Принять ислам, нажмите здесь
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)
Free Download / Download

Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith

Hadith

Imam Tirmidzi : 221

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفُضَيْلِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ طَرِيفٍ السَّعْدِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِفْتَاحُ الصَّلَاةِ الطُّهُورُ وَتَحْرِيمُهَا التَّكْبِيرُ وَتَحْلِيلُهَا التَّسْلِيمُ وَلَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِالْحَمْدُ وَسُورَةٍ فِي فَرِيضَةٍ أَوْ غَيْرِهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَعَائِشَةَ قَالَ وَحَدِيثُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فِي هَذَا أَجْوَدُ إِسْنَادًا وَأَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي سَعِيدٍ وَقَدْ كَتَبْنَاهُ فِي أَوَّلِ كِتَابِ الْوُضُوءِ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ إِنَّ تَحْرِيمَ الصَّلَاةِ التَّكْبِيرُ وَلَا يَكُونُ الرَّجُلُ دَاخِلًا فِي الصَّلَاةِ إِلَّا بِالتَّكْبِيرِ قَالَ أَبُو عِيسَى و سَمِعْت أَبَا بَكْرٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبَانَ مُسْتَمْلِيَ وَكِيعٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ مَهْدِيٍّ يَقُولُ لَوْ افْتَتَحَ الرَّجُلُ الصَّلَاةَ بِسَبْعِينَ اسْمًا مِنْ أَسْمَاءِ اللَّهِ وَلَمْ يُكَبِّرْ لَمْ يُجْزِهِ وَإِنْ أَحْدَثَ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ أَمَرْتُهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ ثُمَّ يَرْجِعَ إِلَى مَكَانِهِ فَيُسَلِّمَ إِنَّمَا الْأَمْرُ عَلَى وَجْهِهِ قَالَ وَأَبُو نَضْرَةَ اسْمُهُ الْمُنْذِرُ بْنُ مَالِكِ بْنِ قُطَعَةَ

беҙгә [Суфьян бин Вәкиғ] әйткән; беҙгә [Мөхәммәт бин Әл-Фүҙләил] [Әбү Суфьян Сәриф Әс Сәғдиҙән] [Әбү Надлрахтан] [Әбү Сәғиттән] әйтте; — Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам әйтте: «Намаҙҙың асылыуы — таҙарыныу, башы — тәкбир, ябыуы — сәләм биреү, һәм Ҡөрьәндән Әл-Хәмдүлиллаһ — Әл-Фатиха — һәм бер хәреф — уҡымаған кеше өсөн доға ҡылыу дөрөҫ түгел — фарыз намаҙҙа ла, башҡа намаҙҙарҙа ла». Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис — Хәсән. Был сүрәлә шулай уҡ Ғәли һәм Ғәйсәнән килгән хәҙистәр ҙә бар. Әбү Иса әйтте; — Был осраҡта Ғәли бин Әбү Талибтың хәҙисе Әбү Сәғиттең хәҙисенә ҡарағанда яҡшыраҡ һәм дөрөҫөрәк, һәм беҙ уны тәһәрәт китабының башында яҙҙыҡ. Был хәҙис пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән һәм уларҙан һуң килгәндәрҙән ғалимдар тарафынан ғәмәлгә ашырылған. Суфьян Ац Цаури, бин Әл Мөбәрәк, Сиафии, Әхмәт һәм Исхаҡтың фекере шундай. Атап әйткәндә, намаҙҙың башы тәкбир булыуын, кешенең тәкбир менән генә намаҙға ингәне тип иҫәпләнмәүен. Әбү Иса әйтте; «Ваки»ның авторы Әбү Бәкер Мөхәммәт бин Аббандың әйткәнен ишеттем; — Мин Абдуррахман бин Мәхдиҙең әйткәнен ишеттем; «Әгәр ҙә кемдер намаҙын Аллаһ Тәғәләнең етмеш исеме менән асһа ла, тәкбирҙе уҡымаһа, уның намаҙы боҙола. Әгәр ҙә ул сәләм бирер алдынан хәҙәттәр - сафлыҡтан буш - үтәһә, мин уға тәһәрәт алырға ҡушасаҡмын, унан һуң тәүге урынына ҡайтасаҡмын, шунан һуң сәләм бирәсәкмен. Проблема башында ғына. Әбү Иса әйтте; — Әбү Надлраның исеме — Әл Мөндзир бин Мәлик бин Ҡотха.

Hadith

Imam Tirmidzi : 222

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَأَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ الْيَمَانِ عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ سِمْعَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَبَّرَ لِلصَّلَاةِ نَشَرَ أَصَابِعَهُقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَسَنٌ وَقَدْ رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ سِمْعَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ رَفَعَ يَدَيْهِ مَدًّا وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ رِوَايَةِ يَحْيَى بْنِ الْيَمَانِ وَأَخْطَأَ يَحْيَى بْنُ الْيَمَانِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ

беҙгә [Ҡотәйбә] һәм [Әбү Сәғит Әл-Асияж] улар әйтте; беҙгә [Яхъя бин Әл Яман] [Ибн Әбү Дзиғбтан] [Сәғит бин Сәмғәндән] [Әбү Һүрәйрә]нән һөйләне, ул әйтте; «Намаҙ өсөн тәкбир уҡығанда, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм бармаҡтарын һуҙа». Әбү Иса әйтте; Әбү Һүрәйрәнең хәҙистәре хәсән дәрәжәһендә. Был хәҙис Ибн Әбү Дзиғбтан, Сәғит бин Сәмғәндән, Әбү Һүрәйрәнән күп яҡтан риүәйәт ителгән: Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм намаҙға ингәндә -тәкбир- ҡулдарын йәйгән. Ә был Яхъя бин Әл Ямандың тарихынан да дөрөҫөрәк, әммә Яхъя бин Әл Яман был хәҙистә яңылыша».

Hadith

Imam Tirmidzi : 223

قَالَ و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ سِمْعَانَ قَال سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ رَفَعَ يَدَيْهِ مَدًّاقَالَ أَبُو عِيسَى قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ الْيَمَانِ وَحَدِيثُ يَحْيَى بْنِ الْيَمَانِ خَطَأٌ

беҙгә [Ғабдулла бин Абдуррахман] әйткән; беҙгә хәбәр итте [Өбәйҙуллаһ бин Ғәбдел Мәжид Әл-Хәнәфи] тигән; беҙгә [Ибн Әбү Дзи`б] [Сәғит бин Сәмғәндән] һөйләне, ул әйтте; Мин [Әбү Һөрәйрәнең] әйткәнен ишеттем; «Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм намаҙ уҡырға торғас, ҡулдарын йәйҙе». Әбү Иса әйтте; Ғабдулла бин Абдуррахман әйтте; — Был хәҙис Яхъя бин Әл-Йәмәндең хәҙисенән дә дөрөҫөрәк. Яхъя бин Әл Ямандың хәҙисе дөрөҫ түгел».

Hadith

Imam Tirmidzi : 224

حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ وَنَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو قُتَيْبَةَ سَلْمُ بْنُ قُتَيْبَةَ عَنْ طُعْمَةَ بْنِ عَمْرٍو عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى لِلَّهِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا فِي جَمَاعَةٍ يُدْرِكُ التَّكْبِيرَةَ الْأُولَى كُتِبَتْ لَهُ بَرَاءَتَانِ بَرَاءَةٌ مِنْ النَّارِ وَبَرَاءَةٌ مِنْ النِّفَاقِقَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ أَنَسٍ مَوْقُوفًا وَلَا أَعْلَمُ أَحَدًا رَفَعَهُ إِلَّا مَا رَوَى سَلْمُ بْنُ قُتَيْبَةَ عَنْ طُعْمَةَ بْنِ عَمْرٍو عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ وَإِنَّمَا يُرْوَى هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ الْبَجَلِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَوْلَهُ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ خَالِدِ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ الْبَجَلِيِّ عَنْ أَنَسٍ نَحْوَهُ وَلَمْ يَرْفَعْهُ وَرَوَى إِسْمَعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ هَذَا وَهَذَا حَدِيثٌ غَيْرُ مَحْفُوظٍ وَهُوَ حَدِيثٌ مُرْسَلٌ وَعُمَارَةُ بْنُ غَزِيَّةَ لَمْ يُدْرِكْ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَبِيبُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ يُكْنَى أَبَا الْكَشُوثَى وَيُقَالُ أَبُو عُمَيْرَةَ

беҙгә [Уҡба бин Мөкрәм] һәм [Нәшр бин Али Әл-Джахдләми] икеһе лә әйткән; беҙгә [Әбү Ҡотәйбә Сәлм бин Ҡотәйбә] [Түғмә бин Әмру] [Хәбиб бин Әбү Сәбит] [Әнәс бин Мәлик]тән һөйләне, ул әйтте; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм әйтте: «Кем ҡырҡ көн йәмәғәт менән намаҙ уҡып, Аллаһ ризалығы өсөн тәүге тәкбирҙе ихлас күңелдән алһа, уның ике нәмәнән азат булыуы яҙылыр; тамуҡ утынан азат һәм ике йөҙлөлөктән азат'. Әбү Иса әйтте; «Был хәҙис Әнәстен сахих рәүештә риүәйәт ителгән, һәм мин был хәҙисте тәфсир иткән бер кемде лә белмәйем, тик Сәлм бин Ҡотәйбә, Төғмә бин Әмрүҙән, Хәбиб бин Әбү Сабиттан, Әнәстен риүәйәт иткән хәҙистән башҡа. Тик был хәҙис Хәбиб бин Әбү Хәбиб Әл Бәжәлиҙән Әнәс бин Мәлик һүҙҙәренән риүәйәт ителгән. Шулай уҡ [Хәнәд] беҙгә [Вакиғтан] [Хәлид бин Сәхмәндән] [Хәбиб бин Әбү Хәбиб Әл-Бәжәлиҙән] [Әнәстән] хәҙистәгесә һөйләне, әммә ул быны аңламаны. Һәм [Исмәғил бин Айяси] был хәҙисте [Ғүмәрә бин Ғазиә] [Әнәс бин Мәлик] [Ғүмәр бин Әл-Хәтсхаб] пәйғәмбәребеҙҙән риүәйәт иткән, был хәҙис менән бер үк, сөнки был хәҙис түгел, был хәҙис түгел, был хәҙис статусы түгел, был хәҙисте юҡ. бин Ғәзиә Әнәс бин Мәлик менән осрашмай. Мөхәммәт бин Исмәғил әйтте; — Хәбиб бин Әбү Хәбибтең ҡушаматы — Әбү Әл Ҡасютса, шулай уҡ Әбү Өмәйрә тип тә атала.

Hadith

Imam Tirmidzi : 225

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ الضُّبَعِيُّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَلِيٍّ الرِّفَاعِيِّ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ بِاللَّيْلِ كَبَّرَ ثُمَّ يَقُولُ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرُكَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا ثُمَّ يَقُولُ أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَعَائِشَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَجَابِرٍ وَجُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ وَابْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي سَعِيدٍ أَشْهَرُ حَدِيثٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَقَدْ أَخَذَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَأَمَّا أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ فَقَالُوا بِمَا رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرُكَ وَهَكَذَا رُوِيَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ التَّابِعِينَ وَغَيْرِهِمْ وَقَدْ تُكُلِّمَ فِي إِسْنَادِ حَدِيثِ أَبِي سَعِيدٍ كَانَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ يَتَكَلَّمُ فِي عَلِيِّ بْنِ عَلِيٍّ الرِّفَاعِيِّ و قَالَ أَحْمَدُ لَا يَصِحُّ هَذَا الْحَدِيثُ

беҙгә [Мөхәммәт бин Муса Әл Бәшәри] әйткән; беҙгә [Джафәр бин Сөләймән Әҙл Длубәй] [Әли бин Али Әр Рифаи] [Әбү Әл Мөтәүәккил] [Әбү Сәғит Әл Худри] ҙан һөйләне, ул әйтте; 'Ҡасан Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәлләм киске намаҙға тороп, тәкбир әйтте һәм уҡыны: "СУБХӘНӘКӘ АЛЛАХӨММӘ ВӘ БИХӘМДИКӘ ВӘ ТАБААРАҠАС МУҠА ВА ТӘҒӘЛӘ НӘДҮКӘ ВӘ ЛӘА ИЛЛӘҺӘ ИЛЛӘӘ ҒӘЙРУКӘ -Данлы Һин, Данһыҙ Һин, Дан булмаҫһың. Юғары Һинең байлыҡтарың һәм бөйөклөгөң, Һинән башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡ-, ' шунан уҡы: 'АЛЛАҺУ ӘКБӘР КӘБИРӘ -Аллаһ иң бөйөк һәм иң бөйөк-,' шунан уҡы: 'АУУДЗУ БИЛЛАХИС СӘМИИЛ ӘЛИМ МИНАСЫ СИЙӘТХӘНИР РӘЖИӘФИҺИМ ХИҘИМ ал Ҡарғышлы шайтандан, уның һынауҙарынан, һуғыуҙарынан һәм шыбырлауҙарынан бөтә нәмәне ишетеүсе, бөтә нәмәне белеүсе Аллаһта ҡаплай-'. Әбү Иса әйтте; — Был сүрәлә шулай уҡ Ғәли, Ғәйсиә, Ғабдулла бин Мәсғүд, Джәбир, Джүбәйер бин Мөсхим һәм Ибнү Ғүмәр риүәйәттәре лә бар. Әбү Иса әйтте; — Был сүрәлә Әбү Сәғиттең хәҙистәре иң таралғаны. Ҡайһы бер ғалимдар был хәҙисте ғәмәлгә ашыра. Әммә уларҙың күбеһе Пәйғәмбәребеҙҙән риүәйәт ителгән хәҙистә фекерҙә: «СӨБХӘӘНӘКӘ АЛЛАҺУММА ВӘ БИХӘМДИКӘ ВӘ ТӘБӘӘРӘКӘС МУҠА ВӘ ТӘҒӘЛӘ ЙӘДДҮКӘ ВӘ ЛӘӘ ИЛЛӘӘХӘ ИЛЛӘӘ ҒӘЙРУЛЕС, Һин Аллаһы Тәғәлә ҒӘЙРУҠА, ҒАЙРУҠА, Йо Аллаһу Һин исемдәре, Һинең байлығың һәм бөйөклөгөң юғары, Һинән башҡа табынырға лайыҡлы илаһ юҡ-'. Был шулай уҡ Ғүмәр бин Әл-Хатсхаб менән Абдулла бин Мәсғүдтең тарихы. Был хәҙисте тәбиғиндәр араһынан һәм уларҙан һуң килгәндәрҙән күпселек ғалимдар киң ҡуллана. Әбү Сәғит хәҙисендәге Сәнәд тураһында ла һүҙ бара, унда Яхъя бин Сәғит Али бин Али Әр Рифаи тураһында фекер алышҡан. Имам Әхмәт: «Был хәҙис дөрөҫ түгел», — тигән.

Hadith

Imam Tirmidzi : 226

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَرَفَةَ وَيَحْيَى بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ أَبِي الرِّجَالِ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ قَالَ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرُكَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَحَارِثَةُ قَدْ تُكُلِّمَ فِيهِ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ وَأَبُو الرِّجَالِ اسْمُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَدِينِيُّ

беҙгә [Әл Хәсән бин Ғәрәфә] һәм [Яхъя бин Муса] икеһе лә әйткән; беҙгә [Әбү Мөғәвиә] [Хәритсә бин Әбү Әр Риджалдан] [Әмрә] [Ғәйсиә]-нән һөйләне, ул әйтте; 'Ҡасан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәсаллам намаҙҙы асып уҡыны: «СУБХӘНӘКӘ АЛЛАҺУММА ВА БИХӘМДИКӘ ВА ТАБААРАКАС МУҠА ВА ТӘҒӘЛӘ ДӘДДУКА ВА ЛАА ИЛААХА ИЛЛААЕД ҒАЙРУКА -Дан Һин, О Аллаһ, Йоур ҒАЙРУҠА, Мин Һине маҡтайым, бөйөклөк, Һинән башҡа табыныуға лайыҡлы Алла юҡ-'. Әбү Иса әйтте; — Беҙ был хәҙистең был юлдан башҡа Ғәйсиәнең хәҙисенән килгәнен белмәйбеҙ, ә Харисса ятлау йәһәтенән фекер алышҡан. Әбү Әр Рижалға килгәндә, уның исеме Мөхәммәт бин Әбдүррәхмән Әл Мәдиниғ.

Hadith

Imam Tirmidzi : 227

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ إِيَاسٍ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ قَيْسِ بْنِ عَبَايَةَ عَنْ ابْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَسَمِعَنِي أَبِي وَأَنَا فِي الصَّلَاةِ أَقُولُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فَقَالَ لِي أَيْ بُنَيَّ مُحْدَثٌ إِيَّاكَ وَالْحَدَثَ قَالَ وَلَمْ أَرَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ أَبْغَضَ إِلَيْهِ الْحَدَثُ فِي الْإِسْلَامِ يَعْنِي مِنْهُ قَالَ وَقَدْ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ وَمَعَ عُمَرَ وَمَعَ عُثْمَانَ فَلَمْ أَسْمَعْ أَحَدًا مِنْهُمْ يَقُولُهَا فَلَا تَقُلْهَا إِذَا أَنْتَ صَلَّيْتَ فَقُلْ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ وَعَلِيٌّ وَغَيْرُهُمْ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنْ التَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ لَا يَرَوْنَ أَنْ يَجْهَرَ بِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ قَالُوا وَيَقُولُهَا فِي نَفْسِهِ

беҙгә [Әхмәт бин Мәни] әйткән; беҙгә [Исмәғил бин Ибраһим] әйткән; беҙгә [Сәғит бин Ияс Әл Джүрайри] [Ҡаис бин Абая] [Ибнү Абдулла бин Мөғәффалдан] һөйләне, ул әйтте; [Атайым] мине намаҙ уҡығанда ишетте, шул ваҡытта мин уҡыным: «БИСМИЛЛӘӘҺИР РӘХМӘӘНИР РӘХИМ -Аллаһ исеме менән рәхмәтле, рәхмәтле-, шунан атайым әйтте; — Эй, улым, һин яңы эш эшләнең, яңы эштәрҙән алыҫ тор! Ул -атайым- тигән; — Мин бер ҡасан да Рәсүлуллаһтың сәхәбәләренең береһенең дә Исламда яңы нәмәләрҙән башҡа нәмәләргә нәфрәтләнгәнен күргәнем юҡ. Ул тағы: «Мин пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм, Әбү Бәкр, Ғүмәр һәм Ғосман менән бергә намаҙ уҡыным, ләкин уларҙың намаҙын әйткәнен күргәнем юҡ, шуға әйтмә», — тине. Әгәр ҙә һеҙ намаҙ уҡыһағыҙ, уҡығыҙ: «ӘЛХӘМДУЛЛӘҺИ РӘББИЛ ҒӘЛӘМИИН - Аллаһҡа маҡтау, ғәләмдәрҙең раббиһы-». Әбү Иса әйтте; — Ғабдулла бин Мөғәффалдың был хәҙисе хәсәнле. Был хәҙисте күпселек ғалимдар пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән һәм уларҙан һуң килгәндәр тәбиғиндәрҙән ғәмәлдә ҡулланған. Был фекерҙе шулай уҡ Суфьян Ац Цаури, бин Әл Мөбәрәк, Әхмәт һәм Исхаҡ та тота. Улар «БИСМИЛЛӘӘҺИР РӘХМӘӘНИР РӘХИИМ — Аллаһ исеме менән, Рахман, Рахман» тигән һүҙҙәргә баҫым яһалмаған тигән фекерҙә. Улар әйтте; — Йөрәктәрендә әйтһендәр ине».

Hadith

Imam Tirmidzi : 228

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ حَمَّادٍ عَنْ أَبِي خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْتَتِحُ صَلَاتَهُ بْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِذَاكَ وَقَدْ قَالَ بِهَذَا عِدَّةٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أَبُو هُرَيْرَةَ وَابْنُ عُمَرَ وَابْنُ عَبَّاسٍ وَابْنُ الزُّبَيْرِ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنْ التَّابِعِينَ رَأَوْا الْجَهْرَ بْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَإِسْمَعِيلُ بْنُ حَمَّادٍ هُوَ ابْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ وَأَبُو خَالِدٍ يُقَالُ هُوَ أَبُو خَالِدٍ الْوَالِبِيُّ وَاسْمُهُ هُرْمُزُ وَهُوَ كُوفِيٌّ

беҙгә һөйләгән [Әхмәт бин Абдах Әҙл Длаби] тигән; беҙгә [Әл Мөтәмир бин Сөләймән] әйткән; миңә [Исмәғил бин Хәммәт] [Әбү Халидтан] [Ибн Аббастан] һөйләне, ул әйтте; — Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм намаҙын былай тип асты: «БИСМИЛЛӘӘҺИР РӘХМӘНИР РӘХИМ -Рәхмән, Рахман Аллаһ исеме менән-». Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис көслө түгел. Был хәҙис менән пәйғәмбәребеҙҙең бер нисә сәхәбәһе бәхәсләште, улар араһында; Әбү Һөрәйрә, Ибн Ғүмәр, Ибн Аббас һәм Ибн Зөбәйер. Шулай уҡ уларҙан һуң кешеләр араһынан табиғиндәр, улар БИСМИЛЛӘӘҺИР РӘХМӘӘНИР РӘХИМ уҡыуҙы көсәйтеп бәхәсләшкән. Был Шәфиғиҙең фекере. Исмәғил бин Хәммәдтең исеме Ибн Әбү Сөләймән булһа, Әбү Халидты Әбү Халид Әл Вәлиби тип йөрөткәндәр, ә уның исеме Хөрмуз булған. Ул Ҡуфа кешеһе.

Hadith

Imam Tirmidzi : 229

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ يَفْتَتِحُونَ الْقِرَاءَةَ بِالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ كَانُوا يَسْتَفْتِحُونَ الْقِرَاءَةَ بِالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ قَالَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا مَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ كَانُوا يَفْتَتِحُونَ الْقِرَاءَةَ بِالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ مَعْنَاهُ أَنَّهُمْ كَانُوا يَبْدَءُونَ بِقِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابَ قَبْلَ السُّورَةِ وَلَيْسَ مَعْنَاهُ أَنَّهُمْ كَانُوا لَا يَقْرَءُونَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَكَانَ الشَّافِعِيُّ يَرَى أَنْ يُبْدَأَ بْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَأَنْ يُجْهَرَ بِهَا إِذَا جُهِرَ بِالْقِرَاءَةِ

беҙгә [Ҡотәйба] әйтте; беҙгә [Әбү Әүәнә] [Ҡатада]нан [Әнәсте] әйтте, ул әйтте; Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһис-сәләм, Әбү Бәкер, Ғүмәр һәм Усман намаҙҙарын һәр ваҡыт ӘЛХӘМДҮЛЛӘҺИ РӘББИЛ ҒӘЛӘМИИН -Аллаһҡа маҡтау, ғаләмдәрҙең раббиһы - тип асҡандар. Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис хәсән сахих. Пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән ғалимдар, тәбиғиндәр һәм уларҙан һуңғы кешеләр был хәҙисте ғәмәлгә ашырҙы. Уҡыуҙы ӘЛХӘМДҮЛИЛЛӘҺИ РАББИЛ ҒӘЛӘМИИН менән астылар. Имам Шәфиғи әйтте; Был хәҙистең мәғәнәһе шул: Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәсәлләм, Әбү Бәкер, Ғүмәр һәм Усман ӘЛХӘМДУЛЛӘҺИ РАББИЛ ҒӘЛӘМИИН менән уҡыуҙы асты. Йәғни хатты уҡыр алдынан «Әл-Фатиха»ны уҡыуҙан башлайҙар. Был улар БИСМИЛЛӘӘХИР РӘХМӘӘНИР РӘХИМ уҡымай тигәнде аңлатмай. Имам Сяфиғи уны БИСМИЛЛӘҺИРӘХМӘӘНИРРАХИМ уҡып асып, намаҙ уҡыуҙы көслөрәк итеп уҡыһаң, ҡатыландырыу яҡшыраҡ тип һанай».

Hadith

Imam Tirmidzi : 230

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْعَدَنِيُّ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَائِشَةَ وَأَنَسٍ وَأَبِي قَتَادَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُبَادَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَعَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَجَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَعِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ وَغَيْرُهُمْ قَالُوا لَا تُجْزِئُ صَلَاةٌ إِلَّا بِقِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ و قَالَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ كُلُّ صَلَاةٍ لَمْ يُقْرَأْ فِيهَا بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَهِيَ خِدَاجٌ غَيْرُ تَمَامٍ وَبِهِ يَقُولُ ابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ سَمِعْت ابْنَ أَبِي عُمَرَ يَقُولُ اخْتَلَفْتُ إِلَى ابْنِ عُيَيْنَةَ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ سَنَةً وَكَانَ الْحُمَيْدِيُّ أَكْبَرَ مِنِّي بِسَنَةٍ و سَمِعْت ابْنَ أَبِي عُمَرَ يَقُولُ حَجَجْتُ سَبْعِينَ حَجَّةً مَاشِيًا عَلَى قَدَمَيَّ

беҙгә [Мөхәммәт бин Яхъя бин Әбү Ғүмәр Әл Мәкки Әбү Абдулла Әл Ғәҙәни] һәм [Ғәли бин Хөжр] икеһе лә әйткән; беҙгә [Суфьян бин Өйәйнә] [Әз Зөһриҙән] [Мәхмүт ибн Әр Рабиҙан] [Ғүбәҙә бин Шәмиттән] Пәйғәмбәребеҙҙән һөйләне, ул: «Әл-Фәтиханы уҡымағандар өсөн доға юҡ», — тигән. Ул әйтте; — Был сүрәлә шулай уҡ Әбү Һөрәйрә, Ғәйсиә, Әнәс, Әбү Ҡатада һәм Ғабдулла бин Әмру риүәйәттәре лә бар. Әбү Иса әйтте; — Үбәҙә бин Әш Шәмиттең хәҙистәре хәсәнле. Был хәҙис пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән ғалимдар тарафынан ғәмәлгә ашырылған. Ғүмәр бин Әл-Хаттхаб, Ғимран бин Хөшәйн һәм уларҙан башҡалар кеүек. Улар әйтте; «Әл-Фатиха уҡымайынса намаҙ боҙола». Ғәли бин Әби Талиб әйткән; «Әл-Фатиха»ны үҙ эсенә алмаған һәр намаҙ етешһеҙ һәм камил түгел». Был фекерҙә бин Әл Мөбәрәк, Сяфии, Әхмәт һәм Исхаҡ. Ибн Әбү Ғүмәрҙең әйткәнен ишеттем; — Мин Ибн Әбү Ғүмәрҙән ун һигеҙ йәшкә айырылам, ә Әл-Хөмәйди минән бер йәшкә өлкән. Бер ваҡыт Ибн Әбү Ғүмәрҙең; — Ете тапҡыр йәйәүләп хаж ҡылдым.

Hadith

Imam Tirmidzi : 231

حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ حُجْرِ بْنِ عَنْبَسٍ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ{ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ }فَقَالَ آمِينَ وَمَدَّ بِهَا صَوْتَهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَبِهِ يَقُولُ غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ يَرَوْنَ أَنَّ الرَّجُلَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّأْمِينِ وَلَا يُخْفِيهَا وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَرَوَى شُعْبَةُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ حُجْرٍ أَبِي الْعَنْبَسِ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ{ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ }فَقَالَ آمِينَ وَخَفَضَ بِهَا صَوْتَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى و سَمِعْت مُحَمَّدًا يَقُولُ حَدِيثُ سُفْيَانَ أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ شُعْبَةَ فِي هَذَا وَأَخْطَأَ شُعْبَةُ فِي مَوَاضِعَ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ عَنْ حُجْرٍ أَبِي الْعَنْبَسِ وَإِنَّمَا هُوَ حُجْرُ بْنُ عَنْبَسٍ وَيُكْنَى أَبَا السَّكَنِ وَزَادَ فِيهِ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ وَلَيْسَ فِيهِ عَنْ عَلْقَمَةَ وَإِنَّمَا هُوَ عَنْ حُجْرِ بْنِ عَنْبَسٍ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَقَالَ وَخَفَضَ بِهَا صَوْتَهُ وَإِنَّمَا هُوَ وَمَدَّ بِهَا صَوْتَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى وَسَأَلْتُ أَبَا زُرْعَةَ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ حَدِيثُ سُفْيَانَ فِي هَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ شُعْبَةَ قَالَ وَرَوَى الْعَلَاءُ بْنُ صَالِحٍ الْأَسَدِيُّ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ نَحْوَ رِوَايَةِ سُفْيَانَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ صَالِحٍ الْأَسَدِيُّ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ حُجْرِ بْنِ عَنْبَسٍ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ حَدِيثِ سُفْيَانَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ

беҙгә [Бундар Мөхәммәт бин Басыйәр] әйткән; беҙгә [Яхъя бин Сәғит] һәм [Ғабдуррахман бин Мәхди] икеһе лә әйткән; беҙгә [Суфьян] [Сәләмә бин Ҡуһайылдан] [Хөжр бин Әнбәсә] [Вәил бин Хөжрҙән] һөйләне, ул әйтте; — Мин Пәйғәмбәребеҙҙең: «ҒӘЙРИЛ МӘҒҘҮЛИБИ ҒӘЛӘИХИМ ВӘ ЛӘДЛӘЛЛИИН - асыулылар юлы түгел, ә аҙашҡандар юлында түгел, тип уҡығанын ишеттем, ул һуңынан: «Амин -Аллаһ Әбү Әлкәндең тауышын киңәйтһен», — тине. Ул әйтте; «Был бүлектә Ғәли һәм Әбү Һүрәйрәнән дә тарих бар». Әбү Иса әйтте; — Вәил бин Хөжрҙең был хәҙисе хәсән дәрәжәһендә. Был фекерҙе пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән, тәбиғиндәрҙән һәм уларҙан һуң килгәндәрҙән бик күп ғалимдар алған. Улар “АМИН” тауышын күтәрергә, йомшаҡ ҡына әйтергә ярамай тигән фекерҙә. Был фекерҙе имам Сәфиғи, Әхмәт һәм Исхаҡ та ҡабул иткән. [Сөғбә] шулай уҡ был хәҙисте [Сәләмә бин Ҡуһайылдан] [Хөжр Әбү Әл-Әнбәсәхтән] [Әлҡәмә бин Вәил] [атаһынан] риүәйәт иткән, тип Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсаллам уҡыған: ҒӘЙРИЛ МӘҒҘЛУБИ ҒӘЛӘИХИМ ВӘ ЛӘДЛӘЛӘЛИ- юл- аҙашҡандар-, һуңынан ул: «Амин -Аллаһ ғәфү итһен Алҡан-, һәм ул был һүҙҙәрҙе тыныс ҡына әйтте». Әбү Иса әйтте; — Мөхәммәттең әйткәнен ишеттем; — Был осраҡта Суфьян хәҙисе Шөғбә хәҙисенә ҡарағанда дөрөҫөрәк. Был хәҙискә ҡағылышлы Сөғбә бер нисә тапҡыр яңылышҡан. Ул әйтте: «Хөжр Әбү Әнбәсәнән, хатта уның әйтергә теләүе Хөжр бин Әнбәс булһа ла, уның ҡушаматы Әбү Әс Сәкән ине», — тине. Унда ул өҫтәне; Әлкәмә бин Вәилдән, унда Әлкәмә булмаһа ла. Тик Хөжр бин Әнбәсәнән, Ваил бин Хөжрҙән генә. Ә ул: «Шунан һуң йомшаҡ ҡына һөйләне», дөрөҫ булһа ла, «тауышын күтәрҙе», — тине. Әбү Иса әйтте; «Бер ваҡыт Әбү Зүрғәнән был хәҙис тураһында һораным, ул һуңынан: «Был осраҡта Суфьян хәҙисе Сөйбә хәҙисенә ҡарағанда дөрөҫөрәк», — тип яуап бирҙе. Ул әйтте; Әл-Ғәлә бин Сәлих Әл-Әсәди Сәләмә бин Ҡуһайылдан Суфьян риүәйәт иткәнсә риүәйәт итте. Әбү Иса әйтте; «Беҙгә [Әбү Бәкер Мөхәммәт бин Абан] әйтелгән; беҙгә [Ғабдулла бин Нумайр] әйткән; беҙгә [Әл Ғәлә бин Сәлих Әл Әсәди] [Сәләмә бин Ҡуһайылдан] [Хөжр бин Әнбәстән] [Ваил бин Хөжрҙән] пәйғәмбәребеҙҙән, шулай уҡ Сәләмә бин Ҡухаилдан Суфьяндың хәҙистәрен һөйләне.

Hadith

Imam Tirmidzi : 232

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَمَّنَ الْإِمَامُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

беҙгә [Әбү Ҡурайб Мөхәммәт бин Әл-Ғәлә`] әйтте; беҙгә һөйләне [Зәйет бин Хөбәб] әйтте; миңә [Мәлик бин Әнәс] әйтте; Һөйләгән беҙгә [Әз Зөһри] [Сәғит бин Әл Мөсәййиб] һәм [Әбү Сәләмә] [Әбү Һүрәйрә] Пәйғәмбәребеҙҙән, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, ул әйтте: «Әгәр имам ӘМИИН тиһә, ӘМИИН тип әйтегеҙ, сөнки кем ӘМИИН әйтһә, уның ихтыяры менән бер үк фәрештә өсөн ӘМИИН булыр». Әбү Иса әйтте; — Әбү Һүрәйрәнең был хәҙисе хәсәнле.

Hadith

Imam Tirmidzi : 233

حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ قَالَسَكْتَتَانِ حَفِظْتُهُمَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ وَقَالَ حَفِظْنَا سَكْتَةً فَكَتَبْنَا إِلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ بِالْمَدِينَةِ فَكَتَبَ أُبَيٌّ أَنْ حَفِظَ سَمُرَةُ قَالَ سَعِيدٌ فَقُلْنَا لِقَتَادَةَ مَا هَاتَانِ السَّكْتَتَانِ قَالَ إِذَا دَخَلَ فِي صَلَاتِهِ وَإِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ ثُمَّ قَالَ بَعْدَ ذَلِكَ وَإِذَا قَرَأَ{ وَلَا الضَّالِّينَ }قَالَ وَكَانَ يُعْجِبُهُ إِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ أَنْ يَسْكُتَ حَتَّى يَتَرَادَّ إِلَيْهِ نَفَسُهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَمُرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يَسْتَحِبُّونَ لِلْإِمَامِ أَنْ يَسْكُتَ بَعْدَمَا يَفْتَتِحُ الصَّلَاةَ وَبَعْدَ الْفَرَاغِ مِنْ الْقِرَاءَةِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَأَصْحَابُنَا

беҙгә [Әбү Муса Мөхәммәт бин Әл Муцанна] әйтте; беҙгә [Ғәбдел Ғәлә] [Сәғиттән] [Ҡатада] [Әл Хәсән] [Самра]ҙан һөйләне, ул әйтте; — Мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсәлламдан ятлаған ике сәктәх бар — уҡыуҙы уҡымауҙан пауза, — әммә быны Ғимран бин Хөсәйен инҡар итте, шунан ул әйтте; 'Беҙ бер генә сәктәх ятлайбыҙ'. Шулай итеп, беҙ Мәҙинәләге [Ғөбәй бин Ҡәғбкә] хат яҙҙыҡ, шунан Өбәй Самра ятлағанса яуап яҙҙы». Сәғит әйтте; — Беҙ Ҡатадахтан: «Ике изге символ ҡайҙа урынлашҡан?» тип яуап бирҙе: «Әгәр ул намаҙға инһә һәм уҡып бөткәс -Әл-Фатиха-ны». Шунан һуң тағы ла: “Әгәр ҙә һин ВАЛАДЛДЛААЛЛИИН уҡыһаң”, – тине. Ул әйтте; «Уны тәғәжүп иткән нәмә — «Әл-Фатиха» уҡыуын уҡығандан һуң, күңеле шикләнгәнсе тын ҡалыу». Ул әйтте; «Был бүлектә Әбү Һөрәйрәнән дә тарих бар». Әбү Иса әйтте; — Был Самра хәҙисе хәсән дәрәжәһендә. Был ғилми белгестәр араһынан бер генә кеше ҡабул иткән фекер түгел. Улар имамдың ифтитә намаҙын – асыу намаҙын уҡығандан һуң бер аҙ тын ҡалыуын, уҡып бөткәс – Әл-фатиханы – уҡығанын ярата». Был фекерҙе Әхмәт, Исхаҡ һәм дуҫтарыбыҙ ҙа ҡабул итте.

Hadith

Imam Tirmidzi : 234

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ هُلْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَؤُمُّنَا فَيَأْخُذُ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَغُطَيْفِ بْنِ الْحَارِثِ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ هُلْبٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ يَرَوْنَ أَنْ يَضَعَ الرَّجُلُ يَمِينَهُ عَلَى شِمَالِهِ فِي الصَّلَاةِ وَرَأَى بَعْضُهُمْ أَنْ يَضَعَهُمَا فَوْقَ السُّرَّةِ وَرَأَى بَعْضُهُمْ أَنْ يَضَعَهُمَا تَحْتَ السُّرَّةِ وَكُلُّ ذَلِكَ وَاسِعٌ عِنْدَهُمْ وَاسْمُ هُلْبٍ يَزِيدُ بْنُ قُنَافَةَ الطَّائِيُّ

беҙгә [Ҡотәйба] әйтте; беҙгә [Әбү Әл Әхүәш] [Симаҡ бин Хәрбтән] [Ҡәбишә бин Хулбтан] [Атаһынан] һөйләне, ул әйтте; «Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм беҙҙе етәкләне, һуңынан уң ҡулы менән һул ҡулын тотто». Ул әйтте; «Был сүрәлә шулай уҡ Вәил бин Хөжр, Ғөсәйф бин Әл-Хәрит, Ибнү Аббас, Ибнү Мәсғүт һәм Сәхл бин Сәғд риүәйәттәре лә бар». Әбү Иса әйтте; — Хөлб хәҙисе хәсән дәрәжәһендә. Был хәҙисте пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән һәм уларҙан һуңғыларҙан фән белгестәре ҡулланған. Улар шундай фекерҙә: намаҙҙа кеше уң ҡулын һул ҡулы өҫтөнә ҡуйырға тейеш. Ҡайһы бер ғалимдар ике ҡулды ла кендек өҫтөнә ҡуйырға кәрәк, тип иҫәпләй. Ә ҡайһы берәүҙәр икеһен дә кендектән түбәнерәк ҡуйырға кәрәк тип уйлай. Улар әйтеүенсә, был фекерҙәрҙең барыһы ла бик һығылмалы. Хулбтың исеме Йәзид бин Ҡунафа Ат Тхаи.

Hadith

Imam Tirmidzi : 235

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَلْقَمَةَ وَالْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكَبِّرُ فِي كُلِّ خَفْضٍ وَرَفْعٍ وَقِيَامٍ وَقُعُودٍ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَنَسٍ وَابْنِ عُمَرَ وَأَبِي مَالِكٍ الْأَشْعَرِيِّ وَأَبِي مُوسَى وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَوَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ وَعَلِيٌّ وَغَيْرُهُمْ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنْ التَّابِعِينَ وَعَلَيْهِ عَامَّةُ الْفُقَهَاءِ وَالْعُلَمَاءِ

беҙгә [Ҡотәйба] әйтте; беҙгә [Әбү Әл Әхүәш] [Әбү Исхаҡтан] [Әбдүррәхмән бин Әл Әсүдтән] [Әлҡәмәнән] һөйләне, ә [Әл Әсүд] [Ғабдуллаһ бин Мәсғүдтән] ул әйтте; «Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, Әбү Бәкер һәм Ғүмәр һәр төшөүҙә һәм күтәрелеүҙә, һәр баҫыуҙа һәм ултырыуҙа тәкбир әйтте». Ул әйтте; «Был сүрәлә шулай уҡ Әбү Һүрәйрә, Әнәс, Ибн Ғүмәр, Әбү Мәлик Әл Асыйари, Әбү Муса, Ғимран бин Хөшәйн, Ваил бин Хөжр һәм Ибн Аббастың хәҙистәре лә бар». Әбү Иса әйтте; — Ғабдуллаһ бин Мәсғүттең был хәҙисе хәсән сахих. Был хәҙисте пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләре, шул иҫәптән Әбү Бәкер, Ғүмәр, Усман, Ғәли һ.б. Шулай уҡ уларҙан һуң тәбиғиндәр араһынан кешеләр. Был фекерҙе күпселек фөҡәһәләр һәм ғалимдар.

Hadith

Imam Tirmidzi : 236

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ الْمَرْوَزِيُّ قَال سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ الْحَسَنِ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُكَبِّرُ وَهُوَ يَهْوِيقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنْ التَّابِعِينَ قَالُوا يُكَبِّرُ الرَّجُلُ وَهُوَ يَهْوِي لِلرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ

беҙгә [Ғабдулла бин Мөнир Әл Мәрүәзи] әйткән; Мин [Әли бин Әл Хәсәндең] әйткәнен ишеттем; беҙгә [Ғабдулла бин Әл-Мөбәрәк] [Ибн Джүрәйждән] [Әз Зөһриҙән] [Әбү Бәкер бин Абдуррахмандан] [Әбү Һүрәйрәнән] хәбәр итте; — Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм сәждәгә төшкәндә тәкбир әйтте. Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис хәсән сахих. Пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән һәм уларҙан һуң тәбиғиндәр араһынан килгәндәрҙең ғилми белгестәре шулай фекерҙә. Улар әйтте; «Ир кеше рәҡүү һәм сәждә ҡылғанда тәкбир эшләргә тейеш».

Hadith

Imam Tirmidzi : 237

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِوَزَادَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ فِي حَدِيثِهِ وَكَانَ لَا يَرْفَعُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَغْدَادِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ أَبِي عُمَرَ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عُمَرَ وَعَلِيٍّ وَوَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَمَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي حُمَيْدٍ وَأَبِي أُسَيْدٍ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَمُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ وَأَبِي قَتَادَةَ وَأَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ وَجَابِرٍ وَعُمَيْرٍ اللَّيْثِيِّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَبِهَذَا يَقُولُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ ابْنُ عُمَرَ وَجَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبُو هُرَيْرَةَ وَأَنَسٌ وَابْنُ عَبَّاسٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ وَغَيْرُهُمْ وَمِنْ التَّابِعِينَ الْحَسَنُ الْبَصْرِيُّ وَعَطَاءٌ وَطَاوُسٌ وَمُجَاهِدٌ وَنَافِعٌ وَسَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَسَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ وَغَيْرُهُمْ وَبِهِ يَقُولُ مَالِكٌ وَمَعْمَرٌ وَالْأَوْزَاعِيُّ وَابْنُ عُيَيْنَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ و قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ قَدْ ثَبَتَ حَدِيثُ مَنْ يَرْفَعُ يَدَيْهِ وَذَكَرَ حَدِيثَ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ وَلَمْ يَثْبُتْ حَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَرْفَعْ يَدَيْهِ إِلَّا فِي أَوَّلِ مَرَّةٍ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الْآمُلِيُّ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ زَمْعَةَ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ قَالَ و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ قَالَ كَانَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ يَرَى رَفْعَ الْيَدَيْنِ فِي الصَّلَاةِ و قَالَ يَحْيَى وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ كَانَ مَعْمَرٌ يَرَى رَفْعَ الْيَدَيْنِ فِي الصَّلَاةِ و سَمِعْت الْجَارُودَ بْنَ مُعَاذٍ يَقُولُ كَانَ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ وَعُمَرُ بْنُ هَارُونَ وَالنَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ يَرْفَعُونَ أَيْدِيَهُمْ إِذَا افْتَتَحُوا الصَّلَاةَ وَإِذَا رَكَعُوا وَإِذَا رَفَعُوا رُءُوسَهُمْ

беҙгә [Ҡотәйбә] һәм [Ибн Әбү Ғүмәр] икеһе лә әйтте; беҙгә [Суфьян бин Өйәйнә] [Әз Зөһриҙән] [Сәлим] [Атаһынан] һөйләне, ул әйтте; — Мин Аллаһ Рәсүленең намаҙ асҡанда ҡулдарын елкәһенә параллель булғансы күтәргәнен күрҙем. Ул да эйелгәндә ҡулдарын күтәргән, башын эйеүҙән күтәргән. Ибн Ғүмәр үҙенең хәҙисендә өҫтәгән: «Ул ике сәждә араһында ҡулдарын күтәрмәне». Әбү Иса әйтте; — Беҙгә [Әл Фәҙл бин Аш Шабба Әл Бағдади] әйтелгән; беҙгә [Суфьян бин Өйәйнә] әйткән; был сәнәд менән беҙгә [Әз Зөһригә] Ибн Әбү Ғүмәрҙең хәҙистәрен һөйләгән. Ул әйтте; «Был сүрәлә шулай уҡ Ғүмәр, Ғәли, Вәил бин Жухр, Мәлик бин Әл-Хүәйрит, Әнәс, Әбү Һүрәйрә, Әбү Хөмәйд, Әбү Үсәйд, Сәхл бин Сәғд, Мөхәммәт бин Мәсләмә, Әбү Ҡатада, Әбү Муса Әл-Асығәри, Әл-Жәбир һәм Ғүмәир һәм Ғүмәрҙәрҙең риүәйәттәре лә бар. Әбү Иса әйтте; — Ибн Ғүмәрҙең был хәҙисе хәсән сахих. Бындай фекерҙә пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән сыҡҡан ғилми белгестәр ҙә, саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм. Ибнү Ғүмәр, Джәбир бин Абдулла, Әбү Һүрәйрә, Әнәс, Ибнү Аббас һәм Абдулла Ибнү Әз Зөбәйер кеүек. Шулай уҡ тәбиғиҙәр араһынан Әл-Хәсән Әл-Бәшри, Әсә, Сәүс, Мөжәһит, Нафи, Сәлим бин Абдулла, Сәғит бин Джүбәйер һәм уларҙан башҡаларҙан башҡалар тарафынан. Был фекерҙе шулай уҡ Мәлик, Мөтәмәр, Әл Әүзәғи, Ибн Өйәйнә, Абдулла бин Әл Мөбәрәк, Сәфиғи, Әхмәт һәм Исхаҡ ҡабул иткән. Абдулла бин Әл Мөбәрәк әйткән; — Ике ҡулды күтәреү тураһындағы хәҙис әле лә -таныла-. Артабан Сәлимдән, атаһынан Әз Зөһриҙең хәҙистәрен телгә алды. Ә Ибн Мәсғүдтең Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәсалләмдең тәүге тәкбирендә - тәкбирәтүл икрәмдә генә башын күтәрмәгәне - дөрөҫ түгел. Быны беҙгә Әхмәт бин Абда Әл Амули һөйләне, ул әйтте; беҙгә Вахб бин Зәмғә, Суфьян бин Ғәбдел Мәликтән, Ғабдулла бин Әл Мөбәрәктән һөйләгән. Ул әйтте; — Яхъя бин Муса тураһында һөйләгәс, ул әйтте; беҙгә Исмәғил бин Әбү Увайс тураһында һөйләгән, тигән; — Мәлик бин Әнәс уға ҡараны — бойорҙо — ике ҡулын да доға ҡылырға. Яхъя әйтте; Ғәбдүррәзаҡ беҙгә Мәғмәрҙең намаҙҙа ҡулдарын күтәрергә уйлауын - бойорғанын һөйләне. Әл-Джәрүд бин Мөғәздең әйткәнен ишеттем; «Суфйән бин Өйәйнә, Ғүмәр бин Һарун, Ән Надлр бин Сөймәил, улар намаҙҙы асҡанда ике ҡулын да күтәргәндәр -тәкбирәтүл ихрам-, баш эйгәндәр һәм баштарын күтәргәндәр».

Hadith

Imam Tirmidzi : 238

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍأَلَا أُصَلِّي بِكُمْ صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى فَلَمْ يَرْفَعْ يَدَيْهِ إِلَّا فِي أَوَّلِ مَرَّةٍقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَبِهِ يَقُولُ غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ

беҙгә [Ханнад] әйтте; беҙгә [Вәки] [Суфьяндан] [Ғәшим бин Ҡулайбтан] [Әбдүррәхмән бин Әл Әсүәдтән] [Әлҡәмәнән] һөйләне, ул әйтте; — [Ғабдуллаһ бин Мәсғүд] әйтте; — Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм нисек уҡыһа, һинең менән бергә намаҙ уҡыһам, ҡаршы булмаҫһыңмы? һуңынан доға ҡылды һәм тәүге тапҡырҙан башҡа ҡул күтәрмәне». Ул әйтте; — Был сүрәлә шулай уҡ Әл-Бәррә бин Ғәзибтән килгән хәҙис бар. Әбү Иса әйтте; — Ибн Мәсғүдтең хәҙисе — хәсән. Был фекерҙе Пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән, саллаллаһу ғәләйһи вәсалләм һәм тәбиғиндәрҙән бер ғалим ғына ғәмәлгә ашырмай. Был фекерҙә Суфьян Ац Цаури һәм Күфә халҡы.

Hadith

Imam Tirmidzi : 239

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَصِينٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ قَالَقَالَ لَنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ الرُّكَبَ سُنَّتْ لَكُمْ فَخُذُوا بِالرُّكَبِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ سَعْدٍ وَأَنَسٍ وَأَبِي حُمَيْدٍ وَأَبِي أُسَيْدٍ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَمُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ وَأَبِي مَسْعُودٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ لَا اخْتِلَافَ بَيْنَهُمْ فِي ذَلِكَ إِلَّا مَا رُوِيَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ وَبَعْضِ أَصْحَابِهِ أَنَّهُمْ كَانُوا يُطَبِّقُونَ وَالتَّطْبِيقُ مَنْسُوخٌ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ

беҙгә [Әхмәт бин Мәни] әйткән; беҙгә [Әбү Бәкер бин Айяси] әйткән; беҙгә [Әбү Хашинға] [Әбү Абдуррахман Әс Сүләмиҙән] һөйләне, ул әйтте; ' [Ғүмәр бин Әл-Кәтсхаб] Рәҙлиаллаһу ғәнһү беҙгә: «Ысынлап та, һеҙгә тубыҡтарҙы тотоу сөннәт, шуға күрә уларҙы тотоғоҙ», — тине. Ул әйтте; «Был сүрәлә шулай уҡ Сәғд, Әнәс, Әбү Хөмәйд, Әбү Үсәйд, Сәхл бин Сәғд, Мөхәммәт бин Мәсләмә һәм Әбү Мәсғүд риүәйәттәре лә бар». Әбү Иса әйтте; Ғүмәрҙең хәҙистәре хәсән сахих. Был хәҙисте пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән, тәбиғиндәрҙән һәм уларҙан һуңғы кешеләр араһынан ғалимдар ғәмәлгә ашырған. Ибн Мәсғүт һәм уның ҡайһы бер сәхәбәләре риүәйәт иткән хәҙистән башҡа был хаҡта улар ҡаршылыҡҡа килмәне. Ҡуйып ҡуйғандар тип. Ә белгестәр фекеренсә, крупный план мансух -юйылған-'.

Hadith

Imam Tirmidzi : 240

قَالَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍكُنَّا نَفْعَلُ ذَلِكَ فَنُهِينَا عَنْهُ وَأُمِرْنَا أَنْ نَضَعَ الْأَكُفَّ عَلَى الرُّكَبِقَالَ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ سَعْدٍ بِهَذَا وَأَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ اسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَعْدِ بْنِ الْمُنْذِرِ وَأَبُو أُسَيْدٍ السَّاعِدِيُّ اسْمُهُ مَالِكُ بْنُ رَبِيعَةَ وَأَبُو حَصِينٍ اسْمُهُ عُثْمَانُ بْنُ عَاصِمٍ الْأَسَدِيُّ وَأَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيُّ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَبِيبٍ وَأَبُو يَعْفُورٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ نِسْطَاسٍ وَأَبُو يَعْفُورٍ الْعَبْدِيُّ اسْمُهُ وَاقِدٌ وَيُقَالُ وَقْدَانُ وَهُوَ الَّذِي رَوَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى وَكِلَاهُمَا مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ

Сәғәт бин Әбү Вәҡәш әйткән; — Беҙ шулай эшләй торғайныҡ, һуңынан тыйылды, аламаҡтарҙы тубыҡҡа ҡуйырға ҡуштылар. Ул әйтте; — Беҙгә [Ҡотәйба] әйтте; беҙгә [Әбү Әүнә] [Әбү Йәғфүрҙән] [Мөшғәб бин Сәғдтан] атаһынан [Сәғдтән] былай тип һөйләне. Ә Әбү Хөмәйд Әс Сәғидиҙең исеме Әбдүррәхмән бин Сәғд бин Әл Мөндзир. Әбү Үсәйд Әс Сәғидиҙең исеме Мәлик бин Рәбиғә. Абдуллаһ бин Хәбиб, Әбү Йәғфүр Ғабдуррахман бин Үбәйд бин Нистәс. Әбү Йәғфүр Әл-Ғабдиның исеме Ваҡид, шулай уҡ Ваҡдан тип атала, һәм ул был риүәйәтте Абдулла бин Әбү Әүфәнән һөйләгән, улар икеһе лә Куфа халҡы булған».