Imam Abu Dawud : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا ذَهَبَ الْمَذْهَبَ أَبْعَدَ
Bizə [Abdullah ibn Məsləmə ibn Qənəb əl-Qənəbi] bizə [Əbdul-Əziz, yəni ibn Məhəmməd]dən [Məhəmməd ibn Əmru]dan [Əbu Sələmə]dən [Əl-Muğirə ibn Şuəbə] nəql etmişdir ki, Peyğəmbər - sallallahu aleyhi və səlləm - tualetə getmək istədikdə uzaq durardı.
Imam Abu Dawud : 2
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ الْبَرَازَ انْطَلَقَ حَتَّى لَا يَرَاهُ أَحَدٌ
[Müsəddad bin Musarhad] bizə [İsa bin Yunus] bizə [İsmayıl bin Əbdül Malik]dən [Əbu əz-Zubeyr]dən [Cabir bin Abdullah] nəql etmişdir ki, Peyğəmbər -səlləllahu aleyhi və səlləm- özünün tualetini etmək istədikdə, heç kim onu görməyənə qədər gedib gedərdi.
Imam Abu Dawud : 3
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا أَبُو التَّيَّاحِ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ الْبَصْرَةَ فَكَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي مُوسَى فَكَتَبَ عَبْدُ اللَّهِ إِلَى أَبِي مُوسَى يَسْأَلُهُ عَنْ أَشْيَاءَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ أَبُو مُوسَى إِنِّي كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَأَرَادَ أَنْ يَبُولَ فَأَتَى دَمِثًا فِي أَصْلِ جِدَارٍ فَبَالَ ثُمَّ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَبُولَ فَلْيَرْتَدْ لِبَوْلِهِ مَوْضِعًا
Bizə [Musa ibn İsmayıl] bizə [Hammad] bizə [Əbu Təyyə] danışdığını söylədikdən sonra o dedi: Bizə [şeyxə] danışdıqdan sonra o dedi: Abdullah ibn Abbas Bəsrəyə gəldikdə, [Əbu Musadan] hədis nəql etdikdə, Abdullah Əbu Musaya bir neçə şey haqqında soruşmaq üçün məktub yazdı. Əbu Musa ona cavab olaraq bir məktub yazdı: Əslində mən bir gün Rəsulullahın (sallallahu aleyhi və səlləm) yanında idim və o, sidiyə getmək istədi, ona görə də divarın dibində yumşaq torpaq olan bir yerə getdi və o, (sallallahu aleyhi və səlləm) dedi: “Əgər sizdən biri sidiyə getmək istəsə, sidiyə getmək üçün yumşaq torpaq olan bir yer axtarsın”.
Imam Abu Dawud : 4
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَعَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ قَالَ عَنْ حَمَّادٍ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ و قَالَ وُهَيْبٌ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَمْرٍو يَعْنِي السَّدُوسِيَّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ هُوَ ابْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ شُعْبَةُ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ
Bizə [Müsəddad bin Musarhad] bizə [Həmməd bin Zeyd] və [Əbdül Varits] [Əbdül Əziz bin Şuheyb]-dən [Ənəs]-dən nəql etmişdir: Rəsulullah (s.a.v.) tualetə girmək istədikdə - o - Müsəddad - Həmməddən nəql etmişdir - o dedi: "Ey Allahım, həqiqətən, Sənə sığınıram" - Əbdül Harisdən nəql etdiyini isə dedi: "Erkək və dişi şeytanlardan Allaha sığınıram". Əbu Davud dedi: Şüəbə Əbdül Əzizdən - ləfəz ilə - rəvayət etmişdir; "Ey Allahım, həqiqətən, Sənə sığınıram", başqa bir halda isə - ləfəz ilə - rəvayət etmişdir: "Allaha sığınıram" və Vüheyb dedi: "Qoy Allaha sığınsın". Bizə [Həsən ibn Əmru, yəni Əs Sədusi] bizə [Vəki]-ni [Syuəbədən], [Əbdül-Əzizdən, yəni İbn Şuheybdən] [Ənəsdən] bu hədisin sözləri ilə nəql etmişdir. O, -Syuəbə- Əbdül-Əzizdən aşağıdakı sözlərlə rəvayət etmişdir: “Allahım, həqiqətən, mən Sənə sığınıram”. Syuəbə dedi: Əbdül-Əziz başqa bir dəfə isə “Allaha sığınıram” sözləri ilə rəvayət etmişdir.
Imam Abu Dawud : 5
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ النَّضِرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ هَذِهِ الْحُشُوشَ مُحْتَضَرَةٌ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْخَلَاءَ فَلْيَقُلْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِ
Bizə [Əmru bin Mərzuq] bizə [Syuəbə]dən [Qatadadan], [ən Nəzr bin Ənəsdən] [Zeyd bin Ərqamdan] rəvayət edir ki, Rəsulullah sallallahu aleyhi və səlləm belə dedi: “Həqiqətən, nəcis etdiyiniz yerdə şeytanlar olur, ona görə də sizdən biri tualetə getdikdə desin: “Erkək və dişi şeytanlardan Allaha sığınıram”.
Imam Abu Dawud : 6
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَلْمَانَ قَالَقِيلَ لَهُ لَقَدْ عَلَّمَكُمْ نَبِيُّكُمْ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى الْخِرَاءَةَ قَالَ أَجَلْ لَقَدْ نَهَانَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ وَأَنْ لَا نَسْتَنْجِيَ بِالْيَمِينِ وَأَنْ لَا يَسْتَنْجِيَ أَحَدُنَا بِأَقَلَّ مِنْ ثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ أَوْ نَسْتَنْجِيَ بِرَجِيعٍ أَوْ عَظْمٍ
[Müsəddad bin Musarhad] bizə [Əbu Müaviyə] [əl-Əməş]dən [İbrahim]dən [Əbdürrəhman bin Yezid] [Salman]dan rəvayət etdi; ona deyildi: “Həqiqətən də, Peyğəmbərin sənə hər şeyi, hətta nəcis etməyi belə öyrədib?” Salman cavab verdi: “Bəli, o (Allahın ona salavatı və salamı olsun) bizə nəcis və ya sidik ifraz edərkən qibləyə üz tutmağı, sağ əllə istia etməyi, üç daşdan az istia etməməyi və ya heyvan peyinindən və ya sümüklərindən istifadə etməyi qadağan etdi.”
Imam Abu Dawud : 7
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا أَنَا لَكُمْ بِمَنْزِلَةِ الْوَالِدِ أُعَلِّمُكُمْ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْغَائِطَ فَلَا يَسْتَقْبِلْ الْقِبْلَةَ وَلَا يَسْتَدْبِرْهَا وَلَا يَسْتَطِبْ بِيَمِينِهِ وَكَانَ يَأْمُرُ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ وَيَنْهَى عَنْ الرَّوْثِ وَالرِّمَّةِ
Bizə [Abdullah bin Muhammad ən Nufeili] bizə [İbnul Mubarak] nəql etdi, nə [Muhammad bin Ajlan] nə [əl-Qa'qa bin Hakim] nə [Əbu Saleh] nə [Əbu Hureyra] o dedi: Rəsulullah sallallahu aleyhi və səlləm dedi: “Həqiqətən, mən sizin üçün yalnız valideyn mövqeyindəyəm, sizə öyrədirəm; sizdən biri sidiyə getmək istədikdə, qibləyə üz tutmasın, ona arxa çevirməsin və sağ əli ilə ibadət etməsin.” Həmçinin üç daşla namaz qılmağı əmr etdi və heyvan peyin və yaş sümüklərlə namaz qılmağı qadağan etdi.
Imam Abu Dawud : 8
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ رِوَايَةًقَالَ إِذَا أَتَيْتُمْ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بَوْلٍ وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُوافَقَدِمْنَا الشَّامَ فَوَجَدْنَا مَرَاحِيضَ قَدْ بُنِيَتْ قِبَلَ الْقِبْلَةِ فَكُنَّا نَنْحَرِفُ عَنْهَا وَنَسْتَغْفِرُ اللَّهَ
Bizə [Musəddad bin Musarhad] bizə [Sufyan]-dan [əz-Zuhri]-dən ['Asa' bin Yezid əl-Laitsi]-dən [Əbu Əyyub]-dan nəql etdiyini, o da Rəsulullahdan (sallallahu aleyhi və səlləm) belə dediyini nəql etmişdir: “Bir yerə getdiyiniz zaman ifraz və sidiyə gedərkən qibləyə tərəf deyil, şərqə və ya qərbə tərəf baxın”. Sonra Suriyaya çatdıq və orada ifraz yerlərinin qibləyə tərəf tikildiyini gördük, ona görə də onlardan üz döndərib Allahdan bağışlanma dilədik.
Imam Abu Dawud : 9
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى عَنْ أَبِي زَيْدٍ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ أَبِي مَعْقِلٍ الْأَسَدِيِّ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَتَيْنِ بِبَوْلٍ أَوْ غَائِطٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَأَبُو زَيْدٍ هُوَ مَوْلَى بَنِي ثَعْلَبَةَ
Bizə dedi [Musa ibn İsmayıl] bizə dedi [Vuheyb] bizə ['Amru ibn Yəhya] [Əbu Zeyddən] [Əbu Məqil əl-Əsədidən] dedi; Peyğəmbər (salləllahu aleyhi və səlləm) nəcis və ya idrar edərkən iki qibləyə - Məkkəyə və Beytul-Məqdisə üz tutmağı bizə qadağan etmişdir. Əbu Davud dedi; Əbu Zeyd, Bənu Tsa'laba tayfasının keçmiş səhayəsidir.
Imam Abu Dawud : 10
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى عَنْ الْحَسَنِ بْنِ ذَكْوَانَ عَنْ مَرْوَانَ الْأَصْفَرِ قَالَرَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ ثُمَّ جَلَسَ يَبُولُ إِلَيْهَا فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَلَيْسَ قَدْ نُهِيَ عَنْ هَذَا قَالَ بَلَى إِنَّمَا نُهِيَ عَنْ ذَلِكَ فِي الْفَضَاءِ فَإِذَا كَانَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ شَيْءٌ يَسْتُرُكَ فَلَا بَأْسَ
Bizə [Məhəmməd bin Yəhya bin Faris] bizə [Şəfvan bin İsa] [Əl Həsən bin Zəkvan] [Mərvan Əl Əşfar]-dan nəql etmişdir: O dedi: Bir dəfə [İbn Ömərin] dəvəsini qibləyə tərəf gördüm, sonra oturub üzü qibləyə sidik ifraz etdi. Sonra soruşdum: “Ey Əbu Əbdürrəhman, bu qadağan deyilmi?” O cavab verdi: “Düz deyirsən, amma bunu açıq yerdə etsən, səninlə qiblə arasında səni örtən bir şey varsa, bu, problem deyil”.
Imam Abu Dawud : 11
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَلَقَدْ ارْتَقَيْتُ عَلَى ظَهْرِ الْبَيْتِ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لِحَاجَتِهِ
Bizə [Abdullah ibn Məsləmə]dən, [Malikdən], [Yəhya ibn Səiddən], [Məhəmməd ibn Yəhya ibn Həbbandan] [əmisi Vasi ibn Həbbandan] [Abdullah ibn Ömərdən] rəvayət etdikdən sonra o dedi: “Həqiqətən də, bir dəfə bir evin damına çıxdım və sonra Rəsulullahı -sallallahu aleyhi və səlləm- iki kərpic üzərində Beytul Maqdisə baxan vəziyyətdə gördüm”.
Imam Abu Dawud : 12
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْحَقَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَنَهَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِبَوْلٍ فَرَأَيْتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْبَضَ بِعَامٍ يَسْتَقْبِلُهَا
Bizə [Məhəmməd bin Bəsyyar] bizə [Vəhb bin Cərir] bizə [atam] dedi ki, o dedi: Mən bir dəfə [Məhəmməd bin İshaqın] [Əban bin Salehdən] [Mücahiddən] [Cabir bin Abdullahdan] hədis nəql etdiyini eşitdim ki, o dedi: Nəbiyullah əleyhissalam bizə sidiyə gedərkən qibləyə üz tutmağı qadağan etmişdir, sonra ölümündən bir il əvvəl onu qibləyə üz tutarkən gördüm.
Imam Abu Dawud : 13
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ حَاجَةً لَا يَرْفَعُ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنْ الْأَرْضِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهُوَ ضَعِيفٌ قَالَ أَبُو عِيسَى الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بِهِ
Bizə [Zuheyr bin Harb] bizə [Vaki] rəvayət etmişdir, [əl-Amasi] o, [bir kişi] o, [İbn Ömər] o, Peyğəmbərin (s) ayaqyoluna getmək istədikdə yerə çatana qədər paltarlarını qaldırmadığını söyləmişdir. Əbu Davud demişdir; [Əbdüssəlam bin Harb] o, [əl-Amasi] o, [Ənəs bin Malik] o, [əl-Amasi-zəif] o, demişdir. Əbu İsa ər-Ramli demişdir: [Əhməd bin Əl-Vəlid bizə bu hədislə Əmru bin Aun bizə Əbdüssəlamı danışmışdır.]
Imam Abu Dawud : 14
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ عِيَاضٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَخْرُجْ الرَّجُلَانِ يَضْرِبَانِ الْغَائِطَ كَاشِفَيْنِ عَنْ عَوْرَتِهِمَا يَتَحَدَّثَانِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَمْقُتُ عَلَى ذَلِكَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا لَمْ يُسْنِدْهُ إِلَّا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ
Bizə [Ubeydullah bin Ömər bin Meysərə] bizə [İbn Mehdi] bizə [İkrimə bin Əmmar] [Yəhya bin Əbu Kəsir] [Hilal bin İyad] dedi; Mənə [Əbu Səid] danışdıqdan sonra dedi: Bir dəfə Allah Rəsulunun (Ona Allahın salavatı və salamı olsun) belə dediyini eşitdim: “İki kişinin övrət yerləri açıq vəziyyətdə olduğu halda bir yerə getməsinə icazə verməyin, sonra danışın, çünki Allah əzzə vəcəllə bundan nifrət edir”. Əbu Davud dedi: “Bu cümləni yalnız İkrimə bin Əmmar söyləmişdir.”
Imam Abu Dawud : 15
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ وَأَبُو بَكْرِ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الضَّحَّاكِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَمَرَّ رَجُلٌ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَغَيْرِهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَيَمَّمَ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ
Bizə Əbu Şəybənin oğulları olan [Osman] və [Əbu Bəkr]-in belə dedikləri rəvayət olunub: Bizə [Ömər ibn Səd]-dən [Süfyan]-dan [Əz-Zəhhak ibn Osman]-dan [Nafi]-dən [İbn Ömər]-dən o belə dediyini rəvayət edib: Bir kişi Peyğəmbərin (sallallahu aleyhi və səlləm) yanından keçərkən ona sidik ifraz edərkən salam verdi, lakin o, salamına cavab vermədi. Əbu Davud dedi: İbn Ömər və başqalarından rəvayət olunub ki, Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) təyəmmüm etdikdə kişinin salamına cavab verərdi.
Imam Abu Dawud : 16
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ حُضَيْنِ بْنِ الْمُنْذِرِ أَبِي سَاسَانَ عَنْ الْمُهَاجِرِ بْنِ قُنْفُذٍ أَنَّهُأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى تَوَضَّأَ ثُمَّ اعْتَذَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ إِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أَذْكُرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا عَلَى طُهْرٍ أَوْ قَالَ عَلَى طَهَارَةٍ
Bizə [Muhəmməd bin əl-Mütsənna] bizə [Əbdül-Əla] bizə [Səid]dən [Qatada]dan [Əl-Həsən]dən [Huzeyn bin əl-Munzir Əbi Sasan]dan [Əl-Muhacir bin Qunfuz] nəql etmişdir ki, o, bir dəfə Peyğəmbərlə (sallallahu aleyhi və səlləm) sidik edərkən görüşmüş, sonra Peyğəmbərə salam vermiş, lakin dəstəmaz alana qədər salamına cavab verməmiş, sonra üzr istəyərək demişdir: “Həqiqətən də, mən Allahın adını təmiz olmadıqca zikr etməyi sevmirəm”.
Imam Abu Dawud : 17
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَالِدِ بْنِ سَلَمَةَ يَعْنِي الْفَأْفَاءَ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ أَحْيَانِهِ
Bizə [Məhəmməd ibn Əl 'Ala] [İbn Əbi Za'idə] [atasından] [Xalid ibn Sələmədən, yəni Əl Fa'fadan] [Əl Bəhiydən] [Urvədən] [Aisiyadan] danışdı dedi; Rəsulullah (sallallahu aleyhi və səlləm) içində olduğu hər şəraitdə həmişə Allahı azzə vəcəlla zikr edərdi.
Imam Abu Dawud : 18
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الْحَنَفِيِّ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ وَضَعَ خَاتَمَهُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ وَإِنَّمَا يُعْرَفُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ ثُمَّ أَلْقَاهُ وَالْوَهْمُ فِيهِ مِنْ هَمَّامٍ وَلَمْ يَرْوِهِ إِلَّا هَمَّامٌ
Bizə [Nəşr bin Əli]-dən [Əbu Əli əl-Hənəfi]-dən [Həmmam]-dan [İbn Cüreyc]-dən [əz-Zuhri]-dən [Ənəs]-dən rəvayət etmişdir ki, o belə demişdir: “Peyğəmbər - sallallahu aleyhi və səlləm - tualetə girmək istədikdə üzüyünü çıxardı.” Əbu Davud dedi: “Bu, pis hədisdir, [İbn Cüreyc]-dən [Ziyad bin Səd]-dən [əz-Zuhri]-dən [Ənəs]-dən məlum olan odur ki, Peyğəmbər - sallallahu aleyhi və səlləm - gümüş üzükdən istifadə edib sonra onu atıb. Buradakı səhv Həmmamdandır və bu hədis yalnız Həmmamdan rəvayət olunub.”
Imam Abu Dawud : 19
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى قَبْرَيْنِ فَقَالَ إِنَّهُمَا يُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا هَذَا فَكَانَ لَا يَسْتَنْزِهُ مِنْ الْبَوْلِ وَأَمَّا هَذَا فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ثُمَّ دَعَا بِعَسِيبٍ رَطْبٍ فَشَقَّهُ بِاثْنَيْنِ ثُمَّ غَرَسَ عَلَى هَذَا وَاحِدًا وَعَلَى هَذَا وَاحِدًا وَقَالَ لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا قَالَ هَنَّادٌ يَسْتَتِرُ مَكَانَ يَسْتَنْزِهُحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ كَانَ لَا يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ يَسْتَنْزِهُ
Bizə [Zuhair bin Harb] və [Hənnəd bin Əs Sari] nəql etdilər, ikisi də dedilər; bizə [Vəki] bizə [Əl-Əmasi] nəql etdi dedi; mən [Mücahidin] [Savusdan] [İbn Abbasdan] nəql etdiyini eşitdim dedi: Peyğəmbər (s) bir dəfə iki qəbrin yanından keçib dedi: “Həqiqətən, hər ikisi əzab çəkir, hər ikisi də böyük günahlara görə əzab çəkmir. Buna gəldikdə isə, bu, özünü sidiklə təmizləmədiyi üçün idi, bu isə namə ilə gəzdiyi üçün idi”. Sonra kiməsə yaş xurma budağını götürməyi, ikiyə bölməyi, sonra onu bu qəbirə, birini isə başqa bir qəbirə əkməyi əmr etdi və dedi: “Ümid edirəm ki, quru olmadığı müddətcə hər ikisini də yüngülləşdirə bilər”. Hənnəd yastanzih yerində ləfəz yastatir ilə rəvayət etdi. Bizə [Osman ibn Əbu Şəybə] bizə [Cərir], [Mənsur], [Mücahid], [İbn Abbas], Peyğəmbərdən (sallallahu aleyhi və səlləm), yəni yuxarıdakı sözlər nəql etdi: o, "sidik ifraz etməkdən özünü örtmədi" dedi, Müaviyə isə "o, pak deyil" dedi.
Imam Abu Dawud : 20
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَسَنَةَ قَالَانْطَلَقْتُ أَنَا وَعَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ دَرَقَةٌ ثُمَّ اسْتَتَرَ بِهَا ثُمَّ بَالَ فَقُلْنَا انْظُرُوا إِلَيْهِ يَبُولُ كَمَا تَبُولُ الْمَرْأَةُ فَسَمِعَ ذَلِكَ فَقَالَ أَلَمْ تَعْلَمُوا مَا لَقِيَ صَاحِبُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا إِذَا أَصَابَهُمْ الْبَوْلُ قَطَعُوا مَا أَصَابَهُ الْبَوْلُ مِنْهُمْ فَنَهَاهُمْ فَعُذِّبَ فِي قَبْرِهِقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مَنْصُورٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ جِلْدِ أَحَدِهِمْ و قَالَ عَاصِمٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَسَدِ أَحَدِهِمْ
Bizə [Musəddad] bizə [Əbdülvahid bin Ziyad] bizə [Əl-Əmasi] [Zeyd bin Vəhb] [Əbdürrəhman bin Həsənə] nəql etmişdir: O dedi: Bir dəfə Əmru bin Əş ilə birlikdə Rəsulullahın (sallallahu aleyhi və səlləm) görüşünə getdim, sonra o, qalxanla çıxdı, sonra özünü onunla örtdü və sidik ifraz etdi. Biz deyirik: “Baxın, o, qadın sidik ifraz etdiyi kimi sidik ifraz edir”. Peyğəmbər bunu eşidib dedi: “Bilmirsinizmi, İsrail oğullarından biri nə ilə qarşılaşıb? Keçmişdə İsrail oğulları sidiyə məruz qaldıqda, sidiklə ləkələnmiş hissəni kəsirdilər, sonra həmin şəxs onlara bunu etməyi qadağan edirdi və buna görə də qəbirlərində cəzalandırılırdılar”. Əbu Davud dedi: [Mənsur] [Əbu Vail] [Əbu Musa] bu hədis barədə dedi: “Yəni, əgər onlardan birinin dərisinə toxunarsa”. Bu arada ['Aşim] [Əbu Vaildən] [Əbu Musadan] [Peyğəmbərdən] [aleyhi və səlləmdən] nəql etdi ki, o dedi: “Onlardan birinin cəsədi”.