Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 3221
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوانِيُّ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ صَخْرٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَكُنْتُ رَجُلًا قَدْ أُوتِيتُ مِنْ جِمَاعِ النِّسَاءِ مَا لَمْ يُؤْتَ غَيْرِي فَلَمَّا دَخَلَ رَمَضَانُ تَظَاهَرْتُ مِنْ امْرَأَتِي حَتَّى يَنْسَلِخَ رَمَضَانُ فَرَقًا مِنْ أَنْ أُصِيبَ مِنْهَا فِي لَيْلَتِي فَأَتَتَابَعَ فِي ذَلِكَ إِلَى أَنْ يُدْرِكَنِي النَّهَارُ وَأَنَا لَا أَقْدِرُ أَنْ أَنْزِعَ فَبَيْنَمَا هِيَ تَخْدُمُنِي ذَاتَ لَيْلَةٍ إِذْ تَكَشَّفَ لِي مِنْهَا شَيْءٌ فَوَثَبْتُ عَلَيْهَا فَلَمَّا أَصْبَحْتُ غَدَوْتُ عَلَى قَوْمِي فَأَخْبَرْتُهُمْ خَبَرِي فَقُلْتُ انْطَلِقُوا مَعِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُخْبِرَهُ بِأَمْرِي فَقَالُوا لَا وَاللَّهِ لَا نَفْعَلُ نَتَخَوَّفُ أَنْ يَنْزِلَ فِينَا قُرْآنٌ أَوْ يَقُولَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَةً يَبْقَى عَلَيْنَا عَارُهَا وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ فَاصْنَعْ مَا بَدَا لَكَ قَالَ فَخَرَجْتُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ خَبَرِي فَقَالَ أَنْتَ بِذَاكَ قُلْتُ أَنَا بِذَاكَ قَالَ أَنْتَ بِذَاكَ قُلْتُ أَنَا بِذَاكَ قَالَ أَنْتَ بِذَاكَ قُلْتُ أَنَا بِذَاكَ وَهَا أَنَا ذَا فَأَمْضِ فِيَّ حُكْمَ اللَّهِ فَإِنِّي صَابِرٌ لِذَلِكَ قَالَ أَعْتِقْ رَقَبَةً قَالَ فَضَرَبْتُ صَفْحَةَ عُنُقِي بِيَدِي فَقُلْتُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَا أَمْلِكُ غَيْرَهَا قَالَ صُمْ شَهْرَيْنِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ أَصَابَنِي مَا أَصَابَنِي إِلَّا فِي الصِّيَامِ قَالَ فَأَطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَقَدْ بِتْنَا لَيْلَتَنَا هَذِهِ وَحْشَى مَا لَنَا عَشَاءٌ قَالَ اذْهَبْ إِلَى صَاحِبِ صَدَقَةِ بَنِي زُرَيْقٍ فَقُلْ لَهُ فَلْيَدْفَعْهَا إِلَيْكَ فَأَطْعِمْ عَنْكَ مِنْهَا وَسْقًا سِتِّينَ مِسْكِينًا ثُمَّ اسْتَعِنْ بِسَائِرِهِ عَلَيْكَ وَعَلَى عِيَالِكَ قَالَ فَرَجَعْتُ إِلَى قَوْمِي فَقُلْتُ وَجَدْتُ عِنْدَكُمْ الضِّيقَ وَسُوءَ الرَّأْيِ وَوَجَدْتُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السَّعَةَ وَالْبَرَكَةَ أَمَرَ لِي بِصَدَقَتِكُمْ فَادْفَعُوهَا إِلَيَّ فَدَفَعُوهَا إِلَيَّقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ قَالَ مُحَمَّدٌ سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ لَمْ يَسْمَعْ عِنْدِي مِنْ سَلَمَةَ بْنِ صَخْرٍ قَالَ وَيُقَالُ سَلَمَةُ بْنُ صَخْرٍ وَيُقَالُ سَلْمَانُ بْنُ صَخْرٍ وَفِي الْبَاب عَنْ خَوْلَةَ بِنْتِ ثَعْلَبَةَ وَهِيَ امْرَأَةُ أَوْسِ بْنِ الصَّامِتِ
Al à dit che il significât al è un. A disevin; al à dit [Yazid ben Harun] al à contât [Mohammed ben Ishaq] di [Mohammed ben Amr ben Atho`] di [Sulaiman ben Yasar] di [Salamah ben Shakhr Al Ansari], al à dit; O soi un om che e je stade dade la capacitât di eseguî il jima' che no je stade dade a nissun altri che a me. Po dopo che al jentrà il mês di Ramadan, o cjalavi la mê femine fin che il mês di Ramadan al jere finît par no fâ sessu cun jè di gnot. Po dopo o ai fat cussì in mût consecutîf fin che o ai cjatât la lûs dal dì e no mi podevi permeti di lâ vie. Po dopo, cuant che al jere daûr a servîmi une gnot al vignì fûr di lui alc di colp, cussì o ai fat sessu cun lui. Po dopo, a buinore o jeri lât a cjatâ la mê int e o ai contât lis gnovis notis. O dîs; Vignî cun me al Rasulullah Sallallahu Alahi Wasallam fin che no lu conti il me câs. Alore a disèrin; No, par Allah, no lu fasarin. O sin preocupâts che il Coran al vegni rivelât su di nô o che il Profete sallallaahu alaihi wasallam al fevelarà di nô, la disgracie di cui e restarà cun nô. Ma tu vâs e fâ cemût che tu volis. Dopo o jessì e o jeri lât al Messazîr di Allah e i contà lis gnovis notis. Dopo al disè: ‘Tu lu âs fat?’. O dîs; O lu ai fat. Al disè: ‘Lu âs fat?’. O ai dit; O lu ai fat. Al disè: ‘Lu âs fat?’. O ai dit; O lu ai fat. O soi jo, duncje fâ rispietâ il cjastì di Allah su di me, parcè che invezit o sarè pazient par chel. Al disè: ‘Liberâ i sclâfs!’. Salama bin Shakhr al à dit; daspò o ai batiât la superficie dal cuel cun la man. Alore o ai dit; “No, par Chel che al à mandât te cun bontât, no ai nuie altri che chel.” Al disè: ‘Digiun par doi mês!’. O dîs; O Messazîr di Allah, nol è sucedût ce che al è sucedût a me fûr che cuant che o jeri daûr a digiunâ? . Al disè: ‘Nurî sessante personis puaris!’. O dîs; Par Chel che al à mandât cun la veretât, o vin passât la gnot cence mangjâ. Al disè: ‘Dopo, va ae vuardie dal Sadaqah Bani Zuraiq, dîi di dâti e di mangjâ a sessante personis puaris une date wasaq, daspò doprâ il rest par judâti e la tô famee’. Salama bin Shakhr al à dit; alore o tornà al me popul e o disè; O ai sperimentât stretece e coments cjatîfs de bande di te, al contrari, o ai cjatât spaziositât e benedizions de bande dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Al ordenà di dâmi la tô almose, duncje consegnâmi la almose. Dopo a mi lu àn dât. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith di Hasan. Mohammed al disè; No crôt che Sulaiman ben Yasar al vedi sintût fevelâ di Salama ben Shakhr. Al disè; cualchidun al dîs; al è Salama bin Shakhr cualchidun al dîs; Salman ben Shacr. E tal cjapitul di Khaulah bint Tsa’labah e je la femine di Aus bin Ash Shamit.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3222
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ الثَّوْرِيِّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَلْقَمَةَ الْأَنْمَارِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَاجَيْتُمْ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَةً }قَالَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَرَى دِينَارًا قُلْتُ لَا يُطِيقُونَهُ قَالَ فَنِصْفُ دِينَارٍ قُلْتُ لَا يُطِيقُونَهُ قَالَ فَكَمْ قُلْتُ شَعِيرَةٌ قَالَ إِنَّكَ لَزَهِيدٌ قَالَ فَنَزَلَتْ{ أَأَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَاتٍ }الْآيَةَ قَالَ فَبِي خَفَّفَ اللَّهُ عَنْ هَذِهِ الْأُمَّةِقَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَمَعْنَى قَوْلِهِ شَعِيرَةٌ يَعْنِي وَزْنَ شَعِيرَةٍ مِنْ ذَهَبٍ وَأَبُو الْجَعْدِ اسْمُهُ رَافِعٌ
Al à dit [Sufyan bin Waki’] al à dit [Yahya bin Adam] al à dit [‘Ubaidullah Al Taja’i] di [Ats Tsauri] di [Usman bin Al Mughirah Ats Tsaqafi] di [Salim bin Abu Al Ja’d] di [Ali bin Abu Albi] cuant che al fo rivelât il verset: ‘O voi che o crodevin, cuant che o vês une discussion speciâl cul Messazîr, o varessin di dâ la almose - ai puars - prin di chê discussion’. -QS. Almujadilah 12-, il Profete al à dit: ‘Ce pensis di un dinar?’. O dîs; no saran bons di fâlu. Al disè: “Mez dinar?” O dîs; no saran bons di fâlu. Al disè: ‘Cjant?’. O dîs; il pês di un grant di forment. Lui al disè: ‘Pardabon tu sês une persone banal’. Ali al disè; alore al vignì jù il verset: ‘A vês pôre di -deventâ puar- parcè che tu âs dât la almose prime di tignî discussions cul Messazîr? Duncje se no lu fâs e Allah al à dât il pentiment, alore preâ, paiâ la zakat, obedî a Allah e al So Messazîr; e Allah al è Oniscient di ce che tu fâs’. -QS. 13-, al à dit Ali; par vie di me, Allah al à dât solêf a chest popul. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith di Hasan Gharib, di fat o lu cognossin di cheste bande. Intant, il significât des peraulis; sya'irah al è il pês di un grant di aur. Il non di Abu Al Ja’d al jere Rafi’.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3223
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ شَيْبَانَ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ يَهُودِيًّا أَتَى عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ فَقَالَ السَّامُ عَلَيْكُمْ فَرَدَّ عَلَيْهِ الْقَوْمُ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تَدْرُونَ مَا قَالَ هَذَا قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ سَلَّمَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ لَا وَلَكِنَّهُ قَالَ كَذَا وَكَذَا رُدُّوهُ عَلَيَّ فَرَدُّوهُ قَالَ قُلْتَ السَّامُّ عَلَيْكُمْ قَالَ نَعَمْ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ إِذَا سَلَّمَ عَلَيْكُمْ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَقُولُوا عَلَيْكَ مَا قُلْتَ قَالَ{ وَإِذَا جَاءُوكَ حَيَّوْكَ بِمَا لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللَّهُ }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Abdu bin Humaid] al à contât [Yunus] di [Syaiban] di [Qatadah] al à contât [Anas bin Malik] che un ebreu al vignì al Profete e ai siei compagns e daspò al disè; Come Saamu 'alaicum. Dopo la int e à rispuindût. Alore il Profete al domandà: “Savês ce che al à dit?” A disevin; Allah e il So Messazîr a san miôr, o Profete di Allah. Al disè: ‘No, ma al à dit cussì e cussì, par plasê arestâmi l’ebreu’. Dopo a àn arestât l’ebreu e lu àn sburtât denant dal Rasulullah. Al lu interogà domandant: ‘Tu âs dit; Come Saamu 'alaicum?' -muart a te-? Al disè; sì. Il Profete al à dit in chel timp: ‘Cuant che un des personis dal libri al ti salude alore dî; 'alaika e je une vore biele'. -ancje a te che tu âs dit che- Al à let il verset: ‘E cuant che a rivin daûr di te, a ti saludin cuntun salût che nol è prescrit di Allah par te’. -QS. 8-, al à dit Abu Isa; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3224
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَحَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ وَقَطَّعَ وَهِيَ الْبُوَيْرَةُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Qutaibah] al à dit [Al Laits] di [Nafi’] di [Ibn Umar Radliallahu Anhuma], al à dit; Al brusà il palm di dat di Bani An Nazhir e lu taià e l’arbul al fo a Al Buwairah. Alore Allah al à palesât il verset: ‘Cjase ce che tu taiis di un arbul di dat - che al aparten ai increduls - o che tu lassis - cressi - in pins sul so arbul, alore - dut chel - al è cul permès di Allah; e parcè che Al vûl dâ umiliazion ai malvadis’. -QS. Alhasir 5-, al à dit Abu Isa; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3225
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ{ مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا }قَالَ اللِّينَةُ النَّخْلَةُ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ قَالَ اسْتَنْزَلُوهُمْ مِنْ حُصُونِهِمْ قَالَ وَأُمِرُوا بِقَطْعِ النَّخْلِ فَحَكَّ فِي صُدُورِهِمْ فَقَالَ الْمُسْلِمُونَ قَدْ قَطَعْنَا بَعْضًا وَتَرَكْنَا بَعْضًا فَلَنَسْأَلَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ لَنَا فِيمَا قَطَعْنَا مِنْ أَجْرٍ وَهَلْ عَلَيْنَا فِيمَا تَرَكْنَا مِنْ وِزْرٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا }الْآيَةَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَرَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ مُرْسَلًا وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي بِذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلًا قَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعَ مِنِّي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ هَذَا الْحَدِيثَ
Al à dit [Al Hasan bin Muhammad Az Za'farani] al à dit ['Affan bin Muslim] al à dit [Hafsh bin Ghiyats] al à dit [Habib bin Abu 'Amrah] di [Said bin Jubair] di [Ibn Abbas] in rivuart aes peraulis di Allah. -al aparten ai increduls- o che tu lassis -cressi- in pins sul so arbul, alore -dut chel- al è cul permès di Allah; e parcè che Al vûl dâ umiliazion ai malvadis’. -QS. Alhasyr 5-, Al disè: Ce che Allinah al voleve dî al jere il palm di dat. E l’intenzion di umiliâ i malvadis e je ‘I amîs ju àn puartâts jù des lôr fuartecis’. Ibn Abbas al disè; e a forin ordenâts di taiâ lis palmis di dat. Alore a si sintevin dubiôs, alore i musulmans a disevin; o vin taiât cualchidun e lassât cualchidun, di fat o domandarìn al Rasulullah; O cjapin cualchi ricompense par ce che o taiìn? E o cjapin il pecjât par ce che o permetìn? Alore Allah Ta’ala al à palesât il verset: ‘Cjase ce che tu taiis di une palme di dat - che e aparten ai increduls - o che tu lassis - cressi - in pins sul arbul, alore - dut chel - al è cul permès di Allah; e parcè che Al vûl dâ umiliazion ai malvadis’. -QS. Alhasir 5-, al à dit Abu Isa; Chest hadith al è un hadith di Hasan Gharib, e cualchidun di lôr al à contât chest hadith di Hafsh bin Ghiyats di Habib bin Abu 'Amrah di Said bin Jubair tal mursal, e no lu à menzonât di Ibn Abbas. Al à contât chest [Abdullah bin Abdur Rahman] al à contât [Harun bin Muawiyah] di [Hafsh bin Ghiyats] di [Habib bin Abu 'Amrah] di [Said bin Jubair] dal Profete sallam in mût murâl. Abu Isa al disè; Mohammed bin Isma’il al lu à menzonât di me.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3226
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ بَاتَ بِهِ ضَيْفٌ فَلَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ إِلَّا قُوتُهُ وَقُوتُ صِبْيَانِهِ فَقَالَ لِامْرَأَتِهِ نَوِّمِي الصِّبْيَةَ وَأَطْفِئِي السِّرَاجَ وَقَرِّبِي لِلضَّيْفِ مَا عِنْدَكِ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ{ وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ }هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
A nus è stât contât [Abu Kuraib] al à contât [Waki’] di [Fudhail bin Ghazwan] di [Abu Hazim] di [Abu Hurairah] che un om di jenfri i Ansar al passà la gnot cu la vignude di un ospit intant che nol veve mangjâ fûr che mangjâ pai siei fîs. Alore al disè a sô femine; meti i fruts a durmî, e sflandôr lis lûs e servî ce che tu âs ai ospits. Po dopo chest verset al è vignût jù: ‘E a àn metût -i Muhajirin- prin di lôr, ancje se a jerin in dificoltât’. -QS. Alhasyr verset 9-, chest hadith al è un hadith hasan shahih.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3227
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ هُوَ ابْنُ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ قَال سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ يَقُولُبَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ بْنَ الْأَسْوَدِ فَقَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ فِيهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا فَأْتُونِي بِهِ فَخَرَجْنَا تَتَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى أَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ فَقَالَتْ مَا مَعِي مِنْ كِتَابٍ فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ قَالَ فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا قَالَ فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ بِمَكَّةَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا هَذَا يَا حَاطِبُ قَالَ لَا تَعْجَلْ عَلَيَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِمَكَّةَ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنْ نَسَبٍ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ فِيهِمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي وَمَا فَعَلْتُ ذَلِكَ كُفْرًا وَلَا ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلَا رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا فَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ قَالَ وَفِيهِ أُنْزِلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ }السُّورَةَقَالَ عَمْرٌو وَقَدْ رَأَيْتُ ابْنَ أَبِي رَافِعٍ وَكَانَ كَاتِبًا لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِيهِ عَنْ عُمَرَ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَرَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ هَذَا الْحَدِيثَ نَحْوَ هَذَا وَذَكَرُوا هَذَا الْحَرْفَ وَقَالُوا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ وَقَدْ رُوِيَ أَيْضًا عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ ذَكَرَ بَعْضُهُمْ فِيهِ فَقَالَ لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُجَرِّدَنَّكِ
Al à contât [Ibn Abu Umar] al à contât [Sufyan] di [‘Amr bin Dinar] di [Al Hasan bin Mohammed vâl a dî Al Hanafiyah] di [‘Ubaidullah bin Abu Rafi’], al à dit; O ai sintût [Ali bin Abu Talib] dî; Il Rasulullah al à mandât, ven a stâi jo, Az Zubair e Al Miqdad bin Al Aswad. Al disè: ‘Vai fin che no rivis intun lûc clamât Raudhah Khakh, parcè che invezit e je une femine che e puarte une letare, daspò cjapale di jê e puartale a me’. Dopo o jerin jessûts e i nestris cjavâi a galopavin fin che o rivàrin a Raudhah Khah, e al somee che o vin cjatât une femine, daspò o vin dit; tirâ fûr la letare! Alore la femine e disè; No ai puartât une letare. Alore o disìn; ti âs tirât fûr pardabon la letare o ti âs tirât vie i vistîts! Ali al disè; alore la femine e tirà fûr la letare dai siei cjavei intreçâts -bun, bun-. Ali al disè; daspò o vin arestât la femine al Rasulullah Sallam e al è vignût fûr che la letare e jere di Hathib bin Abu Balta’ah ai politeiscj de Meche, al à comunicât lôr di cualchi afârs dal Profete Sallam. Alore al disè: “Cje al è chest, o Hathib?” Hathib al disè; No sburtâmi a punimi, o Messazîr di Allah! Di fat, o jeri une persone che e viveve jenfri il popul coraish e no jeri un dai lôr dissendents, invezit chei che a jerin cun te di jenfri i muhajirin a vevin parincj cun cui a protezevin lis lôr fameis e proprietâts a Meche. E o voleve, ancje se no vevi dissendence cun lôr, dâ un servizi par mantignî la mê afinitât, e o lu fasevi no parcè che o jeri un infedel e o lassà la mê religjon e no parcè che o jeri content de incredulitât dopo la rivade dal Islam. Alore il Profete al disè: al veve reson. Alore Umar bin Al Khathab Radliallahu Anhu al disè; Lassâmi taiâ il cuel di chest ipocrite, o Messazîr di Allah! Alore il Profete sallallaahu alaihi wasallam al disè: ‘Invezit al à partecipât ae bataie di Badr, tu cognossis che al è pussibil che Allah al cjalà l’Espert di Badr e al disè: ‘Fâ come che tu volis, pardabon o ai perdonat i tôs pecjâts?’. Ali al disè; alore cheste letare e je vignude jù a rivuart di Hathib bin Abu Balta’ah: ‘O tu che tu crodis, no cjapâ i Miei nemîs e i tôs nemîs come amìs leâi’. -QS. 1-, ‘Amr al à dit; Par ce che o sai, Ibn Abu Rafi’ al jere il segretari di Ali bin Abu Talib. Chest hadith al è un hadith hasan sahih, e al ven di Omar e Jabir bin Abdullah, e no dome une persone e à contât chest hadith di Sufyan bin Uyainah cussì. E a àn dit cun chest editoriâl: tu tirâs fûr pardabon la letare o ti tirâs vie i vistîts! E al è stât ancje contât di [Abu Abdur Rahman As Sulami] di [Ali] come chest hadith, cualchidun di lôr al à menzonât a lui: pardabon tu fâs fûr la letare o o ti disvistirìn dai vistîts.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3228
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْتَحِنُ إِلَّا بِالْآيَةِ الَّتِي قَالَ اللَّهُ{ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ }الْآيَةَقَالَ مَعْمَرٌ فَأَخْبَرَنِي ابْنُ طَاوُوسٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ مَا مَسَّتْ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَ امْرَأَةٍ إِلَّا امْرَأَةً يَمْلِكُهَا قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Abdu bin Humaid] al à dit [Abdur Razzaq] di [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Urwah] di [Aisyah], al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam nol à provât fûr che cul verset che Allah al à dit, ven a stâi: ‘Cuant che a rivin a te feminis crodintis che a ti impegnin lealtât. .'. -QS. 12-, [Ma’mar] al à dit; mi veve informât [Ibn Thawus] di [so pari], al disè; La man dal Rasulullah Sallam no tocà la man di une femine fûr che la femine cun cui al veve un contrat - la sô femine -. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3229
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّيْبَانِيُّ قَال سَمِعْتُ شَهْرَ بْنَ حَوْشَبٍ قَالَ حَدَّثَتْنَا أُمُّ سَلَمَةَ الْأَنْصَارِيَّةُ قَالَتْقَالَتْ امْرَأَةٌ مِنْ النِّسْوَةِ مَا هَذَا الْمَعْرُوفُ الَّذِي لَا يَنْبَغِي لَنَا أَنْ نَعْصِيَكَ فِيهِ قَالَ لَا تَنُحْنَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَنِي فُلَانٍ قَدْ أَسْعَدُونِي عَلَى عَمِّي وَلَا بُدَّ لِي مِنْ قَضَائِهِنَّ فَأَبَى عَلَيَّ فَأَتَيْتُهُ مِرَارًا فَأَذِنَ لِي فِي قَضَائِهِنَّ فَلَمْ أَنُحْ بَعْدَ قَضَائِهِنَّ وَلَا عَلَى غَيْرِهِ حَتَّى السَّاعَةَ وَلَمْ يَبْقَ مِنْ النِّسْوَةِ امْرَأَةٌ إِلَّا وَقَدْ نَاحَتْ غَيْرِيقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَفِيهِ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَ عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أُمُّ سَلَمَةَ الْأَنْصَارِيَّةُ هِيَ أَسْمَاءُ بِنْتُ يَزِيدَ بْنِ السَّكَنِ
Al à dit [Abdu ben Humaid] al à dit [Abu Nu’aim] al à dit [Yazid ben Abdullah Asy Syaibani], al à dit; O ai sintût [Syahr bin Hausyab] dî; al à dit che [Ummu Salama Al Anshariyah] al à dit; une femine e disè al Messazîr di Allah; ‘Cjale ise la virtût che no merete la nestre disobedience? Al disè: ‘No cjantâ cun lamentazion’. O dîs; ‘O Messazîr di Allah, i Bani Fulan a si son unîts a corotâ la muart di me oncul, e o ai di paiâ la lôr bontât. A pâr che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al vedi refudât la mê domande, daspò o jeri lât daûr di lui une vore di voltis, daspò al mi à permetût di rispuindiju, e nol mi à lamentât di gnûf dopo vêju rispuindût, no a altris che al me ziu fin cumò. No je femine infûr di me ma e si è lamentade. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib. E a lui di Umm Athiya Radliallahu Anha. ‘Abdu bin Humaid al disè; Um Salama Al Anshariyah e je Asma e Yazid e As Sakan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3230
حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ الْفِرْيَابِيُّ حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ الْأَغَرِّ بْنِ الصَّبَّاحِ عَنْ خَلِيفَةَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ أَبِي نَصْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ إِذَا جَاءَكُمْ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ }قَالَ كَانَتْ الْمَرْأَةُ إِذَا جَاءَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِتُسْلِمَ حَلَّفَهَا بِاللَّهِ مَا خَرَجْتُ مِنْ بُغْضِ زَوْجِي مَا خَرَجْتُ إِلَّا حُبًّا لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
Al à contât [Salamah bin Syu’aib] al à contât [Mohammad bin Yusuf Al Firyabi] al à contât [Qais bin Ar Rabi’] di [Al Agharr bin Shabbah di Cenere] di [Califah bin Hushain] di [Abu Nashr] di [Ibn Bin Abbas il: migrâ a te, alore tu âs di testâ la tô fede. lôr'. -QS. 10-, Al disè; cuant che une femine e rivà al Profete par convertîsi al Islam, al jurà un jurament in non di Allah par dî; No lassarò cjase dome parcè che il me om al è rabiôs, no lassarò cjase fûr che pe reson di amâ Allah e il So Messazîr. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3231
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ قَالَقَعَدْنَا نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَذَاكَرْنَا فَقُلْنَا لَوْ نَعْلَمُ أَيَّ الْأَعْمَالِ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ لَعَمِلْنَاهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ }قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ فَقَرَأَهَا عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَبُو سَلَمَةَ فَقَرَأَهَا عَلَيْنَا ابْنُ سَلَامٍ قَالَ يَحْيَى فَقَرَأَهَا عَلَيْنَا أَبُو سَلَمَةَ قَالَ ابْنُ كَثِيرٍ فَقَرَأَهَا عَلَيْنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَقَرَأَهَا عَلَيْنَا ابْنُ كَثِيرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ خُولِفَ مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ فِي إِسْنَادِ هَذَا الْحَدِيثِ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ وَرَوَى ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ أَوْ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ وَرَوَى الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ نَحْوَ رِوَايَةِ مُحَمَّدِ بْنِ كَثِيرٍ
Al à dit [Abdullah ben Abdur Rahman] al à dit [Mohammed ben Katsir] di [Al Auza’i] di [Yahya ben Abu Katsir] di [Abu Salama] di [Abdullah ben Salam], al à dit; O jerin cualchidun dai amìs dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam daspò o fevelavin un cun chel altri, o disìn; Oh, se o savessin cuale pratiche e je plui amade di Allah Ta’ala, o la praticaressin cun sigurece. Alore Allah Ta’ala al à palesât il verset: ‘Al à glorificât Allah dut ce che al è tai cîi e dut ce che al è su la tiere; e Al è il Plui Potent, il Plui Savi. O crodints, parcè che o dîs alc che no fâs? Al è un grant odi denant di Allah che tu disès ce che no tu fâs. -QS. Cenere; 1-2-, al à dit Abdullah; alore il Rasulullah Sallam al ne à let. Abu Salama al disè; alore Ibn Salam al ne lu leè. Yahya al disè; alore Abu Salama al ne lu leè. Ibn Kasir al disè; alore Al Auza’i al ne leè e Mohammed al ne leè. Abdullah al disè; alore Ibn Kathir al ne lu leè. Abu Isa al disè; Mohammed bin Kathir al è stât contradît in chest hadith di Al Auza’i. E [Ibn Al Mubarak] al à contât di [Al Auza’i] di [Yahya bin Abu Kathir] di [Hilal bin Abu Maimunah] di [Atho bin Yasar] di [Abdullah bin Salam] o di [Abu Salamah] di [Abdullah bin Salam]. E [Al Walid bin Muslim] al à contât chest hadith di [Al Auza’i] come contât di Mohammed bin Kathir.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3232
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي ثَوْرُ بْنُ زَيْدٍ الدِّيْلِيُّ عَنْ أَبِي الْغَيْثِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أُنْزِلَتْ سُورَةُ الْجُمُعَةِ فَتَلَاهَا فَلَمَّا بَلَغَ{ وَآخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْ }قَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِنَا فَلَمْ يُكَلِّمْهُ قَالَ وَسَلْمَانُ الْفَارِسِيُّ فِينَا قَالَ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى سَلْمَانَ يَدَهُ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ كَانَ الْإِيمَانُ بِالثُّرَيَّا لَتَنَاوَلَهُ رِجَالٌ مِنْ هَؤُلَاءِثَوْرُ بْنُ زَيْدٍ مَدَنِيٌّ وَثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ شَامِيٌّ وَأَبُو الْغَيْثِ اسْمُهُ سَالِمٌ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُطِيعٍ مَدَنِيٌّ ثِقَةٌ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ هُوَ وَالِدُ عَلِيِّ بْنِ الْمَدِينِيِّ ضَعَّفَهُ يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ
Al à dit [Ali bin Hujr] al à dit [Abdullah bin Ja’far] al à dit a mi [Tsaur bin Zaid Ad Dili] di [Abu Al Ghaits] di [Abu Hurairah], al à dit; o jerin dongje dal Rasulullah Sallam cuant che e fo revelade la Sura Al Jumu’ah, daspò al la leè. Cuant che al jere rivât aes peraulis: ‘E -ancje- a altris personis di chês che no jerin stadis imparintadis cun lôr. E Lui al è il Plui Potent, il Plui Savi’. -QS. Aljuma 3-, Un om al disè; O Messaçâr di Allah, cui che a son chei che no son parincj di nô? Po dopo nol à rispuindût intant che Salman Al Farisi al jere cun nô. Abu Uraira al disè; Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al metè la man su Salman e al disè: ‘Par Chel che inte sô man e je la mê anime, se la fede e fos intun grup di stelis, e sarès di sigûr cjapade des personis. Jenfri di lôr a son il zar ben Zaid Madani e il zar ben Yazid Syami, Abu Al Ghaits che a si clame Salim, un ex sclâf di Abdullah ben Muthi’ Madani, che al jere une persone tsiqah. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib, e Abdullah ben Jafar al è il pari di Ali ben Al Madini, al è stât contât di Yahya ben Ma’in. E chest hadith al è stât contât di Abu Hurairah dal Profete di chê altre bande.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3233
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَبَيْنَمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ قَائِمًا إِذْ قَدِمَتْ عِيرُ الْمَدِينَةِ فَابْتَدَرَهَا أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ إِلَّا اثْنَا عَشَرَ رَجُلًا فِيهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَنَزَلَتْ الْآيَةَ{ وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْوًا انْفَضُّوا إِلَيْهَا وَتَرَكُوكَ قَائِمًا }قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Ahmad bin Mani’] al à dit [Husyaim] al à dit [Hushain] di [Abu Sufyan] di [Jabir], al à dit; Cuant che il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al predicave il so sermon il vinars in pins, al rivà di colp un grup di camêi di Medine che a puartavin bens, daspò i compagns a si sburtarin a saludâlu fin che no restà nissun fûr che dodis personis, tra di lôr Abu Bakr e Umar. E il verset al vignì jù: ‘E cuant che a viodin afârs o zûcs, a si disperdin par lâ daûr di lôr e a ti lassin in pins -predicant-’. -QS. Aljuma 11-, al à dit Abu Isa; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan. Al à dit [Ahmad bin Mani’] al à dit [Husyaim] al à dit [Hushain] di [Salim bin Abu Al Ja’d] di [Jabir] dal Profete sallam cussì. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3234
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ قَالَكُنْتُ مَعَ عَمِّي فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ ابْنَ سَلُولٍ يَقُولُ لِأَصْحَابِهِ{ لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا }وَ{ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لِيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ }فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَمِّي فَذَكَرَ ذَلِكَ عَمِّي للنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَانِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثْتُهُ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ وَأَصْحَابِهِ فَحَلَفُوا مَا قَالُوا فَكَذَّبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَدَّقَهُ فَأَصَابَنِي شَيْءٌ لَمْ يُصِبْنِي قَطُّ مِثْلُهُ فَجَلَسْتُ فِي الْبَيْتِ فَقَالَ عَمِّي مَا أَرَدْتَ إِلَّا أَنْ كَذَّبَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَقَتَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ }فَبَعَثَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَهَا ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ صَدَّقَكَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Abdu ben Humaid] al à dit [‘Ubaidullah ben Musa] di [Israel] di [Abu Ishaq] di [Zaid ben Arqam], al à dit; O jeri cun me ziu, daspò o ai sintût Abdullah bin Ubai bin Salul dî ai siei amìs; No dâ la spese ae int -Muhajirin- che e je cul Messazîr di Allah fintant che a no si disperdin -lassâ il Messazîr di Allah-. In fat, se o fossin tornâts a Medine, i fuarts a varessin mandât vie i debii. -QS. Almunafiqun 7-8-, Dopo o ai contât chest a mio ziu e mio ziu al à contât chest al Profete. Alore il Profete al mi à clamât e o ai contât di chest. Dopo il Rasulullah al mandà un messazîr a Abdullah bin Ubai e ai siei amìs. Po dopo a zurin che no lu àn dit. Alore il Rasulullah Sallam al mi à minsonât, e invezit mi à crodût -Ubbay-, cussì mi à colpît alc che no mi jere sucedût prime. Dopo o mi soi sielzût a cjase, alore il me ziu al disè; No volês nuie di altri che che il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al minsonàs e al sarà rabiôs cun te. Alore Allah Ta’ala al à palesât il verset: ‘Cuant che a son rivâts i ipocrits. .'. -QS. Almunaficun. 1-, Alore il Rasulullah al à mandât un messazîr a me e al à let il verset alore al à dit; pardabon Allah al à justificât. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3235
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ السُّدِّيِّ عَنْ أَبِي سَعْدٍ الْأَزْدِيِّ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ قَالَغَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ مَعَنَا أُنَاسٌ مِنْ الْأَعْرَابِ فَكُنَّا نَبْتَدِرُ الْمَاءَ وَكَانَ الْأَعْرَابُ يَسْبِقُونَّا إِلَيْهِ فَسَبَقَ أَعْرَابِيٌّ أَصْحَابَهُ فَيَسْبَقُ الْأَعْرَابِيُّ فَيَمْلَأُ الْحَوْضَ وَيَجْعَلُ حَوْلَهُ حِجَارَةً وَيَجْعَلُ النِّطْعَ عَلَيْهِ حَتَّى يَجِيءَ أَصْحَابُهُ قَالَ فَأَتَى رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ أَعْرَابِيًّا فَأَرْخَى زِمَامَ نَاقَتِهِ لِتَشْرَبَ فَأَبَى أَنْ يَدَعَهُ فَانْتَزَعَ قِبَاضَ الْمَاءِ فَرَفَعَ الْأَعْرَابِيُّ خَشَبَتَهُ فَضَرَبَ بِهَا رَأْسَ الْأَنْصَارِيِّ فَشَجَّهُ فَأَتَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ رَأْسَ الْمُنَافِقِينَ فَأَخْبَرَهُ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِهِ فَغَضِبَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ثُمَّ قَالَ لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِهِ يَعْنِي الْأَعْرَابَ وَكَانُوا يَحْضُرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ الطَّعَامِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا انْفَضُّوا مِنْ عِنْدِ مُحَمَّدٍ فَأْتُوا مُحَمَّدًا بِالطَّعَامِ فَلْيَأْكُلْ هُوَ وَمَنْ عِنْدَهُ ثُمَّ قَالَ لِأَصْحَابِهِ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ قَالَ زَيْدٌ وَأَنَا رِدْفُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ فَأَخْبَرْتُ عَمِّي فَانْطَلَقَ فَأَخْبَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَلَفَ وَجَحَدَ قَالَ فَصَدَّقَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَذَّبَنِي قَالَ فَجَاءَ عَمِّي إِلَيَّ فَقَالَ مَا أَرَدْتَ إِلَّا أَنْ مَقَتَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَذَّبَكَ وَالْمُسْلِمُونَ قَالَ فَوَقَعَ عَلَيَّ مِنْ الْهَمِّ مَا لَمْ يَقَعْ عَلَى أَحَدٍ قَالَ فَبَيْنَمَا أَنَا أَسِيرُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ قَدْ خَفَقْتُ بِرَأْسِي مِنْ الْهَمِّ إِذْ أَتَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَرَكَ أُذُنِي وَضَحِكَ فِي وَجْهِي فَمَا كَانَ يَسُرُّنِي أَنَّ لِي بِهَا الْخُلْدَ فِي الدُّنْيَا ثُمَّ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ لَحِقَنِي فَقَالَ مَا قَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ مَا قَالَ لِي شَيْئًا إِلَّا أَنَّهُ عَرَكَ أُذُنِي وَضَحِكَ فِي وَجْهِي فَقَالَ أَبْشِرْ ثُمَّ لَحِقَنِي عُمَرُ فَقُلْتُ لَهُ مِثْلَ قَوْلِي لِأَبِي بَكْرٍ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُورَةَ الْمُنَافِقِينَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Abdu bin Humaid] al à dit [‘Ubaidullah bin Musa] di [Israel] di [Come Suddi] di [Abu Sa’d Al Azdi] al à dit [Zaid bin Arqam], al à dit; o vin scombatût cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e a jerin diviers beduins cun nô, daspò o jerin lâts subit intune aghe, intant che i beduins a levin indenant di nô ae aghe, e un beduin al le indenant dai siei compagns. Dopo al jemplà il lât e al metè crets ator, e al metè sù piçui di piels fin che a rivarin i siei amìs. Zaid bin Arqam al à dit; Dopo un om ansar al vignì viers il beduin e al slungjà lis frenis dal so camêl par podê bevi, ma il beduin al jere reticent a lassâlu, cussì al gjavà vie i crets che a jerin ator de aghe, daspò il beduin al alçà il len e al colpè il cjâf dal om ansar, ferintlu. Dopo al rivà a Abdullah bin Ubai, il cjâf dai ipocrits, che prime al jere stât tra i siei amìs, e l’om i contà il so câs. Cussì Abdullah bin Ubai al si inrabià alore al disè; No dâ la spese aes personis che a son cul Messazîr di Allah fintant che a no si disperdin - lassant il Messazîr di Allah - ce che al vûl dî al è il popul beduin -. A àn frecuentât il Rasulullah Sallam intant che a mangjavin daspò Abdullah al disè; Cuant che a si jerin disperdûts de bande di Mohammed, a rivarin a Mohammed cun mangjâ fin che lui e chei che a jerin cun lui a vevin mangjât. Alore Abdullah bin Ubbay al disè ai siei amìs; In fat, se o fossin tornâts a Medine, i fuarts a varessin mandât vie i debii. Zaid al disè; In chel timp o jeri a cjaval cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e o ai sintût Abdullah bin Ubai, daspò o ai contât a mio oncul, daspò al è lât e al à contât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Po dopo al mandà un messazîr -Ubbay- po dopo al jurà e al refudà chest. Zaid al disè; alore il me ziu al vignì daûr di me e al disè; No volês nuie di altri che chel Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e i musulmans a saran rabiôs e a ti minsonaran. Zaid al disè; alore o mi sintivi trist che nissun al sintive. Al disè; cuant che o cjaminavi cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam intun viaç o jeri sonôr par vie de tristece. Di colp il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al vignì daûr di me e al mi sburtà lis orelis e al ridè denant di me, e no mi plasarès se la mê zornade in chel timp e fos scambiade cu la vite eterne in chest mont, alore Abu Bakr al mi cjatà, e al disè; Cje ti à dit il Rasulullah? O dîs; no mi à dit nuie, al à dome sburtât l’orecje e al à ridût in muse e al à dit; sburtâ sù. Dopo Umar al mi à cjatât e o ai contât ce che o vevi dit a Abu Bakr. Po dopo, a buinore il Rasulullah, al leè la letare di Al Munafiqun. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3236
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ قَال سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ كَعْبٍ الْقُرَظِيَّ مُنْذُ أَرْبَعِينَ سَنَةً يُحَدِّثُ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ قَالَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ{ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ }قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَحَلَفَ مَا قَالَهُ فَلَامَنِي قَوْمِي وَقَالُوا مَا أَرَدْتَ إِلَّا هَذِهِ فَأَتَيْتُ الْبَيْتَ وَنِمْتُ كَئِيبًا حَزِينًا فَأَتَانِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ أَتَيْتُهُ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ صَدَّقَكَ قَالَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ{ هُمْ الَّذِينَ يَقُولُونَ لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Mohammed bin Basyyar] al à dit [Ibn Abu Adi] al à contât [Syu’bah] di [Al Hakam bin Utaibah], al à dit; O ai sintût [Mohammed bin Ka’ bin Al Qurazhi] par cuarante agns contâ di [Zaid bin Arqam] Radliallahu Anhu che Abdullah bin Ubai al diseve in timp de vuere di Tabuk; In fat, se o fossin tornâts a Medine, i fuarts a varessin mandât vie i debii. Zaid bin Arqam al à dit; alore o soi rivât al Profete Sallam e o ai ripuartât chest, alore Abdullah bin Ubai al à jurât, nol à dit cussì. Alore il me popul al mi rimproverà e al disè; No volês nuie altri che difondi peteçs. Dopo o tornà a cjase e o durmì une vore trist. Alore il Profete al disè: ‘Invezit Allah al à justificât te’. Zaid al disè; alore al vignì jù chest verset: ‘A son chei che a disin; No dâ la spese ae int -Muhajirin- che e je cul Messazîr di Allah fintant che a no si disperdin -lassâ il Messazîr di Allah-'. -QS. 7-, al à dit Abu Isa; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3237
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُكُنَّا فِي غَزَاةٍ قَالَ سُفْيَانُ يَرَوْنَ أَنَّهَا غَزْوَةُ بَنِي الْمُصْطَلِقِ فَكَسَعَ رَجُلٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ الْمُهَاجِرِيُّ يَالِلْمُهَاجِرِينَ وَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ يَالِلْأَنْصَارِ فَسَمِعَ ذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا بَالُ دَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ قَالُوا رَجُلٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ كَسَعَ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعُوهَا فَإِنَّهَا مُنْتِنَةٌ فَسَمِعَ ذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولٍ فَقَالَ أَوَقَدْ فَعَلُوهَا وَاللَّهِ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعْهُ لَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ أَنَّ مُحَمَّدًا يَقْتُلُ أَصْحَابَهُ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو فَقَالَ لَهُ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَاللَّهِ لَا تَنْقَلِبُ حَتَّى تُقِرَّ أَنَّكَ الذَّلِيلُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَزِيزُ فَفَعَلَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Ibn Abu Umar] al à contât [Sufyan] di [Amr bin Dinar] che al à sintût [Jabir bin Abdullah] dî; o sin in vuere. Sufyan al disè; come che a si ricuardin, la vuere e jere la vuere dai Bani Al Mushthaliq, daspò un om muhajirin al colpè lis gjambis di un om di jenfri i Ansar. I Muhajir a disevin; O popul Muhajirin, e il popul Ansar al dîs; O int dai Ansar. Alore il Profete al sintû chest e al disè: “Parcè che si incoragje ancjemò la clamade pe jahiliyah?” A disevin; Di fat, al jere un om jenfri i Muhajirin che al colpè lis gjambis di un om jenfri i Ansar. Alore il Rasulullah al disè: ‘Lassâ chê robe, parcè che e je marcje’. Alore Abdullah bin Ubai bin Salul al sintû chest e al disè; se a lu vessin fat, par Allah invezit se o jerin tornâts a Medine, invezit i fuarts a varessin mandât vie i debii. Alore Umar al disè; O Messazîr di Allah, lassâmi taiâ il cuel di chest ipocrite. Alore il Profete al disè: ‘Lassâlu jessi, par no dî che la int e dîs che Mohammed al à copât il so amì’. Gjente divierse di ‘Amr e diseve; alore il so fi, Abdullah bin Abdullah, al disè; Par Allah, no tornarâs se no tu ametis che tu sês spreçabil, invezit il Profete al jere une persone nobil. Po dopo lu fasè. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3238
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو جَنَابٍ الْكَلْبِيُّ عَنْ الضَّحَّاكِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَمَنْ كَانَ لَهُ مَالٌ يُبَلِّغُهُ حَجَّ بَيْتِ رَبِّهِ أَوْ تَجِبُ عَلَيْهِ فِيهِ الزَّكَاةُ فَلَمْ يَفْعَلْ يَسْأَلْ الرَّجْعَةَ عِنْدَ الْمَوْتِ فَقَالَ رَجُلٌ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ اتَّقِ اللَّهَ إِنَّمَا يَسْأَلُ الرَّجْعَةَ الْكُفَّارُ قَالَ سَأَتْلُو عَلَيْكَ بِذَلِكَ قُرْآنًا{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمْ الْخَاسِرُونَ وَأَنْفِقُوا مِنْ مَا رَزَقْنَاكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمْ الْمَوْتُ إِلَى قَوْلِهِ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ }قَالَ فَمَا يُوجِبُ الزَّكَاةَ قَالَ إِذَا بَلَغَ الْمَالُ مِائَتَيْ دِرْهَمٍ فَصَاعِدًا قَالَ فَمَا يُوجِبُ الْحَجَّ قَالَ الزَّادُ وَالْبَعِيرُحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ الثَّوْرِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي حَيَّةَ عَنْ الضَّحَّاكِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ و قَالَ هَكَذَا رَوَى سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ أَبِي جَنَابٍ عَنْ الضَّحَّاكِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَوْلَهُ وَلَمْ يَرْفَعُوهُ وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ رِوَايَةِ عَبْدِ الرَّزَّاقِ وَأَبُو جَنَابٍ اسْمُهُ يَحْيَى بْنُ أَبِي حَيَّةَ وَلَيْسَ هُوَ بِالْقَوِيِّ فِي الْحَدِيثِ
Al à dit [Abdu bin Humaid] al à dit [Jafar bin Aun] al à dit [Abu Janab Al Kalbi] di [Adh Dhahhak] di [Ibnu Abbas Radliallahu Anhuma], al à dit; Cualchidun che al à proprietâts e lu trasmet par fâ il Hajj ae Cjase di Allah - la Kaaba - o che al è obligât par lui paiâ la zakat, ma nol lu fâs, al domandarà di sigûr di jessi tornât in chest mont cuant che al murìs. Alore cualchidun al disè; O Ibn Abbas, vê pôre di Allah, di fat lis unichis personis che a domandin di tornâ in chest mont a son i increduls. Al disè; O recitarò il Coran a rivuart di cheste materie: ‘O tu che tu crodis, no lassâ che la tô ricjece e i tôs fîs a ti trascurin di ricuardâ Allah. Cui che al fâs chest a son chei che a son i perdents. E spendi un pôc di ce che O vin dât prime che la muart e rivi a un di voi; alore al disè: ‘O mio Rabb, parcè no rinviis la mê muart fin a un futûr dongje, par che o podi dâ la caritât e o sarès tra la int pietose?’. E Allah nol rimandarà mai la muart di cualchidun cuant che al sarà rivât il timp de muart. E Allah al è Oniscient di ce che tu fâs’. -QS. Almunaficun 9-11-. Al disè; Alore ce che al domande di paiâ il zakat? Ibn Abbas al disè; se i bens a son rivâts a plui di doicent dirhams. La persone e disè; Ce che al rint obligatori il Hajj? Ibn Abbas al disè; la presince di provis e di camêi -vecui-. A nus è stât contât che [Abdu bin Humaid] al à contât [Abdur Razzaq] di [Ats Tsauri] di [Yahya bin Abu Hayyah] di [Adh Dhahhak] di [Ibn Abbas] dal Profete sallallahu alaihi Wasallam cussì. E [Abdur Razaq] al disè; cussì [Sufyan bin ‘Uyainah] e plui di une persone a àn contât chest hadith di [Abu Janab] di [Adh Dhahhak] di [Ibn Abbas] dal Profete sallam propit cussì, e al à dit; al è cussì che Sufyan bin ‘Uyainah e plui di une persone a àn contât lis sôs peraulis in chest hadith di Abu Janab di Adh Dhahhak di Ibn Abbas e lui no lis à capidis. E chest al è plui autentic de storie di Abdur Razzaq. Il non di Abu Janab al è Yahya bin Abu Hayyah, nol è une persone che e je fuarte tal hadith.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3239
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍوَسَأَلَهُ رَجُلٌ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ }قَالَ هَؤُلَاءِ رِجَالٌ أَسْلَمُوا مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ وَأَرَادُوا أَنْ يَأْتُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبَى أَزْوَاجُهُمْ وَأَوْلَادُهُمْ أَنْ يَدَعُوهُمْ أَنْ يَأْتُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَوْا النَّاسَ قَدْ فَقُهُوا فِي الدِّينِ هَمُّوا أَنْ يُعَاقِبُوهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ }الْآيَةَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Mohammed bin Yahya] al à dit [Mohammed bin Yusuf] al à dit [Israel] al à dit [Simak bin Harb] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas], al è stât domandât di un om rivuart a chest verset: ‘O voi che a crodin e chei che a son tra i vôs feminis. Duncje stâ atents di lôr’. -QS. Attaghabun 14-, Al disè, a jerin abitants de Meche che a si son convertîts al Islam, e a volevin cjatâ il Profete sallallaahu alaihi Wasallam, daspò lis lôr feminis e i lôr fîs a jerin reticents a jessi lassâts indaûr cuant che a lerin a cjatâ il Messazîr di Allah, dopo vê visitât il Profete cussì inteligjent, a viodevin che la int e jere ben religjose in lôr e feminis, cussì chest verset al fo palesât; ‘O crodints, invezit, tra lis vôs feminis e i vôs fîs a son chei che a son nemîs di voi. Duncje stâ atents di lôr’. -QS. Atâbun 14-. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3240
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ قَال سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }حَتَّى حَجَّ عُمَرُ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا وَإِنْ تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ }فَقَالَ لِي وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَكَرِهَ وَاللَّهِ مَا سَأَلَهُ عَنْهُ وَلَمْ يَكْتُمْهُ فَقَالَ هِيَ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ قَالَ ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُنِي الْحَدِيثَ فَقَالَ كُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ عَلَى امْرَأَتِي يَوْمًا فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ مِنْ ذَلِكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي قَدْ خَابَتْ مَنْ فَعَلَتْ ذَلِكَ مِنْهُنَّ وَخَسِرَتْ قَالَ وَكَانَ مَنْزِلِي بِالْعَوَالِي فِي بَنِي أُمَيَّةَ وَكَانَ لِي جَارٌ مِنْ الْأَنْصَارِ كُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا فَيَأْتِينِي بِخَبَرِ الْوَحْيِ وَغَيْرِهِ وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَآتِيهِ بِمِثْلِ ذَلِكَ قَالَ وَكُنَّا نُحَدِّثُ أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِتَغْزُوَنَا قَالَ فَجَاءَنِي يَوْمًا عِشَاءً فَضَرَبَ عَلَى الْبَابِ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا كَائِنًا قَالَ فَلَمَّا صَلَّيْتُ الصُّبْحَ شَدَدْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي ثُمَّ انْطَلَقْتُ حَتَّى دَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي هَذِهِ الْمَشْرَبَةِ قَالَ فَانْطَلَقْتُ فَأَتَيْتُ غُلَامًا أَسْوَدَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ قَالَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ قَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا قَالَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَإِذَا حَوْلَ الْمِنْبَرِ نَفَرٌ يَبْكُونَ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِمْ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَأَتَيْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا قَالَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ أَيْضًا فَجَلَسْتُ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَأَتَيْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا قَالَ فَوَلَّيْتُ مُنْطَلِقًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي فَقَالَ ادْخُلْ فَقَدْ أُذِنَ لَكَ فَدَخَلْتُ فَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَّكِئٌ عَلَى رَمْلِ حَصِيرٍ قَدْ رَأَيْتُ أَثَرَهُ فِي جَنْبَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ قَالَ لَا قُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَقَدْ رَأَيْتُنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ يَوْمًا عَلَى امْرَأَتِي فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ أَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ نَعَمْ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَانَا الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ فَقُلْتُ قَدْ خَابَتْ مَنْ فَعَلَتْ ذَلِكَ مِنْكُنَّ وَخَسِرَتْ أَتَأْمَنُ إِحْدَاكُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ لَا تُرَاجِعِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَسْأَلِيهِ شَيْئًا وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ إِنْ كَانَتْ صَاحِبَتُكِ أَوْسَمَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْتَأْنِسُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَمَا رَأَيْتُ فِي الْبَيْتِ إِلَّا أُهُبَةً ثَلَاثَةً قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى أُمَّتِكَ فَقَدْ وَسَّعَ عَلَى فَارِسَ وَالرُّومِ وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَهُ فَاسْتَوَى جَالِسًا فَقَالَ أَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا قَالَ وَكَانَ أَقْسَمَ أَنْ لَا يَدْخُلَ عَلَى نِسَائِهِ شَهْرًا فَعَاتَبَهُ اللَّهُ فِي ذَلِكَ وَجَعَلَ لَهُ كَفَّارَةَ الْيَمِينِقَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَدَأَ بِي قَالَ يَا عَائِشَةُ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ شَيْئًا فَلَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ }الْآيَةَ قَالَتْ عَلِمَ وَاللَّهِ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِهِ فَقُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ قَالَ مَعْمَرٌ فَأَخْبَرَنِي أَيُّوبُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا تُخْبِرْ أَزْوَاجَكَ أَنِّي اخْتَرْتُكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا بَعَثَنِي اللَّهُ مُبَلِّغًا وَلَمْ يَبْعَثْنِي مُتَعَنِّتًا قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ
Al à dit [Abdu bin Humaid] al à contât [Abdur Razzaq] di [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Ubaidullah bin Abudullah bin Abu Tsaur], al à dit; O ai sintût [Ibn Abbas] dî; O jeri simpri pront a domandâ a [Umar] lis dôs feminis des feminis dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam che Allah al à dit 'azza wajalla: 'Se ducj i doi si pentin a Allah, alore invezit ducj i doi i vôs cûrs a saran inclinâts -a ricevi la bontât-'. -QS. Attahrim 4-, Fin che Umar al à fat il Hajj e ancje jo o ai fat il Hajj cun lui, daspò o ai sburtât aghe de cistierne pe aghe par purificâlu e daspò al à fat la abluzion. O dîs; O emirul muminin; Cualis a jerin lis dôs feminis tra lis feminis dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam su cui Allah al à dit: ‘Se ducj i doi si pentin a Allah, alore invezit ducj i doi i vôs cûrs a saran inclinâts -a ricevi la bontât-’. -QS. Attahrim 4-, Alore Umar al mi disè; Tu sês strani, o Ibnu Abbas. Az Zuhri al disè; Par Allah, nol jere content di ce che al domandà ma nol lu scuindè. Al disè; jê e je Aisyah e Hafshah. Ibn Abbas al disè; alore al scomençà a contâmi un hadith, al disè; Prime, nô i Quraysh o controlavin lis feminis, daspò dopo jessi rivâts a Medine o vin cjatât che lis personis a jerin in realtât controladis des lôr feminis. Dopo lis nestris feminis a àn scomençât a imparâ des lôr feminis, cussì o mi soi inrabiât cun la mê femine un dì e jê e si è discutude cun me e e à dit; ce che tu neis di chest? Par Allah, ancje lis feminis dal Profete sallallaahu alaihi wasallam a vevin 'dialics e dibatiments duris' cun lui e cuntun di lôr in cheste dì, lassantlu ancje fin ae serade. Umar al disè; cussì o disè tal cûr; Disgraciât al è chel che al fâs chest jenfri di lôr, e al è stât une pierdite par lui. Umar al disè; La mê cjase in chel timp e jere intun paîs clamât ‘Aliyah, jenfri i Omayyadis. Une volte o vevi un vicin di jenfri i Ansar, o jerin di volte par cjatâ il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam. Un dì al vignì daûr di me puartant notis di rivelazion, e altris robis. E l’altri dì o soi vignût a viodilu puartâ alc cussì. Umar al disè; In chel timp o fevelavin cun cjalt dal re Ghassan che al veve metût lis feris di cjaval par combati cun nô. Al disè; alore il vicin al vignì daûr di me di gnot, e al butà ae puarte. Alore o jessì a cjatâlu, al disè; al è sucedût alc di grant. O dîs; Ghassan al è rivât? Al disè; plui grant di chel. Il Rasulullah al divorzià des sôs feminis. Umar al disè; alore o mi disè; Hafshah al fo ferît e in pierdite, o mi spietavi che chest al varès sucedût. Umar al disè; Cuant che o vevi fat la preiere dal Fajr o strenzè i vistîts e daspò o jeri lât a cjatâ Hafshah. Al è vignût fûr che al cjantave, daspò o ai domandât; Ti à divorziât? Al disè; No sai, al jere dome in cheste cjamare alte. Umar al disè; alore o jeri lât e o soi rivât a un sclâf neri e o ai dit; domandâ il permès a Umar. Alore Umar al jentrà e al jessì a cjatâmi e al disè; O ti ai menzonât ma lui nol à dit nuie. Dopo o partì, di colp il sclâf al mi clamà e al disè; vignî dentri! In fat ti è stât dât il permès. Cussì o jentrà, al è vignût fûr che il Profete al jere apogjât sul sfueut e o ai viodût i segns sul so flanc, daspò o ai dit; O Messazîr di Allah, tu stâs divorziant lis vôs feminis? Al disè: ‘No’ Duncje o ai dit; Allahu akbar, o Messazîr di Allah, o ai viodût pardabon che nô, i Quraysh, o dominavin lis feminis, daspò cuant che o rivàrin a Medine o cjatàrin un popul dominât des feminis. lôr, daspò lis nestris feminis a àn scomençât a imparâ des lôr feminis, daspò un dì o mi soi inrabiât cun la mê femine e al è vignût fûr che e mi à refudât fin che no lu refudavi, daspò e mi à dit; ce stâs neant? Par Allah, lis feminis dal Profete a lu àn refudât e une di lôr lu à lassât vuê fin ae serade. Umar al disè; alore o ai dit a Hafsa; tu refudis il Messazîr di Allah? Cussì al disè; sì, e un di nô lu lassà fin ae serade. Alore o ai dit; Disgraciât e je la persone tra di voi che e fâs chest e e patìs une pierdite, al è cualchidun di voi al sigûr de rabie di Allah viers di lui par vie de rabie dal So Messazîr? Al ven fûr che al jere trist. Alore il Profete al soridè. Umar al disè; alore o ai dit a Hafsa; No discuti cul Rasulullah e no domandâlu nuie, domandâmi ce che tu âs di volê, no stâ influençât se il to amì al è plui biel e plui amât dal Rasulullah. Umar al disè; alore al tornà a soridî, alore o ai dit; O Messazîr di Allah, o pues domandâ il permès di fevelâ? Lui al disè: ‘Sì’. Umar al disè; daspò o ai alçât il cjâf e no ai viodût nuie in cjase fûr che trê eletrodomestics. Umar al disè; alore o ai dit; O Messazîr di Allah, pree che Allah al dâ sostign al to popul, di fat Allah al à dât sostign ai persians e ai romans intant che a no Lu adoravin. Dopo si sielzè drets, e al disè: ‘Tu sês in dubi, o Ibn Al Khathab? A son personis che a àn sveltît la lôr bontât inte vite dal mont’. Umar al disè; Al veve sburtât a no viodi lis sôs feminis par un mês, daspò Allah lu rimproverà par chest e al domandà di paiâ la kafarah par vie di un jurament. [Az Zuhri] al à dit; al veve ripuartât a me [‘Urwah] di [Aisha], al disè; po dopo cuant che a jerin passâts vincj-e-nûf dîs, il Profete al mi cjatà e al scomençà cun me. Al disè: ‘O Aisyah, invezit o ti dîs alc e no fâs corse fintant che no domandis consei ai to gjenitôrs’. Aisha e disè; alore al recità chest verset: O Profete, dî aes vôs feminis: ‘Se ducj voialtris o desideris la vite di chest mont e lis sôs zoiis, alore vignî, lassâmi dâvi mut’ah e divorziâvi in mût bon. -QS. Al-Ahzab 28-, Par Allah al sa che i miei gjenitôrs no mi àn ordenât di separâsi di lui. Alore o ai dit; A mi covente domandâ consei ai me gjenitôrs in chest câs? Invezit, o vuei Allah e il So Messazîr e il paîs dal aldilà. [Ma’mar] al disè; e al à comunicât a nô [Ayyub] che [Aisha] i à dit; O Messazîr di Allah, no dî aes vôs feminis che o ai sielzût. Duncje il Rasulullah al à dit: ‘Invezit, o soi stât mandât di Allah par comunicâ e Allah nol à mandât me par fâ lis robis dificilis’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hadith gharib e al è stât contât no dome di une bande di Ibn Abbas.
