Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 3621
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَإِذَا أَنَا بِقَصْرٍ مِنْ ذَهَبٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِشَابٍّ مِنْ قُرَيْشٍ فَظَنَنْتُ أَنِّي أَنَا هُوَ فَقُلْتُ وَمَنْ هُوَ فَقَالُوا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِقَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Ali bin Hujr] al à dit [Isma’il bin Ja’far] di [Humaid] di [Anas] che il Profete al à dit; ‘Cuant che o jentrà in paradîs, di colp o jeri intun palaç fat di aur, o domandà; “Par cui al è chest palaç?” -i anjei- a rispuindin; “Par un zovin coraish”. O pensavi che o jeri jo. Duncje tu domandis; “Cui è lui?” A disevin; “Al è Omar bin Khattab”. Il naradôr -Abu Isa- al à dit; “Chest hadith al è un hadith hasan shahih”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3622
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ أَبُو عَمَّارٍ الْمَرْوَزِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي بُرَيْدَةَ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا بِلَالًا فَقَالَ يَا بِلَالُ بِمَ سَبَقْتَنِي إِلَى الْجَنَّةِ مَا دَخَلْتُ الْجَنَّةَ قَطُّ إِلَّا سَمِعْتُ خَشْخَشَتَكَ أَمَامِي دَخَلْتُ الْبَارِحَةَ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ خَشْخَشَتَكَ أَمَامِي فَأَتَيْتُ عَلَى قَصْرٍ مُرَبَّعٍ مُشْرِفٍ مِنْ ذَهَبٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ فَقَالُوا لِرَجُلٍ مِنْ الْعَرَبِ فَقُلْتُ أَنَا عَرَبِيٌّ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ قُلْتُ أَنَا قُرَشِيٌّ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِرَجُلٍ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ قُلْتُ أَنَا مُحَمَّدٌ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ بِلَالٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَذَّنْتُ قَطُّ إِلَّا صَلَّيْتُ رَكْعَتَيْنِ وَمَا أَصَابَنِي حَدَثٌ قَطُّ إِلَّا تَوَضَّأْتُ عِنْدَهَا وَرَأَيْتُ أَنَّ لِلَّهِ عَلَيَّ رَكْعَتَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهِمَا وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ وَمُعَاذٍ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رَأَيْتُ فِي الْجَنَّةِ قَصْرًا مِنْ ذَهَبٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا فَقِيلَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ أَنِّي دَخَلْتُ الْبَارِحَةَ الْجَنَّةَ يَعْنِي رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنِّي دَخَلْتُ الْجَنَّةَ هَكَذَا رُوِيَ فِي بَعْضِ الْحَدِيثِ وَيُرْوَى عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ رُؤْيَا الْأَنْبِيَاءِ وَحْيٌ
Al à dit [Husein bin Huraits Abu ‘Ammar Al Marwazi] al à dit [Ali bin Al Husain bin Waqid] al à dit [me pari] al à dit [‘Abdullah bin Buraidah] al à dit; al à dit [Abu Buraidah] che al à dit; Une matine il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al clamà Bilal e al disè: ‘O Bilal, cun ce che tu âs precedût di me in Cîl, no jentrarò par nuie in cîl se no sinti il brunt dai tois sandai denant di me, ieri serade o jentrà in paradîs alore o sintivi il brunt dai tois sandai che al sburtave il palaç, e o ai: “Par cui al è chest?” Lôr -i Anjâi- a rispuinderin; “Par cualchidun de nazion arabe”. O ai dit: ‘O soi un arap, par cui al è chest palaç? A àn rispuindût: ‘Par un om de Ummah di Mohammed’. O ai dit: ‘O soi Mohammed, par cui al è chest palaç?’. A àn rispuindût: “Par ‘Omar bin Al Khathab’. Duncje Bilal al disè; ‘O Messazîr di Allah, no ai sintût la clamade ae preiere ma dopo di chel o ai fat la preiere sunnah - dôs rak’ahs, e no ai fat i hadats ma o mi soi purificât a la svelte par vie di chel, e o crôt che Allah al à nomenât dôs rak’ahs par me’. Duncje il Rasulullah al à dit; ‘Cu chestis dôs azions - tu mi precedis in paradîs’. E in chest cjapitul, e je ancje une narazion di Jabir, Mu’adz, Anas e Abu Hurairah che il Profete al à dit: ‘O ai viodût un palaç fat di aur, daspò o ai dit; “Par cui al è chest?” alore al dîs; “Par Omar bin Al Khattab”. Abu Isa al disè; ‘Chest hadith al è un hadith gharib. Intant, il significât dal hadith; ‘Di fat, ieri serade o soi lât in paradîs, o ai someât come se o ves di lâ in paradîs’. Chest al è cemût che al è contât in cualchi editôr di hadith e ancje contât di Ibn Abbas che al à dit; ‘I sums dai Profets a son rivelazions’.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3623
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ قَال سَمِعْتُ بُرَيْدَةَ يَقُولُخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ مَغَازِيهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ جَاءَتْ جَارِيَةٌ سَوْدَاءُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ نَذَرْتُ إِنْ رَدَّكَ اللَّهُ سَالِمًا أَنْ أَضْرِبَ بَيْنَ يَدَيْكَ بِالدُّفِّ وَأَتَغَنَّى فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ كُنْتِ نَذَرْتِ فَاضْرِبِي وَإِلَّا فَلَا فَجَعَلَتْ تَضْرِبُ فَدَخَلَ أَبُو بَكْرٍ وَهِيَ تَضْرِبُ ثُمَّ دَخَلَ عَلِيٌّ وَهِيَ تَضْرِبُ ثُمَّ دَخَلَ عُثْمَانُ وَهِيَ تَضْرِبُ ثُمَّ دَخَلَ عُمَرُ فَأَلْقَتْ الدُّفَّ تَحْتَ اسْتِهَا ثُمَّ قَعَدَتْ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الشَّيْطَانَ لَيَخَافُ مِنْكَ يَا عُمَرُ إِنِّي كُنْتُ جَالِسًا وَهِيَ تَضْرِبُ فَدَخَلَ أَبُو بَكْرٍ وَهِيَ تَضْرِبُ ثُمَّ دَخَلَ عَلِيٌّ وَهِيَ تَضْرِبُ ثُمَّ دَخَلَ عُثْمَانُ وَهِيَ تَضْرِبُ فَلَمَّا دَخَلْتَ أَنْتَ يَا عُمَرُ أَلْقَتْ الدُّفَّقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ بُرَيْدَةَ وَفِي الْبَاب عَنْ عُمَرَ وَسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَائِشَةَ
Al à dit [Al Husain bin Huraits] al à dit [Ali bin Al Husain bin Waqid] al à dit a mi [me pari] al à dit a mi [Abdullah bin Buraidah] al à dit; O ai sintût [Buraida] dî; Il Rasulullah Sallam al partì par une des vueris, cuant che e jere finide une femine sclave nere e vignì daûr di lui e e disè; ‘O Messazîr di Allah! “In fat, o sburti che se Allah lu torne in bon stât, o batirò il tambûr e o cjantarò dongje di lui.” Duncje il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Se tu âs sburtât a fâ chest, par plasê fâlu, ma se no, alore no fâlu’. La sclave feminine e bateve il tambûr, daspò al jentrà Abu Bakr e la sclave e jere ancjemò daûr a bati il tambûr, Ali al jentrà, al bative ancjemò il tambûr, daspò al rivà Uthman e al jere ancjemò daûr a bati il so tambûr, e cuant che Umar al jentrà, il sclâf al scondeve il so tambûr. Alore il Rasulullah al à dit; 'Invezit Satan al à pardabon pôre di te, o Umar, parcè che cuant che o jeri sierât lui - une sclave femine - al jere daûr a bati il so tambûr, daspò al jentrà Abu Bakr e al jere ancjemò daûr a bati, daspò al jentrà Ali e al jere ancjemò daûr a bati, daspò al jentrà Uthman e al jere ancjemò daûr a bati vie, ma cuant che tu sês rivât il so Umar tamburin’. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è un hadith gharib dal hadith Buraidah, e in chest cjapitul a son ancje narazions di Umar e Sa’ad bin Abu Waqash e Aisyah”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3624
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ صَبَّاحٍ الْبَزَّارُ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ رُومَانَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا فَسَمِعْنَا لَغَطًا وَصَوْتَ صِبْيَانٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا حَبَشِيَّةٌ تَزْفِنُ وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهَا فَقَالَ يَا عَائِشَةُ تَعَالَيْ فَانْظُرِي فَجِئْتُ فَوَضَعْتُ لَحْيَيَّ عَلَى مَنْكِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهَا مَا بَيْنَ الْمَنْكِبِ إِلَى رَأْسِهِ فَقَالَ لِي أَمَا شَبِعْتِ أَمَا شَبِعْتِ قَالَتْ فَجَعَلْتُ أَقُولُ لَا لِأَنْظُرَ مَنْزِلَتِي عِنْدَهُ إِذْ طَلَعَ عُمَرُ قَالَتْ فَارْفَضَّ النَّاسُ عَنْهَا قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَنْظُرُ إِلَى شَيَاطِينِ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ قَدْ فَرُّوا مِنْ عُمَرَ قَالَتْ فَرَجَعْتُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
Al à dit [Al Hasan ben Shabbah Al Bazzaz] al à dit [Zaid ben Hubbab] di [Carija ben Abdullah ben Sulaiman ben Zaid ben Tabit] al à dit [Yazid ben Ruman] di ['Urwah] di [Aisyah] al à dit; '-Une volte- Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al jere sierât ator, daspò o vin sintût une commozion e lis vôs di fruts piçui, daspò il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al si alçà in piês, al vignì fûr che une sclave femine Habasyah e balàve e e zuiave, intant che ator di jê a jerin diviers e jê e diseve 'cui fruts piçui, O'Coyah cjalâ, cussì. O vignì e o metè la mê barbe su la spale dal Rasulullah Sallam. O ai viodût la interpretazion - jenfri lis sôs spallis e il so cjâf -, daspò al mi à dit: ‘Tu sês sodisfat, tu sês sodisfat?’. O ai rispuindût; 'No inmò'. Parcè che o voleve ancjemò jessi dongje di lui, al comparì di colp Umar, e disè Aisyah; “Dopo la int - che e jere li - e corè la stesse robe”. Aisha e disè; alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: ‘Invezit o ai viodût Satan dal tip di gjins e i umans a son scjampâts di Umar’. Aisha e disè; “Dopo o soi tornât”. Abu Isa al disè; “Il grât di chest hadith al è il hasan shahih gharib traviers di cheste strade”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3625
حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ الصَّائِغُ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ الْعُمَرِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ ثُمَّ أَبُو بَكْرٍ ثُمَّ عُمَرُ ثُمَّ آتِي أَهْلَ الْبَقِيعِ فَيُحْشَرُونَ مَعِي ثُمَّ أَنْتَظِرُ أَهْلَ مَكَّةَ حَتَّى أُحْشَرَ بَيْنَ الْحَرَمَيْنِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَعَاصِمُ بْنُ عُمَرَ لَيْسَ بِالْحَافِظِ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ
Al à dit [Salamah bin Syabib] al à dit [Abdullah bin Nafi’ Ash Sha’igh] al à dit [Ashim bin Umar Al ‘Umari] di [Abdullah bin Dinar] di [Ibn Umar] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘O soi stât la prime persone a jessi alçade de superficie de tiere, daspò Abu Bakr daspò Umar, daspò o soi rivât ai abitants di Baqi’, fin che infin a si son cjatâts dongje di me, daspò o ai spietât i abitants di Mecca in mût che a fossin gather’. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è un hadith gharib, secont i esperts dal hadith, Ashim bin Umar nol è une persone hafiz”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3626
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ كَانَ يَكُونُ فِي الْأُمَمِ مُحَدَّثُونَ فَإِنْ يَكُ فِي أُمَّتِي أَحَدٌ فَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ قَالَ حَدَّثَنِي بَعْضُ أَصْحَابِ سُفْيَانَ قَالَ قَالَ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ مُحَدَّثُونَ يَعْنِي مُفَهَّمُونَ
Al à dit [Qutaibah] al à dit [Al Laits] di [Ibn ‘Ajlan] di [Sa’d bin Ibrahim] di [Abu Salama] di [Aisyah] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: “A son stadis personis intes comunitâts precedentis che a jerin inspiradis de rivelazion, duncje se e vignis di un dai miei populs, al sarès Umar”. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è un hadith autentic”. Lui -Abu Isa- al disè; Al mi à contât che cualchi amì di Sufyan al diseve; Sufyan bin Uyaina al à dit; “Al Muhaddatsun al vûl dî Al Mufahhamun - chei che a son ispirats”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3627
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْقُدُّوسِ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ عَبِيدَةَ السَّلْمَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَطَّلِعُ عَلَيْكُمْ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَاطَّلَعَ أَبُو بَكْرٍ ثُمَّ قَالَ يَطَّلِعُ عَلَيْكُمْ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَاطَّلَعَ عُمَرُوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي مُوسَى وَجَابِرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ مَسْعُودٍ
Al à dit [Mohammed bin Humaid] al à dit [Abdullah bin Abdul Quddus] al à dit [Al Amasy] di [Amru bin Murrah] di [Abdullah bin Salamah] di ['Abidah As Salmani] di [Abdullah bin Mas'ud] che al vignarà il Profete di 'Abdullah bin Mas'ud' abitants dal cîl’. Al è vignût fûr che ce che al comparì al jere Abu Bakr, daspò al disè: ‘Al vignarà a te cualchidun dai abitants dal cîl’. Al è vignût fûr che ce che al comparì al jere Umar’. E in chest cjapitul, e je ancje une narazion di Abu Musa e Jabir, al à dit Abu Isa; “Chest hadith al è al nivel gharib midiant dal hadith di Ibn Mas’ud”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3628
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ يَرْعَى غَنَمًا لَهُ إِذْ جَاءَ ذِئْبٌ فَأَخَذَ شَاةً فَجَاءَ صَاحِبُهَا فَانْتَزَعَهَا مِنْهُ فَقَالَ الذِّئْبُ كَيْفَ تَصْنَعُ بِهَا يَوْمَ السَّبُعِ يَوْمَ لَا رَاعِيَ لَهَا غَيْرِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَآمَنْتُ بِذَلِكَ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ وَمَا هُمَا فِي الْقَوْمِ يَوْمَئِذٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Mahmud bin Ghailan] al à contât [Abu Daud Ath Thayalisi] di [Syu’bah] di [Sa’d bin Ibrahim] di [Abu Salamah] di [Abu Hurairah] dal Profete al disè: ‘Cuant che un om al jere daûr a pasculâ une cjavre, al cjapà une cjavre. paron vignì e lu salvà dal luf, daspò il luf al fevelà; ‘Chi la vuardiarà intun dì che no je vuardie che jo? “Duncje o crodi in lui, ancje Abu Bakr e Umar”. [Abu Salama] al disè; ‘Ancje se in chel timp ducj i doi a no jerin cul Profete’. Al à contât [Mohammed bin Basyar] al à dit [Mohammed bin Jafar] al à contât [Syu’bah] di [Sa’d bin Ibrahim] come tal hadith parsore, al à dit Abu Isa; “Chest hadith al è un hadith hasan shahih”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3629
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَلَى حِرَاءَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعَلِيٌّ وَعُثْمَانُ وَطَلْحَةُ وَالزُّبَيْرُ فَتَحَرَّكَتْ الصَّخْرَةُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اهْدَأْ إِنَّمَا عَلَيْكَ نَبِيٌّ أَوْ صِدِّيقٌ أَوْ شَهِيدٌ وَفِي الْبَاب عَنْ عُثْمَانَ وَسَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَبُرَيْدَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Qutaibah bin Said] al à contât [Abdul Aziz bin Muhammad] di [Suhail bin Abu Salih] di [sô pari] di [Abu Hurairah Radliallahu Anhu] che cuant che il Rasulullah Zullallahu Alihi Wasallam al jere inte grote di Hira`, Aliba, Tabakir, U Bakr. la grande cret - che a stavin cjaminant - e scuindè, daspò il Profete al disè: ‘Stâ calm, parcè che cun te al è un Profete, o Ash Siddiq, o Shahid’. E in chest cjapitul a son ancje storiis di Osman, Said ben Zaid, Ibnu Abbas, Sahl ben Sa’d, Anas ben Malik e Buraidah. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è un hadith autentic”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3630
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ حَدَّثَهُمْأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَعِدَ أُحُدًا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ فَرَجَفَ بِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اثْبُتْ أُحُدُ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ نَبِيٌّ وَصِدِّيقٌ وَشَهِيدَانِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Mohammad bin Basyar] al à contât [Yahya bin Said] di [Said bin Abu 'Arubah] di [Qatadah] di [Anas] che al à contât lôr, che il Rasulullah Sallallahu Alain Wasallam al è scjampât su la Mont Uhud cun Abu Bakr, Umar e Uthmanly il Rasulul. Sallam al à dit: ‘Stâ calm, o Uhud, parcè che cun te al è un Profete e un Siddiq e doi Shahid’. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è un hadith hasan shahih”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3631
حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ الرِّفَاعِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ الْيَمَانِ عَنْ شَيْخٍ مِنْ بَنِي زُهْرَةَ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي ذُبَابٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِكُلِّ نَبِيٍّ رَفِيقٌ وَرَفِيقِي يَعْنِي فِي الْجَنَّةِ عُثْمَانُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ وَهُوَ مُنْقَطِعٌ
Al à contât [Abu Hisham Ar Rifa’i] al à contât [Yahya bin Al Yaman] di [un sceic di Bani Zuhrah] di [Al Harith bin Abdurrahman bin Abu Dzubab] di [Thalhah bin Ubaidillah] al à dit; Il Profete Sallam al à dit: ‘Ogni Profete al à un amì strent, invezit il me amì plui strent in cîl al è ‘Uthman’. Abu Isa al disè; ‘Chest hadith al è un hadith gharib, il sanad nol è fuart parcè che al è rot’.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3632
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو عَنْ زَيْدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ قَالَلَمَّا حُصِرَ عُثْمَانُ أَشْرَفَ عَلَيْهِمْ فَوْقَ دَارِهِ ثُمَّ قَالَ أُذَكِّرُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ حِرَاءَ حِينَ انْتَفَضَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اثْبُتْ حِرَاءُ فَلَيْسَ عَلَيْكَ إِلَّا نَبِيٌّ أَوْ صِدِّيقٌ أَوْ شَهِيدٌ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أُذَكِّرُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي جَيْشِ الْعُسْرَةِ مَنْ يُنْفِقُ نَفَقَةً مُتَقَبَّلَةً وَالنَّاسُ مُجْهَدُونَ مُعْسِرُونَ فَجَهَّزْتُ ذَلِكَ الْجَيْشَ قَالُوا نَعَمْ ثُمَّ قَالَ أُذَكِّرُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ بِئْرَ رُومَةَ لَمْ يَكُنْ يَشْرَبُ مِنْهَا أَحَدٌ إِلَّا بِثَمَنٍ فَابْتَعْتُهَا فَجَعَلْتُهَا لِلْغَنِيِّ وَالْفَقِيرِ وَابْنِ السَّبِيلِ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ وَأَشْيَاءَ عَدَّدَهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عُثْمَانَ
Al à dit [Abdullah bin Abdurrahman] al à dit [Abdullah bin Ja’far Ar raqqi] al à contât [‘Ubaidullah bin Amru] di [Zaid ven a stâi Ibn Abu Unaisah] di [Abu Ishaq] di [Abu Abdurrahman Come Sulami] al à dit; Cuant che [Uthman] al fo circondât, al comparì denant di lôr, urlant; “O ti ricuardìn in non di Allah, no cognossis l’episodi cuant che la grote di Hira e si scuindè, alore il Rasulullah al disè: ‘Stâ calm, o Hira’, invezit nissun al è parsore di te fûr che un profete o un shiddiq o doi martîrs’. A àn rispuindût; 'Sì'. Alore Usman al disè di gnûf; “O vi ricuardìn in non di Allah, no cognossis ancje lis peraulis dal Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam aes trupis di Al ‘Usrah -lis trupis di vuere di Tabuk-: ‘cui che al vûl invistî pe -vuere- di doman?’ Intant - in chel timp - la int gnove e jere daûr a provâ dificoltâts e miserie, cussì o preparà lis scortis pes trupis?' a àn rispuindût; 'Sì'. Alore Uthman al domandà di gnûf; ‘O vi ricuardìn in non di Allah, no cognossis il poç Ruumah – il non di un poç cuntune vore di aghe – che nissun al pues bevi fûr che comprantlu a un presit alt, daspò o lu ai comprât, daspò o lu ai dât sedi ai siôrs sedi ai puars e a Ibn Sabil? A àn rispuindût; “Par Allah, sì”. E cualchi -glorie- al contà -menzonât-'. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è tal grât di hasan shahih gharib traviers di cheste strade, ven a stâi dal hadith di Abu Abdurrahman As Sulami di Uthman”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3633
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا السَّكَنُ بْنُ الْمُغِيرَةِ وَيُكْنَى أَبَا مُحَمَّدٍ مَوْلًى لِآلِ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ أَبِي هِشَامٍ عَنْ فَرْقَدٍ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ خَبَّابٍ قَالَ شَهِدْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَحُثُّ عَلَى جَيْشِ الْعُسْرَةِ فَقَامَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلَيَّ مِائَةُ بَعِيرٍ بِأَحْلَاسِهَا وَأَقْتَابِهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ حَضَّ عَلَى الْجَيْشِ فَقَامَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلَيَّ مِائَتَا بَعِيرٍ بِأَحْلَاسِهَا وَأَقْتَابِهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ حَضَّ عَلَى الْجَيْشِ فَقَامَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلَيَّ ثَلَاثُ مِائَةِ بَعِيرٍ بِأَحْلَاسِهَا وَأَقْتَابِهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَنَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْزِلُ عَنْ الْمِنْبَرِ وَهُوَ يَقُولُ مَا عَلَى عُثْمَانَ مَا عَمِلَ بَعْدَ هَذِهِ مَا عَلَى عُثْمَانَ مَا عَمِلَ بَعْدَ هَذِهِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ السَّكَنِ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ
Al à contât [Mohammed bin Basyar] al à contât [Abu Daud] al à contât [Come Sakan bin Mughirah che al è sorenomenât Abu Mohammed] un ex sclâf -che al jere stât liberât de- famee Uthman, al à contât [Al Walid bin Abu Hisyam] di [Farhabqad A] dit; O ai viodût il Profete Sallam cuant che al à dât conseis aes trupis di Usrah - trupis di Tabuk -. Alore Osman bin Affan al si alçà e al disè; ‘O Messazîr di Allah, o ti darò cent camêi complets cun cjarie e selis par -combati- inte strade di Allah’. Dopo al de conseis aes trupis, daspò Uthman bin ‘Affan si alçà e al disè; ‘O Messazîr di Allah, o zonti doicent altris complets cun cjaris e selis par -combati- inte strade di Allah’. Po dopo al de conseis al esercit, po dopo Uthman bin ‘Affan si alçà e al disè; ‘O Messazîr di Allah, o zontarò trêcent camêi in plui complets cun cjaris e selis par -combati- su. La strade di Diu’. Duncje o ai viodût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam scjampâ dal pulpit intant che al diseve: 'Duncje no je robe che e pues fâ mâl a Othman dopo cheste buine azion, no je plui che e pues fâ mâl a Othman dopo cheste buine azion - i siei pecjâts e erôrs a son perdonats sedi passâts sedi futûrs - pents-'. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è in grât gharib traviers di cheste strade, no lu cognossin fûr che dal hadith di As Sakan ben Al Mughirah, e in chest cjapitul e je ancje une storie di Abdurrahman ben Samurah”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3634
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ وَاقِعٍ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا ضَمْرَةُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَوْذَبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ كَثِيرٍ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَجَاءَ عُثْمَانُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَلْفِ دِينَارٍ قَالَ الْحَسَنُ بْنُ وَاقِعٍ وَكَانَ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ مِنْ كِتَابِي فِي كُمِّهِ حِينَ جَهَّزَ جَيْشَ الْعُسْرَةِ فَيَنْثُرُهَا فِي حِجْرِهِ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَلِّبُهَا فِي حِجْرِهِ وَيَقُولُ مَا ضَرَّ عُثْمَانَ مَا عَمِلَ بَعْدَ الْيَوْمِ مَرَّتَيْنِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
Al à contât [Mohammad bin Isma’il] al à contât [Al Hasan bin Waki’ Ar Ramli] al à contât [Dhamrah bin Rabi’ah] di [Abdullah bin Syaudzab] di [Abdullah bin Al Qasim] di [Katsir] un ex sclâf -che al jere stât liberât di [Abmurah bin Rabiah] dit; “Uthman al vignì al Profete cun mil dinars”. Al Hasan bin Waki’ al à dit; ‘Intant intun altri puest dal me libri - il lafadz dal hadith al lei; metilu tai siei vistîts cuant che al preparà lis trupis di Usrah, daspò Uthman al metè il dinar inte sô cjamare, al disè Abdurrhaman; ‘Dopo o ai viodût il Profete che al lu involuçave e al diseve; “Nissun al fasarà mâl a Uthman dopo ce che al à fat vuê”. E al ripetè lis sôs peraulis dôs voltis. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è tal grât di hasan gharib traviers di cheste strade”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3635
حَدَّثَنَا أَبُو زُرْعَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا أُمِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَيْعَةِ الرِّضْوَانِ كَانَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ رَسُولَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ قَالَ فَبَايَعَ النَّاسَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عُثْمَانَ فِي حَاجَةِ اللَّهِ وَحَاجَةِ رَسُولِهِ فَضَرَبَ بِإِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الْأُخْرَى فَكَانَتْ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعُثْمَانَ خَيْرًا مِنْ أَيْدِيهِمْ لِأَنْفُسِهِمْقَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ
Al à dit [Abu Zur’ah] al à dit [Al Hasan ben Bisyr] al à dit [Al Hakam ben Abdul Malik] di [Qatadah] di [Anas ben Malik] al à dit; Cuant che il Rasulullah al fo ordenât di cjapâ lealtât a Ridlwan, in chel timp Uthman bin 'Affan come delegât dal Rasulullah al popul de Meche, Anas al disè; ‘Duncje la int e cjapà lealtât. Po dopo, il Rasulullah al disè: “In fat, Osman al jere daûr a puartâ indenant i dovês di Allah e dal So Messazîr”. Intant che al tignive une des sôs mans parsore di chê altre, la man dal Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam cu la man di Uthman e jere miôr des lôr mans - i compagns - cun lôr stes. Il naradôr -Abu Isa- al à dit; “Chest hadith al è un hadith gharib”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3636
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالُوا حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي الْحَجَّاجِ الْمَنْقَرِيِّ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ حَزْنٍ الْقُشَيْرِيِّ قَالَ شَهِدْتُ الدَّارَ حِينَ أَشْرَفَ عَلَيْهِمْ عُثْمَانُ فَقَالَ ائْتُونِي بِصَاحِبَيْكُمْ اللَّذَيْنِ أَلَّبَاكُمْ عَلَيَّ قَالَ فَجِيءَ بِهِمَا فَكَأَنَّهُمَا جَمَلَانِ أَوْ كَأَنَّهُمَا حِمَارَانِ قَالَ فَأَشْرَفَ عَلَيْهِمْ عُثْمَانُ فَقَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ وَالْإِسْلَامِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ وَلَيْسَ بِهَا مَاءٌ يُسْتَعْذَبُ غَيْرَ بِئْرِ رُومَةَ فَقَالَ مَنْ يَشْتَرِي بِئْرَ رُومَةَ فَيَجْعَلَ دَلْوَهُ مَعَ دِلَاءِ الْمُسْلِمِينَ بِخَيْرٍ لَهُ مِنْهَا فِي الْجَنَّةِ فَاشْتَرَيْتُهَا مِنْ صُلْبِ مَالِي فَأَنْتُمْ الْيَوْمَ تَمْنَعُونِي أَنْ أَشْرَبَ حَتَّى أَشْرَبَ مِنْ مَاءِ الْبَحْرِ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ وَالْإِسْلَامِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ الْمَسْجِدَ ضَاقَ بِأَهْلِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَشْتَرِي بُقْعَةَ آلِ فُلَانٍ فَيَزِيدَهَا فِي الْمَسْجِدِ بِخَيْرٍ مِنْهَا فِي الْجَنَّةِ فَاشْتَرَيْتُهَا مِنْ صُلْبِ مَالِي فَأَنْتُمْ الْيَوْمَ تَمْنَعُونِي أَنْ أُصَلِّيَ فِيهَا رَكْعَتَيْنِ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ وَالْإِسْلَامِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنِّي جَهَّزْتُ جَيْشَ الْعُسْرَةِ مِنْ مَالِي قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ ثُمَّ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ وَالْإِسْلَامِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَلَى ثَبِيرِ مَكَّةَ وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَأَنَا فَتَحَرَّكَ الْجَبَلُ حَتَّى تَسَاقَطَتْ حِجَارَتُهُ بِالْحَضِيضِ قَالَ فَرَكَضَهُ بِرِجْلِهِ وَقَالَ اسْكُنْ ثَبِيرُ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ نَبِيٌّ وَصِدِّيقٌ وَشَهِيدَانِ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ شَهِدُوا لِي وَرَبِّ الْكَعْبَةِ أَنِّي شَهِيدٌ ثَلَاثًا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عُثْمَانَ
A nus è stât contât di [Abdullah ben Abdurrahman] e [Abbas ben Mohammed Ad Duuri] e altris, ma il significât al è un, a disevin; al à dit [Al à dit bin Amir], al à dit [Abdullah]; al à predicât a nô [Said bin Amir] di [Yahya bin Abu Al Hajjaj Al Manqari] di [Abu Mas’ud Al Jurairi] di [Tsumamah bin Hazn Al Qusyairi] al à dit; O stavi cjalant la cjase [di Uthman] cuant che Uthman al comparì a lôr e al disè; Pôrtâmi dôs des vôs figuris che a àn intenzions viers di me’. Tsumamah al disè; ‘Dopo a ju puartarin ducj i doi, e i doi oms a jerin come doi camêi o doi asei’. Tsumamah al continuà; — Alore Usman al comparì a lôr e al disè; O ti domandi e o juri cul non di Allah e dal Islam, o savês che Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al vignì a Medine e nol veve aghe dolce altri che il poç di Ruumah - il non dal poç di Medine -, daspò al disè: 'Cui che al compre un poç di Rumah e daspò al fâs il so sec di iness in al sarà il stes dal musulman, Il cîl’. Alore o lu ai comprât de mê ricjece pure, ma cumò tu mi proibis di bevi di chel fintant che no bevi de aghe dal mâr? A disevin; “Oh mio Diu, al è vêr”. O ti domandi e o jure in non di Allah e dal Islam, o savevis che la moschee e jere plene di personis e alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: “Cui al à comprât la tiere da famee di Fulan e dopo la à zontade ae moschee, cun la sô bontât al è jentrât in paradîs?” Alore o lu ai comprât de mê pure ricjece ma vuê tu mi proibis di preâ doi rakats dentri? A disevin; oh mio Diu, al è vêr’. Usman al disè; ‘O vi domandi e o jure par Allah e l’Islam, o savês che o ai preparât lis trupis di Al ‘Usrah - lis trupis di vuere di Tabuk - de mê ricjece? A disevin; oh mio diu, al è just. Po dopo Usman al continuà; Ti domandi e o jure par Allah e l’Islam, o savês che il Rasulullah al jere une volte su la Meche di Tsabir e cun lui Abu Bakr, Umar e jo. Po dopo la mont e si movè fin che lis crets a colarin jù, po dopo il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al cjaminà in pîts e al disè: ‘Stâ zit Tsabir, invezit parsore di te al è un Profete, un shiddiq e doi martîrs’. A àn rispuindût; “Oh mio Diu, al è vêr”. Usman al disè; Allahu akbar, dal Rabb che al è paron dal Kaaba, a àn testemoneât che o soi un martîr. Al lu disè trê voltis. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è un hadith di Hasan, e al è stât contât di diviers canâi di Uthman”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3637
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّأَنَّ خُطَبَاءَ قَامَتْ بِالشَّامِ وَفِيهِمْ رِجَالٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ آخِرُهُمْ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ مُرَّةُ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ لَوْلَا حَدِيثٌ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قُمْتُ وَذَكَرَ الْفِتَنَ فَقَرَّبَهَا فَمَرَّ رَجُلٌ مُقَنَّعٌ فِي ثَوْبٍ فَقَالَ هَذَا يَوْمَئِذٍ عَلَى الْهُدَى فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ قَالَ فَأَقْبَلْتُ عَلَيْهِ بِوَجْهِهِ فَقُلْتُ هَذَا قَالَ نَعَمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَوَالَةَ وَكَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ
Al à dit [Mohammad bin Basyar] al à dit [Abdul Wahab Ats Tsaqafi] al à dit [Ayyub] di [Abu Qilabah] di [Abu Al Asy’ats Ash Shan’ani] che i predicjadôrs a jerin in pins e a davin orazions inte zone di Sham, e tra di lôr a jerin diviers oms dai compagns di Wasallam, l’ultin om tra di lôr si clamave [Murrah bin Ka’ab] al si alçà e al disè; “Se nol fos il hadith che o ai sintût dal Rasulullah, alore no varès di jessi culì. Po dopo al menzonà diviersis calunniis che a jerin sucedudis dongje dal timp, po dopo al passà un om che al jere cuviert di une stofe, al disè; “E jere cheste persone che - in chel timp- e jere inte veretât’. Duncje o corè viers di lui, al fo vignût fûr che al jere Uthman bin 'Affan'. Murrah al disè; — alore o lu cjalà in muse e o disè; “E je cheste persone?” al rispuindè: ‘Sì’. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è un hadith hasan sahih, e in chest cjapitul a son ancje narazions di Ibn Umar, Abdullah bin Hawalah e Ka’ab bin ‘Ujrah’.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3638
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا عُثْمَانُ إِنَّهُ لَعَلَّ اللَّهَ يُقَمِّصُكَ قَمِيصًا فَإِنْ أَرَادُوكَ عَلَى خَلْعِهِ فَلَا تَخْلَعْهُ لَهُمْوَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ طَوِيلَةٌ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
Al à dit [Mahmud bin Ghailan] al à dit [Hujain bin Al Mutsanna] al à dit [Al Laits bin Sa’d] di [Muawiyah bin Salih] di [Rabi’ah bin Yazid] di [Abdullah bin Amir] di [Un Nu’man bin Wasyir] di [Aisullah Salih] che al à dit: Uthman, se in cualsisei moment Un dì Allah al ti darà la autoritât su cheste materie, e daspò la int e varès di volê che tu tiris vie chest vistît - il califat - duncje no lu tirâ vie par lôr'. E in chest hadith e je une storie lungje. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è un hadith hasan gharib”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3639
حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ مِصْرَ حَجَّ الْبَيْتَ فَرَأَى قَوْمًا جُلُوسًا فَقَالَ مَنْ هَؤُلَاءِ قَالُوا قُرَيْشٌ قَالَ فَمَنْ هَذَا الشَّيْخُ قَالُوا ابْنُ عُمَرَ فَأَتَاهُ فَقَالَ إِنِّي سَائِلُكَ عَنْ شَيْءٍ فَحَدِّثْنِي أَنْشُدُكَ اللَّهَ بِحُرْمَةِ هَذَا الْبَيْتِ أَتَعْلَمُ أَنَّ عُثْمَانَ فَرَّ يَوْمَ أُحُدٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ أَتَعْلَمُ أَنَّهُ تَغَيَّبَ عَنْ بَيْعَةِ الرِّضْوَانِ فَلَمْ يَشْهَدْهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ أَتَعْلَمُ أَنَّهُ تَغَيَّبَ يَوْمَ بَدْرٍ فَلَمْ يَشْهَدْ قَالَ نَعَمْ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ فَقَالَ لَهُ ابْنُ عُمَرَ تَعَالَ أُبَيِّنْ لَكَ مَا سَأَلْتَ عَنْهُ أَمَّا فِرَارُهُ يَوْمَ أُحُدٍ فَأَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ قَدْ عَفَا عَنْهُ وَغَفَرَ لَهُ وَأَمَّا تَغَيُّبُهُ يَوْمَ بَدْرٍ فَإِنَّهُ كَانَتْ عِنْدَهُ أَوْ تَحْتَهُ ابْنَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكَ أَجْرُ رَجُلٍ شَهِدَ بَدْرًا وَسَهْمُهُ وَأَمَرَهُ أَنْ يَخْلُفَ عَلَيْهَا وَكَانَتْ عَلِيلَةً وَأَمَّا تَغَيُّبُهُ عَنْ بَيْعَةِ الرِّضْوَانِ فَلَوْ كَانَ أَحَدٌ أَعَزَّ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ عُثْمَانَ لَبَعَثَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَانَ عُثْمَانَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُثْمَانَ إِلَى مَكَّةَ وَكَانَتْ بَيْعَةُ الرِّضْوَانِ بَعْدَ مَا ذَهَبَ عُثْمَانُ إِلَى مَكَّةَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ الْيُمْنَى هَذِهِ يَدُ عُثْمَانَ وَضَرَبَ بِهَا عَلَى يَدِهِ فَقَالَ هَذِهِ لِعُثْمَانَ قَالَ لَهُ اذْهَبْ بِهَذَا الْآنَ مَعَكَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Salih bin Abdullah] al à contât [Abu ‘Awanah] di [Osman bin Abdullah bin Mauhab] che un om dal popul dal Egjit al à fat un pelegrinaç al templi di Allah, daspò al à viodût un popul che al jere sierât e al à dit; “Cuâi a son?” a àn rispuindût; ‘Quraish’ alore al disè; “Cui è chest vecjo?” a àn rispuindût; ' [Ibn Umar] ' alore al vignì daûr di lui e al disè; “Pardabon o ti domandi alc, duncje dîmi - un hadith - ‘O ti juri cul onôr di chest Baitullah, tu savevis che Uthman al è scjampât de bataie di Uhud?’ al rispuindè; “Sì” o savevis che a nol jere presint tal Bai’at di Rihwan? Ibn Omar al rispuindè; ‘Sì’ al domandà l’om; “Savês che Othman nol jere presint te bataie di Badr e nol la veve viodude?” Ibn Omar al rispuindè; ‘Sì’ al esclamà l’om; ‘Allah al è Grant’ Duncje Ibn Omar i disè; — O spiegarò ce che tu domandis. Par ce che al rivuarde la sô fughe inte bataie di Uhud, o testimoni in maniere vere che Allah lu à perdonat e al à perdonat. Par ce che al rivuarde la sô assence de bataie di Badr, parcè che in chel timp al jere daûr a vê cure di sô fie, cussì il Rasul al i disè: 'Tu cjaparâs une ricompense come la ricompense di chei che a àn cjapât part ae bataie di Badr come ancje lis lôr cuotis -ghanimah.' , daspò al ordenà di restâ e vê cure de sô fie malade. Ancje se a nol jere presint a Bai’atur Ridlwan, alore se de citât di Mecca al fos cualchidun plui autoritari di Uthman, il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam lu varès mandât come rimplaçant di Uthman. Il Rasulullah al mandà Usman a Meche, intant che il Ridlwan di Bai’atur al si davuelzè dopo che Osman al jere lât a Meche, al à dit Ibnu Umar; Po dopo, il Rasulullah Wasallam al fasè segn cun la man diestre e al disè: “Cheste e je la man di Osman”. Po dopo al metè la altre man parsore di chê altre e al disè: ‘Bay’at - chest al è par Uthman’. Ibn Omar al disè al om; “Tu vâs cun cheste -rispueste- in dì di vuê”. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è un hadith hasan shahih”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3640
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا نَقُولُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيٌّ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ يُسْتَغْرَبُ مِنْ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ
Al à dit [Ahmad bin Ibrahim Ad Dauraqi] al à dit [Al ‘Ala’ bin Abdul Jabbar] al à contât [Al Harith bin Umair] di [‘Ubaidillah bin ‘Umar] di [Nafi’] di [Abdullah bin Umar] al à dit; — O vin dit une volte; -ancje se il Rasulullah al jere ancjemò in vite- Abu Bakr, Umar e Osman -in ordin -pent-'. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è tal grât di hasan shahih gharib traviers di cheste strade, ven a stâi gharib dal hadith -narazion- ‘Ubaidillah bin Umar, e chest hadith al è stât ancje narât di diviersis stradis di Ibn Umar’.
