Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 2561
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيُّمَا رَجُلٍ قَالَ لِأَخِيهِ كَافِرٌ فَقَدْ بَاءَ بِهِ أَحَدُهُمَاهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَمَعْنَى قَوْلِهِ بَاءَ يَعْنِي أَقَرَّ
Al à contât [Qutaibah] di [Malik] di [Abdullah bin Dinar] di [Ibn Umar] dal Profete, al à dit: ‘Cui che al dîs a so fradi -un musulman-; ‘O incredui’ alore invezit un dai doi al à ocupât -la posizion- dai incredui’. Chest al è un hadith gharib, invezit il significât di bâ’a al è aqarra -ocupâ-.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2562
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ عَنْ الصُّنَابِحِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ أَنَّهُ قَالَدَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَوْتِ فَبَكَيْتُ فَقَالَ مَهْلًا لِمَ تَبْكِي فَوَاللَّهِ لَئِنْ اسْتُشْهِدْتُ لَأَشْهَدَنَّ لَكَ وَلَئِنْ شُفِّعْتُ لَأَشْفَعَنَّ لَكَ وَلَئِنْ اسْتَطَعْتُ لَأَنْفَعَنَّكَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ مَا مِنْ حَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكُمْ فِيهِ خَيْرٌ إِلَّا حَدَّثْتُكُمُوهُ إِلَّا حَدِيثًا وَاحِدًا وَسَوْفَ أُحَدِّثُكُمُوهُ الْيَوْمَ وَقَدْ أُحِيطَ بِنَفْسِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ النَّارَوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ وَعَلِيٍّ وَطَلْحَةَ وَجَابِرٍ وَابْنِ عُمَرَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ قَالَ سَمِعْت ابْنَ أَبِي عُمَرَ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عُيَيْنَةَ يَقُولُ مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلَانَ كَانَ ثِقَةً مَأْمُونًا فِي الْحَدِيثِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَالصُّنَابِحِيُّ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُسَيْلَةَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ هَذَا فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ قَبْلَ نُزُولِ الْفَرَائِضِ وَالْأَمْرِ وَالنَّهْيِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَوَجْهُ هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ أَهْلَ التَّوْحِيدِ سَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَإِنْ عُذِّبُوا بِالنَّارِ بِذُنُوبِهِمْ فَإِنَّهُمْ لَا يُخَلَّدُونَ فِي النَّارِ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي ذَرٍّ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ سَيَخْرُجُ قَوْمٌ مِنْ النَّارِ مِنْ أَهْلِ التَّوْحِيدِ وَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ هَكَذَا رُوِيَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ وَإِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ وَغَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ التَّابِعِينَ فِي تَفْسِيرِ هَذِهِ الْآيَةِ{ رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ }قَالُوا إِذَا أُخْرِجَ أَهْلُ التَّوْحِيدِ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُوا الْجَنَّةَ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ
Al à dit [Qutaibah] al à dit [al Laits] di [Ibn ‘Ajlan] di [Mohammed bin Yahya bin Habban] di [Ibnu Muhairiz] di [Ash Shunabihi] di [Ubadah bin Ash Shamit] che al à dit; O ai visitât Ubadah bin ash Shamit che al jere sul pont de muart, o jeri daûr a cjantâ, daspò al à dit; — Tegni planc, parcè che tu cjantis? Par Allah, se o murìs come martîr, o testimoniarò di sigûr par te, e se mi vegnin concedude la intercession, o intercedarò di sigûr par te, e se o podarès, o darò di sigûr beneficis par te’. Alore al disè; ‘Par Allah, nol è un hadith che o ai sintût dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam che al sedi di cualsisei ben par te, ma o lu ai contât fûr che par un hadith, ma cumò o ti lu contarò, e di fat o mi svicini ae mê muart. O ai sintût dî: ‘Cui che al testemonie che nol esist un diu - digne di adorazion - fûr di Allah, e che Mohammed al è il Messazîr di Allah, Allah al proibirà l’infier par lui’. E tal hadith chest cjapitul al è ancje contât di Abu Bakr, Umar, Osman, Ali, Talha, Jabir, Ibnu Umar e Zaid bin Khalid. Al dîs; O ai sintût dî Ibn Abi Umar, o ai sintût dî Ibn Uyainah, Mohammed bin ‘Ajlan al è un tsiqah di fidance tal hadith. Abu Isa al disè; “Chest al è un hadith gharib di cheste righe sanad. Intant, Ash Shunabihi al jere Abdurrahman bin Usailah Abu Abdullah, e al è stât contât di az Zuhri che i fo domandât su lis peraulis dal Profete: ‘Cui che al dîs; ‘Nol è un diu -che al à il dirit di jessi venerât- fûr che Allah’ e al jentrarà di sigûr intal cîl’. Cussì al spiegà; “Chest hadith al è dal inizi dal Islam prin dal declin de adorazion, dai comants e dai proibizions di Fardhu”. Abu Isa al disè; Secont cualchi sienziât, l’aspiet postulât di chest hadith al è che lis personis monoteistis a jentraran tal paradîs, ancje se a saran punidis tal infier par vie dai lôr pecjâts, ma a no restaran tal infier par simpri. E al è stât contât di Abdullah bin Mas'ud, Abu Dzar, Imran bin Hushain, Jabir bin Abdullah, Ibnu Abbas, Abu Said al Khudri e Anas bin Malik dal Profete Sallallahu Alaihi Wasallam, che al à dit: 'Un numar di personis a vignaran fûr tra i monovens. Chest al è cemût che al è stât contât di Said bin Jubair, di Ibrahim un Nakha’i, e no dome di une persone tra i tabi’in che e à interpretât chest verset; “Lis personis che a no crodin dispès - plui indenant tal aldilà - a vuelin che - in chest mont - a vessin deventât musulmans”. -QS. 15:2- ' A dan la interpretazion; “Se lis personis monoteistichis a vegnin cjapadis fûr dal infier e metudis in paradîs, alore i increduls a varessin volût che a fossin stâts musulmans”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2563
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ لَيْثِ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنِي عَامِرُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَعَافِرِيِّ ثُمَّ الْحُبُلِيِّ قَال سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ سَيُخَلِّصُ رَجُلًا مِنْ أُمَّتِي عَلَى رُءُوسِ الْخَلَائِقِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَنْشُرُ عَلَيْهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ سِجِلًّا كُلُّ سِجِلٍّ مِثْلُ مَدِّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَقُولُ أَتُنْكِرُ مِنْ هَذَا شَيْئًا أَظَلَمَكَ كَتَبَتِي الْحَافِظُونَ فَيَقُولُ لَا يَا رَبِّ فَيَقُولُ أَفَلَكَ عُذْرٌ فَيَقُولُ لَا يَا رَبِّ فَيَقُولُ بَلَى إِنَّ لَكَ عِنْدَنَا حَسَنَةً فَإِنَّهُ لَا ظُلْمَ عَلَيْكَ الْيَوْمَ فَتَخْرُجُ بِطَاقَةٌ فِيهَا أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ فَيَقُولُ احْضُرْ وَزْنَكَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ مَا هَذِهِ الْبِطَاقَةُ مَعَ هَذِهِ السِّجِلَّاتِ فَقَالَ إِنَّكَ لَا تُظْلَمُ قَالَ فَتُوضَعُ السِّجِلَّاتُ فِي كَفَّةٍ وَالْبِطَاقَةُ فِي كَفَّةٍ فَطَاشَتْ السِّجِلَّاتُ وَثَقُلَتْ الْبِطَاقَةُ فَلَا يَثْقُلُ مَعَ اسْمِ اللَّهِ شَيْءٌقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ عَامِرِ بْنِ يَحْيَى بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ
Al à dit [Suwaid bin Nasr] al à dit [Abdullah] di [Laits bin Sa'd] al à dit [Amir bin Yahya] di [Abu Abdurrahman al Ma'afiri al Hubuli] al à dit, O ai sintût [Abdullah bin Amru bin al Ash] dî, la mê Ummah prin de umanitât il dì dal judizi, daspò al vierzè un grant cuaderni denant di lui, ogni grant cuaderni al jere larc come che al podeve viodi l’vôi, daspò al disè; ‘Stâs refudant alc di chest? I miei scritôrs che a vuardiin lis azions umanis a ti oprimin? ’ al rispuindè; “No, mio Signôr”. Allah al domande; ‘A vês une scuse -pes vôs brutis fatis-? ’ Al rispuindè; “No, mio Signôr”. Allah al dîs; ‘No cussì, invezit tu âs la bontât cun nô, duncje no je injustizie cuintri di te vuê’. Dopo e je vignude fûr une cjarte di bon at, dulà che al jere regjistrât che; O testimoni che a nol esist un diu - digne di adorazion - fûr di Allah, e o testimoni che Mohammed al è il So servant e Messazîr’. Alore Allah al disè; — Presentâ la vôs caritât! ’ al dîs; “O mio Rabb, ce che e vûl dî cheste une cjarte di beneficence paragonade a chest grant cuaderni? ’ Allah al disè; “Invezit no tu saran tormentâts.” Il Profete al continuà; ‘Dopo meti un cuaderni grant di une bande, intant che lis cjartis di caritât a son metudis di chê altre bande, alore il cuaderni grant al è lizêr - la sô scjale - intant che lis cjartis di caritât a son pesantis, duncje no je robe plui pesante dal non di Allah’. Abu Isa al disè; “Chest al è un hadith hasan gharib. Al è stât contât a nô [Qutaibah], al è stât contât a nô [Ibn Lahi’ah], di [Amir bin Yahya] cun chest sanad un hadith come chel.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2564
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ أَبُو عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَفَرَّقَتْ الْيَهُودُ عَلَى إِحْدَى وَسَبْعِينَ أَوْ اثْنَتَيْنِ وَسَبْعِينَ فِرْقَةً وَالنَّصَارَى مِثْلَ ذَلِكَ وَتَفْتَرِقُ أُمَّتِي عَلَى ثَلَاثٍ وَسَبْعِينَ فِرْقَةًوَفِي الْبَاب عَنْ سَعْدٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَعَوْفِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
A nus è stât contât [al Husain bin Huraits Abu Ammar] al è stât contât a nus [al Fadhl bin Musa] di [Mohammad bin Amru] di [Abu Salama] di [Abu Hurairah] che il Profete al à dit: ‘I ebreus a son dividûts in setante-dôs grups o setante-un. Intant, ancje i cristians a son cussì. E la mê Ummah e je dividude in setante-trê grups’. E in chest cjapitul dal hadith al è ancje contât di Sa’d e di Abdullah bin Amru e di Auf bin Malik. Abu Isa al disè; “Il hadith di Abu Hurairah al è un hadith autentic hasan”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2565
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زِيَادٍ الْأَفْرِيقِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَأْتِيَنَّ عَلَى أُمَّتِي مَا أَتَى عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ حَذْوَ النَّعْلِ بِالنَّعْلِ حَتَّى إِنْ كَانَ مِنْهُمْ مَنْ أَتَى أُمَّهُ عَلَانِيَةً لَكَانَ فِي أُمَّتِي مَنْ يَصْنَعُ ذَلِكَ وَإِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ تَفَرَّقَتْ عَلَى ثِنْتَيْنِ وَسَبْعِينَ مِلَّةً وَتَفْتَرِقُ أُمَّتِي عَلَى ثَلَاثٍ وَسَبْعِينَ مِلَّةً كُلُّهُمْ فِي النَّارِ إِلَّا مِلَّةً وَاحِدَةً قَالُوا وَمَنْ هِيَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا أَنَا عَلَيْهِ وَأَصْحَابِيقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مُفَسَّرٌ لَا نَعْرِفُهُ مِثْلَ هَذَا إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
Al à dit [Mahmud bin Ghailan] al à dit [Abu Daud Al Hafari] al à dit [Sufyan Ats Tsauri] di [Abdurahman bin Ziyad Al Afriqi] di [Abdullah bin Yazid] di [Abdullah bin Amru] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Al vignarà di sigûr ae mê ummah, alc che al è rivât ai fîs di Israel come l’ecuivalence dai sandai cui sandai, cussì che se tra di lôr - i fîs di Israel - al è cualchidun che al assalte sessuâlmentri la sô stesse mari in maniere vierte alore di sigûr tra la mê ummah di fîs di Israel a saran chei che a son i fîs di Israel. setante-dôs grups e la mê ummah a saran dividûts in setante-trê grups, ducj lôr a lerin tal infier gjavant un grup,’ i compagns a domandarin, ‘Cui che a son, o Messazîr di Allah?’. Lui al rispuindè: “A son il grup che jo e i miei compagns o aderìn cun fuarce.” Abu Isa al disè; “Chest hadith al è Hasan Gharib Mufassar, no lu cognossin cussì fûr che di riis come cheste”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2566
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَرَفَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو السَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ قَال سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ خَلَقَ خَلْقَهُ فِي ظُلْمَةٍ فَأَلْقَى عَلَيْهِمْ مِنْ نُورِهِ فَمَنْ أَصَابَهُ مِنْ ذَلِكَ النُّورِ اهْتَدَى وَمَنْ أَخْطَأَهُ ضَلَّ فَلِذَلِكَ أَقُولُ جَفَّ الْقَلَمُ عَلَى عِلْمِ اللَّهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ
Al à dit [Al Hasan bin 'Arafah] al à dit [Ismail bin 'Ayyasy] di [Yahya bin Abu Amru asy Syaibani] di [Abdullah bin ad Dailami] al à dit, O ai sintût [Abdullah bin Amru] dî, o ai sintût il Messazîr di Allah al à creât: tal scure, alore Al sburtà un pôc de sô lûs su di lôr, cussì cui che un pôc di cheste lûs al cole su di lui, al cjaparà di sigûr lûs, e cui che un pôc di cheste lûs no cole su di lui al sarà di sigûr pierdût. Par chest, o dîs; “La pene e je secade su la fonde de cognossince di Allah”. Abu Isa al disè; “Chest al è il hadith di Hasan”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2567
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّهُ عَلَيْهِمْ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا قَالَ أَتَدْرِي مَا حَقُّهُمْ عَلَيْهِ إِذَا فَعَلَوْا ذَلِكَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ
Al à dit [Mahmud bin Ghailan] al à dit [Abu Ahmad] al à dit [Sufyan] di [Abu Ishaq] di [Amru bin Maimun] di [Mu’adz bin Jabal] al à dit; Il Rasulullah al à dit: ‘Savês ce dirits che Allah al à sui siei servidôrs? ’ O ai rispuindût; ‘Allah e il So Messazîr a san miôr’. Al à dit: ‘Il dirit di Allah su di lôr al è che a Lu adorin, e a no associin compagns cun Lui cun nuie’. Al domandà; ‘Cjale dirit a àn di Allah se a àn fat chest? ’ O ai rispuindût; ‘Allah e il So Messazîr a san miôr’. Al disè: ‘Par che Allah nol ju puni’. Chest al è un hadith autentic di Hasan, e al è stât contât no dome di un sanad, di Mu’adz bin Jabal.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2568
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ وَعَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ وَالْأَعْمَشِ كُلُّهُمْ سَمِعُوا زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَبَشَّرَنِي فَأَخْبَرَنِي أَنَّهُ مَنْ مَاتَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ نَعَمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ
Al à contât [Mahmud bin Ghailan] al à contât [Abu Dawud] al à contât [Syu’bah] di [Habib bin Abi Thabit] e [Abdul Aziz bin Rufai’] e [al Amasy] ognidun di lôr al à sintût [Zaid bin Wahb] di [Abu Dzar. e Al mi à dât une buine notizie, al mi à dit che cui che al murìs e nol associe nuie cun Allah al jentràs in paradîs’. O ai domandât: ‘Ancje se al à cometût adulteri e al à robât?’. Al disè: ‘Sì’ al disè Abu Isa; “Chest al è un hadith autentic di Hasan. E tal hadith chest cjapitul al è ancje contât di Abu ad Darda’.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2569
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ يُرِدْ اللَّهُ بِهِ خَيْرًا يُفَقِّهْهُ فِي الدِّينِوَفِي الْبَاب عَنْ عُمَرَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَمُعَاوِيَةَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
A nus è stât contât che [Ali bin Hujr] al à dit [Ismail bin Jafar] al à dit che [Abdullah bin Said bin Abi Hind] di [so pari] di [Ibn Abbas] al à dit: 'Cui che Allah al vûl ben par lui inte religjon, di sigûr al capirà'. E in chest cjapitul al è ancje contât di Omar, Abu Hurairah e Muawiyah. Hadith Chest al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2570
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَلَكَ طَرِيقًا يَلْتَمِسُ فِيهِ عِلْمًا سَهَّلَ اللَّهُ لَهُ طَرِيقًا إِلَى الْجَنَّةِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ
Al à dit [Mahmud bin Ghailan] al à dit [Abu Usamah] di [Al Amasy] di [Abu Salih] di [Abu Hurairah] al à dit; Il Rasulullah al à dit: ‘Cui che al cjamine suntune strade cirint la cognossince, Allah al fasarà facil rivâ in paradîs’. Abu Isa al disè; “Chest al è un hadith di Hasan”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2571
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ يَزِيدَ الْعَتَكِيُّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الرَّازِيِّ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ خَرَجَ فِي طَلَبِ الْعِلْمِ كَانَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى يَرْجِعَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَرَوَاهُ بَعْضُهُمْ فَلَمْ يَرْفَعْهُ
Al à dit [Nahsr bin Ali] al à dit, al à dit [Khalid bin Yazid Al Ataki] di [Abu Ja’far Ar Razi] di [Ar Rabi’ bin Anas] di [Anas bin Malik] al à dit; Il Rasulullah al à dit: ‘Cui che al va fûr a cirî la cognossince al sarà su la strade di Allah fin che nol torne’. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è hasan gharib, cualchi naradôr lu à contât ma no lu à interpretât”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2572
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُعَلَّى حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ خَيْثَمَةَ عَنْ أَبِي دَاوُدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَخْبَرَةَ عَنْ سَخْبَرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ طَلَبَ الْعِلْمَ كَانَ كَفَّارَةً لِمَا مَضَىقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ ضَعِيفُ الْإِسْنَادِ أَبُو دَاوُدَ يُضَعَّفُ فِي الْحَدِيثِ وَلَا نَعْرِفُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَخْبَرَةَ كَبِيرَ شَيْءٍ وَلَا لِأَبِيهِ وَاسْمُ أَبِي دَاوُدَ نُفَيْعٌ الْأَعْمَى تَكَلَّمَ فِيهِ قَتَادَةُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ
Al à dit [Mohammed bin Humaid ar Razi] al à dit [Mohammed bin Al Mualla] al à dit [Ziyad bin Khaitsamah] di [Abu Dawud] di [Abdullah bin Syakhbarah] di [Syakhbarah] dal Profete Sallallahu, al à dit: espiazion pai siei pecjâts passâts’. Abu Isa al disè; ‘Chest hadith al è sanad dhaif, parcè che Abu Daud al è indebilît in chest hadith, e no savìn che Abdullah bin Syakhbarah al veve alc di grant, e nancje so pari. Il non di Abu Daud al è Nufai' Al A'ma. Qatadah e no dome un studiôs al fevele di chel’.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2573
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ بُدَيْلِ بْنِ قُرَيْشٍ الْيَامِيُّ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ زَاذَانَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سُئِلَ عَنْ عِلْمٍ عَلِمَهُ ثُمَّ كَتَمَهُ أُلْجِمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِلِجَامٍ مِنْ نَارٍوَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ
Al à dit che [Ahmad bin Budail bin Quraisy al Yamiyyu al Kufi] al à dit che [Abdullah bin Numair] di [Umarah bin Zadzan] di [Ali bin al Hakam] di ['Atha'] di [Abu Hurairah] al à dit, Rasulullah Sallallahu e al è il so cognossint come che al à dit: daspò al lu scuind, daspò al sarà frustât il dì de apocalìs cuntune fruste dal infier’. E in chel cjapitul al è stât ancje contât di Jabir e di Abdullah bin Amru, al à dit Abu Isa; “Il hadith di Abu Hurairah al è un hadith hasan”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2574
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي هَارُونَ الْعَبْدِيِّ قَالَكُنَّا نَأْتِي أَبَا سَعِيدٍ فَيَقُولُ مَرْحَبًا بِوَصِيَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ النَّاسَ لَكُمْ تَبَعٌ وَإِنَّ رِجَالًا يَأْتُونَكُمْ مِنْ أَقْطَارِ الْأَرَضِينَ يَتَفَقَّهُونَ فِي الدِّينِ فَإِذَا أَتَوْكُمْ فَاسْتَوْصُوا بِهِمْ خَيْرًاقَالَ أَبُو عِيسَى قَالَ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ كَانَ شُعْبَةُ يُضَعِّفُ أَبَا هَارُونَ الْعَبْدِيَّ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ مَا زَالَ ابْنُ عَوْنٍ يَرْوِي عَنْ أَبِي هَارُونَ الْعَبْدِيِّ حَتَّى مَاتَ وَأَبُو هَارُونَ اسْمُهُ عُمَارَةُ بْنُ جُوَيْنٍ
Al à dit [Sufyan bin Waki’] al à dit [Abu Daud Al Hafari] di [Sufyan] di [Abu Harun Al ‘Abdi] al à dit; O jerin rivâts a [Abu Said] e al ne à dât la benvignude disint; Benvignût tal testament dal Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, invezit il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘In fat, la int e te segui, e invezit la int e ven daûr di te di ducj i cjantons dal mont par imparâ la religjon, duncje se a vegnin daûr di te, lassâju il ben’. Abu Isa al à dit, Ali ben Abdullah al à dit, Yahya ben Said al à dit; “Shu’ba al à indebilît Abu Harun Al ‘Abdi”, al à dit Yahya bin Said; Ibn Aun al continuà a contâ di Abu Harun Al Abdi fin che al murì. Il non di Abu Harun al è Umara ben Juvain.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2575
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا نُوحُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ أَبِي هَارُونَ الْعَبْدِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَأْتِيكُمْ رِجَالٌ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ يَتَعَلَّمُونَ فَإِذَا جَاءُوكُمْ فَاسْتَوْصُوا بِهِمْ خَيْرًاقَالَ فَكَانَ أَبُو سَعِيدٍ إِذَا رَآنَا قَالَ مَرْحَبًا بِوَصِيَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ أَبِي هَارُونَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ
Al à dit [Qutaibah] al à dit [Nuh bin Qais] di [Abu Harun al 'Abdi] di [Abu Said al Khudri] dal Profete sallam, al à dit: 'A vignaran a te di Est - cul fin di - imparâ, duncje cuant che a vignaran a te cun bontât'. Il naradôr al disè; Cuant che Abu Said al nus viodè, al disè; “Benvignût ae volontât dal Rasulullah”. Al dîs; “No cognossin chest hadith fûr che dal hadith di Abu Harun di Abu Said”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2576
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَقَ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ لَا يَقْبِضُ الْعِلْمَ انْتِزَاعًا يَنْتَزِعُهُ مِنْ النَّاسِ وَلَكِنْ يَقْبِضُ الْعِلْمَ بِقَبْضِ الْعُلَمَاءِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَتْرُكْ عَالِمًا اتَّخَذَ النَّاسُ رُءُوسًا جُهَّالًا فَسُئِلُوا فَأَفْتَوْا بِغَيْرِ عِلْمٍ فَضَلُّوا وَأَضَلُّواوَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَزِيَادِ بْنِ لَبِيدٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الزُّهْرِيُّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَعَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ هَذَا
Al à contât [Harun ben Ishaq al Hamdani] al à contât [‘Abdah ben Sulaiman] di [Hsyam ben Urwah] di [so pari] di [Abdullah ben Amru ben al ‘Ash] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: 'Invezit, Allah nol revoche la cognossince cjapantlu in maniere direte dai umans, ma Al revoche la cognossince passant vie i studiôs, fin cuant che Lui nol lasse un studiôs - su la facie de tiere - alore i umans a fasin che lis personis ignorantis a son come leader, il fat che a cognossin fûr. a son straviâts e straviants’. E chest cjapitul al è stât contât ancje di Aisyah e Ziyad bin Labid. Abu Isa al disè; “Chest al è un hadith autentic di Hasan. E [az Zuhri] al à contât chest hadith di [Urwah] di [Abdullah bin Amru] e di [Urwah] di [Aisyah] dal Profete, un hadith come chest.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2577
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَخَصَ بِبَصَرِهِ إِلَى السَّمَاءِ ثُمَّ قَالَ هَذَا أَوَانُ يُخْتَلَسُ الْعِلْمُ مِنْ النَّاسِ حَتَّى لَا يَقْدِرُوا مِنْهُ عَلَى شَيْءٍفَقَالَ زِيَادُ بْنُ لَبِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ كَيْفَ يُخْتَلَسُ مِنَّا وَقَدْ قَرَأْنَا الْقُرْآنَ فَوَاللَّهِ لَنَقْرَأَنَّهُ وَلَنُقْرِئَنَّهُ نِسَاءَنَا وَأَبْنَاءَنَا فَقَالَ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ يَا زِيَادُ إِنْ كُنْتُ لَأَعُدُّكَ مِنْ فُقَهَاءِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ هَذِهِ التَّوْرَاةُ وَالْإِنْجِيلُ عِنْدَ الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى فَمَاذَا تُغْنِي عَنْهُمْ قَالَ جُبَيْرٌ فَلَقِيتُ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ قُلْتُ أَلَا تَسْمَعُ إِلَى مَا يَقُولُ أَخُوكَ أَبُو الدَّرْدَاءِ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي قَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ قَالَ صَدَقَ أَبُو الدَّرْدَاءِ إِنْ شِئْتَ لَأُحَدِّثَنَّكَ بِأَوَّلِ عِلْمٍ يُرْفَعُ مِنْ النَّاسِ الْخُشُوعُ يُوشِكُ أَنْ تَدْخُلَ مَسْجِدَ جَمَاعَةٍ فَلَا تَرَى فِيهِ رَجُلًا خَاشِعًا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَمُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَلَا نَعْلَمُ أَحَدًا تَكَلَّمَ فِيهِ غَيْرَ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقَطَّانِ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ نَحْوُ هَذَا وَرَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Abdullah bin Abdurrahman] al à dit [Abdullah bin Salih] al à dit [Muawiyah bin Salih] di [Abdurrahman bin Jubair bin Nufair] di [so pari, Jubair bin Nufair] di [Abu Ad Darda’] al à dit; Cuant che o jerin cul Rasulullah, al alçà la sô vision al cîl e daspò al disè; ‘Chest al è il timp cuant che la cognossince e je cjapade vie dai umans in mût che a no puedin cognossile par nuie’, al à domandât alore Ziyad bin Labid Al Ansari; ‘Come si pues cjapâ vie la cognossince, ancje se o leìn il Coran? Par Allah, o lu learìn di sigûr e o lu recitarìn aes nestris feminis e ai nestris fîs’. Duncje al disè: ‘Cjant che tu sês disgraciât, o Ziyad, di fat o ti consideri un di chei che a son esperts a Medine, chest al è il libri de Torah e de Bibie che a apartegnin ai ebreus e ai cristians duncje al è util par lôr?’ Jubair al disè; Dopo o ai cjatât [Ubadah bin Ash Shamit], cussì o ai domandât; ‘No âs sintût alc che al à dit il to fradi Abu Ad Darda? “Duncje o ai contât ce che al veve dit Abu Ad Darda”. Al dîs; ‘Abu Ad Darda’ al à reson, se tu âs bisugne, o ti dirai cun sigurece la cognossince che e sarà imparade par prin dai umans, ven a stâi Al Khusyu’ - il sintiment di khusyu’ - tu sês cuasi jentrât inte moschee jami ma no tu âs viodût nissun dentri che al fos khusyu’. Abu Isa al disè; ‘Chest hadith al è hasan gharib. Muawiyah bin Salih al jere un tsiqah secont i esperts dal hadith, e no cognossin nissun che al fevelàs di lui fûr di Yahya bin Said Al Qaththan, e un hadith al è stât contât di Muawiyah bin Salih che al è simil a chest, invezit cualchi altri naradôr al à contât chest hadith di Abdur Birafn. Malik dal Profete, salâlu, allehi wasallam'.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2578
حَدَّثَنَا أَبُو الْأَشْعَثِ أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ الْعِجْلِيُّ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ يَحْيَى بْنِ طَلْحَةَ حَدَّثَنِي ابْنُ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ طَلَبَ الْعِلْمَ لِيُجَارِيَ بِهِ الْعُلَمَاءَ أَوْ لِيُمَارِيَ بِهِ السُّفَهَاءَ أَوْ يَصْرِفَ بِهِ وُجُوهَ النَّاسِ إِلَيْهِ أَدْخَلَهُ اللَّهُ النَّارَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَإِسْحَقُ بْنُ يَحْيَى بْنِ طَلْحَةَ لَيْسَ بِذَاكَ الْقَوِيِّ عِنْدَهُمْ تُكُلِّمَ فِيهِ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ
Al à dit [Abu al Asy’ats Ahmad bin al Miqdam Al ‘Ijli Al Bashri] al à dit [Umayyah bin Khalid] al à dit [Ishaq bin Yahya bin Thalhah] al à contât [Ibnu Ka’b bin Malik] di [so pari] al à dit; O ai sintût dî il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: ‘Cui che al cîr la cognossince par discuti cui studiôs, o par cjapâ in bande lis personis stupidis o par deviâ la vision des personis viers di lui, Allah lu metarà di sigûr intal infier’. Abu Isa al disè; ‘Chest hadith al è gharib, no lu cognossin fûr di cheste vie sanad. Secont lôr, Ishaq bin Yahya bin Thalhah a nol jere in posizion fuarte e a si fevelave di lui in tiermins di memorizazion.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2579
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ الْهُنَائِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ خَالِدِ بْنِ دُرَيْكٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَعَلَّمَ عِلْمًا لِغَيْرِ اللَّهِ أَوْ أَرَادَ بِهِ غَيْرَ اللَّهِ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِوَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ أَيُّوبَ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
Al à dit [Ali bin Nasr bin Ali] al à dit [Mohammed bin Abbad Al Huna'i] al à dit [Ali bin Al Mubarak] di [Ayyub come Sakhtiyani] di [Khalid bin Duraik] di [Ibn Umar] dal Profete al à dit altri che al à dit: desideris diferents di Allah, alore lassâlu ocupâ il so puest -plui tart- tal infier’. E in chest cjapitul dal hadith al è ancje narât di Jabir. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è hasan gharib, no lu cognossin dal hadith di Ayyub fûr che di cheste strade sanad”.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2580
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ مِنْ وَلَدِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَال سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَخَرَجَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ مِنْ عِنْدِ مَرْوَانَ نِصْفَ النَّهَارِ قُلْنَا مَا بَعَثَ إِلَيْهِ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ إِلَّا لِشَيْءٍ سَأَلَهُ عَنْهُ فَسَأَلْنَاهُ فَقَالَ نَعَمْ سَأَلَنَا عَنْ أَشْيَاءَ سَمِعْنَاهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مِنَّا حَدِيثًا فَحَفِظَهُ حَتَّى يُبَلِّغَهُ غَيْرَهُ فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ وَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ لَيْسَ بِفَقِيهٍوَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَمُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ وَجُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَأَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ
Al à dit [Mahmud bin Ghailan] al à dit [Abu Dawud] al à dit [Syu’bah] al à dit [Umar bin Sulaiman] di tra i fîs di Umar bin al Khathab, al à dit; O ai sintût [Abdurrahman bin Aban bin Usman] trasmeti un hadith di [so pari], al disè; [Zaid bin Thabit] al vignì fûr de bande di Marwan a metât dal dì, cussì o vin dit; ‘Nol sarès stât mandât intun moment come chest fûr che par une cuistion che i fos domandade,’ cussì o lu domandàrin, al rispuindè; 'Sì, al à domandât des robis che o vin ricevût dal Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, o ai sintût il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam dî: 'Allah al fasarà biel cualchidun che al sint il hadith di nô, al lu memorize in mût che al lu trasmeti ai altris, al podarès jessi che chel al è cualchidun che al puarte il fiq al è plui che il fiq al pues jessi che la persone che e puarte il fiqh e no sedi une di chês che a faqih'. E intun altri cjapitul, di Abdullah ben Mas’ud, Muadz ben Jabal, Jubair ben Muth’im, Abu ad-Darda’ e Anas. Abu Isa al disè; “Il hadith di Zaid bin Tabit al è un hadith Hasan.
