Imam Abu Dawud : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا ذَهَبَ الْمَذْهَبَ أَبْعَدَ
L’è stà dì a nun [Abdullah bin Maslamah bin Qa’nab al Qa’nabi] che g’ha dì a nun [Abdul Aziz, cioè bin Muhammad] de [Mahomed, cioè bin Amru] de [Abu Salamah] de [Al Mughirah bin Syu’bah] che quand el prufeta g’ha dit a lù. l’è restà luntan.
Imam Abu Dawud : 2
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ الْبَرَازَ انْطَلَقَ حَتَّى لَا يَرَاهُ أَحَدٌ
[Musaddad bin Musarhad] g’ha dì che [Isa bin Yunus] g’ha dì [Isma’il bin Abdul Malik] de [Abu az Zubair] de [Jabir bin Abdullah] che quand el prufeta vureeva alleviàs, l’è nà via fin che nissun l’è stà.
Imam Abu Dawud : 3
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا أَبُو التَّيَّاحِ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ الْبَصْرَةَ فَكَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي مُوسَى فَكَتَبَ عَبْدُ اللَّهِ إِلَى أَبِي مُوسَى يَسْأَلُهُ عَنْ أَشْيَاءَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ أَبُو مُوسَى إِنِّي كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَأَرَادَ أَنْ يَبُولَ فَأَتَى دَمِثًا فِي أَصْلِ جِدَارٍ فَبَالَ ثُمَّ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَبُولَ فَلْيَرْتَدْ لِبَوْلِهِ مَوْضِعًا
L’ha diit [Musa bin Isma’il] l’ha diit [Hammad] l’ha diit [Abu At Tayyah] l’ha diit; Dopu avegh dit [un Shaykh] g’ha dit; Quand Abdullah bin Abbas l’è rivà a Basrah, quand che g’ha cuntà l’hadith de [Abu Musa], Abdullah g’ha scrivü una letra a Abu Musa per dumandal de tanti ròbb. Donca Abu Musa g’ha scrivuu una letra a luu - en rispòsta -, infatt l’eri cunt el Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam un dì, e lü vureeva urinà, inscì l’è nà en un sit cun terra morbida in del fond del mür, e dopu g’ha dì: 'Se vun de vuuter vœur urinà in gir. urinar denter'.
Imam Abu Dawud : 4
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَعَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ قَالَ عَنْ حَمَّادٍ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ و قَالَ وُهَيْبٌ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَمْرٍو يَعْنِي السَّدُوسِيَّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ هُوَ ابْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ شُعْبَةُ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ
G’ha dì che [Musaddad bin Musarhad] g’ha dì [Hammad bin Zaid] e [Abdul Warits] de [Abdul Aziz bin Shuhaib] de [Anas] g’ha dì; El Rasulullah, quand che vureeva entrà in del gabinett - lü - Musaddad - g’ha cuntà de Hammad - g’ha dit: “O Allah, cerco rifugio en ti”, mentre chel che g’ha cuntà de Abdul Harith - g’ha dit: “Cerco rifugio in Allah di diavul maschi e di dònn”. Abu Dawud l’ha dit; Syu'bah g’ha cuntà de Abdul Aziz - cun lafazh -; “O Allah, ancamò cerco rifugi in Ti”, en un’oltra ocasiun g’ha cuntà -cun lafazh-; “Cerco rifugio in Allah”, e Wuhaib l’ha dit; “Che el cerca rifugi in Allah”. G’ha cuntà a nun [Al Hasan bin Amru, cioè As Sadusi] g’ha cuntà a nun [Waki’] de [Syu’bah] de [Abdul Aziz, cioè Ibn Shuhaib] de [Anas] cun la lafazh de chestu hadith, lü -Syu’bah- g’ha cuntà -el la Abdulzhiz- cun; “O Allah, infatt cerco rifugio in Ti”. Shu'ba l'ha dit; Abdul Aziz in d’un’oltra ocasiun g’ha cuntà -cun lafazh-; “Cerco rifugio in Allah”.
Imam Abu Dawud : 5
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ النَّضِرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ هَذِهِ الْحُشُوشَ مُحْتَضَرَةٌ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْخَلَاءَ فَلْيَقُلْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِ
El g’ha dit [Amru bin Marzuq] che g’ha dit [Syu’bah] de [Qatadah] de [un Nadhr bin Anas] de [Zaid bin Arqam] de Rasulullah, g’ha dit: “Efetivament, el sit indué se defeca l’è frequentà de lù, donca quand che l’è frequentà de lù, donca quand che l’è frequentà de lü; "Cerco rifugi in Allah dai diavol masqil e dei diavol femine."
Imam Abu Dawud : 6
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَلْمَانَ قَالَقِيلَ لَهُ لَقَدْ عَلَّمَكُمْ نَبِيُّكُمْ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى الْخِرَاءَةَ قَالَ أَجَلْ لَقَدْ نَهَانَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ وَأَنْ لَا نَسْتَنْجِيَ بِالْيَمِينِ وَأَنْ لَا يَسْتَنْجِيَ أَحَدُنَا بِأَقَلَّ مِنْ ثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ أَوْ نَسْتَنْجِيَ بِرَجِيعٍ أَوْ عَظْمٍ
G’ha dit [Musaddad bin Musarhad] g’ha dit [Abu Mu’awiyah] de [al A’masy] de [Ibrahim] de [Abdurrahman bin Yazid] de [Salman] che g’ha dit; g’ha dit; “Per daver el to Profeta t’ha insegnà tüt fin a la defecaziun?” Salman l’ha rispost; “L’è vera, lü sallallaahu ‘alaihi wasallam g’ha proibì de afruntà la Qibla quand defechem o urinem, inscì de pregar no cun la man destra, inscì de pregar no cun menu de tri sass, o de pregar cun ledam o oss di animai’.
Imam Abu Dawud : 7
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا أَنَا لَكُمْ بِمَنْزِلَةِ الْوَالِدِ أُعَلِّمُكُمْ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْغَائِطَ فَلَا يَسْتَقْبِلْ الْقِبْلَةَ وَلَا يَسْتَدْبِرْهَا وَلَا يَسْتَطِبْ بِيَمِينِهِ وَكَانَ يَأْمُرُ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ وَيَنْهَى عَنْ الرَّوْثِ وَالرِّمَّةِ
G’ha dit [Abdullah bin Muhammad un Nufaili] g’ha dit [Ibnul Mubarak] de [Muhammad bin Ajlan] de [al Qa’qa’ bin Hakim] de [Abu Salih] de [Abu Hurairah] che g’ha dit; El Rasulullah l’ha dit: “Effetivament, mi son per ti sultant cuma la posiziun de un genitur, te insegni; Quand vun de vun de vun al vœl far l’urina, varda miga a la Qibla, g’ha miga voltad la spala, e fa miga el ritual cond la man destra.” E g’ha anca urdinà de pregar cun tri sass, e g’ha proibì de pregar cun ledam di animai e oss umid.
Imam Abu Dawud : 8
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ رِوَايَةًقَالَ إِذَا أَتَيْتُمْ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بَوْلٍ وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُوافَقَدِمْنَا الشَّامَ فَوَجَدْنَا مَرَاحِيضَ قَدْ بُنِيَتْ قِبَلَ الْقِبْلَةِ فَكُنَّا نَنْحَرِفُ عَنْهَا وَنَسْتَغْفِرُ اللَّهَ
El g’ha dit [Musaddad bin Musarhad] che g’ha dit [Sufyan] de [az Zuhri] de ['Atha' bin Yazid al Laitsi] de [Abu Ayyub] che g’ha cuntà del Rasulullah, g’ha dit: 'Quand se va in d’un sit per fà la facia e minga fà l’urina, est o ovest'. Poeu sem rivà en Siria, e sem truvà che i sit per la defecaziun l’eran stà costruì de front a la Qibla, inscì sem voltà via e g’hem dumandà al perdun a Allah.
Imam Abu Dawud : 9
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى عَنْ أَبِي زَيْدٍ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ أَبِي مَعْقِلٍ الْأَسَدِيِّ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَتَيْنِ بِبَوْلٍ أَوْ غَائِطٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَأَبُو زَيْدٍ هُوَ مَوْلَى بَنِي ثَعْلَبَةَ
L’ha diit [Musa bin Isma’il] l’ha diit [Wuhaib] l’ha diit [Amru bin Yahya] de [Abu Zaid] de [Abu Ma’qil Al Asadi] l’ha diit; El Profeta g’ha proibì de afruntà i dü Qibla - la Mecca e el Baitul Maqdis - quand se defeca o se urina. Abu Dawud l’ha dit; Abu Zaid ‘l ira un ex sahaya dei Banu Tsa'labah.
Imam Abu Dawud : 10
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى عَنْ الْحَسَنِ بْنِ ذَكْوَانَ عَنْ مَرْوَانَ الْأَصْفَرِ قَالَرَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ ثُمَّ جَلَسَ يَبُولُ إِلَيْهَا فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَلَيْسَ قَدْ نُهِيَ عَنْ هَذَا قَالَ بَلَى إِنَّمَا نُهِيَ عَنْ ذَلِكَ فِي الْفَضَاءِ فَإِذَا كَانَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ شَيْءٌ يَسْتُرُكَ فَلَا بَأْسَ
G’ha dì che [Muhammad bin Yahya bin Faris] g’ha dì che [Shafwan bin Isa] de [Al Hasan bin Dzakwan] de [Marwan Al Ashfar] g’ha dì; Una volta g’ho vist [Ibn Umar] el sò camel che vardava vers la Qibla, e dopu l’è settà giò e g’ha urinà menter el vardava, e dopu g’ho dumandà; “O Abu Abdurrahman, l’è minga vietà?” El g’ha rispost; “L’è giüst, ma l’è vietà se el fàs en un sit averto, se g’he quaicoss che te quatta intra te e la Qibla, alura va ben”.
Imam Abu Dawud : 11
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَلَقَدْ ارْتَقَيْتُ عَلَى ظَهْرِ الْبَيْتِ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لِحَاجَتِهِ
Dopu avegh cuntà [Abdullah bin Maslamah] de [Malik] de [Yahya bin Sa’id] de [Muhammad bin Yahya bin Habban] de [sò ziu, Wasi’ bin Habban] de [Abdullah bin Umar] g’ha dì; “Efetivament, una volta sun salì sül ticc de una cà, e dopu g’ho vist el Rasulullah sü dü madun che vardavan a Baitul Maqdis in del stato de defecaziun”.
Imam Abu Dawud : 12
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْحَقَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَنَهَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِبَوْلٍ فَرَأَيْتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْبَضَ بِعَامٍ يَسْتَقْبِلُهَا
L’ha diit [Muhammad bin Basyyar] l’ha diit [Wahb bin Jarir] l’ha diit [al me pà] qe l’ha diit; Una volta g’ho sentid [Mahomed bin Ishaq] cuntà un hadith de [Aban bin Salih] de [Mujahid] de [Jabir bin Abdullah] che g’ha dit; Nabiyullah g’ha proibì de afruntà la Qibla quand fasem l’urina, e dopu l’ho vist un an prima de murì, urinand vers la Qibla.
Imam Abu Dawud : 13
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ حَاجَةً لَا يَرْفَعُ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنْ الْأَرْضِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهُوَ ضَعِيفٌ قَالَ أَبُو عِيسَى الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بِهِ
L’è stà dì a nun [Zuhair bin Harb] che g’ha dì [Waki’] de [Al A’masy] de [un òmm] de [Ibn Umar] che el Profeta quand che vureeva alleviàs, g’ha minga levà sü i vestì fin quand l’era visin a la terra. Abu Dawud l’ha dit; Narrad da [Abdussalam bin Harb] da [Al A'masy] da [Anas bin Malik], ma luu -Al A'masy- dha'if. Abu Isa Ar Ramli l’ha dit; G’ha dit che Ahmad bin Al Walid g’ha dit che Amru bin Aun g’ha dit a Abdussalam cun chestu hadith.
Imam Abu Dawud : 14
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ عِيَاضٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَخْرُجْ الرَّجُلَانِ يَضْرِبَانِ الْغَائِطَ كَاشِفَيْنِ عَنْ عَوْرَتِهِمَا يَتَحَدَّثَانِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَمْقُتُ عَلَى ذَلِكَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا لَمْ يُسْنِدْهُ إِلَّا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ
L’ha diit [Ubaidullah bin Umar bin Maisarah] l’ha diit [Ibnu Mahdi] l’ha diit [Ikrimah bin Ammar] de [Yahya bin Abu Kathir] de [Hilal bin 'Iyadh] l’ha diit; Dopu avegh dit a mi [Abu Sa'id] g’ha dit; Una volta g’ho sentid el Messagger de Allah (pace e benediziun de Allah sü de lù) dì: “Lassà minga che dü òmm van en un sit per defecar menter tüt e dü g’han i luur part privà espost, e dopu parlan, perché ancamò Allah ‘azza wajalla l’odia’. Abu Dawud l’ha dit; Chesta fras l’è minga stada pronunciada senza Ikrimah bin Ammar.
Imam Abu Dawud : 15
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ وَأَبُو بَكْرِ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الضَّحَّاكِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَمَرَّ رَجُلٌ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَغَيْرِهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَيَمَّمَ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ
L’è stà dit che [Uthman] e [Abu Bakr], tüt i dü fiœui de Abu Syaibah, g’han dì; G’ha dit [Umar bin Sa’d] de [Sufyan] de [Adh Dhahhak bin Uthman] de [Nafi’] de [Ibn Umar] che g’ha dit; G’hera una volta un omm che l’era passà dal Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam quand che l’era drée a urinà, e dopu l’òmm g’ha dit ciao, ma g’ha minga rispost al sò salud. Abu Dawud l’ha dit; L’è stà cuntà de Ibn Umar e de olter, che quand el Profeta g’ha fatt el tayammum, alura g’ha rispost al salut del òmm.
Imam Abu Dawud : 16
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ حُضَيْنِ بْنِ الْمُنْذِرِ أَبِي سَاسَانَ عَنْ الْمُهَاجِرِ بْنِ قُنْفُذٍ أَنَّهُأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى تَوَضَّأَ ثُمَّ اعْتَذَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ إِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أَذْكُرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا عَلَى طُهْرٍ أَوْ قَالَ عَلَى طَهَارَةٍ
G’ha dì che [Muhammad bin al Mutsanna] g’ha dì [Abdul A’la] g’ha dì [Sa’id] de [Qatadah] de [Al Hasan] de [Hudhain bin Al Mundzir Abi Sasan] de [Al Muhajir bin Qunfudz] che una volta g’ha incuntrà el Profeta che l’era drée a dì che l’era drée a dì che l’era drée a dì. Profeta, ma g’ha minga rispost al sò salud fin quand g’ha fatt l’abluziun, pœu g’ha dumandà scusa e g’ha dì: “Efetivament, me pias minga menziunar el nomm de Allah Ta’ala se l’è minga pur”.
Imam Abu Dawud : 17
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَالِدِ بْنِ سَلَمَةَ يَعْنِي الْفَأْفَاءَ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ أَحْيَانِهِ
G’ha dit che [Muhammad bin Al 'Ala] g’ha dit che [Ibn Abi Zaidah] de [sò pà] de [Khalid bin Salamah, cioè Al Fafa] de [Al Bahiy] de [Urwah] de [Aisyah] g’ha dit; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam semper dhikr de Allah 'azza wajalla in tüt i cundiziun indué l’era.
Imam Abu Dawud : 18
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الْحَنَفِيِّ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ وَضَعَ خَاتَمَهُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ وَإِنَّمَا يُعْرَفُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ ثُمَّ أَلْقَاهُ وَالْوَهْمُ فِيهِ مِنْ هَمَّامٍ وَلَمْ يَرْوِهِ إِلَّا هَمَّامٌ
G’ha dit [Nashr bin Ali] de [Abu Ali Al Hanafi] de [Hammam] de [Ibn Juraij] de [Az Zuhri] de [Anas] che g’ha dit; Quand el Profeta g’ha vuuu entrà in del gabinett, g’ha tirà via el sò anel. Abu Dawud l’ha dit; Chestu l’è un hadith malvagi, menter chel che se sa de [Ibn Juraij] de [Ziyad bin Sa’ad] de [Az Zuhri] de [Anas] l’è che el Profeta g’ha duperà un anel d’argent e dopu g’ha butà via. L’error chichinsci l’è del Hammam, e chestu hadith l’è minga stà narrad senza l’Hammam.
Imam Abu Dawud : 19
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى قَبْرَيْنِ فَقَالَ إِنَّهُمَا يُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا هَذَا فَكَانَ لَا يَسْتَنْزِهُ مِنْ الْبَوْلِ وَأَمَّا هَذَا فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ثُمَّ دَعَا بِعَسِيبٍ رَطْبٍ فَشَقَّهُ بِاثْنَيْنِ ثُمَّ غَرَسَ عَلَى هَذَا وَاحِدًا وَعَلَى هَذَا وَاحِدًا وَقَالَ لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا قَالَ هَنَّادٌ يَسْتَتِرُ مَكَانَ يَسْتَنْزِهُحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ كَانَ لَا يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ يَسْتَنْزِهُ
G’ha dit [Zuhair bin Harb] e [Hannad bin As Sari] che tüt i dü g’han dì; L’ha diit [Waki’] l’ha diit [Al A’masy] qe l’ha diit; Ho sentid [Mujahid] dir de [Thawus] de [Ibn Abbas] che g’ha dit; El Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam una volta l’è passà de dü tomb e l’ha dit: “Efetivament, tüt i dü sun punì, e tüt i dü sun minga punì per i peccaa grand. Per quant riguarda quest, l’è stà perché el se purificava no di urin, mentre quest, perché el caminava cun la namimah’. Poeu g’ha urdinà a quaivun de ciapà un ram de dat umid, e dopu tajal a mità, e dopu g’ha piantà en chesta tomba e g’ha piantà un en un’oltra tomba, e g’ha dì: “Sperem che pœu schizar tüt e dü fin che sun minga sücc”. Hannad l’ha narrad cond el lafazh yastatir ind el post de yastanzih. G’ha dit [Uthman bin Abu Syaibah] g’ha dit [Jarir] de [Mansur] de [Mujahid] de [Ibn Abbas] del Profeta, che significa la parolla de sora, g’ha dit; 'el se cupriva no de urinar', mentre Mu'awiyah diseva; ‘l’è miga pur’.
Imam Abu Dawud : 20
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَسَنَةَ قَالَانْطَلَقْتُ أَنَا وَعَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ دَرَقَةٌ ثُمَّ اسْتَتَرَ بِهَا ثُمَّ بَالَ فَقُلْنَا انْظُرُوا إِلَيْهِ يَبُولُ كَمَا تَبُولُ الْمَرْأَةُ فَسَمِعَ ذَلِكَ فَقَالَ أَلَمْ تَعْلَمُوا مَا لَقِيَ صَاحِبُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا إِذَا أَصَابَهُمْ الْبَوْلُ قَطَعُوا مَا أَصَابَهُ الْبَوْلُ مِنْهُمْ فَنَهَاهُمْ فَعُذِّبَ فِي قَبْرِهِقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مَنْصُورٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ جِلْدِ أَحَدِهِمْ و قَالَ عَاصِمٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَسَدِ أَحَدِهِمْ
L’ha diit [Musaddad] l’ha diit [Abdulwahid bin Ziyad] l’ha diit [Al A’masy] de [Zaid bin Wahb] de [Abdurrahman bin Hasanah] l’ha diit; Una volta son nà cun Amru bin Al Ash per incuntrar el Rasulullah, e dopu l’è vegnuu fœura cunt un scudo, e dopu el s’è cupert cun chel scudo e l’è stà urinà. Donca disem; “Varda, lü fa urina cuma una dòna.” El Profeta l’ha sentid quest, e l’ha dit: “Savet minga quel che g’ha ricevü un di Fiœi de Israel? In del pasà, quand i fiœui de Israel l’eran espost a l’urina, tajavan via la part che l’era macchiada cun l’urina, e dopu la persuna g’haveva proibì de fär chestchi, inscì l’eran punì in di luur tomb”. Abu Dawud l’ha dit; [Mansur] l’ha diit de [Abu Wa’il] de [Abu Musa] a proposet de qest hadith, l’ha menzionad; -Cioè, se el toca la pel de vun de lor. Intant ['Ashim] g'ha dit de [Abu Wa'il] de [Abu Musa] del Profeta, g'ha dit: 'El corp de vun de lor'.