Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا ذَهَبَ الْمَذْهَبَ أَبْعَدَ
Մեզ [Աբդուլլահ բեն Մասլամա բեն Քանաբ ալ Քանաբին] մեզ ասել է [Աբդուլ Ազիզին, այսինքն՝ բին Մուհամմադին] [Մուհամմադից, այսինքն՝ բին Ամրուից] [Աբու Սալամահից] [Ալ Մուղիրա բին Սյուաբայից], որ երբ Մարգարեն sallallalamahu 'alaihi-ն ուզում էր, որ նա հեռանա:
Hadith
Imam Abu Dawud : 2
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ الْبَرَازَ انْطَلَقَ حَتَّى لَا يَرَاهُ أَحَدٌ
[Մուսադադ բեն Մուսարհադը] պատմել է մեզ [Իսա բեն Յունուսը] պատմել է մեզ [Իսմայիլ բեն Աբդուլ Մալիքին] [Աբու ազ Զուբեյրից] [Ջաբիր բեն Աբդալլահից], որ երբ մարգարեն sallallaahu alihi wasallam-ը ցանկացավ հանգստանալ, նա հեռացավ, մինչև ոչ ոք չտեսավ նրան:
Hadith
Imam Abu Dawud : 3
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا أَبُو التَّيَّاحِ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ الْبَصْرَةَ فَكَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي مُوسَى فَكَتَبَ عَبْدُ اللَّهِ إِلَى أَبِي مُوسَى يَسْأَلُهُ عَنْ أَشْيَاءَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ أَبُو مُوسَى إِنِّي كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَأَرَادَ أَنْ يَبُولَ فَأَتَى دَمِثًا فِي أَصْلِ جِدَارٍ فَبَالَ ثُمَّ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَبُولَ فَلْيَرْتَدْ لِبَوْلِهِ مَوْضِعًا
Ասել է մեզ [Մուսա բեն Իսմայիլը] ասել է մեզ [Համմադը] ասել է մեզ [Աբու Աթ Թայյա], նա ասել է. Մեզ [մի Շեյխի] ասելով նա ասաց. Երբ Աբդուլլահ բեն Աբասը եկավ Բասրա, երբ նա պատմեց [Աբու Մուսայից] հադիսը, Աբդուլլահը նամակ գրեց Աբու Մուսային, որպեսզի նրան հարցնի մի քանի հարցերի մասին: Այսպիսով, Աբու Մուսան նամակ գրեց նրան, ի պատասխան, որ իրականում ես մի օր Ռասուլլահ Սալալաահու Ալեյհի Վասալլամի հետ էի, և նա ուզում էր միզել, ուստի գնաց պատի ներքևի մասում փափուկ հողով տեղ, այնուհետև նա ասաց.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَعَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ قَالَ عَنْ حَمَّادٍ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ و قَالَ وُهَيْبٌ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَمْرٍو يَعْنِي السَّدُوسِيَّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ هُوَ ابْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ شُعْبَةُ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ
Ասել է մեզ [Մուսադադ բին Մուսարհադը] մեզ [Համմադ բին Զեյդին] և [Աբդուլ Ուարիթսին] [Աբդուլ Ազիզ բին Շուհեյբից] [Անասից] ասել է. Ռասուլլլահը, Ալեյհի Վասալլամը, երբ նա ուզում էր մտնել զուգարան, - նա - Մուսադադը - պատմեց Համմադից - նա ասաց. «Ով Ալլահ, իսկապես ես ապաստան եմ խնդրում քեզ մոտ», մինչդեռ այն, ինչ նա պատմեց Աբդուլ Հարիթից, ասաց. Աբու Դաուդն ասաց. Syu'bah-ը պատմում է Աբդուլ Ազիզից - lafazh-ի հետ; «Ո՛վ Ալլահ, ես իսկապես ապաստան եմ խնդրում Քեզ մոտ», մեկ այլ առիթով նա պատմել է լաֆազով. «Ես ապաստան եմ փնտրում Ալլահի մոտ», և Ուհեյբն ասաց. «Թող նա ապաստան փնտրի Ալլահի մոտ»: Նա պատմել է մեզ [Ալ Հասան բին Ամրուն, մասնավորապես՝ Աս Սադուսին], մեզ փոխանցել է [Վաքի] [Սյուաբայից] [Աբդուլ Ազիզից, մասնավորապես՝ Իբն Շուհեյբից] [Անասից] այս հադիսի լաֆազով, նա - Սյուբահ- պատմել է - Աբդուլ Ազիզից լաֆազի հետ. «Ով Ալլահ, իսկապես ես ապաստան եմ խնդրում քեզ մոտ»: Շուբահն ասաց. Աբդուլ Ազիզը մեկ այլ առիթով պատմել է - լաֆաժի հետ. «Ես ապաստան եմ փնտրում Ալլահի մոտ»:
Hadith
Imam Abu Dawud : 5
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ النَّضِرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ هَذِهِ الْحُشُوشَ مُحْتَضَرَةٌ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْخَلَاءَ فَلْيَقُلْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِ
Նա մեզ ասաց [Ամրու բին Մարզուկը] մեզ [Սյուաբային] [Քաթադայից] [Նադհր բին Անասից] [Զեյդ բին Արքամից] Ռասուլլահ Սալլահ Ալեյհի Վասալլամից, նա ասաց. «Ես ապաստան եմ խնդրում Ալլահի մոտ արական սատանաներից և կին սատանաներից»:
Hadith
Imam Abu Dawud : 6
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَلْمَانَ قَالَقِيلَ لَهُ لَقَدْ عَلَّمَكُمْ نَبِيُّكُمْ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى الْخِرَاءَةَ قَالَ أَجَلْ لَقَدْ نَهَانَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ وَأَنْ لَا نَسْتَنْجِيَ بِالْيَمِينِ وَأَنْ لَا يَسْتَنْجِيَ أَحَدُنَا بِأَقَلَّ مِنْ ثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ أَوْ نَسْتَنْجِيَ بِرَجِيعٍ أَوْ عَظْمٍ
Ասել է մեզ [Մուսադադ բին Մուսարհադը] մեզ ասել է [Աբու Մուավիային] [ալ Ամասիից] [Իբրահիմից] [Աբդուրահման բին Յազիդից] [Սալմանից] նա ասել է. ասաց նրան. «Իսկապե՞ս ձեր մարգարեն սովորեցրել է ձեզ ամեն ինչ մինչև կղելը»: Սալմանը պատասխանեց. «Ճիշտ է, նա մեզ արգելել է աղոթելիս կամ միզելիս կանգնել դեպի Քիբլա, որպեսզի մենք աջ ձեռքով չաղոթենք, որպեսզի մեզանից մեկը չաղոթի երեք քարից պակաս, կամ աղոթի կենդանու թրիքով կամ ոսկորներով»:
Hadith
Imam Abu Dawud : 7
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا أَنَا لَكُمْ بِمَنْزِلَةِ الْوَالِدِ أُعَلِّمُكُمْ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْغَائِطَ فَلَا يَسْتَقْبِلْ الْقِبْلَةَ وَلَا يَسْتَدْبِرْهَا وَلَا يَسْتَطِبْ بِيَمِينِهِ وَكَانَ يَأْمُرُ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ وَيَنْهَى عَنْ الرَّوْثِ وَالرِّمَّةِ
Ասել է մեզ [Աբդուլլահ բեն Մուհամմադ ան Նուֆեյլին] մեզ ասել է [Իբնուլ Մուբարաքը] [Մուհամմադ բին Աջլանից] [Ալ Քաաքա բին Հակիմից] [Աբու Սալիհից] [Աբու Հուրեյրայից] նա ասաց. Ռասուլլահ Սալլահը Ալեյհի Վասալլամն ասաց. Երբ ձեզնից մեկը ցանկանում է միզել, մի՛ նայեք դեպի Քիբլա, ոչ էլ մեջքով մի դարձրեք դեպի այն և մի կատարեք ծեսն իր աջ ձեռքով»: Եվ նա նաև հրամայեց աղոթել երեք քարով, և արգելեց աղոթել կենդանիների թրիքով և թաց ոսկորներով։
Hadith
Imam Abu Dawud : 8
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ رِوَايَةًقَالَ إِذَا أَتَيْتُمْ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بَوْلٍ وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُوافَقَدِمْنَا الشَّامَ فَوَجَدْنَا مَرَاحِيضَ قَدْ بُنِيَتْ قِبَلَ الْقِبْلَةِ فَكُنَّا نَنْحَرِفُ عَنْهَا وَنَسْتَغْفِرُ اللَّهَ
Ասել է մեզ [Մուսադադ բին Մուսարհադը] մեզ պատմել է [Սուֆյանին] [ազ Զուհրիից] [Աթա բին Յազիդ ալ Լեյցիից] [Աբու Այուբից], որը նա փոխանցել է Ռասուլլահ Սալլահ Ալեյհի Վասալլամից, նա ասաց. Հետո մենք եկանք Սիրիա և տեսանք, որ կեղտոտման վայրեր են կառուցվել դեպի Քիբլա, ուստի մենք երես թեքեցինք նրանցից և ներողություն խնդրեցինք Ալլահից:
Hadith
Imam Abu Dawud : 9
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى عَنْ أَبِي زَيْدٍ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ أَبِي مَعْقِلٍ الْأَسَدِيِّ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَتَيْنِ بِبَوْلٍ أَوْ غَائِطٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَأَبُو زَيْدٍ هُوَ مَوْلَى بَنِي ثَعْلَبَةَ
Ասել է մեզ [Մուսա բեն Իսմայիլը] մեզ ասել է [Ուուհեյբը] ասել է մեզ ['Ամրու բեն Յահյա] [Աբու Զեյդից] [Աբու Մաքիլ Ալ Ասադիից] նա ասել է. Մարգարեն sallallaahu 'alaihi wasallam արգելել է մեզ դեմքը երկու Qiblas - Մեքքայի եւ Baitul Maqdis - երբ defecating կամ միզել. Աբու Դաուդն ասաց. Աբու Զեյդը Բանու Ցալաբայի նախկին սահայա էր:
Hadith
Imam Abu Dawud : 10
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى عَنْ الْحَسَنِ بْنِ ذَكْوَانَ عَنْ مَرْوَانَ الْأَصْفَرِ قَالَرَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ ثُمَّ جَلَسَ يَبُولُ إِلَيْهَا فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَلَيْسَ قَدْ نُهِيَ عَنْ هَذَا قَالَ بَلَى إِنَّمَا نُهِيَ عَنْ ذَلِكَ فِي الْفَضَاءِ فَإِذَا كَانَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ شَيْءٌ يَسْتُرُكَ فَلَا بَأْسَ
Ասել է մեզ [Մուհամմադ բեն Յահյա բեն Ֆարիսը] մեզ ասել է [Շաֆվան բին Իսա] [Ալ Հասան բին Ձաքվանից] [Մարվան Ալ Աշֆարից] նա ասել է. Ես մի անգամ տեսա [Իբն Ումարին] նրա ուղտը դեպի Քիբլան, հետո նա նստեց և միզեց դեմքով դեպի այն, հետո ես հարցրի. ― Ո՛վ Աբու Աբդուրահման, մի՞թե սա արգելված չէ։ Նա պատասխանեց. «Դա այդպես է, բայց արգելվում է, եթե դա անում ես բաց տեղում, եթե քո և Քիբլայի միջև ինչ-որ բան ծածկում է քեզ, ապա դա լավ է»:
Hadith
Imam Abu Dawud : 11
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَلَقَدْ ارْتَقَيْتُ عَلَى ظَهْرِ الْبَيْتِ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لِحَاجَتِهِ
Մեզ ասելով [Աբդուլլահ բին Մասլամահին] [Մալիքից] [Յահյա բեն Սաիդից] [Մուհամմադ բին Յահյա բեն Հաբբանից] [իր հորեղբոր՝ Վասի բին Հաբբանից] [Աբդուլլահ բին Ումարից] նա ասաց. «Իրոք, ես մի անգամ բարձրացա մի տան տանիք, հետո տեսա Ռասուլուլլահ Սալլահ Ալլահի Ալեյհի Վասալլամը երկու աղյուսների վրա՝ դեմքով դեպի Բեյթուլ Մաքդիս՝ կղելուց»:
Hadith
Imam Abu Dawud : 12
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْحَقَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَنَهَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِبَوْلٍ فَرَأَيْتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْبَضَ بِعَامٍ يَسْتَقْبِلُهَا
Ասել է մեզ [Մուհամմադ բեն Բասիսյարը] ասել է մեզ [Վահբ բեն Ջարիրը] ասել է մեզ [իմ հայրը], նա ասել է. Ես մի անգամ լսեցի [Մուհամմադ բին Իսհակը], որը հադիս էր պատմում [Աբան բին Սալիհից] [Մուջահիդից] [Ջաբիր բին Աբդալլահից], նա ասաց. Նաբիուլլահը մեզ արգելեց միզելիս դեմքով նայել դեպի Քիբլան, այնուհետև ես տեսա նրան մահից մեկ տարի առաջ՝ միզելով դեմքով դեպի Քիբլա:
Hadith
Imam Abu Dawud : 13
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ حَاجَةً لَا يَرْفَعُ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنْ الْأَرْضِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهُوَ ضَعِيفٌ قَالَ أَبُو عِيسَى الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بِهِ
Մեզ [Զուհայր բին Հարբը] պատմել է մեզ [Վաքիին] [Ալ Ամասիից] [Իբն Ումարից] [մի մարդու] կողմից, որ Մարգարեն sallallaahu alihi wasallam, երբ նա ուզում էր իրեն թեթեւացնել, նա չէր բարձրացնում իր հագուստը, քանի դեռ գետնին մոտ չէր: Աբու Դաուդն ասաց. Պատմում է [Աբդուսսալամ բին Հարբը] [Ալ Ամասիից] [Անաս բին Մալիկից], բայց նա -Ալ Ամասի- դհաիֆ: Աբու Իսա Ար Ռամլին ասաց. Նա մեզ ասաց, որ Ահմադ բեն Ալ Վալիդը մեզ ասաց, որ Ամրու բեն Աունը մեզ Աբդուսսալամին ասաց այս հադիսով:
Hadith
Imam Abu Dawud : 14
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ عِيَاضٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَخْرُجْ الرَّجُلَانِ يَضْرِبَانِ الْغَائِطَ كَاشِفَيْنِ عَنْ عَوْرَتِهِمَا يَتَحَدَّثَانِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَمْقُتُ عَلَى ذَلِكَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا لَمْ يُسْنِدْهُ إِلَّا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ
Ասել է մեզ [Ուբեյդուլլահ բեն Ումար բեն Մեյսարան] մեզ ասել է [Իբնու Մահդին] ասել է մեզ [Իքրիմ բին Ամմարին] [Յահյա բեն Աբու Քաթիրից] [Հիլալ բին Իյադից] նա ասաց. Ինձ [Աբու Սաիդին] ասելով, նա ասաց. Մի անգամ ես լսել եմ Ալլահի Մարգարեն (խաղաղություն և Ալլահի ողորմությունը և օրհնությունները նրա վրա) ասելով. «Թույլ մի տվեք, որ երկու տղամարդ գնան մի տեղ՝ կեղեքելու, քանի դեռ երկուսի ինտիմ մասերը բաց են, հետո խոսեն, որովհետև իսկապես Ալլահը ատում է «Ազզա Վաջալլան»: Աբու Դաուդն ասաց. Այս նախադասությունը չի արտասանվել բացառությամբ Իքրիմ բին Ամմարի կողմից:
Hadith
Imam Abu Dawud : 15
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ وَأَبُو بَكْرِ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الضَّحَّاكِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَمَرَّ رَجُلٌ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَغَيْرِهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَيَمَّمَ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ
Մեզ պատմել են, որ [Օսմանը] և [Աբու Բաքրը]՝ Աբու Սայաբայի երկու որդիներն էլ, նրանք ասացին. Ասել է մեզ [Ումար բեն Սաադը] [Սուֆյանից] [Ադդ Դահհակ բին Օսմանից] [Նաֆիից] [Իբն Օմարից] նա ասել է. Մի անգամ կար մի մարդ, ով անցավ մարգարեի կողքով, երբ նա միզում էր, այնուհետև տղամարդը բարևեց նրան, բայց նա չպատասխանեց նրա ողջույնին: Աբու Դաուդն ասաց. Իբն Ումարից և ուրիշներից փոխանցվել է, որ երբ մարգարեն sallallaahu alihi wasallam-ը կատարեց թայամմում, այնուհետև նա պատասխանեց տղամարդու ողջույնին:
Hadith
Imam Abu Dawud : 16
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ حُضَيْنِ بْنِ الْمُنْذِرِ أَبِي سَاسَانَ عَنْ الْمُهَاجِرِ بْنِ قُنْفُذٍ أَنَّهُأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى تَوَضَّأَ ثُمَّ اعْتَذَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ إِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أَذْكُرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا عَلَى طُهْرٍ أَوْ قَالَ عَلَى طَهَارَةٍ
Ասել է մեզ [Մուհամմադ բին ալ Մութսաննան] պատմել է մեզ [Աբդուլ Ալան] պատմել է մեզ [Սաիդին] [Կատադայից] [Ալ Հասանից] [Հուդեյն բին Ալ Մունդզիր Աբի Սասանից] [Ալ Մուհաջիր բին Քունֆուդզից], որ նա մի անգամ հանդիպել է մարգարեին, երբ նա մարգարե Սալլահլամին ասաց, որ նա Ալլահին էր։ չպատասխանեց նրա ողջույնին, մինչև որ աբլեդ չվերցրեց, հետո ներողություն խնդրեց և ասաց. «Իրոք, ես չեմ սիրում հիշատակել Ալլահ Թաալայի անունը, եթե այն մաքուր չէ»:
Hadith
Imam Abu Dawud : 17
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَالِدِ بْنِ سَلَمَةَ يَعْنِي الْفَأْفَاءَ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ أَحْيَانِهِ
Նա մեզ ասաց, որ [Մուհամմադ բին Ալ Ալան] պատմել է մեզ [Իբն Աբի Զաիդային] [իր հորից] [Խալիդ բին Սալամայից, մասնավորապես՝ Ալ Ֆաաֆայից] [Ալ Բահիից] ['Ուրվայից] [Աիսյայից], նա ասաց. Ռասուլլահ Շալլալլահ Ալեյհի Վասալլամը միշտ խոսում է Ալլահի Ազզա Վաջալլայի ցանկացած վիճակում, որում նա գտնվել է:
Hadith
Imam Abu Dawud : 18
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الْحَنَفِيِّ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ وَضَعَ خَاتَمَهُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ وَإِنَّمَا يُعْرَفُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ ثُمَّ أَلْقَاهُ وَالْوَهْمُ فِيهِ مِنْ هَمَّامٍ وَلَمْ يَرْوِهِ إِلَّا هَمَّامٌ
Նա մեզ ասաց [Նաշր բին Ալիին] [Աբու Ալի Ալ Հանաֆիից] [Համամից] [Իբն Ջուրեյջից] [Ազ Զուհրիից] [Անասից] նա ասաց. Երբ մարգարեն sallallaahu alihi wasallam-ը ցանկացավ մտնել զուգարան, նա հանեց իր մատանին: Աբու Դաուդն ասաց. Սա չար հադիս է, մինչդեռ այն, ինչ հայտնի է [Իբն Ջուրեյջից] [Զիյադ բին Սաադից] [Ազ Զուհրիից] [Անասից] այն է, որ մարգարեն sallallaahu alihi wasallam օգտագործել է արծաթե մատանի, այնուհետև այն դեն նետել: Այստեղ սխալը Համամից է, և այս հադիսը չի փոխանցվել, բացի Համամից:
Hadith
Imam Abu Dawud : 19
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى قَبْرَيْنِ فَقَالَ إِنَّهُمَا يُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا هَذَا فَكَانَ لَا يَسْتَنْزِهُ مِنْ الْبَوْلِ وَأَمَّا هَذَا فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ثُمَّ دَعَا بِعَسِيبٍ رَطْبٍ فَشَقَّهُ بِاثْنَيْنِ ثُمَّ غَرَسَ عَلَى هَذَا وَاحِدًا وَعَلَى هَذَا وَاحِدًا وَقَالَ لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا قَالَ هَنَّادٌ يَسْتَتِرُ مَكَانَ يَسْتَنْزِهُحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ كَانَ لَا يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ يَسْتَنْزِهُ
Նա մեզ [Զուհայր բեն Հարբին] և [Հաննադ բին Աս Սարին] ասաց, որ երկուսն էլ ասացին. Ասել է մեզ [Waki'] ասել է մեզ [Al A'masy] նա ասել է. Ես լսեցի, որ [Մուջահիդը] պատմեց [Թավուսից] [Իբն Աբասից], նա ասաց. Մարգարեն sallallaahu alihi wasallam մի անգամ անցավ երկու գերեզման և ասաց. «Իրոք, նրանք երկուսն էլ պատժվում են, և երկուսն էլ չեն պատժվում մեծ մեղքերի համար: Ինչ վերաբերում է այս մեկին, դա այն պատճառով էր, որ նա չմաքրվեց մեզ մեզից, իսկ այս մեկը, որովհետև նա քայլում էր նամիմայով: Այնուհետև նա հրամայեց ինչ-որ մեկին վերցնել թաց խուրմայի ճյուղը, այնուհետև կիսով չափ կտրել, այնուհետև այն տնկեց այս գերեզմանի մեջ և տնկեց մեկ այլ գերեզմանի մեջ, և նա ասաց. Հաննադը լաֆաժ յաստաթիրի հետ պատմել է յաստանզիհ վայրում. Ասել է մեզ [Օսման բեն Աբու Սյաիբան] մեզ ասել է [Ջարիրին] [Մանսուրից] [Մուջահիդից] [Իբն Աբասից] Մարգարե sallallaahu 'alaihi wasallam-ից, ինչը նշանակում է վերը նշված բառը, նա ասաց. «նա չէր ծածկում իրեն միզելուց», մինչդեռ Մուավիան ասաց. «նա մաքուր չէ»։
Hadith
Imam Abu Dawud : 20
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَسَنَةَ قَالَانْطَلَقْتُ أَنَا وَعَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ دَرَقَةٌ ثُمَّ اسْتَتَرَ بِهَا ثُمَّ بَالَ فَقُلْنَا انْظُرُوا إِلَيْهِ يَبُولُ كَمَا تَبُولُ الْمَرْأَةُ فَسَمِعَ ذَلِكَ فَقَالَ أَلَمْ تَعْلَمُوا مَا لَقِيَ صَاحِبُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا إِذَا أَصَابَهُمْ الْبَوْلُ قَطَعُوا مَا أَصَابَهُ الْبَوْلُ مِنْهُمْ فَنَهَاهُمْ فَعُذِّبَ فِي قَبْرِهِقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مَنْصُورٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ جِلْدِ أَحَدِهِمْ و قَالَ عَاصِمٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَسَدِ أَحَدِهِمْ
Ասել է մեզ [Մուսադադը] ասել է մեզ [Աբդուլվահիդ բեն Զիյադը] մեզ ասել է [Ալ Ամասին] [Զեյդ բեն Վահբից] [Աբդուրահման բին Հասանայից] նա ասել է. Մի անգամ ես Ամրու բին Ալ Աշի հետ գնացի Ռասուլլահ Սալլահ Ալեյհի Վասալլամի հետ հանդիպելու, հետո նա դուրս եկավ վահանով, այնուհետև ծածկվեց դրանով և միզեց: Այսպիսով, մենք ասում ենք. «Տեսեք, նա միզում է այնպես, ինչպես կինը միզում է»: Մարգարեն լսեց դա և ասաց. «Չգիտե՞ք, թե ինչ ստացավ Իսրայելի զավակներից մեկը: Նախկինում, երբ իսրայելցիները ենթարկվում էին մեզի, նրանք կտրում էին այն մասը, որը ներկված էր մեզով, այնուհետև անձը արգելում էր նրանց դա անել, ուստի պատժվում էին իրենց գերեզմաններում: Աբու Դաուդն ասաց. [Մանսուրը] ասաց [Աբու Վաիլ] [Աբու Մուսայից] այս հադիսի վերաբերյալ, նա նշեց. -Այսինքն՝ եթե դիպչի նրանցից մեկի մաշկին։ Մինչդեռ [Աշիմը] ասաց [Աբու Վաիլից] [Աբու Մուսայից] մարգարե sallallaahu alihi wasallam-ից, նա ասաց. «Նրանցից մեկի մարմինը»:
