Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 3261
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْهَمَذَانِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حُوسِبَ عُذِّبَقَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
Al à dit [Mohammed bin Ubaid Al Hamadani] al à dit [Ali bin Abu Bakr] dal [Hammam] dal [Qatadah] dal [Anas] dal Profete al à dit: ‘Cui che al ven puartât a rispuindi, al sarà punit’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib, no lu cognossin dal hadith Qatadah di Anas dal Profete sallam fûr che di cheste bande.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3262
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمُ الْمَوْعُودُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ وَالْيَوْمُ الْمَشْهُودُ يَوْمُ عَرَفَةَ وَالشَّاهِدُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ وَمَا طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَلَا غَرَبَتْ عَلَى يَوْمٍ أَفْضَلَ مِنْهُ فِيهِ سَاعَةٌ لَا يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُؤْمِنٌ يَدْعُو اللَّهَ بِخَيْرٍ إِلَّا اسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ وَلَا يَسْتَعِيذُ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا أَعَاذَهُ اللَّهُ مِنْهُحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا قُرَّانُ بْنُ تَمَّامٍ الْأَسَدِيُّ عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَمُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ الرَّبَذِيُّ يُكْنَى أَبَا عَبْدِ الْعَزِيزِ وَقَدْ تَكَلَّمَ فِيهِ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ وَغَيْرُهُ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ وَقَدْ رَوَى شُعْبَةُ وَالثَّوْرِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مَنْ الْأَئِمَّةِ عَنْهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ وَمُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ يُضَعَّفُ فِي الْحَدِيثِ ضَعَّفَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَغَيْرُهُ
Al à dit [Abdu bin Humaid] al à contât [Rauh bin Ubadah] come ancje [Ubaidul bin Musa] di [Musa bin Ubaidah] di [Ayyub bin Khalid] di [Abdu bin Rafi] di [Abu Hurairah], al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: 'Il dì prometût' al è il dì de Resurezion, e MASYHUUD al è il dì di Arafah intant che SYAHID al è vinars, e il soreli nol jeve ni al monte intun dì miôr dal vinars, dulà che al è timp, no un servidôr crodint re concedi alc e lui al pree Allahfu cun bon, ma Allah lu proteç di chê robe’. Al à contât [Ali bin Hujr] al à contât [Qarran bin Tammam Al Asadi] di [Musa bin Ubaidah] cun chest sanad come chel hadith. Tal fratimp, il pari di Musa bin Ubaida al jere Abu Abdul Aziz. Yahya bin Said Al Qathan e altris a lu àn metût in discussion in tiermins di memorizazion. Syu’bah cussì come Ats Tsauri e altris tra i predis a àn contât di lui. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith di Hasan Gharib, no lu cognossin fûr che dal hadith di Musa bin Ubaida intant che Musa bin Ubaida al è considerât debil in chest hadith, al è stât considerât debil di Yahya bin Said e altris.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3263
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ هَمَسَ وَالْهَمْسُ فِي قَوْلِ بَعْضِهِمْ تَحَرُّكُ شَفَتَيْهِ كَأَنَّهُ يَتَكَلَّمُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا صَلَّيْتَ الْعَصْرَ هَمَسْتَ قَالَ إِنَّ نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ كَانَ أُعْجِبَ بِأُمَّتِهِ فَقَالَ مَنْ يَقُومُ لِهَؤُلَاءِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ خَيِّرْهُمْ بَيْنَ أَنْ أَنْتَقِمَ مِنْهُمْ وَبَيْنَ أَنْ أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوَّهُمْ فَاخْتَارُوا النِّقْمَةَ فَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ الْمَوْتَ فَمَاتَ مِنْهُمْ فِي يَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفًا قَالَ وَكَانَ إِذَا حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ الْآخَرِ قَالَ كَانَ مَلِكٌ مِنْ الْمُلُوكِ وَكَانَ لِذَلِكَ الْمَلِكِ كَاهِنٌ يَكْهَنُ لَهُ فَقَالَ الْكَاهِنُ انْظُرُوا لِي غُلَامًا فَهِمًا أَوْ قَالَ فَطِنًا لَقِنًا فَأُعَلِّمَهُ عِلْمِي هَذَا فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ أَمُوتَ فَيَنْقَطِعَ مِنْكُمْ هَذَا الْعِلْمُ وَلَا يَكُونَ فِيكُمْ مَنْ يَعْلَمُهُ قَالَ فَنَظَرُوا لَهُ عَلَى مَا وَصَفَ فَأَمَرُوهُ أَنْ يَحْضُرَ ذَلِكَ الْكَاهِنَ وَأَنْ يَخْتَلِفَ إِلَيْهِ فَجَعَلَ يَخْتَلِفُ إِلَيْهِ وَكَانَ عَلَى طَرِيقِ الْغُلَامِ رَاهِبٌ فِي صَوْمَعَةٍ قَالَ مَعْمَرٌ أَحْسِبُ أَنَّ أَصْحَابَ الصَّوَامِعِ كَانُوا يَوْمَئِذٍ مُسْلِمِينَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَسْأَلُ ذَلِكَ الرَّاهِبَ كُلَّمَا مَرَّ بِهِ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حَتَّى أَخْبَرَهُ فَقَالَ إِنَّمَا أَعْبُدُ اللَّهَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَمْكُثُ عِنْدَ الرَّاهِبِ وَيُبْطِئُ عَنْ الْكَاهِنِ فَأَرْسَلَ الْكَاهِنُ إِلَى أَهْلِ الْغُلَامِ إِنَّهُ لَا يَكَادُ يَحْضُرُنِي فَأَخْبَرَ الْغُلَامُ الرَّاهِبَ بِذَلِكَ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ إِذَا قَالَ لَكَ الْكَاهِنُ أَيْنَ كُنْتَ فَقُلْ عِنْدَ أَهْلِي وَإِذَا قَالَ لَكَ أَهْلُكَ أَيْنَ كُنْتَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّكَ كُنْتَ عِنْدَ الْكَاهِنِ قَالَ فَبَيْنَمَا الْغُلَامُ عَلَى ذَلِكَ إِذْ مَرَّ بِجَمَاعَةٍ مِنْ النَّاسِ كَثِيرٍ قَدْ حَبَسَتْهُمْ دَابَّةٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ تِلْكَ الدَّابَّةَ كَانَتْ أَسَدًا قَالَ فَأَخَذَ الْغُلَامُ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ مَا يَقُولُ الرَّاهِبُ حَقًّا فَأَسْأَلُكَ أَنْ أَقْتُلَهَا قَالَ ثُمَّ رَمَى فَقَتَلَ الدَّابَّةَ فَقَالَ النَّاسُ مَنْ قَتَلَهَا قَالُوا الْغُلَامُ فَفَزِعَ النَّاسُ وَقَالُوا لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا لَمْ يَعْلَمْهُ أَحَدٌ قَالَ فَسَمِعَ بِهِ أَعْمَى فَقَالَ لَهُ إِنْ أَنْتَ رَدَدْتَ بَصَرِي فَلَكَ كَذَا وَكَذَا قَالَ لَهُ لَا أُرِيدُ مِنْكَ هَذَا وَلَكِنْ أَرَأَيْتَ إِنْ رَجَعَ إِلَيْكَ بَصَرُكَ أَتُؤْمِنُ بِالَّذِي رَدَّهُ عَلَيْكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا اللَّهَ فَرَدَّ عَلَيْهِ بَصَرَهُ فَآمَنَ الْأَعْمَى فَبَلَغَ الْمَلِكَ أَمْرُهُمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَالَ لَأَقْتُلَنَّ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ قِتْلَةً لَا أَقْتُلُ بِهَا صَاحِبَهُ فَأَمَرَ بِالرَّاهِبِ وَالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ أَعْمَى فَوَضَعَ الْمِنْشَارَ عَلَى مَفْرِقِ أَحَدِهِمَا فَقَتَلَهُ وَقَتَلَ الْآخَرَ بِقِتْلَةٍ أُخْرَى ثُمَّ أَمَرَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ انْطَلِقُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَأَلْقُوهُ مِنْ رَأْسِهِ فَانْطَلَقُوا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْجَبَلِ فَلَمَّا انْتَهَوْا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْمَكَانِ الَّذِي أَرَادُوا أَنْ يُلْقُوهُ مِنْهُ جَعَلُوا يَتَهَافَتُونَ مِنْ ذَلِكَ الْجَبَلِ وَيَتَرَدَّوْنَ حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ إِلَّا الْغُلَامُ قَالَ ثُمَّ رَجَعَ فَأَمَرَ بِهِ الْمَلِكُ أَنْ يَنْطَلِقُوا بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَيُلْقُونَهُ فِيهِ فَانْطُلِقَ بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَغَرَّقَ اللَّهُ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ وَأَنْجَاهُ فَقَالَ الْغُلَامُ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَا تَقْتُلُنِي حَتَّى تَصْلُبَنِي وَتَرْمِيَنِي وَتَقُولَ إِذَا رَمَيْتَنِي بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَأَمَرَ بِهِ فَصُلِبَ ثُمَّ رَمَاهُ فَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَوَضَعَ الْغُلَامُ يَدَهُ عَلَى صُدْغِهِ حِينَ رُمِيَ ثُمَّ مَاتَ فَقَالَ أُنَاسٌ لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا مَا عَلِمَهُ أَحَدٌ فَإِنَّا نُؤْمِنُ بِرَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَقِيلَ لِلْمَلِكِ أَجَزِعْتَ أَنْ خَالَفَكَ ثَلَاثَةٌ فَهَذَا الْعَالَمُ كُلُّهُمْ قَدْ خَالَفُوكَ قَالَ فَخَدَّ أُخْدُودًا ثُمَّ أَلْقَى فِيهَا الْحَطَبَ وَالنَّارَ ثُمَّ جَمَعَ النَّاسَ فَقَالَ مَنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ تَرَكْنَاهُ وَمَنْ لَمْ يَرْجِعْ أَلْقَيْنَاهُ فِي هَذِهِ النَّارِ فَجَعَلَ يُلْقِيهِمْ فِي تِلْكَ الْأُخْدُودِ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِيهِ{ قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ حَتَّى بَلَغَ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ }قَالَ فَأَمَّا الْغُلَامُ فَإِنَّهُ دُفِنَ فَيُذْكَرُ أَنَّهُ أُخْرِجَ فِي زَمَنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَأُصْبُعُهُ عَلَى صُدْغِهِ كَمَا وَضَعَهَا حِينَ قُتِلَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
Dopo vê contât [Mahmud bin Ghailan] e [Abdu bin Humaid] il significât al è un, a àn dit; al à contât [Abdur Razzaq] di [Ma’mar] di [Thabit Al Bunani] di [Abdur Rahman bin Abu Laila] di [Shuhaib], al à dit; Al è une tradizion dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam che cuant che al à fat la preiere dal Asr al susure, e il tiermin sussurâ secont cualchidun di lôr al è il moviment di ducj i doi i lavôrs come se a fevelassin. Alore al fo domandât; O Messazîr di Allah, cuant che tu fâs la preiere dal Asr tu sussuris. Al disè: ‘Al jere un profete che al maraveave la sô int, daspò al disè; cui che al pues competi cun lôr? Alore Allah al à dât une rivelazion: ‘Dâju une sielte tra dôs robis, ven a stâi che o ju punirai o o darò il podê ai lôr nemîs su di lôr?’ daspò a àn sielzût il cjastì, daspò Allah al à regnât la muart su di lôr, fin che intun dì a jerin setante mila personis che a son muartis’. Shuhaib al disè; e cuant che al contà chest hadith, al contà un altri hadith, al disè: ‘Une volte al jere un re che al veve un shaman che al faseve il shamanisim par lui, alore il shaman al disè; cjatâmi un frut che al capis a la svelte, o al disè; chel inteligjent. O insegnarò la mê cognossince, parcè che o ai pôre di murî in mût che cheste cognossince e sedi taiade di voi, e nissun di voi la cognossarà’. Al disè: ‘Dopo a àn cjatât un zovin par lui secont lis carateristichis che al veve menzonât, a àn ordenât al zovin di vignî e lâ al shaman. Il zovin al le daûr di lui, intant che al jere in strade al jere un munic intun lûc di adorazion. Ma’mar al disè; O soi sigûr che i ocupants dai lûcs di cult in chel timp a jerin musulmans. Al disè: ‘Alore il frut al domandà al munic, ogni volte che il frut al passave al continuave a domandâlu, fin che il munic al lu contà, al disè; In fat, o adori Allah’. Al disè: ‘Il frut al scomençà a vivi tal puest dal munic e dispès al jere in tart a cjaminâ viers il shaman. Duncje il shaman al mandà un messazîr ae famee dal frut cu la essence dal messaç; di fat nol vignì cuasi daûr di me. Alore il frut al contà chest al munic. Il munic i disè; se il shaman al dîs a ti; dulà sêstu? Baste dîlu; cun la mê famee, e se la tô famee e ti dîs; dulà sêstu? Duncje dîi che tu sês cul shaman’. Al disè: ‘Cuant che il frut al jere in chest stât, al passà di colp un grup di personis che a jerin stadis tignudis indaûr di un animâl. Cualchidun di lôr al diseve che l’animâl al jere un lion’. Al disè: ‘Alore il frut al cjapà une piere, e al disè; O Allah, se ce che al à dit il munic al è vêr alore o Ti domandi di lassâmi copâ l’animâl’. Al disè: ‘Dopo al butà e al copà l’animâl. Alore la int e diseve; cui che lu à copât? A disevin; il frut. Cussì la int e si maraveà e e disè; In fat, chest frut al à imparât une cognossince che nissun al cognòs. Al disè: ‘Alore un vuarp al sintû chest, alore al disè al frut; Se tu puedis restaurâ la mê vision alore tu cjaparâs un bonus cussì e chel. Il frut al disè; No vuei chest di te, ma ce pensis se la tô vision e torne, tu crodarès in Chel che lu à restaurât? Al disè; sì'. Al disè: ‘Dopo al preà Allah fin che Allah al tornà a viodi la persone. Alore il vuarp al crodè, alore il lôr câs al rivà al re a. Dopo al mandà messazîrs a lôr e a forin presentâts. Il re al disè; In fat, o copararò ducj di voi cuntun omicidi che no ai mai cometût cuintri dal autor. Dopo al ordenà di puartâ un munic e un om vuarp, daspò al metè une seghe intal mieç dal cjâf di un di lôr e lu copà, e al copà chel altri cuntun altri omicidi. Alore al ordenà di puartâ il zovin, alore al disè; puartâlu vie su chê e chê mont, e butâlu de cime. Dopo a lu puartarin vie su la mont. Cuant che a jerin rivâts in chel puest par butâ vie il frut, a son colâts de mont fin che no je restade nuie tra di lôr fûr dal frut. Al disè: ‘Dopo il frut al tornà, e il re al ordenà di puartâlu tal mâr e daspò di butâlu tal mâr. Il frut al fo puartât tal mâr, daspò Allah al afogà la int cun lui e lu salvà. Alore il frut al disè al re; no mi podês copâ fintant che no mi crozis e no mi sparis, cuant che mi sparis alore dî; tal non di Allah il Signôr di chest frut’. Dopo al ordenà di crozâ il frut, cussì il frut al fo crozât, daspò al lu sparà e al disè; 'BISMILLAH ROBBU HAADZAL GHULAAM' intal non di Allah il Signôr di chest frut'. Al disè: ‘Dopo il frut al metè la man su la front dopo jessi stât colpît cuntune frece, daspò al murì. Alore la int e diseve; In fat, chest frut al à imparât une cognossince che nissun al cognòs, cussì o crodìn in Diu chest frut’. Al disè: ‘Alore si disè al re; si è impazient di jessi in disacuardi cun trê personis? Dute la umanitât e si è voltade cuintri di te’. Al disè: ‘Dopo al fasè un grant fossâl, daspò al butà dentri len e fûc, daspò al cjapà dongje la int insiemi e al disè; Cui che al torne de sô religjon, o lu lassarìn jessi, e cui che nol torne, o lu butarìn in chest fûc. Po dopo al scomençà a butâju tai fossâi. Al disè: ‘Allah tabaraka wa ta’ala al à dit documentant cheste storie: Peri e jessi maledîts a son chei che a fasin fossâi, che a son impiâts cun len di fûc, intant che a si cjatin ator di jê, intant che a testemoniin ce che a fan cui crodints. E a no torturin i crodints fûr che parcè che i crodints a crodin in Allah, l’Onnipotent, il Plui Laudâ’. -QS. Alburj 4-8-. Al disè: ‘Il frut al è stât sepolt’. E si dîs che al fo tirât fûr - dal cemeteri - al timp di Umar bin Al Khathab intant che i siei dêts a jerin su la front, come che ju metè cuant che al fo copât. Abu Isa al à dit, chest al è un hadith di Hasan Gharib.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3264
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ ثُمَّ قَرَأَ{ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Mohammed ben Basyyar] al à dit [Abdur Rahman ben Mahdi] al à dit [Sufyan] di [Abu Az Zubair] di [Jabir], al à dit; Il Rasulullah Sallam al à dit: ‘O ai vût l’ordin di combati lis personis fintant che a no disin Laa ilaaha illallaah, cuant che a lu disin alore a àn protet il lôr sanc e lis lôr proprietâts di me, gjavant che e sedi une reson justificabil, e il calcul al è cun Allah’. Dopo al leè il verset: Dî un avertiment, parcè che di fat tu sês dome un che al dâ un avertiment. No tu sês chel che al à autoritât su di lôr. -QS. Al-Gasie 21-22-. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3265
حَدَّثَنَا أَبُو حَفْصٍ عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو دَاوُدَ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ عِصَامٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الشَّفْعِ وَالْوَتْرِ فَقَالَ هِيَ الصَّلَاةُ بَعْضُهَا شَفْعٌ وَبَعْضُهَا وِتْرٌقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ قَتَادَةَ وَقَدْ رَوَاهُ خَالِدُ بْنُ قَيْسٍ الْحُدَّانِيُّ عَنْ قَتَادَةَ أَيْضًا
Al à dit [Abu Hafsh ‘Amr bin Ali] al à dit [Abdur Rahman bin Mahdi] e [Abu Daud] a àn dit; al à contât [Hammam] di [Qatadah] di [Imran bin ‘Isham] di [un om] di jenfri la int di Basra, di [Imran bin Hushain] che al Profete al fo domandât di Ash Syaf’u e di Al Watr. Al disè: ‘E je une preiere, une part e je ancje e une part e je witr’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith di Hasan Gharib, no lu cognossin fûr che dal hadith Qatadah. E [Khalid bin Qais Al Huddani] al lu à contât ancje di [Qatadah].
Hadith
Imam Tirmidzi : 3266
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَقَ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا يَذْكُرُ النَّاقَةَ وَالَّذِي عَقَرَهَا فَقَالَ{ إِذْ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا }انْبَعَثَ لَهَا رَجُلٌ عَارِمٌ عَزِيزٌ مَنِيعٌ فِي رَهْطِهِ مِثْلُ أَبِي زَمْعَةَ ثُمَّ سَمِعْتُهُ يَذْكُرُ النِّسَاءَ فَقَالَ إِلَامَ يَعْمِدُ أَحَدُكُمْ فَيَجْلِدُ امْرَأَتَهُ جَلْدَ الْعَبْدِ وَلَعَلَّهُ أَنْ يُضَاجِعَهَا مِنْ آخِرِ يَوْمِهِ قَالَ ثُمَّ وَعَظَهُمْ فِي ضَحِكِهِمْ مِنْ الضَّرْطَةِ فَقَالَ إِلَامَ يَضْحَكُ أَحَدُكُمْ مِمَّا يَفْعَلُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Harun bin Ishaq Al Hamdani] al à contât [‘Abdah bin Sulaiman] di [Hsyam bin ‘Urwah] di [so pari] di [Abdullah bin Zam’ah], al à dit; O ai sintût il Profete sallallaahu alaihi wasallam un dì menzonâ un camêl - il profete al jere just - e la persone che lu veve massacrât. Al disè citant il verset: ‘Cuant che a saltin fûr i plui disgraciâts tra di lôr, -QS. Asysyams 12-, ven a stâi un om autoritari che al jere potent e fuart jenfri il so grup come Abu Zam’ah. Po dopo o lu ai sintût menzonâ il destin des feminis - come une critiche ai lôr oms -, al à dit: 'Par ce motîf un di voi al fruste la sô femine come se al fruste une sclave, e forsit e varâ di fâ sessu cun lui ae fin de zornade - la serade?'. Abdullah bin Zame al à dit; Po dopo ju criticà parcè che a ridevin cuant che a fardavin. Al disè: ‘Cjale reson al à un di voi par ridi par ce che al à fat?’ Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3267
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ بْنُ قُدَامَةَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْمُعْتَمِرِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنَّا فِي جَنَازَةٍ فِي الْبَقِيعِ فَأَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَلَسَ وَجَلَسْنَا مَعَهُ وَمَعَهُ عُودٌ يَنْكُتُ بِهِ فِي الْأَرْضِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ مَا مِنْ نَفْسٍ مَنْفُوسَةٍ إِلَّا قَدْ كُتِبَ مَدْخَلُهَا فَقَالَ الْقَوْمُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا نَتَّكِلُ عَلَى كِتَابِنَا فَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ فَإِنَّهُ يَعْمَلُ لِلسَّعَادَةِ وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الشَّقَاءِ فَإِنَّهُ يَعْمَلُ لِلشَّقَاءِ قَالَ بَلْ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ أَمَّا مَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ فَإِنَّهُ يُيَسَّرُ لِعَمَلِ السَّعَادَةِ وَأَمَّا مَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الشَّقَاءِ فَإِنَّهُ يُيَسَّرُ لِعَمَلِ الشَّقَاءِ ثُمَّ قَرَأَ{ فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Mohammed bin Basyyar] al à dit [Abdur Rahman bin Mahdi] al à contât [Zaidah bin Qudamah] di [Mansur bin Al Mutamir] di [Sad bin Ubaidah] di [Abu Abdur Rahman Come Sulami] di [Ali Radlia]hu; o jerin dongje dal cuarp a Baqi’. Alore il Profete al vignì e si sielzè, nô o si jerin sielzûts cun lui. Al puartà un ram che al colpè par tiere. Alore al alçà il cjâf al cîl, e al disè; nissune anime e je stade dade fiât ma e je stade scrite dulà che e sarà metude. Alore la int e diseve; ‘O Messazîr di Allah, no si afidìn dome ai nestris regjistris par che cui che al è tra chei che a saran feliçs al fasarà lis buinis azions pe felicitât? . E cui che al è tra chei che a saran miserabii al fasarà la caritât pe miserie? . Al disè: ‘Oh, ma fâ la caritât, parcè che dut al sarà plui facil. Par ce che al rivuarde la persone che e sarà feliç, al sarà plui facil par lui fâ la felicitât, e par cui che al sarà infelic, al sarà plui facil par lui fâ la miserie. Po dopo al leè lis peraulis di Allah: Par ce che al rivuarde la persone che e dâ -la sô ricjece inte strade di Allah- e e je pietose, e e ricef la miôr ricumpense -il cîl-, alore Noi i prepararìn une strade facile. Par ce che al rivuarde chei che a son cjacaris e a crodin jessi avonde e a refudin la miôr ricumpense, alore O lis prepararìn - une strade dificile - intal futûr'. -QS. Dut il 5-10-. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3268
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ جُنْدَبٍ الْبَجَلِيِّ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَارٍ فَدَمِيَتْ أُصْبُعُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ أَنْتِ إِلَّا إِصْبَعٌ دَمِيتِوَفِي سَبِيلِ اللَّهِ مَا لَقِيتِقَالَ وَأَبْطَأَ عَلَيْهِ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ قَدْ وُدِّعَ مُحَمَّدٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ وَالثَّوْرِيُّ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ
Al à dit [Ibn Abu Umar] al à dit [Sufyan bin Uyainah] di [Al Aswad bin Qais] di [Jundab Al Bajali], al à dit; O jeri une volte cul Profete Sallallahu Alaihi Wasallam intune grote, daspò il so dêt al jere daûr a sangjâ, daspò al à dit: ‘Tu sês dome un dêt e al sta sangjant, e inte strade di Allah tu cjatarâs ostacui’. Jundab Al Bajili al à dit; e Jibril 'alaihis salam al jere in tart par vignî daûr di lui alore i politeiscj a disevin; Mohammed al è stât lassât indaûr. Subit, Allah Ta’ala al mandà jù une rivelazion: Il to Diu no ti à bandonât e no ti -ni- odie. -QS. Aduha; 3-, al à dit Abu Isa; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan. E chest hadith al è stât contât di [Syu’ba] e [Ats Tsauri] di [Al Aswad bin Qais].
Hadith
Imam Tirmidzi : 3269
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ صَعْصَعَةَ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا عِنْدَ الْبَيْتِ بَيْنَ النَّائِمِ وَالْيَقْظَانِ إِذْ سَمِعْتُ قَائِلًا يَقُولُ أَحَدٌ بَيْنَ الثَّلَاثَةِ فَأُتِيتُ بِطَسْتٍ مِنْ ذَهَبٍ فِيهَا مَاءُ زَمْزَمَ فَشَرَحَ صَدْرِي إِلَى كَذَا وَكَذَا قَالَ قَتَادَةُ قُلْتُ لِأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ مَا يَعْنِي قَالَ إِلَى أَسْفَلِ بَطْنِي فَاسْتُخْرِجَ قَلْبِي فَغُسِلَ قَلْبِي بِمَاءِ زَمْزَمَ ثُمَّ أُعِيدَ مَكَانَهُ ثُمَّ حُشِيَ إِيمَانًا وَحِكْمَةًوَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ طَوِيلَةٌ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ وَهَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ وَفِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ
Al à contât [Mohammed bin Basyyar] al à contât [Mohammed bin Ja’far] come ancje [Ibn Abu ‘Adi] di [Al à dit bin Abu ‘Arubah] di [Qatadah] di [Anas bin Malik] di [Malik bin Sha’sha’ah] un om dal so popul che al diseve il Profete Isallah sa’allah ‘Alaillahu sa’house. son e cussience, di colp o sintivi cualchidun dî: ‘Cheste la persone, une des trê personis’. Dopo mi àn dât un vâs di aur che al veve dentri aghe di Zamzam, daspò il gno cûr al deventà viert e cussì e cussì. Qatadah al disè a Anas ben Malik; ce al vûl dî? Al disè; chest al vûl dî che il spazi al rive sot dal mê stomi. Po dopo il me cûr al fo tirât fûr e lavât cun aghe di Zamzam daspò al tornà al so puest, e jemplât di fede e savietât’. In chest hadith e je une storie lungje. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan, e al è stât contât di [Hisyam Ad Dastuwai], come ancje di [Hammam] di [Qatadah] e tra chescj hadith al è un contât di Abu Dzar.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3270
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ قَال سَمِعْتُ رَجُلًا بَدَوِيًّا أَعْرَابِيًّا يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَرْوِيهِ يَقُولُمَنْ قَرَأَ{ وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ }فَقَرَأَ{ أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ }فَلْيَقُلْ بَلَى وَأَنَا عَلَى ذَلِكَ مِنْ الشَّاهِدِينَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ إِنَّمَا يُرْوَى بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ هَذَا الْأَعْرَابِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَا يُسَمَّى
Al à contât [Ibn Abu Omar] al à contât [Sufyan] di [Isma’il bin Umayyah], al à dit; O ai sintût [un beduin] dî; O ai sintût [Abu Hurairah] contâ il hadith, al à dit; cui che al lei la letare di At Tiin al lei: ‘Nol è Allah il judizi plui just?’. -QS. Attin 8-, al varès di dî; -vêr, e o soi un di chei che a testemoniin chel-. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith che al è contât dome cun chest sanad di un om beduin di Abu Hurairah, e nol è menzonât par non.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3271
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا{ سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ }قَالَ قَالَ أَبُو جَهْلٍ لَئِنْ رَأَيْتُ مُحَمَّدًا يُصَلِّي لَأَطَأَنَّ عَلَى عُنُقِهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ فَعَلَ لَأَخَذَتْهُ الْمَلَائِكَةُ عِيَانًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ
A nus è stât contât che [Abdu bin Humaid] al à informât [Abdu Razzaq] di [Ma’mar] di [Abdul Karim Al Jazari] di [Ikrimah] di [Ibnu Abbas Radliallahu Anhuma], in rivuart ae citazion dal verset; ‘O clamarìn l’Anjel Zabainiyah’ -QS. Al’alaq 18-, al disè; Abu Jahl al disè; Se o ves viodût Mohammed preâ, o varès di sigûr cjaminât sul cuel. Alore il Profete al disè: ‘Se al ves fat cussì, i angei a lu varessin colpît in mût clâr’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3272
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فَجَاءَ أَبُو جَهْلٍ فَقَالَ أَلَمْ أَنْهَكَ عَنْ هَذَا أَلَمْ أَنْهَكَ عَنْ هَذَا أَلَمْ أَنْهَكَ عَنْ هَذَا فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَزَبَرَهُ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ إِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا بِهَا نَادٍ أَكْثَرُ مِنِّي فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ }فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَوَاللَّهِ لَوْ دَعَا نَادِيَهُ لَأَخَذَتْهُ زَبَانِيَةُ اللَّهِقَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ وَفِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
Al à dit [Abu Said Al Asyaj] al à dit [Abu Khalid Al Ahmar] di [Abu Daud bin Abu Hindun] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas], al à dit; Il Profete al jere daûr a preâ une volte, daspò al vignì Abu Jahl e al disè; No ti ai proibît di fâ chest? No ti ai proibît di fâ chest? No ti ai proibît di fâ chest? Alore il Profete al le e al urlà a lui, alore Abu Jahl al disè; “Tu cognossis che nissun al à une comunitât di discors plui grande di me”. All’incuntrari Allah al à palesât il verset: Duncje lassâlu clamâ il so grup -par judâlu-, plui indenant O clamarìn l’anel Zabaniyah’. -QS. Al’alaq 17-18-, al à dit Ibn Abbas; Par Allah, se al clame il so grup, al sarà di sigûr torturât dal anjâl de Zabaniyah di Allah. Abu Isa al disè; Chest hadis al è un hadis autentic di Hasan Gharib. E jenfri chescj hadith al è un contât di Abu Hurairah Radliallahu Anhu.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3273
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ الْفَضْلِ الْحُدَّانِيُّ عَنْ يُوسُفَ بْنِ سَعْدٍ قَالَقَامَ رَجُلٌ إِلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ بَعْدَ مَا بَايَعَ مُعَاوِيَةَ فَقَالَ سَوَّدْتَ وُجُوهَ الْمُؤْمِنِينَ أَوْ يَا مُسَوِّدَ وُجُوهِ الْمُؤْمِنِينَ فَقَالَ لَا تُؤَنِّبْنِي رَحِمَكَ اللَّهُ فَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُرِيَ بَنِي أُمَيَّةَ عَلَى مِنْبَرِهِ فَسَاءَهُ ذَلِكَ فَنَزَلَتْ{ إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ }يَا مُحَمَّدُ يَعْنِي نَهْرًا فِي الْجَنَّةِ وَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ{ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ }يَمْلِكُهَا بَعْدَكَ بَنُو أُمَيَّةَ يَا مُحَمَّدُقَالَ الْقَاسِمُ فَعَدَدْنَاهَا فَإِذَا هِيَ أَلْفُ شَهْرٍ لَا يَزِيدُ يَوْمٌ وَلَا يَنْقُصُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ الْقَاسِمِ بْنِ الْفَضْلِ وَقَدْ قِيلَ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ الْفَضْل عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَازِنٍ وَالْقَاسِمُ بْنُ الْفَضْلِ الْحُدَّانِيُّ هُوَ ثِقَةٌ وَثَّقَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَيُوسُفُ بْنُ سَعْدٍ رَجُلٌ مَجْهُولٌ وَلَا نَعْرِفُ هَذَا الْحَدِيثَ عَلَى هَذَا اللَّفْظِ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
Al à dit [Mahmud bin Ghailan] al à dit [Abu Daud Ath Thayalisi] al à dit [Al Qasim bin Al Fadhl Al Huddani] di [Yusuf bin Sa’d], al à dit; un om si è alçât cuintri [Al Hasan bin Ali] dopo vê cjapât lealtât a Muawiyah, daspò al à dit: tu âs maculât lis faciis dai crodints, o al à dit; O chel che al mace lis faciis dai crodints! Cussì al disè; no mi criticâ, che Allah al vedi pietât di te. Di fat, il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al mostrà une volte i Omayyadis sul pulpit, e chest lu fasè inmalincunî. Po dopo al è vignût jù il verset: ‘Invezit, O vin dât Al Kautsar’. O Mohammed, Al Kautsar al è il flum tal Cîl. E chest verset al fo rivelât: ‘Invezit, O lu vin mandât jù - il Coran - inte gnot de glorie. E tu cognossis ce che e je la gnot di glorie? La gnot di glorie e je miôr di mil mês’. -QS. Alqadar 1-3-, chê gnot e apartignirà ai Omeiadis dopo di te, o Mohammed. Al Qasim al à dit; O lu vin calcolât e al è vignût fûr che la gnot e jere di mil agns, ni aumentant ni diminuint. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib, no lu cognossin fûr di cheste bande, dal hadith di Al Qasim ben Al Fadhl, e cualchidun al dîs di Al Qasim ben Al Fadhl di Yusuf bin Mazin e Al Qasim bin Al Fadhl Al Haddani al jere une persone tsiqah, intant che i fo dât di Yaman Said biqadi. Yusuf bin Sa’d al jere une persone scognossude. E no cognossin chest hadith cun chest lafazh fûr che di cheste bande.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3274
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدَةَ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ وَعَاصِمٍ هُوَ ابْنُ بَهْدَلَةَ سَمِعَا زِرَّ بْنَ حُبَيْشٍ وَزِرُّ بْنُ حُبَيْشٍ يُكْنَى أَبَا مَرْيَمَ يَقُولُ قُلْتُ لِأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ إِنَّ أَخَاكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُ مَنْ يَقُمْ الْحَوْلَ يُصِبْ لَيْلَةَ الْقَدْرِفَقَالَ يَغْفِرُ اللَّهُ لِأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَقَدْ عَلِمَ أَنَّهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ وَأَنَّهَا لَيْلَةُ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ وَلَكِنَّهُ أَرَادَ أَنْ لَا يَتَّكِلَ النَّاسُ ثُمَّ حَلَفَ لَا يَسْتَثْنِي أَنَّهَا لَيْلَةُ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ قَالَ قُلْتُ لَهُ بِأَيِّ شَيْءٍ تَقُولُ ذَلِكَ يَا أَبَا الْمُنْذِرِ قَالَ بِالْآيَةِ الَّتِي أَخْبَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ بِالْعَلَامَةِ أَنَّ الشَّمْسَ تَطْلُعُ يَوْمَئِذٍ لَا شُعَاعَ لَهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât che [Ibn Abu Umar] al à contât [Sufyan] di [Abda bin Abu Lubaba] e [Ashim vâl a dî Ibn Bahdalah] che a àn sintût [Zirrb Hubaisy] che i fo dât il kunya di Abu Maryam, al à dit; O ai dit a [Ubai ben Ka’ab] il to fradi Abdullah ben Mas’ud al à dit; Cui che al pree une volte al an al cjaparà il Lailatul Qadar. Alore Ubai al disè; che Allah al vedi pietât di Abu Abdur Rahman; In fat, al saveve za che Laylatul Qadar al jere intes ultimis dîs gnots dal mês di Ramadan, ven a stâi la setante seconde gnot, ma al voleve che la int no dipendeve di lui. Alore al jurà e nol disè che Diu al voleve, che chê gnot e jere la vincjesime gnot. Zirr al disè; O lu ai dit; Su cuale base tu disès cussì, o Abu Al Mundzir? Al disè; cuntun segn che al jere stât segnalât dal Profete o cuntun segn che il soreli che al jeve chê dì nol veve lûs. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3275
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ قَال سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا خَيْرَ الْبَرِيَّةِ قَالَ ذَلِكَ إِبْرَاهِيمُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Mohammed ben Basyyar] al à dit [Abdur Rahman ben Mahdi] al à contât [Sufyan] di [Al Mukhtar ben Fulful], al à dit; O ai sintût [Anas bin Malik], al à dit; un om al disè al profete; oh la miôr persone. Lui al rispuindè: ‘La miôr persone e je Ibrahim’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3276
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ الْآيَةَ{ يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا }قَالَ أَتَدْرُونَ مَا أَخْبَارُهَا قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ أَخْبَارَهَا أَنْ تَشْهَدَ عَلَى كُلِّ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ بِمَا عَمِلَ عَلَى ظَهْرِهَا تَقُولُ عَمِلَ يَوْمَ كَذَا كَذَا وَكَذَا فَهَذِهِ أَخْبَارُهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ
Al à dit [Suwaid bin Nasr] al à dit [Abdullah bin Al Mubarak] al à dit [Said bin Abu Ayyub] di [Yahya bin Abu Sulaiman] di [Al Maqburi] di [Abu Hurairah Radliallahu Anhu], al à dit; Il Rasulullah al leè chest verset: In chel dì la tiere e contà lis sôs notis. Al disè: ‘Savês ce che e je la notizie?’. I amîs a disevin; Allah e il So Messazîr a san miôr. Al disè: ‘Invezit, la notizie e je che al testemonie par ogni sclâf masculin e feminin, a rivuart di ce che al à fat par lui. La tiere e disè; al veve fat cussì intun dì cussì. Eco lis notis’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3277
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ انْتَهَى إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقْرَأُ{ أَلْهَاكُمْ التَّكَاثُرُ }قَالَ يَقُولُ ابْنُ آدَمَ مَالِي مَالِي وَهَلْ لَكَ مِنْ مَالِكَ إِلَّا مَا تَصَدَّقْتَ فَأَمْضَيْتَ أَوْ أَكَلْتَ فَأَفْنَيْتَ أَوْ لَبِسْتَ فَأَبْلَيْتَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَن صَحِيحٌ
Al à dit [Mahmud bin Ghailan] al à dit [Wahb bin Jarir] al à contât [Syu’bah] di [Qatadah] di [Mutharrif bin Abdullah bin Asy Sikhkhir] di [so pari] che al è vignût al Profete sallâllaahu ailaihi Wasallam intant che al jere daûr a lei: -QS. Azalzalah 4-, Al disè: ‘Il fi di Adam al disè; il me tesor, il me tesor. Tu no âs ricjece infûr di ce che tu âs dât in caritât e daspò tu âs capît, o ce che tu âs mangjât e daspò distrut o doprât fin che a nol è deventât obsolet'. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3278
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا حَكَّامُ بْنُ سَلْمٍ الرَّازِيُّ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قَيْسٍ عَنْ الْحَجَّاجِ عَنْ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَمَا زِلْنَا نَشُكُّ فِي عَذَابِ الْقَبْرِ حَتَّى نَزَلَتْ أَلْهَاكُمْ التَّكَاثُرُقَالَ أَبُو كُرَيْبٍ مَرَّةً عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قَيْسٍ هُوَ رَازِيٌّ وَعَمْرُو بْنُ قَيْسٍ الْمُلَائِيُّ كُوفِيٌّ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
Al à dit [Abu Kuraib] al à dit [Hakkam bin Salm Ar Razi] di [Amr bin Abu Qais] di [Al Hajjaj] di [Al Minhal bin Amr] di [Zirr bin Hubasy] di [Ali Radliallahu Anhu], al à dit; A jerin ancjemò dubis dal torment de tombe fin che no je rivade la letare -A Takaatsur-: 'Poosting al à dismenteât te'. -QS. Attakatsur 1-, Abu Kuraib al à dit une volte di [Amr bin Abu Qais Al Awal Kufi] di [Ibnu Abu Laila bin Amr]. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3279
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ{ ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنْ النَّعِيمِ }قَالَ الزُّبَيْرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيُّ النَّعِيمِ نُسْأَلُ عَنْهُ وَإِنَّمَا هُمَا الْأَسْوَدَانِ التَّمْرُ وَالْمَاءُ قَالَ أَمَا إِنَّهُ سَيَكُونُقَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ
Al à contât [Ibn Abu Umar] al à contât [Sufyan bin Uyainah] di [Mohammed bin Amr bin Alqamah] di [Yahya bin Abdur Rahman bin Hathib] di [Abdullah bin Az Zubair bin Al Awwam] di [so pari], al à dit; cuant che chest verset al è vignût jù: Alore tu saran sigûr domandâts in chel dì dai plasês -che tu ti vantis in chel mont-. -QS. 8-, al à dit Az Zubair; O Messazîr di Allah, ce plasê o domandìn? Di fat, o vin dome dôs robis neris, ven a stâi datis e aghe. Al disè: ‘Savê che chest al sucedarà’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3280
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَيَّاشٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ{ ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنْ النَّعِيمِ }قَالَ النَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ أَيِّ النَّعِيمِ نُسْأَلُ فَإِنَّمَا هُمَا الْأَسْوَدَانِ وَالْعَدُوُّ حَاضِرٌ وَسُيُوفُنَا عَلَى عَوَاتِقِنَا قَالَ إِنَّ ذَلِكَ سَيَكُونُقَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ ابْنِ عُيَيْنَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عِنْدِي أَصَحُّ مِنْ هَذَا وَسُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ أَحْفَظُ وَأَصَحُّ حَدِيثًا مِنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَيَّاشٍ
Al à contât [Abdu bin Humaid] al à contât [Ahmad bin Yunus] di [Abu Bakr bin Ayyasy] di [Mohammed bin Amr] di [Abu Salama] di [Abu Hurairah], al à dit; cuant che chest verset al fo palesât: Alore tu saran sigûr domandâts in chel dì dai plasês - che tu ti vantis di vê in chel mont -. -QS. Attakatsur 8-, Cussì la int e disè; O Messazîr di Allah, su ce plasês a nus vegnin domandâts? Di fat a son dome dôs robis neris - datis e aghe -, il nemì al ven intant che lis nestris spadis a son su lis nestris spalis. Al disè: ‘Invezit chest al sucedarà’. Abu Isa al disè; e il hadith di Ibn ‘Uyainah di Mohammed bin ‘Amr, secont me, al è plui autentic di chest hadith, e Sufyan bin ‘Uyainah al à un hadith plui memorizât e plui autentic di Abu Bakr bin ‘Ayyasy.
