Imam Tirmidzi : 3361
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيِّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَافَرَ يَقُولُ اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَالْخَلِيفَةُ فِي الْأَهْلِ اللَّهُمَّ اصْحَبْنَا فِي سَفَرِنَا وَاخْلُفْنَا فِي أَهْلِنَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرَ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَمِنْ الْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْنِ وَمِنْ دَعْوَةِ الْمَظْلُومِ وَمِنْ سُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَالْمَالِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَيُرْوَى الْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ أَيْضًا وَمَعْنَى قَوْلِهِ الْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْنِ أَوْ الْكَوْرِ وَكِلَاهُمَا لَهُ وَجْهٌ يُقَالُ إِنَّمَا هُوَ الرُّجُوعُ مِنْ الْإِيمَانِ إِلَى الْكُفْرِ أَوْ مِنْ الطَّاعَةِ إِلَى الْمَعْصِيَةِ إِنَّمَا يَعْنِي مِنْ الرُّجُوعِ مِنْ شَيْءٍ إِلَى شَيْءٍ مِنْ الشَّرِّ
Al à contât [Ahmad bin ‘Abdah Adh Dhabbi], al à contât [Ahmad bin Zaid] di [Ashim Al Ahwal] di [Abdullah bin Sarjis], al à dit; Cuant che il Profete al le in pelegrinaç al disè: 'Allahumma ANTASH SHAAHIBU FISSAFARI WAL KHALIIFATI FIL AHLI, ALLAAHUMMASH HABNAA FII SAFARINAA, WAKHLUFNAA FII AHLINAA. ALLAAHUMMA INNII A'UUDZU BIKA MIN WA'TSAAIS SAFARI WA KA-AABATIL MUNQALABI WA MINAL HAURI BA'DAL KAUNI WA MIN DA'WATIL MAZHLUUMI are MIN SUUIL MANZHARI FIL AHLI WAL MA, jo Friend a You a Allah Sostituît inte famee. O Allah, compagnânus tal nestri viaç, e rimplaçânus intes nestris fameis. O Allah, o ciri rifugji in Te de dificoltât dal viaç, e de tristece di tornâ, e de incredulitât dopo de fede, e des preieris di chei che a son stâts tormentâts, de brutalitât de vision inte famee, e de ricjece. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan, e al è stât contât cu lis peraulis; Ancje Al HAUR BA'DAL KAUR. E il significât des peraulis Al HAUR BA’DAL KAUN o KAUR dutis a àn une strade narative, e je une notizie; il significât al è tornâ de crodince ae incredulitât, o de ubbidience ae disobedience, e ce che a si vûl dî al è tornâ di alc a alc di mâl.
Imam Tirmidzi : 3362
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَال سَمِعْتُ الرَّبِيعَ بْنَ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ قَالَ آيِبُونَ تَائِبُونَ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرَوَى الثَّوْرِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ الْبَرَاءِ وَرِوَايَةُ شُعْبَةَ أَصَحُّ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَأَنَسٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
Al à dit [Mahmud bin Ghailan] al à dit [Abu Daud] al à dit [Syu’bah] di [Abu Ishaq], al à dit; O ai sintût [Ar Rabi’ bin Al Bara` bin ‘Azib] contâ di [sô pari] che il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al vignì dal so viaç disint: ‘O tornìn, o venerìn e o preìn il nestri Signôr- o, o. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan. E [Ats Tsauri] al à contât chest hadith di [Abu Ishaq] di [Al Bara] e nol lu à menzonât di Ar Rabi’ bin Al Bara’. Tal fratimp la storie di Syu'bah e je plui autentiche, e in chest cjapitul a son storiis di Ibn Umar e Anas cussì come di Jabir bin Abdullah.
Imam Tirmidzi : 3363
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ فَنَظَرَ إِلَى جُدْرَانِ الْمَدِينَةِ أَوْضَعَ رَاحِلَتَهُ وَإِنْ كَانَ عَلَى دَابَّةٍ حَرَّكَهَا مِنْ حُبِّهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ
A nus è stât contât [Ali bin Hujr] al à contât [Isma’il bin Ja’far] di [Humaid] di [Anas] che cuant che il Profete al vignì di un viaç e al cjalà i mûrs di Medine al sveltì il so veicul, e cuant che al jere suntun animâl par il so amôr al si movè. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib.
Imam Tirmidzi : 3364
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ السُّلَيْمِيُّ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو قُتَيْبَةَ سَلْمُ بْنُ قُتَيْبَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا وَدَّعَ رَجُلًا أَخَذَ بِيَدِهِ فَلَا يَدَعُهَا حَتَّى يَكُونَ الرَّجُلُ هُوَ يَدَعُ يَدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَقُولُ اسْتَوْدِعْ اللَّهَ دِينَكَ وَأَمَانَتَكَ وَآخِرَ عَمَلِكَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ
Al à contât [Ahmad bin Ubaidullah Come Sulaimi Al Bashri], al à contât [Abu Cutaiba Salm bin Cutaiba] di [Ibrahim bin Abdurrahman bin Yazid bin Umayyah] di [Nafi’] di [Ibn Umar], al à dit; Cuant che il Rasulullah al compagnave cualchidun, al strenzeve la man e nol lassave lâ fintant che la persone no lassave lâ la man dal Profete, e al diseve: 'ISTAUDI'ILLAAHA DIINAKA WA AMAANATAKA WA AAKHIRA' Chest hadith al è un hadith gharib, di chest percors. E chest hadith al è stât contât no dome di une vie di Ibn Umar.
Imam Tirmidzi : 3365
حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ مُوسَى الْفَزَارِيُّ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ خُثَيْمٍ عَنْ حَنْظَلَةَ عَنْ سَالِمٍ أَنَّ ابْنَ عُمَرَكَانَ يَقُولُ لِلرَّجُلِ إِذَا أَرَادَ سَفَرًا ادْنُ مِنِّي أُوَدِّعْكَ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوَدِّعُنَا فَيَقُولُ أَسْتَوْدِعُ اللَّهَ دِينَكَ وَأَمَانَتَكَ وَخَوَاتِيمَ عَمَلِكَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
Al à contât [Isma’il bin Musa Al Fazari] al à contât [Al à dit bin Khutsaim] di [Hanzhalah] di [Salim] che [Ibn Umar], al à dit a cualchidun cuant che a volevin lâ in pelegrinaç; vignî dongje di me, o ti compagnarò come che al nus à compagnât il Messazîr di Allah, daspò al à dit; 'ISTAUDI'ILLAAHA DIINAKA WA AMANATAKA WA KHAWAATIIMA 'AMALIKA' -Afidâ a Allah la vôs religjon, la vôs fidance e la fin des vôs azions-. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib di cheste righe dal hadith di Salim bin Abdullah.
Imam Tirmidzi : 3366
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ حَدَّثَنَا سَيَّارٌ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرِيدُ سَفَرًا فَزَوِّدْنِي قَالَ زَوَّدَكَ اللَّهُ التَّقْوَى قَالَ زِدْنِي قَالَ وَغَفَرَ ذَنْبَكَ قَالَ زِدْنِي بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي قَالَ وَيَسَّرَ لَكَ الْخَيْرَ حَيْثُمَا كُنْتَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
Al à dit [Abdullah bin Abu Ziyad] al à dit [Sayyar] al à dit [Ja’far bin Sulaiman] di [Tabit] di [Anas], al à dit; cualchidun al vignì al Profete e al disè; O Messazîr di Allah, o vuei pardabon lâ in pelegrinaç, duncje dam provisions! Al disè: ‘Che Allah al te dâ la provision de pietât’. Chestis personis a disevin; zontâ! Al disè: ‘E che Al perdona i to pecjâts’. Al disè; zontâ! Al disè: ‘Che Al rindi lis robis plui facilis par te dulà che tu sês’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib.
Imam Tirmidzi : 3367
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْكِنْدِيُّ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُسَافِرَ فَأَوْصِنِي قَالَ عَلَيْكَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالتَّكْبِيرِ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ فَلَمَّا أَنْ وَلَّى الرَّجُلُ قَالَ اللَّهُمَّ اطْوِ لَهُ الْأَرْضَ وَهَوِّنْ عَلَيْهِ السَّفَرَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ
Al à dit [Musa bin Abdurrahman Al Kindi Al Kufi] al à dit [Zaid bin Hubab] al à dit a mi [Usamah bin Zaid] di [Al Maqburi] di [Abu Hurairah] Radliallahu Anhu che cualchidun al à dit; O Messazîr di Allah, pardabon o vuei lâ in pelegrinaç, duncje dam un testament. Al disè: ‘Tu âs di vê pôre di Allah, e meti il to takbir sui puescj alts’. Po dopo, cuant che la persone e si jere voltade vie e disè: ‘O Allah, puartâ plui dongje la distance de tiere, e fâ il so viaç plui facil’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith di Hasan.
Imam Tirmidzi : 3368
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَشَهِدْتُ عَلِيًّا أُتِيَ بِدَابَّةٍ لِيَرْكَبَهَا فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي الرِّكَابِ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ ثَلَاثًا فَلَمَّا اسْتَوَى عَلَى ظَهْرِهَا قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ ثُمَّ قَالَ{ سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ }ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ ثَلَاثًا وَاللَّهُ أَكْبَرُ ثَلَاثًا سُبْحَانَكَ إِنِّي قَدْ ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ ثُمَّ ضَحِكَ قُلْتُ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ ضَحِكْتَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَنَعَ كَمَا صَنَعْتُ ثُمَّ ضَحِكَ فَقُلْتُ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ ضَحِكْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ رَبَّكَ لَيَعْجَبُ مِنْ عَبْدِهِ إِذَا قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ غَيْرُكَوَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Qutaiba] al à dit [Abu Al Ahwash] di [Abu Ishaq] di [Ali bin Rabi’ah], al à dit; O ai viodût [Ali] dât un animâl par cjavâ, daspò cuant che al veve metût i pîts intes stafis, al disè; BISMILLAAH trê voltis, e cuant che al jere su la schene al disè; Al AMDULILAAH, alore al disè; -Glorie a Chel che al à sotmetût chest animâl par nô, e no podìn obleâlu, e al nestri Signôr o tornarìn di sigûr. Alore al disè; Al HAMDULILLAAH trê voltis, WALLAAHU AKBAR trê voltis, SUBHAANAKA INNII QAD ZHALAMTU NAFSII FAGHFIR LII, FAINNAHU LAA YAGHFIRUDZ DZUNUUBA ILLAA ANTA - Glorie sedi a Te, di fat o mi ai tormentât cussì par Gi. Parcè che pardabon nissun al pues perdona i pecjâts fûr di te-. Po dopo al ridè. O dîs; parcè che tu stâs ridint, o Amirul Mu’minin? Al disè; O ai viodût il Rasulullah fâ ce che o ai fat daspò al à ridût e o ai dit; parcè che tu stâs ridint, o Messazîr di Allah? Al disè: ‘Invezit, il to Signôr al fo maraveât dal so servant cuant che al disè; O Allah, perdona i miei pecjâts, parcè che invezit nissun al perdona i pecjâts fûr di Tu’. In chest cjapitul e je une storie di Ibn Umar. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Imam Tirmidzi : 3369
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَارِقِيِّ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا سَافَرَ فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ كَبَّرَ ثَلَاثًا وَيَقُولُ{ سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ }ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِي سَفَرِي هَذَا مِنْ الْبِرِّ وَالتَّقْوَى وَمِنْ الْعَمَلِ مَا تَرْضَى اللَّهُمَّ هَوِّنْ عَلَيْنَا الْمَسِيرَ وَاطْوِ عَنَّا بُعْدَ الْأَرْضِ اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَالْخَلِيفَةُ فِي الْأَهْلِ اللَّهُمَّ اصْحَبْنَا فِي سَفَرِنَا وَاخْلُفْنَا فِي أَهْلِنَا وَكَانَ يَقُولُ إِذَا رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ آيِبُونَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَائِبُونَ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
Al à dit [Suwaid bin Nashr] al à dit [Abdullah bin Al Mubarak] al à dit [Hammad bin Salamah] di [Abu Az Zubair] di [Ali bin Abdullah Al Bariqi] di [Ibn Umar] che il Profete al à dit trê e al à dit: -Glorie a Chel che al à sotmetût par nô chest animâl, e no podìn obleâlu, e al nestri Signôr o tornarìn di sigûr. -QS. Azzukhruf 13-14- Alore dî: 'Allahumma INNII AS-ALUKAL BIRRA WAT TAQWAA WA MINAL 'AMALI MAA TARDHAA, 'ALLAAHUMMA HAWWIN 'ALAINAL MASIIRA WATHWI 'ANNAA BU'DAL ARDHI. ALLAAHUMMA ANTASH SHAAHIBU FIS SAFARI WAL KHALIIFATU FIL ESPERT. -O Allah, pardabon o Ti domandi la bontât e la pietât, e lis azions che Tu aprovis. O Allah, fâ il viaç plui facil, e puartâ plui dongje lis distancis de tiere. O Allah, Tu sês un Amì in viaç e rimplaçânus tra lis nestris fameis-. E cuant che al tornà ae sô famee al disè: ‘Tornarìn, se Diu al vûl, o pentìn, o adorin, e al nestri Signôr, o laudìn-. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith di Hasan Gharib di cheste righe.
Imam Tirmidzi : 3370
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ الصَّوَّافُ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثُ دَعَوَاتٍ مُسْتَجَابَاتٌ دَعْوَةُ الْمَظْلُومِ وَدَعْوَةُ الْمُسَافِرِ وَدَعْوَةُ الْوَالِدِ عَلَى وَلَدِهِحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتُوَائِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَزَادَ فِيهِ مُسْتَجَابَاتٌ لَا شَكَّ فِيهِنَّ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَأَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ هَذَا الَّذِي رَوَى عَنْهُ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ يُقَالُ لَهُ أَبُو جَعْفَرٍ الْمُؤَذِّنُ وَلَا نَعْرِفُ اسْمَهُ وَقَدْ رَوَى عَنْهُ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ غَيْرَ حَدِيثٍ
Al à dit [Mohammed bin Basyyar] al à dit [Abu Ashim] al à dit [Al Hajjaj Ash Shawwaf] di [Yahya bin Abu Kathir] di [Abu Ja’far] di [Abu Hurairah] Radliallahu Anhu al à dit; Il Profete sallallaahu wa’alaihi wa sallam al à dit: ‘A son rispuestudis trê preieris, ven a stâi: la preiere de persone perseguitade, la preiere dal viazadôr, la preiere dai gjenitôrs pai lôr fîs’. Al à contât [Ali bin Hujr] al à contât [Isma’il bin Ibrahim] di [Hsyam Ad Dastuwai] di [Yahya bin Abu Kathir] cun chest sanad come il hadith, e al à zontât a lui; concedût, cence dubi par lui. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith Hasan e Abu Jafar Ar Razi al è la persone di cui Yahya bin Abu Katsir al à contât il hadith, al è clamât Abu Jafar Al Muadzdzin e no cognossin il so non. E Yahya bin Kathir al à contât di lui in plui di chest hadith.
Imam Tirmidzi : 3371
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْأَسْوَدِ أَبُو عَمْرٍو الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَأَى الرِّيحَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِهَا وَخَيْرِ مَا فِيهَا وَخَيْرِ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ مَا فِيهَا وَشَرِّ مَا أُرْسِلَتْ بِهِوَفِي الْبَاب عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ
Al à dit [Abdurrahman bin Al Aswad Abu ‘Amr Al Bashri] al à dit [Mohammed bin Rabi’ah] di [Ibnu Juraij] di [’Atho‘] di [Aisyah] Radliallahu Anha, al à dit; Cuant che il Profete al viodè la angjine al disè: 'ALLAAHUMMA INNII AS-ALUKA MIN KHAIRIHAA WA KHAIRI MAA FIIHAA WA KHAIRI MAA URSILAT BIHI WA A'UUDZU BIKA MIN SYARRIHAA WA SYARRI MAA FIIHAA MAA U'SY cualchidune de sô bontât e de bontât che e je in lui e de bontât des robis che a son mandadis cun lui, e o ciri rifugji dal mâl e dal mâl che al è in lui e des robis brutis che al è mandât cun lui-. E in chel cjapitul e je une storie di Ubai bin Ka’b Radliallahu Anhu. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith di Hasan.
Imam Tirmidzi : 3372
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ عَنْ حَجَّاجِ بْنِ أَرْطَاةَ عَنْ أَبِي مَطَرٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا سَمِعَ صَوْتَ الرَّعْدِ وَالصَّوَاعِقِ قَالَ اللَّهُمَّ لَا تَقْتُلْنَا بِغَضَبِكَ وَلَا تُهْلِكْنَا بِعَذَابِكَ وَعَافِنَا قَبْلَ ذَلِكَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
Al à dit [Qutaibah] al à dit [Abdul Wahid bin Ziyad] di [Hajjaj bin Arthah] di [Abu Mathar] di [Salim bin Abdullah bin Umar] di [sô pari] che il Rasulullah al à dit cuant che al à sintût il sun dal ton o dal lamp: -O Allah, no copânus cu la To rabie, e no distruzinus cul To cjastì e perdonanus prin di chel-. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib, no lu cognossin fûr di chest cjamin.
Imam Tirmidzi : 3373
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ سُفْيَانَ الْمَدِينِيُّ حَدَّثَنِي بِلَالُ بْنِ يَحْيَى بْنِ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا رَأَى الْهِلَالَ قَالَ اللَّهُمَّ أَهْلِلْهُ عَلَيْنَا بِالْيُمْنِ وَالْإِيمَانِ وَالسَّلَامَةِ وَالْإِسْلَامِ رَبِّي وَرَبُّكَ اللَّهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
Al à dit [Mohammad bin Basyyar] al à dit [Abu Amir Al 'Aqadi] al à dit [Sulaiman bin Sufyan Al Madini] al à dit [Bilal bin Yahya bin Thalha bin Ubaidullah] di [sô pari] di [sô nono, ven a stâi il lune al disè: 'ALLAAHUMMA AHLILHU 'ALAINAA BILYUMNI WAL AIMAANI AL JERE SALAAMATI WAL ISLAAM, RABBII WA RABBUKALLAAH' -Benedici cun benedizions, fede, sigurece e Islam! Il me Diu e il to Diu al è Allah-. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib.
Imam Tirmidzi : 3374
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَاسْتَبَّ رَجُلَانِ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى عُرِفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِ أَحَدِهِمَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا لَذَهَبَ غَضَبُهُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِوَفِي الْبَاب عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَهَذَا حَدِيثٌ مُرْسَلٌ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى لَمْ يَسْمَعْ مِنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ مَاتَ مُعَاذٌ فِي خِلَافَةِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَقُتِلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى غُلَامٌ ابْنُ سِتِّ سِنِينَ هَكَذَا رَوَى شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى وَقَدْ رَوَى عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَرَآهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى يُكْنَى أَبَا عِيسَى وَأَبُو لَيْلَى اسْمُهُ يَسَارٌ وَرُوِيَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ أَدْرَكْتُ عِشْرِينَ وَمِائَةً مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Mahmud bin Ghailan] al à dit [Qabishah] al à dit [Sufyan] di [Abdul Malik bin Umair] di [Abdurrahman bin Abu Laila] di [Mu’adz bin Jabal] Radliallahu Anhu al à dit; A jerin dôs personis che a si insultavin une cun chê altre de bande dal Profete Shallallahu Alaihi Wasallam fin che la rabie e jere visibili su la muse di un di lôr, daspò il Profete Shallallahu Alaihi Wasallam al disè: ‘Pardabon o cognos une frase che se al la pronunciave la sô rabie e sparivarès, ven a stâi: A’BIINHAIRLYUJAAIUDZU -O ciri rifugji in Allah dal diavul maledet-. E in chel cjapitul e je une storie di Sulaiman bin Shard. Al à contât [Mohammed bin Basyyar] al à contât [Abdurraman] di [Sufyan] cun chest sanad come chel hadith, e chest hadith al è un hadith murâl. Abdurraman bin Abu Laila nol à sintût fevelâ di Muadz bin Jabal. Mu’adz al murì in timp dal califat di Umar bin Al Khathab e Umar al fo copât intant che Abdurrahman bin Abu Laila al veve sîs agns. Duncje Syu’ba al à contât di Al Hakam di Abdurrahman bin Abu Laila. E Abdurrahman bin Abu Laila al à contât di Omar bin Al Khathab e lu à viodût. Abdurrahman al fo dât il non di Abu Isa, invezit il non di Abu Laila al jere Yasar. E al è stât contât di Ibn Abu Laila, al disè; O ai cjatât centvincj ansars dai compagns dal Profete.
Imam Tirmidzi : 3375
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُضَرَ عَنْ ابْنِ الْهَادِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ الرُّؤْيَا يُحِبُّهَا فَإِنَّمَا هِيَ مِنْ اللَّهِ فَلْيَحْمَدْ اللَّهَ عَلَيْهَا وَلْيُحَدِّثْ بِمَا رَأَى وَإِذَا رَأَى غَيْرَ ذَلِكَ مِمَّا يَكْرَهُهُ فَإِنَّمَا هِيَ مِنْ الشَّيْطَانِ فَلْيَسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّهَا وَلَا يَذْكُرْهَا لِأَحَدٍ فَإِنَّهَا لَا تَضُرُّهُوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَابْنُ الْهَادِ اسْمُهُ يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُسَامَةَ بْنِ الْهَادِ الْمَدِينِيُّ وَهُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ رَوَى عَنْهُ مَالِكٌ وَالنَّاسُ
Al à dit [Qutaibah bin Said] al à dit [Bakr bin Mudhar] di [Ibn Al Had] di [Abdullah bin Khabbab] di [Abu Said Al Khudri] che al à sintût il Messazîr di Allah dî: 'Se un di voi al à un sogn che al ven di Allah il plasê contâ ce che al à viodût, e se al à un sogn che nol è cussì tra chei che al ode alore al ven di Satane, alore al dovarès cirî rifugji in Allah dal so mâl, e no contâlu a nissun, alore il sogn nol fasarà mâl a lui’. E in chel cjapitul e je une storie di Qatadah. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan Gharib di cheste linie. E il non di Ibn Al Had al è Yazid bin Abdullah bin Al Had Al Madini, al è un tsiqah secont i esperts dal hadith, e Malik e tantis personis a àn contât di lui.
Imam Tirmidzi : 3376
حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَانَ النَّاسُ إِذَا رَأَوْا أَوَّلَ الثَّمَرِ جَاءُوا بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي ثِمَارِنَا وَبَارِكْ لَنَا فِي مَدِينَتِنَا وَبَارِكْ لَنَا فِي صَاعِنَا وَمُدِّنَا اللَّهُمَّ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ عَبْدُكَ وَخَلِيلُكَ وَنَبِيُّكَ وَإِنِّي عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ وَإِنَّهُ دَعَاكَ لِمَكَّةَ وَأَنَا أَدْعُوكَ لِلْمَدِينَةِ بِمِثْلِ مَا دَعَاكَ بِهِ لِمَكَّةَ وَمِثْلِهِ مَعَهُ قَالَ ثُمَّ يَدْعُو أَصْغَرَ وَلِيدٍ يَرَاهُ فَيُعْطِيهِ ذَلِكَ الثَّمَرَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Al Ansari] al à contât [Ma’n] al à contât [Malik] e al à contât [Qutaibah] di [Malik] di [Suhail bin Abu Salih] di [so pari] di [Abu Hurairah] Radliallahu Anhu, al à dit; cuant che la int e viodeve il prin frut e vignive al Rasulullah shallallahu wa'alaihi wa sallam, cuant che il Rasulullah shallallahu wa'alaihi wa sallam lu viodè al preà: 'ALLAAHUMMA BAARIK LANAA FII TSIMAARINAA WA BAARIK FAINAA FII MADIINATINAA WAMUAAIIAA'. ALLAAHUMMA INNA IBRAAHIIMA 'ABDUKA WA KHALIILUKA WA NABIYYUKA, WA INNII 'ABDUKA WA NABIYYUKA WA INNAHU DA'AAKA LIMAKKATA WA ANA AD'UUKA LILMADIINATI BIMITSLI MAAHBIHIA DA'IMA -O Allah, benedici cul nestri frut e benedici cu la citât di Medina nô, e benedici cul nestri Sha', e cul nestri pantan. O Allah, invezit Abraham al è il To servant e il To amât e il To profete, e jo o soi il To servant, e il To profete, invezit lui al à preât a Te pe Meche, intant che jo o ai preât a Te pe Medine cuntune preiere come la sô preiere pe Meche e come chê cun lui’. Dopo al clamà il frut plui piçul e i dâ il frut. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Imam Tirmidzi : 3377
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عُمَرَ وَهُوَ ابْنُ أَبِي حَرْمَلَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَدَخَلْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ عَلَى مَيْمُونَةَ فَجَاءَتْنَا بِإِنَاءٍ فِيهِ لَبَنٌ فَشَرِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا عَلَى يَمِينِهِ وَخَالِدٌ عَلَى شِمَالِهِ فَقَالَ لِي الشَّرْبَةُ لَكَ فَإِنْ شِئْتَ آثَرْتَ بِهَا خَالِدًا فَقُلْتُ مَا كُنْتُ أُوثِرُ عَلَى سُؤْرِكَ أَحَدًا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَطْعَمَهُ اللَّهُ الطَّعَامَ فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِيهِ وَأَطْعِمْنَا خَيْرًا مِنْهُ وَمَنْ سَقَاهُ اللَّهُ لَبَنًا فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِيهِ وَزِدْنَا مِنْهُ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ شَيْءٌ يُجْزِئُ مَكَانَ الطَّعَامِ وَالشَّرَابِ غَيْرُ اللَّبَنِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ فَقَالَ عَنْ عُمَرَ بْنِ حَرْمَلَةَ و قَالَ بَعْضُهُمْ عَمْرُو بْنُ حَرْمَلَةَ وَلَا يَصِحُّ
Al à contât [Ahmad bin Mani’] al à contât [Isma’il bin Ibrahim] al à contât [Ali bin Zaid] di [Umar ven a stâi Ibn Abu Harmalah] di [Ibn Abbas], al à dit; O ai cjatât Maimunah e Khalid bin Al Walid, o ai cjatât Maimunah, daspò Maimunah e je vignude daûr di nô puartant un vâs che al veve dentri il lat, al à bevût intant che jo o jeri a drete e Khalid al jere a çampe, al à dit: prime!' Duncje o ai dit; No metarò il to passât prin di nissun altri. Alore il Rasulullah al disè: 'Cui che Allah al dâ mangjâ, che al prei: O Allah, benedi nuie cun lui e dâne mangjâ che al è miôr di lui-, e cui che Allah al dâ il lat; -O Allah, benedi nuie cun lui e zontâlu-. Il Profete al à dit: ‘No je robe che e pues rimplaçâ il mangjâ e bevi che il lat’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith di Hasan. Cualchi studiôs dal hadith al à contât chest hadith di Ali Abu Zaid, al à dit di Umar bin Harmalah e cualchidun di lôr al à dit; ‘Amr bin Harmalah, e chest nol è vêr.
Imam Tirmidzi : 3378
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَعْدَانَ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رُفِعَتْ الْمَائِدَةُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ يَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ غَيْرَ مُوَدَّعٍ وَلَا مُسْتَغْنًى عَنْهُ رَبُّنَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Mohammed ben Basyyar] al à dit [Yahya ben Said] Al à dit [Tsaur ben Yazid] al à contât [Khalid ben Ma’dan] di [Abu Umamah], al à dit; Il Rasulullah shallallahu wa'alaihi wa sallam, cuant che un plat al fo preparât denant di lui, al disè: 'Al è stât un plat che al è stât preparât. su di lui, no jessi lassâts indaûr e no sintintsi avonde di lui, Tu sês il nestri Diu-. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Imam Tirmidzi : 3379
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ وَأَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عَنْ حَجَّاجِ بْنِ أَرْطَاةَ عَنْ رِيَاحِ بْنِ عَبِيدَةَ قَالَ حَفْصٌ عَنْ ابْنِ أَخِي أَبِي سَعِيدٍ و قَالَ أَبُو خَالِدٍ عَنْ مَوْلًى لِأَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَكَلَ أَوْ شَرِبَ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنَا وَسَقَانَا وَجَعَلَنَا مُسْلِمِينَ
Al à dit [Abu Said Al Asyaj] al à dit [Hafsh ben Ghiyats] e [Abu Khalid Al Ahmar] di [Hajjaj ben Arthah] di [Riah ben 'Abidah], -Hafsh al à dit; di [Ibn Akhi Abu Said]. Intant, Abu Khalid al disè; di [l’ex sclâf di Abu Said] di [Abu Said] Radliallahu Anhu-, al disè; Cuant che il Profete al mangjave o al beveve al preave: 'Al Hamdulillaahillahilladzii ATH'AMANAA WA SAQAANAA WA JA'ALANAA MUSLIMIIN' -Dutis lis laudis a son a Allah Che al à dât mangjâ e bevi, e al à fat di nô personis che a si sometin.
Imam Tirmidzi : 3380
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ حَدَّثَنِي أَبُو مَرْحُومٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَكَلَ طَعَامًا فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنِي هَذَا وَرَزَقَنِيهِ مِنْ غَيْرِ حَوْلٍ مِنِّي وَلَا قُوَّةٍ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَأَبُو مَرْحُومٍ اسْمُهُ عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ مَيْمُونٍ
Al à dit [Mohammed bin Isma’il] al à dit [Abdullah bin Yazid Al Muqri`] al à dit [Dit bin Abu Ayyub] al à dit a mi [Abu Marhum] di [Sahl bin Mu’adz bin Anas] di [so pari], al à dit; Il Rasulullah al à dit: ‘Cui che al mangje mangjâ alore al dîs; -Laude a Allah che al à dât cheste bevude, e al à furnît il sostentament cence podê e fuarce de mê bande- cussì a son i miei pa'gi. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib. E il non di Abu Marhum al è Abdurrahim bin Maimun.