Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 3101
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَخْنَسِ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَكَانَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ مَرْثَدُ بْنُ أَبِي مَرْثَدٍ وَكَانَ رَجُلًا يَحْمِلُ الْأَسْرَى مِنْ مَكَّةَ حَتَّى يَأْتِيَ بِهِمْ الْمَدِينَةَ قَالَ وَكَانَتْ امْرَأَةٌ بَغِيٌّ بِمَكَّةَ يُقَالُ لَهَا عَنَاقٌ وَكَانَتْ صَدِيقَةً لَهُ وَإِنَّهُ كَانَ وَعَدَ رَجُلًا مِنْ أُسَارَى مَكَّةَ يَحْمِلُهُ قَالَ فَجِئْتُ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى ظِلِّ حَائِطٍ مِنْ حَوَائِطِ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ مُقْمِرَةٍ قَالَ فَجَاءَتْ عَنَاقٌ فَأَبْصَرَتْ سَوَادَ ظِلِّي بِجَنْبِ الْحَائِطِ فَلَمَّا انْتَهَتْ إِلَيَّ عَرَفَتْهُ فَقَالَتْ مَرْثَدٌ فَقُلْتُ مَرْثَدٌ فَقَالَتْ مَرْحَبًا وَأَهْلًا هَلُمَّ فَبِتْ عِنْدَنَا اللَّيْلَةَ قَالَ قُلْتُ يَا عَنَاقُ حَرَّمَ اللَّهُ الزِّنَا قَالَتْ يَا أَهْلَ الْخِيَامِ هَذَا الرَّجُلُ يَحْمِلُ أَسْرَاكُمْ قَالَ فَتَبِعَنِي ثَمَانِيَةٌ وَسَلَكْتُ الْخَنْدَمَةَ فَانْتَهَيْتُ إِلَى كَهْفٍ أَوْ غَارٍ فَدَخَلْتُ فَجَاءُوا حَتَّى قَامُوا عَلَى رَأْسِي فَبَالُوا فَظَلَّ بَوْلُهُمْ عَلَى رَأْسِي وَأَعْمَاهُمْ اللَّهُ عَنِّي قَالَ ثُمَّ رَجَعُوا وَرَجَعْتُ إِلَى صَاحِبِي فَحَمَلْتُهُ وَكَانَ رَجُلًا ثَقِيلًا حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى الْإِذْخِرِ فَفَكَكْتُ عَنْهُ كَبْلَهُ فَجَعَلْتُ أَحْمِلُهُ وَيُعْيِينِي حَتَّى قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْكِحُ عَنَاقًا فَأَمْسَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ شَيْئًا حَتَّى نَزَلَتْ{ الزَّانِي لَا يَنْكِحُ إِلَّا زَانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لَا يَنْكِحُهَا إِلَّا زَانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَحُرِّمَ ذَلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ }فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مَرْثَدُ{ الزَّانِي لَا يَنْكِحُ إِلَّا زَانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لَا يَنْكِحُهَا إِلَّا زَانٍ أَوْ مُشْرِكٌ }فَلَا تَنْكِحْهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
Al à contât [Abdu bin Humaid] al à contât [Rauh bin Ubadah] di [Ubaidullah bin Al Akhnas] al à contât [Amru bin Shua’ib] di [so pari] di [so nono] al à dit: Une persone di non Murtsad bin Abu Murtsad, al jere un che une volte al jere un presonîr di Medina. In chel timp al veve un amì che al jere une prostitude a Meche di non Anaq. Martsad al domandà duncje a cualchidun dai presonîrs makkan di puartâlu. Al disè: O soi rivât ae ombrene di un dai zardins di Mecca intune gnot di lune plene. Anaq al vignì e al viodè la ombrene scure sul ôr dal zardin. Cuant che al rivà denant di me, al mi ricognossè, al domandà: E je cheste Martsad? O ai rispuindût: Si, o soi Martsad. Anaq al disè: Benvignût, vignî a stâ al nestri puest stasera. Al disè: O ai dit: O Anaq, cumò Allah al à proibît l’adulteri. Anaq al urlà subit: ‘O paron di tende, cheste e je la persone che e à cjapât i tois presonîrs. Al disè: Vot personis a mi seguivin, o passà traviers de zone di Khandamah fin che o rivài intune des grotis. O jentrà e daspò a rivarin fin che a jerin in pins parsore dal mê cjâf. A àn fat pipi, la lôr pipi e mi à colpît e a son stâts vuarîts di Allah cussì a no mi podevin viodi. Dopo di chel a son tornâts e o tornà al me amì, o lu puartà, al jere par câs une persone pesante, o lu puartà fin che al rivà ae jerbe di Idzkhir, o gjavà la cuarde che par câs e jere une cuarde grande. Po dopo o lu ai puartât e al à fat une vore stuf, fin che infin o rivài a Medine. O ai lât al Rasulullah, o ai dit: ‘O Rasulullah, e se o maridi ‘Anaq? Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al restà mut e nol rispuindè a nuie fin che nol è vignût jù il verset: ‘Un om che al comet adulteri nol maride une femine che e comet adulteri, o une femine che e je idolatriche; e une femine che e comet adulteri no je maridade fûr che cuntun om che al comet adulteri o cuntun om politeist, e chest al è proibît pai crodints. -An Nuur: 3- Il Rasulullah Sallam al à dit: ‘O Martsad, lis feminis adulteris a maridin dome feminis adulteris e lis feminis adulteris a maridin dome oms adulteris o oms idolatris, no maridâle’. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è hasan gharib, o cognossin chest hadith dome midiant di chest sanad.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3102
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَسُئِلْتُ عَنْ الْمُتَلَاعِنَيْنِ فِي إِمَارَةِ مُصْعَبِ بْنِ الزُّبَيْرِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا فَمَا دَرَيْتُ مَا أَقُولُ فَقُمْتُ مِنْ مَكَانِي إِلَى مَنْزِلِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَاسْتَأْذَنْتُ عَلَيْهِ فَقِيلَ لِي إِنَّهُ قَائِلٌ فَسَمِعَ كَلَامِي فَقَالَ لِيَ ابْنَ جُبَيْرٍ ادْخُلْ مَا جَاءَ بِكَ إِلَّا حَاجَةٌ قَالَ فَدَخَلْتُ فَإِذَا هُوَ مُفْتَرِشٌ بَرْدَعَةَ رَحْلٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُتَلَاعِنَانِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ نَعَمْ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ سَأَلَ عَنْ ذَلِكَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ أَحَدَنَا رَأَى امْرَأَتَهُ عَلَى فَاحِشَةٍ كَيْفَ يَصْنَعُ إِنْ تَكَلَّمَ تَكَلَّمَ بِأَمْرٍ عَظِيمٍ وَإِنْ سَكَتَ سَكَتَ عَلَى أَمْرٍ عَظِيمٍ قَالَ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ الَّذِي سَأَلْتُكَ عَنْهُ قَدْ ابْتُلِيتُ بِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ هَذِهِ الْآيَاتِ فِي سُورَةِ النُّورِ{ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ }حَتَّى خَتَمَ الْآيَاتِ قَالَ فَدَعَا الرَّجُلَ فَتَلَاهُنَّ عَلَيْهِ وَوَعَظَهُ وَذَكَّرَهُ وَأَخْبَرَهُ أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ فَقَالَ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا كَذَبْتُ عَلَيْهَا ثُمَّ ثَنَّى بِالْمَرْأَةِ وَوَعَظَهَا وَذَكَّرَهَا وَأَخْبَرَهَا أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ فَقَالَتْ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا صَدَقَ فَبَدَأَ بِالرَّجُلِ فَشَهِدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الصَّادِقِينَ وَالْخَامِسَةَ أَنَّ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْكَاذِبِينَ ثُمَّ ثَنَّى بِالْمَرْأَةِ فَشَهِدَتْ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الْكَاذِبِينَ وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ ثُمَّ فَرَّقَ بَيْنَهُمَاوَفِي الْبَاب عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Hannad] al à contât [Abdah bin Sulaiman] di [Abdul Malik bin Abu Sulaiman] di [Sa’ad bin Jubair] al à dit: Mi àn domandât di om e femine che a àn jurât li’an intant de direzion di Mush’ab bin Az Zubair, se i doi di lôr a jerin separâts a miei. puest ae residence di [Abdullah bin Umar], o ai domandât il permès di jentrâ. Mi à dit: al jere daûr a fâ une pause di mieçdi. Ibnu Umar al sintû lis gnovis peraulis alore Ibnu Jubair al mi disè: Par plasê jentrâ, tu âs di jessi jentrât se al è dibisugn. Sa’ad al disè: O jentrà, e al è vignût fûr che al jere distirade su la sele di un animâl a cjaval. O ai dit: O Abu Abdurrahman, om e femine che a zurin, a son separâts? Al rispuindè: Subhanallaah, logjic che sì. La prime persone a domandâlu e jere cussì e cussì bin cussì e cussì. Al vignì al Profete sallallaahu alaihi wasallam e al disè: O Messazîr di Allah, ce pensis, se un di nô al viodè la sô femine adulteri, ce al varès di fâ? Cuant che al fevele, al esprim un câs grant, ma cuant che al tace, al tace ancje un câs grant. Il Profete al restà mut e nol rispuindè. Dopo di chel al vignì al Profete Sallam e al disè: il câs che o ai domandât al è sucedût a me. Po dopo Allah al à palesât i versets de Surah An Nuur: ‘E chei che a acusin lis lôr feminis di adulteri, ancje se a no àn testemonis altris che lôr stes’. -Un Nuur: 6- ae fin di chescj versets. Ibn Umar al à dit: Al à clamât la persone, i à let i versets, i à conseât, al à ricuardât e i à dit che il torment di chest mont al è plui lizer dal torment dal aldilà. L’om al disè: Par Chel che al à mandât cun la veretât, no lu ai minsonât. Dopo di chel il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al ripetè la stesse robe a sô femine, conseant, ricuardant e disint che il torment di chest mont al è plui lizer dal torment dal aldilà. La sô femine e disè: No, par Chel che lu à mandât cu la veretât, nol à reson. Po dopo al scomençà dal om e daspò al testemoneà cuatri voltis intal non di Allah che al jere vêr e la cuinte e jere la maledizion di Allah su di lui se al minsonave. Daspò di chê la sô femine e continuà, e testemoneà cuatri voltis intal non di Allah che e jere daûr a minsonâ e la cuinte volte e jere la punizion di Allah par jê se il so om al jere vêr. Dopo di chel, il Rasulullah al separà i doi. In chest câs al è un hadith simil di Sahal bin Said. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3103
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنِي عِكْرِمَةُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ هِلَالَ بْنَ أُمَيَّةَ قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَرِيكِ بْنِ السَّحْمَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَيِّنَةَ وَإِلَّا حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ قَالَ فَقَالَ هِلَالٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا رَأَى أَحَدُنَا رَجُلًا عَلَى امْرَأَتِهِ أَيَلْتَمِسُ الْبَيِّنَةَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْبَيِّنَةَ وَإِلَّا فَحَدٌّ فِي ظَهْرِكَ قَالَ فَقَالَ هِلَالٌ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنِّي لَصَادِقٌ وَلَيَنْزِلَنَّ فِي أَمْرِي مَا يُبَرِّئُ ظَهْرِي مِنْ الْحَدِّ فَنَزَلَ{ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ }فَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ{ وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ }قَالَ فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَجَاءَا فَقَامَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَتْ عِنْدَ الْخَامِسَةِ{ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ }قَالُوا لَهَا إِنَّهَا مُوجِبَةٌ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَتَلَكَّأَتْ وَنَكَسَتْ حَتَّى ظَنَّنَا أَنْ سَتَرْجِعُ فَقَالَتْ لَا أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْصِرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِشَرِيكِ بْنِ السَّحْمَاءِ فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَكَانَ لَنَا وَلَهَا شَأْنٌقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ وَهَكَذَا رَوَى عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَاهُ أَيُّوبُ عَنْ عِكْرِمَةَ مُرْسَلًا وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ
Al à dit che Hilal bin Umaiyah al à acusât la sô femine di adulteri cun Syarik bin As Sahma in presince di Sallam al à dit; “Tu âs di mandâ provis, altrimentri tu âs di cjapâ la schene”. Hilal al disè: O Messazîr di Allah, se un di nô al viôt cualchidun parsore de sô femine, o vin ancjemò bisugne di provis? Il Rasulullah al à dit; “Al à di mandâ provis, altrimentri la schene e sarà batiade”. Hilal al disè: Par Chel che al à mandât il re cu la veretât, invezit o ai reson, e rivarà une rivelazion rivuart di me che e mi libare la schene dal cjastì di vê. Dopo al è vignût jù il verset: ‘E chei che a acusin lis lôr feminis di adulteri, ancje se a no àn testemonis altris che lôr stes’. -An Nuur: 6- al leè fin che: 'E il cuint -jurament-: che la maledizion di Allah e sarà su di jê se il so om al è un dai justs'. -An Nuur: 9- Ibn Umar al à dit: Il Profete al è lât e al à mandât un messazîr par cjatâju i doi. Hilal bin Umaiyah al si alçà in piês e al testemoneà, il Profete al disè: Invezit, Allah al sa che un di voi doi al à di minsonâ, al è un di voi che al vûl pentîsi?' La femine di Hilal e si alçà in piês e e testemoneà, intant de sô cuinte testemoneance che la maledizion di Allah e jere su di jê se il so om al jere une des personis justis, i disèrin: Cheste femine e pâr che e vedi che la maledizion e rivi. Ibn Abbas al à dit: La femine di Hilal e à ralentât e e à sbassât il cjâf fin che o vin pensât di ritirâ lis sôs peraulis e daspò e à dit: No palesarò la disgracie dal me popul dut il dì. Il profete Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Viôtle, se e partìs un beç cui vôi larcs, lis gjambis largjis e i polmons grancj, al vûl dî che e je il fi di Shuraik bin As Sahma. E al ven fûr che e à parturît un frut cussì. Il profete al à dit: ‘Se nol fos pe decision di Allah ‘azza wajalla che e je passade, al sarès ancjemò un câs che al pendeve jenfri di nô e di lui’. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è hasan gharib di chest sanad dal hadith di Hisyam bin Hasan. Al è cussì che [Abbad bin Manshur] al à contât chest hadith di [Ikrimah] di [Ibn Abbas] dal profete. [Ayyub] al lu à contât di [Ikrimah] in mût murâl e nol lu à menzonât di Ibn Abbas.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3104
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا ذُكِرَ مِنْ شَأْنِي الَّذِي ذُكِرَ وَمَا عَلِمْتُ بِهِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيَّ خَطِيبًا فَتَشَهَّدَ وَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ أَشِيرُوا عَلَيَّ فِي أُنَاسٍ أَبَنُوا أَهْلِي وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي مِنْ سُوءٍ قَطُّ وَأَبَنُوا بِمَنْ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ قَطُّ وَلَا دَخَلَ بَيْتِي قَطُّ إِلَّا وَأَنَا حَاضِرٌ وَلَا غِبْتُ فِي سَفَرٍ إِلَّا غَابَ مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ ائْذَنْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ أَضْرِبَ أَعْنَاقَهُمْ وَقَامَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي الْخَزْرَجِ وَكَانَتْ أُمُّ حَسَّانَ ابْنِ ثَابِتٍ مِنْ رَهْطِ ذَلِكَ الرَّجُلِ فَقَالَ كَذَبْتَ أَمَا وَاللَّهِ أَنْ لَوْ كَانُوا مِنْ الْأَوْسِ مَا أَحْبَبْتَ أَنْ تُضْرَبَ أَعْنَاقُهُمْ حَتَّى كَادَ أَنْ يَكُونَ بَيْنَ الْأَوْسِ وَالْخَزْرَجِ شَرٌّ فِي الْمَسْجِدِ وَمَا عَلِمْتُ بِهِ فَلَمَّا كَانَ مَسَاءُ ذَلِكَ الْيَوْمِ خَرَجْتُ لِبَعْضِ حَاجَتِي وَمَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ فَعَثَرَتْ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا أَيْ أُمُّ تَسُبِّينَ ابْنَكِ فَسَكَتَتْ ثُمَّ عَثَرَتْ الثَّانِيَةَ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَانْتَهَرْتُهَا فَقُلْتُ لَهَا أَيْ أُمُّ تَسُبِّينَ ابْنَكِ فَسَكَتَتْ ثُمَّ عَثَرَتْ الثَّالِثَةَ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَانْتَهَرْتُهَا فَقُلْتُ لَهَا أَيْ أُمُّ تَسُبِّينَ ابْنَكِ فَقَالَتْ وَاللَّهِ مَا أَسُبُّهُ إِلَّا فِيكِ فَقُلْتُ فِي أَيِّ شَيْءٍ قَالَتْ فَبَقَرَتْ لِي الْحَدِيثَ قُلْتُ وَقَدْ كَانَ هَذَا قَالَتْ نَعَمْ وَاللَّهِ لَقَدْ رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي وَكَأَنَّ الَّذِي خَرَجْتُ لَهُ لَمْ أَخْرُجْ لَا أَجِدُ مِنْهُ قَلِيلًا وَلَا كَثِيرًا وَوُعِكْتُ فَقُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسِلْنِي إِلَى بَيْتِ أَبِي فَأَرْسَلَ مَعِي الْغُلَامَ فَدَخَلْتُ الدَّارَ فَوَجَدْتُ أُمَّ رُومَانَ فِي السُّفْلِ وَأَبُو بَكْرٍ فَوْقَ الْبَيْتِ يَقْرَأُ فَقَالَتْ أُمِّي مَا جَاءَ بِكِ يَا بُنَيَّةُ قَالَتْ فَأَخْبَرْتُهَا وَذَكَرْتُ لَهَا الْحَدِيثَ فَإِذَا هُوَ لَمْ يَبْلُغْ مِنْهَا مَا بَلَغَ مِنِّي قَالَتْ يَا بُنَيَّةُ خَفِّفِي عَلَيْكِ الشَّأْنَ فَإِنَّهُ وَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ حَسْنَاءُ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا لَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا حَسَدْنَهَا وَقِيلَ فِيهَا فَإِذَا هِيَ لَمْ يَبْلُغْ مِنْهَا مَا بَلَغَ مِنِّي قَالَتْ قُلْتُ وَقَدْ عَلِمَ بِهِ أَبِي قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ نَعَمْ وَاسْتَعْبَرْتُ وَبَكَيْتُ فَسَمِعَ أَبُو بَكْرٍ صَوْتِي وَهُوَ فَوْقَ الْبَيْتِ يَقْرَأُ فَنَزَلَ فَقَالَ لِأُمِّي مَا شَأْنُهَا قَالَتْ بَلَغَهَا الَّذِي ذُكِرَ مِنْ شَأْنِهَا فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ أَقَسَمْتُ عَلَيْكِ يَا بُنَيَّةُ إِلَّا رَجَعْتِ إِلَى بَيْتِكِ فَرَجَعْتُ وَلَقَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْتِي فَسَأَلَ عَنِّي خَادِمَتِي فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهَا عَيْبًا إِلَّا أَنَّهَا كَانَتْ تَرْقُدُ حَتَّى تَدْخُلَ الشَّاةُ فَتَأْكُلَ خَمِيرَتَهَا أَوْ عَجِينَتَهَا وَانْتَهَرَهَا بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَصْدِقِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَسْقَطُوا لَهَا بِهِ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهَا إِلَّا مَا يَعْلَمُ الصَّائِغُ عَلَى تِبْرِ الذَّهَبِ الْأَحْمَرِ فَبَلَغَ الْأَمْرُ ذَلِكَ الرَّجُلَ الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ كَنَفَ أُنْثَى قَطُّ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُتِلَ شَهِيدًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَتْ وَأَصْبَحَ أَبَوَايَ عِنْدِي فَلَمْ يَزَالَا حَتَّى دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ وَقَدْ اكْتَنَفَنِي أَبَوَايَ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَتَشَهَّدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ إِنْ كُنْتِ قَارَفْتِ سُوءًا أَوْ ظَلَمْتِ فَتُوبِي إِلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ قَالَتْ وَقَدْ جَاءَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَهِيَ جَالِسَةٌ بِالْبَابِ فَقُلْتُ أَلَا تَسْتَحْيِي مِنْ هَذِهِ الْمَرْأَةِ أَنْ تَذْكُرَ شَيْئًا فَوَعَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَالْتَفَتُّ إِلَى أَبِي فَقُلْتُ أَجِبْهُ قَالَ فَمَاذَا أَقُولُ فَالْتَفَتُّ إِلَى أُمِّي فَقُلْتُ أَجِيبِيهِ قَالَتْ أَقُولُ مَاذَا قَالَتْ فَلَمَّا لَمْ يُجِيبَا تَشَهَّدْتُ فَحَمِدْتُ اللَّهَ وَأَثْنَيْتُ عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَئِنْ قُلْتُ لَكُمْ إِنِّي لَمْ أَفْعَلْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنِّي لَصَادِقَةٌ مَا ذَاكَ بِنَافِعِي عِنْدَكُمْ لِي لَقَدْ تَكَلَّمْتُمْ وَأُشْرِبَتْ قُلُوبُكُمْ وَلَئِنْ قُلْتُ إِنِّي قَدْ فَعَلْتُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنِّي لَمْ أَفْعَلْ لَتَقُولُنَّ إِنَّهَا قَدْ بَاءَتْ بِهِ عَلَى نَفْسِهَا وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَجِدُ لِي وَلَكُمْ مَثَلًا قَالَتْ وَالْتَمَسْتُ اسْمَ يَعْقُوبَ فَلَمْ أَقْدِرْ عَلَيْهِ إِلَّا أَبَا يُوسُفَ حِينَ قَالَ{ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ }قَالَتْ وَأُنْزِلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ سَاعَتِهِ فَسَكَتْنَا فَرُفِعَ عَنْهُ وَإِنِّي لَأَتَبَيَّنُ السُّرُورَ فِي وَجْهِهِ وَهُوَ يَمْسَحُ جَبِينَهُ وَيَقُولُ الْبُشْرَى يَا عَائِشَةُ فَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ بَرَاءَتَكِ قَالَتْ فَكُنْتُ أَشَدَّ مَا كُنْتُ غَضَبًا فَقَالَ لِي أَبَوَايَ قُومِي إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَا وَاللَّهِ لَا أَقُومُ إِلَيْهِ وَلَا أَحْمَدُهُ وَلَا أَحْمَدُكُمَا وَلَكِنْ أَحْمَدُ اللَّهَ الَّذِي أَنْزَلَ بَرَاءَتِي لَقَدْ سَمِعْتُمُوهُ فَمَا أَنْكَرْتُمُوهُ وَلَا غَيَّرْتُمُوهُ وَكَانَتْ عَائِشَةُ تَقُولُ أَمَّا زَيْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ فَعَصَمَهَا اللَّهُ بِدِينِهَا فَلَمْ تَقُلْ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا أُخْتُهَا حَمْنَةُ فَهَلَكَتْ فِيمَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي يَتَكَلَّمُ فِيهِ مِسْطَحٌ وَحَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ وَالْمُنَافِقُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ يَسُوسُهُ وَيَجْمَعُهُ وَهُوَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ هُوَ وَحَمْنَةُ قَالَتْ فَحَلَفَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ لَا يَنْفَعَ مِسْطَحًا بِنَافِعَةٍ أَبَدًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الْآيَةَ{ وَلَا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ{ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَى وَالْمَسَاكِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ }يَعْنِي مِسْطَحًا إِلَى قَوْلِهِ{ أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ }قَالَ أَبُو بَكْرٍ بَلَى وَاللَّهِ يَا رَبَّنَا إِنَّا لَنُحِبُّ أَنْ تَغْفِرَ لَنَا وَعَادَ لَهُ بِمَا كَانَ يَصْنَعُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ وَقَدْ رَوَاهُ يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ وَمَعْمَرٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيِّ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ هَذَا الْحَدِيثَ أَطْوَلَ مِنْ حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ وَأَتَمَّ
Al è stât contât a nus [Mahmud bin Ghailan] al à contât [Abu Usamah] di [Hsyyam bin Urwah] al à dit a mi [me pari] di [Aisyah] al à dit: Cuant che la mê cuistion e fo clamade in chel mût e no lu cognossevi, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al jere in pins a predicâ in me. tahmid digne di Lui, dopo di chel al disè: 'Signoris e signôrs, dâmi sugjeriments su lis personis che a acusin la mê famee di mâl - al vûl dî 'Aisyah -, par Allah no cognossi nissun mâl cuintri de mê famee, e a acusin lis personis che par Allah no cognossi nissun mâl cuintri di lui - al vûl dî Shafwan bin Mu'athhal -. Lui -Shafwan- nol jentrà par nuie a cjase mê fûr che se o jeri li e no jeri lât in viaç ma lui -Shfawan- al le cun me. Sa’ad bin Mu’adz Radliallahu Anhu al si alçà e al disè: O Messazîr di Allah, permetimi di taiâju il cuel. Une persone da tribù Khajraj e si alçà, la mari di Hassan bin Thabit e jere da tribù di chê persone, e al disè: “Tu stâs minsonant, par Allah, se a fossin di Aus, no lis varessis taiât la cuel”. Fin che al è sucedût cuasi alc di brut jenfri Aus e Khajraj ta moschee e no lu savevi. Tal dopodisnà, e ancjemò chê dì, jo - Aisyah - o jeri lât in compit cun Umm Misthah, al somee che e sedi sburtade e e à dit: Guai a Misthah. O jê ai dit: Ei mari, tu critichis il to fi? Al tacà a zirâ daspò al sburtà di gnûf, al disè: Guai a Misthah, daspò o lu urlà, o lu disè: Ei mari, tu stâs criticant il to fi. Al disè: Par Allah, no lu critichi fûr che in conession cul to câs. O ai domandât: su ce? Lui al à rispuindût e po dopo mi à spiegât il probleme. O ai domandât: al è sucedût? Al rispuindè: Si, par Allah. O tornavi a cjase, come se i bisugns che o jeri daûr a fâ a no fossin nuie, no mi cjapavi un pôc o une vore, o vevi la fiere. O ai dit al Rasulullah: “Mandâmi indaûr a cjase di me pari. Al mi à mandât cuntun sclâf, o jentrà in cjase daspò o viodè Umm Ruman sot intant che Abu Bakr al jere parsore a lei il Coran. Mie mari e domandà: Parcè che tu sês vignude, mê fie? Aisyah e disè: Dopo o ai contât la storie ma al somee che nol vedi sintût ce che o vevi sintût jo. Al disè: O mê fie, sburtâ la tô cundizion parcè che di fat, par Allah, al è une vore râr che une femine biele e sedi maridade cuntune persone che e à il mîl e che e ame, ma a sburtaran su di jê e a saran acusadis di robis diviersis. Al ven fûr che nol veve sintût ce che o vevi sintût jo. Aisyah e disè: O ai domandât: Mio pari al sa za? Al rispuindè: Si. O ai domandât: Rasulullah, ancje lui? Al rispuindè: Si. O jeri trist e o ploravi fin che Abu Bakr al sintû la mê vôs intant che al jere al plan di sore a lei il Coran. Abu Bakr al scjampà jù e al domandà a mê mari: Ce che al è mâl cun lui? Al à rispuindût: Al à sintût une notizie che e jere stade menzonade in rivuart al so probleme. Abu Bakr al veve lagrimis tai voi e al disè: O ti juri, o mê fie, se no tu tornis a cjase tue. O tornà e al jere rivât il Rasulullah. Al domandà al me servidôr di me, il me servidôr al rispuindè: No, par Allah no so nuie di mâl di lui altri che che al durmì fin che no jentrà une cjavre e e mangjà la pâs di pan levan o levan. Cualchidun dai compagns dal Rasulullah al urlà e al disè: Coret Rasulullah, fin che a no lu criticarin. Al disè: Subhanallaah, par Allah no cognossi la sô cundizion fûr che come che al cognòs un fabric di aur dai lingots. Cheste false notizie e fo scoltade de persone acusade di jê - Shafwan - daspò al disè: Subhaanallaah, par Allah no ai mai disvistî lis feminis. Aisyah e disè: Lui - Shafwan - al murì un martîr inte strade di Allah. Aisyah e disè: I miei gjenitôrs a jerin dongje di me, a son restâts dongje di me fin che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al jentrà e al finì la preiere di Asr. I miei gjenitôrs a mi circondavin di diestre e çampe, il Profete sallallaahu alaihi wasallam al leè la shahada e al eseguì il tahmid come che al jere adat par Lui, daspò di chel al disè: ‘O Aisyah, se tu fâs alc di mâl o di mâl, pentisi a Allah parcè che Allah al acete il pentiment dai siei servidôrs’. Aisyah e disè: Une femine Ansar e je vignude e e jere siedade ae puarte, o ai dit: No ti vergognis di cheste femine menzonant alc? Il Rasulullah al à dât un consei alore o mi rivoltì a me pari, o ai dit: Rispuindilu. Abu Bakr al domandà: Ce dî? Mi rivoltì a mê mari, o disè: Rispuindile. Umm Misthah e domandà: ce dî? Cuant che ducj i doi a no àn rispuindût, o ai recitât la shahada, o ai fat tahmid e o lu ai laudât cuntune laude juste, daspò o ai dit: Ricordâsi, par Allah se o ti dîs che no lu ai fat, Allah al sa che o ai reson ma nol è di nuie par te, tu âs fevelât - dutis lis sortis di robis - e i tôs cûrs a son stâts penetrâts. Ancje se o dîs che o lu ai fat, Allah al sa che no lu ai fat, tu disès di sigûr che al à confessât lis sôs azions, par Allah nol è un esempli tra di me e di te. Aisyah e continuà: O ai cirît il non di Yaqub, ma no ai podût clamâlu altri che Abu Yusuf cuant che al à dit: ‘Duncje cheste e je la buine pazience - la mê pazience - e dome Allah al è chel che si domande il So jutori in ce che tu stâs disint’. -Yuusuf: 18- Aisyah al continuà: In chel timp la rivelazion e fo rivelade al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, o jerin zits daspò la rivelazion e fo alçade di lui, o viodìn la felicitât su la sô muse, al si sfrutà la front e al disè: 'Buine notizie, o downness la tô gnove liberazion de Allah al à -mandât Aisyah e disè: In chel timp o jeri une vore rabiose. I miei gjenitôrs a disevin: Vicinâsi a lui. O ai dit: No, par Allah no mi vicinarò a lui, no lu laudi e nancje voi doi, ma o laudi Allah che al à mandât jù la notizie de mê santitât che ducj i doi o vevin scoltât, ni voialtris ni negâts ni cambiâts. Aisyah e disè: Zainab bint Jahsy e jere protete di Allah par vie de sô religjon, e no fevelave peraulis altris che la bontât, intant che sô sûr, Hamnah, e murì insiemi cui altris. E chei che a fevelavin ancje di notis falsis - cuistions di busie - a jerin Misthah, Hassan bin Thabit e l’ipocrite, Abdullah bin Ubai bin Salul, al jere chel che lu veve vuidât e provocât, al jere chel che al veve puartât i siei pecjâts jenfri di lôr, lui e Hamnah. Aisyah e continuà: Abu Bakr al sburtà a no dâ nuie al Misthah par simpri daspò Allah al palesà chest verset: ‘E no che chei che a àn vantaçs e spaziositât tra di voi a jurin di no dâ...’. Fin ae fin dal verset -An Nuur: 22- Abu Bakr al voleve dâ -assistence- ai parincj, aes personis puaris e ai muhajirin inte strade di Allah. Ce che si vûl dî al è il Misthah, fin ae Sue peraule: ‘No volês che Allah al te perdonassi? E Allah al è il plui perdonadôr, il plui misericordiôs’. -An Nuur: 22- Abu Bakr al à dit: Si, par Allah, o nestri Rabb, o volìn che Tu nus perdonas. Abu Bakr al tornà a fâ ce che al veve fat prime - dâ donazions a Mistah -. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è autentic dal hadith di Hisham bin Urwah. [Yunus bin Yazid], [Ma’mar] e altris a lu àn ancje contât di [Az Zuhri] di [Urwah bin Az Zubair], [Al à dit bin Al Musayyib], [Alqamah bin Waqqash Al Laitsi] e [Ubaidullah bin Abdullah] di [Aisyah] che al è plui lunc e plui complet.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3105
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا نَزَلَ عُذْرِي قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَذَكَرَ ذَلِكَ وَتَلَا الْقُرْآنَ فَلَمَّا نَزَلَ أَمَرَ بِرَجُلَيْنِ وَامْرَأَةٍ فَضُرِبُوا حَدَّهُمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ
Al è stât contât a nus [Mohammed bin Basyar] che al à contât [Ibn Abi Adi] di [Mohammed bin Ishaq] di [Abdullah bin Abu Bakr] di [Umrah] di [Aisyah] al à dit: Cuant che la notizie de mê santitât e je vignude jù, il Rasulullah al à dit che al è lât indenant. Cuant che al scjampà -verset-, al ordenà di condanâ doi oms e une femine. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è hasan gharib, o lu cognossin dome dal hadith di Mohammed bin Ishaq.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3106
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ وَاصِلٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ قَالَ أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَاذَا قَالَ أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ خَشْيَةَ أَنْ يَطْعَمَ مَعَكَ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَاذَا قَالَ أَنْ تَزْنِيَ بِحَلِيلَةِ جَارِكَقَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ وَالْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Mohammed bin Basyar] al à dit [Abdurrahman bin Mahdi] al à dit [Sufyan] di [Washil] di [Abu Wa’il] di [Amru bin Syurahbil] di [Abdullah] al à dit: O ai dit: O Messazîr di Allah, cuâl che al è il pecjât plui grant? Al à rispuindût: ‘Tu stâs creant un compagn di Allah ancje se Lui al à creât te’. Al disè: O ai domandât: Alore ce? Belia e rispuindè: ‘Tu âs copât il to frut parcè che tu jeri preocupât di mangjâ cun te’. Al disè: O ai domandât: Alore ce? Belia e rispuindè: ‘Tu âs cometût adulteri cu la femine dal to vicin’. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è hasan gharib. Al à contât [Mohammed bin Basyar] al à contât [Abdurrahman bin Mahdi] al à contât [Sufyan] di [Mansur] e [Al Amasy] di [Abu Wa`il] di [Amru bin Syurahbil] di [Abdullah] dal profete Shallallahu Alaihi Wasallam al viôt. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3107
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ أَبُو زَيْدٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ وَاصِلٍ الْأَحْدَبِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ قَالَ أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ وَأَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ مِنْ أَجْلِ أَنْ يَأْكُلَ مَعَكَ أَوْ مِنْ طَعَامِكَ وَأَنْ تَزْنِيَ بِحَلِيلَةِ جَارِكَ قَالَ وَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا }قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ وَالْأَعْمَشِ أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ وَاصِلٍ لِأَنَّهُ زَادَ فِي إِسْنَادِهِ رَجُلًا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ وَاصِلٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ قَالَ وَهَكَذَا رَوَى شُعْبَةُ عَنْ وَاصِلٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَمْرَو بْنَ شُرَحْبِيلَ
Al à dit [Abdu bin Humaid] al à dit [Said bin Ar Rabi’ Abu Zaid] al à dit [Syu’bah] di [Washil Al Ahdab] di [Abu Wa’il] di [Abdullah] al à dit: O ai domandât al Rasulullah: Cuâl al è il pecjât plui grant? Al rispuindè: ‘Tu âs creât un compagn par Allah ancje se Lui al à creât te, tu âs copât i tôs fîs parcè che a vevin pôre di mangjâ cun te o dal to mangjâ e tu âs cometût adulteri cu la femine dal to vicin’. Abdullah al à dit: Al à let chest verset: ‘E chei che a no adorin altris dius insiemi cun Allah e a no copin animi che Allah al à proibît -copâlis- gjavant lis -resons justis-, e a no cometin adulteri, cui che al fâs chestis robis, al ricevarà di sigûr -ricompense- pai siei pecjâts-'. -Al Furqaan: 69- Abu Isa al à dit: Il hadith Sufyan di Manshur e Al Amasi al è plui autentic dal hadith Washil parcè che al zonte cualchidun al so sanad. Al à dit [Mohammed bin Al Mutsanna] al à dit [Mohammed bin Jafar] di [Syu’bah] di [Washil] di [Abu Wa’il] di [Abdullah] dal profete Shallallahu Alaihi Wasallam al somee. Abu Isa al à dit: come chest Siuba al à contât di Washil di Wail di Abdullah cence menzonâ Amru bin Siurahbil.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3108
حَدَّثَنَا أَبُو الْأَشْعَثِ أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ الْعِجْلِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطُّفَاوِيُّ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ{ وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا صَفِيَّةُ بِنْتَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَا فَاطِمَةُ بِنْتَ مُحَمَّدٍ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ إِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ مِنْ اللَّهِ شَيْئًا سَلُونِي مِنْ مَالِي مَا شِئْتُمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهَكَذَا رَوَى وَكِيعٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ نَحْوَ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطُّفَاوِيِّ وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلًا وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ عَائِشَةَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ عَبَّاسٍ
Al à dit [Abu Al Asy’ats Ahmad bin Al Miqdam Al Ijli] al à dit [Muhammad bin Abdurrahman Ath Thufawi] al à dit [Hsyam bin Urwah] di [so pari] di [Aisyah] al à dit: Cuant che chest verset al è stât rivelât: ‘E dâ avertiment ai tois parincj. -Asy Syu'araa`: 214- O Shafiyah, o Fatime, Mohammed, o fîs di Abdul Muhammed, invezit no ai podê su di voi dal cjastì di Allah, -come par lis cuistions di ricjece- par plasê domandâ la mê ricjece'. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è autentic. Come chel [Waki’] e altris a àn contât di [Hsyam di Urwah] di [so pari] di [Aisyah] come l’hadith di Mohammed bin Abdurrahman Ath Thufawi. Cualchidun di lôr al à contât di Hisyam bin Urwah di so pari, il profete, cence menzonâ Aisyah. In chest câs al è un hadith simil di Ali e Ibn Abbas.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3109
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ{ وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }جَمَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُرَيْشًا فَخَصَّ وَعَمَّ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنْ النَّارِ فَإِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ مِنْ اللَّهِ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا يَا مَعْشَرَ بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنْ النَّارِ فَإِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ مِنْ اللَّهِ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا يَا مَعْشَرَ بَنِي قُصَيٍّ أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنْ النَّارِ فَإِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا يَا مَعْشَرَ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنْ النَّارِ فَإِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا يَا فَاطِمَةُ بِنْتَ مُحَمَّدٍ أَنْقِذِي نَفْسَكِ مِنْ النَّارِ فَإِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكِ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا إِنَّ لَكِ رَحِمًا سَأَبُلُّهَا بِبَلَالِهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ يُعْرَفُ مِنْ حَدِيثِ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ عَنْ عبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ
Al à dit [Abdu bin Humaid] al à dit [Zakariya bin Adi] al à dit [Ubaidullah bin Amru Ar Raqqi] di [Abdul Malik bin Umair] di [Musa bin Thalhah] di [Abu Hurairah] al à dit: Cuant che il -verset- al è stât rivelât: 'E dâi avertiment ai to parincj'. -Asy Syu'araa`: 214- Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à cjapât sù i Quraysh, al à menzonât in mût specific e in gjenerâl, al à dit: 'O ducj i Quraysh, salvâts dal infier parcè che invezit no ai podê di fâju mâl o di beneficiâvi di Allah, O ducj voialtris fîs di Abdu Manaf no ai podê di salvâvi o Allah, o Ducj i Banu Qushai, salvâvi dal infier parcè che invezit no ai podê di fâ mâl o di beneficiâvi, O ducj i Bani Abdul Muthallib, salvâvi dal infier parcè che invezit no ai podê di fâvi mâl o di beneficiâvi, o Fatima bint Muhammad, salvâvi dal infier parcè che invezit no ai podê di fâvi mâl o di beneficiâvi. conetisi di consecuence'. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è hasan shahih gharib de linie sanad che e je cognossude di chest hadith di Musa bin Thalhah. A nus è stât contât che [Ali bin Hujr] al à contât [Syuaib bin Shafwan] di [Abdul Malik bin Umair] di [Musa bin Talhah] di [Abu Hurairah] dal Profete, al somee in mût significatîf.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3110
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ حَدَّثَنَا أَبُو زَيْدٍ عَنْ عَوْفٍ عَنْ قَسَامَةَ بْنِ زُهَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَشْعَرِيُّ قَالَلَمَّا نَزَلَ{ وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُصْبُعَيْهِ فِي أُذُنَيْهِ فَرَفَعَ مِنْ صَوْتِهِ فَقَالَ يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ يَا صَبَاحَاهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ أَبِي مُوسَى وَقَدْ رَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ عَوْفٍ عَنْ قَسَامَةَ بْنِ زُهَيْرٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلًا وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ أَبِي مُوسَى وَهُوَ أَصَحُّ ذَاكَرْتُ بِهِ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ فَلَمْ يَعْرِفْهُ مِنْ حَدِيثِ أَبِي مُوسَى
A nus è stât contât [Abdullah bin Abu Ziyad] al à contât [Abu Zaid] di [Auf] di [Qasamah bin Zuhair] al à contât [Al Asy’ari] al à dit: Cuant che il -verset- al è stât palesât: ‘E dâ un avertiment ai to parincj plui dongje’. -Asy Syu'araa`: 214-, Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al tapà i orêi cui dêts daspò al alçà la vôs, al disè: 'O Bani Manaf, cheste matine o cjapin sù' -Peraulis feveladis cuant che al sucêt alc di grant par che la int e si cjati dongje e si prepari par frontâlu, pent. - Abu Isa al à dit: Chest hadith al è gharib midiant di chest sanad dal hadith di Abu Musa. Altris a àn contât chest hadith di Auf di Qasamah bin Zuhair dal profete in maniere murâl cence menzonâ Abu Musa. Chest al è plui autentic. O lu ai menzonât a Mohammed bin Isma’il ma lui nol lu saveve dal hadith di Abu Musa.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3111
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَوْسِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَخْرُجُ الدَّابَّةُ مَعَهَا خَاتَمُ سُلَيْمَانَ وَعَصَا مُوسَى فَتَجْلُو وَجْهَ الْمُؤْمِنِ وَتَخْتِمُ أَنْفَ الْكَافِرِ بِالْخَاتَمِ حَتَّى إِنَّ أَهْلَ الْخُوَانِ لَيَجْتَمِعُونَ فَيَقُولُ هَاهَا يَا مُؤْمِنُ وَيُقَالُ هَاهَا يَا كَافِرُ وَيَقُولُ هَذَا يَا مُؤْمِنُ وَيَقُولُ هَذَا يَا كَافِرُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ فِي دَابَّةِ الْأَرْضِ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي أُمَامَةَ وَحُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ
Al à contât [Abdu bin Humaid] al à contât [Rauh bin Ubadah] di [Hammad bin Salamah] di [Ali bin Zaid] di [Aus bin Khalid] di [Abu Hurairah] il Profete al à dit: ' -Intal dì de Resurezion il sta di Suman al puartarà Musa, al iluminarà lis faciis dai crodints e al segnarà il nâs dai increduls cul timbri fin che i parons de taule di mangjâ a si cjataran dongje e lui - cualchidun di lôr a altris - al disè: ‘Chest al è un crodint’, ma al ricevè la rispueste ‘Chel al è un infedel’. Altris a disevin ancje: ‘Chest al è un crodint’, altris a lu refudavin disint: ‘Oh, chel al è un infedel’. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è hasan gharib. Chest hadith al è stât contât ancje di Abu Hurairah dal profete midiant di un altri sanad che al cjacare dai animâi de tiere. In chest câs al è un hadith simil di Abu Umamah e Hudzaifah bin Asid.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3112
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ لَوْلَا أَنْ تُعَيِّرَنِي بِهَا قُرَيْشٌ أَنَّ مَا يَحْمِلُهُ عَلَيْهِ الْجَزَعُ لَأَقْرَرْتُ بِهَا عَيْنَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ{ إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ
Al à dit [Mohammad bin Basyar] al à dit [Yahya bin Said] di [Yazid bin Kaisan] al à dit a mi [Abu Hazim Al Asyja’i] di [Abu Hurairah] difese tal Dì de Resurezion’. Al rispuindè: Se i Quraysh a no mi vessin rimproverât che ce che al à sburtât a dî che e jere dome pôre, o varès fat content -disintlu. Po dopo Allah ‘azza wajalla al à palesât il verset: ‘Invezit no tu puedis vuidâ chei che tu âs amât, ma Allah al vuidâ chei che Al vûl, e Allah al cognòs miôr chei che a son disponûts a ricevi une vuide’. -Al Qashash: 56- Abu Isa al à dit: Chest hadith al è hasan gharib, o lu cognossin dome dal hadith di Yazid bin Kaisan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3113
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ قَال سَمِعْتُ مُصْعَبَ بْنَ سَعْدٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ سَعْدٍ قَالَأُنْزِلَتْ فِيَّ أَرْبَعُ آيَاتٍ فَذَكَرَ قِصَّةً وَقَالَتْ أُمُّ سَعْدٍ أَلَيْسَ قَدْ أَمَرَ اللَّهُ بِالْبِرِّ وَاللَّهِ لَا أَطْعَمُ طَعَامًا وَلَا أَشْرَبُ شَرَابًا حَتَّى أَمُوتَ أَوْ تَكْفُرَ قَالَ فَكَانُوا إِذَا أَرَادُوا أَنْ يُطْعِمُوهَا شَجَرُوا فَاهَا فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ{ وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا وَإِنْ جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي }الْآيَةَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Bismillaahirrahmaanirrahim. Al à contât a nô [Mohammed bin Basyar] e [Mohammed bin Al Mutsanna] ducj i doi a àn dit: al à contât a nô [Mohammed bin Jafar] al à contât a nô [Syu’bah] di [Simak bin Harb] al à dit: O ai sintût [Mush’ab bin Sa’ad] contâ di [sô altri] jo. Al menzonà la storie, Umm Sa’ad e disè: No ti à comandât Allah di fâ il ben, par Allah no mangjarò nuie o no bevarò nuie fintant che no murìs o tu âs di jessi kufr. Mus’ab al à dit: Cuant che a volevin dâilu mangjâ, a àn viert la bocje e daspò al è vignût jù chest verset: ‘E o obleìn i umans a fâ il ben ai lôr gjenitôrs e se a ti oblein a associâ compagns cun me cun alc che no cognossis, alore no segui nissun di lôr. Dome a Me tu tornarâs, daspò o ti informarò ce che tu âs fat’. -Al Ankabuut: 8- Abu Isa al à dit: Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3114
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ السَّهْمِيُّ عَنْ حَاتِمِ بْنِ أَبِي صَغِيرَةَ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قَوْلِهِ{ وَتَأْتُونَ فِي نَادِيكُمْ الْمُنْكَرَ }قَالَ كَانُوا يَخْذِفُونَ أَهْلَ الْأَرْضِ وَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ حَاتِمِ بْنِ أَبِي صَغِيرَةَ عَنْ سِمَاكٍ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ أَخْضَرَ عَنْ حَاتِمِ بْنِ أَبِي صَغِيرَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ
Al à dit che [Mahmud bin Ghailan] al à contât [Abu Usamah] e [Abdullah bin Bakr As Sahmi] di [Hatim bin Abu Shaghirah] di [Simak bin Harb] di [Abu Salih] di [Ummu Hani`] dal Profete sall. -Al Ankabuut: 29- al à dit: ‘A àn butât piçulis pieris su la int e a àn cjapât sù’. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è hasan, o lu cognossin dome dal hadith di Hatim bin Abu Shaghirah di Simak. Al à dit [Ahmad ben Abdah] al à contât [Sulaim ben Akhdlar] di [Hatim ben Abu Shaghirah] cun chest sanad al somee.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3115
حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدٍ ابْنُ عَثْمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُمَحِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ الزُّهْرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَبِي بَكْرٍ فِي مُنَاحَبَةِ{ الم غُلِبَتْ الرُّومُ }أَلَا احْتَطْتَ يَا أَبَا بَكْرٍ فَإِنَّ الْبِضْعَ مَا بَيْنَ ثَلَاثٍ إِلَى تِسْعٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ
A nus à dit [Abu Musa Muhammad bin Al Mutsanna] al à dit [Muhammad bin Khalid Ibnu Atsmah] al à dit [Abdullah bin Abdurrahman Al Juhami] al à dit [Ibnu Shihab Az Zuhri] di [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah] Wasallam al disè a Abu Bakr su la garanzie dal verset: -cuant che il verset al fo rivelât- ALIF LAAM MIIM GHULIBATIRRUUM: ‘No vevis predit, o Abu Bakr, che il bidh’u al è in realtât jenfri trê e nûf’. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è hasan gharib de linie sanad dal hadith di Az Zuhri di Ubaidullah di Ibn Abbas.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3116
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَعْمَشِ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَلَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ ظَهَرَتْ الرُّومُ عَلَى فَارِسَ فَأَعْجَبَ ذَلِكَ الْمُؤْمِنِينَ فَنَزَلَتْ{ الم غُلِبَتْ الرُّومُ إِلَى قَوْلِهِ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّهِ }قَالَ فَفَرِحَ الْمُؤْمِنُونَ بِظُهُورِ الرُّومِ عَلَى فَارِسَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ كَذَا قَرَأَ نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ غَلَبَتْ الرُّومُ
Al à contât [Nashr bin Ali Al Jahdlami] al à contât [Al Mu’tamir bin Sulaiman] di [sô pari] di [Suiman Al Amasy] di [Athiyah] di [Abu Said] al à dit: Intant de bataie di Badr, i romans a àn sconfit i persians, i crodints a son stâts maraveâts di chest, i romans a àn dit: fin che Al à dit: ‘Alegris i crodints, par vie dal jutori di Allah’. -Ar Ruum: 1-5- Abu Said al disè: Ancje i crodints a si son contents de vitorie dai romans cuintri dai persians. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è hasan gharib di cheste linie sanad. Nashr bin Ali al leè: RUUM GHALABATIR -no GULIBAT nancje tal test origjinâl GULIBAT-.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3117
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي إِسْحَقَ الْفَزَارِيِّ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْن عَبَّاسٍفِي قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى{ الم غُلِبَتْ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ }قَالَ غُلِبَتْ وَغَلَبَتْ كَانَ الْمُشْرِكُونَ يُحِبُّونَ أَنْ يَظْهَرَ أَهْلُ فَارِسَ عَلَى الرُّومِ لِأَنَّهُمْ وَإِيَّاهُمْ أَهْلُ الْأَوْثَانِ وَكَانَ الْمُسْلِمُونَ يُحِبُّونَ أَنْ يَظْهَرَ الرُّومُ عَلَى فَارِسَ لِأَنَّهُمْ أَهْلُ الْكِتَابِ فَذَكَرُوهُ لِأَبِي بَكْرٍ فَذَكَرَهُ أَبُو بَكْرٍ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَمَا إِنَّهُمْ سَيَغْلِبُونَ فَذَكَرَهُ أَبُو بَكْرٍ لَهُمْ فَقَالُوا اجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ أَجَلًا فَإِنْ ظَهَرْنَا كَانَ لَنَا كَذَا وَكَذَا وَإِنْ ظَهَرْتُمْ كَانَ لَكُمْ كَذَا وَكَذَا فَجَعَلَ أَجَلًا خَمْسَ سِنِينَ فَلَمْ يَظْهَرُوا فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَلَا جَعَلْتَهُ إِلَى دُونَ قَالَ أُرَاهُ الْعَشْرَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَالْبِضْعُ مَا دُونَ الْعَشْرِ قَالَ ثُمَّ ظَهَرَتْ الرُّومُ بَعْدُ قَالَ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى{ الم غُلِبَتْ الرُّومُ إِلَى قَوْلِهِ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشَاءُ }قَالَ سُفْيَانُ سَمِعْتُ أَنَّهُمْ ظَهَرُوا عَلَيْهِمْ يَوْمَ بَدْرٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ
Al à contât che [Al Husain bin Huraits] al à contât [Muawiyah bin Amru] di [Abu Ishaq Al Fazari] di [Sufyan Ats Tsauri] di [Habib bin Abu Umrah] di [Said bin Jubair] di [Ibn Abbas] su la peraule di Allah Ta’ala, ‘Al. I romans a son stâts sconfits. Tal paîs plui dongje’. -Ar Ruum: 1-3- al disè: GULIBÂT e GULABAT. I politeiscj a jerin contents de vitorie persiane cuintri i romans parcè che i politeiscj e i persians a jerin adoradôrs dai idoi, invezit i musulmans a jerin contents de vitorie romane cuintri i persians parcè che a jerin personis dal libri. A àn comunicât chest a Abu Bakr e daspò Abu Bakr al à dit al Profete, al à dit: ‘Ricordâsi, invezit lôr - i persians - a pierdaran’. Alore Abu Bakr al le contà. A disin: Fissa un timp, se o vinçìn o cjapin chest e chel e se tu vincis tu cjapis chest e chel. Abu Bakr al à metût un limit di timp di cinc agns ma lôr - i romans - no àn vinçût, cussì a àn contât chest al profete sallallaahu alaihi wasallam, lui al à dit: 'No vevis proviodût - il timp - mancul di dîs -?' Abu Bakr al à dit: O pensi dîs -agns-. Abu Said al à dit: Bidl’u al è un numar mancul di dîs. Abu Said al disè: Alore i romans a àn vinçût dopo di chel, che e je la peraule di Allah Ta’alaa: ‘Alif laam Miim. I romans a son stâts sconfits’ fin che Lui al à dit: ‘Par vie dal jutori di Allah. Al jude cui che al vûl’. -Ar Ruum: 1-5- Sufyan al à dit: O ai sintût che lôr -i romans- a àn sconfit i persians in timp de bataie di Badr. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è hasan shahih gharib, o lu cognossin dome dal hadith di Sufyan Ats Tsauri dal Habib bin Abu Umra.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3118
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ نِيَارِ بْنِ مُكْرَمٍ الْأَسْلَمِيِّ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ{ الم غُلِبَتْ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ فِي بِضْعِ سِنِينَ }فَكَانَتْ فَارِسُ يَوْمَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ قَاهِرِينَ لِلرُّومِ وَكَانَ الْمُسْلِمُونَ يُحِبُّونَ ظُهُورَ الرُّومِ عَلَيْهِمْ لِأَنَّهُمْ وَإِيَّاهُمْ أَهْلُ كِتَابٍ وَفِي ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى{ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ }وَكَانَتْ قُرَيْشٌ تُحِبُّ ظُهُورَ فَارِسَ لِأَنَّهُمْ وَإِيَّاهُمْ لَيْسُوا بِأَهْلِ كِتَابٍ وَلَا إِيمَانٍ بِبَعْثٍ فَلَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الْآيَةَ خَرَجَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَصِيحُ فِي نَوَاحِي مَكَّةَ{ الم غُلِبَتْ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ فِي بِضْعِ سِنِينَ }قَالَ نَاسٌ مِنْ قُرَيْشٍ لِأَبِي بَكْرٍ فَذَلِكَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ زَعَمَ صَاحِبُكَ أَنَّ الرُّومَ سَتَغْلِبُ فَارِسَ فِي بِضْعِ سِنِينَ أَفَلَا نُرَاهِنُكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ بَلَى وَذَلِكَ قَبْلَ تَحْرِيمِ الرِّهَانِ فَارْتَهَنَ أَبُو بَكْرٍ وَالْمُشْرِكُونَ وَتَوَاضَعُوا الرِّهَانَ وَقَالُوا لِأَبِي بَكْرٍ كَمْ تَجْعَلُ الْبِضْعُ ثَلَاثُ سِنِينَ إِلَى تِسْعِ سِنِينَ فَسَمِّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ وَسَطًا تَنْتَهِي إِلَيْهِ قَالَ فَسَمَّوْا بَيْنَهُمْ سِتَّ سِنِينَ قَالَ فَمَضَتْ السِّتُّ سِنِينَ قَبْلَ أَنْ يَظْهَرُوا فَأَخَذَ الْمُشْرِكُونَ رَهْنَ أَبِي بَكْرٍ فَلَمَّا دَخَلَتْ السَّنَةُ السَّابِعَةُ ظَهَرَتْ الرُّومُ عَلَى فَارِسَ فَعَابَ الْمُسْلِمُونَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ تَسْمِيَةَ سِتِّ سِنِينَ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ فِي بِضْعِ سِنِينَ وَأَسْلَمَ عِنْدَ ذَلِكَ نَاسٌ كَثِيرٌقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ نِيَارِ بْنِ مُكْرَمٍ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي الزِّنَادِ
Al à dit [Mohammed bin Isma’il] al à dit [Ibnu Abi Az Zinad] di [Abu Az Zinad] di [Urwah bin Az Zubair] di [Niyar bin Mukram Al Aslami] al à dit: Cuant che al scjampave: ‘Alif laam I romans a son stâts sconfits. Tal paîs plui dongje e lôr, dopo jessi stâts sconfits, a vincin. Tra cualchi an’. -Ar Ruum: 1-4- cuant che chest verset al è rivât jù, i persians a vevin rivât a sconfizi i romans invezit ai musulmans e plaseve la vitorie dai romans cuintri dai persians parcè che i musulmans e i romans a jerin ducj i doi esperts dal libri. A rivuart di chest, Allah al à dit: ‘Par vie dal jutori di Allah. Al jude cui che al vûl. E Lui al è il Potent, il Misericordiôs’. -Ar Ruum: 5- Ai Quraysh e plaseve la vitorie persiane parcè che lôr e i persians no jerin ducj i doi int dal libri e no crodevin inte resurezion. Cuant che Allah Ta’ala al palesà chest verset, al vignì fûr Abu Bakr e al gridà in diviers cjantons de Meche: ‘Alif laam Miim. I romans a son stâts sconfits. Tal paîs plui dongje e lôr, dopo jessi stâts sconfits, a vincin. Tra cualchi an’. -Ar Ruum: 1-4- Cualchidun dai Quraysh al disè a Abu Bakr: Chest al è jenfri di nô e di te, il to amì -Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam- al pensave che i romans a varessin sconfit i persians tra cualchi an, scometìn su chel. Abu Bakr al rispuindè: Vignî. Chest al fo prin che lis scomessis a fossin deventadis ilegâls. Abu Bakr e i politeiscj a scometin, a metin la stesse scometude. A àn dit a Abu Bakr: Cuâl che al è il limit dal bidl'u -trê a nûf agns- dî la cuantitât esate. Niyar al disè: A àn menzonât sîs agns tra di lôr. Po dopo a son passâts sîs agns ma i romans a no àn mai vinçût fintant che i politeiscj a no àn cjapât la scometude di Abu Bakr. Cuant che al jentrà il setim an, i romans a vincerin i persians, i musulmans a criticarin Abu Bakr par vê menzonât sîs agns parcè che Allah Ta’ala al diseve: ‘In cualchi an’. E al è cuant che tantis personis a si son convertidis al Islam. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è autentic hasan gharib dal hadith di Niyar bin Mukram, o lu cognossin dome dal hadith di Abdurrahman bin Abu Az Zinad.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3119
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُضَرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زَحْرٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَبِيعُوا الْقَيْنَاتِ وَلَا تَشْتَرُوهُنَّ وَلَا تُعَلِّمُوهُنَّ وَلَا خَيْرَ فِي تِجَارَةٍ فِيهِنَّ وَثَمَنُهُنَّ حَرَامٌ وَفِي مِثْلِ هَذَا أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ هَذِهِ الْآيَةَ{ وَمِنْ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا يُرْوَى مِنْ حَدِيثِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ وَالْقَاسِمُ ثِقَةٌ وَعَلِيُّ بْنُ يَزِيدَ يُضَعَّفُ فِي الْحَدِيثِ قَالَهُ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ
Al è stât contât a nus [Qutaibah] al à dit [Bakru bin Mudhalr] di [Ubaidullah bin Zahr] di [Ali bin Yazid] di [Al Qasim bin Abdurrahman] di [Abu Umamah] dal Rasulullah Sallallahu no comprâ no fâ là no fâ lôr bon s cumierçâju e il lôr presit al è haram’. Rispiet a robis come chestis, al è stât palesât il seguitîf verset: ‘E tra i umans -a son- chei che a doprin peraulis inutilis par straviâ -lis personis- de strade di Allah’. Fin ae fin dal verset. -Luqman: 6- Abu Isa al à dit: Chest hadith al è gharib, contât dome dal hadith Al Qasim di Abu Umamah. Al Qasim, il naradôr dal tsiqah e Ali bin Yazid a son stâts indebilîts tal hadith. Mohammed bin Isma’il al à dit cussì.
Hadith
Imam Tirmidzi : 3120
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأُوَيْسِيُّ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلَالٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ هَذِهِ الْآيَةَ{ تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنْ الْمَضَاجِعِ }نَزَلَتْ فِي انْتِظَارِ الصَّلَاةِ الَّتِي تُدْعَى الْعَتَمَةَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
Bismillaahirrahmaanirrahim. A nus è stât contât che [Abdullah bin Abu Ziyad] al à dit che chest verset: ‘I lôr stomi a son lontans dai lôr lûcs’. -Come Sajdah: 16- Scjampâ jù al è leât a spietâ la preiere clamade al 'atamah -la preiere ishak-. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è hasan shahih gharib, o lu cognossin dome di chest sanad.
