Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 2961
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْهُنَائِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَقِيقٍ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ بَيْنَ ضَجْنَانَ وَعُسْفَانَ فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ إِنَّ لِهَؤُلَاءِ صَلَاةً هِيَ أَحَبُّ إِلَيْهِمْ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَبْنَائِهِمْ هِيَ الْعَصْرُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ فَمِيلُوا عَلَيْهِمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَأَنَّ جِبْرِيلَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهُ أَنْ يَقْسِمَ أَصْحَابَهُ شَطْرَيْنِ فَيُصَلِّيَ بِهِمْ وَتَقُومُ طَائِفَةٌ أُخْرَى وَرَاءَهُمْ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ ثُمَّ يَأْتِي الْآخَرُونَ وَيُصَلُّونَ مَعَهُ رَكْعَةً وَاحِدَةً ثُمَّ يَأْخُذُ هَؤُلَاءِ حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ فَتَكُونُ لَهُمْ رَكْعَةٌ رَكْعَةٌ وَلِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَانِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَجَابِرٍ وَأَبِي عَيَّاشٍ الزُّرَقِيِّ وَابْنِ عُمَرَ وَحُذَيْفَةَ وَأَبِي بَكْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ وَأَبُو عَيَّاشٍ الزُّرَقِيُّ اسْمُهُ زَيْدُ بْنُ صَامِتٍ
Al à dit [Mahmud bin Ghailan] al à dit che il Messazîr di Allah al jere ‘Usqan, alore i politeiscj a disevin -ai lôr compagns-; ‘In fat, la preiere che lôr - i musulmans - a amân plui di ce che a amân i lôr fiis e je la ‘preiere di Asr, duncje preparâ il to equipament e daspò atacâju intun colp’. -Sintint che- Jibril al vignì al Profete sallallaahu 'alahi wasallam e i disè di dividi i compagns in doi grups, daspò al preà cun lôr, intant che un altri grup al jere daûr puartant armis in vuardie, daspò un altri al vignì a rimplaçâju puartant armis e in pins in vuardie intant che il stes grup al preave. Duncje ognidun di lôr al preave une rak’ah, invezit il Profete al preave dôs rak’ah. Abu Isa al à dit che chest hadith al è hasan shahih gharib, ven a stâi di cheste righe, dal hadith di Abdullah bin Syaqiq di Abu Hurairah. In chest câs a son hadith simii di Abdullah bin Mas’ud, Zaid bin Tabit, Ibnu Abbas, Jabir, Abu Ayasi Az Zuraqi, Ibn Umar, Hudzaifah, Abu Bakrah e Sahal bin Abu Khatsmah. Il non di Abu Ayasi Az Zuraqi al è Zaid bin Shamit.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2962
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي شُعَيْبٍ أَبُو مُسْلِمٍ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَتَادَةَ بْنِ النُّعْمَانِ قَالَ كَانَ أَهْلُ بَيْتٍ مِنَّا يُقَالُ لَهُمْ بَنُو أُبَيْرِقٍ بِشْرٌ وَبُشَيْرٌ وَمُبَشِّرٌ وَكَانَ بُشَيْرٌ رَجُلًا مُنَافِقًا يَقُولُ الشِّعْرَ يَهْجُو بِهِ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ يَنْحَلُهُ بَعْضَ الْعَرَبِ ثُمَّ يَقُولُ قَالَ فُلَانٌ كَذَا وَكَذَا قَالَ فُلَانٌ كَذَا وَكَذَا فَإِذَا سَمِعَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الشِّعْرَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا يَقُولُ هَذَا الشِّعْرَ إِلَّا هَذَا الْخَبِيثُ أَوْ كَمَا قَالَ الرَّجُلُ وَقَالُوا ابْنُ الْأُبَيْرِقِ قَالَهَا قَالَ وَكَانُوا أَهْلَ بَيْتِ حَاجَةٍ وَفَاقَةٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَالْإِسْلَامِ وَكَانَ النَّاسُ إِنَّمَا طَعَامُهُمْ بِالْمَدِينَةِ التَّمْرُ وَالشَّعِيرُ وَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا كَانَ لَهُ يَسَارٌ فَقَدِمَتْ ضَافِطَةٌ مِنْ الشَّامِ مِنْ الدَّرْمَكِ ابْتَاعَ الرَّجُلُ مِنْهَا فَخَصَّ بِهَا نَفْسَهُ وَأَمَّا الْعِيَالُ فَإِنَّمَا طَعَامُهُمْ التَّمْرُ وَالشَّعِيرُ فَقَدِمَتْ ضَافِطَةٌ مِنْ الشَّامِ فَابْتَاعَ عَمِّي رِفَاعَةُ بْنُ زَيْدٍ حِمْلًا مِنْ الدَّرْمَكِ فَجَعَلَهُ فِي مَشْرَبَةٍ لَهُ وَفِي الْمَشْرَبَةِ سِلَاحٌ وَدِرْعٌ وَسَيْفٌ فَعُدِيَ عَلَيْهِ مِنْ تَحْتِ الْبَيْتِ فَنُقِبَتْ الْمَشْرَبَةُ وَأُخِذَ الطَّعَامُ وَالسِّلَاحُ فَلَمَّا أَصْبَحَ أَتَانِي عَمِّي رِفَاعَةُ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي إِنَّهُ قَدْ عُدِيَ عَلَيْنَا فِي لَيْلَتِنَا هَذِهِ فَنُقِبَتْ مَشْرَبَتُنَا وَذُهِبَ بِطَعَامِنَا وَسِلَاحِنَا قَالَ فَتَحَسَّسْنَا فِي الدَّارِ وَسَأَلْنَا فَقِيلَ لَنَا قَدْ رَأَيْنَا بَنِي أُبَيْرِقٍ اسْتَوْقَدُوا فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَلَا نَرَى فِيمَا نَرَى إِلَّا عَلَى بَعْضِ طَعَامِكُمْ قَالَ وَكَانَ بَنُو أُبَيْرِقٍ قَالُوا وَنَحْنُ نَسْأَلُ فِي الدَّارِ وَاللَّهِ مَا نُرَى صَاحِبَكُمْ إِلَّا لَبِيدَ بْنَ سَهْلٍ رَجُلٌ مِنَّا لَهُ صَلَاحٌ وَإِسْلَامٌ فَلَمَّا سَمِعَ لَبِيدٌ اخْتَرَطَ سَيْفَهُ وَقَالَ أَنَا أَسْرِقُ فَوَاللَّهِ لَيُخَالِطَنَّكُمْ هَذَا السَّيْفُ أَوْ لَتُبَيِّنُنَّ هَذِهِ السَّرِقَةَ قَالُوا إِلَيْكَ عَنْهَا أَيُّهَا الرَّجُلُ فَمَا أَنْتَ بِصَاحِبِهَا فَسَأَلْنَا فِي الدَّارِ حَتَّى لَمْ نَشُكَّ أَنَّهُمْ أَصْحَابُهَا فَقَالَ لِي عَمِّي يَا ابْنَ أَخِي لَوْ أَتَيْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتَ ذَلِكَ لَهُ قَالَ قَتَادَةُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنَّ أَهْلَ بَيْتٍ مِنَّا أَهْلَ جَفَاءٍ عَمَدُوا إِلَى عَمِّي رِفَاعَةَ بْنِ زَيْدٍ فَنَقَبُوا مَشْرَبَةً لَهُ وَأَخَذُوا سِلَاحَهُ وَطَعَامَهُ فَلْيَرُدُّوا عَلَيْنَا سِلَاحَنَا فَأَمَّا الطَّعَامُ فَلَا حَاجَةَ لَنَا فِيهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَآمُرُ فِي ذَلِكَ فَلَمَّا سَمِعَ بَنُو أُبَيْرِقٍ أَتَوْا رَجُلًا مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ أُسَيْرُ بْنُ عُرْوَةَ فَكَلَّمُوهُ فِي ذَلِكَ فَاجْتَمَعَ فِي ذَلِكَ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ قَتَادَةَ بْنَ النُّعْمَانِ وَعَمَّهُ عَمَدَا إِلَى أَهْلِ بَيْتٍ مِنَّا أَهْلِ إِسْلَامٍ وَصَلَاحٍ يَرْمُونَهُمْ بِالسَّرِقَةِ مِنْ غَيْرِ بَيِّنَةٍ وَلَا ثَبَتٍ قَالَ قَتَادَةُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَلَّمْتُهُ فَقَالَ عَمَدْتَ إِلَى أَهْلِ بَيْتٍ ذُكِرَ مِنْهُمْ إِسْلَامٌ وَصَلَاحٌ تَرْمِهِمْ بِالسَّرِقَةِ عَلَى غَيْرِ ثَبَتٍ وَلَا بَيِّنَةٍ قَالَ فَرَجَعْتُ وَلَوَدِدْتُ أَنِّي خَرَجْتُ مِنْ بَعْضِ مَالِي وَلَمْ أُكَلِّمْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ فَأَتَانِي عَمِّي رِفَاعَةُ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي مَا صَنَعْتَ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُ الْمُسْتَعَانُ فَلَمْ يَلْبَثْ أَنْ نَزَلَ الْقُرْآنُ { إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا } بَنِي أُبَيْرِقٍ { وَاسْتَغْفِرْ اللَّهَ } أَيْ مِمَّا قُلْتَ لِقَتَادَةَ { إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَحِيمًا وَلَا تُجَادِلْ عَنْ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنْفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًا يَسْتَخْفُونَ مِنْ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنْ اللَّهِ إِلَى قَوْلِهِ غَفُورًا رَحِيمًا } أَيْ لَوْ اسْتَغْفَرُوا اللَّهَ لَغَفَرَ لَهُمْ { وَمَنْ يَكْسِبْ إِثْمًا فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُ عَلَى نَفْسِهِ إِلَى قَوْلِهِ إِثْمًا مُبِينًا } قَوْلَهُ لِلَبِيدٍ { وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهُ إِلَى قَوْلِهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا } فَلَمَّا نَزَلَ الْقُرْآنُ أَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالسِّلَاحِ فَرَدَّهُ إِلَى رِفَاعَةَ فَقَالَ قَتَادَةُ لَمَّا أَتَيْتُ عَمِّي بِالسِّلَاحِ وَكَانَ شَيْخًا قَدْ عَشَا أَوْ عَسَى فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكُنْتُ أُرَى إِسْلَامُهُ مَدْخُولًا فَلَمَّا أَتَيْتُهُ بِالسِّلَاحِ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي هُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَعَرَفْتُ أَنَّ إِسْلَامَهُ كَانَ صَحِيحًا فَلَمَّا نَزَلَ الْقُرْآنُ لَحِقَ بُشَيْرٌ بِالْمُشْرِكِينَ فَنَزَلَ عَلَى سُلَافَةَ بِنْتِ سَعْدِ ابْنِ سُمَيَّةَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { وَمَنْ يُشَاقِقْ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءَتْ مَصِيرًا إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا } فَلَمَّا نَزَلَ عَلَى سُلَافَةَ رَمَاهَا حَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ بِأَبْيَاتٍ مِنْ شِعْرِهِ فَأَخَذَتْ رَحْلَهُ فَوَضَعَتْهُ عَلَى رَأْسِهَا ثُمَّ خَرَجَتْ بِهِ فَرَمَتْ بِهِ فِي الْأَبْطَحِ ثُمَّ قَالَتْ أَهْدَيْتَ لِي شِعْرَ حَسَّانَ مَا كُنْتَ تَأْتِينِي بِخَيْرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْلَمُ أَحَدًا أَسْنَدَهُ غَيْرَ مُحَمَّدِ بْنِ سَلَمَةَ الْحَرَّانِيِّ وَرَوَى يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ وَغَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ مُرْسَلٌ لَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ وَقَتَادَةُ بْنُ النُّعْمَانِ هُوَ أَخُو أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ لِأُمِّهِ وَأَبُو سَعِيدٍ اسْمُهُ سَعْدُ بْنُ مَالِكِ بْنِ سِنَانٍ
Al à contât [Al Hasan ben Ahmad ben Abu Syu’aib Abu Muslim Al Harrani] al à contât [Mohammed ben Salamah Al Harrani] al à contât [Mohammed ben Ishaq] di [Ashim ben Umar ben Qatadah] di [sô pari] di so nono, ven a stâi che al à dit [Qata]; ‘La nestre famee e si clame Bani Ubairik, Bisyr, Busyair e Mubasysyir. Busyair al è un ipocrite, al cjante simpri poesiis par insultâ i Messazîrs di Allah cussì che cualchi arap lu condane. Al disè; Cussì e cussì al diseve chest e chel, cussì e cussì al diseve chest e chel. Cuant che i amîs dal Rasulullah Sallam a àn sintût la poesie, a àn dit; “Par Allah, nissun al dîs chest verset fûr che chê persone vile”. -o come che e diseve la persone- A disevin; “Al è stât Ibn Al Ubairiq che lu à dit”. Qatadah al disè; ‘Lôr - la famee Ubairiq - a jerin une famee puare tal periodi de ignorance e dal Islam, invezit il mangjâ des personis di Medine al jere dome dats e forment. Se une persone e à une vore di ricjece, e un camêl cjarît di tapets al ven de Sirie, al lu comprarà par se, invezit la famee dipendente e mangje dome datis e forment. Une volte che al vignì un cjar di camêi de Sirie, alore il me ziu, Rifa’ah bin Zaid, al comprà un cjar di tapets, al ju metè tal so portabevi, e tal so portabevi a jerin armis, scuts e spadis. Al è vignût fûr che i ogjets a jerin stâts robâts di sot de cjase, ven a stâi taiant un bûs tal portabevi e cjapant il mangjâ e lis armis. La matine, il me ziu, Rifa’ah, al vignì daûr di me e al disè; “Ciao mio nevôt, in realtât ieri serade o jerin stâts tratâts mâl. I nestris vâs di bevi a jerin sgjavâts fûr, il nestri mangjâ e lis nestris armis a jerin lâts vie’. O vin cirît la cjase, o vin domandât e a nus è stât dit; “O vin viodût i Banu Ubairiq impiâ il fûc stasera e come che o savìn, a àn servît un pôc dal to mangjâ”. Banu Ubairiq al disè; “O vin domandât ator tal paîs, par Allah, no nus àn mostrât nissun dai tois amiis infûr di Labid bin Sahal, un tra di nô che al jere bon e musulman”. Cuant che Labid al sintû chest, al tirà fûr la sô spade e al disè; ‘O ai robât? Par Allah, cheste spada e ti taiarà o tu spiegarâs chest furt’. A disevin; ‘Stâ lontan, parcè che no tu sês l’autôr’. O domandàvin ator tal paîs fin che no vevin dubi che a fossin i autôrs dal furt. Mio oncul mi disè; “Mi nevôt, se tu vâs al Rasulullah alore tu lis dîs chest”. Qatadah al disè; O ai lât al Messazîr di Allah e o ai dit; ‘Di fat, a son chei inte nestre famee che a àn un caratar violent, a si son svicinâts a me oncul, Rifa’ah bin Zaid, a àn fat une buse inte sô sfere di bevi, a àn cjapât lis sôs armis e il mangjâ. Lassâ che a tornin lis nestris armis, par ce che al rivuarde il mangjâ che no vin plui bisugne.’ Il Profete al à dit: ‘O gjestirai il probleme’. Cuant che i Banu Ubairiq a sintirin, a lerin a un di lôr di non Usair bin ‘Urwah. A lu contarin. La int dal paîs si cjatave dongje par cheste materie, daspò a disevin; “O Messazîr di Allah, invezit Qatadah bin An Nu’man e so ziu a lerin a cjatâ la nestre buine famee musulmane, a jerin acusâts di robâ cence provis o ciertecis”. Qatadah al disè; “O ai cognossût subit il Rasulullah, daspò o ai fevelât cun lui”. Lui al à rispuindût: ‘Tu sês lât intune famee che a clamin musulmane e buine, tu lis âs acusadis di robâ cence ciertece o provis’. Qatadah al disè; “O varès tornât, se dome o ves lât a vê cure di cualchi robe da mê proprietât e no ves fevelât cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam rispiet a chel probleme”. Alore il me ziu, Rifa’ah, al vignì daûr di me, al disè; — O nevôt, ce che tu âs fat? ,’ Alore o ai dit ce . Il Rasulullah al mi à dit, daspò al à dit; ‘Dome a Allah si domande jutori’. Nol è tant che al è vignût jù un verset dal Coran; In fat, o vin mandât jù un libri a te cu la veretât, par che tu judichis tra lis personis cun ce che Allah al à palesât te, e no deventis aversaris di -int inocent-, par -difindi- la int tradidore, ven a stâi il Bani Ubairiq. E domandâ a Allah il pardon par ce che tu âs dit in Qatadah. Invezit, Allah al è Perdonadôr, Plui Misericordiôs. E no discuti - par difindi - chei che a si tradissin. In fat, a Allah nol plase lis personis che a tradissin simpri e a si slungjin tal pecjât. A si scuindin des personis, ma no si scuindin di Allah, - fin ae Sue peraule - Allah al è il Plui Perdonadôr, il Plui Misericordiôs QS An Nisa`; 113-114. Chest al vûl dî che se a domandin il pardon a Allah, Allah al ju perdonarà di sigûr. Cui che al comet un pecjât, alore in realtât lu fâs pal so -dan- fin che la sô peraule- Il vêr pecjât al è la sô peraule a Labid. Se no fos pe gracie e la misericordie di Allah viers di te - fin ae Sue peraule - alore o varessin dât une grande ricompense. 105-113, cuant che il Coran - chescj versets - al è lât jù, il Rasulullah al à puartât une arme e daspò la à tornade a Rifa’ah. Qatadah al disè; ‘Cuant che o rivài daûr di me oncul cuntune arme – al jere vecjo e di curt viodi tai dîs de ignorance e o cognossevi il so Islam – al disè; “O mio nevôt, al è par il fin de sabilillah - combati inte strade di Allah-’. O sai che il so Islam al è vêr. Cuant che il Coran al fo revelât, Busyair al si unì ai politeiscj, al si fermà al puest di Sulafah bin Sa’d bin Sumaiyah. Alore Allah al à palesât il verset: E cui che al si opon al Messaçâr dopo che la veretât e je deventade clare par lui, e al va daûr di un cjamin che nol è il cjamin dai crodints, o lu lassìn libar dal erôr che al à padronât e o lu metìn in Jahannam, e Jahannam al è il puest plui brut dulà tornâ. In fat, Allah a nol perdona il pecjât di associâ alc cun Lui, e Al perdona i pecjâts che a no son il shirk par cui che al vûl. E cui che al associe alc cun Allah, alore al è lât straviât tant che al è pussibil’. QS An-Nisa`: 115-116, cuant che al fo palesât il verset rivuart a Sulafah, Hassan bin Thabit lu atacà cun verset, al cjapà une sede e la metè sul cjâf daspò la butà par tiere largje, dopo di chel al disè; “Tu m’âs dât il regâl de poesie di Hassan, no mi ai mai puartât alc di bon”. Abu Isa al disè; Chest hadith al è Hasan Gharib. No cognossin nissun che al si confidi su di chel altri che Mohammed bin Salama Al Harrani. [Yunus bin Bukair] e altris a àn ancje contât chest hadith di [Mohammed bin Ishaq] di [Ashim bin Umar bin Qatadah] in mût murâl, in chest hadith, no lu àn menzonât; ‘Di so pari di so nono’. Qatadah bin An Nu’man al è il mieçfradi di Abu Said Al-Khudri e il non di Abu Said al è Sa’d bin Malik bin Sinan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2963
حَدَّثَنَا خَلَّادُ بْنُ أَسْلَمَ الْبَغْدَادِيُّ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ ثُوَيْرِ بْنِ أَبِي فَاخِتَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ مَا فِي الْقُرْآنِ آيَةٌ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ هَذِهِ الْآيَةِ { إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ } قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَأَبُو فَاخِتَةَ اسْمُهُ سَعِيدُ بْنُ عِلَاقَةَ وَثُوَيْرٌ يُكْنَى أَبَا جَهْمٍ وَهُوَ رَجُلٌ كُوفِيٌّ مِنْ التَّابِعِينَ وَقَدْ سَمِعَ مِنْ ابْنِ عُمَرَ وَابْنِ الزُّبَيْرِ وَابْنُ مَهْدِيٍّ كَانَ يَغْمِزُهُ قَلِيلًا
Al à dit [Khalad bin Aslam Al Baghdadi] al à dit [Un Nadlr bin Syumail] dal [Isra`il] di [Tsuwai bin Abu Fakhitah] di [So pari] di [Ali bin Abu Talib] al à dit; ‘Nol è un verset dal Coran che mi plâs di plui tal Coran fûr che il verset; In fat, Allah a nol perdona il pecjât di associâ compagns cun -cualsisei robe- cun Lui, e Al perdona i pecjâts che no son il shirk par cui che al vûl'. 116. Abu Isa al à dit che chest hadith al à di jessi il gharib.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2964
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ ابْنِ مُحَيْصِنٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا نَزَلَ { مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } شَقَّ ذَلِكَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ قَارِبُوا وَسَدِّدُوا وَفِي كُلِّ مَا يُصِيبُ الْمُؤْمِنَ كَفَّارَةٌ حَتَّى الشَّوْكَةَ يُشَاكُهَا أَوْ النَّكْبَةَ يُنْكَبُهَا ابْنُ مُحَيْصِنٍ هُوَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُحَيْصِنٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
Dopo vê contât [Mohammed bin Yahya bin Abu Umar] e [Abdullah bin Abu Zinad] cul stes significât, ducj i doi a àn dit; al à contât [Sufyan bin ‘Uyainah] di [Ibn Muhaishin] di [Mohammed bin Qais bin Makhramah] di [Abu Hurairah] al à dit; ‘Cuant che al vignarà jù, cui che al fâs il mâl al sarà di sigûr paiât cun chel mâl. QS An-Nisa`: 123, i musulmans a sintivin obiezions su chest, cussì a si lamentavin dal Profete sallallaahu 'alahi wasallam, che al disè: 'Agjî in mût just e agjî in mût dret, parcè che ogni -disastri- che al capite a un crodint, al sarà une redenzion -pai siei pecjâts-, ancje se al è stât colpît di un infortuni. Ibn Muhaicin al è Umar ben Abdurrahman ben Muaishin. Abu Isa al disè; Chest hadith al è Hasan Gharib.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2965
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ أَخْبَرَنِي مَوْلَى ابْنِ سِبَاعٍ قَال سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُنْزِلَتْ عَلَيْهِ هَذِهِ الْآيَةَ { مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ وَلَا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا } فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَا أُقْرِئُكَ آيَةً أُنْزِلَتْ عَلَيَّ قُلْتُ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَأَقْرَأَنِيهَا فَلَا أَعْلَمُ إِلَّا أَنِّي قَدْ كُنْتُ وَجَدْتُ انْقِصَامًا فِي ظَهْرِي فَتَمَطَّأْتُ لَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُكَ يَا أَبَا بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي وَأَيُّنَا لَمْ يَعْمَلْ سُوءًا وَإِنَّا لَمُجْزَوْنَ بِمَا عَمِلْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا أَنْتَ يَا أَبَا بَكْرٍ وَالْمُؤْمِنُونَ فَتُجْزَوْنَ بِذَلِكَ فِي الدُّنْيَا حَتَّى تَلْقَوْا اللَّهَ وَلَيْسَ لَكُمْ ذُنُوبٌ وَأَمَّا الْآخَرُونَ فَيُجْمَعُ ذَلِكَ لَهُمْ حَتَّى يُجْزَوْا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَفِي إِسْنَادِهِ مَقَالٌ وَمُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ يُضَعَّفُ فِي الْحَدِيثِ ضَعَّفَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَأَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَمَوْلَى ابْنِ سِبَاعٍ مَجْهُولٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ وَلَيْسَ لَهُ إِسْنَادٌ صَحِيحٌ أَيْضًا وَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ
A nus è stât contât che [Yahya ben Musa] e [‘Abd ben Humaid] a àn dit ducj i doi; al à contât [Rauh bin Ubadah] di [Musa bin Ubaidah] al à contât a mi [l’ex sclâf Ibn Siba’] al à dit; O ai sintût [Abdullah bin Umar] dî [a Abu Bakar Ash Shiddiq] che al diseve; ‘Cuant che o jeri cul Profete, al è vignût jù il verset; Cui che al fâs il mâl, al sarà di sigûr paiât cun chel mâl e nol varâ protetôr o jutori par lui infûr di Allah. O ai rispuindût; “Cert che, o Rasulullah”. Lui al la leè daspò, cence rendisi cont che o mi inclinà - inclinât - par vie di chel, daspò al domandà: ‘Cje che al è mâl cun te, o Abu Bakr?’. O ai rispuindût; ‘O Messazîr di Allah, o ti onori plui di me pari e di me mari, che tra di nô no son mai colpevui, e a saran sigûr premiâts pes azions che al à fat’. Al disè: ‘O Abu Bakr, par ce che al rivuarde te e altris crodints, tu saran dome premiâts in chest mont, fin che cuant che tu cjatarâs Allah, tu saran nets dal pecjât. Par ce che al rivuarde i altris - chei che a no crodin - ducj i lôr pecjâts a saran cjapâts sù e a saran paiâts il Dì de Resurezion. Abu Isa al à dit che chest hadith al è gharib. E il sanad di chest hadith al à bisugne di jessi criticât, parcè che Musa bin Ubaidah al è indebilît inte cuistion dal hadith, Yaya bin Said e Ahmad bin Hambal lu àn indebilît, invezit l’ex sclâf Ibn Siba’ majhul -scognossût-, e chest hadith al è ancje contât di chest hadith, separât dal hadith. nol è ancje autentic, e in chest cjapitul, al è un hadith di ‘Aisyah.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2966
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُعَاذٍ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ خَشِيَتْ سَوْدَةُ أَنْ يُطَلِّقَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ لَا تُطَلِّقْنِي وَأَمْسِكْنِي وَاجْعَلْ يَوْمِي لِعَائِشَةَ فَفَعَلَ فَنَزَلَتْ { فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَنْ يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا وَالصُّلْحُ خَيْرٌ } فَمَا اصْطَلَحَا عَلَيْهِ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ جَائِزٌ كَأَنَّهُ مِنْ قَوْلِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
Al à dit [Mohammed ben Al Mutsanna] al à dit [Dawud] al à dit [Sulaiman ben Mu’adz] di [Simak] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas] al à dit; ‘Tu jeri preocupât di jessi divorziât dal Profete, alore al disè; “No lassâmi, o ti prec di tignîmi, lassâmi dâ la mê part cuotidiane a Aisyah”. Il Profete al fasè cussì, daspò al vignì jù il verset; Duncje nol è necessari che ducj i doi a vedin la vere pâs, e che la pâs e je miôr - par lôr - QS An-Nisaa`: 128, la pâs jenfri i doi e je permetude, chest al somee jessi ce che al à dit Ibn Abbas. Abu Isa al disè; Chest hadith al è Hasan Gharib.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2967
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ عَنْ أَبِي السَّفَرِ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ آخِرُ آيَةٍ أُنْزِلَتْ أَوْ آخِرُ شَيْءٍ نَزَلَ { يَسْتَفْتُونَكَ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلَالَةِ } قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَأَبُو السَّفَرِ اسْمُهُ سَعِيدُ بْنُ أَحْمَدَ الثَّوْرِيُّ وَيُقَالُ ابْنُ يُحْمِدَ
Al à dit [‘Abd bin Humaid] al à dit [Abu Nu’aim] al à dit [Malik bin Mighwal] di [Abu As Safar] di [Al Barra`] al à dit; ’ L’ultin verset rivelât o la ultime volte che al fo rivelât al fo; A ti domandin une fatwa -su kalalah-. 176. Abu Isa al à dit che chest hadith al è hasan. Il non di Abu As Safar al è Said bin Ahmad Ats Tsauri e al è ancje clamât Ibnu Yuhmad.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2968
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَيَّاشٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ { يَسْتَفْتُونَكَ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلَالَةِ } فَقَال لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُجْزِئُكَ آيَةُ الصَّيْفِ
Al à dit [‘Abd bin Humaid] al à dit [Ahmad bin Yunus] di [Abu Bakr bin Ayyasy] di [Abu Ishaq] di [Al Barra`] al à dit; 'Cualchidun al vignì al Rasulullah Sallam e al disè; ‘O Messazîr di Allah, a ti àn domandât une fatwa -rispiet al kalalah-. Di: ‘Allah al ti dâ une fatwa a rivuart dal kalalah’. Duncje il Profete al disè: ‘Il verset shaif - l’ultin verset de Surah an Nisa’ - al è avonde par te’.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2969
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مِسْعَرٍ وَغَيْرِهِ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ لَوْ عَلَيْنَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ{ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا }لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَنِّي أَعْلَمُ أَيَّ يَوْمٍ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ أُنْزِلَتْ يَوْمَ عَرَفَةَ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Ibn Abu Umar] al à contât [Sufyan] di [Mis’ar] e un altri di [Qais ben Musulman] di [Thariq ben Shihab] al à dit; ‘Un ebreu al disè a [Omar bin Khattab]; ‘O Amir al-mu’minin, se in chest dì o ves perfezionât la tô religjon par te, e o ves compiût il Me favôr su di te, e o ves aprovât l’Islam come religjon par te. Chest al è rivât a noaltris, o fasarìn di sigûr la dì de sô dissendence une fieste’. Umar al rispuindè; ‘O soi une vore ben cuant che chest verset al è stât revelât, al è stât revelât il dì di ‘Arafah che al coincît cul vinars’. Abu Isa al à dit che chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2970
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَمَّارِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ قَالَقَرَأَ ابْنُ عَبَّاسٍ{ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا }وَعِنْدَهُ يَهُودِيٌّ فَقَالَ لَوْ أُنْزِلَتْ هَذِهِ عَلَيْنَا لَاتَّخَذْنَا يَوْمَهَا عِيدًا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَإِنَّهَا نَزَلَتْ فِي يَوْمِ عِيدٍ فِي يَوْمِ جُمْعَةٍ وَيَوْمِ عَرَفَةَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ عَبَّاسٍ
Al à dit [Abd bin Humaid] al à dit [Yazid bin Harun] al à dit [Hammad bin Salamah] di [Ammar bin Abu Ammar] al à dit; [Ibn Abbas] al leè une volte: In chest dì o ai perfezionât la tô religjon par te, e o ai compiût il Me favôr par te, e o ai aprovât l’Islam come religjon par te, intant che dongje di lui al jere un ebreu che al diseve; ‘Se chest verset al fos rivât fin a nô, o varessin fat deventâ il dì che al è stât revelât une fieste’. Ibn Abbas al rispuindè; ‘In fat, chest verset al è stât rivelât intune fieste, ven a stâi il vinars, il dì di ‘Arafah’. Abu Isa al à dit che chest hadith al è hasan gharib.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2971
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمِينُ الرَّحْمَنِ مَلْأَى سَحَّاءُ لَا يُغِيضُهَا اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ قَالَ أَرَأَيْتُمْ مَا أَنْفَقَ مُنْذُ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ فَإِنَّهُ لَمْ يَغِضْ مَا فِي يَمِينِهِ وَعَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ وَبِيَدِهِ الْأُخْرَى الْمِيزَانُ يَرْفَعُ وَيَخْفِضُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَتَفْسِيرُ هَذِهِ الْآيَةِ{ وَقَالَتْ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ }وَهَذَا حَدِيثٌ قَدْ رَوَتْهُ الْأَئِمَّةُ نُؤْمِنُ بِهِ كَمَا جَاءَ مِنْ غَيْرِ أَنْ يُفَسَّرَ أَوْ يُتَوَهَّمَ هَكَذَا قَالَ غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ الْأَئِمَّةِ مِنْهِمْ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَابْنُ عُيَيْنَةَ وَابْنُ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ تُرْوَى هَذِهِ الْأَشْيَاءُ وَيُؤْمَنُ بِهَا وَلَا يُقَالُ كَيْفَ
Al à dit [Ahmad ben Mani’] al à dit [Yazid ben Harun] al à dit [Mohammed ben Ishaq] di [Abu Az Zinnad] di [Al A’raj] di [Abu Hurairah] al à dit; Il Rasulullah al à dit: ‘La man diestre di Ar Rahman e je siore di sostentament e benedizions che no si ridusaran mai di dì o di gnot. Savês ce che Al à furnît fin che il cîl e la tiere a son stâts creâts pe prime volte? In fat, dut ce che al è inte Sue man diestre nol diminuìs, ‘Il So Tron al è parsore de aghe e di chê altre man a son scjalis - sostentament - che cualchi volte a si jevin alçadis e cualchi volte a colin’. Abu Isa al disè; Chest hadith Chest hadith al è autentic, e la interpretazion dal verset dai ebreus e dîs; ‘Lis mans di Allah a son incadenadis, di fat a son lis lôr mans che a son incadenadis e a son lôr che a son maledîts par vie di ce che a àn dit. -No cussì-, ma dutis dôs lis mans di Diu a son viertis; Al spende come che al vûl QS Al Ma`idah: 64. Chest hadith al è stât contât dai imams, o lu crodìn come che al è, cence jessi interpretât o stimât. Chest al è ce che al è stât contât di diviers imams come Sufyan Ats Tsauri, Malik bin Anas, Ibnu Uyainah e Ibnu Al Mubarak, a disevin; “Dut chest al fo contât e crodût cence che i fos domandât come”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2972
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحْرَسُ حَتَّى نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ { وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنْ النَّاسِ } فَأَخْرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ مِنْ الْقُبَّةِ فَقَالَ لَهُمْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ انْصَرِفُوا فَقَدْ عَصَمَنِي اللَّهُ حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَرَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحْرَسُ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ عَائِشَةَ
Al à dit [‘Abd bin Humaid] al à dit [Musulman bin Ibrahim] al à dit [Al Harith bin Ubaid] di [Al à dit Al Jurairi] di [Abdullah bin Shaqiq] di [Aisyah] al à dit; Il Profete Shallallahu Alaihi Wasallam al jere simpri protet - dai siei compagns dai disturps dai incredui - fin che chest verset al è vignût jù, Allah al ti proteç dai - disturps umans. QS Al Ma`idah: 67, Alore il Rasulullah al metè fûr il cjâf de cupule e daspò al disè ai compagns: 'O int, disperdisi, parcè che Allah al à vuardiât me'. Al à dit [Nashr bin Ali] al à dit [musulman bin Ibrahim] cul stes sanad e intenzion. Abu Isa al disè; Chest hadith al è gharib. Cualchidun di lôr al à contât chest hadith di Al Jurairi di Abdulah bin Syaqiq, al disè; Il Profete Sallam al jere simpri vuardiât, ma no lu menzonavin tal hadith; “Di Aisyah”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2973
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا وَقَعَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ فِي الْمَعَاصِي نَهَتْهُمْ عُلَمَاؤُهُمْ فَلَمْ يَنْتَهُوا فَجَالَسُوهُمْ فِي مَجَالِسِهِمْ وَوَاكَلُوهُمْ وَشَارَبُوهُمْ فَضَرَبَ اللَّهُ قُلُوبَ بَعْضِهِمْ بِبَعْضٍ وَلَعَنَهُمْ{ عَلَى لِسَانِ دَاوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ }قَالَ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ لَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ حَتَّى تَأْطُرُوهُمْ عَلَى الْحَقِّ أَطْرًاقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ يَزِيدُ وَكَانَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ لَا يَقُولُ فِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي الْوَضَّاحِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ وَبَعْضُهُمْ يَقُولُ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلٌ
Al à dit [Abdullah ben Abdurrahman] al à dit [Yazid ben Harun] al à dit [Sharik] di [Ali ben Badzimah] di [Abu Ubaidah] di [Abdullah ben Mas’ud] al à dit; Il Rasulullah al à dit: ‘Cuant che i Bani Isra’il a si indulzevin inte imoralitât, i lôr studiôs a ju proibivin, ma a no jerin sconzurâts. Po dopo i lôr studiôs a ju compagnavin al lôr majlis, a si univin a mangjâ e bevi cun lôr, daspò Allah al messedà i lôr cûrs un cun chel altri e ju maledì midiant des peraulis di Dawud e di Isa, fi di Marie, parcè che a jerin disobedients e a violavin la QS Al Ma`idah; 78. Ibn Mas’ud al à dit; Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al si è metût indaûr e al à dit: ‘Par Chel che intes sôs mans e je la mê anime, fin che a no tradissin dal dut la veretât’. Abdullah bin Abdurrahman al à dit; Yazid al disè; Sufyan Ats Tsauri nol à dit; “Di Abdullah”. Abu Isa al disè; Chest hadith al è Hasan Gharib. Chest hadith al è stât ancje contât di [Mohammed bin Muslim bin Abu Al Wadlah] di [Ali bin Badzimah] di [Abu Ubaidah] di [Abdullah] dal Profete Sallam come il hadith parsore. Cualchidun di lôr al disè; Da 'Ubaidah dal Profete Sallam in mursal.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2974
حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَمَّا وَقَعَ فِيهِمْ النَّقْصُ كَانَ الرَّجُلُ فِيهِمْ يَرَى أَخَاهُ عَلَى الذَّنْبِ فَيَنْهَاهُ عَنْهُ فَإِذَا كَانَ الْغَدُ لَمْ يَمْنَعْهُ مَا رَأَى مِنْهُ أَنْ يَكُونَ أَكِيلَهُ وَشَرِيبَهُ وَخَلِيطَهُ فَضَرَبَ اللَّهُ قُلُوبَ بَعْضِهِمْ بِبَعْضٍ وَنَزَلَ فِيهِمْ الْقُرْآنُ فَقَالَ{ لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ فَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ وَلَوْ كَانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالنَّبِيِّ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِيَاءَ وَلَكِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ فَاسِقُونَ }قَالَ وَكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَّكِئًا فَجَلَسَ فَقَالَ لَا حَتَّى تَأْخُذُوا عَلَى يَدِ الظَّالِمِ فَتَأْطُرُوهُ عَلَى الْحَقِّ أَطْرًاحَدَّثَنَا بُنْدَارٌ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ وَأَمْلَاهُ عَلَيَّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي الْوَضَّاحِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Al à dit [Bundar] al à dit [Abdurrahman bin Mahdi] al à dit [Sufyan] di [Ali bin Badzimah] di [Abu Ubaidah] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu 'alahi wasallam al à dit: 'Cuant che i Fîs di Israel a son stâts colpîts di une mancjance, un di lôr al à viodût so fradi cometi un pecjât, daspò al lu à impedît, ma la dì dopo nol à proibît di ce che al veve viodût -ieri-, al à ancje compagnât lui a mangjâ, bevi e socializâsi. Po dopo Allah al à messedât i lôr cûrs un cun chel altri, e Allah al à palesât il verset su di lôr: I increduls dai Fîs di Israel a son stâts maledîts cu lis peraulis di Davide e di ‘Isa, fi di Marie. Chest al jere parcè che a jerin disobedients e a levin simpri oltri i limits di Lui che al leeve fin che al rivave aes sôs peraulis: Se a vessin crodût in Allah, intal Profete -Mosè- e in ce che i jere stât revelât -il Profete-, a no varessin cjapât i politeiscj come jutoris, ma la plui part di lôr e jere int malvagie. QS Al Maida; 78-81. Il Rasulullah Sallallahu ‘alahi wasallam al si jere inclinât indaûr, daspò al si è sielzût e al à dit: ‘No, - no tu scamparâs di ce che a àn sperimentât - cussì tu dirizis i tormentôrs e daspò tu lis sburtis vie de veretât’. Al à dit [Bundar] al à dit [Abu Dawud Ath Thayalisi] e al à implicât a me. Al è stât contât di [Mohammed bin Muslim bin Abu Al Wadlah] di [Ali bin Badzimah] di [Abu Ubaida] di [Abdullah] dal Profete come il hadith parsore.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2975
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ أَبِي مَيْسَرَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّهُ قَالَاللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانَ شِفَاءٍ فَنَزَلَتْ الَّتِي فِي الْبَقَرَةِ{ يَسْأَلُونَكَ عَنْ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ }الْآيَةَ فَدُعِيَ عُمَرُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانَ شِفَاءٍ فَنَزَلَتْ الَّتِي فِي النِّسَاءِ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى }فَدُعِيَ عُمَرُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ بَيِّنَ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانَ شِفَاءٍ فَنَزَلَتْ الَّتِي فِي الْمَائِدَةِ{ إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمْ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ إِلَى قَوْلِهِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ }فَدُعِيَ عُمَرُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ فَقَالَ انْتَهَيْنَا انْتَهَيْنَاقَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ عَنْ إِسْرَائِيلَ هَذَا الْحَدِيثُ مُرْسَلٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي مَيْسَرَةَ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانَ شِفَاءٍ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ
Al à dit [Abdullah bin Abdurrahman] al à dit [Mohammed bin Yusuf] al à dit [Isra’il] al à dit [Abu Ishaq] di [Amru bin Syurahbil Abu Maisarah] di [Umar bin Al Khathab] che al preave; “O Allah, dâne une spiegazion sul khamr cuntune spiegazion juste”. Dopo al è vignût jù il verset de Sure Al Baqarah; A ti domandin dal vin e dal scometâ. Al Baqarah: 219, daspò Umar al fo convocât e leât a lui. Dopo di chel al preà; “O Allah, dâne une spiegazion sul khamr cuntune spiegazion juste”. Po dopo al è vignût il verset inte letare An Nisa` O voi che o crodevin, no vicinâsi ae preiere intant che o jerin cjocs QS An Nisa`: 43. Daspò al preà; “O Allah, dâne une spiegazion sul khamr cuntune spiegazion juste”. Po dopo al è vignût jù il verset de Sure Al Mai’idah. Di fat, il diu al à l’intenzion di causâ odi e odi tra di voi par vie di -bevi vin e scometâ, -fin che Lui al dîs - alore fermâ - di fâ chel lavôr - QS Al Ma`idah: 91. Umar al disè alore; ‘O si fermin, o si fermin’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è stât ancje contât di Israel in mût murâl. Al à dit [Mohammed ben Al Ala`] al à dit [Waki'] dal [Isra`il] di [Abu Ishaq] di [Abu Maisarah Amru ben Syurahbil] che [Umar ben Al Khathab] al à dit; ‘O Allah, o Allah, dâne une spiegazion sul vin cuntune spiegazion juste’. Po dopo al à dit come parsore, ma chest hadith al è plui autentic dal hadith di Mohammed bin Yusuf.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2976
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ مَاتَ رِجَالٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ تُحَرَّمَ الْخَمْرُ فَلَمَّا حُرِّمَتْ الْخَمْرُ قَالَ رِجَالٌ كَيْفَ بِأَصْحَابِنَا وَقَدْ مَاتُوا يَشْرَبُونَ الْخَمْرَ فَنَزَلَتْ { لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوْا وَآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ } قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ أَيْضًا
Al à dit [‘Abd bin Humaid] al à dit [‘Ubaidullah bin Musa] dal [Israel] di [Abu Ishaq] di [Al Bara‘] al à dit; 'Diviers compagns dal Profete a son muarts prin che il khamr al fos fat haram, cuant che il khamr al jere haram, la int e domandà; “E i nestris amîs, a son muarts intant che ur plaseve bevi khamr?” alore al è vignût jù il verset: Nol è pecjât par chei che a crodin e a fasin lis azions justis parcè che a mangjin mangjâ che a àn mangjât prime, se a son piôs e a crodin, e a fasin lis azions justis. Abu Isa al à dit che chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2977
حَدَّثَنَا بِذَلِكَ بُنْدَارٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ قَالَ الْبَرَاءُمَاتَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمْ يَشْرَبُونَ الْخَمْرَ فَلَمَّا نَزَلَ تَحْرِيمُهَا قَالَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَيْفَ بِأَصْحَابِنَا الَّذِينَ مَاتُوا وَهُمْ يَشْرَبُونَهَا فَنَزَلَتْ{ لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا }الْآيَةَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Bundar] cussì, al à dit [Mohammed bin Ja’far] al à dit [Syu’bah] di [Abu Ishaq] al à dit; [Al Barra`] al à dit; ‘Cualchidun dai compagns dal Profete sallallaahu ‘alahi wasallam al è muart intant che ur plaseve bevi khamr, cuant che al è vignût jù il verset che lu proibive, cualchidun dai compagns al à domandât; “E i nestris amîs, a son muarts intant che ur plaseve bevi -khamr-?” Cussì al è vignût jù il verset: Nol è pecjât par chei che a crodin e a fasin lis azions justis parcè che a mangjin il mangjâ che a àn mangjât prime, se a son devots e a àn fede e a fasin lis azions justis. Abu Isa al à dit che chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2978
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي رِزْمَةَ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الَّذِينَ مَاتُوا وَهُمْ يَشْرَبُونَ الْخَمْرَ لَمَّا نَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ فَنَزَلَتْ{ لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوْا وَآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [‘Abd bin Humaid] al à dit [Abdul Aziz bin Abu Rizma] dal [Isra`il] dal [Simak] dal [Ikrimah] dal [Ibn Abbas] al à dit; I amîs a domandarin; ‘O Messazîr di Allah, ce pensis des personis che a son muartis, intant che a bevevin il vin cuant che il divieriment dal vin nol jere ancjemò colât? ,’ Alore al vignì jù il verset. Nol è pecjât par chei che a crodin e a fasin lis azions justis parcè che a mangjin mangjâ che a àn mangjât prime, se a son piôs e a crodin, e a fasin lis azions justis. Abu Isa al à dit; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2979
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوْا وَآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ } قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْتَ مِنْهُمْ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Sufyan bin Waki’] al à dit [Khalid bin Makhlad] di [Ali bin Mushir] di [Al Amasy] di [Ibrahim] di [‘Alqamah] di [Abdullah] al à dit; ‘Cuant che il verset al è stât palesât, nol è pecjât par chei che a crodin e a fasin lis azions justis parcè che a mangjin mangjâ che a àn mangjât prime, se a son piôs e a àn fede e a fasin lis azions justis. QS Al Ma'idah: 93, Rasulullah al mi à dit: 'Tu sês un di lôr'. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2980
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ أَبُو حَفْصٍ الْفَلَّاسُ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي إِذَا أَصَبْتُ اللَّحْمَ انْتَشَرْتُ لِلنِّسَاءِ وَأَخَذَتْنِي شَهْوَتِي فَحَرَّمْتُ عَلَيَّ اللَّحْمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ وَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمْ اللَّهُ حَلَالًا طَيِّبًا }قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَرَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ سَعْدٍ مُرْسَلًا لَيْسَ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَرَوَاهُ خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ عِكْرِمَةَ مُرْسَلًا
Al à contât [Amru bin Ali Abu Hafsh Al Fallas] al à contât [Abu Ashim] al à contât [Usman bin Sa’d] al à contât [Ikrimah] di [Ibn Abbas] che cualchidun al è vignût al Profete e al à dit; ‘O Messazîr di Allah, se o mangji cjar, alore o la slargji aes feminis, alore la mê luscje e mi controlarà, duncje o proibissi la cjar su di me stes’. Cussì Allah al à palesât il verset O voi che o crodis, no fâ ilegâi lis robis buinis che Allah al à fat legâi par voi, e no superâ i limits. In fat, a Allah nol plase chei che a trasgredin i limits. E mangjâ halal e bon mangjâ di ce che Allah al à proviodût par te. QS Al Ma’ida: 87-88. Abu Isa al disè; Chest hadith al è Hasan Gharib. E cualchidun di lôr al lu à contât di Uthman bin Sa’d in mût murâl cence menzonâlu; “Di Ibn Abbas”. Ancje Khalid Al Hadza’ al lu à contât di [Ikrimah] in maniere murâl.
