Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 ஹதீஸ்

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 321

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا حَضَرَ الْعَشَاءُ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَسَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ وَأُمِّ سَلَمَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَعَلَيْهِ الْعَمَلُ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَابْنُ عُمَرَ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ يَقُولَانِ يَبْدَأُ بِالْعَشَاءِ وَإِنْ فَاتَتْهُ الصَّلَاةُ فِي الْجَمَاعَةِ قَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْت الْجَارُودَ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا يَقُولُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ يَبْدَأُ بِالْعَشَاءِ إِذَا كَانَ طَعَامًا يَخَافُ فَسَادَهُ وَالَّذِي ذَهَبَ إِلَيْهِ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ أَشْبَهُ بِالِاتِّبَاعِ وَإِنَّمَا أَرَادُوا أَنْ لَا يَقُومَ الرَّجُلُ إِلَى الصَّلَاةِ وَقَلْبُهُ مَشْغُولٌ بِسَبَبِ شَيْءٍ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ لَا نَقُومُ إِلَى الصَّلَاةِ وَفِي أَنْفُسِنَا شَيْءٌ

குதைபா (ரலி) அவர்கள் நமக்கு அறிவித்தார்கள்; சுஃப்யான் பின் உயைனா (ரலி) அவர்கள், அஸ் ஸுஹ்ரி (ரலி) அவர்களிடமிருந்து, அனஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அறிவித்தார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இரவு உணவு தயாராக இருந்து, இகாமத் (தொழுகை) கூறப்பட்டிருந்தால், இரவு உணவைத் தொடங்குங்கள்'. அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இந்த அத்தியாயத்தில் ஆயிஷா (ரலி), இப்னு உமர் (ரலி), ஸலாமா பின் அல் அக்வா (ரலி) மற்றும் உம்மு ஸலாமா (ரலி) ஆகியோரிடமிருந்தும் அறிவிப்புகள் உள்ளன'. அபூ ஈஸா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அனஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து வரும் இந்த ஹதீஸ் ஹஸன் (உண்மை) ஆகும். இந்த ஹதீஸ், நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் அபூபக்கர் (ரலி) மற்றும் இப்னு உமர் (ரலி) போன்ற சில அறிஞர்களால் பின்பற்றப்பட்டது. இந்த கருத்தை அஹ்மத் (ரலி) மற்றும் இஸ்ஹாக் (ரலி) ஆகியோரும் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் இருவரும் கூறினார்கள்: 'அவர் ஜமாஅத் தொழுகையைத் தவறவிட்டிருந்தாலும், இரவு உணவைத் தொடங்கட்டும்'. அபூ ஈஸா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல் ஜரூத் (ரலி) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்; இந்த ஹதீஸைப் பற்றி வக்கி (ரலி) அவர்கள், "தனது உணவு கெட்டுவிடும் அல்லது பழையதாகிவிடும் என்று கவலைப்பட்டால், அவர் முதலில் இரவு உணவை உண்ண வேண்டும்" என்று கூறியதை நான் கேட்டிருக்கிறேன். நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் தோழர்கள் மற்றும் பிற அறிஞர்களில் சிலர் கொண்டிருக்கும் கருத்து பின்பற்றப்படுவதற்கு மிகவும் தகுதியானது, ஆனால் அவர்கள் விரும்புவது என்னவென்றால், தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது ஒருவரின் இதயம் எதிலும் மூழ்கியிருக்கக் கூடாது என்பதுதான். இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது: "நமது இதயங்களில் ஏதேனும் இருக்கும்போது நாம் தொழுவதில்லை."

Penguat (32)

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 322

وَرُوِي عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِذَا وُضِعَ الْعَشَاءُ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِقَالَ وَتَعَشَّى ابْنُ عُمَرَ وَهُوَ يَسْمَعُ قِرَاءَةَ الْإِمَامِ قَالَ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்: அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இரவு உணவு தயாராக இருந்து, இகாமத் கூறப்பட்டுவிட்டால், முதலில் இரவு உணவை உண்ணுங்கள்'. அவர்கள் கூறினார்கள்; 'இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் இமாமின் ஓதலைக் கேட்டுக் கொண்டே இரவு உணவை உண்டார்கள்'. அவர்கள் கூறினார்கள்; 'ஆகவே [ஹன்னத்] அவர்கள் எங்களிடம் கூறினார்கள்; [அப்தா] அவர்கள் [உபைதுல்லாஹ்] அவர்களிடமிருந்தும், அவர்களிடமிருந்தும், அவர்களிடமிருந்தும், அவர்களிடமிருந்தும் [இப்னு உமர்] எங்களுக்கு அறிவித்துள்ளார்கள்'.

Penguat (32)

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 323

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَقَ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْكِلَابِيُّ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ يُصَلِّي فَلْيَرْقُدْ حَتَّى يَذْهَبَ عَنْهُ النَّوْمُ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا صَلَّى وَهُوَ يَنْعَسُ لَعَلَّهُ يَذْهَبُ يَسْتَغْفِرُ فَيَسُبُّ نَفْسَهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

[ஹாரூன் பின் இஷாக் அல் ஹம்தானி] நமக்கு அறிவித்தார்; [அப்தாஹ் பின் சுலைமான் அல் கிலாபி], [ஹிஷ்யம் பின் உர்வா] வழியாக, [அவரது தந்தை] வழியாக, [ஆயிஷா] வழியாக நமக்கு அறிவித்தார்; அவர் கூறினார்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உங்களில் ஒருவர் தொழும்போது தூக்கக் கலக்கத்தில் இருந்தால், அவர் தூங்கட்டும். ஏனெனில், உங்களில் ஒருவர் தூக்கக் கலக்கத்தில் தொழும்போது, அவர் பாவமன்னிப்புக் கேட்கும்போது தன்னைத்தானே நிந்தித்துக் கொள்ள நேரிடலாம்.' அவர் கூறினார்; 'இந்த அத்தியாயத்தில் அனஸ் மற்றும் அபூ ஹுரைராவிடமிருந்தும் ஒரு ஹதீஸ் உள்ளது'. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'இந்த ஹதீஸ் 'ஆயிஷா' ஹஸன் ஆதாரப்பூர்வமானது'.

Penguat (25)

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 324

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَهَنَّادٌ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ أَبَانَ بْنِ يَزِيدَ الْعَطَّارِ عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ الْعُقَيْلِيِّ عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ رَجُلٍ مِنْهُمْ قَالَكَانَ مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ يَأْتِينَا فِي مُصَلَّانَا يَتَحَدَّثُ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ يَوْمًا فَقُلْنَا لَهُ تَقَدَّمْ فَقَالَ لِيَتَقَدَّمْ بَعْضُكُمْ حَتَّى أُحَدِّثَكُمْ لِمَ لَا أَتَقَدَّمُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ زَارَ قَوْمًا فَلَا يَؤُمَّهُمْ وَلْيَؤُمَّهُمْ رَجُلٌ مِنْهُمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ قَالُوا صَاحِبُ الْمَنْزِلِ أَحَقُّ بِالْإِمَامَةِ مِنْ الزَّائِرِ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا أَذِنَ لَهُ فَلَا بَأْسَ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِ و قَالَ إِسْحَقُ بِحَدِيثِ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ وَشَدَّدَ فِي أَنْ لَا يُصَلِّيَ أَحَدٌ بِصَاحِبِ الْمَنْزِلِ وَإِنْ أَذِنَ لَهُ صَاحِبُ الْمَنْزِلِ قَالَ وَكَذَلِكَ فِي الْمَسْجِدِ لَا يُصَلِّي بِهِمْ فِي الْمَسْجِدِ إِذَا زَارَهُمْ يَقُولُ لِيُصَلِّ بِهِمْ رَجُلٌ مِنْهُمْ

மஹ்மூத் பின் கைலான் மற்றும் ஹன்னத் ஆகிய இருவருக்கும் அவர் அறிவித்துள்ளார்; பனீ உகைல் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த அபூ அதிய்யாவிடமிருந்து, புதைல் பின் மைசரா அல் உகைலியிடமிருந்து, அபான் பின் யஜீத் அல் அத்தர் வழியாக வாகி அவர்கள் நமக்கு அறிவித்துள்ளார்; அவர் கூறினார்: '[மாலிக் பின் அல் ஹுவைரித்ஸ்] ஏதோவொன்றைப் பற்றி விவாதிப்பதற்காக எங்கள் தொழும் இடத்திற்கு வந்தார், பின்னர் தொழுகை நேரம் வந்தபோது, நாங்கள் அவரிடம், 'நீங்கள் முன்னே வந்து இமாம் ஆக வேண்டும்' என்று கூறினோம், ஆனால் அவர், 'நான் ஏன் முன்னே வர விரும்பவில்லை என்று உங்களுக்குச் சொல்லும் வரை, உங்களில் ஒருவர் இமாம் ஆக முன்னே வரட்டும்' என்று பதிலளித்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்: 'யார் ஒரு கூட்டத்திற்குச் செல்கிறாரோ, அவர் அவர்களின் இமாமாக இருக்க வேண்டாம், ஆனால் அவர்களில் ஒருவர் இமாமாக இருக்கட்டும்'. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'இந்த ஹதீஸ் ஹஸன் நம்பகத்தன்மை வாய்ந்தது.' இந்த ஹதீஸ், நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் தோழர்கள் மற்றும் அவர்களுக்குப் பின் வந்த அறிஞர்கள் பலரால் பின்பற்றப்பட்டது. அவர்கள் கூறினார்கள்: 'விருந்துக்கு வருபவரை விட, வீட்டின் உரிமையாளருக்கே இமாமாக இருப்பதற்கு அதிக உரிமை உண்டு.' வேறு சில அறிஞர்களோ, 'விருந்தளிப்பவர் அனுமதி அளித்தால், அவர் இமாமாக இருப்பதில் எந்தத் தீங்கும் இல்லை' என்றனர். இஷாக், மாலிக் இப்னு அல் ஹுவைரித் அவர்களின் ஹதீஸை அடிப்படையாகக் கொண்டு, 'ஒருவருக்கு அனுமதி இருந்தாலும், விருந்தளிப்பவர் அவரைத் தொழுகையை வழிநடத்த அனுமதிக்க மாட்டார்' என்பதில் உறுதியாக வாதிட்டார். மேலும் இஷாக் கூறினார், 'இது மஸ்ஜிதுக்கும் பொருந்தும்; ஒருவர் தான் செல்லும் ஒரு கூட்டத்தினரைத் தொழுகையை வழிநடத்த அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. மேலும் அவர், 'அவர்களில் ஒருவர் இமாமாக இருக்கட்டும்' என்று கூற வேண்டும்.'

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 325

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنِي حَبِيبُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي حَيٍّ الْمُؤَذِّنِ الْحِمْصِيِّ عَنْ ثَوْبَانَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرِئٍ أَنْ يَنْظُرَ فِي جَوْفِ بَيْتِ امْرِئٍ حَتَّى يَسْتَأْذِنَ فَإِنْ نَظَرَ فَقَدْ دَخَلَ وَلَا يَؤُمَّ قَوْمًا فَيَخُصَّ نَفْسَهُ بِدَعْوَةٍ دُونَهُمْ فَإِنْ فَعَلَ فَقَدْ خَانَهُمْ وَلَا يَقُومُ إِلَى الصَّلَاةِ وَهُوَ حَقِنٌقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي أُمَامَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ثَوْبَانَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ السَّفْرِ بْنِ نُسَيْرٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَأَنَّ حَدِيثَ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي حَيٍّ الْمُؤَذِّنِ عَنْ ثَوْبَانَ فِي هَذَا أَجْوَدُ إِسْنَادًا وَأَشْهَرُ

எங்களுக்கு [அலி பின் ஹுஜ்ர்] கூறினார்; [இஸ்மாயில் பின் அய்யாஸி] கூறினார்; எனக்கு [ஹபீப் பின் ஸாலிஹ்] அவர்கள் [யஜீத் பின் ஷுரஹ்பில்] அவர்களிடமிருந்தும், [அபூ ஹய்யுல் முஅத்தின் அல் ஹிம்ஷ்] அவர்களிடமிருந்தும், [த்ஸௌபான்] அவர்களிடமிருந்தும், நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அனுமதி பெறாமல் ஒருவர் மற்றொருவரின் வீட்டிற்குள் எட்டிப் பார்ப்பது ஹலால் ஆகாது. அனுமதியின்றி தொடர்ந்து எட்டிப் பார்த்தால், அவர் நுழைந்துவிட்டார். மேலும், எவரும் ஒரு சமுதாயத்திற்குத் தொழும் குருவாக இருந்துவிட்டு, அவர்களைச் சேர்க்காமல் தனக்காகத் தொழக்கூடாது. அவ்வாறு செய்தால், அவர் துரோகம் செய்துவிட்டார். மேலும், ஒருவர் தனது சிறுநீரை அடக்கிக்கொண்டு தொழவும் அனுமதிக்கப்படவில்லை.' அவர் கூறினார்; 'இந்த அத்தியாயத்தில் அபூ ஹுரைரா மற்றும் அபூ உமாமாவிடமிருந்தும் ஒரு வரலாறு உள்ளது'. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'த்ஸௌபாவின் ஹதீஸ் ஹஸன் என்ற தகுதியைக் கொண்டுள்ளது'. இந்த ஹதீஸ், நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடமிருந்து, அபூ உமாமா அவர்களிடமிருந்து, யஜீத் பின் ஷுரைஹ் அவர்களிடமிருந்து, முஆவியா பின் ஸாலிஹ் அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஹதீஸ், நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடமிருந்து, அபூ ஹுரைரா அவர்களிடமிருந்து, யஜீத் பின் ஷுரைஹ் அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த விஷயத்தில், ஸௌபான் அவர்களிடமிருந்து, அபூ ஹய்யு அல் முஅத்ஸீன் அவர்களிடமிருந்து யஜீத் பின் ஷுரைஹ் அவர்கள் அறிவித்த ஹதீஸ் சிறந்ததாகவும் புகழ்பெற்றதாகவும் உள்ளது போலத் தோன்றுகிறது.

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 326

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ وَاصِلِ بْنِ عَبْدِ الْأَعْلَى الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ الْأَسَدِيُّ عَنْ الْفَضْلِ بْنِ دَلْهَمٍ عَنْ الْحَسَنِ قَال سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُلَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَةً رَجُلٌ أَمَّ قَوْمًا وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ وَامْرَأَةٌ بَاتَتْ وَزَوْجُهَا عَلَيْهَا سَاخِطٌ وَرَجُلٌ سَمِعَ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ ثُمَّ لَمْ يُجِبْقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَطَلْحَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَأَبِي أُمَامَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ لَا يَصِحُّ لِأَنَّهُ قَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلٌ قَالَ أَبُو عِيسَى وَمُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ تَكَلَّمَ فِيهِ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَضَعَّفَهُ وَلَيْسَ بِالْحَافِظِ وَقَدْ كَرِهَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ يَؤُمَّ الرَّجُلُ قَوْمًا وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ فَإِذَا كَانَ الْإِمَامُ غَيْرَ ظَالِمٍ فَإِنَّمَا الْإِثْمُ عَلَى مَنْ كَرِهَهُ و قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ فِي هَذَا إِذَا كَرِهَ وَاحِدٌ أَوْ اثْنَانِ أَوْ ثَلَاثَةٌ فَلَا بَأْسَ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِمْ حَتَّى يَكْرَهَهُ أَكْثَرُ الْقَوْمِ

[அப்துல் அலா பின் வாஷீல் பின் அப்துல் அலா அல் கூஃபி] அவர்கள் நமக்குக் கூறினார்கள்; [முஹம்மது பின் அல் காஸிம் அல் அஸதி] அவர்கள் [அல் ஃபத்லு பின் தல்ஹம்] அவர்களிடமிருந்தும், [அல் ஹஸன்] அவர்களிடமிருந்தும் நமக்குக் கூறினார்கள்; '[அனஸ் பின் மாலிக்] அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்; 'ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மூன்று பேரைச் சபித்தார்கள்; ஒரு மக்கள் விரும்பாதபோது அவர்களை வழிநடத்துபவர், தன் கணவன் கோபமாக இருக்கும்போது இரவில் தங்கும் மனைவி, மற்றும் ஹய்யாவின் தொழுகைக்கான அழைப்பான 'அலல் ஃபலாஹ் -வெற்றிக்குச் செல்வோம்-' என்பதைக் கேட்டும் அதை நிறைவேற்றாதவர்'. இமாம் திர்மிதி கூறினார்; 'இந்த அத்தியாயத்தில் இப்னு அப்பாஸ், தல்ஹா, அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு மற்றும் அபூ உமாமா ஆகியோரிடமிருந்தும் ஹதீஸ்கள் உள்ளன'. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'அனஸ்' ஹதீஸ் நம்பகத்தன்மையற்றது, ஏனெனில் அந்த ஹதீஸ் முர்சல் அத்தியாயத்தில் நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடமிருந்து அல்-ஹஸன் அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டது. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'முஹம்மது பின் அல் காஸிம் அவர்கள் இமாம் அஹ்மத் பின் ஹன்பல் அவர்களால் விவாதிக்கப்பட்டு பலவீனப்படுத்தப்பட்டார், மேலும் அவர் ஒரு ஹாஃபித்ஸ் - அதாவது, மனனம் செய்வதில் வல்லவர் - அல்ல. சில அறிஞர்கள், ஒருவர் விரும்பாத ஒரு குழுவை அவர் வழிநடத்துவது மக்ரூஹ் (வெறுக்கத்தக்கது) என்று கருதுகின்றனர், ஆனால் அந்த இமாம் ஒரு அராஜகவாதியாக இல்லாத பட்சத்தில், அந்தப் பாவம் அவரை விரும்பாதவர்களிடமே திரும்பிவிடும். அதே சமயம், இமாம் அஹ்மத் மற்றும் இஷாக் ஆகியோரின் கருத்துப்படி, அதை விரும்பாதவர்கள் ஒன்று, இரண்டு அல்லது மூன்று பேராக மட்டுமே இருந்தால், அவர்கள் பலர் இல்லாத பட்சத்தில், அவர்களை வழிநடத்துவதில் தவறில்லை.'

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 327

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الْمُصْطَلِقِ قَالَكَانَ يُقَالُ أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ اثْنَانِ امْرَأَةٌ عَصَتْ زَوْجَهَا وَإِمَامُ قَوْمٍ وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَقَالَ هَنَّادٌ قَالَ جَرِيرٌ قَالَ مَنْصُورٌ فَسَأَلْنَا عَنْ أَمْرِ الْإِمَامِ فَقِيلَ لَنَا إِنَّمَا عَنَى بِهَذَا أَئِمَّةً ظَلَمَةً فَأَمَّا مَنْ أَقَامَ السُّنَّةَ فَإِنَّمَا الْإِثْمُ عَلَى مَنْ كَرِهَهُ

[ஹன்னத்] எங்களிடம் கூறினார்; [மன்சூர்] அவர்களிடமிருந்து [ஹிலால் பின் யஸஃப்] அவர்களிடமிருந்து [ஸியாத் பின் அபூ அல் ஜஅத்] அவர்களிடமிருந்து [அம்ரு பின் அல் ஹாரித் பின் அல் முஷ்தலிக்] எங்களிடம் [ஜரீர்] கூறினார்; அவர் சொன்னார்; 'மறுமை நாளில் மிகக் கடுமையான தண்டனையை அனுபவிப்பவர்கள் இருவர்; தன் கணவனுக்குக் கீழ்ப்படியாத ஒரு பெண் மற்றும் மக்கள் வெறுக்கும் ஒரு சமுதாயத்தின் மதகுரு'. அவர் கூறினார்; 'ஹன்னத்' கூறினார்; 'ஜரீர்' கூறினார்; 'மன்சூர்' கூறினார்; 'பின்னர் நாங்கள் இமாமைப் பற்றிக் கேட்டோம், அதற்கு எங்களிடம் கூறப்பட்டது, 'இந்த விஷயத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட ஒரே நபர் அநியாய இமாம் மட்டுமே, சுன்னாவைக் கடைப்பிடிக்கும் இமாம்களைப் பொறுத்தவரை, மக்கள் அவர்களை வெறுப்பதே பாவம்'.

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 328

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ حَدَّثَنَا أَبُو غَالِبٍ قَال سَمِعْتُ أَبَا أُمَامَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَةٌ لَا تُجَاوِزُ صَلَاتُهُمْ آذَانَهُمْ الْعَبْدُ الْآبِقُ حَتَّى يَرْجِعَ وَامْرَأَةٌ بَاتَتْ وَزَوْجُهَا عَلَيْهَا سَاخِطٌ وَإِمَامُ قَوْمٍ وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَأَبُو غَالِبٍ اسْمُهُ حَزَوَّرٌ

[முஹம்மது பின் இஸ்மாயீல்] எங்களிடம் கூறினார்; [அலி பின் அல் ஹஸன்] எங்களிடம் கூறினார்; [அல் ஹுசைன் பின் அல் வாகித்] எங்களிடம் கூறினார்; [அபூ காலிப்] எங்களிடம் கூறினார்; 'நான் [அபூ உமாமா] கூறக் கேட்டேன்; 'அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'திரும்பி வரும் வரை ஓடிப்போகும் ஒரு அடிமை, கணவன் கோபமாக இருக்கும்போது இரவைக் கழிக்கும் ஒரு மனைவி, மற்றும் மக்கள் விரும்பாதபோது அவர்களுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்யும் ஒரு மதகுரு'. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'இந்தத் தொடரின்படி, இந்த ஹதீஸ் ஹஸன் கரீப் என்ற தகுதியைப் பெறுகிறது. அதே சமயம், அபூ காலிபின் பெயர் ஹஸவ்வர் ஆகும்'.

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 329

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَخَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ فَرَسٍ فَجُحِشَ فَصَلَّى بِنَا قَاعِدًا فَصَلَّيْنَا مَعَهُ قُعُودًا ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ إِنَّمَا الْإِمَامُ أَوْ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا أَجْمَعُونَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَجَابِرٍ وَابْنِ عُمَرَ وَمُعَاوِيَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَّ عَنْ فَرَسٍ فَجُحِشَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ مِنْهُمْ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَأُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَأَبُو هُرَيْرَةَ وَغَيْرُهُمْ وَبِهَذَا الْحَدِيثِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا صَلَّى الْإِمَامُ جَالِسًا لَمْ يُصَلِّ مَنْ خَلْفَهُ إِلَّا قِيَامًا فَإِنْ صَلَّوْا قُعُودًا لَمْ تُجْزِهِمْ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيِّ

[குதைபா] கூறினார் என நமக்கு அறிவித்துள்ளார்; [அனஸ் பின் மாலிக்] அவர்களிடமிருந்து [இப்னு ஷிஹாப்] வழியாக [அல் லைட்ஸ்] நமக்கு அறிவித்ததாவது: அவர் கூறினார்; 'ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தமது குதிரையிலிருந்து விழுந்து காயமடைந்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து தொழுதார்கள்.' அதன்பிறகு அவர் எழுந்து கூறினார்: 'இமாம் ஒருவரே, அல்லது அவர் கூறினார், 'அவர் பின்பற்றப்படுவதற்காகவே அவர் ஒரு இமாமாக ஆக்கப்பட்டார், அவர் தக்பீர் செய்தால் நீங்களும் தக்பீர் செய்யுங்கள், அவர் குனிந்தால் நீங்களும் குனியுங்கள், அவர் தலையை உயர்த்தினால் நீங்களும் உங்கள் தலைகளை உயர்த்துங்கள், அவர்: ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹு -அல்லாஹ்வைப் புகழ்வோரின் புகழை அல்லாஹ் கேட்பானாக- என்று கூறினால், நீங்களும் கூறுங்கள்: ரப்பனா வ லகல் ஹம்து -யா எங்கள் ரப்பே, உனக்கே எல்லாப் புகழும், அவர் ஸஜ்தா செய்தால் நீங்களும் ஸஜ்தா செய்யுங்கள், அவர் அமர்ந்து தொழுதால் நீங்களும் அமர்ந்து தொழுங்கள்.' அவர் கூறினார்; 'இந்த அத்தியாயத்தில் ஆயிஷா, அபூ ஹுரைரா, ஜாபிர், இப்னு உமர் மற்றும் முஆவியா ஆகியோரிடமிருந்தும் ஒரு அறிவிப்பு உள்ளது'. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் விழுந்து காயமடைந்ததாகக் கூறும் அனஸின் ஹதீஸ் ஹஸன் ஸஹீஹ் ஆகும். நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் தோழர்களில் சில அறிஞர்கள். அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் இந்த ஹதீஸைப் பின்பற்றினார்கள். அவர்களில் ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ், உஸைத் பின் ஹுதைர், அபூ ஹுரைரா மற்றும் பலர் அடங்குவர். அஹ்மத் மற்றும் இஸ்ஹாக் ஆகியோரும் இந்த ஹதீஸைப் பின்பற்றினார்கள். மேலும் சில அறிஞர்கள் கூறினார்கள்; 'இமாம் அமர்ந்து தொழுதால், அவருக்குப் பின்னால் இருப்பவர்கள் நின்றுகொண்டே தொழ வேண்டும்; அவர்கள் அமர்ந்து தொழுதால், அவர்களின் தொழுகை செல்லுபடியாகாது'. இது சுஃப்யான் அத்ஸ் த்ஸவ்ரி, மாலிக் பின் அனஸ், பின் அல் முபாரக் மற்றும் ஷஃபிஈ ஆகியோர் கொண்டிருந்த கருத்தாகும்.

Penguat (53)

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 330

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ قَاعِدًاقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِذَا صَلَّى الْإِمَامُ جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا وَرُوِيَ عَنْهَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ فِي مَرَضِهِ وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَصَلَّى إِلَى جَنْبِ أَبِي بَكْرٍ وَالنَّاسُ يَأْتَمُّونَ بِأَبِي بَكْرٍ وَأَبُو بَكْرٍ يَأْتَمُّ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرُوِيَ عَنْهَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ قَاعِدًا وَرُوِي عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ وَهُوَ قَاعِدٌ

மஹ்மூத் பின் கைலான் (ரலி) அவர்கள் நமக்கு அறிவித்துள்ளார்; ஷுஃபா (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும், நுஐம் பின் அபூ ஹிந்த் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும், அபூ வாயில் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும், மஸ்ரூக் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும், ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் ஷுபாபா பின் ஸவ்வர் (ரலி) அவர்கள் நமக்கு அறிவித்துள்ளார்கள்; அவர் கூறினார்: 'அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, அவருக்குப் பின்னால் ரசூலுல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் தொழுதார்கள், அதுவே அவரது மரணத்திற்குக் காரணமாக அமைந்தது'. அபூ ஈஸா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்; ஆயிஷா (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸ், ஹஸன் ஷாஹீஹ் கரீப் (மிகவும் தூய்மையானது, அருமையானது) என்ற நிலையில் உள்ளது. ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்படுகிறது, நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இமாம் (ரலி) அமர்ந்து தொழுதால், நீங்களும் அமர்ந்து தொழ வேண்டும்'. மேலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் மக்களுடன் தொழுது கொண்டிருந்த வேளையில் வெளியே சென்றார்கள் என்றும் இன்றும் அறிவிக்கப்படுகிறது. பின்னர் அவர் அபூபக்கருக்கு அருகில் தொழுதார், மக்கள் அபூபக்கரிடம் தொழுதார்கள், அதே சமயம் அபூபக்கர் தாமே நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் தொழுதார். மேலும் ஆயிஷாவின் மற்றொரு வரலாற்றில், நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அபூபக்கருக்குப் பின்னால் அமர்ந்தபடி தொழுதார்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. மேலும் அனஸ் அவர்கள், நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அபூபக்கருக்குப் பின்னால் அமர்ந்தபடி தொழுதார்கள் என்று அறிவித்துள்ளார்கள்.

Penguat (78)

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 331

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَلْحَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ قَاعِدًا فِي ثَوْبٍ مُتَوَشِّحًا بِهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ وَهَكَذَا رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ وَقَدْ رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ ثَابِتٍ وَمَنْ ذَكَرَ فِيهِ عَنْ ثَابِتٍ فَهُوَ أَصَحُّ

அப்துல்லாஹ் பின் அபூ ஸியாத் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் நமக்கு அறிவித்தார்கள்; ஸயபாபா பின் ஸவ்வர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்; ஹுமைத் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு), தாபித் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) மற்றும் அனஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) ஆகியோரிடமிருந்து அவர்கள் நமக்கு அறிவித்தார்கள்; அவர் கூறினார்; 'ரலியல்லாஹு அன்ஹு நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அபூபக்ர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களுக்குப் பின்னால் ஒரு துணியால் மூடப்பட்டு அமர்ந்து தொழுதார்கள்.' அபூ ஈஸா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் கூறினார்கள்; 'இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமானது.' அவர் கூறினார்; 'இப்படித்தான் [யஹ்யா பின் அய்யூப்] அவர்கள் ஹுமைத் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு), தாபித் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) மற்றும் அனஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) ஆகியோரிடமிருந்து அறிவித்தார்கள். ஹுமைத் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களிடமிருந்து அனஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்தவர் மட்டுமல்ல. ஆனால் அவர்கள் அதை அதில் குறிப்பிடவில்லை; தாபித் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களிடமிருந்து. எனவே அதில் உள்ள ஹதீஸ் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; தாபித் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களிடமிருந்து அறிவிப்பதே மிகவும் ஆதாரப்பூர்வமானது'.

Penguat (78)

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 332

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَصَلَّى بِنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَنَهَضَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَسَبَّحَ بِهِ الْقَوْمُ وَسَبَّحَ بِهِمْ فَلَمَّا صَلَّى بَقِيَّةَ صَلَاتِهِ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ وَهُوَ جَالِسٌ ثُمَّ حَدَّثَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ بِهِمْ مِثْلَ الَّذِي فَعَلَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ وَسَعْدٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُحَيْنَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ تَكَلَّمَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي ابْنِ أَبِي لَيْلَى مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ قَالَ أَحْمَدُ لَا يُحْتَجُّ بِحَدِيثِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى و قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ ابْنُ أَبِي لَيْلَى هُوَ صَدُوقٌ وَلَا أَرْوِي عَنْهُ لِأَنَّهُ لَا يَدْرِي صَحِيحَ حَدِيثِهِ مِنْ سَقِيمِهِ وَكُلُّ مَنْ كَانَ مِثْلَ هَذَا فَلَا أَرْوِي عَنْهُ شَيْئًا وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ رَوَاهُ سُفْيَانُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُبَيْلٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ وَجَابِرٌ الْجُعْفِيُّ قَدْ ضَعَّفَهُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ تَرَكَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَغَيْرُهُمَا وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا قَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ مَضَى فِي صَلَاتِهِ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ مِنْهُمْ مَنْ رَأَى قَبْلَ التَّسْلِيمِ وَمِنْهُمْ مَنْ رَأَى بَعْدَ التَّسْلِيمِ وَمَنْ رَأَى قَبْلَ التَّسْلِيمِ فَحَدِيثُهُ أَصَحُّ لِمَا رَوَى الزُّهْرِيُّ وَيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ

[அஹ்மத் பின் மனி] அவர்கள் கூறினார்கள்; [ஹுசைம்] அவர்கள் கூறினார்கள்; [இப்னு அபூ லைலா] அவர்கள் [அஷ் ஸாயிபி] அவர்களிடமிருந்து எங்களுக்கு அறிவித்தார்கள்; அவர் கூறினார்: '[ஷுஃபா பின் அல் முகீரா] எங்களுடன் தொழுதார், பின்னர் இரண்டாவது ரக்அத்தில் மக்கள் சுப்ஹானல்லாஹ் என்று கூறும் வரை அவர் எழுந்து நின்றார், மேலும் அவர்களுக்காக அவரும் அதைக் கூறினார். தொழுகைக்குப் பிறகு, அவர் அமர்ந்த நிலையில் ஸஹ்விக்காக இரண்டு ஸஜ்தாக்களைச் செய்தார். அதன்பிறகு, அவர் செய்ததையே ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களும் செய்தார்கள் என்று மக்களிடம் கூறினார்'. அவர் கூறினார்; 'இந்த அத்தியாயத்தில் உக்பா பின் ஆமிர், ஸஅத் மற்றும் அப்துல்லாஹ் பின் புஹைனா ஆகியோரிடமிருந்தும் ஒரு வரலாறு உள்ளது'. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'அல் முகீரா பின் ஷுஃபாவின் இந்த ஹதீஸ், அல் முகீராவிடமிருந்து பல வழிகளில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது'. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'சில அறிஞர்கள் இப்னு அபூ லைலாவை அவரது மனனம் செய்யும் கண்ணோட்டத்தில் விவாதித்துள்ளனர்'. அஹ்மத் கூறினார்; 'இப்னு அபூ லைலாவின் ஹதீஸை ஆதாரமாகப் பயன்படுத்த முடியாது'. மேலும் முஹம்மது பின் இஸ்மாயில் கூறினார்; 'இப்னு அபூ லைலா ஒரு நேர்மையான மனிதர், ஆனால் அவரிடம் இருந்த நம்பகமான ஹதீஸ்களை அவரால் வேறுபடுத்தி அறிய முடியவில்லை என்பதால் நான் அவரிடமிருந்து அறிவிக்கவில்லை. எனவே, இது போன்ற ஒருவரிடமிருந்து நான் ஹதீஸை எடுக்க விரும்பவில்லை'. இந்த ஹதீஸ் அல் முகீரா பின் ஷுஃபாவிடமிருந்தும் பல வழிகளில் அறிவிக்கப்பட்டது. [சுஃப்யான்] இதை [ஜாபிரிடமிருந்து], [அல் முகீரா பின் ஷுஃபாவிடமிருந்து], [கைஸ் பின் அபூ ஹாஜிமிடமிருந்து] மற்றும் [அல் முகீரா பின் ஷுஃபாவிடமிருந்து] அறிவித்தார். ஜாபிர் அல் ஜுஃபி சில அறிவியல் வல்லுநர்களாலும் பலவீனப்படுத்தப்பட்டார். யஹ்யா பின் ஸயீத், அப்துர்ரஹ்மான் பின் மஹ்தி மற்றும் அவர்கள் இருவரைத் தவிர மற்றவர்கள் அவரிடமிருந்து எந்த ஹதீஸையும் எடுக்கவில்லை'. இந்த ஹதீஸ் அறிஞர்களால் பின்பற்றப்படுகிறது, அதாவது ஒரு மனிதர் இரண்டாவது ரக்அத்தில் நின்றால், அவர் தனது தொழுகையைத் தொடர வேண்டும், அதன் பிறகு அவர் இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் (ஸஹ்வி) செய்ய வேண்டும். அவர்களில் சிலர் ஸஜ்தா ஸலாமுக்கு முன் செய்யப்படுகிறது என்றும், மற்றவர்கள் ஸலாமுக்கு பின் செய்யப்படுகிறது என்றும் கருதுகின்றனர். மேலும், ஸலாமுக்கு முன் ஸஜ்தா செய்யப்படுகிறது என்ற கருத்தே மிகவும் நம்பகமானது, ஏனெனில் இந்த ஹதீஸ் அஸ் ஸுஹ்ரி மற்றும் யஹ்யா பின் ஸயீத் அல் அன்ஸாரி ஆகியோரால், அப்துர்ரஹ்மான் அல் அஃராஜ் அவர்களிடமிருந்து, அப்துல்லாஹ் பின் புஹைனா அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 333

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ الْمَسْعُودِيِّ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ قَالَصَلَّى بِنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَلَمَّا صَلَّى رَكْعَتَيْنِ قَامَ وَلَمْ يَجْلِسْ فَسَبَّحَ بِهِ مَنْ خَلْفَهُ فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنْ قُومُوا فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ سَلَّمَ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ وَسَلَّمَ وَقَالَ هَكَذَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[அப்துல்லாஹ் பின் அப்துர்ரஹ்மான்] எங்களிடம் கூறினார்; [யஜீத் பின் ஹாரூன்] அவர்கள் [அல் மஸ்ஊதி] வழியாக [ஸியாத் பின் இலாக்கா]விடமிருந்து எங்களுக்கு அறிவித்தார்கள். அவர் கூறினார்; '[அல் முகீரா பின் ஷுஃபா] எங்களுடன் தொழுதார், இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுத பிறகு உடனடியாக எழுந்து உட்காரவில்லை. எனவே மக்கள் அவருக்கு நினைவூட்டுவதற்காக தொழுகை மணிகளை ஓதினர், ஆனால் அவர் அவர்களை எழுந்து நிற்கும்படி சைகை காட்டினார். அவர் தொழுது முடித்ததும், ஸலவாத் கூறி இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்தார், அதன் பிறகு ஸலவாத் கூறினார். பின்னர் அவர் கூறினார்; 'இப்படித்தான் ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் செய்தார்கள்'. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'இந்த ஹதீஸ் ஹஸன் ஆதாரப்பூர்வமானது. மேலும் இந்த ஹதீஸ், நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடமிருந்து அல் முகீரா பின் ஷுஃபாவிடமிருந்து பல வழிகளில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.'

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 334

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ هُوَ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنَا سَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَال سَمِعْتُ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ كَأَنَّهُ عَلَى الرَّضْفِ قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ حَرَّكَ سَعْدٌ شَفَتَيْهِ بِشَيْءٍ فَأَقُولُ حَتَّى يَقُومَ فَيَقُولُ حَتَّى يَقُومَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ إِلَّا أَنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ أَبِيهِ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ يَخْتَارُونَ أَنْ لَا يُطِيلَ الرَّجُلُ الْقُعُودَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ وَلَا يَزِيدَ عَلَى التَّشَهُّدِ شَيْئًا وَقَالُوا إِنْ زَادَ عَلَى التَّشَهُّدِ فَعَلَيْهِ سَجْدَتَا السَّهْوِ هَكَذَا رُوِيَ عَنْ الشَّعْبِيِّ وَغَيْرِهِ

மஹ்மூத் பின் கைலான் எங்களிடம் கூறினார்; அபூ தாவூத் - அதாவது அத் தயாலிஸி - எங்களிடம் கூறினார்; ஷுஃபா எங்களிடம் கூறினார்; ஸஅத் பின் இப்ராஹிம் எங்களிடம் அறிவித்தார்; அவர் கூறினார்; 'அபூ உபைதா பின் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் [அவரது தந்தையிடமிருந்து] இதைக் கூறுவதை நான் கேட்டேன், அவர் கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம், முதல் பகுதியின் இரண்டாவது ரக்அத்தில் அமர்ந்தால், அவர் ஒரு சூடான கல்லின் மீது அமர்ந்திருப்பதைப் போலாகும்'. ஷுஃபா கூறினார்; 'பின்னர் ஸஅத் ஏதோ ஒன்றைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டு தனது உதடுகளை அசைத்தார், நான் கேட்டேன், 'நீங்கள் விழிக்கும் வரை?' அவர் பதிலளித்தார், 'நீங்கள் விழிக்கும் வரை'. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'இந்த ஹதீஸ் ஹஸன் தகுதியுடையது. அபூ உபைதா தனது தந்தையிடமிருந்து இதைக் கேட்டதில்லை என்பதுதான் வித்தியாசம்.' அறிஞர்கள் இந்த ஹதீஸைப் பின்பற்றி, ஒரு மனிதர் இரண்டாவது மற்றும் முதல் ரக்அத்தில் நீண்ட நேரம் உட்காரக்கூடாது என்றும், தஷ்அத்தின் கால அளவைத் தாண்டக்கூடாது என்றும் முடிவு செய்கிறார்கள். அவர்கள் மீண்டும் கூறினார்கள், 'தஷ்அத்தை விட அதிக நேரம் எடுத்தால், அவர் இரண்டு ஸஜ்தாக்களுடன் ஸஹ்வி செய்ய வேண்டும்'. இவ்வாறுதான் அஸ்-ஸயாபி மற்றும் பிறரிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டது.

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 335

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَشَجِّ عَنْ نَابِلٍ صَاحِبِ الْعَبَاءِ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ صُهَيْبٍ قَالَمَرَرْتُ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُصَلِّي فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ إِلَيَّ إِشَارَةً وَقَالَ لَا أَعْلَمُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ إِشَارَةً بِإِصْبَعِهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ بِلَالٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَنَسٍ وَعَائِشَةَ

குதைபா கூறினார்; புகாரி பின் அப்துல்லாஹ் பின் அல் அஸ்யாஜ், அங்கியின் உரிமையாளரான நபீல், இப்னு உமர், ஷுஹைப் ஆகியோரிடமிருந்து அல் லைத் பின் ஸஅத் நமக்கு அறிவித்தார்கள்; அவர் கூறினார்: 'தொழுது கொண்டிருந்த ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களை நான் கடந்து சென்றேன், பின்னர் நான் அவருக்கு ஸலாம் கூறினேன், அதற்கு அவர் ஒரு சைகை மூலம் பதிலளித்தார்.' இப்னு உமர் கூறினார்; 'ஷுஹைப், 'தன் விரலால் சைகை செய்தார்' என்று கூறியதைத் தவிர எனக்கு வேறு எதுவும் தெரியாது.' அவர் கூறினார்; 'இந்த அத்தியாயத்தில் பிலால், அபூ ஹுரைரா, அனஸ் மற்றும் ஆயிஷா ஆகியோரிடமிருந்தும் அறிவிப்புகள் உள்ளன.'

Penguat (31)

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 336

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ لِبِلَالٍكَيْفَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرُدُّ عَلَيْهِمْ حِينَ كَانُوا يُسَلِّمُونَ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ قَالَ كَانَ يُشِيرُ بِيَدِهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَحَدِيثُ صُهَيْبٍ حَسَنٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ اللَّيْثِ عَنْ بُكَيْرٍ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ لِبِلَالٍ كَيْفَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ حَيْثُ كَانُوا يُسَلِّمُونَ عَلَيْهِ فِي مَسْجِدِ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ قَالَ كَانَ يَرُدُّ إِشَارَةً وَكِلَا الْحَدِيثَيْنِ عِنْدِي صَحِيحٌ لِأَنَّ قِصَّةَ حَدِيثِ صُهَيْبٍ غَيْرُ قِصَّةِ حَدِيثِ بِلَالٍ وَإِنْ كَانَ ابْنُ عُمَرَ رَوَى عَنْهُمَا فَاحْتَمَلَ أَنْ يَكُونَ سَمِعَ مِنْهُمَا جَمِيعًا

மஹ்மூத் பின் கைலான் (ரலி) அவர்கள் நமக்கு அறிவித்துள்ளார்; வக்கீ (ரலி) அவர்கள் நமக்கு அறிவித்துள்ளார்; நாஃபி (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும், இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் ஹிஷ்யாம் பின் ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் நமக்கு அறிவித்துள்ளார்கள்; அவர் கூறினார்: 'நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தொழுது கொண்டிருந்தபோது, ஸலவாத்துகள் அவருக்கு ஸலாம் கூறியபோது, அவர் எவ்வாறு பதிலளித்தார்?' என்று நான் பிலாலிடம் கேட்டேன். பிலால் பதிலளித்தார், 'அவர் தமது கையால் சைகை காட்டினார்'. அபூ ஈஸா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்; 'இந்த ஹதீஸ் ஹஸன் நம்பகத்தன்மை வாய்ந்தது, அதேசமயம் ஹதீஸ் ஷுஹைப் ஹஸன் தரம் வாய்ந்தது, மேலும் புகாரிர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து வரும் ஹதீஸ் லைட் (ரலி) மூலமாக அன்றி வேறு எங்கும் இதைப் பற்றி நாம் அறியவில்லை. இது ஸைத் பின் அஸ்லாம் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும், இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது'. அவர் கூறினார்: 'பனூ அம்ரு பின் அவ்ஃப் மஸ்ஜிதில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறியபோது, அவர் என்ன செய்தார்?' என்று நான் பிலாலிடம் கேட்டேன். பிலால் பதிலளித்தார், 'அவர் சைகைகள் மூலம் பதிலளித்தார்'. அவர் கூறினார்; 'என் கருத்தின்படி, இந்த இரண்டு ஹதீஸ்களும் நம்பகமானவை. ஏனெனில், ஷுஹைப் அவர்களின் ஹதீஸில் உள்ள செய்தி, பிலால் அவர்களின் ஹதீஸில் உள்ள செய்தி அல்ல. மேலும், இப்னு உமர் அவர்கள் இருவரிடமிருந்தும் அறிவித்திருந்தால், அவர் அவர்கள் இருவரிடமிருந்தும் கேட்டிருக்க வாய்ப்புள்ளது'.

Penguat (31)

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 337

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَجَابِرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَابْنِ عُمَرَ و قَالَ عَلِيٌّ كُنْتُ إِذَا اسْتَأْذَنْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُصَلِّي سَبَّحَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ

ஹன்னத் (ரலி) அவர்கள் நமக்கு அறிவித்ததாவது; அபூ முஆவியா (ரலி) அவர்கள், அல் அஃமஸி (ரலி), அபூ ஸாலிஹ் (ரலி) ஆகியோரிடமிருந்தும், அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் நமக்கு அறிவித்ததாவது; அவர் கூறினார்: 'ரலூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஆண்கள் தஸ்பீஹ் கூறுவதும், பெண்கள் கைதட்டித் தண்டிப்பதும்'. அவர் கூறினார்; 'இந்த அத்தியாயத்தில் அலி, ஸஹ்ல் பின் ஸஅத், ஜாபிர், அபூ ஸயீத் மற்றும் இப்னு உமர் ஆகியோரிடமிருந்தும் அறிவிப்புகள் உள்ளன'. அலி கூறினார்; 'நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தொழும்போது நான் அவர்களிடம் அனுமதி கேட்டால், அவர்கள் தஸ்பீஹ் செய்வார்கள்.' அபூ ஈஸா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்; 'அபூ ஹுரைராவின் இந்த ஹதீஸ் ஹஸன் நம்பகத்தன்மை வாய்ந்தது. இந்த ஹதீஸ் அறிவியலில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களால் பின்பற்றப்படுகிறது. மேலும் இது அஹ்மத் மற்றும் இஸ்ஹாக் ஆகியோரால் எடுக்கப்பட்ட கருத்தாகும்'.

Penguat (40)

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 338

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ التَّثَاؤُبُ فِي الصَّلَاةِ مِنْ الشَّيْطَانِ فَإِذَا تَثَاءَبَ أَحَدُكُمْ فَلْيَكْظِمْ مَا اسْتَطَاعَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَجَدِّ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ كَرِهَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ التَّثَاؤُبَ فِي الصَّلَاةِ قَالَ إِبْرَاهِيمُ إِنِّي لَأَرُدُّ التَّثَاؤُبَ بِالتَّنَحْنُحِ

எங்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது [அலி பின் ஹுஜ்ர்] கூறினார்; [இஸ்மாயில் பின் ஜஃபர்] அவர்கள் எங்களுக்கு அறிவித்ததாவது, [அலா பின் அப்துர்ரஹ்மான்] அவர்களிடமிருந்து [அவரது தந்தை] வழியாக [அபூ ஹுரைரா] அவர்கள்: நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'தொழுகையில் கொட்டாவி விடுவது ஷைத்தானிடமிருந்து வருகிறது, உங்களில் ஒருவர் கொட்டாவி விட்டால், அவரால் முடிந்தவரை அதை அடக்கிக் கொள்ள வேண்டும்'. அவர் கூறினார்; 'இந்த அத்தியாயத்தில் அபூ ஸயீத் அல் குத்ரி மற்றும் அவரது தாத்தா அதீ பின் தாபித் ஆகியோரிடமிருந்தும் ஒரு அறிவிப்பு உள்ளது'. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'அபூ ஹுரைராவின் இந்த ஹதீஸ் ஹஸன் ஸஹீஹ் ஆகும். சில அறிஞர்கள் தொழுகையில் கொட்டாவி விடுவதன் முக்கியத்துவத்தை விளக்கியுள்ளனர்.' இப்ராஹீம் கூறினார்; 'நிச்சயமாக, நான் என் தொண்டையைச் செருமிக் கொண்டு கொட்டாவி விடும் ஆசையை அடக்கிக் கொள்கிறேன்'.

Penguat (23)

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 339

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ الرَّجُلِ وَهُوَ قَاعِدٌ فَقَالَ مَنْ صَلَّى قَائِمًا فَهُوَ أَفْضَلُ وَمَنْ صَلَّى قَاعِدًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَائِمِ وَمَنْ صَلَّى نَائِمًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَاعِدِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَأَنَسٍ وَالسَّائِبِ وَابْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ إِلَّا أَنَّهُ يَقُولُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ الْمَرِيضِ فَقَالَ صَلِّ قَائِمًا فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقَاعِدًا فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَعَلَى جَنْبٍ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَلَا نَعْلَمُ أَحَدًا رَوَى عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ نَحْوَ رِوَايَةِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ وَقَدْ رَوَى أَبُو أُسَامَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ نَحْوَ رِوَايَةِ عِيسَى بْنِ يُونُسَ وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي صَلَاةِ التَّطَوُّعِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ إِنْ شَاءَ الرَّجُلُ صَلَّى صَلَاةَ التَّطَوُّعِ قَائِمًا وَجَالِسًا وَمُضْطَجِعًا وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي صَلَاةِ الْمَرِيضِ إِذَا لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُصَلِّيَ جَالِسًا فَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ يُصَلِّي عَلَى جَنْبِهِ الْأَيْمَنِ و قَالَ بَعْضُهُمْ يُصَلِّي مُسْتَلْقِيًا عَلَى قَفَاهُ وَرِجْلَاهُ إِلَى الْقِبْلَةِ قَالَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ مَنْ صَلَّى جَالِسًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَائِمِ قَالَ هَذَا لِلصَّحِيحِ وَلِمَنْ لَيْسَ لَهُ عُذْرٌ يَعْنِي فِي النَّوَافِلِ فَأَمَّا مَنْ كَانَ لَهُ عُذْرٌ مِنْ مَرَضٍ أَوْ غَيْرِهِ فَصَلَّى جَالِسًا فَلَهُ مِثْلُ أَجْرِ الْقَائِمِ وَقَدْ رُوِيَ فِي بَعْضِ هَذَا الْحَدِيثِ مِثْلُ قَوْلِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ

[அலி பின் ஹுஜ்ர்] அவர்கள் நமக்கு அறிவித்தார்கள்; [ஈஸா பின் யூனுஸ்] அவர்கள் நமக்கு அறிவித்தார்கள்; [இம்ரான் பின் ஹுஷைன்] அவர்களிடமிருந்து [அப்துல்லாஹ் பின் புரைதா] அவர்களிடமிருந்து [ஹுசைன் பின் அல் முஅல்லிம்] அவர்கள் நமக்கு அறிவித்தார்கள்; அவர் கூறினார்; 'அமர்ந்து தொழும் ஒரு மனிதனின் தொழுகையைப் பற்றி நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் கேட்டேன், அதற்கு அவர் பதிலளித்தார்: 'நின்று தொழுபவர் அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவர், அமர்ந்து தொழுபவருக்கு, நின்று தொழுபவரின் நன்மையில் பாதி, படுத்து தொழுபவருக்கு, அமர்ந்து தொழுபவரின் நன்மையில் பாதி'. அவர் கூறினார்; 'இந்த அத்தியாயத்தில் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு, அனஸ் பின் அஸ் ஸாயிப் மற்றும் இப்னு உமர் ஆகியோரிடமிருந்தும் ஒரு வரலாறு உள்ளது'. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'இம்ரான் பின் ஹுஷைனின் ஹதீஸ் ஹஸன் நம்பகத்தன்மை வாய்ந்தது. இந்த ஹதீஸ் இதே ஸனதுடன் [இப்ராஹிம் பின் தஹ்மான்] அவர்களிடமிருந்தும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது, அவர் மட்டும் கூறினார்; [இம்ரான் பின் ஹுசைன்] அவர்களிடமிருந்து. அவர் கூறினார்; 'நோயாளிகளுக்காகத் தொழுவது பற்றி நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் கேட்டேன், அதற்கு அவர் பதிலளித்தார்: 'நின்று தொழுங்கள், உங்களால் முடியாவிட்டால் அமர்ந்து தொழுங்கள், உங்களால் முடியாவிட்டால் படுத்துக்கொண்டு தொழுங்கள்'. இவ்வாறுதான் [ஹன்னத்] எங்களுக்கு அறிவித்தார்கள், அவர் கூறினார்; [வாகி'] அவர்கள் [இப்ராஹிம் பின் தஹ்மான்] அவர்களிடமிருந்து [ஹுசைன் அல் முஅல்லிம்] அவர்களிடமிருந்து எங்களுக்கு அறிவித்துள்ளார்கள். அபூ ஈஸா கூறினார்; 'இப்ராஹிம் பின் தஹ்மானின் வரலாற்றைப் போல ஹுசைன் அல் முஅல்லிம் அவர்களிடமிருந்து அறிவித்த வேறு யாரையும் நாங்கள் அறியோம். [அபூ உஸாமா] மற்றும் ஈஸா பின் யூனுஸின் வரலாறு போன்ற பலர் [ஹுசைன் அல் முஅல்லிம்] அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளனர். மேலும் அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, இந்த ஹதீஸின் பொருள் சுன்னத்தான தொழுகைகளுக்குப் பொருந்தும். முஹம்மது பின் பஸிஸ்யர் கூறினார்; இப்னு அபூ அதீ (ரலி) அவர்கள், அஷ்அத்ஸ் பின் அப்துல் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அல் ஹஸன் (ரலி) அவர்கள் வழியாக நமக்கு அறிவித்ததாவது: 'ஒருவர் விரும்பினால், அவர் சுன்னத்தான தொழுகையை நின்றுகொண்டோ, அமர்ந்துகொண்டோ, அல்லது படுத்துக்கொண்டோ தொழலாம்.' அமர்ந்து தொழ முடியாத ஒரு நோயாளியின் தொழுகை குறித்து அறிஞர்களிடையே மாறுபட்ட கருத்துக்கள் உள்ளன. சில அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்: 'அவர் தனது வலது பக்கமாகப் படுத்துக்கொண்டு தொழ வேண்டும்.' மற்ற அறிஞர்களோ கூறுகிறார்கள்: 'அவர் தனது பாதங்கள் கிப்லாவை நோக்கியவாறு படுத்துக்கொண்டு தொழ வேண்டும்.' இந்த ஹதீஸ் குறித்து சுஃப்யான் அத்ஸ் த்ஸௌரி (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: 'யார் அமர்ந்து தொழுகிறாரோ, அவர் நின்று தொழுபவரின் நன்மையில் பாதியைப் பெறுவார்.' அவர் கூறினார்: 'இது ஆரோக்கியமானவர்களுக்கும், சுன்னத்தான தொழுகைகளில் எந்தக் காரணமும் இல்லாதவர்களுக்கும் பொருந்தும்.' நோய் அல்லது பிற காரணங்களால் தொழ முடியாமல், பின்னர் அமர்ந்து தொழுபவர்களைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் நின்று தொழுபவர்களைப் போன்ற நன்மையைப் பெறுவார்கள். மேலும் இந்த ஹதீஸின் சில பகுதிகள், சுஃப்யான் அத்ஸ் த்ஸௌரியின் வார்த்தைகள் போன்றவையும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.'

ஹதீஸ்

Imam Tirmidzi : 340

حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ السَّهْمِيِّ عَنْ حَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سُبْحَتِهِ قَاعِدًا حَتَّى كَانَ قَبْلَ وَفَاتِهِ بِعَامٍ فَإِنَّهُ كَانَ يُصَلِّي فِي سُبْحَتِهِ قَاعِدًا وَيَقْرَأُ بِالسُّورَةِ وَيُرَتِّلُهَا حَتَّى تَكُونَ أَطْوَلَ مِنْ أَطْوَلَ مِنْهَاوَفِي الْبَاب عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ حَفْصَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ نَبِيّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ جَالِسًا فَإِذَا بَقِيَ مِنْ قِرَاءَتِهِ قَدْرُ ثَلَاثِينَ أَوْ أَرْبَعِينَ آيَةً قَامَ فَقَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ ثُمَّ صَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ وَرُوِيَ عَنْهُ أَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي قَاعِدًا فَإِذَا قَرَأَ وَهُوَ قَائِمٌ رَكَعَ وَسَجَدَ وَهُوَ قَائِمٌ وَإِذَا قَرَأَ وَهُوَ قَاعِدٌ رَكَعَ وَسَجَدَ وَهُوَ قَاعِدٌ قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَالْعَمَلُ عَلَى كِلَا الْحَدِيثَيْنِ كَأَنَّهُمَا رَأَيَا كِلَا الْحَدِيثَيْنِ صَحِيحًا مَعْمُولًا بِهِمَا

நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் மனைவி ஹஃப்ஷாவிடமிருந்து, [இப்னு ஷிஹாப்], [அஸ் ஸயீப் பின் யஜீத்], [அல் முத்தல்லிப் பின் அபூ வதாஹ் அஸ் ஸஹ்மி] வழியாக [மாலிக் பின் அனஸ்] எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார்கள்: அவர் ஒருமுறை கூறினார்; 'ரலூல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மரணமடைவதற்கு ஒரு வருடத்திற்கு முன்பு வரை, அமர்ந்த நிலையில் சுன்னத்தான தொழுகையைத் தொழுததை நான் கண்டதில்லை. மிக நீண்ட சூராவை விட சூரா நீளமாகும் வரை, சூராவை தர்த்தீல் முறையில் ஓதி, அமர்ந்த நிலையிலேயே சுன்னத்தான தொழுகையைத் தொழுதார்கள்'. அவர் கூறினார்; 'இந்த அத்தியாயத்தில் உம்மு ஸலமா மற்றும் அனஸ் பின் மாலிக் ஆகியோரிடமிருந்தும் ஒரு வரலாறு உள்ளது'. அபூ ஈஸா கூறினார்; 'இந்த ஹஃப்ஷாவின் ஹதீஸ் ஹஸன் நம்பகத்தன்மை வாய்ந்தது'. நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: ஒருமுறை அவர்கள் இரவில் அமர்ந்த நிலையில் தொழுதார்கள். அப்போது, அவர்கள் ஓதியதில் சுமார் முப்பது அல்லது நாற்பது வசனங்கள் மீதமிருந்த நிலையில், எழுந்து நின்று மீண்டும் ஓதினார்கள்; அதன்பிறகு ருகூ செய்தார்கள். இரண்டாவது ரக்அத்திலும் அவ்வாறே செய்தார்கள். மேலும், நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அமர்ந்த நிலையில் தொழுதால், சூராவை ஓதும்போது எழுந்து நின்று, ருகூ செய்து, ஸஜ்தா செய்தார்கள் என்றும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் அமர்ந்த நிலையில் ஓதினால், அமர்ந்த நிலையிலேயே ருகூ செய்து, ஸஜ்தா செய்தார்கள். இந்த ஹதீஸைக் கடைப்பிடிப்பதன் அனுமதியைப் பற்றி அஹ்மதும் இஸ்ஹாக்கும் விவாதித்தார்கள். இந்த இரண்டு ஹதீஸ்களும் நம்பகமானவை என்றும், இவற்றைக் கடைப்பிடிக்கலாம் என்றும் அவர்கள் கருதுவது போல் தெரிகிறது.