Imam Tirmidzi (الإمام الترمذي) - 3891 Hadith
Hadith
Imam Tirmidzi : 2041
حَدَّثَنَا هَارُونُ أَبُو مُوسَى الْمُسْتَمْلِيُّ الْبَغْدَادِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ رُؤْبَةَ التَّغْلَبِيُّ عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ النَّصْرِيِّ عَنْ وَاثِلَةَ بْنِ الْأَسْقَعِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَرْأَةُ تَحُوزُ ثَلَاثَةَ مَوَارِيثَ عَتِيقَهَا وَلَقِيطَهَا وَوَلَدَهَا الَّذِي لَاعَنَتْ عَلَيْهِهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا يُعْرَفُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ حَرْبٍ
Al à contât [Harun Abu Musa Al Mustamli Al Bagdadi]; al à contât [Mohammed bin Harb]; al à contât [‘Umar bin Ru’yah a Taghlibi] di [‘Abdul Wahid bin ‘Abdullah bin Busr An Nashri] di [Watsilah bin Al Asqa’] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Une femine e pues cjapâ trê ereditâts: di un sclâf liberât, il frut che e cjate, e il frut cun cui e à cometût mula’anah cul so om’. Chest al è un hadith di Hasan Gharib che no cognossin fûr che di cheste strade, ven a stâi dal hadith di Mohammed bin Harb.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2042
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَمَرِضْتُ عَامَ الْفَتْحِ مَرَضًا أَشْفَيْتُ مِنْهُ عَلَى الْمَوْتِ فَأَتَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُنِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي مَالًا كَثِيرًا وَلَيْسَ يَرِثُنِي إِلَّا ابْنَتِي أَفَأُوصِي بِمَالِي كُلِّهِ قَالَ لَا قُلْتُ فَثُلُثَيْ مَالِي قَالَ لَا قُلْتُ فَالشَّطْرُ قَالَ لَا قُلْتُ فَالثُّلُثُ قَالَ الثُّلُثُ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ إِنَّكَ إِنْ تَدَعْ وَرَثَتَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَدَعَهُمْ عَالَةً يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ وَإِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً إِلَّا أُجِرْتَ فِيهَا حَتَّى اللُّقْمَةَ تَرْفَعُهَا إِلَى فِي امْرَأَتِكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُخَلَّفُ عَنْ هِجْرَتِي قَالَ إِنَّكَ لَنْ تُخَلَّفَ بَعْدِي فَتَعْمَلَ عَمَلًا تُرِيدُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ إِلَّا ازْدَدْتَ بِهِ رِفْعَةً وَدَرَجَةً وَلَعَلَّكَ أَنْ تُخَلَّفَ حَتَّى يَنْتَفِعَ بِكَ أَقْوَامٌ وَيُضَرَّ بِكَ آخَرُونَ اللَّهُمَّ أَمْضِ لِأَصْحَابِي هِجْرَتَهُمْ وَلَا تَرُدَّهُمْ عَلَى أَعْقَابِهِمْ لَكِنْ الْبَائِسُ سَعْدُ ابْنُ خَوْلَةَ يَرْثِي لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ مَاتَ بِمَكَّةَقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّهُ لَيْسَ لِلرَّجُلِ أَنْ يُوصِيَ بِأَكْثَرَ مِنْ الثُّلُثِ وَقَدْ اسْتَحَبَّ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ الثُّلُثِ لِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ
Al à contât [Ibn Abu ‘Umar]; al à contât [Sufyan ben ‘Uyainah] di [Az Zuhri] di [Amir ben Sa’d ben Abu Waqqash] di [sô pari] al à dit; Tal an di Fathu Makkah o jeri mâl e o sintivi che o varès di murî. Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al mi à visitât, cussì o ai dit: ‘O Messazîr di Allah, invezit o ai une vore di ricjece, invezit nissun al mi ereditarà fûr che nome la mê fie. O ai di fâ un testament cun ducj i miei bens?’ al rispuindè: ‘No’. O ai dit; “O doi tierçs di chel?” Lui al rispuindè: ‘No’. O ai dit di gnûf: “O la metât?” al rispuindè: ‘No’. O ai dit di gnûf: “Dopo un tierç di chel?” Al fin al disè: ‘Un tierç. In ogni câs, un tierç al è une vore. In fat, se tu lassis i tôs erêts ben stâts, al è miôr che lassâju puars e mendicâ des personis. E no spendi nuie fûr che se tu sês premiât cuntune ricompense, fin a un pôc di mangjâ che tu metis inte bocje de tô femine’. Dopo o ai domandât: ‘O Messazîr di Allah, o soi stât bandonât de mê hijrah?’. Al rispuindè: ‘Invezit, no tu saran lassâts indaûr dopo di me, fintant che no tu fâs fâts cun cui tu speris pe muse di Allah, rindint cussì il to ranc - denant di Lui - ancjemò plui alt. E sperant che dopo che tu muris dopo di me, la int e pues gjoldi di te, e altris a varan incidents. O Allah, acetâ la hijrah dai miei amîs, e no refudâ la lôr fin’. In ogni câs, Al Ba'is Sa'd bin Khaulah, il Rasulullah, al lu eredità, cussì al podeve murî a Meche. Abu Isa al disè; Il hadith al è ancje contât di Ibn Abbas. Chest al è un hadith di Hasan Sahih. E chest hadith al è stât ancje contât di plui di un naradôr di Sa’d bin Abu Waqhas. Secont l’espert Imu, chest hadith al è metût in pratiche, ven a stâi che un om nol pues lassâ plui di un tierç de sô ricjece. Intant, par cualchi studiôs, al è Mustahab - Sunnah - se la volontât e je mancul di un tierç, su la fonde des peraulis dal Profete: ‘E chel tierç al è une grande cuantitât’.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2043
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا الْأَشْعَثُ بْنُ جَابِرٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ وَالْمَرْأَةُ بِطَاعَةِ اللَّهِ سِتِّينَ سَنَةً ثُمَّ يَحْضُرُهُمَا الْمَوْتُ فَيُضَارَّانِ فِي الْوَصِيَّةِ فَتَجِبُ لَهُمَا النَّارُ ثُمَّ قَرَأَ عَلَيَّ أَبُو هُرَيْرَةَ{ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَى بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ وَصِيَّةً مِنْ اللَّهِ إِلَى قَوْلِهِ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَنَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الَّذِي رَوَى عَنْ الْأَشْعَثِ بْنِ جَابِرٍ هُوَ جَدُّ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيِّ
Al à contât [Nashr bin ‘Ali Al Jahdhami]; al à contât [‘Abdush Shamad bin ‘Abdul Warits]; al à contât [Nashr bin ‘Ali]; al à contât [Al Asy'ats bin Jabir] di [Syahr bin Hausyab] di [Abu Hurairah] che al i à dit dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: 'Invezit, un om e une femine a puedin agjî in obedience a Allah par sessante agns, daspò cuant che a murin ducj i doi a fasin alc che al è pericolos par lôr. al infier’. Alore Abu Hurairah al mi leè il verset: ‘MIM Ba’di Wasiyyatiy Yuushaa Bihaa Au Dainin Ghaira Mudlaarriw Wasiyyatam Minallaah - dopo vê compuartât il testament fat di lui o dopo vê paiât i siei debits cence fâ dam ai erêts. -Allah al à stabilît chest come la vere Shari’ah di Allah. -QS Un Nisa’: 12- fin ae peraule di Allah, ‘E cheste e je une grande vitorie-’. -QS Un Nisa': 13- Abu Isa al à dit; Chest hadith al è Hasan Shahih Gharib, e par Nashr bin Ali che lu à contât di Ats'ats bin Jabir, al jere il nono di Nasr bin Ali Al Jahdlami.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2044
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَبِيتُ لَيْلَتَيْنِ وَلَهُ مَا يُوصِي فِيهِ إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ مَكْتُوبَةٌ عِنْدَهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
Al à contât [Ibn Abu ‘Umar]; al à contât [Sufyan] di [Ayyub] di [Nafi’] di [Ibn ‘Umar] al à dit; Il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Nol è dirit par un musulman di stâ di gnot par doi dîs, intant che al à proprietâts che al à di testâ, gjavant che il so testament al sedi scrit de sô bande’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan Sahih. E al è stât ancje contât di [Az Zuhri] di [Salim] di [Ibnu ‘Umar] dal Profete Sallam cun hadith come chest.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2045
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا أَبُو قَطَنٍ عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ الْبَغْدَادِيُّ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ أَبِي أَوْفَىأَوْصَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا قُلْتُ كَيْفَ كُتِبَتْ الْوَصِيَّةُ وَكَيْفَ أَمَرَ النَّاسَ قَالَ أَوْصَى بِكِتَابِ اللَّهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ
Al à contât [Ahmad bin Mani’]; al à contât [Abu Qathan ‘Amr bin Al Haitsam Al Bagdadi]; al à contât [Malik bin Mighwal] di [Talhah bin Musharrif] al à dit; O ai domandât une volte [a Ibnu Abu Aufa], 'Il Rasulullah Sallam al à fat un testament - rivuart la sô proprietât -?' Lui al rispuindè, ‘No’. Dopo o ai domandât di gnûf: ‘Dopo parcè che un testament al è obligatori? E parcè al à ordenât ae int di fâlu?’ Al rispuindè: ‘Al à fat un testament cul Libri di Allah’. Abu Isa al disè; Chest al è il hadith di Hasan Sahih Gharib. No lu cognossin fûr che dal hadith di Malik bin Mighwal.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2046
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ وَهَنَّادٌ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا شُرَحْبِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ الْخَوْلَانِيُّ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي خُطْبَتِهِ عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَعْطَى لِكُلِّ ذِي حَقٍّ حَقَّهُ فَلَا وَصِيَّةَ لِوَارِثٍ الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ أَوْ انْتَمَى إِلَى غَيْرِ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ التَّابِعَةُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا تُنْفِقُ امْرَأَةٌ مِنْ بَيْتِ زَوْجِهَا إِلَّا بِإِذْنِ زَوْجِهَا قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا الطَّعَامَ قَالَ ذَلِكَ أَفْضَلُ أَمْوَالِنَا ثُمَّ قَالَ الْعَارِيَةُ مُؤَدَّاةٌ وَالْمِنْحَةُ مَرْدُودَةٌ وَالدَّيْنُ مَقْضِيٌّ وَالزَّعِيمُ غَارِمٌقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عَمْرِو بْنِ خَارِجَةَ وَأَنَسٍ وَهُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ وَرِوَايَةُ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَيَّاشٍ عَنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ وَأَهْلِ الْحِجَازِ لَيْسَ بِذَلِكَ فِيمَا تَفَرَّدَ بِهِ لِأَنَّهُ رَوَى عَنْهُمْ مَنَاكِيرَ وَرِوَايَتُهُ عَنْ أَهْلِ الشَّامِ أَصَحُّ هَكَذَا قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ قَال سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ الْحَسَنِ يَقُولُ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ إِسْمَعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ أَصْلَحُ حَدِيثًا مِنْ بَقِيَّةَ وَلِبَقِيَّةَ أَحَادِيثُ مَنَاكِيرُ عَنْ الثِّقَاتِ و سَمِعْت عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَقُولُ سَمِعْتُ زَكَرِيَّا بْنَ عَدِيٍّ يَقُولُ قَالَ أَبُو إِسْحَقَ الْفَزَارِيُّ خُذُوا عَنْ بَقِيَّةَ مَا حَدَّثَ عَنْ الثِّقَاتِ وَلَا تَأْخُذُوا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَيَّاشٍ مَا حَدَّثَ عَنْ الثِّقَاتِ وَلَا عَنْ غَيْرِ الثِّقَاتِ
Al à contât [‘Ali bin Hujr] e [Hannad] che a disevin ducj i doi; al à contât [Isma’il bin ‘Ayyasi]; al à contât [Syurahbil bin Musulman Al Khaulani] di [Abu Umamah Al Bahili] al à dit; O ai sintût dî tal so sermon in timp dal Hajj Wada: ‘Invezit, Allah al à dât a ducj chei che a àn il dirit ce che al è il so dirit. Duncje no je volontât pai erêts. Il destin di un frut al è par so pari. Par un adulteri, al ven lapidât - lapidât - e il calcul al è lassât a Allah. E cui che si fide di cualchidun altri che so pari, o al à un tutelâr diferent dal so tutelâr, alore la maledizion di Allah e colarà su di lui fin al dì de Resurezion. Une femine e no pues spesâ su la proprietât dal so om, gjavant che cul so permès. Po dopo i fo domandât: ‘O Messazîr di Allah, nol è permetût ancje il mangjâ?’. Al rispuindè: ‘Il mangjâ al è il plui impuartant dai tesors che o vin’. Dopo al disè di gnûf: ‘Lis feminis nudis a saran punidis. I regâi a vegnin refudâts, invezit i debits a vegnin paiâts. E une garanzie e paiarà’. Abu Isa al disè; Il hadith significatîf al è stât ancje contât di Amru bin Kharijah e di Anas. Chest al è un hadith di Hasan Sahih. E al è stât ancje contât dal Umamah dal Profete Sallam infûr di cheste strade. Storie di Ismail bin Ayyas dal popul dal Irak. Intant, la int di Hijaz no je cussì, a rivuart dai hadith dulà che al è tafarrud - il naradôr individuâl tal contâ il hadith -, parcè che il Hadith Munkarul - i naradôrs che lis lôr storiis a son cjatis - lu àn contât di lôr. E la storie dal popul de Sirie e je plui autentiche. Chest al è ce che al à dit Mohammed bin Isma’il. Al disè; O ai sintût dî Mohammed bin Isma’il; O ai sintût dî Ahmed bin Al Hasan; al disè Amet ben Ambal; Isma’il bin ‘Ayyasy al veve un hadith miôr dai altris. Une altre reson e je il hadith di Munkar contât di Ats Tsiqqah. E o ai sintût Abdullah bin Abdurrahman dî; O ai sintût Zacarie bin Adi dî; Abu Ishaq Al Fazari al à dit; “Cjapale di Al Baqiyyah, ven a stâi il hadith che a àn contât di Ats Tsiqqaat. E no cjapâ il hadith di Isma’il bin ‘Ayyasy, se al lu à contât di Ats Tsiqqaat o di altris che no son Ats Tsiqqaat.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2047
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ خَارِجَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ عَلَى نَاقَتِهِ وَأَنَا تَحْتَ جِرَانِهَا وَهِيَ تَقْصَعُ بِجِرَّتِهَا وَإِنَّ لُعَابَهَا يَسِيلُ بَيْنَ كَتِفَيَّ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ أَعْطَى كُلَّ ذِي حَقٍّ حَقَّهُ وَلَا وَصِيَّةَ لِوَارِثٍ وَالْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ وَمَنْ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ أَوْ انْتَمَى إِلَى غَيْرِ مَوَالِيهِ رَغْبَةً عَنْهُمْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًاقَالَ و سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ الْحَسَنِ يَقُولُ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لَا أُبَالِي بِحَدِيثِ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ قَالَ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ فَوَثَّقَهُ وَقَالَ إِنَّمَا يَتَكَلَّمُ فِيهِ ابْنُ عَوْنٍ ثُمَّ رَوَى ابْنُ عَوْنٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي زَيْنَبَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Qutaiba]; al à contât [Abu ‘Awanah] di [Qatadah] di [Syahr bin Hausyab] di [Abdurrahman bin Ghanm] di [Amr bin Kharijah] che il Profete al veve pronunciât une volte un sermon sul so camêl, intant che jo o jeri restât sot dal cuel dal so camêl che al veve di sburtâ fûr il so camêl. Duncje o lu ai sintût dî: ‘Invezit, Allah al à dât a ducj chei che a àn il dirit ce che al è il lôr dirit. Duncje, no je plui une volontât pai erêts. Il destin di un frut al aparten a so pari. Par un adulteri, al è une piere di lapidâ. Cualchidun che al à une relazion cuntun altri che so pari o al à une tutele cun cualchidun altri che il so tutelâr parcè che al ju ode, alore la maledizion di Allah e colarà su di lui e Allah nol acetarà di lui, se e je une pratiche sunnah o une pratiche obligatorie'. Abu Isa al disè; O ai sintût dî di Ahmed bin Al Husain; Ahmed bin Anbal al à dit; No mi interesse il hadith di Syahri bin Hausyab. E o ai domandât une volte a Mohammed bin Isma’il di Syahri bin Hausyab, cussì al à fat la sô tsiqqah e daspò al à dit; “L’uniche persone che lu à comentât e je stade Ibn ‘Aun. Po dopo Ibn Aun al à contât di Hilal ben Abu Zainab e di Syahri ben Hausyab. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan Sahih.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2048
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ الْهَمْدَانِيِّ عَنْ الْحَارِثِ عَنْ عَلِيٍّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالدَّيْنِ قَبْلَ الْوَصِيَّةِ وَأَنْتُمْ تُقِرُّونَ الْوَصِيَّةَ قَبْلَ الدَّيْنِقَالَ أَبُو عِيسَى وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ عَامَّةِ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّهُ يُبْدَأُ بِالدَّيْنِ قَبْلَ الْوَصِيَّةِ
Al à contât [Ibn Abu ‘Umar]; al à contât [Sufyan bin ‘Uyainah] di [Abu Ishaq Al Hamdani] di [Al Harith] di [‘Ali] che il Profete al à dât prioritât al paiament dai debits, prin di puartâ indenant la volontât. Intant, tu dâs prioritât ae tô volontât sore i paiaments dai debits. Abu Isa al disè; Daûr la plui part dai studiôs, chest hadith al è praticât. O sei, tu âs di scomençâ prin cul debit, prin di eseguî il testament.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2049
حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي حَبِيبَةَ الطَّائِيِّ قَالَ أَوْصَى إِلَيَّ أَخِي بِطَائِفَةٍ مِنْ مَالِهِ فَلَقِيتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فَقُلْتُ إِنَّ أَخِي أَوْصَى إِلَيَّ بِطَائِفَةٍ مِنْ مَالِهِ فَأَيْنَ تَرَى لِي وَضْعَهُ فِي الْفُقَرَاءِ أَوْ الْمَسَاكِينِ أَوْ الْمُجَاهِدِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقَالَ أَمَّا أَنَا فَلَوْ كُنْتُ لَمْ أَعْدِلْ بِالْمُجَاهِدِينَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَثَلُ الَّذِي يَعْتِقُ عِنْدَ الْمَوْتِ كَمَثَلِ الَّذِي يُهْدِي إِذَا شَبِعَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Al à dit [Bundar]; al à contât [‘Abdurrahman bin Mahdi]; al à contât [Sufyan] di [Abu Ishaq] di [Abu Habibah Ath Tha’i] al à dit; Mi fradi al mi à lassât in ereditât une vore di proprietâts che al veve. Duncje o ai lât a [Abu Darda`] e i ai dit: ‘Invezit, me fradi al à lassât in ereditât une schirie di siei bens. Duncje ce pensis, o varès di dâlu ai fuqara` o ae int puare, o ai Mujahideen inte strade di Allah?' Cussì al rispuindè; Secont me no ai fat justizie ai mujahideen. O ai sintût une volte dî il Rasulullah Sallam: ‘La parabole di une persone che e libare un sclâf cuant che al è daûr a murî -sakarat-, e je come une persone che e dâ un regâl cuant che al è plen’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2050
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ بَرِيرَةَ جَاءَتْ تَسْتَعِينُ عَائِشَةَ فِي كِتَابَتِهَا وَلَمْ تَكُنْ قَضَتْ مِنْ كِتَابَتِهَا شَيْئًا فَقَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ ارْجِعِي إِلَى أَهْلِكِ فَإِنْ أَحَبُّوا أَنْ أَقْضِيَ عَنْكِ كِتَابَتَكِ وَيَكُونَ لِي وَلَاؤُكِ فَعَلْتُ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ بَرِيرَةُ لِأَهْلِهَا فَأَبَوْا وَقَالُوا إِنْ شَاءَتْ أَنْ تَحْتَسِبَ عَلَيْكِ وَيَكُونَ لَنَا وَلَاؤُكِ فَلْتَفْعَلْ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعِي فَأَعْتِقِي فَإِنَّمَا الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَنْ اشْتَرَطَ شَرْطًا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلَيْسَ لَهُ وَإِنْ اشْتَرَطَ مِائَةَ مَرَّةٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَائِشَةَ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الْوَلَاءَ لِمَنْ أَعْتَقَ
Al à dit [Qutaiba]; al à contât [Al Laits] di [Ibnu Shihab] di ['Urwah] che ['Aisyah] i veve comunicât che Barirah e jere vignude a domandâ jutori a 'Aisyah a rivuart de sô Kitabah - l'acuardi pe sô libertât paiant une cierte cuantitât di beçs -, ma Aisyah e no veve vût timp di apaiâlu. Po dopo Aisyah e disè a Barirah: ‘Tornâ al to paron, se a son disponûts par me di compli lis vôs scrituris e la tô tutele e sarà il me dirit, o lu fasarò di sigûr’. Ae fin Barirah e contà chest ai siei parons, ma a jerin reticents e a disevin; “Se al vûl, al pues lassâti fûr, ma la tô tutele e reste cun te.” Po dopo Aisyah e contà chest al Rasulullah, alore il Rasulullah al disè: ‘Cje che al sarà di lôr, par che a furnissin cundizions cun alc che nol è contignût tal Kibatullah. Cualchidun che al met cundizions su alc che a nol è contignût tal Libri di Allah, alore chê cundizion e je cence sens par lui, ancje se al la domande cent voltis’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan Sahih. E chest hadith al è stât ancje contât di plui di un naradôr di Aisyah. Secont Ahlul Imi, chest hadith al è praticât. Sabe, la fidance e je une proprietât liberadore.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2051
حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ بَرِيرَةَ فَاشْتَرَطُوا الْوَلَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْطَى الثَّمَنَ أَوْ لِمَنْ وَلِيَ النِّعْمَةَقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ
Al à dit [Bundar]; al à contât [‘Abdurrahman bin Mahdi]; al à contât [Sufyan] di [Mansur] di [Ibrahim] di [Al Aswad] di [‘Aisyah] che; Al voleve comprâ Barirah, ma il so paron al domandà di Al Wala` - la proprietât permanente di lôr -, cussì il Profete al disè: 'In fat la tutele - il dirit di proprietât - e je par chel che al paie, o pal waliyun ni'mah - chel che lu libare -'. Abu Isa al disè; Il hadith al è ancje contât di Ibn Umar e di Abu Hurairah. E chest al è il hadith di Hasan Sahih. E secont Ahlul Ilmi, chest hadith al è praticât.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2052
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ الْوَلَاءِ وَعَنْ هِبَتِهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَى عَنْ بَيْعِ الْوَلَاءِ وَعَنْ هِبَتِهِ وَقَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ وَسُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ وَيُرْوَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ لَوَدِدْتُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ دِينَارٍ حِينَ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ أَذِنَ لِي حَتَّى كُنْتُ أَقُومُ إِلَيْهِ فَأُقَبِّلُ رَأْسَهُ وَرَوَى يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ وَهْمٌ وَهِمَ فِيهِ يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ وَالصَّحِيحُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَكَذَا رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَتَفَرَّدَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ
Al à contât [Ibn Abu ‘Umar]; al à contât [Sufyan bin ‘Uyaina]; al à contât ['Abdullah bin Dinar] che al veve sintût ['Abdullah bin 'Umar] che il Rasulullah Sallam al veve proibît la vendite di Al Wala` -proprietât- e ancje lu veve dât vie. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan Sahih, no lu cognossin fûr che dal hadith di Abdullah bin Dinar di Ibn Umar dal Profete Sallam che al proibì di vendi Al Wala` o di dâlu vie. Chest hadith al è stât contât ancje di [Syu’ba], [Sufyan Ats Tsauri] e [Malik bin Anas] di [Abdullah bin Dinar]. E al è ancje contât di Syu’bah, al disè; “In fat, o varès volût che Abdullah bin Dinar cuant che al conte chest hadith al mi permetarès di bussalu il cjâf. [Yahya bin Sulaim] al à ancje contât chest hadith di [Ubaidullah bin Umar], di [Nafi’] di [Ibn Umar] dal Profete, ma dentri al è Wahm. Chel autentic al è di Ubaidullah bin Umar di Abdullah bin Dinar di Ibn Umar dal Profete. E chest al è ancje ce che al è stât contât di plui di un naradôr di Ubaidullah bin Umar. Abu Isa al disè; Abdullah bin Omar al fo il sôl che al contà chest hadith.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2053
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ خَطَبَنَا عَلِيٌّ فَقَالَمَنْ زَعَمَ أَنَّ عِنْدَنَا شَيْئًا نَقْرَؤُهُ إِلَّا كِتَابَ اللَّهِ وَهَذِهِ الصَّحِيفَةَ صَحِيفَةٌ فِيهَا أَسْنَانُ الْإِبِلِ وَأَشْيَاءٌ مِنْ الْجِرَاحَاتِ فَقَدْ كَذَبَ وَقَالَ فِيهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةُ حَرَامٌ مَا بَيْنَ عَيْرٍ إِلَى ثَوْرٍ فَمَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا وَمَنْ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ أَوْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلَا عَدْلٌ وَذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْقَالَ أَبُو عِيسَى وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ عَلِيٍّ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَلِيٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à contât [Hannad]; al à contât [Abu Muawiyah] di [Al Amasy] di [Ibrahim At Taimi] di [so pari] al à dit; [Ali] une volte al ne à pronunciât un sermon disint; ‘Cui che al crôt che o vês alc che o leìn fûr dal Libri di Allah - il Coran - e in chest dincj di camêl Shahifah, o alc fat di piere, alore al à pardabon minsonât’. E tal so sermon, al disè ancje; Il Rasulullah al à dit: “La citât di Medine e je haram -sante-, ven a stâi la zone jenfri ‘Air e Tsaur. Cussì cui che al fâs il mâl dentri, o al à l’intenzion di fâ il mâl dentri, la maledizion di Allah, dai Anjâi e de maledizion di dute la umanitât e colarà su di lui. Allah nol acetarà di lui, sedi lis azions obligatoriis sedi lis azions sunnah. E cui che al à une relazion cun cualchidun altri che so pari, o al à une tutele cun cualchidun altri che il so tutelâr, alore la maledizion di Allah, dai Anjâi e de maledizion di dute la umanitât e colarà su di lui, e nol la acetarà plui, se e je une pratiche obligatorie o une pratiche sunnah. Il Dhimmah dai musulmans al è un. E al sarà ancjemò plui alt, il plui bas di lôr’. Abu Isa al disè; Cualchidun di lôr al à contât di [Al Amasy] di [Ibrahim At Tamimi], di [Al Harith bin Suwaid], di [Ali] cun hadith come chei. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith autentic di Hasan. E al è stât ancje contât in plui di un mût di Ali dal Profete Sallam.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2054
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ الْعَطَّارُ وَسَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ امْرَأَتِي وَلَدَتْ غُلَامًا أَسْوَدَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ لَكَ مِنْ إِبِلٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَا أَلْوَانُهَا قَالَ حُمْرٌ قَالَ فَهَلْ فِيهَا أَوْرَقُ قَالَ نَعَمْ إِنَّ فِيهَا لَوُرْقًا قَالَ أَنَّى أَتَاهَا ذَلِكَ قَالَ لَعَلَّ عِرْقًا نَزَعَهَا قَالَ فَهَذَا لَعَلَّ عِرْقًا نَزَعَهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
A nus è stât contât [‘Abdul Jabbar bin Al ‘Ala bin ‘Abdul Jabbar Al ‘Athtar] e [Said bin ‘Abdurrahman Al Makhzumi] che a àn dit ducj i doi; al à contât [Sufyan] di [Az Zuhri] di [Said bin Al Musayyab] di [Abu Hurairah] al à dit; Al jere un om di Bani Fararah che al vignì al Rasulullah e al disè; ‘O Messazîr di Allah, invezit la femine e à parturît un frut neri’. Duncje il Profete al domandà: ‘O âs cualchi camêl?’. L’om al rispuindè: ‘Sì’. Al domandà di gnûf: ‘Dopo cuai che a son i colôrs de piel?’. L’om al rispuindè: ‘Ros’. Al domandà di gnûf: “Al è cualchidun di lôr vert?” l’om al rispuindè: ‘Sì’. Al domandà di gnûf: ‘Alore di dulà che al ven il colôr?’. L’om al rispuindè: ‘Forsit al jere des lidrîs che al veve tirât fûr’. Ae fin al disè: ‘Duncje al è compagn cun chest, forsit de lidrîs che al à tirât fûr’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith autentic di Hasan.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2055
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا مَسْرُورًا تَبْرُقُ أَسَارِيرُ وَجْهِهِ فَقَالَ أَلَمْ تَرَيْ أَنَّ مُجَزِّزًا نَظَرَ آنِفًا إِلَى زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ وَأُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ فَقَالَ هَذِهِ الْأَقْدَامُ بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَى ابْنُ عُيَيْنَةَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ وَزَادَ فِيهِ أَلَمْ تَرَيْ أَنَّ مُجَزِّزًا مَرَّ عَلَى زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ وَأُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ قَدْ غَطَّيَا رُءُوسَهُمَا وَبَدَتْ أَقْدَامُهُمَا فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ الْأَقْدَامَ بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ وَهَكَذَا حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ احْتَجَّ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ بِهَذَا الْحَدِيثِ فِي إِقَامَةِ أَمْرِ الْقَافَةِ
Al à dit [Qutaiba]; al à contât [Al Laits] di [Ibn Shihab] di ['Urwah] di ['Aisyah] che il Profete une volte lu cjatà intun stât feliç cuntune muse radiant e al disè: 'No vevis notât che Mujazziz al jere daûr a cjalâ Zaid bin Haritsah e Usamah bin Zaid?' Al disè di gnûf, ‘Invezit, cheste gjambe, une part e ven di une altre part’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith autentic di Hasan. Ibn Uyainah al à contât chest hadith di Az Zuhri di Urwah di ‘Aisyah, e al à zontât; “No vevis notât che Mujazziz al passà Zaid bin Harithah e Usamah bin Zaid, ducj i doi a vevin cuviert il cjâf, intant che lis lôr gjambis a jerin visibilis?” alore al disè: ‘Invezit chestis gjambis, cualchidune e ven di altris’. E come chest, [al à dit bin Abdurrahman] e altris a àn contât chest hadith di [Sufyan bin Uyainah] di [Zuhri] di [Urwah] di [Aisyah]. E chest hadith al è autentic. Cualchi Ulama al à sostignût chest hadith, ven a stâi che al è leât al ordin di fâ rispietâ il câs di Al Qafah.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2056
حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ مَرْوَانَ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَوَاءٍ حَدَّثَنَا أَبُو مَعْشَرٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَهَادَوْا فَإِنَّ الْهَدِيَّةَ تُذْهِبُ وَحَرَ الصَّدْرِ وَلَا تَحْقِرَنَّ جَارَةٌ لِجَارَتِهَا وَلَوْ شِقَّ فِرْسِنِ شَاةٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَأَبُو مَعْشَرٍ اسْمُهُ نَجِيحٌ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ وَقَدْ تَكَلَّمَ فِيهِ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ
Al à dit [Azhar bin Marwan Al Bashri]; al à contât [Mohammed bin Sawa’]; al à contât [Abu Ma’syar] di [Said] di [Abu Hurairah] dal Profete sallallaahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Si dovarès dâ un cul altri regâi, parcè che i regâi a puedin eliminâ l’odi tal vôs pet, e no lassâ che nissun al sotvaluti il regâl dal so vicin, ancje se al è dome une gjambe di’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è gharib se si lu viôt di cheste linie sanad. Par ce che al rivuarde Abu Mi’syar, al si clamave Najih, ven a stâi un ex sclâf di Bani Hashim, e cualchi studiôs al à fevelât di chel di memorie.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2057
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُكَتَّبُ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَثَلُ الَّذِي يُعْطِي الْعَطِيَّةَ ثُمَّ يَرْجِعُ فِيهَا كَالْكَلْبِ أَكَلَ حَتَّى إِذَا شَبِعَ قَاءَ ثُمَّ عَادَ فَرَجَعَ فِي قَيْئِهِقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو
Al à contât [Ahmad bin Mani’]; al à contât [Isac bin Yusuf Al Azraq]; al à contât [Husain Al Mukattab] di [‘Amr bin Syu’aib] di [Thawus] di [Ibn ‘Umar] che il Messaçâr di Allah al à dit: ‘L’esempli di une persone che e dâ un regâl e daspò lu cjape indaûr al è come un cjan che al mangje fin che al è plen e il vomitâ’. Abu Isa al disè; Il hadith al è ancje contât di Ibn Abbas e di Abdullah bin Amru.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2058
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ حَدَّثَنِي طَاوُوسٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَابْنِ عَبَّاسٍ يَرْفَعَانِ الْحَدِيثَ قَالَلَا يَحِلُّ لِلرَّجُلِ أَنْ يُعْطِيَ عَطِيَّةً ثُمَّ يَرْجِعُ فِيهَا إِلَّا الْوَالِدَ فِيمَا يُعْطِي وَلَدَهُ وَمَثَلُ الَّذِي يُعْطِي الْعَطِيَّةَ ثُمَّ يَرْجِعُ فِيهَا كَمَثَلِ الْكَلْبِ أَكَلَ حَتَّى إِذَا شَبِعَ قَاءَ ثُمَّ عَادَ فِي قَيْئِهِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ الشَّافِعِيُّ لَا يَحِلُّ لِمَنْ وَهَبَ هِبَةً أَنْ يَرْجِعَ فِيهَا إِلَّا الْوَالِدَ فَلَهُ أَنْ يَرْجِعَ فِيمَا أَعْطَى وَلَدَهُ وَاحْتَجَّ بِهَذَا الْحَدِيثِ
Al à contât [Mohammed bin Basiyar]; al à contât [Ibn Abu ‘Adi] di [Husain Al Muallim] di [Amr bin Syu’aib]; al veve contât a me [Thawus] di [Ibn ‘Umar] e [Ibn Abbas] - ducj i doi a àn interpretât chest hadith - al disè; ‘Nol è legâl par cualchidun dâ un regâl e daspò cjapâlu indaûr. Fûr che par un pari a rivuart di ce che al dâ al so fi. E la parabole di cualchidun che al dâ un regâl, daspò lu cjape indaûr, e je come une cjavre che e mangje fin che e je plene e e vomite, daspò e mangje di gnûf il vomitâ’. Abu Isa al disè; Chest al è un hadith di Hasan Sahih. Ash Syafi’i al disè; ‘Nol è halal par cualchidun che al à dât alc e daspò lu cjape indaûr. Gjavant un pari, al pues tornâ a cjapâ ce che al à dât al so fi’. Po dopo al discutè cun chest hadith.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2059
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْجُمَحِيُّ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا صَالِحٌ الْمُرِّيُّ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَتَنَازَعُ فِي الْقَدَرِ فَغَضِبَ حَتَّى احْمَرَّ وَجْهُهُ حَتَّى كَأَنَّمَا فُقِئَ فِي وَجْنَتَيْهِ الرُّمَّانُ فَقَالَ أَبِهَذَا أُمِرْتُمْ أَمْ بِهَذَا أُرْسِلْتُ إِلَيْكُمْ إِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ حِينَ تَنَازَعُوا فِي هَذَا الْأَمْرِ عَزَمْتُ عَلَيْكُمْ أَلَّا تَتَنَازَعُوا فِيهِقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عُمَرَ وَعَائِشَةَ وَأَنَسٍ وَهَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ صَالِحٍ الْمُرِّيِّ وَصَالِحٌ الْمُرِّيُّ لَهُ غَرَائِبُ يَنْفَرِدُ بِهَا لَا يُتَابَعُ عَلَيْهَا
Al à dit [‘Abdullah bin Muawiyah Al Zumahi Al Bashri]; al à contât [Salih Al Murri]; di [Isyam ben Hassan] di [Mohammed ben Sirin] di [Abu Hurairah] al disè; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al vignì fûr a cjatânus intant che o discutivin dal destin, daspò al si inrabià fin che la sô muse e deventà rosse fin che al someave che lis sôs masselis a fossin come granâts taiâts, daspò al domandà ‘O jeri stât ordenât cussì o o soi stât mandât a te par cheste materie? In fat, la distruzion di chei prin di te e je stade par vie des lôr disputis in cheste materie. Duncje, o enfatizi di no jessi cuintri di cheste cuistion’. Abu Isa al disè; Il hadith significatîf al è stât contât ancje di Umar, A’isyah e Anas. E chest hadith al è Gharib, no lu cognossin fûr di cheste righe sanad dal hadith di Salih Al Murri, invezit Salih Al Murri al à un hadith di Gharib che al à contât di bessôl e nissun lu à seguît.
Hadith
Imam Tirmidzi : 2060
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ احْتَجَّ آدَمُ وَمُوسَى فَقَالَ مُوسَى يَا آدَمُ أَنْتَ الَّذِي خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ أَغْوَيْتَ النَّاسَ وَأَخْرَجْتَهُمْ مِنْ الْجَنَّةِ قَالَ فَقَالَ آدَمُ وَأَنْتَ مُوسَى الَّذِي اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِكَلَامِهِ أَتَلُومُنِي عَلَى عَمَلٍ عَمِلْتُهُ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ قَالَ فَحَجَّ آدَمُ مُوسَىقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عُمَرَ وَجُنْدَبٍ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ الْأَعْمَشِ وَقَدْ رَوَى بَعْضُ أَصْحَابِ الْأَعْمَشِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ و قَالَ بَعْضُهُمْ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Yahya ben Habib ben ‘Arabi]; al à contât [Al Mutamir bin Suleman]; [mi pari] al à contât di [Sulaiman Al Amasy] di [Abu Salih] di [Abu Hurairah] dal Profete, al à dit: ‘Il Profete Adam e Musa a si son scambiâts lenghis. Mosè al disè: ‘O Adam, tu sês che Allah al à creât, e al à sospirât in te une part dal So spirt. Ma tu âs puartât la int a straviâ e tu âs butât fûr la int dal paradîs’. Alore Adam al rispuindè; ‘O Musa, tu sês stât purificât di Allah cu la sô peraule, tu mi critichis par une azion che o ai fat e che Allah al à ancje decretât prin di creâ i cîi e la tiere? “Duncje il profete Adam al discutè su Mosè”. Abu Isa al disè; Il hadith al è ancje contât di Umar e Jundub. E chest al è un hadith gharib se si lu viôt di cheste righe, ven a stâi dal hadith di Sulaiman At Tamimi di Al Amasy. Cualchi amì di Amasy al à contât di Amasy di Abu Salih di Abu Hurairah dal Profete Sallam cun hadith come chest. E cualchi altri al lu menzione di [Al Amasy] di [Abu Shalih] di [Abu Said] dal Profete. E chest hadith al è stât contât in plui di un mût di Abu Hurairah, dal Profete Sallam.
