Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 2921
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِكُلِّ نَبِيٍّ وُلَاةً مِنْ النَّبِيِّينَ وَإِنَّ وَلِيِّي أَبِي وَخَلِيلُ رَبِّي ثُمَّ قَرَأَ{ إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ }حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ وَلَمْ يَقُلْ فِيهِ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ وَأَبُو الضُّحَى اسْمُهُ مُسْلِمُ بْنُ صُبَيْحٍ حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي نُعَيْمٍ وَلَيْسَ فِيهِ عَنْ مَسْرُوقٍ
Al à dit [Mahmud bin Ghailan] al à dit [Abu Ahmad] al à dit [Sufyan] di [so pari] di [Abu Adl Dluha] di [Masruq] di [Abdullah] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Invezit, ogni Profete al à vuardians tra i Profets, e il me custodi al è il me pari -Ibrahim-, e il me amôr al è il me Rabb’. Po dopo al le il -verset-: In fat, la int plui dongje di Abraham e je chê che a lu seguissin e chest Profete -Mohammed-, insiemi cun chei che a crodin -in Mohammed-, e Allah al è il Protetôr di ducj chei che a crodin'. Al à contât [Mahmud] al à contât [Abu Nu’aim] al à contât [Sufyan] di [so pari] di [Abu Adl Dluha] di [Abdullah] dal Profete come tal hadith parsore. In ogni câs, nol à dit: ‘Di Masruq’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è plui autentic dal hadith di Abu Adl Dluha di Masruq. Il non di Abu Adl Dluha al è musulman bin Shubaih. Al à contât [Abu Kuraib] al à contât [Waki’] di [Sufyan] di [so pari] di [Abu Adl Dluha] di [Abdullah] dal Profete come il hadith di Abu Nu’aim, ma nol à dit: ‘Di Masruq’.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2922
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ فَقَالَ الْأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فِيَّ وَاللَّهِ كَانَ ذَلِكَ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنْ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَكَ بَيِّنَةٌ فَقُلْتُ لَا فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ احْلِفْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَنْ يَحْلِفُ فَيَذْهَبُ بِمَالِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى { إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ أَبِي أَوْفَى
Al à dit [Hannad] al à dit [Abu Muawiyah] di [Al Amasy] di [Syaqiq bin Salama] di [Abdullah] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Cui che al zire un fals jurament par confiscâ la proprietât di un musulman, alore un dì al cjatarà Allah intant che Lui al è inrabiât cun lui’. [Asiast bin Qais] al à dit; “Chest al è sucedût une volte jenfri di me e un ebreu rispiet a une dispute di tiere, al mi à refudât, daspò o mi soi lamentât cul Profete, il Rasulullah al mi à domandât: ‘O âs provis?’. O ai rispuindût; ‘No’ Al disè al ebreu; “Ti jure!” O ai domandât; “O Messazîr di Allah, al è avonde dome un jurament, dopo di chel al va vie cu la mê proprietât?” Alore Allah al à palesât il verset; In fat, chei che a scambiin lis lôr promesis -cun- Allah e i lôr juraments par un piçul presit. Abu Isa al à dit che chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2923
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ السَّهْمِيُّ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ{ لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ }أَوْ{ مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا }قَالَ أَبُو طَلْحَةَ وَكَانَ لَهُ حَائِطٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَائِطِي لِلَّهِ وَلَوْ اسْتَطَعْتُ أَنْ أُسِرَّهُ لَمْ أُعْلِنْهُ فَقَالَ اجْعَلْهُ فِي قَرَابَتِكَ أَوْ أَقْرَبِيكَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكِ
Al à dit [Ishaq ben Manshur] al à dit [Abdullah ben Bakr Come Sahmani] al à dit [Humaid] di [Anas] al à dit; “Cuant che il verset al è vignût jù, no rivarâs mai ae virtût perfete fintant che no spendis un pôc de ricjece che tu âs plasê.” QS Ali 'Imran: 92 o Cui che al vûl dâ un prestit a Allah, un bon prestit -spendi la sô ricjece inte strade di Allah-. 245, alore Abu Talha, che al à un zardin, al à dit; ‘O Messazîr di Allah, o -doni- il me zardin inte strade di Allah. E se o podessi scuindilu, logjic che no lu varès dit. Dopo al disè ‘Dâlu ai parincj o aes personis plui dongje di te!’. Abu Isa al à dit che chest hadith al è autentic. E [Malik bin Anas] al à contât di [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talha] di [Anas bin Malik].
Hadith
Imam Tirmidzi : 2924
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَزِيدَ قَال سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْمَخْزُومِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَامَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ الْحَاجُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الشَّعِثُ التَّفِلُ فَقَامَ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ أَيُّ الْحَجِّ أَفْضَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْعَجُّ وَالثَّجُّ فَقَامَ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ مَا السَّبِيلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الزَّادُ وَالرَّاحِلَةُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ عُمَرَ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ يَزِيدَ الْخُوزِيِّ الْمَكِّيِّ وَقَدْ تَكَلَّمَ بَعْضُ أَهْلِ الْحَدِيثِ فِي إِبْرَاهِيمَ بْنِ يَزِيدَ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ
Al à dit [‘Abd bin Humaid] al à dit [Abdurrazzaq] al à dit [Ibrahim bin Yazid] al à dit; O ai sintût [Mohammed bin Abbad bin Jafar Al Makhzumi] contâ di [Ibnu Umar] che al diseve; ‘Cualchidun si è vicinât al Profete e al à domandât: ‘O Rasulullah, cui che e je la persone che e fâs il Hajj? Al rispuindè: ‘Personis che a àn i cjavei sgjavâts -no petâts- e che a àn odor di cuarp -no metût profum-’ un altri si alçà e al domandà; “O Messazîr di Allah, cuâl Hajj al è il plui afdhal?” al rispuindè: ‘Alçâ la vôs -talbiyyah- e fâ corî il sanc dal animâl -sacrificiâl’. Altris a domandarin; “Cje al è un as di Sabil?” al rispuindè: ‘Provisions - mangjâ - e mieçs di traspuart cussì come salût fisiche e viaçs sigûrs’. Abu Isa al disè; No cognossin chest hadith di Ibn Umar fûr che dal hadith di Ibrahim bin Yazid Al Khuzi al Makki, cualchi studiôs dal hadith al à comentât su Ibrahim bin Yazid in tiermins di memorizazion.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2925
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ مِسْمَارٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ هَذِهِ الْآيَةَ{ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ }الْآيَةَ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيًّا وَفَاطِمَةَ وَحَسَنًا وَحُسَيْنًا فَقَالَ اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلِيقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Qutaibah] al à dit [Hatim ben Isma’il] di [Bukair ben Mismar] di [Amir ben Sa’d ben Abu Waqash] di [so pari] al à dit; ‘Cuant che Allah al à palesât il verset, clamin i nestris fîs e i vuês fîs, lis nestris feminis e lis vôs feminis’. QS Ali Imraan: 61 agns, al clamà Ali, Fatime, Hasan e Husain, daspò al preà: ‘O Allah, cheste e je la mê famee’. Abu Isa al à dit che chest hadith al à di jessi une vore biel.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2926
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ صَبِيحٍ وَحَمَّادُ ابْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي غَالِبٍ قَالَ رَأَى أَبُو أُمَامَةَ رُءُوسًا مَنْصُوبَةً عَلَى دَرَجِ مَسْجِدِ دِمَشْقَ فَقَالَ أَبُو أُمَامَةَ كِلَابُ النَّارِ شَرُّ قَتْلَى تَحْتَ أَدِيمِ السَّمَاءِ خَيْرُ قَتْلَى مَنْ قَتَلُوهُ ثُمَّ قَرَأَ { يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قُلْتُ لِأَبِي أُمَامَةَ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ لَمْ أَسْمَعْهُ إِلَّا مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا أَوْ أَرْبَعًا حَتَّى عَدَّ سَبْعًا مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَأَبُو غَالِبٍ يُقَالُ اسْمُهُ حَزَوَّرٌ وَأَبُو أُمَامَةَ الْبَاهِلِيُّ اسْمُهُ صُدَيُّ بْنُ عَجْلَانَ وَهُوَ سَيِّدُ بَاهِلَةَ
Dopo vê contât che [Abu Kuraib] al veve contât [Waki’] di [Ar Rabi’ bin Shabih] e [Hammad bin Salamah] di [Abu Ghalib] al disè; Abu Umamah al viodè diviers cjâfs metûts sui scjalins de moschee di Damasc, daspò [Abu Umamah] al disè; “I cjans dal infier, lis vitimis plui brutis sot dal cîl e lis miôrs vitimis a son chês che a copin”. Dopo di chel al leè: In chel dì e jere une muse blancje e radiant|. 106, o ai domandât a Abu Umame; “O lu vevis sintût dal Rasulullah?” Al rispuindè: ‘Se o ves sintût dome une volte, dôs voltis, trê voltis, cuatri voltis - fin che no lu ves dit siet voltis - no ti lu varès contât’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è Hasan. Il non di Abu Ghalib al jere Hazawwar, il non di Abu Umamah al jere Shudai bin 'Ajlan, il cjâf dal Banu Bahilah.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2927
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّهُسَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ }قَالَ إِنَّكُمْ تَتِمُّونَ سَبْعِينَ أُمَّةً أَنْتُمْ خَيْرُهَا وَأَكْرَمُهَا عَلَى اللَّهِهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ نَحْوَ هَذَا وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ{ كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ }
Al à contât [‘Abd bin Humaid] al à contât [Abdurrazzaq] di [Ma’mar] di [Bahz bin Hakim] di [so pari] di [so nono] che al veve sintût il Profete dî su la peraule di Allah Ta’ala; Tu sês lis miôrs personis nassudis dai umans. QS Ali Imran: 110, al à dit: ‘Invezit tu sês dividût in setante personis, e tu sês il miôr - tra di lôr - e il plui nobil denant di Allah’. Chest hadith al è Hasan. Diviers naradôrs a àn contât chest hadith di Bahz bin Hakim cussì, ma a no àn menzonât: Tu sês lis miôrs personis nassudis dai umans.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2928
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ يَوْمَ أُحُدٍ وَشُجَّ وَجْهُهُ شَجَّةً فِي جَبْهَتِهِ حَتَّى سَالَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِهِ فَقَالَ كَيْفَ يُفْلِحُ قَوْمٌ فَعَلُوا هَذَا بِنَبِيِّهِمْ وَهُوَ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ فَنَزَلَتْ{ لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ }إِلَى آخِرِهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Ahmad bin Mani’] al à contât [Husyaim] al à contât [Humaid] di [Anas] che inte bataie di Uhud, la massele dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e si è crevade e il so templi al è stât ferît fin che la sô muse e jere daûr a corî di sanc. Al disè: ‘Come pues un popul jessi fortunât intant che al trate il so profete cussì, ancje se lui al lu à clamât su la strade di Allah’. Po dopo al è vignût jù il verset: No tu âs interferît tai lôr afârs par nuie o Allah al à acetât il lôr pentiment o ju à punits. 128, Abu Isa al à dit che chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2929
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شُجَّ فِي وَجْهِهِ وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ وَرُمِيَ رَمْيَةً عَلَى كَتِفِهِ فَجَعَلَ الدَّمُ يَسِيلُ عَلَى وَجْهِهِ وَهُوَ يَمْسَحُهُ وَيَقُولُ كَيْفَ تُفْلِحُ أُمَّةٌ فَعَلُوا هَذَا بِنَبِيِّهِمْ وَهُوَ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ } سَمِعْت عَبْدَ بْنَ حُمَيْدٍ يَقُولُ غَلِطَ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ فِي هَذَا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
A nus è stât contât che [Ahmad ben Mani’] e [Abdu ben Humaid] a àn dit ducj i doi; al à contât [Yazid bin Harun] al à contât [Humaid] di [Anas bin Malik] che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à vût une crevadure inte sô massele, la sô templi e je stade feride, e la sô spale e je stade colpide di une frece, cussì che la sô muse e jere daûr a corî di sanc, daspò al à sgjavât come che a podevin dî une int: chest, ancje se al ju clamà su la strade di Allah’. Dopo al è vignût jù il verset: No si è interferît tai lôr afârs par nuie, ni Allah al à acetât il lôr pentiment, o ju à punits, parcè che invezit a son tormentôrs. 128. Abu Isa al à dit che chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2930
حَدَّثَنَا أَبُو السَّائِبِ سَلْمُ بْنُ جُنَادَةَ بْنِ سَلْمٍ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ أُحُدٍ اللَّهُمَّ الْعَنْ أَبَا سُفْيَانَ اللَّهُمَّ الْعَنْ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ اللَّهُمَّ الْعَنْ صَفْوَانَ بْنَ أُمَيَّةَ قَالَ فَنَزَلَتْ{ لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ }فَتَابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَأَسْلَمُوا فَحَسُنَ إِسْلَامُهُمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ يُسْتَغْرَبُ مِنْ حَدِيثِ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ وَقَدْ رَوَاهُ الزُّهْرِيُّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ لَمْ يَعْرِفْهُ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ مِنْ حَدِيثِ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ وَعَرَفَهُ مِنْ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ
Al à contât [Abu As Sa’ib Salm bin Junadah bin Salm Al Kufi] al à contât [Ahmad bin Basyir] di [Umar bin Hamzah] di [Salim bin Abdullah bin Umar] di [so pari] al à dit; Il Rasulullah al preà une volte in timp de bataie di Uhud: “O Allah, maledî Abu Sufyan, maledî Al Harith bin Hisham, o Allah, maledî Shafwan bin ‘Umayyah’. Dopo al è vignût jù il verset: No interferirâs tai lôr afârs par nuie, ni Allah al acetarà il lôr pentiment o ju punirà. QS Ali Imran: 128, ma Allah al à perdonat, ae fin a si son convertîts al Islam, cuntun bon Islam’. Abu Isa al diseve che chest hadith al jere hasan gharib, considerât forest al hadith di Umar bin Hamzah di Salim di so pari, [Az Zuhri] lu veve contât di [Salim] di [so pari], ma Mohammed bin Zuhri no lu cognosseve di Umar bin Hamzah di Azhdi, e lui dome dal Hawdi.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2931
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدُ ابْنُ الْحَارِثِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَدْعُو عَلَى أَرْبَعَةِ نَفَرٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى{ لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ }فَهَدَاهُمْ اللَّهُ لِلْإِسْلَامِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ يُسْتَغْرَبُ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَرَوَاهُ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ
A nus è stât contât [Yahya bin Habib bin Arabi Al Bashri] al à contât [Khalid bin Al Harith] di [Mohammed bin Ajlan] di [Nafi] di [Abdullah bin Umar] che il Rasul al à predicât a cuatri personis, alore Allah al à rivât; No je la minime interference di bande di te intai lôr afârs o Allah al acete il lôr pentiment, o ju puni parcè che in realtât a son malfatôrs. 128, daspò Allah ju à puartâts al Islam. Abu Isa al disè; Il hadith tal Hasan gharib al è autentic e al è valutât come gharib midiant di chest sanad dal hadith nafi di Ibn Umar. [Yahya bin Ayub] al lu à ancje contât di [Ibn 'Ajlan].
Hadith
Imam Tirmidzi : 2932
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ قَال سَمِعْتُ عَلِيًّا يَقُولُإِنِّي كُنْتُ رَجُلًا إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ مِنْهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي وَإِذَا حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا ثُمَّ يَقُومُ فَيَتَطَهَّرُ ثُمَّ يُصَلِّي ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلَّا غَفَرَ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ{ وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ قَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ فَرَفَعُوهُ وَرَوَاهُ مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ فَلَمْ يَرْفَعَاهُ وَقَدْ رَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ مِسْعَرٍ فَأَوْقَفَهُ وَرَفَعَهُ بَعْضُهُمْ وَرَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ فَأَوْقَفَهُ وَلَا نَعْرِفُ لِأَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ حَدِيثًا إِلَّا هَذَا
Al à dit [Qutaibah] al à dit [Abu ‘Awanah] di [Usman bin Al Mughirah] di [Ali bin Rabi’ah] di [Asma’ bin Al Hakam Al Fazari] al à dit; O ai sintût [Ali] dî; O soi une persone che, cuant che o sint un hadith dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, Allah al me dopre di chel come che al vûl e se cualchidun dal me amì al mi lu dîs, o lu domandi di jurâ, se al jure, o lu confermi. [Abu Bakar] al mi à contât une volte, intant che Abu Bakr al jere une persone oneste, al à dit; O ai sintût dî il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: ‘Nissun al comet un pecjât, daspò al si alce in piês, al fâs la abluzion e al pree, dopo di chel al domande il pardon a Allah ma al sarà di sigûr pardonât’. Dopo di chel Abu Bakr al leè chest verset: E - ancje - chei che, cuant che a fasin fâts odiôs o a si tortin lôr stes, a si ricuardin di Allah, daspò a domandin il pardon pai lôr pecjâts. 135, fin ae fin dal verset. Abu Isa al disè; Chest hadith al è stât contât di [Syu’bah] e di diviersis personis di [Osman bin Al Mughirah] e a lu àn interpretât. Al è stât ancje contât di [Mis’ar] e [Sufyan] di [Usman bin Al Mughirah], ma nissun di lôr lu à capît. Cualchi altri lu à contât di Mis’ar e lu à confermât, invezit altris lu àn confermât. Sufyan Ats Tsauri al lu à contât di Osman bin Al Mughirah e daspò al lu à confermât. No cognossin il hadith di Amsa’ bin Al Hakam altri che chest hadith.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2933
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ رَفَعْتُ رَأْسِي يَوْمَ أُحُدٍ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ وَمَا مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ إِلَّا يَمِيدُ تَحْتَ حَجَفَتِهِ مِنْ النُّعَاسِ فَذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ { ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعَاسًا } قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عَبَادَةَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الزُّبَيْرِ مِثْلَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [‘Abd bin Humaid] al à dit [Rauh bin Ubadah] di [Hammad bin Salamah] di [Tabit] di [Anas] di [Abu Talhah] al à dit; ‘O ai alçât il cjâf in timp de bataie di Uhud, daspò o ai cjalât ator, in chel timp ducj a jerin sgjavâts sot dai lôr scuts parcè che a vevin son. Cheste e je la peraule di Allah 'azza wajalla: 'Dopo dopo che tu âs cjantât, Allah al mande jù la sigurece - in forme di - sonnolence'. 154. Abu Isa al à dit; Chest hadith al è autentic. Al à contât [‘Abd bin Humaid] al à contât [Rauh bin Ubadah] di [Hammad bin Salamah] di [Hsyam bin Urwah] di [So pari] di [Az Zubair] come il hadith parsore. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2934
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا طَلْحَةَ قَالَ غُشِينَا وَنَحْنُ فِي مَصَافِّنَا يَوْمَ أُحُدٍ حَدَّثَ أَنَّهُ كَانَ فِيمَنْ غَشِيَهُ النُّعَاسُ يَوْمَئِذٍ قَالَ فَجَعَلَ سَيْفِي يَسْقُطُ مِنْ يَدِي وَآخُذُهُ وَيَسْقُطُ مِنْ يَدِي وَآخُذُهُ وَالطَّائِفَةُ الْأُخْرَى الْمُنَاقِدُونَ لَيْسَ لَهُمْ هَمٌّ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ أَجْبَنُ قَوْمٍ وَأَرْعَبُهُ وَأَخْذَلُهُ لِلْحَقِّ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Yusuf bin Hamad] al à dit [Abdul A’la bin Abdul A’la] di [Said] di [Qatadah] di [Anas] che [Abu Talha] al à dit; ‘O jerin colâts cuant che o jerin in linie inte bataie di Uhud. Al disè che al jere une des personis che a jerin coladis par vie de sonnolence in chel timp. Anas al disè; ‘La mê spada e je colada de mê man, daspò o la ai cjapade sù, ma e je colade di gnûf, o la ai cjapade sù di gnûf. Là che altris grups che a si interessin nome di se stes, a son i plui cowards, timits e dispreseadôrs de veretât. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2935
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ عَنْ خُصَيْفٍ حَدَّثَنَا مِقْسَمٌ قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ { مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ } فِي قَطِيفَةٍ حَمْرَاءَ افْتُقِدَتْ يَوْمَ بَدْرٍ فَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ لَعَلَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ { مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رَوَى عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ خُصَيْفٍ نَحْوَ هَذَا وَرَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ خُصَيْفٍ عَنْ مِقْسَمٍ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ
Al à dit [Qutaiba] al à dit [Abdul Wahid bin Ziyad] di [Khushaif] al à dit [Miqsam] al à dit; [Ibn Abbas] al à dit; ‘Chest verset al fo rivelât. Al è impussibil par un profete tradi la sede rosse che e je lade pierdude in timp de bataie di Badr, a disin cualchidun, forsit e je stade cjapade dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Alore Allah al à palesât il verset: Al è impussibil par un profete tradi fin ae fin dal verset. Abu Isa al disè; Chest hadith al è Hasan Gharib. [Abdussalam bin Harb] al à contât di [Khushaif] cussì. Altris a àn contât chest hadith di Khushaif di Miqsam cence menzonâlu; “Di Ibn Abbas”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2936
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ كَثِيرٍ الْأَنْصَارِيُّ قَال سَمِعْتُ طَلْحَةَ بْنَ خِرَاشٍ قَال سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي يَا جَابِرُ مَا لِي أَرَاكَ مُنْكَسِرًا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتُشْهِدَ أَبِي قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ وَتَرَكَ عِيَالًا وَدَيْنًا قَالَ أَفَلَا أُبَشِّرُكَ بِمَا لَقِيَ اللَّهُ بِهِ أَبَاكَ قَالَ قُلْتُ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا كَلَّمَ اللَّهُ أَحَدًا قَطُّ إِلَّا مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ وَأَحْيَا أَبَاكَ فَكَلَّمَهُ كِفَاحًا فَقَالَ يَا عَبْدِي تَمَنَّ عَلَيَّ أُعْطِكَ قَالَ يَا رَبِّ تُحْيِينِي فَأُقْتَلَ فِيكَ ثَانِيَةً قَالَ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ إِنَّهُ قَدْ سَبَقَ مِنِّي أَنَّهُمْ إِلَيْهَا لَا يُرْجَعُونَ قَالَ وَأُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا } الْآيَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رَوَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ جَابِرٍ شَيْئًا مِنْ هَذَا وَلَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ مُوسَى بْنِ إِبْرَاهِيمَ وَرَوَاهُ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمَدِينِيِّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ كِبَارِ أَهْلِ الْحَدِيثِ هَكَذَا عَنْ مُوسَى بْنِ إِبْرَاهِيمَ
Al à dit [Yahya ben Habib ben Arabi] al à dit [Musa ben Ibrahim ben Katsir Al Ansari] al à dit; O ai sintût [Talhah bin Hirasy] che al diseve; O ai sintût [Jabir bin Abdullah] dî; Il Rasulullah al mi à cjatât e al à domandât: “Ciao Jabir, parcè che tu sês trist?” O ai rispuindût; ‘O Messazîr di Allah, mio pari al fo martirizât in timp de bataie di Uhud, e al lassà ancjemò daûr la sô famee e i siei debits’. Al domandà: ‘O varès di dâti la buine notizie di come che to pari al à cjatât Allah?’. al rispuindè; ‘Sì, o Messazîr di Allah’. Al disè: ‘Allah nol invite nissun a fevelâ fûr che midiant di un vêl, e Allah al à rivivût to pari e lu à invitât a fevelâ muse cuintri muse. Allah al dîs: O Mie servidôr, domandemi e o ti darò. Al dîs; ‘O Rabb, fâmi tornâ a vivi e o sarè copât une altre volte sul To cjamin’. Rabb 'azza wajalla al à dit: 'Invezit al è passât di Me che a no saran tornâts tal mont di gnûf'. Jabir al disè; alore al è vignût jù il verset: No pensâ che chei che a colin inte strade di Allah a sedin muarts. Ali Imran: 169 e vie cussì. Abu Isa al disè; A traviers di cheste strade, chest hadith al è il gharib. [Abdullah bin Mohammed bin ‘Aqil] al à contât une part di chest hadith di [Jabir], e o lu cognossin dome dal hadith di Musa bin Ibrahim. [Ali bin Abdullah bin Al Madini] e altris a àn contât chest hadith di esperts di hadith impuartants. Compagn di Musa bin Ibrahim.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2937
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِهِ { وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ } فَقَالَ أَمَا إِنَّا قَدْ سَأَلْنَا عَنْ ذَلِكَ فَأُخْبِرْنَا أَنَّ أَرْوَاحَهُمْ فِي طَيْرٍ خُضْرٍ تَسْرَحُ فِي الْجَنَّةِ حَيْثُ شَاءَتْ وَتَأْوِي إِلَى قَنَادِيلَ مُعَلَّقَةٍ بِالْعَرْشِ فَاطَّلَعَ إِلَيْهِمْ رَبُّكَ اطِّلَاعَةً فَقَالَ هَلْ تَسْتَزِيدُونَ شَيْئًا فَأَزِيدُكُمْ قَالُوا رَبَّنَا وَمَا نَسْتَزِيدُ وَنَحْنُ فِي الْجَنَّةِ نَسْرَحُ حَيْثُ شِئْنَا ثُمَّ اطَّلَعَ إِلَيْهِمْ الثَّانِيَةَ فَقَالَ هَلْ تَسْتَزِيدُونَ شَيْئًا فَأَزِيدُكُمْ فَلَمَّا رَأَوْا أَنَّهُمْ لَمْ يُتْرَكُوا قَالُوا تُعِيدُ أَرْوَاحَنَا فِي أَجْسَادِنَا حَتَّى نَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا فَنُقْتَلَ فِي سَبِيلِكَ مَرَّةً أُخْرَى قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ مِثْلَهُ وَزَادَ فِيهِ وَتُقْرِئُ نَبِيَّنَا السَّلَامَ وَتُخْبِرُهُ عَنَّا أَنَّا قَدْ رَضِينَا وَرُضِيَ عَنَّا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ
Al à contât che [Ibn Abu Umar] al à contât [Sufyan] di [Al Amasy] di [Abdullah bin Murrah] di [Masruq] di [Abdullah bin Mas’ud] che i fo domandât su la peraule di Allah: ‘No pensâ che chei che a colin inte strade di Allah a sedin muarts’. 169, Abdullah bin Mas’ud al à rispuindût; ‘O vin domandât une volte, a nus àn dit che la lôr anime e reside in uciei verts, a vadin in paradîs a volontât, a si rifugjin tes lanternis che a pendevin sul ‘ars’. Il to Rabb ju viodè, Al domandà: ‘O domandis di plui? , alore o ti lu darò’. A àn rispuindût; “Cje di plui o podaressin domandâ, cuant che o jerin za in paradîs e o podaressin lâ come che o volìn”. Alore Rabb al tornà a cjalâju e al domandà: ‘O domandis di plui? , alore o ti lu darò’. Cuant che a àn scoviert che no jerin restâts, a àn dit; ‘Tornâ la nestre anime al nestri cuarp par che o podìn tornâ tal mont e daspò o sarìn copâts inte To maniere’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic. Al è stât contât a nus [Ibn Abu Umar] che al à dit [Sufyan] di [Atha` bin As Sa`ib] di [Abu 'Ubaidah] di [Ibn Mas'ud] come il hadith parsore, cu la zonte dal editôr: 'E trasmeti i nestris salûts al nestri profete e dîlu che o sin contents di nô. Abu Isa al disè; Chest hadith al è Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2938
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَامِعٍ وَهُوَ ابْنُ أَبِي رَاشِدٍ وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَعْيَنَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ لَا يُؤَدِّي زَكَاةَ مَالِهِ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي عُنُقِهِ شُجَاعًا ثُمَّ قَرَأَ عَلَيْنَا مِصْدَاقَهُ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمْ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ } الْآيَةَ و قَالَ مَرَّةً قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِصْدَاقَهُ { سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ } وَمَنْ اقْتَطَعَ مَالَ أَخِيهِ الْمُسْلِمِ بِيَمِينٍ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِصْدَاقَهُ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ { إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ } الْآيَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
A nus è stât contât che [Ibn Abu Umar] al à dit che [Sufyan] di [Jami’ bin Abu Rasyid] e [Abdul Malik bin A’yun] di [Abu Wa’il] di [Abdullah bin Mas’ud] fin al Profete sallallaahu alaihi Wasallam, al à dit: sarpint ator dal cuel il Dì de Resurezion’. Daspò al leè une part dal libri di Allah 'azza wajalla come justificazion: 'No lassâ mai che chei che a son traviôs cu la ricjece che Allah al à dât lôr de So generositât a pensin'. QS Ali Imran: 180, ogni tant al diseve Abdullah bin Mas’ud; Il Rasulullah al leè il -verset- come justificazion: 'La ricjece che a àn refudât e sarà impiçade ator dal lôr cuel il dì de Resurezion'. QS Ali Imraan: 180, E cui che al robe la proprietât dal so compagn musulman cuntun -fals- jurament, al cjatarà Allah, intant che Lui al è inrabiât cun lui'. Daspò di chel, il Rasulullah al leè il libri di Allah come justificazion: ‘In fat, chei che a scambiin lis lôr promesis cun Allah e i lôr juraments par un piçul presit’. QS Ali Imran: 88 agns, al à dit Abu Isa; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2939
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ وَسَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مَوْضِعَ سَوْطٍ فِي الْجَنَّةِ لَخَيْرٌ مِنْ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا اقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ { فَمَنْ زُحْزِحَ عَنْ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ } قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [‘Abd bin Humaid] al à dit [Yazid bin Harun] e [Dit bin Amir] di [Mohammed bin Amru] di [Abu Salama] di [Abu Hurairah] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Invezit, il puest di frustâ in cîl al è miôr dal rest dal mont, se tu âs bisugne, lei: ‘Cui che al è tignût lontan dal infier e metût in cîl, alore invezit al è stât fortunât, e la vite di chest mont e no je nuie altri che un plasê inganôs’. 185. Abu Isa al à dit; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2940
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّ حُمَيْدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ قَالَ اذْهَبْ يَا رَافِعُ لِبَوَّابِهِ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْ لَهُ لَئِنْ كَانَ كُلُّ امْرِئٍ فَرِحَ بِمَا أُوتِيَ وَأَحَبَّ أَنْ يُحْمَدَ بِمَا لَمْ يَفْعَلْ مُعَذَّبًا لَنُعَذَّبَنَّ أَجْمَعُونَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ مَا لَكُمْ وَلِهَذِهِ الْآيَةِ إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ فِي أَهْلِ الْكِتَابِ ثُمَّ تَلَا ابْنُ عَبَّاسٍ { وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُونَهُ } وَتَلَا { لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوْا وَيُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا } قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ سَأَلَهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ شَيْءٍ فَكَتَمُوهُ وَأَخْبَرُوهُ بِغَيْرِهِ فَخَرَجُوا وَقَدْ أَرَوْهُ أَنْ قَدْ أَخْبَرُوهُ بِمَا قَدْ سَأَلَهُمْ عَنْهُ فَاسْتُحْمِدُوا بِذَلِكَ إِلَيْهِ وَفَرِحُوا بِمَا أُوتُوا مِنْ كِتْمَانِهِمْ مَا سَأَلَهُمْ عَنْهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Al Hasan ben Mohammed Az Za’farani] al à dit [Al Hajjaj ben Mohammed] al à dit; [Ibn Juraij] al à dit; al à comunicât a me [Ibnu Abu Awalkah] che [Umaid ben Abdurrahman ben Auf] al à comunicât che Marwan ben al Hakim al à dit; ‘O Rafi’, va a [Ibnu Abbas] e dîi, se e je une persone che e je contente di ce che e à e e plase jessi laudade par fâts che no à fat, e sarà torturade, logjic che o sarìn ducj torturâts -ancje nô-’. Ibn Abbas al rispuindè; ‘Cje che al è mâl cun voialtris? , di fat chest verset al fo rivelât ae int dal libri, daspò al leè: E -ricordâsi-, cuant che Allah al cjapà une promesse di chei che a vevin cjapât il libri -vâl a dî-: 'Tu âs di spiegâ il contignût dal libri ae int, e no scuindilu, QS Ali Imran 187, al leè: 'Happy mai jessi fat come che a àn praât par la int fâts che no àn fat’. 187-188, al à dit Ibn Abbas; 'Il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam une volte al domandà a lôr - la int dal libri - alc, a lu scuindèrin e a ju contàrin alc di diferent, dopo di chel a jessin fûr e a mostravin lis rispuestis a dutis lis domandis fatis lôr, a si spietavin laude par chel, a si sintevin contents di alc che a vevin scuindût che il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam come. Abu Isa al à dit che chest hadith al è autentic.
