di tra i compagns dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, tra di lôr; Ancje Umar bin Al Khathab e Usman bin Affan cussì come cualchi fuqaha jenfri i tabi’in a lu disevin cussì; Umar ben Abdul Aziz e altris. Cheste e je la opinion dai studiôs di Medine, tra di lôr; Ancje Yahya bin Said Al Ansari, Rabi'ah bin Abdurrahman e Malik bin Anas cussì come Ash Syafi'i, Ahmad e Ishaq a lu àn dit che a no permetin i dirits shuf'ah gjavant lis aleancis, a no permetin ancje i dirits shuf'ah pai vicins se a no son aleâts. Intant, cualchi studiôs di jenfri i compagns dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e altris di lôr a son dal pont di viste; Syuf’ah al è il dirit dal vicin, a àn resonât cul hadith marfu’ dal Profete sallallaahu alaihi Wasallam, al à dit: ‘Il vicin de cjase al à plui dirits su la cjase’. Al à ancje dit: “I vicins a àn plui dirits dai lôr vicins dongje”. Cheste e je la opinion di Ats Tsauri, di Ibnu Al Mubarak e dai ulamas di Kufa.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1292
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى عَنْ أَبِي حَمْزَةَ السُّكَّرِيِّ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّرِيكُ شَفِيعٌ وَالشُّفْعَةُ فِي كُلِّ شَيْءٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَا نَعْرِفُهُ مِثْلَ هَذَا إِلَّا مِنْ حَدِيثِ أَبِي حَمْزَةَ السُّكَّرِيِّ وَقَدْ رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلًا وَهَذَا أَصَحُّ حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ وَلَيْسَ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَهَكَذَا رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ مِثْلَ هَذَا لَيْسَ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي حَمْزَةَ وَأَبُو حَمْزَةَ ثِقَةٌ يُمْكِنُ أَنْ يَكُونَ الْخَطَأُ مِنْ غَيْرِ أَبِي حَمْزَةَ حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَيَّاشٍ و قَالَ أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِنَّمَا تَكُونُ الشُّفْعَةُ فِي الدُّورِ وَالْأَرَضِينَ وَلَمْ يَرَوْا الشُّفْعَةَ فِي كُلِّ شَيْءٍ وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الشُّفْعَةُ فِي كُلِّ شَيْءٍ وَالْقَوْلُ أَصَحُّ
Al à contât [Yusuf bin Isa], al à contât [Al Fadlal bin Musa] di [Abu Hamzah As Sukkari] di [Abdul Aziz bin Rufai’] di [Ibnu Abu Awalkah] di [Ibnu Abbas] al à dit; Il Rasulullah al à dit: “I aleâts a son amìs, e la syuf’ah e si apliche a dut”. Abu Isa; No cognossin chest hadith cussì fûr che dal hadith di Abu Hamzah As Sukkari, e tancj a àn contât chest hadith di Abdul Aziz bin Rufai’ di Ibn Awalkah dal Profete Sallam in mût murâl, ma chest hadith al è plui autentic. Al è stât contât a nô che [Hannad] al à contât [Abu Bakr bin ‘Ayyasy] di [Abdul Aziz bin Rufai’] di [Ibn Abu Awalkah] dal Profete sallam cussì cul so significât, ma no je narazion di Ibn Abbas. E cussì a son tancj che a contin di Abdul Aziz bin Rufai’ cussì, no je narazion di Ibn Abbas dentri, ma chest al è plui autentic dal hadith di Abu Hamzah. Abu Hamzah al è un tsiqah che al à fat erôrs diferents di Abu Hamzah. Al à contât [Hannad] al à contât [Abu Al Ahwash] di [Abdul Aziz bin Rufai’] di [Ibnu Abumulaikah] dal Profete come il hadith di Abu Bakr bin ‘Ayyasy. La plui part dai studiôs e je di cheste opinion; Di fat, il syuf’ah al si apliche nome aes cjasis e aes tieris, a no permetin che il syuf’ah al si apliche a nuie. Tal fratimp, cualchi studiôs al dîs che; Syuf'ah al pues aplicâsi a dut, cheste opinion e je plui autentiche.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1293
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ يَزِيدَ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ اللُّقَطَةِ فَقَالَ عَرِّفْهَا سَنَةً ثُمَّ اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَوِعَاءَهَا وَعِفَاصَهَا ثُمَّ اسْتَنْفِقْ بِهَا فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ فَقَالَ خُذْهَا فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ أَوْ لِأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الْإِبِلِ قَالَ فَغَضِبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ أَوْ احْمَرَّ وَجْهُهُ فَقَالَ مَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا حِذَاؤُهَا وَسِقَاؤُهَا حَتَّى تَلْقَى رَبَّهَاحَدِيثُ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ وَحَدِيثُ يَزِيدَ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ
A nus è stât contât [Qutaibah], al è stât contât a nus [Isma’il bin Ja’far] di [Rabi’ah bin Abu Abdurrahman] di [Yazid] un ex sclâf dai Al Munba’its di [Zaid bin Khalid Al Juhani] che cualchidun al à domandât rispuindi al Rasulullah Watem Salla: ‘Annunziâlu par un an daspò anunziâ la cingjhe, il vâs e il so contignût. Dopo di chel, spesâlu, ma se al ven il paron, dâlu a lui’. Alore al lu domandà; O Messazîr di Allah, al è une cjavre pierdude. Duncje al rispuindè: ‘Invezit al è di te, di to fradi o di chel dal lup’. Al domandà di gnûf; O Messazîr di Allah, e il camêl pierdût? Al disè; Alore il Profete sallallaahu alaihi wasallam al si inrabià fin che lis sôs masselis superiôrs a si inrossinin o la sô muse e si inrossè e al disè: ‘No je la tô e par lui ce che al veve puartât e jere scarpis e une bevude fin che nol veve cjatât il paron’. Il hadith di Zaid bin Khalid al è un hadith autentic di Hasan e al è stât contât di lui di une altre vie, invezit il hadith di Yazid, l’ex sclâf Al Munba’its di Zaid bin Khalid al è un hadith autentic di Hasan, e al è stât contât di lui di une altre vie.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1294
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ أَخْبَرَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ أَبُو النَّضْرِ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ اللُّقَطَةِ فَقَالَ عَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنْ اعْتُرِفَتْ فَأَدِّهَا وَإِلَّا فَاعْرِفْ وِعَاءَهَا وَعِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا وَعَدَدَهَا ثُمَّ كُلْهَا فَإِذَا جَاءَ صَاحِبُهَا فَأَدِّهَاقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَالْجَارُودِ بْنِ الْمُعَلَّى وَعِيَاضِ بْنِ حِمَارٍ وَجَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ أَصَحُّ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ هَذَا الْحَدِيثُ وَقَدْ رُوِيَ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ وَرَخَّصُوا فِي اللُّقَطَةِ إِذَا عَرَّفَهَا سَنَةً فَلَمْ يَجِدْ مَنْ يَعْرِفُهَا أَنْ يَنْتَفِعَ بِهَا وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ يُعَرِّفُهَا سَنَةً فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلَّا تَصَدَّقَ بِهَا وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ وَهُوَ قَوْلُ أَهْلِ الْكُوفَةِ لَمْ يَرَوْا لِصَاحِبِ اللُّقَطَةِ أَنْ يَنْتَفِعَ بِهَا إِذَا كَانَ غَنِيًّا و قَالَ الشَّافِعِيُّ يَنْتَفِعُ بِهَا وَإِنْ كَانَ غَنِيًّا لِأَنَّ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ أَصَابَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صُرَّةً فِيهَا مِائَةُ دِينَارٍ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعَرِّفَهَا ثُمَّ يَنْتَفِعَ بِهَا وَكَانَ أُبَيٌّ كَثِيرَ الْمَالِ مِنْ مَيَاسِيرِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعَرِّفَهَا فَلَمْ يَجِدْ مَنْ يَعْرِفُهَا فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَأْكُلَهَا فَلَوْ كَانَتْ اللُّقَطَةُ لَمْ تَحِلَّ إِلَّا لِمَنْ تَحِلُّ لَهُ الصَّدَقَةُ لَمْ تَحِلَّ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ لِأَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ أَصَابَ دِينَارًا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَرَّفَهُ فَلَمْ يَجِدْ مَنْ يَعْرِفُهُ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَكْلِهِ وَكَانَ لَا يَحِلُّ لَهُ الصَّدَقَةُ وَقَدْ رَخَّصَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا كَانَتْ اللُّقَطَةُ يَسِيرَةً أَنْ يَنْتَفِعَ بِهَا وَلَا يُعَرِّفَهَا و قَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا كَانَ دُونَ دِينَارٍ يُعَرِّفُهَا قَدْرَ جُمْعَةٍ وَهُوَ قَوْلُ إِسْحَقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ
Al à dit [Mohammad bin Basyyar], al à dit [Abu Bakr bin Al Hanafi] al à dit [Adl Dlahhak bin Uthman] al à dit [Salim Abu An Nadlr] di [Busr bin Alailam] di [Zaid bin Khalid Al Juhani] che al jere Rasulullah articui, alore al rispuindè: ‘Annunziâlu par un an, se cualchidun al lu amet alore sometilu, ma se nol è alore anunziâlu il vas, il contignût, la cingjhe e la cuantitât. Po dopo mangjâlu, se al ven il paron alore consegnâlu’. Al disè; In chest câs a son hadith simii di Ubay ben Kab, Abdullah ben Amru, Al Jarud ben Al Mualla, Iyadl ben Himar e Jarir ben Abdullah. Abu Isa al disè; Il hadith di Zaid bin Khalid al è un hadith di cheste righe. Ahmed ben Hambal al crôt; Il hadith plui autentic in chest câs al è chest hadith, e al è stât contât di chel di une altre vie. Chest hadith al è une linie vuide pe caritât secont i studiôs di tra i compagns dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e in mût separât di lôr, ma a permetin ogjets cjatâts se a lu àn comunicât par un an ma nissun lu amet, di doprâ i ogjets cjatâts. Cheste e je la opinion di Ash Syafi’i, Ahmad e Ishaq. Cualchi studiôs tra i compagns dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e infûr di lôr al è dal pont di viste; Al varès di comunicâlu par un an fin che al rive il paron, ma se no al varès di dâlu ae caritât. Cheste e je la opinion di Sufyan Ats Tsauri e di Abdullah bin Al Mubarak e ancje la opinion dai ulama di Kufa, ma a son dal opinion che nol è permetût pal inventôr di ogjets cjatâts doprâju se al è siôr. In ogni câs, Ash Syafi’i al è dal pont di viste; Al pues doprâlu ancje se al è siôr, parcè che Ubay bin Ka’b, in timp dal Rasulullah, une volte al cjatà une sache che e veve dentri cent dinars, daspò il Rasulullah al ordenà di anunziâlu e daspò doprâlu, ancje se Ubay al jere un om siôr tra i compagns di Rasulullah. Alai, Vasallam. Dopo il Profete al ordenà di comunicâlu ma nissun al lu ricognossè, cussì il Profet al ordenà di mangjâlu. Se l’ogjet cjatât nol è halal gjavant lis personis che a àn dirit di ricevi la almose, alore nol è halal par Ali bin Abu Talib, parcè che Ali bin Abu Talib al cjatà une volte dinars tal timp dal Profete, daspò al lu comunicà ma nissun al lu ricognossè, cussì il Profete al lu ricognossè. al jere une persone che no veve dirit ae almose. Cualchi studiôs al à permetût l’ûs di ogjets cjatâts se a son banai cence vê bisugne di comunicâju. Intant che cualchidun di lôr al discut; Se l’ogjet cjatât al è diferent dai dinars alore al sarà comunicât par un vinars, chest al è Ishaq bin Ibrahim.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1295
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ قَالَخَرَجْتُ مَعَ زَيْدِ بْنِ صُوحَانَ وَسَلْمَانَ بْنِ رَبِيعَةَ فَوَجَدْتُ سَوْطًا قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ فِي حَدِيثِهِ فَالْتَقَطْتُ سَوْطًا فَأَخَذْتُهُ قَالَا دَعْهُ فَقُلْتُ لَا أَدَعُهُ تَأْكُلْهُ السِّبَاعُ لَآخُذَنَّهُ فَلَأَسْتَمْتِعَنَّ بِهِ فَقَدِمْتُ عَلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ وَحَدَّثْتُهُ الْحَدِيثَ فَقَالَ أَحْسَنْتَ وَجَدْتُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صُرَّةً فِيهَا مِائَةُ دِينَارٍ قَالَ فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَقَالَ لِي عَرِّفْهَا حَوْلًا فَعَرَّفْتُهَا حَوْلًا فَمَا أَجِدُ مَنْ يَعْرِفُهَا ثُمَّ أَتَيْتُهُ بِهَا فَقَالَ عَرِّفْهَا حَوْلًا آخَرَ فَعَرَّفْتُهَا ثُمَّ أَتَيْتُهُ بِهَا فَقَالَ عَرِّفْهَا حَوْلًا آخَرَ وَقَالَ أَحْصِ عِدَّتَهَا وَوِعَاءَهَا وَوِكَاءَهَا فَإِنْ جَاءَ طَالِبُهَا فَأَخْبَرَكَ بِعِدَّتِهَا وَوِعَائِهَا وَوِكَائِهَا فَادْفَعْهَا إِلَيْهِ وَإِلَّا فَاسْتَمْتِعْ بِهَاقَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Al Hasan ben Ali Al Khallal], al à contât [Abdullah ben Numair] e [Yazid ben Harun] di [Sufyan Ats Tsauri] di [Salamah ben Kuhail] di [Suwaid ben Ghaflah] al à dit; O jessì une volte fûr cun Zaid ben Shuhan e Salamah ben Rabi’ah, daspò o ai cjapât une fruste. Ibn Numair al à dit tal so hadith; Dopo o ai cjatât une fruste e o la ai cjapade, ducj i doi a disevin; Lassâlu jessi. O ai dit; No lu lassarò parcè che i animâi salvadis a lu mangjaran, di fat o lu cjaparò e o lu doprarò. Dopo o soi rivât a [Ubay bin Ka’b] e o lu ai domandât e o ai contât un hadith. Al rispuindè; Bon, in timp dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam o ai cjapât une volte une sachete che e veve dentri cent dinars. Al continuà; Dopo o lu ai puartât, al mi à dit: ‘Annunziâlu par un an’. Po dopo o lu ai comunicât par un an ma nissun al lu à ricognossût, daspò o lu ai tornât a puartâ, al mi à dit: ‘Annunziâlu par un altri an’. O lu ai comunicât e daspò o lu ai cjatât di gnûf. Lui al mi disè ancjemò: ‘Annunziâlu par un altri an’. E al disè: ‘Contâ il numar di vâs e di cordis. Se il paron al ven a domandâlu, dîi il numar di vâs e di cuardis, daspò consegnâlis a lui. Ma se nissun al lu amet alore doprâlu’. Al disè; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1296
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَنْبَأَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ مَالًا بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهَا لَا يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلَا يُوهَبُ وَلَا يُورَثُ تَصَدَّقَ بِهَا فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِقَالَ فَذَكَرْتُهُ لِمُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ فَقَالَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ ابْنُ عَوْنٍ فَحَدَّثَنِي بِهِ رَجُلٌ آخَرُ أَنَّهُ قَرَأَهَا فِي قِطْعَةِ أَدِيمٍ أَحْمَرَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ إِسْمَعِيلُ وَأَنَا قَرَأْتُهَا عِنْدَ ابْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَكَانَ فِيهِ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ لَا نَعْلَمُ بَيْنَ الْمُتَقَدِّمِينَ مِنْهُمْ فِي ذَلِكَ اخْتِلَافًا فِي إِجَازَةِ وَقْفِ الْأَرَضِينَ وَغَيْرِ ذَلِكَ
Al à contât [Ali bin Hujr], al à contât [Isma’il bin Ibrahim] di [Ibn ‘Aun] di [Nafi’] di [Ibn Umar] al à dit; Umar une volte al cjapà un teren a Khaibar, al domandà; O Messazîr di Allah, o ai cjapât un tesor a Khaibar, no ai mai cjapât un tesor che al me plaseve cussì prime, duncje ce mi ordinis - a rivuart di chest tesor -? Al rispuindè: ‘Se tu âs di volê, tignî il principâl e dâi la almose’, cussì Umar al i à dât la almose, nol vendè la sô proprietât, nol la à dât vie, e no la eredità, e al à dât la almose di chê ricjece ai puars, ai siei parincj, sedi dongje sedi lontan, fi sabilillah, - i. Nol è nuie di mâl - nol è un pecjât - par chei che a si ocupin de proprietât se a cjapin di jê par mangjâ in mût bon - resonevul - o dâle a mangjâ ai amîs cence vendile - cjapant vantaç materiâl - di jê. Lui -A Tirmidhi- al disè; “O lu ai menzonât a [Muhammad bin Sirin], cussì al à dit ‘Ibn ‘Aun] al à dit, Cualchidun altri al à contât di chest hadith che al lu à let ‘fi qith’ati adimin ahmar ghair’, al à dit [Ismail]; “E o lu ai let a [Ibn Ubaidullah bin Umar], daspò tal so hadith ‘o ai dit che al è stât il cjâf’. Abu Isa al disè; 'Chest hadith al è autentic, e al è la fonde de caritât secont i studiôs tra i compagns dal Profete sallallaahu 'alaihi wa sallam e ancje altris di lôr, e no cjatìn nissun dispute tra studiôs precedents a rivuart de permetibilitât dal waqf di tiere e altris robis.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1297
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا مَاتَ الْإِنْسَانُ انْقَطَعَ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاثٍ صَدَقَةٌ جَارِيَةٌ وَعِلْمٌ يُنْتَفَعُ بِهِ وَوَلَدٌ صَالِحٌ يَدْعُو لَهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
A nus è stât contât [Ali bin Hujr], al è stât contât a nus [Isma’il bin Ja’far] di [Al ‘Ala’ bin Abdurrahman] di [so pari] di [Abu Hurairah] Radliallahu Anhu che il Messazîr di Allah al à dit: ‘Se une persone e je muarte; La almose, la cognossince che e je doprade, e i fruts piôs che a prein par jê’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1298
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَجْمَاءُ جَرْحُهَا جُبَارٌ وَالْبِئْرُ جُبَارٌ وَالْمَعْدِنُ جُبَارٌ وَفِي الرِّكَازِ الْخُمُسُحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ وَعَمْرِو بْنِ عَوْفٍ الْمُزَنِيِّ وَعُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ عَنْ مَعْنٍ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَتَفْسِيرُ حَدِيثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَجْمَاءُ جَرْحُهَا جُبَارٌ يَقُولُ هَدَرٌ لَا دِيَةَ فِيهِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَمَعْنَى قَوْلِهِ الْعَجْمَاءُ جَرْحُهَا جُبَارٌ فَسَّرَ ذَلِكَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا الْعَجْمَاءُ الدَّابَّةُ الْمُنْفَلِتَةُ مِنْ صَاحِبِهَا فَمَا أَصَابَتْ فِي انْفِلَاتِهَا فَلَا غُرْمَ عَلَى صَاحِبِهَا وَالْمَعْدِنُ جُبَارٌ يَقُولُ إِذَا احْتَفَرَ الرَّجُلُ مَعْدِنًا فَوَقَعَ فِيهِ إِنْسَانٌ فَلَا غُرْمَ عَلَيْهِ وَكَذَلِكَ الْبِئْرُ إِذَا احْتَفَرَهَا الرَّجُلُ لِلسَّبِيلِ فَوَقَعَ فِيهَا إِنْسَانٌ فَلَا غُرْمَ عَلَى صَاحِبِهَا وَفِي الرِّكَازِ الْخُمُسُ وَالرِّكَازُ مَا وُجِدَ فِي دَفْنِ أَهْلِ الْجَاهِلِيَّةِ فَمَنْ وَجَدَ رِكَازًا أَدَّى مِنْهُ الْخُمُسَ إِلَى السُّلْطَانِ وَمَا بَقِيَ فَهُوَ لَهُ
Al à contât [Ahmad bin Mani’], al à contât [Sufyan] di [Az Zuhri] di [Said bin Al Musayyib] di [Abu Hurairah] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: '-I dams causâts dal besteam a no son garantîts - a no son cuvierts - i incidents causâts dal lavôr sul lûc - sgjavâ i poçs a no son garantîts - a no son cuvierts -, e sui bens rikaz - tesors cjatâts - un cuint dal zakat al è pac'. Al à contât [Qutaibah], al à contât [Laits], di [Ibn Shihab], di [Said bin al-Musayyib] e [Abu Salama] di [Abu Hurairah] dal Profete sallallahu Alaihi Wasallam cussì hadith, al à dit in chest cjapitul di Jabir e Amr Muzaba Shaba. Abu Isa al à dit che chest hadith di Abu Hirairah al è autentic. Dopo vê contât Al Ansari di Ma’n, al à dit, Al à contât Malik bin Anas e il Tafsir dal hadith dal Profete '-il dam causât dal besteam nol è garantît -no cuviert-', al à dit, ven a stâi, al è pierdût in van e no je multe par chel. Abu Isa al à dit, il significât des peraulis dal Profete '-dan causât dal besteam nol è garantît -nol è cuviert-' al è stât interpretât di cualchi studiôs, secont lôr ce che si vûl dî cun al-ajma` -besteam- al è un animâl che al va pierdût -al scjampe- dal so paron al è dovût al sucêt, duncje ce che al ven fûr dal so paron multe pal paron. Al disè che “i incidents causâts dal lavôr tal lûc - sgjavâ poçs a no son garantîts - no cuvierts” al à dit che se cualchidun al sgjave une gjave e cualchidun al cole dentri, alore e no je une multe par lui, al va ancje pai poçs, se cualchidun al sgjave un poç proviodût pai viazadôrs che a passin e cualchidun al no cole dentri, alore - il poç al cole dentri. E al disè ‘e sui tesors rikaz - tesors cjatâts - al è paiât un cuint dal zakat’, il rikaz al è un tesor cjatât dai rescj di personis ignorantis sepulidis inte tiere, duncje par chei che a cjatin il rikaz al è obleât a paiâ la zakat dal valôr di un cuint dal tesor dal rikaz, intant che il so regnant al lu dâ il rest a.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1299
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحْيَى أَرْضًا مَيِّتَةً فَهِيَ لَهُ وَلَيْسَ لِعِرْقٍ ظَالِمٍ حَقٌّقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلًا وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالُوا لَهُ أَنْ يُحْيِيَ الْأَرْضَ الْمَوَاتَ بِغَيْرِ إِذْنِ السُّلْطَانِ وَقَدْ قَالَ بَعْضُهُمْ لَيْسَ لَهُ أَنْ يُحْيِيَهَا إِلَّا بِإِذْنِ السُّلْطَانِ وَالْقَوْلُ الْأَوَّلُ أَصَحُّ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ وَعَمْرِو بْنِ عَوْفٍ الْمُزَنِيِّ جَدِّ كَثِيرٍ وَسَمُرَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ سَأَلْتُ أَبَا الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيَّ عَنْ قَوْلِهِ وَلَيْسَ لِعِرْقٍ ظَالِمٍ حَقٌّ فَقَالَ الْعِرْقُ الظَّالِمُ الْغَاصِبُ الَّذِي يَأْخُذُ مَا لَيْسَ لَهُ قُلْتُ هُوَ الرَّجُلُ الَّذِي يَغْرِسُ فِي أَرْضِ غَيْرِهِ قَالَ هُوَ ذَاكَ
Al à contât [Mohammad bin Basyyar], al à dit [Abdul Wahhab Ats Tsaqafi] al à contât [Ayyub] di [Hsyam bin Urwah] di [so pari] di [Said bin Zaid] dal Profete, al à dit: 'Cui che al dâ la vite al gnûf la tiere e aparten a lui, e nol à nissun dirit pe persone che e à la tiere in mût legâl. tormentôr’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è hasan gharib e cualchidun di lôr al è stât contât di Hisyam bin Urwah di so pari dal profete. Chest hadith al è une linie vuide pe caritât secont cualchi studiôs tra i compagns dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e infûr di lôr, cheste e je la opinion di Ahmad e Ishaq. A discutin; Al pues fâ saltâ fûr lis tieris muartis cence il permès dal sovran, invezit cualchi studiôs al è cussì; Nol pues cjalâlu fûr che se al cjape il permès des autoritâts. La prime opinion e je plui valide. Al disè; In chest câs al è un hadith simil di Jabir, Amr bin Auf Al Muzani, Katsir e il nono di Samura. Al à contât che Abu Musa Mohammed bin Al Mutsanna al à dit; O ai domandât a Abu Al Walid Ath Thayalisi lis sôs peraulis: “A no son dirits par lis personis che a àn tieris in mût injust”. Al rispuindè; Il malfattôr che al à al è cualchidun che al robe, al cjape alc che nol aparten a lui. O ai domandât; Ise cualchidun che al plante su la tiere di altris personis? Al rispuindè; Al è chel.
Hadith
Imam Tirmidzi : 1300
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحْيَى أَرْضًا مَيِّتَةً فَهِيَ لَهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Mohammed bin Basyyar], al à dit [Abdul Wahhab] al à dit [Ayyub] di [Hisyam bin Urwah] di [Wahb bin Kaisan] di [Jabir bin Abdullah] dal Profete, al à dit: la tiere e aparten a lui’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic.
