Imam Tirmidzi : 21
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى مَرْدَوَيْهِ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يَبُولَ الرَّجُلُ فِي مُسْتَحَمِّهِ وَقَالَ إِنَّ عَامَّةَ الْوَسْوَاسِ مِنْهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ مَرْفُوعًا إِلَّا مِنْ حَدِيثِ أَشْعَثَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَيُقَالُ لَهُ أَشْعَثُ الْأَعْمَى وَقَدْ كَرِهَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ الْبَوْلَ فِي الْمُغْتَسَلِ وَقَالُوا عَامَّةُ الْوَسْوَاسِ مِنْهُ وَرَخَّصَ فِيهِ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْهُمْ ابْنُ سِيرِينَ وَقِيلَ لَهُ إِنَّهُ يُقَالُ إِنَّ عَامَّةَ الْوَسْوَاسِ مِنْهُ فَقَالَ رَبُّنَا اللَّهُ لَا شَرِيكَ لَهُ و قَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ قَدْ وُسِّعَ فِي الْبَوْلِ فِي الْمُغْتَسَلِ إِذَا جَرَى فِيهِ الْمَاءُ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدَّثَنَا بِذَلِكَ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الْآمُلِيُّ عَنْ حِبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ
O vin contât a [Ali bin Hajar] e a [Ahmad bin Mohammed bin Musa Mardawih] che ducj i doi a àn dit; al à ripuartât a nô [Abdullah Ibnul Mubarak] di [Ma'mar] di [Ash'ath bin Abdullah] di [Al Hasan] di [Abdullah bin Mughaffal] che al à dit, il Profete al à proibît a cualchidun di urinâ tal so bagn, e al à ancje dit: 'In gjenerâl al ven di une assietât. Al disè; ‘In chest cjapitul al è ancje un hadith di un dai compagns dal Profete’. Abu Isa al à dit: ‘Chest hadith al è gharib -forescj-, no savìn che il hadith al è marfu’ gjavant il hadith di Asy’ats bin Abdullah, e al è ancje clamât Asy’ats Al A’ma’. Cualchi sienziât al esclût di urinâ tai bagns, a disin; “In gjenerâl lis dubis a vignivin di lui”. E cualchi studiôs sientific al à dât supuart in chest câs, tra di lôr Ibnu Sirin. E cuant che i fo dit: ‘In fat, la ansia e ven di lui,’ al rispuindè: ‘Il nestri Rabb al è Allah, Lui a nol à compagn’. Ibnul Mubarek al à dit; “E je une indennitât par urinâ tai bagns se la aghe e cor”. Abu Isa al disè; “Chest al è stât contât di Ahmad ben Abda Al Amuli, di Hibban, di Abdullah ben Al Mubarak”.
Imam Tirmidzi : 22
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍقَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدِيثُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كِلَاهُمَا عِنْدِي صَحِيحٌ لِأَنَّهُ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْحَدِيثُ وَحَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ إِنَّمَا صَحَّ لِأَنَّهُ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ وَأَمَّا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ فَزَعَمَ أَنَّ حَدِيثَ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ أَصَحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَعَلِيٍّ وَعَائِشَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَحُذَيْفَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَأَنَسٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَابْنِ عُمَرَ وَأُمِّ حَبِيبَةَ وَأَبِي أُمَامَةَ وَأَبِي أَيُّوبَ وَتَمَّامِ بْنِ عَبَّاسٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْظَلَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ وَوَاثِلَةَ بْنِ الْأَسْقَعِ وَأَبِي مُوسَى
A nus è stât contât [Abu Kuraib] al à dit, al è stât contât a nus di [Abdah bin Sulaiman] di [Muhammad bin Amru] di [Abu Salamah] di [Abu Hurairah] al à dit, Rasulullah Sallallaahu Alaihi Wasallam al à dit: 'Se nol fos un pês sul me popul a fâju pardabon il si'ak ogni volte. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è stât contât di [Mohammed bin Ishaq] di [Mohammed bin Ibrahim], di [Abu Salamah,] di [Zaid bin Khalid], dal Profete sallâu”. E il hadith di Abu Salama contât di Abu Hurairah e Zaid bin Khalid dal Profete, secont me ducj i doi a son autentics. Stant che il hadith nol è stât contât dome par une vie, ven a stâi di Abu Hurairah dal Profete Sallam, ma di altris viis, duncje il hadith contât di Abu Hurairah al è autentic. Tal fratimp, Mohammed bin Isma’il al dîs che l’hadith di Abu Salamah contât di Zaid bin Khalid al è plui autentic. Abu Isa al disè; In chest cjapitul a son ancje narazions di Abu Bakar Ash Siddiq, Ali, Aisyah, Ibnu Abbas, Hudzaifah, Zaid bin Khalid, Anas, Abdullah bin Amru, Ibnu Umar, Umm Habibah, Abu Ayyub, Tammam bin Abbas, Abdullah bin Watlalah.
Imam Tirmidzi : 23
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَلَأَخَّرْتُ صَلَاةَ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِقَالَ فَكَانَ زَيْدُ بْنُ خَالِدٍ يَشْهَدُ الصَّلَوَاتِ فِي الْمَسْجِدِ وَسِوَاكُهُ عَلَى أُذُنِهِ مَوْضِعَ الْقَلَمِ مِنْ أُذُنِ الْكَاتِبِ لَا يَقُومُ إِلَى الصَّلَاةِ إِلَّا أُسْتَنَّ ثُمَّ رَدَّهُ إِلَى مَوْضِعِهِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Hannad] al à dit, al à dit [Abdah bin Sulaiman] di [Mohammed bin Ishaq] di [Mohammed bin Ibrahim] di [Abu Salamah] di [Zaid bin Khalid Al Juhani] al à dit; O ai sintût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dî: ‘Se nol fos un pês pe mê ummah, o varès di sigûr ordenât di fâ siwak ogni volte che a prein, e o varès ancje finît la preiere Isha par un tierç de gnot’. Al disè; “Zaid bin Khalid al frecuentave la preiere te moschee, intant che il so siwak al jere tal orele come se une pene e je simpri tal orele di un scritôr, nol si alçave par preâ fintant che nol veve fat il siwak prin. Dopo di chel al lu tornà a meti al so puest’. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è autentic.”
Imam Tirmidzi : 24
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ أَحْمَدُ بْنُ بَكَّارٍ الدِّمَشْقِيُّ يُقَالُ هُوَ مِنْ وَلَدِ بُسْرِ بْنِ أَرْطَاةَ صَاحِبِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ اللَّيْلِ فَلَا يُدْخِلْ يَدَهُ فِي الْإِنَاءِ حَتَّى يُفْرِغَ عَلَيْهَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُوَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَجَابِرٍ وَعَائِشَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأُحِبُّ لِكُلِّ مَنْ اسْتَيْقَظَ مِنْ النَّوْمِ قَائِلَةً كَانَتْ أَوْ غَيْرَهَا أَنْ لَا يُدْخِلَ يَدَهُ فِي وَضُوئِهِ حَتَّى يَغْسِلَهَا فَإِنْ أَدْخَلَ يَدَهُ قَبْلَ أَنْ يَغْسِلَهَا كَرِهْتُ ذَلِكَ لَهُ وَلَمْ يُفْسِدْ ذَلِكَ الْمَاءَ إِذَا لَمْ يَكُنْ عَلَى يَدِهِ نَجَاسَةٌ و قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ إِذَا اسْتَيْقَظَ مِنْ النَّوْمِ مِنْ اللَّيْلِ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِي وَضُوئِهِ قَبْلَ أَنْ يَغْسِلَهَا فَأَعْجَبُ إِلَيَّ أَنْ يُهْرِيقَ الْمَاءَ و قَالَ إِسْحَقُ إِذَا اسْتَيْقَظَ مِنْ النَّوْمِ بِاللَّيْلِ أَوْ بِالنَّهَارِ فَلَا يُدْخِلْ يَدَهُ فِي وَضُوئِهِ حَتَّى يَغْسِلَهَا
O vin contât [a Abul Walid Ahmad bin Bakkar Ad Dimasqi] che cualchidun al à dit che al jere il fi di Busr bin Artha`ah, un amì dal Profete. Al disè; al à contât [Al Walid bin Muslim] di [Al Auza’i] di [Az Zuhri] di [Al à dit Ibnul Musayyab] e [Abu Salamah] di [Abu Hurairah] dal Profete, al à dit: ‘Se un di voi al si disvilupa dal son alore nol à metût la sô man intun vâs un trê voltis, parcè che nol sa dulà che la sô man e à passât la gnot’. In chest cjapitul a son ancje storiis di Ibn Umar, Jabir e Aisyah. Abu Isa al disè; ‘Chest hadith al è autentic. Ash Syafi’i al disè; ‘Mi plâs a ducj chei che a si disvielzin dal son, sedi in sdrumâsi o altrimentri, di no meti lis mans inte aghe de sô abluzion fintant che no lis à lavadis prime cun aghe, e o odi se cualchidun lis met dentri prime di lâlis prime. Ancje se chest nol daneze la purece de aghe fintant che no je nuie di impuartant intes sôs mans. Ahmed bin Anbal al à dit; ‘Se cualchidun si disviluparès di gnot e al met lis mans inte aghe di abluzion prin di lâ a lavâlis, mi maravearès se al butàs vie la aghe’. E ancje Ishaq al disè; ‘Se cualchidun si disviele di gnot o di dì alore no meti lis mans inte aghe di abluzion fintant che no lis à lavadis’.
Imam Tirmidzi : 25
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَبِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْعَقَدِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ أَبِي ثِفَالٍ الْمُرِّيِّ عَنْ رَبَاحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ حُوَيْطِبٍ عَنْ جَدَّتِهِ عَنْ أَبِيهَا قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا وُضُوءَ لِمَنْ لَمْ يَذْكُرْ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَأَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لَا أَعْلَمُ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثًا لَهُ إِسْنَادٌ جَيِّدٌ و قَالَ إِسْحَقُ إِنْ تَرَكَ التَّسْمِيَةَ عَامِدًا أَعَادَ الْوُضُوءَ وَإِنْ كَانَ نَاسِيًا أَوْ مُتَأَوِّلًا أَجْزَأَهُ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثُ رَبَاحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَبَاحُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَدَّتِهِ عَنْ أَبِيهَا وَأَبُوهَا سَعِيدُ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ وَأَبُو ثِفَالٍ الْمُرِّيُّ اسْمُهُ ثُمَامَةُ بْنُ حُصَيْنٍ وَرَبَاحُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ هُوَ أَبُو بَكْرِ بْنُ حُوَيْطِبٍ مِنْهُمْ مَنْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حُوَيْطِبٍ فَنَسَبَهُ إِلَى جَدِّهِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عِيَاضٍ عَنْ أَبِي ثِفَالٍ الْمُرِّيِّ عَنْ رَبَاحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ حُوَيْطِبٍ عَنْ جَدَّتِهِ بِنْتِ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِيهَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
A nus è stât contât [Nashr ben Ali Al Jahdlami] e [Bisyr ben Muadz Al Aqadi] che a àn dit; al à contât [Bisyr Ibnul Mufadldlal] di [Abdurrahman bin Harmalah] di [Abu Tsifal Al Murri] di [Rabah bin Abdurrahman bin Abu Sufyan bin Huwaittib] di [Sô nono] di [So pari] al à dit; O ai sintût dî il Rasulullah: ‘No je abluzion par chei che a no menzonin il non di Allah -cuant che a fasin l’abluzion-’. Al disè; “In chest cjapitul a son ancje narazions di Aisyah, Abu Said, Abu Hurairah, Sahl bin Sa’d e Anas”. Abu Isa al disè; ‘L’imam Ahmed bin Hambal al à dit; “No cognos in chest cjapitul un hadith che al vedi un jayyid sanad -bon-”. Ishaq al disè; “Se al no recite di proposit il basmalah alore al à di ripeti il so wudlu, ma se al dismentee o parcè che al è mentakwil alore il so wudlu al reste valit”. Mohammed bin Isma’il al à dit; “Il miôr hadith in chest cjapitul al è chel di Rabah bin Abdurrahman”. Abu Isa al disè; ‘Rabah bin Abdurrahman al lu contà di sô nono, di so pari. Intant, il non di so pari al è Said ben Zaid ben Amru ben Nufail, il non di Abu Tsifal Al Murri al è Tsumamah ben Hushain e il non di Rabah ben Abdurrahman al è Abu Bakr ben Huwaithib. Tra di lôr al jere un che al contà chest hadith, daspò al disè; “Di Abu Bakr bin Huwaithib, ‘alore al lu atribuì a so nono’. Al à contât [Al Hasan bin Ali Al Hulwani] al à dit, al à contât [Yazid bin Harun] di [Yazid bin Iyadl] di [Abu Tsifal Al Murri] di [Rabah bin Abdurrahman bin Abu Sufyan bin Huwaithib] di [sô nonne Bint Said bin Huwaithib] di [sô prof. hadith’.
Imam Tirmidzi : 26
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَجَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ قَيْسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَانْتَثِرْ وَإِذَا اسْتَجْمَرْتَ فَأَوْتِرْقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عُثْمَانَ وَلَقِيطِ بْنِ صَبِرَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَالْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِي كَرِبَ وَوَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَلَمَةَ بْنِ قَيْسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِيمَنْ تَرَكَ الْمَضْمَضَةَ وَالِاسْتِنْشَاقَ فَقَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ إِذَا تَرَكَهُمَا فِي الْوُضُوءِ حَتَّى صَلَّى أَعَادَ الصَّلَاةَ وَرَأَوْا ذَلِكَ فِي الْوُضُوءِ وَالْجَنَابَةِ سَوَاءً وَبِهِ يَقُولُ ابْنُ أَبِي لَيْلَى وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ و قَالَ أَحْمَدُ الِاسْتِنْشَاقُ أَوْكَدُ مِنْ الْمَضْمَضَةِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يُعِيدُ فِي الْجَنَابَةِ وَلَا يُعِيدُ فِي الْوُضُوءِ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَبَعْضِ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَقَالَتْ طَائِفَةٌ لَا يُعِيدُ فِي الْوُضُوءِ وَلَا فِي الْجَنَابَةِ لِأَنَّهُمَا سُنَّةٌ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَا تَجِبُ الْإِعَادَةُ عَلَى مَنْ تَرَكَهُمَا فِي الْوُضُوءِ وَلَا فِي الْجَنَابَةِ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكٍ وَالشَّافِعِيِّ فِي آخِرَةٍ
Al à dit [Qutaibah ben Said] al à dit, al à dit [Hammad ben Zaid] e [Jarir] di [Mansur] di [Hilal ben Yasaf] di [Salamah ben Qais] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Se tu fâs l’abluzion alore meti aghe tal nâs, e se tu fâs l’istijmar alore fâlu cuntun numar dispar’. In chest cjapitul a son ancje storiis di Usman, Laqit ben Shabra, Ibnu Abbas, Al Migdam ben Madidi Karib, Walil ben Hujr e Abu Hurairah. Abu Isa al disè; “Il hadith di Salama ben Qais al è autentic. E i esperts sientifics a son diferents intes lôr opinions a rivuart de leç su lis personis che a lassin il gargaris e l’istinsyaq. Cualchi grup al dîs; ‘Se cualchidun al lasse fin che nol à fat la preiere, alore al à di ripeti la preiere. A disin che chest al val par l’abluzion e il bagn janabah. Chei che a pensin cussì a son Ibn Abu Laila, Abdullah Ibnul Mubarak, Ahmad e Ishaq. Intant, Ahmad al crôt che fâ istinsyaq al enfatize plui la abluzion. Abu Isa al disè; “E cualchi altri studiôs al è dal pont di viste che chest al val tal stât di junub, no inte abluzion”. Cheste e je la opinion di Sufyan Ats Tsauri e di cualchidun dai abitants di Kufa. E cualchi altri studiôs al dîs che chest nol val pe abluzion e pe junub, parcè che dutis dôs a son cuistions di sunne, duncje no je obligazion di ripetilis par cualchidun che lis abandone. Cheste e je la opinion di Malik, Ash Syafi’i tal libri di Jadid.
Imam Tirmidzi : 27
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ مِنْ كَفٍّ وَاحِدٍ فَعَلَ ذَلِكَ ثَلَاثًاقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رَوَى مَالِكٌ وَابْنُ عُيَيْنَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى وَلَمْ يَذْكُرُوا هَذَا الْحَرْفَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ مِنْ كَفٍّ وَاحِدٍ وَإِنَّمَا ذَكَرَهُ خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَخَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ثِقَةٌ حَافِظٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الْمَضْمَضَةُ وَالِاسْتِنْشَاقُ مِنْ كَفٍّ وَاحِدٍ يُجْزِئُ و قَالَ بَعْضُهُمْ تَفْرِيقُهُمَا أَحَبُّ إِلَيْنَا و قَالَ الشَّافِعِيُّ إِنْ جَمَعَهُمَا فِي كَفٍّ وَاحِدٍ فَهُوَ جَائِزٌ وَإِنْ فَرَّقَهُمَا فَهُوَ أَحَبُّ إِلَيْنَا
Al à contât [Yahya bin Musa] al à dit, al à contât [Ibrahim bin Musa Ar Razi] al à dit, al à contât [Khalid bin Abdullah] di [Amru bin Yahya] di [so pari] di [Abdullah bin Zaid] al à dit; “O ai viodût il Profete sallallaahu alaihi wasallam gargarizâ la bocje e meti aghe tal nâs di une palme, al à fat chest trê voltis”. E in chest cjapitul e je une storie di Abdullah bin Abbas. Abu Isa al disè; “Il hadith di Abdullah bin Zaid al è un hadith di grât hasan gharib. Chest hadith al è stât contât ancje di [Malik] e [Ibn Uyainah] cussì come di [Amru bin Yahya], ma a no àn menzonât il lafadz, ‘Il Profete al à gargarizât la bocje e al à metût aghe tal nâs dal palm di une man’. In ogni câs, la persone che e à dit cussì e je stade Khalid bin Abdullah. Secont i esperts dal hadith, Khalid bin Abdullah al è un che si pues fidâ e che al memorize une vore. Cualchi sienziât al crôt che gargarizâ e meti aghe intal nâs dal palm di une man al è legâl. In ogni câs, altris a disin; “Separâ i doi al è miôr par nô”. Ash Syafi’i al disè; “Se al ju cjape sù intune man alore al è valit, ma se al separe i doi alore al è plui di nô”.
Imam Tirmidzi : 28
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ أَبِي أُمَيَّةَ عَنْ حَسَّانَ بْنِ بِلَالٍ قَالَرَأَيْتُ عَمَّارَ بْنَ يَاسِرٍ تَوَضَّأَ فَخَلَّلَ لِحْيَتَهُ فَقِيلَ لَهُ أَوْ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ أَتُخَلِّلُ لِحْيَتَكَ قَالَ وَمَا يَمْنَعُنِي وَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَلِّلُ لِحْيَتَهُحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ حَسَّانَ بْنِ بِلَالٍ عَنْ عَمَّارٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عُثْمَانَ وَعَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ وَأَنَسٍ وَابْنِ أَبِي أَوْفَى وَأَبِي أَيُّوبَ قَالَ أَبُو عِيسَى و سَمِعْت إِسْحَقَ بْنَ مَنْصُورٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ قَالَ قَالَ ابْنُ عُيَيْنَةَ لَمْ يَسْمَعْ عَبْدُ الْكَرِيمِ مِنْ حَسَّانَ بْنِ بِلَالٍ حَدِيثَ التَّخْلِيلِ
Al à contât [Ibn Abu Umar] al à dit, al à contât [Sufyan bin Uyainah] di [Abdul Karim bin Abu Al Mukhariq Abu Umayyah] di [Hassan bin Hilal] al à dit; ‘O ai viodût [‘Amar bin Yasir] fâ la abluzion intant che al sburtave la barbe, daspò o lu ai domandât, o al à dit; O ai domandât: ‘parcè che tu taiis la barbe?’. al rispuindè: ‘Cje che mi ferme, ancje se o ai viodût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sflandôrâ la barbe’. Al à contât [Ibn Abu Umar] al à dit, al à contât [Sufyan bin Uyainah] di [Al à dit bin Abu Arubah] di [Qotadah] di [Hassan bin Hilal] di ['Ammar] dal Profete sallâu alai Wasallam come che al rivuarde il hadith. Abu Isa al disè; “In chest cjapitul a son ancje narazions di Osman, Aisyah, Umm Salamah, Anas, Ibn Abu Aufa e Abu Ayyub”. Abu Isa al disè; O ai sintût dî Ishaq bin Mansur; O ai sintût dî Ahmed bin Hanbal; Ibn Uyaina al disè; “Abdul Karim a nol à sintût fevelâ di Hassan bin Bilal dal hadith tahlil - taiâ la barbe-”.
Imam Tirmidzi : 29
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ عَامِرِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُخَلِّلُ لِحْيَتَهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ و قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ أَصَحُّ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثُ عَامِرِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عُثْمَانَ قَالَ أَبُو عِيسَى و قَالَ بِهَذَا أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ رَأَوْا تَخْلِيلَ اللِّحْيَةِ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ و قَالَ أَحْمَدُ إِنْ سَهَا عَنْ تَخْلِيلِ اللِّحْيَةِ فَهُوَ جَائِزٌ و قَالَ إِسْحَقُ إِنْ تَرَكَهُ نَاسِيًا أَوْ مُتَأَوِّلًا أَجْزَأَهُ وَإِنْ تَرَكَهُ عَامِدًا أَعَادَ
A nus è stât contât [Yahya bin Musa] al à dit, a nus è stât contât [Abdurrazaq] di [Israel] di [Amir bin Syaqiq] di [Abu Wa'il] di [Uthman bin 'Affan] che il Profete al à taiât la barbe'. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è autentic.” Mohammed bin Isma’il al à dit; “Il hadith plui autentic in chest cjapitul al è chel di Amir bin Syaqiq, di Abu Wa’il di Uthman”. Abu Isa al disè; ‘Cheste opinion e je stade cjapade de plui part dai studiôs sientifics dai compagns dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e des personis che dopo di lôr a lu àn dit. Cheste opinion e je stade cjapade ancje dal Imam Syafi’i. L’Imam Ahmed al disè; “Se al dismentee di taiâ la barbe, alore al va ben”. Intant che Ishaq al diseve; ‘Se al lu lasse parcè che al à dismenteât o parcè che al à takwil, alore chest al è legâl par lui. Ma se al lu lasse di proposit alore al à di tornâ a fâlu’.
Imam Tirmidzi : 30
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى الْقَزَّازُ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ بَدَأَ بِمُقَدَّمِ رَأْسِهِ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِمَا إِلَى قَفَاهُ ثُمَّ رَدَّهُمَا حَتَّى رَجَعَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ مُعَاوِيَةَ وَالْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِي كَرِبَ وَعَائِشَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ أَصَحُّ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَحْسَنُ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ
Al à dit [Ishaq bin Musa Al Ansari] al à dit, al à dit [Ma’n bin Isa Al Qazzaz] al à dit, al à contât [Malik bin Anas] di [Amru bin Yahya] di [so pari] di [Abdullah bin Zaid] che Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à sfrutât la sô man. scomençant cun la part anteriôr dal cjâf daspò corint ducj i doi fin ae nucli dal cuel, daspò tornant ducj i doi fin che a no tornin tal so puest origjinâl, daspò di chel al lave ducj i doi i pîts’. Abu Isa al disè; “In chest cjapitul e je une storie di Muawiyah, di Al Miqdam ben Ma’di Karib e di Aisyah”. Abu Isa al disè; ‘Il hadith di Abdullah bin Zaid al è il hadith plui autentic e miôr di chest cjapitul. Cheste opinion e je stade cjapade di Ash Syafi’i, Ahmad e Ishaq’.
Imam Tirmidzi : 31
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذِ ابْنِ عَفْرَاءَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّتَيْنِ بَدَأَ بِمُؤَخَّرِ رَأْسِهِ ثُمَّ بِمُقَدَّمِهِ وَبِأُذُنَيْهِ كِلْتَيْهِمَا ظُهُورِهِمَا وَبُطُونِهِمَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَحَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ أَصَحُّ مِنْ هَذَا وَأَجْوَدُ إِسْنَادًا وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْكُوفَةِ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ مِنْهُمْ وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ
Al à contât [Qutaibah bin Said] al à dit, al à contât [Bisyr Ibnul Mufadldlal] di [Abdullah bin Muhammad bin Aqil] di [Ar Rabi’ bint Mu’awwidz bin Afra`] che il Profete al si è sfrutât il cjâf dôs voltis; Al scomençà di daûr, daspò al lavorà indenant. Ancje sedi lis orelis, esternis sedi internis’. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è tal grât di Hasan, invezit il hadith contât di Abdullah bin Zaid al è plui autentic e al à un sanad miôr di chest hadith. E cualchi abitant di Kufa al pratiche chest hadith, jenfri di lôr al è Waki’ Ibnul Jarrah’.
Imam Tirmidzi : 32
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُضَرَ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذِ ابْنِ عَفْرَاءَأَنَّهَا رَأَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ قَالَتْ مَسَحَ رَأْسَهُ وَمَسَحَ مَا أَقْبَلَ مِنْهُ وَمَا أَدْبَرَ وَصُدْغَيْهِ وَأُذُنَيْهِ مَرَّةً وَاحِدَةًقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَجَدِّ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ الرُّبَيِّعِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّةً وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ وَبِهِ يَقُولُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَسُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ رَأَوْا مَسْحَ الرَّأْسِ مَرَّةً وَاحِدَةً حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ الْمَكِّيُّ قَال سَمِعْتُ سُفْيَانَ بْنَ عُيَيْنَةَ يَقُولُ سَأَلْتُ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ مَسْحِ الرَّأْسِ أَيُجْزِئُ مَرَّةً فَقَالَ إِي وَاللَّهِ
Al à contât [Qutaibah] al à dit, al à contât [Bakr bin Mudlar] di [Ibnu 'Ajlan] di [Abdullah bin Muhammad bin Aqil] di [Ar Rabi' bint Mu'awwidz bin Afra'] che al veve viodût il Profete, al à dit che al faseve la ablude; “Al si sfrutà la part anteriôr e daûr dal cjâf, sedi lis templis sedi lis orelis une volte”. Al disè; “In chest cjapitul e je ancje une storie di Ali e dal nono Thalhah bin Musharrif bin Amru”. Abu Isa al disè; Chest 'Hadith di Ar Rabi' al è autentic. E chest hadith al è stât contât no dome di une strade al Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, che al si è sfrutât il cjâf une volte’. Chest hadith al è praticât in mût vast de plui part dai amîs e des personis che a son vignûts dopo di lui. Jafar bin Mohammed, Sufyan Ats Tsauri, Ibnul Mubarak, Asy Syafi’i, Ahmad e Ishaq a son dal pont di viste che sfrutâ il cjâf dome une volte. Al à contât che Mohammed bin Manshur Al Makki al à dit; O ai sintût Sufyan bin Uyaina dî; O ai domandât a Ja’far bin Muhammad la leç dal sfrutâ il cjâf, al è avonde par dome une sfruçade? al rispuindè: ‘Sì, par Allah’.
Imam Tirmidzi : 33
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ حَبَّانَ بْنِ وَاسِعٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍأَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَأَنَّهُ مَسَحَ رَأْسَهُ بِمَاءٍ غَيْرِ فَضْلِ يَدَيْهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرَوَى ابْنُ لَهِيعَةَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ حَبَّانَ بْنِ وَاسِعٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَأَنَّهُ مَسَحَ رَأْسَهُ بِمَاءٍ غَيْرِ فَضْلِ يَدَيْهِ وَرِوَايَةُ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ حَبَّانَ أَصَحُّ لِأَنَّهُ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ وَغَيْرِهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَ لِرَأْسِهِ مَاءً جَدِيدًا وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ رَأَوْا أَنْ يَأْخُذَ لِرَأْسِهِ مَاءً جَدِيدًا
Al à dit [Ali bin Khasyram] al à dit, al à dit [Abdullah bin Wahb] al à dit, al à dit [Amru Ibnul Harith] di [Habban bin Wasi’] di [sô pari] di [Abdullah bin Zaid] che al viodeve il Profete cul dî che al jere cussì ecess des sôs dôs mans’. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è autentic.” [Ibn Lahi’ah] al à contât chest hadith di [Habban bin Wasi’], di [sô pari], di [Abdullah bin Zaid], che il Profete al si è abluît asciugant il cjâf cun aghe che no jere restade des sôs dôs mans’. E il Hadith contât di Amru Ibnul Harith di Habban al è plui autentic, parcè che al è contât no dome di une strade. Chest hadith al ven di Abdullah bin Zaid e altri che chel, che il Profete al à cjapât aghe gnove par asciugâsi il cjâf. Chest hadith al è praticât in mût vast de plui part dai sienziâts, a son dal pont di viste che al à cjapât aghe gnove par asciugâsi il cjâf.
Imam Tirmidzi : 34
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ بِرَأْسِهِ وَأُذُنَيْهِ ظَاهِرِهِمَا وَبَاطِنِهِمَاقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ الرُّبَيِّعِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ يَرَوْنَ مَسْحَ الْأُذُنَيْنِ ظُهُورِهِمَا وَبُطُونِهِمَا
Al à contât [Hannad] al à dit, al à contât [Abdullah bin Idris] di [Mohammed bin Ajlan] di [Zaid bin Aslam] di [Atho bin Yasar] di [Ibn Abbas]; Il Messazîr dal Profete al si sfrutà il cjâf e sedi lis orelis esternis sedi chês internis. Abu Isa al disè; “In chest cjapitul al è ancje un hadith narât di Ar Rabi.” Abu Isa al à dit di gnûf: ‘Il hadith di Ibn Abbas al è autentic hasan. E chest hadith al è praticât in mût vast dai esperts de sience, a son dal pont di viste che asciugâ sedi i orêi di fûr sedi di dentri.
Imam Tirmidzi : 35
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ سِنَانِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَتَوَضَّأَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَيَدَيْهِ ثَلَاثًا وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَقَالَ الْأُذُنَانِ مِنْ الرَّأْسِقَالَ أَبُو عِيسَى قَالَ قُتَيْبَةُ قَالَ حَمَّادٌ لَا أَدْرِي هَذَا مِنْ قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ مِنْ قَوْلِ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِذَاكَ الْقَائِمِ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ أَنَّ الْأُذُنَيْنِ مِنْ الرَّأْسِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مَا أَقْبَلَ مِنْ الْأُذُنَيْنِ فَمِنْ الْوَجْهِ وَمَا أَدْبَرَ فَمِنْ الرَّأْسِ قَالَ إِسْحَقُ وَأَخْتَارُ أَنْ يَمْسَحَ مُقَدَّمَهُمَا مَعَ الْوَجْهِ وَمُؤَخَّرَهُمَا مَعَ رَأْسِهِ و قَالَ الشَّافِعِيُّ هُمَا سُنَّةٌ عَلَى حِيَالِهِمَا يَمْسَحُهُمَا بِمَاءٍ جَدِيدٍ
Al à dit [Qutaibah] al à dit, al à dit [Hammad bin Zaid] di [Sinan bin Rabi’ah] di [Syahr bin Hausyab] di [Abu Umamah] al à dit; Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al fasè la abluzion, al si lavà la muse trê voltis e lis mans trê voltis, daspò al si sfrutà il cjâf intant che al diseve: ‘Lis dôs orelis a fasin part dal cjâf’. Abu Isa al disè; Qutaibah al disè; che al à dit Hammad; “No so se chestis a son lis peraulis dal Profete o di Abu Umamah”. Abu Isa al disè; “In chest cjapitul al è ancje un hadith di Anas,” al disè di gnûf, “Chest hadith nol corispuint ae sô composizion.” E chest hadith al è praticât de plui part dai studiôs dai compagns dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e di chei dopo di lôr, che ducj i doi i orêi a fasin part dal cjâf. Cheste opinion e je stade cjapade ancje di Sufyan Ats Tsauri, Ibnul Mubarak, Siafi’i, Ahmad e Ishaq. Tal fratimp, altris studiôs a sostegnin che l’orele di denant e aparten ae muse, invezit l’orele di schene e aparten al cjâf. Ishaq al disè; “O ai decidût di sfrutâ la part anteriôr insiemi cu la muse e la part posteriôr insiemi cul cjâf”. Intant che Shafi’i al diseve; ‘Ducj i doi a son sunnah, che al ju à asciugâts ducj i doi cun aghe gnove’.
Imam Tirmidzi : 36
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَهَنَّادٌ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي هَاشِمٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبِرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَخَلِّلْ الْأَصَابِعَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَالْمُسَتَوْرِدِ وَهُوَ ابْنُ شَدَّادٍ الْفِهْرِيُّ وَأبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّهُ يُخَلِّلُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ فِي الْوُضُوءِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ قَالَ إِسْحَقُ يُخَلِّلُ أَصَابِعَ يَدَيْهِ وَرِجْلَيْهِ فِي الْوُضُوءِ وَأَبُو هَاشِمٍ اسْمُهُ إِسْمَعِيلُ بْنُ كَثِيرٍ الْمَكِّيُّ
Dopo vê contât [Qutaiba] e [Annad] a àn dit; al à contât [Waki’] di [Sufyan] di [Abu Hasyim] di [Ashim bin Laqith bin Shabirah] di [so pari] al à dit; Il Profete Sallam al à dit: ‘Cuant che tu fâs la abluzion alore intersechi i dêts’. Abu Isa al disè; “In chest cjapitul e je ancje une storie di Ibn Abbas, Al Mustaurid, ven a stâi Ibn Syaddad Al Fihri e Abu Ayyub Al Ansari”. Abu Isa al à dit di gnûf, ‘Chest hadith al è hasan autentic, e i esperts de sience a pratichin chest hadith, ven a stâi intreçâ i dêts dai pîts cuant che si fâs la abluzion. Cheste opinion e je stade cjapade ancje di Ahmad e Ishaq’. Ishaq al disè; “Cuant che al fâs la abluzion al interseche i dêts dai pîts e dai pîts”. Tal fratimp, il vêr non di Abu Hasyim al è Isma’il bin Katsir Al Makki’.
Imam Tirmidzi : 37
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ وَهُوَ الْجَوْهَرِيُّ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ صَالِحٍ مَوْلَى التَّوْأَمَةِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَخَلِّلْ بَيْنَ أَصَابِعِ يَدَيْكَ وَرِجْلَيْكَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
Al à dit [Ibrahim bin Said] - ven a stâi Aljauhari - al à dit, al à dit [Sa’d bin Abdul Hamid bin Ja’far] al à dit, al à contât [Abdurrahman bin Abu Az Zinad] di [Musa bin Uqbah] di [Salih] un ex sclâf di At TauIlla Said, di [Salih] Wasallam al disè: ‘Se tu fâs la abluzion alore meti jenfri i doi dêts lis mans e ducj i doi i pîts’. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è tal grât di hasan gharib”.
Imam Tirmidzi : 38
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ عَنْ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ شَدَّادٍ الْفِهْرِيِّ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ دَلَكَ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ بِخِنْصَرِهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ ابْنِ لَهِيعَةَ
Al à dit [Qutaibah] al à dit, al à dit [Ibn Lahi’ah] di [Yazid bin Amru] di [Abu Abdurrahman Al Hubuli] di [Al Mustaurid bin Syaddad Al Fihri] al à dit; “O ai viodût il profete Sallallahu Alaihi Wasallam fâ l’abluzion e al è vignût fûr che al si sfruçave i dêts dai pîts doprant il dêt piçul”. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è tal grât di hasan gharib, e no lu cognossin fûr che dal hadith di Ibn Lahi’ah”.
Imam Tirmidzi : 39
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ مِنْ النَّارِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَعَائِشَةَ وَجَابِرٍ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ هُوَ ابْنُ جَزْءٍ الزُّبَيْدِيُّ وَمُعَيْقِيبٍ وَخَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ وَشُرَحْبِيلَ ابْنِ حَسَنَةَ وَعَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَيَزِيدَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ وَبُطُونِ الْأَقْدَامِ مِنْ النَّارِ قَالَ وَفِقْهُ هَذَا الْحَدِيثِ أَنَّهُ لَا يَجُوزُ الْمَسْحُ عَلَى الْقَدَمَيْنِ إِذَا لَمْ يَكُنْ عَلَيْهِمَا خُفَّانِ أَوْ جَوْرَبَانِ
Al à dit che [Qutaibah] al à dit; al à contât [Abdul Aziz bin Mohammed] di [Suhail bin Abu Salih] di [sô pari] di [Abu Hurairah] che il Profete al à dit: ‘Guai ai calcons - che a no son lavâts de aghe di abluzion - dal fûc dal infier’. Abu Isa al disè; “In chest cjapitul a son ancje narazions di Abdullah bin Amru, Aisyah, Jabir bin Abdullah Ibnul Harith, ven a stâi Ibn Jaz’i Az Zubaidi, Mu’aiqib, Khalid Ibnul Walid, Syurahbil bin Hasanah, Amru Ibnul ‘Ash e Yazid bin Abu’. Abu Isa al disè; “Il hadith di Abu Hurairah al è autentic.” Al è stât contât dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, che al à dit: ‘Guai ai calcons e aes plantis internis dai pîts - che a no son esponûts ae aghe di abluzion - dal fûc dal infier’. Abu Isa al disè; ‘La jurisprudence di chest hadith e je; nol è permetût sfrutâ la plante dai pîts se ducj i doi a no àn metût sù khuf o calçots.
Imam Tirmidzi : 40
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ وَهَنَّادٌ وَقُتَيْبَةُ قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ ح قَالَ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مَرَّةً مَرَّةًقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عُمَرَ وَجَابِرٍ وَبُرَيْدَةَ وَأبِي رَافِعٍ وَابْنِ الْفَاكِهِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَصَحُّ وَرَوَى رِشْدِينُ بْنُ سَعْدٍ وَغَيْرُهُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ الضَّحَّاكِ بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مَرَّةً مَرَّةً قَالَ وَلَيْسَ هَذَا بِشَيْءٍ وَالصَّحِيحُ مَا رَوَى ابْنُ عَجْلَانَ وَهِشَامُ بْنُ سَعْدٍ وَسُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَعَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
A nus è stât contât [Abu Kuraib], [Hannad] e [Qutaiba] che a àn dit; al à contât [Waki’] di [Sufyan]. E di une altre strade menzonade; Al à dit che [Mohammed ben Basyyar] al à dit, al à dit che [Yahya ben Said] al à dit; al à contât [Sufyan] di [Zaid bin Aslam] di [‘Atho` bin Yasar] di [Ibn Abbas] al à dit; “Il Profet al faseve l’abluzion une volte par volte”. Abu Isa al disè; “In chest cjapitul a son ancje hadith di Umar, Jabir, Buraidah, Abu Rafi e Ibnul Fakihi”. Abu Isa al à dit di gnûf: ‘E il hadith contât di Ibn Abbas al è il miôr e plui autentic di chest cjapitul. Risydin bin Sa’d e altris a àn contât chest hadith di Adl Dlahak bin Syurabil, di Zaid bin Aslam, di so pari, di Umar bin Khathab disint; “Il Profete al faseve l’abluzion une volte par volte”. Alore Abu Isa al disè; 'In ogni câs, chest hadith nol è vêr, invezit chel autentic al è il hadith contât di [Ibn 'Ajlan], [Hsyyam bin Sa'd], [Sufyan Ats Tsauri] e [Abdul Aziz bin Muhammad], di [Zaid bin Aslam], di ['Athob,' bi] sallam'.