Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا ذَهَبَ الْمَذْهَبَ أَبْعَدَ
अस्मान् [अब्दुल्लाह बिन् मस्लामाह बिन् क'नब अल क'नाबी] प्रति कथितं यत् [अब्दुल्लाह बिन् मस्लामाह बिन् क'नब अल क'नाबी] अस्मान् [मुहम्मद, अर्थात् बिन् अम्रु] इत्यस्मात् [अबू सलामाह] इत्यस्मात् [अल मुघिरा बिन् शुअबाह] इत्यस्मात् अवदत् यत् यदा नबी (स.अ.व.) स्वस्य मुक्तिं दातुं गन्तुम् इच्छति तदा सः तिष्ठति दुरे।
Hadith
Imam Abu Dawud : 2
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ الْبَرَازَ انْطَلَقَ حَتَّى لَا يَرَاهُ أَحَدٌ
अस्मान् [मुसद्दद् बिन् मुसरहद] इत्यस्मै कथितं यत् [ईसा बिन् यूनुस्] अस्मान् [इस्माइल बिन् अब्दुल मलिक] [अबू अज् जुबैर] इत्यस्मात् [जाबिर बिन् अब्दुल्लाह] इत्यस्मात् अवदत् यत् यदा नबी (स.अ.व.) आत्मनः निवृत्तिम् इच्छति तदा सः यावत् तं कोऽपि न पश्यति तावत् यावत् गमिष्यति।
Hadith
Imam Abu Dawud : 3
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا أَبُو التَّيَّاحِ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ الْبَصْرَةَ فَكَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي مُوسَى فَكَتَبَ عَبْدُ اللَّهِ إِلَى أَبِي مُوسَى يَسْأَلُهُ عَنْ أَشْيَاءَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ أَبُو مُوسَى إِنِّي كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَأَرَادَ أَنْ يَبُولَ فَأَتَى دَمِثًا فِي أَصْلِ جِدَارٍ فَبَالَ ثُمَّ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَبُولَ فَلْيَرْتَدْ لِبَوْلِهِ مَوْضِعًا
अस्मान् [मूसा बिन् इस्माइल] इत्यस्मै कथितं यत् [हम्मदः] अस्मान् [अबू अत ताय्याह] अवदत् यत् सः अवदत्; अस्मान् [A Sheykh] इत्यस्मै कथितं यत् सः अवदत्; यदा अब्दुल्ला बिन् अब्बासः बसरानगरम् आगतः तदा तस्मिन् समये सः [अबू मूसा] इत्यस्मात् हदीस् कथितवान्, अब्दुल्लाहः अबु मूसा इत्यस्मै पत्रं लिखितवान् यत् सः केचन विषयाः पृच्छितुं शक्नोति। अतः अबू मूसा तस्मै लिखितवान् -प्रतिक्रियारूपेण-, अहं एकस्मिन् दिने अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) सह आसम्, सः च मूत्रं कर्तुम् इच्छति स्म, अतः सः भित्तितलस्य मृदुमृत्तिकायुक्तं स्थानं गतः, ततः सः (अल्लाहस्य अल्लाहस्य आशीर्वादः तस्य उपरि भवतु) अवदत् यत् - 'यदा भवतां मध्ये कश्चन मूत्रं कर्तुम् इच्छति तदा सः मूत्रं कर्तुं मृदुमृत्तिकायुक्तं स्थानं अन्वेष्टुम् अर्हति।
Hadith
Imam Abu Dawud : 4
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَعَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ قَالَ عَنْ حَمَّادٍ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ و قَالَ وُهَيْبٌ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَمْرٍو يَعْنِي السَّدُوسِيَّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ هُوَ ابْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ شُعْبَةُ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ
[मुसद्दद् बिन् मुसरहद्] अस्मान् [हम्मद बिन् जैद] अवदत् तथा [अब्दुल वारिथ्] [अब्दुल अजीज बिन् शुहैब] इत्यस्मात् [अनास्] इत्यस्मात् अवदत् सः अवदत्; अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) यदा शौचालयं प्रविष्टुम् इच्छति स्म - सः -मुसद्दद्- हम्मदतः वर्णितवान् - सः अवदत् - 'हे अल्लाह, अहं भवतः शरणं गच्छामि' - यदा सः अब्दुल हरिथ इत्यस्मात् कथयति स्म - तदा सः अवदत् यत् - 'अहं पुरुष-पुरुष-शैतानेभ्यः अल्लाह-शरणार्थी अस्मि अबू दाऊदः अवदत्; शु'बाहः अब्दुल अजीजात् वर्णितः - शब्दैः सह -; 'हे अल्लाह, अहं भवतः शरणं गच्छामि' इति अन्यस्मिन् अवसरे सः कथितवान् - - इति वचनैः सह; 'अहं अल्लाहस्य शरणं गच्छामि' इति वुहैबः अवदत्; 'सः अल्लाहस्य शरणं गच्छतु' इति। अस्मान् प्रति [अल हसन बिन् अम्रु, अर्थात् अस सदुसी] अस्मान् [वाकी'] [शु'बाह] इत्यस्मात् [अब्दुल अजीज, अर्थात् इब्नु शुहैब] इत्यस्मात् [अनास] इत्यस्मात् अस्य हदीसस्य शब्दावलीना कथितवान्, सः -शु'बाह- अब्दुल अजीज इत्यस्मात् शब्देन सह - कथितवान् 'हे देव, अहं त्वां शरणं गच्छामि'। स्यु'बाह उवाच; अब्दुल अजीजः अन्यस्मिन् अवसरे -पाठेन सह- कथयति; 'अहं ईश्वरं शरणं याचयामि'।
Hadith
Imam Abu Dawud : 5
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ النَّضِرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ هَذِهِ الْحُشُوشَ مُحْتَضَرَةٌ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْخَلَاءَ فَلْيَقُلْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِ
अस्मान् प्रति कथितं यत् [अम्रबिन् मर्जुक्] अस्मान् अवदत् यत् [शुबाहः] अस्मान् [कतादतः] [एकः नद्र बिन अनसः] इत्यस्मात् [जैद बिन अरकाम्] इत्यस्मात् अल्लाहस्य दूतात् (स.अ.व.) इत्यस्मात् अवदत् यत् सः अवदत् यत् "तत्त्वतः, शौचस्थानं शैतानैः आगच्छति, अतः यदा युष्मेषु कश्चन शौचालयं गच्छति तदा सः कर्तव्यः कथयन्तु- 'अहं पुरुष-स्त्री-पिशाचात् अल्लाह-शरणं प्राप्नोमि।'"
Hadith
Imam Abu Dawud : 6
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَلْمَانَ قَالَقِيلَ لَهُ لَقَدْ عَلَّمَكُمْ نَبِيُّكُمْ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى الْخِرَاءَةَ قَالَ أَجَلْ لَقَدْ نَهَانَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ وَأَنْ لَا نَسْتَنْجِيَ بِالْيَمِينِ وَأَنْ لَا يَسْتَنْجِيَ أَحَدُنَا بِأَقَلَّ مِنْ ثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ أَوْ نَسْتَنْجِيَ بِرَجِيعٍ أَوْ عَظْمٍ
[मुसद्दद् बिन् मुसरहद्] अस्मान् [अबु मुअवियाह] [अल अ'माश] इत्यस्मात् [इब्राहिम] इत्यस्मात् [अब्दुर्रहमान बिन् यजीद] इत्यस्मात् [सलमान] इत्यस्मात् कथितवान् सः अवदत्; तस्मै उक्तं यत् - 'ननु भवतः नबी भवतः सर्वं शौचस्य विषयः अपि उपदिष्टवान्?' सलमानः अवदत् - 'आम्, सः (स.अ.व.) अस्मान् शौचस्य वा मूत्रस्य वा समये किब्लायाः सम्मुखीभवनं, दक्षिणहस्तेन एस्तिया कर्तुं, अस्माकं कश्चन त्रिभ्यः पाषाणेभ्यः न्यूनेन एस्तिया न कर्तुं, पशुगोबरात् वा अस्थिभ्यः वा निषिद्धवान्।
Hadith
Imam Abu Dawud : 7
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا أَنَا لَكُمْ بِمَنْزِلَةِ الْوَالِدِ أُعَلِّمُكُمْ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْغَائِطَ فَلَا يَسْتَقْبِلْ الْقِبْلَةَ وَلَا يَسْتَدْبِرْهَا وَلَا يَسْتَطِبْ بِيَمِينِهِ وَكَانَ يَأْمُرُ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ وَيَنْهَى عَنْ الرَّوْثِ وَالرِّمَّةِ
[अब्दुल्लाह बिन् मुहम्मद एक नुफैली] अस्मान् अवदत् [इब्नुल मुबारक] अस्मान् [मुहम्मद बिन् अजलान] इत्यस्मात् [अल का'का' बिन् हकीम] इत्यस्मात् [अबू सालिह] इत्यस्मात् [अबू हुरैरा] इत्यस्मात् अवदत् सः अवदत्; अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अवदत् - 'ननु अहं भवद्भ्यः केवलं वृद्धस्य स्थितिः इव अस्मि, अहं भवन्तं उपदिशामि यत् यदा युष्माकं कश्चन शौचं कर्तुम् इच्छति तदा सः किब्लायाः सम्मुखं न कर्तव्यः, न च तस्य पृष्ठं कृत्वा, दक्षिणहस्तेन इस्तिन्जा न कर्तव्यः। स च त्रिभिः शिलाभिः इस्तिन्जं कर्तुं च आज्ञापयत्, पशुमयैः आर्द्रास्थिभिः च इस्तिन्जं कर्तुं निषिद्धवान्।
Hadith
Imam Abu Dawud : 8
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ رِوَايَةًقَالَ إِذَا أَتَيْتُمْ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بَوْلٍ وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُوافَقَدِمْنَا الشَّامَ فَوَجَدْنَا مَرَاحِيضَ قَدْ بُنِيَتْ قِبَلَ الْقِبْلَةِ فَكُنَّا نَنْحَرِفُ عَنْهَا وَنَسْتَغْفِرُ اللَّهَ
[मुसद्दद् बिन् मुसरहद्] अस्मान् [सुफियान्] [अज ज़ुह्री] इत्यस्मात् ['अथा` बिन् यजीद अल लैत्सी] इत्यस्मात् [अबू अय्यूब] इत्यस्मात् अवदत् यः अल्लाहस्य दूतात् (स.अ.व.) इत्यस्मात् कथितवान् यत् सः अवदत् यत् 'यदा भवन्तः शौचालयं गच्छन्ति तदा शौचालयं गच्छन्ति तदा शौचं वा मूत्रं वा कुर्वन्ति तदा किब्लायाः सम्मुखं न कुर्वन्तु, अपितु पूर्वदिशि वा मुखं कुर्वन्तु पश्चिमम्।' ततः वयं सीरियादेशम् आगताः, ततः वयं ज्ञातवन्तः यत् शौचालयाः किब्ला-मुखेन निर्मिताः सन्ति, अतः वयं तेभ्यः विमुखाः भूत्वा अल्लाहस्य क्षमायाचनां कृतवन्तः।
Hadith
Imam Abu Dawud : 9
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى عَنْ أَبِي زَيْدٍ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ أَبِي مَعْقِلٍ الْأَسَدِيِّ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَتَيْنِ بِبَوْلٍ أَوْ غَائِطٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَأَبُو زَيْدٍ هُوَ مَوْلَى بَنِي ثَعْلَبَةَ
अस्माकं [मूसा बिन् इस्माइल] इत्यस्मै कथितं यत् [वहैबः] यत् ['अमरु बिन् याह्या] अस्मान् [अबू जैद] इत्यस्मात् [अबू म'किल् अल असदी] इत्यस्मात् कथितवान् यत् सः अवदत्; अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अस्मान् शौचस्य वा मूत्रस्य वा समये किब्लाहद्वयस्य - मक्का-यरुशलेम-योः - सामना कर्तुं निषिद्धवान्। अबू दाऊदः अवदत्; अबु जैदः बानु थ'लाबाहस्य पूर्वदासः आसीत् ।
Hadith
Imam Abu Dawud : 10
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى عَنْ الْحَسَنِ بْنِ ذَكْوَانَ عَنْ مَرْوَانَ الْأَصْفَرِ قَالَرَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ ثُمَّ جَلَسَ يَبُولُ إِلَيْهَا فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَلَيْسَ قَدْ نُهِيَ عَنْ هَذَا قَالَ بَلَى إِنَّمَا نُهِيَ عَنْ ذَلِكَ فِي الْفَضَاءِ فَإِذَا كَانَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ شَيْءٌ يَسْتُرُكَ فَلَا بَأْسَ
[मुहम्मद बिन् याह्या बिन् फारिस्] अस्मान् [सफवान बिन् ईसा] [अल हसन बिन् ढाकन] इत्यस्मात् [मरवान अल अशफर] इत्यस्मात् अवदत् सः अवदत्; एकदा मया दृष्टं [इब्न उमर] किब्ला-अभिमुखं स्वस्य उष्ट्रं गुञ्जयति स्म, ततः सः उपविश्य तस्य सम्मुखं मूत्रं करोति स्म, ततः अहं पृष्टवान्; 'हे अबु अब्दुर्रहमान, किम् एतत् न निषिद्धम्?' सः प्रत्युवाच; 'आम्, परन्तु निषिद्धं यदि मुक्तस्थाने क्रियते, यदि भवतः किब्लायाः च मध्ये किमपि भवति यत् भवन्तं आच्छादयति तर्हि समस्या नास्ति' इति।
Hadith
Imam Abu Dawud : 11
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَلَقَدْ ارْتَقَيْتُ عَلَى ظَهْرِ الْبَيْتِ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لِحَاجَتِهِ
अस्मान् [अब्दुल्लाह बिन् मस्लामाह] इत्यनेन [मलिकात्] [याह्या बिन सईद] इत्यस्मात् [मुहम्मद बिन् याह्या बिन हब्बन इत्यस्मात्] [तस्य मातुलात् वसी' बिन् हब्बन इत्यस्मात्] [अब्दुल्लाह बिन् उमर] इत्यस्मात् कथितं यत् 'ननु, अहं एकदा एकस्य गृहस्य छतौ आरुह्य, अहं च अल्लाहस्य दूतं (स.अ.व.) दृष्टवान् अल्लाहस्य तस्य उपरि भवतु) यरुशलेमस्य सम्मुखे इष्टकाद्वये स्थित्वा आत्मानं निवारयन्।'
Hadith
Imam Abu Dawud : 12
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْحَقَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَنَهَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِبَوْلٍ فَرَأَيْتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْبَضَ بِعَامٍ يَسْتَقْبِلُهَا
अस्मान् [मुहम्मद बिन बशिशर] इत्यस्मै कथितं यत् [वहब बिन जरीर] यत् [मम पिता] अस्मान् अवदत् यत्: मया [मुहम्मद बिन इशहक्] [मुजाहिद] इत्यस्मात् [जाबिर बिन अब्दुल्लाह] इत्यस्मात् [अबन बिन् सालिह] इत्यस्मात् एकां हदीसं कथयति इति श्रुतम् यया उक्तं यत्: नबी (स.अ.व.) अस्मान् किब्लाहस्य सामना कर्तुं निषिद्धवान् मूत्रं कुर्वन् तदा अहं तं मृतस्य एकवर्षपूर्वं किब्लाहस्य सम्मुखं मूत्रं कुर्वन् दृष्टवान्।
Hadith
Imam Abu Dawud : 13
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ حَاجَةً لَا يَرْفَعُ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنْ الْأَرْضِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهُوَ ضَعِيفٌ قَالَ أَبُو عِيسَى الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بِهِ
[जुहैर बिन् हरब] अस्मान् अवदत् [वाकी'] अस्मान् [अल् अ'मासी] इत्यस्मात् [इब्न उमरतः] [एकस्य पुरुषस्य] तः अवदत् यत् यदा नबी (स.अ.व.) आत्मनः निवृत्तिम् इच्छति तदा सः यावत् भूमौ समीपे न भवति तावत् यावत् स्ववस्त्राणि न उत्थापयिष्यति। अबु दाऊदः अवदत्; [अब्दुस्सलम बिन् हरब] [अल अ'मासी] इत्यस्मात् [अनस बिन् मलिक] इत्यस्मात् कथितवान्, परन्तु सः -अल अ'मासी- दुर्बलः अस्ति। अबु ईसा अर रामली उक्तवान्; अहमद बिन् अल वालिद् अस्मान् अवदत्, अम्रु बिन् औन अस्मान् अवदत्, अब्दुस्सलमः अस्मान् एतस्य हदीसस्य विषये सूचितवान्।
Hadith
Imam Abu Dawud : 14
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ عِيَاضٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَخْرُجْ الرَّجُلَانِ يَضْرِبَانِ الْغَائِطَ كَاشِفَيْنِ عَنْ عَوْرَتِهِمَا يَتَحَدَّثَانِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَمْقُتُ عَلَى ذَلِكَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا لَمْ يُسْنِدْهُ إِلَّا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ
अस्मान् [उबैदुल्लाह बिन् उमर बिन् मैसाराह] इत्यस्मै कथितं यत् [इब्न महदी] अस्मान् [इक्रिमा बिन् अम्मर] [याह्या बिन् अबू कथिर] इत्यस्मात् [हिलाल बिन् इयद्] इत्यस्मात् कथितवान् यः अवदत् मम [अबू सईद] इत्यस्मै कथितं यत् सः अवदत्; मया श्रुतं यत् अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) इत्यस्य वचनं यत् - 'द्वौ पुरुषौ स्वस्य निजभागं उजागरयन् शौचालयं न गत्वा ततः परस्परं वार्तालापं कर्तुं न अर्हति, यतः परमात्मा अल्लाहः तत् द्वेष्टि।' अबू दाऊदः अवदत्; अस्य वाक्यस्य इक्रिमाह बिन् अम्मर इत्यस्मात् विहाय संक्रमणशृङ्खला नास्ति।
Hadith
Imam Abu Dawud : 15
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ وَأَبُو بَكْرِ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الضَّحَّاكِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَمَرَّ رَجُلٌ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَغَيْرِهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَيَمَّمَ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ
अबूशैबाहस्य पुत्रौ [उस्मान] [अबू बकर] च अस्मान् प्रति कथितं यत् ते अवदन् यत् [उमर बिन सअद्] इत्यस्मात् [सूफ्यान्] इत्यस्मात् [अध दहक बिन् उस्मान्] इत्यस्मात् [नफी'] इत्यस्मात् [इब्न उमर] इत्यस्मात् [इब्न उमर] इत्यस्मात् यः अवदत्: एकः पुरुषः नबी (स.अ.व.) इत्यस्य समीपं गतः यदा सः अवदत् मूत्रं कुर्वन् आसीत्, सः पुरुषः तं अभिवादितवान्, परन्तु सः अभिवादनं न प्रत्यागच्छत्। अबू दाऊदः अवदत् - इब्न उमर इत्यादिभ्यः कथितं यत् नबी (स.अ.व.) तायम्मुम् अकरोत्, ततः सः तस्य पुरुषस्य अभिवादनं प्रत्यागच्छत्।
Hadith
Imam Abu Dawud : 16
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ حُضَيْنِ بْنِ الْمُنْذِرِ أَبِي سَاسَانَ عَنْ الْمُهَاجِرِ بْنِ قُنْفُذٍ أَنَّهُأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى تَوَضَّأَ ثُمَّ اعْتَذَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ إِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أَذْكُرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا عَلَى طُهْرٍ أَوْ قَالَ عَلَى طَهَارَةٍ
अस्मान् [मुहम्मद बिन् अल-मुथन्ना] इत्यनेन, [अब्दुल अ'ला] इत्यस्मात्, [सैइड्] इत्यस्मात्, [कतादाहतः], [अल-हसनात्], [हुदैन बिन् अल-मुन्धीर अबी सासान] इत्यस्मात्, [अल-मुहाजिर बिन् कुन्फुद्ज्] इत्यनेन उक्तं यत् सः एकदा नबी (स.अ.व.) इत्यनेन सह मिलितवान् यदा सः आसीत् मूत्रं कृत्वा अभिवादितवान्, परन्तु सः यावत् आचमनं न कृतवान् तावत् अभिवादनं न प्रत्यागच्छत्, ततः सः क्षमायाचनां कृत्वा अवदत् यत् - 'ननु शुद्धतायाः अवस्थां विना अल्लाहस्य नाम उल्लेखयितुं मम न रोचते।
Hadith
Imam Abu Dawud : 17
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَالِدِ بْنِ سَلَمَةَ يَعْنِي الْفَأْفَاءَ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ أَحْيَانِهِ
[मुहम्मद बिन् अल 'अला] अस्मान् [इब्न अबी ज़`इदाह] [तस्य पितुः] [खालिद् बिन् सलामाह] इत्यस्मात्, अर्थात् अल फ`फा] इत्यस्मात् [अल बाहिय] इत्यस्मात् [उर्वाह] इत्यस्मात् [ऐशा] इत्यस्मात् अवदत् सा अवदत्; अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) प्रत्येकं परिस्थितौ अल्लाह-अज्जा व जल्ला इत्यस्य सदैव स्मरणं करोति स्म ।
Hadith
Imam Abu Dawud : 18
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الْحَنَفِيِّ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ وَضَعَ خَاتَمَهُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ وَإِنَّمَا يُعْرَفُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ ثُمَّ أَلْقَاهُ وَالْوَهْمُ فِيهِ مِنْ هَمَّامٍ وَلَمْ يَرْوِهِ إِلَّا هَمَّامٌ
अस्मान् प्रति [नशर् बिन् अली] [अबू अली अल हनाफी] इत्यस्मात् [हम्माम] इत्यस्मात् [इब्न जुरैज] इत्यस्मात् [अज ज़ुह्री] इत्यस्मात् [अनस] इत्यस्मात् कथितवान् यत् सः अवदत् यत् यदा नबी (स.अ.व.) शौचालयं गन्तुम् इच्छति स्म तदा सः स्वस्य वलयम् उद्धृत्य गच्छति स्म। अबू दाऊदः अवदत्- एषा मुनकरहदीसः अस्ति, यदा तु [इब्न जुरैज] इत्यस्मात् [जियाद बिन् साआद] इत्यस्मात् [अज ज़ुह्री] इत्यस्मात् [अनस] इत्यस्मात् यत् ज्ञायते तत् अस्ति यत् नबी (स.अ.व.) रजतस्य वलयम् धारयति स्म ततः सः तत् क्षिप्तवान्। अत्र त्रुटिः हम्मामतः अस्ति, इयं हदीसः हम्ममतः विहाय न कथिता।
Hadith
Imam Abu Dawud : 19
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى قَبْرَيْنِ فَقَالَ إِنَّهُمَا يُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا هَذَا فَكَانَ لَا يَسْتَنْزِهُ مِنْ الْبَوْلِ وَأَمَّا هَذَا فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ثُمَّ دَعَا بِعَسِيبٍ رَطْبٍ فَشَقَّهُ بِاثْنَيْنِ ثُمَّ غَرَسَ عَلَى هَذَا وَاحِدًا وَعَلَى هَذَا وَاحِدًا وَقَالَ لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا قَالَ هَنَّادٌ يَسْتَتِرُ مَكَانَ يَسْتَنْزِهُحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ كَانَ لَا يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ يَسْتَنْزِهُ
[जुहैर बिन् हरब] तथा [हन्नाद् बिन् अस सारी] उभौ अवदताम्; [वाकी'] अस्मान् अवदत् यत् [अल् अ'माश] अस्मान् अवदत् यत् सः अवदत्; मया [मुजाहिदः] [तवूस्] इत्यस्मात् [इब्न अब्बास] इत्यस्मात् कथयति इति श्रुतवान् यः अवदत्; नबी (स.अ.व.) द्वयोः कब्रयोः समीपं गत्वा अवदत् - 'ननु उभौ अपि दण्डं प्राप्यते, उभौ अपि महत् पापस्य दण्डं न प्राप्नुवन्ति।' अस्य तु मूत्रात्मशुद्धत्वात्, अयं च नाममिमहेन गमनात्।' अथ कस्मैचित् आर्द्रं खजूरशाखां गृहीत्वा ततः द्विधा विभज्य ततः अस्मिन् चितायां रोप्य अन्यं चितायां रोपितवान् इति आज्ञापयत्- 'यावत् न शुष्यति तावत् तयोः द्वयोः अपि शमनं भवतु' इति। हन्नादः यस्तन्जिः स्थाने यस्तातिर् इति शब्देन कथितवान्। अस्मान् [उस्मान बिन् अबू शैबाह] इत्यनेन, [जरीरतः], [मंशुरात्], [मुजाहिदात्], [इब्न अब्बासात्], नबी (स.अ.व.) इत्यस्मात्, यः उपर्युक्तस्य इव उक्तवान् - 'सः स्वस्य मूत्रात् स्वं न आच्छादितवान्' इति उक्तवान्, यदा तु मुअविया अवदत् - 'सः शुद्धिं न कृतवान् स्वयं' इति ।
Hadith
Imam Abu Dawud : 20
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَسَنَةَ قَالَانْطَلَقْتُ أَنَا وَعَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ دَرَقَةٌ ثُمَّ اسْتَتَرَ بِهَا ثُمَّ بَالَ فَقُلْنَا انْظُرُوا إِلَيْهِ يَبُولُ كَمَا تَبُولُ الْمَرْأَةُ فَسَمِعَ ذَلِكَ فَقَالَ أَلَمْ تَعْلَمُوا مَا لَقِيَ صَاحِبُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا إِذَا أَصَابَهُمْ الْبَوْلُ قَطَعُوا مَا أَصَابَهُ الْبَوْلُ مِنْهُمْ فَنَهَاهُمْ فَعُذِّبَ فِي قَبْرِهِقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مَنْصُورٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ جِلْدِ أَحَدِهِمْ و قَالَ عَاصِمٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَسَدِ أَحَدِهِمْ
मुसद्दादः अस्मान् प्रति वर्णितवान्, अब्दुलवाहिद् बिन् जियादः अस्मान् प्रति वर्णितवान्, अल अ'माशः अस्मान् जैद बिन वहब इत्यस्मात् अब्दुररहमान बिन् हसनाह इत्यस्मात् कथितवान्, सः अवदत्: अहं अम्र बिन् अल अश इत्यनेन सह अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) समीपं गतः, ततः सः कवचं गृहीत्वा बहिः आगतः, ततः तया आच्छादितवान् मूत्रं च कृतवान्। अतः वयं अवदमः - पश्यतु सः मूत्रं कुर्वती इव मूत्रं कृतवान्' इति। भविष्यद्वादिः तत् श्रुत्वा अवदत्- 'किं भवन्तः न जानन्ति यत् इस्राएल-सन्ततिषु कश्चन किं प्राप्तवान्? पूर्वं यदा इस्राएलस्य सन्तानाः मूत्रेण स्पृष्टाः भवन्ति स्म तदा ते मूत्रेण स्पृष्टं भागं छिनन्ति स्म, ततः सः व्यक्तिः तान् तत् कर्तुं निषेधं करोति स्म, अतः सः स्वस्य चितायां दण्डितः भवति स्म अबू दाऊदः अवदत्; मंशुरः अबु मूसातः अबू वायल् इत्यस्मात् अस्य हदीसस्य विषये अवदत्, सः उल्लेखितवान्; -तेषु एकस्य त्वक् स्पृष्टे इति यावत् । यदा [‘असिमः] [अबू व`इल] इत्यस्मात् [अबू मूसा] इत्यस्मात् नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्मात् अवदत्, तदा सः अवदत् - 'तेषु एकस्य शरीरम्'।
