Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith

Hadith

Imam Tirmidzi : 101

حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْإِذَا جَاوَزَ الْخِتَانُ الْخِتَانَ فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ فَعَلْتُهُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاغْتَسَلْنَاقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ

دا موږ ته [ابو موسی محمد بن المثنیٰ] ویلي دي؛ موږ ته [الولید بن مسلم] له [العوضی] څخه [عبدالرحمن بن القاسم] له [خپل پلار] څخه [عیسیٰ] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: 'که چیرې ختنه د ختنې سره یوځای شي نو غسل کول واجب دي. ما یو ځل دا د رسول الله صلی الله علیه وسلم سره وکړ، بیا موږ د جنب غسل وکړ. هغه وویل: 'په دې باب کې د ابو هریره، عبدالله بن عمر او رافع بن خدیج څخه هم تاریخ دی'.

Hadith Corroboration (34)

Hadith

Imam Tirmidzi : 102

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَاوَزَ الْخِتَانُ الْخِتَانَ وَجَبَ الْغُسْلُقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ إِذَا جَاوَزَ الْخِتَانُ الْخِتَانَ فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ وَعَلِيٌّ وَعَائِشَةُ وَالْفُقَهَاءِ مِنْ التَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِثْلِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالُوا إِذَا الْتَقَى الْخِتَانَانِ وَجَبَ الْغُسْلُ

[حناد] موږ ته روایت کړی دی؛ [وکیع] موږ ته [سفیان] له [علي بن زید] څخه له [سعید بن المسیب] څخه له [عائشې] څخه روایت کړی دی چې هغې وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: 'که چیرې سنت د سنت کولو څخه غوره وي، نو غسل واجب کیږي'. ابو عیسی وویل: 'د عائشې دا حدیث حسن صحیح دی'. هغه وویل: 'دا حدیث له عائشې څخه په ډیرو لارو روایت شوی دی، یعنې دا حدیث، 'که چیرې سنت د سنت کولو څخه غوره وي، نو غسل واجب کیږي'. دا د رسول الله صلی الله علیه وسلم د صحابه وو څخه د ډیری علماوو نظر دی، لکه ابوبکر، عمر، عثمان، علي او عائشه. همدارنګه د فقها تابعینو او له دوی وروسته خلکو لکه سفیان عطس ثوري، سیافعي، احمد او اسحاق څخه. دوی وویل: 'که چیرې سنت د سنت کولو سره یوځای شي نو غسل کول واجب دي'.

Hadith Corroboration (34)

Hadith

Imam Tirmidzi : 103

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَإِنَّمَا كَانَ الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ رُخْصَةً فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ ثُمَّ نُهِيَ عَنْهَاحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَإِنَّمَا كَانَ الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ ثُمَّ نُسِخَ بَعْدَ ذَلِكَ وَهَكَذَا رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَرَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ عَلَى أَنَّهُ إِذَا جَامَعَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ فِي الْفَرْجِ وَجَبَ عَلَيْهِمَا الْغُسْلُ وَإِنْ لَمْ يُنْزِلَا

موږ ته [احمد بن مانع] خبر راکړی دی؛ موږ ته [عبدالله بن المبارک] خبر راکړی دی؛ موږ ته [یونس بن یزید] له [عز زهری] څخه [سحل بن سعد] له [ابی بن کعب] څخه خبر راکړی دی، هغه وویل: 'د غسل کولو اوبه شتون ځکه چې منی په اصل کې د اسلام په لومړیو وختونو کې راحت و، وروسته له هغه منع شو'. موږ ته [احمد بن مانع] خبر راکړی دی؛ موږ ته [عبدالله بن المبارک] خبر راکړی دی؛ موږ ته [معمر] له [عز زهری] څخه په دې سند خبر کړی دی، لکه څنګه چې په حدیث کې دی'. ابو عیسی وویل: 'دا حدیث حسن دی، د اوبو شتون ځکه دی چې اوبه یوازې د اسلام په پیل کې وې، وروسته له هغه منع شوې وې'. په دې ډول، ډیری خلکو دا حدیث د رسول الله صلی الله علیه وسلم له صحابه کرامو څخه روایت کړی دی، په دوی کې ابی بن کعب او رافع بن خدیج دي. ډېری علماء په دې حدیث عمل کوي، چې که یو سړی خپله ښځه په خپل تناسلي آله کې راټوله کړي، نو غسل کول یې واجب دي، حتی که منی هم نه وي راوتی.

Hadith Corroboration (17)

Hadith

Imam Tirmidzi : 104

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي الْجَحَّافِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَإِنَّمَا الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ فِي الِاحْتِلَامِقَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْت الْجَارُودَ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا يَقُولُ لَمْ نَجِدْ هَذَا الْحَدِيثَ إِلَّا عِنْدَ شَرِيكٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَأَبُو الْجَحَّافِ اسْمُهُ دَاوُدُ بْنُ أَبِي عَوْفٍ وَيُرْوَى عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَحَّافِ وَكَانَ مَرْضِيًّا قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَالزُّبَيْرِ وَطَلْحَةَ وَأَبِي أَيُّوبَ وَأَبِي سَعِيدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ

موږ ته [علي بن حجر] ويلي دي؛ موږ ته [شریک] له [ابو الحجاف] څخه [عکرمه] له [ابن عباس] څخه وعظ کړی دی، هغه ويلي دي: 'په خوب کې د اوبو د منی له امله د اوبو غسل کول دي'. ابو عیسی وویل: 'ما د جارود څخه اوریدلي دي؛ 'ما وکیع څخه اوریدلي دي چې ویل یې: 'موږ دا حدیث له شریک پرته نه دی ترلاسه کړی'. ابو عیسی وویل: 'د ابو الجحف نوم داود بن ابو عوف و'. دا حدیث د سفیان عطسوري څخه هم روایت شوی دی. هغه وویل: 'موږ ابو الجحف ته ویلي دي، هغه یو معزز سړی دی'. ابو عیسی وویل: 'په دې باب کې د عثمان بن عفان، علي بن ابو طالب، الزبیر، طلحه، ابو ایوب او ابو سعید څخه هم روایت دی چې له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه یې ویلي دي: 'د اوبو غسل کول د منی له امله دي.'

Hadith Corroboration (55)

Hadith

Imam Tirmidzi : 105

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ الْخَيَّاطُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ هُوَ الْعُمَرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الرَّجُلِ يَجِدُ الْبَلَلَ وَلَا يَذْكُرُ احْتِلَامًا قَالَ يَغْتَسِلُ وَعَنْ الرَّجُلِ يَرَى أَنَّهُ قَدْ احْتَلَمَ وَلَمْ يَجِدْ بَلَلًا قَالَ لَا غُسْلَ عَلَيْهِ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ عَلَى الْمَرْأَةِ تَرَى ذَلِكَ غُسْلٌ قَالَ نَعَمْ إِنَّ النِّسَاءَ شَقَائِقُ الرِّجَالِقَالَ أَبُو عِيسَى وَإِنَّمَا رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ حَدِيثَ عَائِشَةَ فِي الرَّجُلِ يَجِدُ الْبَلَلَ وَلَا يَذْكُرُ احْتِلَامًا وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ ضَعَّفَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ فِي الْحَدِيثِ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ إِذَا اسْتَيْقَظَ الرَّجُلُ فَرَأَى بِلَّةً أَنَّهُ يَغْتَسِلُ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَحْمَدَ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ التَّابِعِينَ إِنَّمَا يَجِبُ عَلَيْهِ الْغُسْلُ إِذَا كَانَتْ الْبِلَّةُ بِلَّةَ نُطْفَةٍ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَإِسْحَقَ وَإِذَا رَأَى احْتِلَامًا وَلَمْ يَرَ بِلَّةً فَلَا غُسْلَ عَلَيْهِ عِنْدَ عَامَّةِ أَهْلِ الْعِلْمِ

احمد بن مانع له موږ څخه روایت کړی دی، حماد بن خالد الخیاط له [عبدالله بن عمر] څخه روایت کړی دی - هغه له [عبیدالله بن عمر] څخه - هغه له [القاسم بن محمد] څخه له [عیسیٰ] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: یو ځل له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د یو سړي په اړه پوښتنه وشوه چې لوند شو مګر هغه ته یاد نه و چې ایا هغه خوب ویني، هغه ځواب ورکړ: 'هغه باید غسل وکړي'. او د هغه سړي په اړه هم پوښتنه وشوه چې خوب ویني مګر هیڅ شی لوند نه کوي - هغه ځواب ورکړ: 'هغه غسل نه کوي'. ام سلمه پوښتنه وکړه، 'ای د الله رسوله، که ښځه داسې خوب ویني، ایا هغه باید غسل وکړي؟' هغه ځواب ورکړ: 'هو، ځکه چې ښځې د وروڼو سره مساوي دي'. ابو عیسی وویل: 'هغه څوک چې دا حدیث بیانوي، یعنې د عائشې حدیث د هغه سړي په اړه چې لوند شی وموند، مګر هغه ته په یاد نه و چې هغه خوب لیدلی و، هغه عبدالله بن عمر د عبیدالله بن عمر څخه و.' خو یحیی بن سعید د حدیث د حفظ په برخه کې د عبدالله بن عمر ضعیف کړ. دا د رسول الله صلی الله علیه وسلم د صحابه وو او تابعینو د ډیرو علماوو نظر دی، چې که یو سړی له خوبه راویښ شي او کوم لوند شی ومومي، نو غسل کول یې واجب دي. دا نظر سفیان عطصوري او احمد هم اخیستی دی. او د تابعینو ځینو علماوو ویلي چې که چیرې لوند شی منی وي نو غسل کول یې واجب دي. دا د شافعي او اسحاق نظر دی. که یو څوک خوب وویني خو لوند شی - منی - ونه ګوري، نو غسل کول یې واجب ندي.

Hadith Corroboration (40)

Hadith

Imam Tirmidzi : 106

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو السَّوَّاقُ الْبَلْخِيُّ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ ح قَالَ و حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْجُعْفِيُّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَلِيٍّ قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمَذْيِ فَقَالَ مِنْ الْمَذْيِ الْوُضُوءُ وَمِنْ الْمَنِيِّ الْغُسْلُ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ وَأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ مِنْ الْمَذْيِ الْوُضُوءُ وَمِنْ الْمَنِيِّ الْغُسْلُ وَهُوَ قَوْلُ عَامَّةِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ

محمد بن عمرو العاص سواق بلخي موږ ته خبر راکړی دی، موږ ته یې [حسیم] له [یزید بن ابو زیاد] څخه خبر راکړی دی، او هغه وویل، موږ ته یې [محمود بن غیلان] ویلي دي، موږ ته یې [حسین الجعفی] له [زیده] له [یزید بن ابو زیاد] له [عبدالرحمن بن ابو لیلة] له [علي] څخه خبر راکړی دی، هغه وویل: ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د مذی په اړه پوښتنه وکړه، نو هغه ځواب ورکړ: 'د مذی څخه راوتل اودس ته اړتیا لري، او د منی څخه راوتل غسل ته اړتیا لري'. هغه وویل: 'په دې باب کې د المقداد بن الاسود او ابی بن کعب څخه هم یوه کیسه ده'. ابو عیسی وویل: 'دا حدیث حسن صحیح دی.' دا حدیث د علي بن ابو طالب څخه هم روایت شوی دی، چې هغه له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه په بل ډول روایت کړی دی، هغه دا حدیث دی، "د مذی خارجیدل اودس ته اړتیا لري، او د منی خارجیدل غسل ته اړتیا لري." دا د رسول الله صلی الله علیه وسلم د صحابه کرامو، د هغه د پیروانو او د هغوی څخه وروسته راغلو کسانو د ډیری علماوو نظر دی. دا نظر سفیان، سیافعي، احمد او اسحاق هم منلی دی.

Hadith Corroboration (59)

Hadith

Imam Tirmidzi : 107

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عُبَيْدٍ هُوَ ابْنُ السَّبَّاقِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ قَالَ كُنْتُ أَلْقَى مِنْ الْمَذْيِ شِدَّةً وَعَنَاءً فَكُنْتُ أُكْثِرُ مِنْهُ الْغُسْلَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَأَلْتُهُ عَنْهُ فَقَالَ إِنَّمَا يُجْزِئُكَ مِنْ ذَلِكَ الْوُضُوءُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ بِمَا يُصِيبُ ثَوْبِي مِنْهُ قَالَ يَكْفِيكَ أَنْ تَأْخُذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَتَنْضَحَ بِهِ ثَوْبَكَ حَيْثُ تَرَى أَنَّهُ أَصَابَ مِنْهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَلَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ فِي الْمَذْيِ مِثْلَ هَذَا وَقَدْ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْمَذْيِ يُصِيبُ الثَّوْبَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَا يُجْزِئُ إِلَّا الْغَسْلُ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَإِسْحَقَ وَقَالَ بَعْضُهُمْ يُجْزِئُهُ النَّضْحُ و قَالَ أَحْمَدُ أَرْجُو أَنْ يُجْزِئَهُ النَّضْحُ بِالْمَاءِ

[حناد] موږ ته روایت کړی دی؛ [عبده] موږ ته [محمد بن اسحاق] له [سعید بن عبید] څخه روایت کړی دی - یعنی ابن اسباباق له [خپل پلار] څخه [سحل بن حنیف] څخه هغه وویل: 'زه ډیری وخت د ستړیا له امله مذی خارجوم، نو زه ډیری وخت د دې له امله غسل کوم. بیا ما د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د دې په اړه پوښتنه وکړه، هغه وویل: 'ستاسو لپاره اودس کول کافي دي'. بیا ما بیا وپوښتل، 'ای د الله رسوله، د هغه ټوکر په اړه څه چې اغیزمن شوی وي؟' هغه وویل: 'ستاسو لپاره دا کافي ده چې د خرما په اندازه اوبه واخلئ، بیا یې په اغیزمن شوي ځای باندې وویشئ'. ابو عیسی وویل: 'دا حدیث حسن صحیح دی. او موږ د محمد بن اسحاق له حدیث پرته د مذی په اړه حدیث نه پوهیږو. علماء لاهم د هغه مذی په اړه اختلاف لري چې په ټوکر باندې راشي، ځینې یې وايي: 'غسل کول اړین دي'. دا د شافعي او اسحاق نظر دی. نورو وویل: "دا کافي ده چې دا په اوبو سره وشیندل شي." احمد وویل: "زه هیله لرم چې دا کافي وي چې دا په اوبو سره وشیندل شي."

Hadith Corroboration (59)

Hadith

Imam Tirmidzi : 108

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ ضَافَ عَائِشَةَ ضَيْفٌ فَأَمَرَتْ لَهُ بِمِلْحَفَةٍ صَفْرَاءَ فَنَامَ فِيهَا فَاحْتَلَمَ فَاسْتَحْيَا أَنْ يُرْسِلَ بِهَا وَبِهَا أَثَرُ الِاحْتِلَامِ فَغَمَسَهَا فِي الْمَاءِ ثُمَّ أَرْسَلَ بِهَا فَقَالَتْ عَائِشَةُ لِمَ أَفْسَدَ عَلَيْنَا ثَوْبَنَا إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيهِ أَنْ يَفْرُكَهُ بِأَصَابِعِهِ وَرُبَّمَا فَرَكْتُهُ مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَصَابِعِي قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنْ الْفُقَهَاءِ مِثْلِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالُوا فِي الْمَنِيِّ يُصِيبُ الثَّوْبَ يُجْزِئُهُ الْفَرْكُ وَإِنْ لَمْ يُغْسَلْ وَهَكَذَا رُوِيَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَائِشَةَ مِثْلَ رِوَايَةِ الْأَعْمَشِ وَرَوَى أَبُو مَعْشَرٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ وَحَدِيثُ الْأَعْمَشِ أَصَحُّ

حناد موږ ته ویلي دي؛ ابو معاویه له العامسي څخه له ابراهیم څخه له حمام بن الحارث څخه روایت کړی دی، هغه ویلي دي: "یو میلمه د عائشې کور ته راغی، نو عائشې ورته وویل چې په ژېړ کمپله کې ویده شي، نو هغه په هغه کمپله کې ویده شو. میلمه خوب ولید، او شرمېده چې کمپله بیرته ورکړي ځکه چې منی یې پرې وه، نو هغه یې په اوبو کې ډوب کړه. یوازې له هغې وروسته یې عائشې ته بیرته ورکړه. نو عائشې وویل: "ولې یې زموږ ټوکر خراب کړ؟ که څه هم د هغه لپاره کافي وو چې په خپلو ګوتو سره یې نښې لرې کړي، ما یو ځل د رسول الله صلی الله علیه وسلم ټوکر په خپلو ګوتو سره وخوړ". ابو عیسی وویل: "دا حدیث حسن دی. دا د رسول الله صلی الله علیه وسلم د څو صحابه وو، تابعینو او د هغوی وروسته د فقهاوو د خلکو نظر دی." لکه سفیان عطصوري، سیافعي، احمد او اسحاق. دوی په ټوکر باندې د منی په اړه وايي، 'د هغه لپاره کافي ده چې هغه یې ومینځي، حتی که هغه یې ونه مینځي'. دا په دې ډول د [منصور] څخه [حمام بن الحارث] د [عیسیه] څخه روایت شوی. لکه د العماسي تاریخ. او [ابو معاصر] دا حدیث د [ابراهیم] څخه [الاسود] د [عیسیه] څخه روایت کړی. او د العماسي حدیث ډیر معتبر دی.

Hadith

Imam Tirmidzi : 109

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونِ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا غَسَلَتْ مَنِيًّا مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَحَدِيثُ عَائِشَةَ أَنَّهَا غَسَلَتْ مَنِيًّا مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ بِمُخَالِفٍ لِحَدِيثِ الْفَرْكِ لِأَنَّهُ وَإِنْ كَانَ الْفَرْكُ يُجْزِئُ فَقَدْ يُسْتَحَبُّ لِلرَّجُلِ أَنْ لَا يُرَى عَلَى ثَوْبِهِ أَثَرُهُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ الْمَنِيُّ بِمَنْزِلَةِ الْمُخَاطِ فَأَمِطْهُ عَنْكَ وَلَوْ بِإِذْخِرَةٍ

[احمد بن مانع] موږ ته خبر راکړی دی؛ [ابو معاویه] موږ ته د [عمرو بن میمون بن مهران] له [سلیمان بن یسار] له [عائشې] څخه خبر راکړی دی چې هغې یو ځل د رسول الله صلی الله علیه وسلم په جامو باندې د منی نښې مینځلې وې. ابو عیسی وویل: 'دا حدیث حسن صحیح دی.' پدې باب کې د ابن عباس څخه هم روایت دی. پداسې حال کې چې د عائشې حدیث، چې هغې یو ځل د رسول الله صلی الله علیه وسلم په جامو باندې د منی نښې مینځلې وې، د سکریپ کولو حدیث سره مخالفت نه کوي. ځکه چې که څه هم سکریپ کول کافي دي، ځینې وختونه یو سړی دا نه خوښوي چې د هغه په جامو باندې نښې لاهم څرګندې وي. ابن عباس وویل: 'منی د نطفې په څیر دی، نو هغه باید دا حتی د اذخر - لرګیو سره لرې کړي'.

Hadith

Imam Tirmidzi : 110

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنَامُ وَهُوَ جُنُبٌ وَلَا يَمَسُّ مَاءً حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفِيانَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا قَوْلُ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ وَغَيْرِهِ وَقَدْ رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَتَوَضَّأُ قَبْلَ أَنْ يَنَامَ وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْأَسْوَدِ وَقَدْ رَوَى عَنْ أَبِي إِسْحَقَ هَذَا الْحَدِيثَ شُعْبَةُ وَالثَّوْرِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ وَيَرَوْنَ أَنَّ هَذَا غَلَطٌ مِنْ أَبِي إِسْحَقَ

موږ ته [حناد] ویلي دي؛ موږ ته [ابوبکر بن عیاسي] له [العماسي] له [ابو اسحاق] له [الاسود] له [عیسیٰ] څخه روایت کړی دی، هغه ویلي دي: 'رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل د جنابت په وخت کې ویده شو، او اوبو ته یې لاس نه دی اچولی'. موږ ته [وکیع] له [سفیان] له [ابو اسحاق] څخه دا ډول روایت کړی دی. ابو عیسی وویل: 'دا د سعید بن المسیب او نورو قول دی'. دا حدیث یوازې یو کس نه دی روایت کړی، له الاسود څخه، له عیسیٰ څخه، له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه، چې له ویده کیدو دمخه یې اودس کړی دی. او دا د ابو اسحاق له حدیث څخه چې له الاسود څخه دی، ډیر معتبر دی. دا حدیث د ابو اسحاق څخه د سیونة، عطسوري او نورو لخوا هم روایت شوی دی. او دوی فکر کاوه چې دا د ابو اسحاق لخوا شوې تېروتنه وه.

Hadith Corroboration (82)

Hadith

Imam Tirmidzi : 111

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَأَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَنَامُ أَحَدُنَا وَهُوَ جُنُبٌ قَالَ نَعَمْ إِذَا تَوَضَّأَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَمَّارٍ وَعَائِشَةَ وَجَابِرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأُمِّ سَلَمَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُمَرَ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَصَحُّ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ قَالُوا إِذَا أَرَادَ الْجُنُبُ أَنْ يَنَامَ تَوَضَّأَ قَبْلَ أَنْ يَنَامَ

محمد بن المثنیٰ موږ ته ویلي دي؛ یحیی بن سعید له عبیدالله بن عمر څخه له نافع څخه له ابن عمر څخه له عمر څخه روایت کړی دی چې یو ځل یې له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه پوښتنه وکړه: 'ایا زموږ څخه څوک د جنب په حالت کې خوب کولی شي؟' هغه ځواب ورکړ: 'هو، تر هغه چې هغه اودس وکړي'. هغه وویل: 'په دې سورت کې د عمار، عایشه، جابر، ابو سعید او ام سلمه څخه هم روایتونه شته. ابو عیسی وویل: 'د عمر حدیث په دې سورت کې غوره او تر ټولو معتبر دی، دا نظر سفیان عطس التسري، بن المبارک، احمد او اسحاق اخیستی دی. دوی وویل: 'که جنب وغواړي خوب وکړي، نو باید اودس وکړي'.

Hadith Corroboration (82)

Hadith

Imam Tirmidzi : 112

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقِيَهُ وَهُوَ جُنُبٌ قَالَ فَانْبَجَسْتُ أَيْ فَانْخَنَسْتُ فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ فَقَالَ أَيْنَ كُنْتَ أَوْ أَيْنَ ذَهَبْتَ قُلْتُ إِنِّي كُنْتُ جُنُبًا قَالَ إِنَّ الْمُسْلِمَ لَا يَنْجُسُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ حُذَيْفَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَمَعْنَى قَوْلِهِ فَانْخَنَسْتُ يَعْنِي تَنَحَّيْتُ عَنْهُ وَقَدْ رَخَّصَ غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي مُصَافَحَةِ الْجُنُبِ وَلَمْ يَرَوْا بِعَرَقِ الْجُنُبِ وَالْحَائِضِ بَأْسًا

موږ ته [اسحاق بن منصور] ویلي دي، موږ ته [یحیی بن سعید القثان] ویلي دي، موږ ته [حمید اث ثویل] له [بکر بن عبدالله المزاني] له [ابو رافع] له [ابو هریره] څخه روایت کړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د جنب په حالت کې ورسره ولیدل. ابو هریره وویل: 'بیا ما پټ شو او غسل مې وکړ، بیا بیرته راغلم'. هغه وپوښتل: 'ته چیرته یې؟' یا یې وویل: 'ته چیرته ځې؟' ما ځواب ورکړ: 'په حقیقت کې زه د جنب په حالت کې یم،' هغه وویل: 'مسلمانان ناپاک نه دي'. هغه وویل: 'په دې باب کې د حذیفه او ابن عباس څخه هم یوه کیسه ده'. ابو عیسی وویل: 'د ابو هریره دا حدیث حسن صحیح دی. د 'زه پټ یم' معنی 'زه له هغه څخه لرې یم' ده. او دا یوازې علما نه دي چې د جنبي خلکو سره د لاس ورکولو د جواز په اړه رعایت ورکوي، او دوی د جنبي خلکو یا حیض لرونکو ښځو د خولې کولو په اړه کوم ممانعت نه ویني.

Hadith Corroboration (17)

Hadith

Imam Tirmidzi : 113

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْجَاءَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ بِنْتُ مِلْحَانَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَسْتَحْيِي مِنْ الْحَقِّ فَهَلْ عَلَى الْمَرْأَةِ تَعْنِي غُسْلًا إِذَا هِيَ رَأَتْ فِي الْمَنَامِ مِثْلَ مَا يَرَى الرَّجُلُ قَالَ نَعَمْ إِذَا هِيَ رَأَتْ الْمَاءَ فَلْتَغْتَسِلْ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ قُلْتُ لَهَا فَضَحْتِ النِّسَاءَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ عَامَّةِ الْفُقَهَاءِ أَنَّ الْمَرْأَةَ إِذَا رَأَتْ فِي الْمَنَامِ مِثْلَ مَا يَرَى الرَّجُلُ فَأَنْزَلَتْ أَنَّ عَلَيْهَا الْغُسْلَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَالشَّافِعِيُّ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أُمِّ سُلَيْمٍ وَخَوْلَةَ وَعَائِشَةَ وَأَنَسٍ

ابن ابو عمر موږ ته ویلي دي؛ موږ ته یې [سفیان بن عیینه] له [هیسیم بن عروه] له [خپل پلار] له [زینة بنت ابو سلمه] له [ام سلمه] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: ام سلیم بنت ملحان رسول الله صلی الله علیه وسلم ته راغله او ویې ویل: ای د الله رسوله، په حقیقت کې الله له حق څخه نه شرمیږي، ایا ښځه هم غسل کول واجب دي که هغه د سړي په څیر خوب وویني؟ هغه ځواب ورکړ: هو، که هغه اوبه وویني نو غسل کول یې لازمي دي. ام سلمه وویل: ما له ام سلیم څخه وپوښتل: ای ام سلیمه، تا د ښځو رازونه افشا کړل! ابو عیسی وویل: دا حدیث حسن صحیح دی. دا د اکثرو فقهاوو نظر دی، که ښځه د سړي په څیر خوب وویني، تر هغه چې اوبه وڅښي، نو غسل کول یې لازمي دي. دا نظر سفیان عطصوري او شافعي هم اخیستی دی. هغه وويل: 'په دې باب کې د ام سليم، خوله، عائشه او انس څخه هم يوه کيسه شته.'

Hadith Corroboration (40)

Hadith

Imam Tirmidzi : 114

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ حُرَيْثٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْرُبَّمَا اغْتَسَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْجَنَابَةِ ثُمَّ جَاءَ فَاسْتَدْفَأَ بِي فَضَمَمْتُهُ إِلَيَّ وَلَمْ أَغْتَسِلْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ بِإِسْنَادِهِ بَأْسٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ وَالتَّابِعِينَ أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا اغْتَسَلَ فَلَا بَأْسَ بِأَنْ يَسْتَدْفِئَ بِامْرَأَتِهِ وَيَنَامَ مَعَهَا قَبْلَ أَنْ تَغْتَسِلَ الْمَرْأَةُ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ

موږ ته [حناد] ویلي دي؛ موږ ته [وکیع] له [حوریت] څخه [عیش الشیابي] له [مصروق] څخه [عیسیٰ] څخه روایت کړی دی، هغه ویلي دي: 'رسول الله صلی الله علیه وسلم په جنب غسل وکړ، بیا د خپل بدن د ګرمولو لپاره راغی، نو ما هغه په داسې حال کې غیږ کې ونیو چې ما غسل نه و کړی'. ابو عیسی وویل: 'په دې حدیث کې هیڅ ستونزه نشته. دا د ډیرو ساینس پوهانو نظر دی، د رسول الله صلی الله علیه وسلم د صحابه کرامو او تابعینو څخه، دوی وايي: 'که یو سړی غسل کړی وي، نو هیڅ ګناه نشته چې هغه خپلې میرمنې ته خپل بدن ګرم کړي او د هغې سره د غسل کولو دمخه ویده شي'. دا د سفیان عطصوري، سیافعي، احمد او اسحاق نظر دی'.

Hadith

Imam Tirmidzi : 115

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ بُجْدَانَ عَنْ أَبِي ذَرٍّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الصَّعِيدَ الطَّيِّبَ طَهُورُ الْمُسْلِمِ وَإِنْ لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ عَشْرَ سِنِينَ فَإِذَا وَجَدَ الْمَاءَ فَلْيُمِسَّهُ بَشَرَتَهُ فَإِنَّ ذَلِكَ خَيْرٌو قَالَ مَحْمُودٌ فِي حَدِيثِهِ إِنَّ الصَّعِيدَ الطَّيِّبَ وَضُوءُ الْمُسْلِمِ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَكَذَا رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ بُجْدَانَ عَنْ أَبِي ذَرٍّ وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي عَامِرٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ وَلَمْ يُسَمِّهِ قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ عَامَّةِ الْفُقَهَاءِ أَنَّ الْجُنُبَ وَالْحَائِضَ إِذَا لَمْ يَجِدَا الْمَاءَ تَيَمَّمَا وَصَلَّيَا وَيُرْوَى عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ كَانَ لَا يَرَى التَّيَمُّمَ لِلْجُنُبِ وَإِنْ لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ وَيُرْوَى عَنْهُ أَنَّهُ رَجَعَ عَنْ قَوْلِهِ فَقَالَ يَتَيَمَّمُ إِذَا لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمَالِكٌ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ

موږ ته [محمد بن بصیر] او [محمود بن غیلان] خبر راکړی دی، دوی وویل: موږ ته [ابو احمد الزبیري] خبر راکړی دی، موږ ته [سفیان] له [خالد الحززاء] څخه [ابو قلابه] له [عمرو بن بجدان] څخه [ابوذر] خبر راکړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: 'ښه خاوره د مسلمان لپاره د ځان د پاکولو وسیله ده که څه هم هغه لس کاله اوبه نه وي څښلي. نو که هغه اوبه ولري، نو هغه دې په خپل پوټکي ولګوي ځکه چې دا غوره ده'. محمود په خپل حدیث کې ویلي دي، 'ښه خاوره د مسلمان د پاکولو وسیله ده'. هغه وویل: 'په دې باب کې د ابو هریره، عبدالله بن عمرو او عمران بن حُسین څخه هم تاریخ شته'. ابو عیسی وویل: 'داسې نه ده، یوازې یو کس له خالد الحززاء څخه له ابو قلابه څخه، له عمرو بن بجدان څخه له ابوذر څخه' روایت کړی دی. [ایوب] دا حدیث د [ابو قلابه] څخه [د بنی عامر یو سړی] د [ابو ذر] څخه روایت کړی، مګر هغه د هغه نوم نه دی یاد کړی. هغه وویل: 'دا حدیث حسن صحیح دی. دا هغه څه دي چې ډیری فقها وایي، که چیرې یو کس چې جنب او حیض ولري اوبه ونه مومي، نو باید تیمم وکړي او بیا لمونځ وکړي. دا هم د ابن مسعود څخه روایت شوی چې جنب نشي کولی تیمم وکړي حتی که هغه اوبه ونه مومي. مګر له هغه څخه روایت شوی چې هغه له خپل نظر څخه تیر شو، بیا یې وویل: 'که هغه اوبه ونه مومي نو تیمم نشي کولی'. دا نظر سفیان عطصوري، مالک، سیافعي، احمد او اسحاق اخیستی دی.'

Hadith Corroboration (56)

Hadith

Imam Tirmidzi : 116

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَعَبْدَةُ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْجَاءَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ أُسْتَحَاضُ فَلَا أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلَاةَ قَالَ لَا إِنَّمَا ذَلِكَ عِرْقٌ وَلَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ فَإِذَا أَقْبَلَتْ الْحَيْضَةُ فَدَعِي الصَّلَاةَ وَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ وَصَلِّيقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ فِي حَدِيثِهِ وَقَالَ تَوَضَّئِي لِكُلِّ صَلَاةٍ حَتَّى يَجِيءَ ذَلِكَ الْوَقْتُ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمَالِكٌ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ أَنَّ الْمُسْتَحَاضَةَ إِذَا جَاوَزَتْ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا اغْتَسَلَتْ وَتَوَضَّأَتْ لِكُلِّ صَلَاةٍ

موږ ته [حناد] ویلي دي، موږ ته [وکیع] او [عبده] او [ابو معاویه] له [هشام بن عروه] څخه [له خپل پلار] له [عیسیٰ] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: فاطمه بنت حبیسي د رسول الله صلی الله علیه وسلم لیدو ته راغله، نو هغې وویل: ای د الله رسوله، زه د استحاضه وینه وینم، تر هغه چې زه ناپاکه شم. نو ایا زه لمونځ پریږدم؟ هغه وویل: نه، دا یوازې د ناروغۍ وینه ده، د حیض وینه نه ده. که د حیض وینه راشي نو لمونځ پریږده، کله چې پای ته ورسیږي نو غسل وکړه او وینه ومینځه، وروسته لمونځ وکړه. ابو معاویه په خپل حدیث کې ویلي دي، 'د هر لمانځه لپاره تر هغه وخته پورې اودس وکړه'. هغه وویل: 'په دې باب کې د ام سلمه څخه هم یوه کیسه ده'. ابو عیسی وویل: 'د عیسیٰ حدیث حسن صحیح دی.' دا د رسول الله صلی الله علیه وسلم د صحابه کرامو او د هغه د پیروانو له ډلې څخه یوازې د یو عالم نظر نه دی، بلکې دا نظر سفیان عطس ثوري، مالک، ابن المبارک او سیافعي هم درلود، چې ښځه باید د خپلې میاشتنۍ دورې انتظار وکړي او د هر لمانځه وروسته غسل وکړي او اودس وکړي.

Hadith Corroboration (156)

Hadith

Imam Tirmidzi : 117

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ فِي الْمُسْتَحَاضَةِ تَدَعُ الصَّلَاةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا الَّتِي كَانَتْ تَحِيضُ فِيهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتَتَوَضَّأُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَتَصُومُ وَتُصَلِّيحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا شُرَيْكٌ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ قَدْ تَفَرَّدَ بِهِ شَرِيكٌ عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ قَالَ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدًا عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقُلْتُ عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ جَدُّ عَدِيٍّ مَا اسْمُهُ فَلَمْ يَعْرِفْ مُحَمَّدٌ اسْمَهُ وَذَكَرْتُ لِمُحَمَّدٍ قَوْلَ يَحْيَى بْنِ مَعِينٍ أَنَّ اسْمَهُ دِينَارٌ فَلَمْ يَعْبَأْ بِهِ و قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ فِي الْمُسْتَحَاضَةِ إِنْ اغْتَسَلَتْ لِكُلِّ صَلَاةٍ هُوَ أَحْوَطُ لَهَا وَإِنْ تَوَضَّأَتْ لِكُلِّ صَلَاةٍ أَجْزَأَهَا وَإِنْ جَمَعَتْ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ بِغُسْلٍ وَاحِدٍ أَجْزَأَهَا

موږ ته [قطیبه] ویلي دي؛ موږ ته [شریک] له [ابو الیقضان] څخه [عدي بن ثابت] له [زما پلار] څخه [له خپل نیکه] څخه روایت کړی دی، هغه له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی دی چې هغه د هغو ښځو په اړه چې آرام کوي، وویل: 'هغه دې د حیض په ورځو کې لمونځ پریږدي، له هغې وروسته دې غسل وکړي او په هر لمانځه، روژه او لمانځه کې دې اودس وکړي'. [علي بن حجر] موږ ته وویل چې [شریک] موږ ته یو حدیث واوراوه چې په معنی کې ورته و'. ابو عیسی وویل: 'دا حدیث یوازې شریک روایت کړی، نه د ابو الیقضان لخوا'. هغه وویل: 'ما له محمد څخه د دې حدیث په اړه پوښتنه وکړه، ما وویل: 'عدي بن ثابت له خپل پلار څخه، له خپل نیکه څخه، د خپل نیکه نوم څه و؟' مګر محمد د هغه نوم نه پوهیده. بیا ما محمد ته د یحیی بن معین خبرې ذکر کړې چې د هغې نوم دینار دی، مګر هغه ورته پام ونه کړ. احمد او اسحاق د هغې ښځې په اړه چې استحاضه کوي، ویلي دي: 'که هغه د هر لمانځه په وخت کې غسل وکړي، نو دا د هغې لپاره ډیر احتیاط دی، که هغه د هر لمانځه په وخت کې اودس وکړي، نو دا د هغې لپاره صحیح ده، او که هغه دوه لمونځونه د یو غسل سره یوځای کړي، نو دا هم د هغې لپاره صحیح ده.'

Hadith Corroboration (156)

Hadith

Imam Tirmidzi : 118

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامَرٍ الْعَقَدِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ عَمِّهِ عِمْرَانَ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أُمِّهِ حَمْنَةَ بِنْتِ جَحْشٍ قَالَتْكُنْتُ أُسْتَحَاضُ حَيْضَةً كَثِيرَةً شَدِيدَةً فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْتَفْتِيهِ وَأُخْبِرُهُ فَوَجَدْتُهُ فِي بَيْتِ أُخْتِي زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُسْتَحَاضُ حَيْضَةً كَثِيرَةً شَدِيدَةً فَمَا تَأْمُرُنِي فِيهَا قَدْ مَنَعَتْنِي الصِّيَامَ وَالصَّلَاةَ قَالَ أَنْعَتُ لَكِ الْكُرْسُفَ فَإِنَّهُ يُذْهِبُ الدَّمَ قَالَتْ هُوَ أَكْثَرُ مِنْ ذَلِكَ قَالَ فَتَلَجَّمِي قَالَتْ هُوَ أَكْثَرُ مِنْ ذَلِكَ قَالَ فَاتَّخِذِي ثَوْبًا قَالَتْ هُوَ أَكْثَرُ مِنْ ذَلِكَ إِنَّمَا أَثُجُّ ثَجًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَآمُرُكِ بِأَمْرَيْنِ أَيَّهُمَا صَنَعْتِ أَجْزَأَ عَنْكِ فَإِنْ قَوِيتِ عَلَيْهِمَا فَأَنْتِ أَعْلَمُ فَقَالَ إِنَّمَا هِيَ رَكْضَةٌ مِنْ الشَّيْطَانِ فَتَحَيَّضِي سِتَّةَ أَيَّامٍ أَوْ سَبْعَةَ أَيَّامٍ فِي عِلْمِ اللَّهِ ثُمَّ اغْتَسِلِي فَإِذَا رَأَيْتِ أَنَّكِ قَدْ طَهُرْتِ وَاسْتَنْقَأْتِ فَصَلِّي أَرْبَعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَوْ ثَلَاثًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَأَيَّامَهَا وَصُومِي وَصَلِّي فَإِنَّ ذَلِكِ يُجْزِئُكِ وَكَذَلِكِ فَافْعَلِي كَمَا تَحِيضُ النِّسَاءُ وَكَمَا يَطْهُرْنَ لِمِيقَاتِ حَيْضِهِنَّ وَطُهْرِهِنَّ فَإِنْ قَوِيتِ عَلَى أَنْ تُؤَخِّرِي الظُّهْرَ وَتُعَجِّلِي الْعَصْرَ ثُمَّ تَغْتَسِلِينَ حِينَ تَطْهُرِينَ وَتُصَلِّينَ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ تُؤَخِّرِينَ الْمَغْرِبَ وَتُعَجِّلِينَ الْعِشَاءَ ثُمَّ تَغْتَسِلِينَ وَتَجْمَعِينَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ فَافْعَلِي وَتَغْتَسِلِينَ مَعَ الصُّبْحِ وَتُصَلِّينَ وَكَذَلِكِ فَافْعَلِي وَصُومِي إِنْ قَوِيتِ عَلَى ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ أَعْجَبُ الْأَمْرَيْنِ إِلَيَّقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرَوَاهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ وَابْنُ جُرَيْجٍ وَشَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ عَمِّهِ عِمْرَانَ عَنْ أُمِّهِ حَمْنَةَ إِلَّا أَنَّ ابْنَ جُرَيجٍ يَقُولُ عُمَرُ بْنُ طَلْحَةَ وَالصَّحِيحُ عِمْرَانُ بْنُ طَلْحَةَ قَالَ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدًا عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ هُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهَكَذَا قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ هُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ و قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ فِي الْمُسْتَحَاضَةِ إِذَا كَانَتْ تَعْرِفُ حَيْضَهَا بِإِقْبَالِ الدَّمِ وَإِدْبَارِهِ وَإِقْبَالُهُ أَنْ يَكُونَ أَسْوَدَ وَإِدْبَارُهُ أَنْ يَتَغَيَّرَ إِلَى الصُّفْرَةِ فَالْحُكْمُ لَهَا عَلَى حَدِيثِ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَبِي حُبَيْشٍ وَإِنْ كَانَتْ الْمُسْتَحَاضَةُ لَهَا أَيَّامٌ مَعْرُوفَةٌ قَبْلَ أَنْ تُسْتَحَاضَ فَإِنَّهَا تَدَعُ الصَّلَاةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ وَتُصَلِّي وَإِذَا اسْتَمَرَّ بِهَا الدَّمُ وَلَمْ يَكُنْ لَهَا أَيَّامٌ مَعْرُوفَةٌ وَلَمْ تَعْرِفْ الْحَيْضَ بِإِقْبَالِ الدَّمِ وَإِدْبَارِهِ فَالْحُكْمُ لَهَا عَلَى حَدِيثِ حَمْنَةَ بِنْتِ جَحْشٍ وَكَذَلِكَ قَالَ أَبُو عُبَيْدٍ و قَالَ الشَّافِعِيُّ الْمُسْتَحَاضَةُ إِذَا اسْتَمَرَّ بِهَا الدَّمُ فِي أَوَّلِ مَا رَأَتْ فَدَامَتْ عَلَى ذَلِكَ فَإِنَّهَا تَدَعُ الصَّلَاةَ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا فَإِذَا طَهُرَتْ فِي خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا أَوْ قَبْلَ ذَلِكَ فَإِنَّهَا أَيَّامُ حَيْضٍ فَإِذَا رَأَتْ الدَّمَ أَكْثَرَ مِنْ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا فَإِنَّهَا تَقْضِي صَلَاةَ أَرْبَعَةَ عَشَرَ يَوْمًا ثُمَّ تَدَعُ الصَّلَاةَ بَعْدَ ذَلِكَ أَقَلَّ مَا تَحِيضُ النِّسَاءُ وَهُوَ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ قَالَ أَبُو عِيسَى وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي أَقَلِّ الْحَيْضِ وَأَكْثَرِهِ فَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ أَقَلُّ الْحَيْضِ ثَلَاثَةٌ وَأَكْثَرُهُ عَشَرَةٌ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ وَبِهِ يَأْخُذُ ابْنُ الْمُبَارَكِ وَرُوِيَ عَنْهُ خِلَافُ هَذَا و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْهُمْ عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ أَقَلُّ الْحَيْضِ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ وَأَكْثَرُهُ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا وَهُوَ قَوْلُ مَالِكٍ وَالْأَوْزَاعِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ وَأَبِي عُبَيْدٍ

موږ ته [محمد بن بصیر] ویلي دي؛ موږ ته [ابو عامر العقادي] ویلي دي؛ موږ ته [زهیر بن محمد] له [عبدالله بن محمد بن عقیل] له [ابراهیم بن محمد بن طلحه] له خپل تره [عمران بن طلحه] له خپلې مور [حمنة بنت جحسي] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: زما د حیض ډیره زیاته وینه وه، نو زه رسول الله صلی الله علیه وسلم ته لاړم چې هغه ته خبر ورکړم او فتوا ترې وغواړم. ما هغه د خپلې خور زینب بنت جحسي په کور کې وموند، بیا مې وویل: ای د الله رسوله، په حقیقت کې زما څخه ډیره وینه راځي، دې ما د لمانځه او روژې څخه منع کړې ده، نو تاسو ما ته په دې اړه څه امر کوئ؟ هغه وویل: پنبه ورکړئ، ځکه چې دا به وینه لرې کړي، هغه وویل: له دې څخه ډیره وینه شته؟ هغه وويل: "هغه ته په داسې شي سره جامې واچوئ چې د وينې د بهېدو مخه ونيسي،" هغه وويل: "وينه ډېره درنه وه". هغه وويل: "يو ټوکر واخله،" هغه وويل: "وينه ډېره او درنه ده،" بيا رسول الله صلی الله عليه وسلم وويل: "زه به تاسو ته دوه کارونه وکړم، هر څه چې کوئ هغه به کافي وي. او که تاسو د دواړو توان لرئ نو تاسو ښه پوهېږئ." هغه وويل: "په حقيقت کې، دا د شيطان ګوزار دی، نو د الله تعالی د علم سره سم شپږ يا اووه ورځې حيض وکړئ، له هغې وروسته غسل وکړئ. که تاسو احساس کوئ چې پاک او پاکه یاست نو څلور ويشت شپې يا درویشت ورځې او شپې لمونځ وکړئ، روژه ونیسئ او لمونځ وکړئ ځکه چې دا ستاسو لپاره کافي دي. په همدې ډول، د حيض لرونکو ښځو په څېر عمل وکړئ او د حيض او نفاس په وخت کې ځانونه پاک کړئ. که تاسو دومره ځواکمن یاست چې د ماسپښين لمونځ پای ته ورسوئ او د ماسپښين لمونځ په چټکۍ سره وکړئ، بیا کله چې پاک یاست غسل وکړئ، بیا د ماسپښين او مازديګر لمونځ وکړئ." له هغې وروسته، تاسو د ماښام لمونځ پای ته ورسوئ او د ماسخوتن لمونځ په چټکۍ سره ادا کړئ، بیا غسل وکړئ او دواړه لمونځونه سره یوځای کړئ بیا یې وکړئ. که تاسو سهار غسل کوئ نو دا وکړئ. نو، دا وکړئ. او که تاسو قوي یاست نو روژه ونیسئ. له هغې وروسته رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: 'دا هغه دوه شیان دي چې زه یې ډیر خوښوم'. ابو عیسی وویل: 'دا حدیث حسن دی. [عبیدالله بن عمرو الرقي] او [ابن جریج] او [سیاریک] له [عبدالله بن محمد بن عقیل] څخه [ابراهیم بن محمد بن طلحه] له خپل تره [عمران] له خپلې مور [حمنه] څخه روایت کوي. دا یوازې دا ده چې ابن جریج د عمر بن طلحه نوم یاد کړ. حقیقت عمران بن طلحه دی. هغه وویل: 'ما له محمد صلی الله علیه وسلم څخه د دې حدیث په اړه پوښتنه وکړه، نو هغه وپوښتل، 'حدیث حسن صحیح'. په ورته ډول د احمد بن حنبل سره، هغه وویل: 'دا حدیث حسن صحیح دی.' احمد او اسحاق د یوې ښځې په اړه چې مستحاضه ده، ویلي دي: 'که هغه د خپلې حیض په اړه پوه شي ... ... نو قانون د فاطمه بنت ابو حبیسی په حدیث کې بیان شوی دی. که هغه ښځه چې د استحاضه سره مخ ده د استحاضه څخه مخکې ورځې پیژندل شوي وي، نو هغه باید د خپلې حیض په ورځو کې لمونځ پریږدي. بیا هغه د هر لمانځه وروسته غسل کوي او اودس کوي، نو هغه کولی شي لمونځ وکړي. که چیرې وینه لاهم راوځي او هغه معلومې ورځې نلري، یا د وینې د راتلو او تګ له امله حیض نه پوهیږي، نو د هغه لپاره مناسب قانون د حمنه بنت جحسي حدیث دی. ابو عبید هم دا خبره کړې ده. شافعي وویل: 'که چیرې یوه ښځه د استحاضه سره مخ شي، د هغې وینه تل بهیږي کله چې هغه لومړی ځل وویني او همداسې دوام وکړي، نو هغه باید د دې وختونو ترمنځ پنځلس ورځې لمونځ پریږدي. په هرصورت، که هغه د پنځلسو ورځو یا له هغې څخه مخکې پاکه وي، نو پدې کې د هغې د حیض ورځې شاملې دي. که ښځه د پنځلسو ورځو څخه ډیر وینه وویني، نو هغه باید د څوارلسو ورځو د لمونځونو قضایي ورکړي.' "بیا له هغې وروسته هغې د ښځو لپاره د لنډې حیض په وخت کې لمونځ پریښود، یعنې یوه ورځ او یوه شپه." ابو عیسی وویل: 'علماء د لنډې او اوږدې حیض په اړه اختلاف لري. ځینې علماء وايي: 'تر ټولو چټکه حیض درې ورځې دي او تر ټولو اوږده لس ورځې دي'. دا د سفیان عطصوري، بن المبارک او د کوفې اوسیدونکي نظر دی. او ځینو نورو عالمانو لکه عطا بن ابو رباح وویل: 'تر ټولو چټکه وخت یوه ورځ او یوه شپه ده، او تر ټولو اوږده پنځلس ورځې ده. دا د مالک، العوزاعي، سیافعي، احمد، اسحاق او ابو عبید نظر دی'.

Hadith Corroboration (156)

Hadith

Imam Tirmidzi : 119

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْاسْتَفْتَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ ابْنَةُ جَحْشٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنِّي أُسْتَحَاضُ فَلَا أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلَاةَ فَقَالَ لَا إِنَّمَا ذَلِكَ عِرْقٌ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ صَلِّي فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلَاةٍقَالَ قُتَيْبَةُ قَالَ اللَّيْثُ لَمْ يَذْكُرْ ابْنُ شِهَابٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ أُمَّ حَبِيبَةَ أَنْ تَغْتَسِلَ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَلَكِنَّهُ شَيْءٌ فَعَلَتْهُ هِيَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَيُرْوَى هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ اسْتَفْتَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الْمُسْتَحَاضَةُ تَغْتَسِلُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَرَوَى الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ وَعَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ

قتیبه وویل؛ اللیث له ابن شهاب څخه د عروه څخه د عائشې څخه روایت کړی چې هغه وویل: ام حبیبه بنت جحسي له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه فتوا وغوښتله، هغې وویل: "په حقیقت کې، ما د استحاضه تجربه وکړه، نو زه ناپاکه شوم، نو ایا زه لمونځ پریږدم؟" هغه وویل: "نه، دا یوازې د ناروغۍ وینه ده، تاسو باید غسل وکړئ او لمونځ وکړئ". نو ام حبیبه تل د لمانځه لپاره تللو پر مهال غسل کاوه. قتیبه وویل: "اللیث وویل:" ابن شهاب دا یادونه نه ده کړې چې رسول الله صلی الله علیه وسلم ام حبیبه ته امر کړی چې هر وخت چې لمونځ وکړي غسل وکړي، مګر دا هغه څه وو چې هغې معمولا کول. "ابو عیسی وویل:" دا حدیث د الزهري څخه هم روایت شوی، هغه له عمره څخه، هغه له عائشې څخه، هغه وویل:" ام حبیبه بنت جحسي له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د فتوا غوښتنه وکړه. ځینو علماوو ویلي چې هغه ښځه چې استحاضه لري باید د هر لمانځه څخه مخکې غسل وکړي. [الاوزاعي] د الزهري څخه د عروه څخه او عمره له عائشې څخه روایت کوي.

Hadith Corroboration (163)

Hadith

Imam Tirmidzi : 120

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ مُعَاذَةَأَنَّ امْرَأَةً سَأَلَتْ عَائِشَةَ قَالَتْ أَتَقْضِي إِحْدَانَا صَلَاتَهَا أَيَّامَ مَحِيضِهَا فَقَالَتْ أَحَرُورِيَّةٌ أَنْتِ قَدْ كَانَتْ إِحْدَانَا تَحِيضُ فَلَا تُؤْمَرُ بِقَضَاءٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَائِشَةَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ أَنَّ الْحَائِضَ لَا تَقْضِي الصَّلَاةَ وَهُوَ قَوْلُ عَامَّةِ الْفُقَهَاءِ لَا اخْتِلَافَ بَيْنَهُمْ فِي أَنَّ الْحَائِضَ تَقْضِي الصَّوْمَ وَلَا تَقْضِي الصَّلَاةَ

قتیبه موږ ته ویلي دي، حماد بن زید له ایوب څخه له ابو قلابه څخه له معاذه څخه روایت کړی دی چې یوې ښځې له عایشه څخه پوښتنه وکړه، هغې وویل: ایا زموږ څخه یو څوک باید د حیض په وخت کې لمونځونه قضا کړي؟ هغه ځواب ورکړ: ایا ته حروریه خوارج یې؟ په حقیقت کې، زموږ په منځ کې - د پیغمبر له میرمنو څخه - داسې کسان شته چې حیض لري، مګر دوی ته د قضا کولو امر نه کیږي. ابو عیسی وویل: دا حدیث حسن صحیح دی، داسې کسان هم شته چې له عایشه څخه یې روایت کړی دی، نه له دې برخې څخه، چې حیض لرونکې ښځه باید د خپلو لمونځونو قضا نه کړي. دا د فقهاوو اکثریت نظر دی، او د دوی ترمنځ هیڅ اختلاف نشته چې حیض لرونکې ښځه باید د روژې قضا وکړي او د لمانځه قضا ونه کړي.

Hadith Corroboration (20)