Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 2881
وَبِهَذَا الْإِسْنَادِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ }قَالَ قَالُوا حَبَّةٌ فِي شَعْرَةٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
E cun chest sanad -O sei; A nus è stât contât [‘Abd bin Humaid] al à contât [Abdurrazzaq] di [Ma’mar] di [Hammam bin Munabbih] di [Abu Hurairah]- dal Profete: ‘Dopo la int injuste e à rimplaçât l’ordin -fasint- ce che a no vevin ordenât’. QS Al-Baqara: 59, Al à dit: ‘A disin; semencis tal cjavei’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2882
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ السَّمَّانُ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَكُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فِي لَيْلَةٍ مُظْلِمَةٍ فَلَمْ نَدْرِ أَيْنَ الْقِبْلَةُ فَصَلَّى كُلُّ رَجُلٍ مِنَّا عَلَى حِيَالِهِ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا ذَكَرْنَا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَتْ{ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ أَشْعَثَ السَّمَّانِ أَبِي الرَّبِيعِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَشْعَثُ يُضَعَّفُ فِي الْحَدِيثِ
Al à dit [Mahmud bin Ghailan] al à dit [Waki’] al à dit [Ash’ats come Samman] di [Ashim bin ‘Ubaidullah] di [Abdullah bin Amir bin Rabi’ah] di [So pari] al à dit; O jerin cul Profete Sallallahu Alaihi Wasallam intun viaç inte gnot scure, no savevin dulà che e jere la Qibla, ognidun di nô al preave voltât in direzion. La matine, o vin contât chest al Profete sallallaahu alaihi wasallam, daspò al è vignût jù il verset: ‘Duncje dulà che tu âs di frontâ, e je la muse di Allah’. Al-Baqare: 115
Hadith
Imam Tirmidzi : 2883
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ قَال سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يُحَدِّثُ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ تَطَوُّعًا أَيْنَمَا تَوَجَّهَتْ بِهِ وَهُوَ جَاءٍ مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِثُمَّ قَرَأَ ابْنُ عُمَرَ هَذِهِ الْآيَةَ{ وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ }الْآيَةَ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ فَفِي هَذَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَيُرْوَى عَنْ قَتَادَةَ أَنَّهُ قَالَ فِي هَذِهِ الْآيَةِ{ وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ }قَالَ قَتَادَةُ هِيَ مَنْسُوخَةٌ نَسَخَهَا قَوْلُهُ{ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ }أَيْ تِلْقَاءَهُ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ وَيُرْوَى عَنْ مُجَاهِدٍ فِي هَذِهِ الْآيَةِ{ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ }قَالَ فَثَمَّ قِبْلَةُ اللَّهِ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ النَّضْرِ بْنِ عَرَبِيٍّ عَنْ مُجَاهِدٍ بِهَذَا
Al à dit [‘Abd bin Humaid] al à dit [Yazid bin Harun] al à dit [Abdul Malik bin Abu Sulaiman] al à dit; O ai sintût [al à dit bin Jubair] contâ di [Ibnu Umar] che al à dit; Il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam une volte al preave lis preieris sunnatis tal so veicul dulà che al jere rivolt il so veicul, cuant che al leve de Meche a Medine. Dopo di chel Ibn Umar al leè chest verset: ‘E a Allah al aparten l’est e l’ovest’. 115. Ibn Omar al à dit; ‘In conession cun chel incident, chest verset al fo palesât’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic. Narât di Qatadah, al disè su chest verset: E a Allah al aparten l’est e l’ovest, duncje dulà che tu cjalis e je la muse di Allah’. QS Al-Baqara: 115 Qatadah al à dit; Chest verset al è mansukhah, dinasakh cun lis peraulis di Allah, ‘Voltâ la tô muse viers la Grande Moschee’. 144, ven a stâi la direzion. Mohammed ben Abdul Malik ben Abu Ash Syawarib al à contât che, al à contât Yazid ben Zurai’ di Said di Qatadah. E al è stât ancje contât di Mujahid a rivuart di chest verset: ‘Duncje dulà che tu cjalis, e je la muse di Allah’. 115, al disè; ‘E je la Qibla di Allah’. Al à contât cussì Mohammed bin Al Ala` al à contât Waki' di An Nadlr bin Arabi di Mujahid cussì.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2884
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ صَلَّيْنَا خَلْفَ الْمَقَامِ فَنَزَلَتْ { وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى } قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [‘Abd bin Humaid] al à dit [Al Hajjaj bin Minhal] al à dit [Hammad bin Salamah] di [Umaid] di [Anas] che [Umar bin Al Khathab] al à dit; ‘O Messazîr di Allah, al sarès miôr se o preassin daûr dal maqam’. Po dopo al è vignût jù il verset: ‘E fâ di une part dal maqam di Ibrahim un puest di preiere’. 125, al à dit Abu Isa; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2885
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُقُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ اتَّخَذْتَ مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى فَنَزَلَتْ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ
Al à dit [Ahmad bin Mani’] al à dit [Husyaim] al à dit [Humaid Ath Thawil] di [Anas] al à dit; [Umar bin Al Khathab] Radliallahu Anhu al à dit; O ai dit al Rasulullah; ‘Se tu fâs part dal maqam un puest par preâ’. Po dopo al è vignût jù il verset: ‘E fâ di une part dal maqam di Ibrahim un puest di preiere’. 125. Abu Isa al à dit; Chest hadith al è autentic. In chest câs, al è un hadith simil di Ibn Umar.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2886
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قَوْلِهِ{ وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا }قَالَ عَدْلًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Ahmad bin Mani’] al à contât [Abu Muawiyah] al à contât [Al Amasy] di [Abu Salih] di [Abu Said] dal Profete sallallaahu alaihi Wasallam su lis peraulis di Allah: ‘E cussì -ancje- O vin fat di te -la muart dal Ummah islamiche- par che tu puedis -sielzi il popul just e- umans’. Al-Baqarah: 143, al à dit: ‘Just’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2887
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُدْعَى نُوحٌ فَيُقَالُ هَلْ بَلَّغْتَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيُدْعَى قَوْمُهُ فَيُقَالُ هَلْ بَلَّغَكُمْ فَيَقُولُونَ مَا أَتَانَا مِنْ نَذِيرٍ وَمَا أَتَانَا مِنْ أَحَدٍ فَيُقَالُ مَنْ شُهُودُكَ فَيَقُولُ مُحَمَّدٌ وَأُمَّتُهُ قَالَ فَيُؤْتَى بِكُمْ تَشْهَدُونَ أَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ فَذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى { وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا } وَالْوَسَطُ الْعَدْلُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ عَنْ الْأَعْمَشِ نَحْوَهُ
Al à dit [Abd bin Humaid] al à dit [Jafar bin Aun] al à dit [Al Amasy] di [Abu Salih] di [Abu Said] al à dit; Il Rasulullah al disè: ‘Noe al fo convocât e daspò al fo domandât; — Mi lu âs dit? Noah al rispuindè: ‘Sì’. Alore la sô int e fo clamade e domandade; “Al à contât voialtris?” A àn rispuindût; ‘Nissun avertidôr al vignì a nô e nissun al vignì a nô’. Noah al fo domandât; — Cuâi a son i tôs testemonis? Noè al rispuindè; ‘Mohammed e la sô umme’. Al continuà lis sôs peraulis: ‘Dopo tu sês stât puartât, tu âs testemoneât che Noè al veve trasmetût, chest al è il significât de peraule di Allah Ta’ala: ‘E cussì - ancje - O vin fat di te - la Ummah islamiche -, un popul just e sielzût par che tu sedis testemonis di - lis azions - dai umans e par che il to Messaçâr al sedi - il to Messaçâr'. Al-Baqarah: 143, e wasath al vûl dî just’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic. Al à dit [Mohammed bin Basyar] al à dit [Ja’far bin Aun] di [Al Amasy] come parsore.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2888
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ صَلَّى نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ سِتَّةَ أَوْ سَبْعَةَ عَشَرَ شَهْرًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ أَنْ يُوَجَّهَ إِلَى الْكَعْبَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ }فَوُجِّهَ نَحْوَ الْكَعْبَةِ وَكَانَ يُحِبُّ ذَلِكَ فَصَلَّى رَجُلٌ مَعَهُ الْعَصْرَ قَالَ ثُمَّ مَرَّ عَلَى قَوْمٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَهُمْ رُكُوعٌ فِي صَلَاةِ الْعَصْرِ نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَقَالَ هُوَ يَشْهَدُ أَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ قَدْ وُجِّهَ إِلَى الْكَعْبَةِ قَالَ فَانْحَرَفُوا وَهُمْ رُكُوعٌقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ
Al à dit [Hannad] al à dit [Waki’] di [Israel] di [Abu Ishaq] di [Al Bara’ bin Azib] al à dit; “Cuant che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al rivà a Medine, al preà denant dal Baitul Maqdis par sedis o diesim setim mês, ma il Rasulullah Sallallahu Alain Wasallam al voleve denant la Kaaba, cussì Allah al palesà il verset: ‘Invezit, Noi -dispès- o viodivin la tô muse a Qinde come che o volìn cjalâ sù viers di te. Gjire la muse viers la Grande Moschee. QS Al-Baqarah: 144. Dopo al voltà la muse viers la Kaaba, e i plasè une vore, daspò cualchidun al preà la preiere di Asr cun lui. Daspò di chel al passà un grup di amîs Ansar, che a si inclinavin inte preiere di Asr intant che a si cjatavin denant di Baitul Maqdis. Barra` al à dit; L’amì al à testemoneât che al veve preât la preiere dal dopodisnà cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e che i jere stade presentade la Kaaba. Barra` al à dit; “A àn ancje voltât la muse intun stât di inclinazion.” Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic. [Sufyan Ats Tsauri] al lu à ancje contât di [Abu Ishaq].
Hadith
Imam Tirmidzi : 2889
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَكَانُوا رُكُوعًا فِي صَلَاةِ الْفَجْرِوَفِي الْبَاب عَنْ عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ الْمُزَنِيِّ وَابْنِ عُمَرَ وَعُمَارَةَ بْنِ أَوْسٍ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Hannad] al à dit [Waki’] di [Sufyan] di [Abdullah bin Dinar] di [Ibn Umar] al à dit; ‘La int e si incline inte preiere dal albierc’. In chest câs a son hadith simii di Amru ben Auf Al Muzanni, Ibnu Umar, Umarah ben Aus e Anas ben Malik. Abu Isa al disè; Il hadith di Ibn Omar Hasan al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2890
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ وَأَبُو عَمَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَلَمَّا وُجِّهَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْكَعْبَةِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ بِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ مَاتُوا وَهُمْ يُصَلُّونَ إِلَى بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ }الْآيَةَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
A nus è stât contât che [Hannad] e [Abu ‘Ammar] a disevin ducj i doi; al à contât [Waki’] di [Israel] di [Simak] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas] al à dit; ‘Cuant che il Profete al si voltà viers la Kaaba, la int e disè; “O Messazîr di Allah, e i nestris fradis che a son muarts, intant che a preavin di front a Baitul Maqdis?” Duncje al è vignût jù il verset: ‘E Allah nol sprecarà la vôstre fede’. 143. Abu Isa al à dit; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2891
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَال سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ عُرْوَةَ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا أَرَى عَلَى أَحَدٍ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ شَيْئًا وَمَا أُبَالِي أَنْ لَا أَطُوفَ بَيْنَهُمَا فَقَالَتْ بِئْسَ مَا قُلْتَ يَا ابْنَ أُخْتِي طَافَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَطَافَ الْمُسْلِمُونَ وَإِنَّمَا كَانَ مَنْ أَهَلَّ لِمَنَاةَ الطَّاغِيَةِ الَّتِي بِالْمُشَلَّلِ لَا يَطُوفُونَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى { فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا } وَلَوْ كَانَتْ كَمَا تَقُولُ لَكَانَتْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا قَالَ الزُّهْرِيُّ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِأَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ فَأَعْجَبَهُ ذَلِكَ وَقَالَ إِنَّ هَذَا الْعِلْمُ وَلَقَدْ سَمِعْتُ رِجَالًا مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يَقُولُونَ إِنَّمَا كَانَ مَنْ لَا يَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ مِنْ الْعَرَبِ يَقُولُونَ إِنَّ طَوَافَنَا بَيْنَ هَذَيْنِ الْحَجَرَيْنِ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ وَقَالَ آخَرُونَ مِنْ الْأَنْصَارِ إِنَّمَا أُمِرْنَا بِالطَّوَافِ بِالْبَيْتِ وَلَمْ نُؤْمَرْ بِهِ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } قَالَ أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَأُرَاهَا قَدْ نَزَلَتْ فِي هَؤُلَاءِ وَهَؤُلَاءِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Ibn Abu Umar] al à dit [Sufyan] al à dit; O ai sintût [Az Zuhri] contâ di [‘Urwah] che al diseve; O ai dit a [‘Aisha]; ‘Secont me, la persone che e no sa’i jenfri shafa e marwah e no puarte nuie e no mi interesse no sa’i jenfri i doi’. ‘Aisyah e rispuindè; 'Al è une vore mâl ce che tu disès, o mio nevôt, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à fat il sa'i e ancje i musulmans, di fat lis personis che a pratichin la talbiyah par Manat il taghut a Musyallil - il puest jenfri Makah e Medine dulà che e je une vore di aghe - a son chês che no fan il sa'i jenfri Safa e Mara. Po dopo Allah Tabaraka wa Ta’ala al à palesât il verset: ‘Duncje cui che al fâs il Hajj ae Cjase di Allah o al eseguìs l’Umrah, a nol è pecjât par lui fâ il Sa’i tra i doi.’ QS Al-Baqarah: 158. Se al fos come che tu âs dit, logjic che il verset al sarès: ‘Alore nol è pecjât par lui no fâ sa’i tra i doi di lôr’. Az Zuhri al disè; O ai menzonât chest a Abu Bakr bin Abdurrahman bin Al Harith bin Hisyam, al somee che al vedi maraveât, al à dit; ‘Cheste e je la sience, e o ai sintût dî cualchi studiôs; “Chei che a no son dacuardi jenfri Shafa e Marwah dai ambients araps a disin che il nestri tawaf jenfri Shafa e Marwah al è une cuistion di ignorance”. Intant che altris, di Ansar a disevin; “O vin vût dome l’ordin di fâ il Tawaf tal Baitullah e no nus è stât ordenât di fâ il Tawaf jenfri Shafa e Marwah, daspò Allah Ta’ala al à palesât il verset: ‘Invezit Shafaa e Marwa a fasin part dal syi’ar di Allah’. 158. Abu Bakr bin Abdurrahman al à dit; ‘Secont me, chest verset al è stât palesât a rivuart di lôr e di lôr’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2892
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنْ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَقَالَكَانَا مِنْ شَعَائِرِ الْجَاهِلِيَّةِ فَلَمَّا كَانَ الْإِسْلَامُ أَمْسَكْنَا عَنْهُمَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا }قَالَ هُمَا تَطَوُّعٌ{ وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَإِنَّ اللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [‘Abd bin Humaid] al à dit [Yazid bin Abu Hakim] di [Sufyan] di [Ashim Al Ahwal] al à dit; O ai domandât a [Anas bin Malik] di Shafa e di Marwah, al à rispuindût: ‘Ducj i doi a apartegnin ae jahiliyah syi’ar. Cuant che al rivà l’Islam, o si jerin ritirâts di ducj i doi, ma Allah al à palesât il verset: ‘Invezit Shafaa e Marwa a fasin part dal syi’ar di Allah. Duncje cui che al fâs il Hajj ae Cjase di Allah o al fâs l’Umrah, nol è pecjât su di lui che al fâs il Sa’i jenfri i doi. 158, al disè; ‘Ducj i doi a son sunnah’. E cui che al fâs une buine azion cuntun cûr volontari, alore di sigûr Allah al è il plui graciôs de bontât, il plui cognossint’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2893
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَدِمَ مَكَّةَ طَافَ بِالْبَيْتِ سَبْعًا فَقَرَأَ { وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى } فَصَلَّى خَلْفَ الْمَقَامِ ثُمَّ أَتَى الْحَجَرَ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ قَالَ نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ وَقَرَأَ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Ibn Abu Umar] al à contât [Sufyan] di [Jafar bin Mohammed] di [so pari] di [Jabir bin Abdullah] al à dit; O ai sintût che cuant che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al rivà a Mecca, fasint il thawaf siet voltis, al leè: ‘E fâ di une part dal maqam di Ibrahim un puest di preiere’. QS Al-Baqarah: 125, al preà daûr dal maqam, dopo di chel al si svicinà al hajar e lu bussave e al disè: ‘O scomençìn come che al scomençà Allah’. Al leè: ‘In fat Shafaa e Marwa a fasin part dal syi’ar di Allah’. 158. Abu Isa al à dit; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2894
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ بْنِ يُونُسَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ كَانَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ الرَّجُلُ صَائِمًا فَحَضَرَ الْإِفْطَارُ فَنَامَ قَبْلَ أَنْ يُفْطِرَ لَمْ يَأْكُلْ لَيْلَتَهُ وَلَا يَوْمَهُ حَتَّى يُمْسِيَ وَإِنَّ قَيْسَ بْنَ صِرْمَةَ الْأَنْصَارِيَّ كَانَ صَائِمًا فَلَمَّا حَضَرَ الْإِفْطَارُ أَتَى امْرَأَتَهُ فَقَالَ هَلْ عِنْدَكِ طَعَامٌ قَالَتْ لَا وَلَكِنْ أَنْطَلِقُ فَأَطْلُبُ لَكَ وَكَانَ يَوْمَهُ يَعْمَلُ فَغَلَبَتْهُ عَيْنُهُ وَجَاءَتْهُ امْرَأَتُهُ فَلَمَّا رَأَتْهُ قَالَتْ خَيْبَةً لَكَ فَلَمَّا انْتَصَفَ النَّهَارُ غُشِيَ عَلَيْهِ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ { أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَائِكُمْ } فَفَرِحُوا بِهَا فَرَحًا شَدِيدًا { وَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمْ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنْ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنْ الْفَجْرِ } قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [‘Abd bin Humaid] al à dit [‘Ubaidullah bin Musa] di [Israel bin Yunus] di [Abu Ishaq] di [Al Bara‘] al à dit; 'Se un amì dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al jere daûr a digiunâ, e il timp di rompi il digiun al jere rivât, ma al si indormentà prime di rompi il digiun, alore nol mangjave di gnot e di dì fin ae serade, di fat Qais bin Shirmah Al Ansari al jere daûr a digiunâ, cuant che al rivà il timp di rompi il digiun; — O âs alc di mangjâ? La sô femine e rispuindè: ‘No, ma o vadi a cjatâti mangjâ’. Qais al lavorà dut il dì, daspò si indormençà, daspò e rivà la sô femine, cuant che lu viodè, la sô femine e disè; “Une pierdite par te”. A mieç dal dopodisnà, al si svenì e daspò chest al fo dit al Profete sallallaahu alaihi wasallam e daspò al vignì jù il verset: ‘Al è permetût par te inte gnot dal mês di digiun di messedâsi cu lis vôs feminis’ - la int e jere une vore contente - ‘E mangjâ e bevi fin che il blanc naread th albe'. 187. Abu Isa al à dit; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2895
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ ذَرٍّ عَنْ يُسَيِّعٍ الْكِنْدِيِّ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قَوْلِهِ { وَقَالَ رَبُّكُمْ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ } قَالَ الدُّعَاءُ هُوَ الْعِبَادَةُ وَقَرَأَ { وَقَالَ رَبُّكُمْ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِلَى قَوْلِهِ دَاخِرِينَ } قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Hannad] al à contât [Abu Muawiyah] di [Al Amasy] di [Dzar] di [Yusayyi’ Al Kindi] di [Nu’man bin Basyir] dal Profete sallam su la peraule di Allah: ‘E il to Rabb al à dit: Preâmi, o lu aprovarò di sigûr’. QS Ghafir: 60. Al à dit: ‘La preiere e je adorazion’ al à po let: ‘E il to Rabb al à dit: Preâmi, o ti permetarò di sigûr- fin al verset DAAKHIRIIN’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2896
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ عَنْ الشَّعْبِيِّ أَخْبَرَنَا عَدِيُّ بْنُ حَاتِمٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمْ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنْ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنْ الْفَجْرِ } قَالَ لِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا ذَاكَ بَيَاضُ النَّهَارِ مِنْ سَوَادِ اللَّيْلِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا مُجَالِدٌ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ ذَلِكَ
Al à dit [Ahmad bin Mani’] al à dit [Husyaim] al à dit [Hushain] di [Ash Sha’bi] al à dit [Adi bin Hatim] al à dit; ‘Cuant che il verset al fo palesât: ‘Fin che il fîl blanc al devente clâr par te dal fîl neri, ven a stâi l’albe’. 187. Il Profete al mi à dit: ‘Invezit, e je la luminositât dal dì dal scure de gnot’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic. A nus à dit [Ahmad bin Mani’] al à dit [Husyaim] al à dit [Mujalid] di [Ash Sya’bi] di [Adi bin Hatim] dal Profete sallâu aleyhi Wasallam cussì.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2897
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُجَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الصَّوْمِ فَقَالَ { حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمْ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنْ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ } قَالَ فَأَخَذْتُ عِقَالَيْنِ أَحَدُهُمَا أَبْيَضُ وَالْآخَرُ أَسْوَدُ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهِمَا فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا لَمْ يَحْفَظْهُ سُفْيَانُ قَالَ إِنَّمَا هُوَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à contât [Ibn Abu Umar] al à contât [Sufyan] di [Mujalid] di [Ash Sya’bi] di [Adi bin Hatim] al à dit; O ai domandât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam il digiun, al à rispuindût: ‘Fin che il fîl blanc al devente clâr par te dal fîl neri, ven a stâi la albe’. 187. Adi al à dit; ‘Dopo o ai fat dôs fassadis, une blancje e chê altre nere, daspò o ai cjalât dutis dôs, dopo di chel Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al mi à dit alc. Ma Sufyan no lu memorizà, al disè: ‘Invezit e je gnot e dì’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2898
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَسْلَمَ أَبِي عِمْرَانَ التُّجِيبِيِّ قَالَ كُنَّا بِمَدِينَةِ الرُّومِ فَأَخْرَجُوا إِلَيْنَا صَفًّا عَظِيمًا مِنْ الرُّومِ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ مِنْ الْمُسْلِمِينَ مِثْلُهُمْ أَوْ أَكْثَرُ وَعَلَى أَهْلِ مِصْرَ عُقْبَةُ بْنُ عَامِرٍ وَعَلَى الْجَمَاعَةِ فَضَالَةُ بْنُ عُبَيْدٍ فَحَمَلَ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى صَفِّ الرُّومِ حَتَّى دَخَلَ فِيهِمْ فَصَاحَ النَّاسُ وَقَالُوا سُبْحَانَ اللَّهِ يُلْقِي بِيَدَيْهِ إِلَى التَّهْلُكَةِ فَقَامَ أَبُو أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَتَأَوَّلُونَ هَذِهِ الْآيَةَ هَذَا التَّأْوِيلَ وَإِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ فِينَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ لَمَّا أَعَزَّ اللَّهُ الْإِسْلَامَ وَكَثُرَ نَاصِرُوهُ فَقَالَ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ سِرًّا دُونَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَمْوَالَنَا قَدْ ضَاعَتْ وَإِنَّ اللَّهَ قَدْ أَعَزَّ الْإِسْلَامَ وَكَثُرَ نَاصِرُوهُ فَلَوْ أَقَمْنَا فِي أَمْوَالِنَا فَأَصْلَحْنَا مَا ضَاعَ مِنْهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرُدُّ عَلَيْنَا مَا قُلْنَا { وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ } فَكَانَتْ التَّهْلُكَةُ الْإِقَامَةَ عَلَى الْأَمْوَالِ وَإِصْلَاحِهَا وَتَرْكَنَا الْغَزْوَ فَمَا زَالَ أَبُو أَيُّوبَ شَاخِصًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى دُفِنَ بِأَرْضِ الرُّومِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ
Al à dit ['Abd bin Humaid] al à dit [Adl Dlahhaq bin Mujalid] di [Haiwah bin Syuraih] di [Yazid bin Abu Habib] di [Aslam Abu Imran A Tujibi] al à dit; 'Cuant che o jerin te citât romane, i romans a mandavin fûr un esercit cuntun numar une vore grant di rancs par frontânus, cussì cualchidun dai musulmans al vignì fûr a combatiju come il lôr numar o plui, la int dal Egjit e jere vuidade di 'Uqbah bin Amir, intant che dutis lis trupis a jerin vuidadis di Fadlalah bin 'Ubaid dentri di ran fûr di came e il musulman il brome a Romans, ma la int e urlà e e diseve: ‘Subhanallah, al si è butât inte distruzion’. Duncje [Abu Ayyub Al Ansari] si alçà e al disè; ‘O int, invezit tu âs interpretât chest verset cussì, dome chest verset al è stât rivelât a nô int Ansar, cuant che Allah al à glorificât nô cul Islam e tancj jutoris, alore cualchidun di nô al à sussurât a altris cence che il Messazîr di Allah sallallaahu alaihi Wasallam al savè, ven a stâi; 'In fat, la nestre ricjece e je lade pierdude e pardabon Allah al à glorificât l'Islam e i siei tancj jutoris, e se o prendin cure de nestre ricjece e o riparassin ce che al è lât pierdût,' alore Allah al à palesât un verset al So Profete Sallallahu Alaihi Wasallam in rispueste a ce che o vin dit: 'E spendi - costruî la tô ricjece, e no sburtâ la tô ricjece - inte maniere di Allah. Al-Baqarah: 195. A Tahlukah in chest verset al vûl dî Al Iqamah - stabilî - vê cure dai problemis di proprietât e risolviju, daspò o lassìn la vuere'. Abu Ayyub al continuà a movisi viers il jihad inte strade di Allah fin che nol fo sepolt tal mont roman. Abu Isa al disè; Chest hadith al è un hasan shahih gharib.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2899
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا مُغِيرَةُ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ كَعْبُ بْنُ عُجْرَةَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَفِيَّ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ وَإِيَّايَ عَنَى بِهَا { فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ } قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحُدَيْبِيَةِ وَنَحْنُ مُحْرِمُونَ وَقَدْ حَصَرَنَا الْمُشْرِكُونَ وَكَانَتْ لِي وَفْرَةٌ فَجَعَلَتْ الْهَوَامُّ تَسَاقَطُ عَلَى وَجْهِي فَمَرَّ بِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَأَنَّ هَوَامَّ رَأْسِكَ تُؤْذِيكَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَاحْلِقْ وَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ قَالَ مُجَاهِدٌ الصِّيَامُ ثَلَاثَةُ أَيَّامٍ وَالطَّعَامُ لِسِتَّةِ مَسَاكِينَ وَالنُّسُكُ شَاةٌ فَصَاعِدًا حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِ ذَلِكَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ سَوَّارٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْقِلٍ عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِ ذَلِكَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْأَصْبِهَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْقِلٍ نَحْوَ هَذَا
Al à dit [Ali bin Hujr] al à dit [Husyaim] al à dit [Mughirah] dal [Mujahid], [Ka’ab bin Ujrah] al à dit; ‘Par Chel che intes sôs Mans e je la mê anime, al è rispiet a me che chest verset al è stât palesât e o soi chel che al vûl dî, ven a stâi ‘Se cualchidun di voi al è malât o al à un probleme sul cjâf -e al si barbe-, alore al è obligât par lui paiâ fid-yah, ven a stâi; digiunâ o dâ la almose o sacrificâ’. 196, al à dit Ka’ab; 'O jerin une volte cul Profete Sallallahu Alaihi Wasallam a Hudaibiyah, in chel timp o jerin intal mieç dal ihram, ma i politeiscj a nus circondavin, o vevi une vore di ricjece, daspò i piçui a mi son colâts su la muse, il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al si è incrosât denant di me, al à dit: 'Al somee che i piçui a son il to cjâf'. O ai rispuindût; 'Coret'. Lui al disè: ‘Rasâ’. Po dopo chest verset al è vignût jù. Mujahid al disè; ‘Digiunâ par trê dîs, dâ mangjâ a sîs personis puaris e maçâ une o plui cjavris’. Al à contât [Ali bin Hujr] al à contât [Husyaim] di [Abu Bisyr] di [Mujahid] di [Abdurraman bin Abu Laila] di [Ka’ab bin Ujrah] dal Profete sall. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic. Al à contât [Ali bin Hujr] al à contât [Husyaim] di [Ash'at bin Sawwar] di [Ash Sya'bi] di [Abdullah bin Ma'qil] di [Ka'ab bin 'Ujrah] dal Profete sallallahu alaihi Wasallam cussì. Abu Isa al disè; Ancje chest hadith al è autentic. [Abdurahman bin Al Ashbahani] al à ancje contât di [Abdullah bin Ma’qil] cussì’.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2900
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ قَالَ أَتَى عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أُوقِدُ تَحْتَ قِدْرٍ وَالْقَمْلُ يَتَنَاثَرُ عَلَى جَبْهَتِي أَوْ قَالَ حَاجِبَيَّ فَقَالَ أَتُؤْذِيكَ هَوَامُّ رَأْسِكَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَاحْلِقْ رَأْسَكَ وَانْسُكْ نَسِيكَةً أَوْ صُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ أَوْ أَطْعِمْ سِتَّةَ مَسَاكِينَ قَالَ أَيُّوبُ لَا أَدْرِي بِأَيَّتِهِنَّ بَدَأَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Ali bin Hujr] al à dit [Isma’il bin Ibrahim] di [Ayyub] di [Mujahid] di [Abdurrahman bin Abu Laila] di [Ka’ab bin Ujrah] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al vignì daûr di me cuant che o jeri daûr a impiâ un fûc sot dal for, daspò i piçui a mi son colâts su la front -o al à dit; su lis gnovis sorâls- alore il Profete al domandà: ‘I piçui sul cjâf a ti dan fastidi?’. O ai rispuindût; 'Coret'. Al disè: ‘Rasâ e maçâ un animâl sacrificiâl o digiunâ par trê dîs o dâ mangjâ a sîs personis puaris’. Jop al disè; “No so cun cui Ka’ab al à scomençât”. Abu Isa al disè; Chest hadith al è autentic.
