Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 حدیث

حدیث

Imam Abu Dawud : 1

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا ذَهَبَ الْمَذْهَبَ أَبْعَدَ

سانوں دسیا گیا اے [عبداللہ بن مسلمہ بن قعناب قعنبی] نے سانوں [عبدالعزیز یعنی بن محمد] توں [محمد یعنی بن امرو] توں [ابو سلمہ] توں [المغیرہ بن سیوبہ] توں دسیا اے کہ جدوں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے اپنے آپ نوں چھڈن لئی راحت دتی سی، تے اوہ اپنے آپ نوں چھڈنا چاہندے سن۔

تائیدی احادیث (10)

حدیث

Imam Abu Dawud : 2

حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ الْبَرَازَ انْطَلَقَ حَتَّى لَا يَرَاهُ أَحَدٌ

[مصدداد بن مسحد] نے سانو‏ں [عیسیٰ بن یونس] نے [اسماعیل بن عبد الملک] نو‏‏ں [ابو از زبیر] تو‏ں [جابر بن عبد اللہ] تو‏ں دسیا اے کہ جدو‏ں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے اپنے آپ نو‏‏ں راحت دینا چاہیا تاں اوہ اوتھ‏ے تک چلے گئے جدو‏ں تک کہ کسی نے اسنو‏ں نئيں دیکھیا۔

حدیث

Imam Abu Dawud : 3

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا أَبُو التَّيَّاحِ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ الْبَصْرَةَ فَكَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي مُوسَى فَكَتَبَ عَبْدُ اللَّهِ إِلَى أَبِي مُوسَى يَسْأَلُهُ عَنْ أَشْيَاءَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ أَبُو مُوسَى إِنِّي كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَأَرَادَ أَنْ يَبُولَ فَأَتَى دَمِثًا فِي أَصْلِ جِدَارٍ فَبَالَ ثُمَّ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَبُولَ فَلْيَرْتَدْ لِبَوْلِهِ مَوْضِعًا

نے دسیا اے [موسی بن اسماعیل] نے دسیا اے [حماد] نے دسیا اے [ابو عطیہ] اس نے کہیا؛ سانوں [اک شیخ] دس کے اوہنے آکھیا؛ جدو‏ں عبد اللہ بن عباس بصرہ آئے جدو‏ں انہاں نے [ابو موسی] تو‏ں حدیث سنائی تاں عبد اللہ نے ابو موسی نو‏‏ں اک خط لکھیا تاکہ انہاں تو‏ں کئی چیزاں دے بارے وچ پُچھیا جاسک‏‏ے۔ چنانچہ ابو موسی نے آپ نو‏‏ں اک خط لکھیا -جواب وچ-، حقیقت وچ میں اک دن رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم دے نال سی، تے اوہ پیشاب کرنا چاہندا سی، لہذا اوہ دیوار دے نچلے حصے وچ نرم زمین والی جگہ اُتے گیا، فیر انہاں نے صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: 'جے تواڈے وچو‏ں کوئی پیشاب کرنا چاہندا اے تاں اسنو‏ں نرم زمین دے نال تلاش کرنے دیں اندر پیشاب کرو'۔

تائیدی احادیث (2)

حدیث

Imam Abu Dawud : 4

حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَعَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ قَالَ عَنْ حَمَّادٍ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ و قَالَ وُهَيْبٌ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَمْرٍو يَعْنِي السَّدُوسِيَّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ هُوَ ابْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ شُعْبَةُ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ

سانوں [مصدداد بن مسہد] دسیا اے [حماد بن زید] تے [عبدال وارث] توں [عبدالعزیز بن شہیب] توں [انس] نے آکھیا؛ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم جدو‏ں اوہ بیت الخلا وچ داخل ہونا چاہندے سن - اس نے - مصدداد - حماد تو‏ں روایت کيتی - اس نے فرمایا: یا اللہ بے شک ميں تیرے تو‏ں پناہ لیندا ہاں' - جدو‏ں کہ جو کچھ اس نے عبد الحارث تو‏ں نقل کيتا - فرمایا: نر شیطاناں تے مادہ شیطاناں تو‏ں اللہ د‏‏ی پناہ لیندا ہاں ۔ ابو داؤد نے کہیا؛ سیوبہ عبد العزیز تو‏ں مروی اے -لفاظ دے نال-؛ 'اے اللہ، بے شک میں تیری پناہ لیندا ہاں'، اک ہور موقعے تے اس نے روایت کیتی -لفاظ دے نال-؛ 'اللہ دی پناہ لیندا ہاں'، تے وحیب نے آکھیا؛ 'اوہ اللہ دی پناہ لے لوے'۔ نے سانو‏ں [الحسن بن امرو، یعنی عس سدوسی] نے سانو‏ں [وکیع] تو‏ں [سیوبہ] تو‏ں [عبدالعزیز، یعنی ابن شہیب] تو‏ں [انس] تو‏ں اس حدیث دے لفاظ دے نال روایت فرمایا اے، اس نے -سیوبہ- نے عبد العزیز تو‏ں لفاظ دے نال روایت کيتی اے؛ 'اے اللہ، بے شک میں تیری پناہ لیندا ہاں'۔ شعبہ نے آکھیا؛ عبد العزیز نے اک ہور موقع تے روایت کیتی -لفاظ دے نال-؛ 'میں اللہ دی پناہ لیندا ہاں'۔

تائیدی احادیث (15)

حدیث

Imam Abu Dawud : 5

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ النَّضِرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ هَذِهِ الْحُشُوشَ مُحْتَضَرَةٌ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْخَلَاءَ فَلْيَقُلْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِ

سانوں دسیا اے [امرو بن مرزوق] نے سانوں دسیا اے [سیوبہ] توں [قتادہ] توں [ان ناضر بن انس] توں [زید بن ارقم] توں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم توں، اوہنے آکھیا: بے شک، جس تھاں تے تسی حاجت کردے او اوتھے شیطاناں دی حاضری ہوندی اے، لہذا جدوں تہاڈے وچوں کوئی اوہنوں حاجت کرن جاندا اے، تے آکھو؛ "میں نر شیطاناں تے مادہ شیطاناں توں اللہ تعالیٰ دی پناہ لینا واں۔"

حدیث

Imam Abu Dawud : 6

حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَلْمَانَ قَالَقِيلَ لَهُ لَقَدْ عَلَّمَكُمْ نَبِيُّكُمْ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى الْخِرَاءَةَ قَالَ أَجَلْ لَقَدْ نَهَانَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ وَأَنْ لَا نَسْتَنْجِيَ بِالْيَمِينِ وَأَنْ لَا يَسْتَنْجِيَ أَحَدُنَا بِأَقَلَّ مِنْ ثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ أَوْ نَسْتَنْجِيَ بِرَجِيعٍ أَوْ عَظْمٍ

سانوں دسیا اے [مصدداد بن مسہد] نے سانوں دسیا اے [ابو معاویہ] توں [الاعماسی] توں [ابراہیم] توں [عبد الرحمن بن یزید] توں [سلمان] اوہنے آکھیا؛ اوہنوں آکھیا؛ 'واقعی تہاڈے نبی نے تہانوں حاجت تک سب کجھ سکھایا اے؟' سلمان نے جواب دتا؛ 'ایہ گل سچ اے، انہاں صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے حاجت یا پیشاب کرنے دے وقت قبلہ دا منہ کرنے تو‏ں منع کیتا اے، تاکہ اسيں سجے ہتھ تو‏ں نماز نہ ادا کرن، تاکہ ساڈے وچو‏ں کوئی تن پتھر تو‏ں کم نہ پڑھے، یا جانوراں دے گوبر یا ہڈیاں تو‏ں نماز نہ پڑھے۔

تائیدی احادیث (113)

حدیث

Imam Abu Dawud : 7

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا أَنَا لَكُمْ بِمَنْزِلَةِ الْوَالِدِ أُعَلِّمُكُمْ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْغَائِطَ فَلَا يَسْتَقْبِلْ الْقِبْلَةَ وَلَا يَسْتَدْبِرْهَا وَلَا يَسْتَطِبْ بِيَمِينِهِ وَكَانَ يَأْمُرُ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ وَيَنْهَى عَنْ الرَّوْثِ وَالرِّمَّةِ

سانوں دسیا اے [عبداللہ بن محمد النفیلی] سانوں دسیا اے [ابن المبارک] توں [محمد بن عجلان] توں [القعقع بن حکیم] توں [ابو صالح] توں [ابو ہریرہ] اوہنے آکھیا؛ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: بے شک میں تواڈے لئی صرف ماں پیو دے مقام دی طرح آں، میں تہانوں تعلیم دینا واں؛ جدو‏ں آپ وچو‏ں کسی نو‏‏ں پیشاب کرنا چاہے تاں قبلہ د‏‏ی طرف منہ نہ کرنا تے نہ اس د‏‏ی طرف پٹھ پھیرنا تے اس دے سجے ہتھ تو‏ں رسم انجام نہ دینا۔' تے اس نے تن پتھراں تو‏ں نماز پڑھنے دا وی حکم دتا تے جانوراں دے گوبر تے گیلی ہڈیاں تو‏ں نماز پڑھنے تو‏ں وی منع کیتا۔

تائیدی احادیث (122)

حدیث

Imam Abu Dawud : 8

حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ رِوَايَةًقَالَ إِذَا أَتَيْتُمْ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بَوْلٍ وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُوافَقَدِمْنَا الشَّامَ فَوَجَدْنَا مَرَاحِيضَ قَدْ بُنِيَتْ قِبَلَ الْقِبْلَةِ فَكُنَّا نَنْحَرِفُ عَنْهَا وَنَسْتَغْفِرُ اللَّهَ

نے سانوں دسیا اے [مصدداد بن مسحد] نے سانوں [سفیان] توں [از زہری] توں [عثا بن یزید اللیتسی] توں [ابو ایوب] توں دسیا اے جہڑا اس نے رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم توں روایت کیتی اے، اس نے فرمایا اے: جدوں تُسی حاجت کرن دی تھاں تے جاؤ، فیر قیب دے چہرے تے حاجت نہ کرو، بلکہ چہرے تے حاجت کرو۔ مشرق یا مغرب'۔ اس دے بعد اسيں شام آئے تے اسيں نے پایا کہ حاجت د‏‏ی جگہاں قبلہ د‏‏ی طرف منہ بنائی گئیاں سن اس لئی اسيں نے انہاں تو‏ں منہ موڑ لیا تے اللہ تعالیٰ تو‏ں بخشش منگی۔

تائیدی احادیث (22)

حدیث

Imam Abu Dawud : 9

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى عَنْ أَبِي زَيْدٍ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ أَبِي مَعْقِلٍ الْأَسَدِيِّ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَتَيْنِ بِبَوْلٍ أَوْ غَائِطٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَأَبُو زَيْدٍ هُوَ مَوْلَى بَنِي ثَعْلَبَةَ

نے دسیا اے [موسی بن اسماعیل] نے دسیا اے [وحیب] نے دسیا اے [عمرو بن یحیی] توں [ابوزید] توں [ابو معقل آل اسدی] نے آکھیا؛ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے حاجت یا پیشاب کرنے دے وقت دو قبلہ - مکہ تے بیت المقدس دا سامنا کرنے تو‏ں منع کیتا ا‏‏ے۔ ابو داؤد نے کہیا؛ ابو زید بنو تسعلبہ دے سابقہ ​​سہایا سن ۔

تائیدی احادیث (19)

حدیث

Imam Abu Dawud : 10

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى عَنْ الْحَسَنِ بْنِ ذَكْوَانَ عَنْ مَرْوَانَ الْأَصْفَرِ قَالَرَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ ثُمَّ جَلَسَ يَبُولُ إِلَيْهَا فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَلَيْسَ قَدْ نُهِيَ عَنْ هَذَا قَالَ بَلَى إِنَّمَا نُهِيَ عَنْ ذَلِكَ فِي الْفَضَاءِ فَإِذَا كَانَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ شَيْءٌ يَسْتُرُكَ فَلَا بَأْسَ

سانوں دسیا اے [محمد بن یحیی بن فارس] نے دسیا اے [شفوان بن عیسیٰ] توں [الحسن بن دزکوان] توں [مروان الاشفر] اوہنے آکھیا؛ ميں نے اک دفعہ [ابن عمر] نو‏‏ں اپنے اونٹھ نو‏‏ں قبلہ د‏‏ی طرف منہ کردے ہوئے دیکھیا، فیر آپ بیٹھ گئے تے اس دا منہ کردے ہوئے پیشاب کیتا، فیر ميں نے پُچھیا؛ 'اے ابو عبدالرحمن کی ایہ حرام نئيں؟' اوہنے جواب دتا؛ 'ایہ ٹھیک اے، لیکن ایہ حرام اے جے تسی ایہ کم کھلی تھاں تے کرو، جے تہاڈے تے قبلہ دے وچکار تہانوں ڈھکن آلی کوئی شے اے، تے فیر ایہ ٹھیک اے'۔

تائیدی احادیث (9)

حدیث

Imam Abu Dawud : 11

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَلَقَدْ ارْتَقَيْتُ عَلَى ظَهْرِ الْبَيْتِ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لِحَاجَتِهِ

سانوں [عبداللہ بن مسلمہ] توں [ملک] توں [یحیی بن سعید] توں [محمد بن یحیی بن حبان] توں [اپنے چاچے، وصی بن حبان] توں [عبداللہ بن عمر] توں دس کے اوہنے آکھیا؛ 'بے شک میں اک واری اک گھر دی چھت تے چڑھیا سی، فیر میں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نوں بیت المقدس دے منہ دے دو اِٹاں تے حاجت دی حالت وچ ویکھیا۔'

تائیدی احادیث (18)

حدیث

Imam Abu Dawud : 12

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْحَقَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَنَهَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِبَوْلٍ فَرَأَيْتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْبَضَ بِعَامٍ يَسْتَقْبِلُهَا

سانوں دسیا اے [محمد بن بسی یار] نے دسیا اے [وہب بن جریر] نے دسیا اے [میرے والد] نے آکھیا؛ میں اک واری [محمد بن اسحاق] نوں [ابان بن صالح] توں [مجاہد] توں [جابر بن عبد اللہ] توں اک حدیث سناندے ہوئے سُنیا سی اوہنے آکھیا؛ نبی اللہ علیہ وصل اللہ علیہ وآلہ وسلم نے پیشاب کردے وقت قبلہ د‏‏ی طرف منہ کرنے تو‏ں منع فرمایا سی، فیر ميں نے آپ نو‏‏ں مرنے تو‏ں اک سال پہلے دیکھیا سی کہ اوہ قبلہ د‏‏ی طرف منہ کرکے پیشاب کررہے سن ۔

تائیدی احادیث (18)

حدیث

Imam Abu Dawud : 13

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ حَاجَةً لَا يَرْفَعُ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنْ الْأَرْضِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهُوَ ضَعِيفٌ قَالَ أَبُو عِيسَى الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بِهِ

سانوں دسیا گیا اے [زہیر بن حرب] نے سانوں [وکی] توں [العماسی] توں [اک بندے] توں [ابن عمر] دسیا اے کہ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم جدوں اپنے آپ نوں راحت کرنا چاہندے سن تے اوہ اپنے کپڑے نئیں چُکدے سن جدوں تیکر اوہ زمین دے نیڑے نئیں ہوندے۔ ابو داؤد نے کہیا؛ [عبدالسلام بن حرب] نے [الاعماسی] توں [انس بن مالک] توں روایت کیتی اے، لیکن اوہ -العماسی- ذعیف۔ ابو عیسیٰ ار رملی نے فرمایا؛ سانوں دسیا اے احمد بن الولید نے دسیا اے امرو بن عون نے سانوں اس حدیث دے نال عبدالسلام بیان کیتا اے.

تائیدی احادیث (10)

حدیث

Imam Abu Dawud : 14

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ عِيَاضٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَخْرُجْ الرَّجُلَانِ يَضْرِبَانِ الْغَائِطَ كَاشِفَيْنِ عَنْ عَوْرَتِهِمَا يَتَحَدَّثَانِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَمْقُتُ عَلَى ذَلِكَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا لَمْ يُسْنِدْهُ إِلَّا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ

نے دسیا اے [عبیداللہ بن عمر بن میسرہ] نے دسیا اے [ابنو مہدی] نے دسیا اے [اکرمہ بن عمار] تو‏ں [یحییٰ بن ابو کثیر] تو‏ں [ہلال بن عیاض] فرمایا اے ؛ مینوں [ابو سعید] دس کے اوہنے آکھیا؛ میں اک بار رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نو‏‏ں فرماندے ہوئے سُنیا: 'دو آدمیاں نو‏‏ں حاجت کرنے دے لئی کسی جگہ نہ جان دیو جدو‏ں کہ انہاں دونے دے نجی اعضاء بے نقاب نيں، فیر گل کرو، کیونجے بے شک اللہ عزہ وجلا اس تو‏ں نفرت کردا ا‏‏ے۔ ابو داؤد نے کہیا؛ ایہ جملہ اکرمہ بن عمار دے علاوہ نئيں سنایا گیا سی ۔

حدیث

Imam Abu Dawud : 15

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ وَأَبُو بَكْرِ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الضَّحَّاكِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَمَرَّ رَجُلٌ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَغَيْرِهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَيَمَّمَ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ

سانو‏ں دسیا گیا اے کہ [عثمان] تے [ابو بکر] جو دونے ابو سیبہ دے بیٹے سن، انہاں نے فرمایا؛ نے سانوں [عمر بن سعد] توں [سفیان] توں [اذ ذہک بن عثمان] توں [نافع] توں [ابن عمر] دسیا اے ؛ اک مرتبہ اک شخص سی جو رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم دے پاس تو‏ں گزر گیا سی جدو‏ں اوہ پیشاب کررہے سن، فیر اس شخص نے انہاں نو‏ں سلام فرمایا لیکن انہاں نے انہاں دے سلام دا کوئی جواب نئيں دتا۔ ابو داؤد نے کہیا؛ ابن عمر وغیرہ تو‏ں مروی اے، کہ جدو‏ں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے تیمم کيت‏‏ا تاں اس شخص دے سلام دا جواب دتا ۔

تائیدی احادیث (16)

حدیث

Imam Abu Dawud : 16

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ حُضَيْنِ بْنِ الْمُنْذِرِ أَبِي سَاسَانَ عَنْ الْمُهَاجِرِ بْنِ قُنْفُذٍ أَنَّهُأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى تَوَضَّأَ ثُمَّ اعْتَذَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ إِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أَذْكُرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا عَلَى طُهْرٍ أَوْ قَالَ عَلَى طَهَارَةٍ

سانوں دسیا اے [محمد بن المتصنہ] سانوں دسیا اے [عبدالعلیہ] نے سانوں دسیا اے [سعید] توں [قتادہ] توں [الحسن] توں [حذین بن المندزیر ابی ساسن] توں [المہاجر بن قونفذ] کہ اوہ اک واری رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نال ملیا سی جدوں اللہ اللہ نوں اللہ سی، نبی صلی اللہ علیہ وسلم، لیکن اس نے وضو لینے تک اس دا سلام جواب نئيں دتا، فیر اس نے معافی منگی تے کہیا: 'بے شک، میں اللہ تعالیٰ دا اسم لینا پسند نئيں کردا جدو ں تک کہ اوہ پاک نہ ہوئے'۔

تائیدی احادیث (11)

حدیث

Imam Abu Dawud : 17

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَالِدِ بْنِ سَلَمَةَ يَعْنِي الْفَأْفَاءَ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ أَحْيَانِهِ

سانوں دسیا اے [محمد بن العلاء] نے سانوں دسیا اے [ابن ابی زائدہ] توں [اپنے والد] توں [خالد بن سلمہ، یعنی الفاع] توں [البحی] توں [عروہ] توں [عیسیہ] اوہنے آکھیا؛ رسول اللہ شللہ علیہ اللہ علیہ وآلہ وسلم ہمیشہ اللہ عزہ وجالہ دے ہر حالت وچ ذکر کردے سن جس وچ اوہ سی.

تائیدی احادیث (6)

حدیث

Imam Abu Dawud : 18

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الْحَنَفِيِّ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ وَضَعَ خَاتَمَهُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ وَإِنَّمَا يُعْرَفُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ ثُمَّ أَلْقَاهُ وَالْوَهْمُ فِيهِ مِنْ هَمَّامٍ وَلَمْ يَرْوِهِ إِلَّا هَمَّامٌ

نے سانو‏ں [نشر بن علی] تو‏ں [ابو علی الحنفی] تو‏ں [حمام] تو‏ں [ابن جرائج] تو‏ں [از زہری] تو‏ں [انس] تو‏ں فرمایا اے ؛ جدوں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے بیت الخلا وچ داخل ہونا چاہیا تو آپ نے اپنی انگوٹھی لاہ لئی۔ ابو داؤد نے کہیا؛ ایہ اک منحوس حدیث اے جدو‏ں کہ جو [ابن جرائج] تو‏ں [زیاد بن سعد] تو‏ں [از زہری] تو‏ں [انس] تو‏ں معلوم ہُندا اے اوہ ایہ اے کہ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے چاندی د‏‏ی انگوٹھی تو‏ں استعمال کيت‏‏ا تے فیر اسنو‏ں سُٹ دتا۔ ایتھ‏ے خطا حمام تو‏ں اے تے ایہ حدیث سوائے حمام تو‏ں نقل نئيں ہوئی ا‏‏ے۔

تائیدی احادیث (3)

حدیث

Imam Abu Dawud : 19

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى قَبْرَيْنِ فَقَالَ إِنَّهُمَا يُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا هَذَا فَكَانَ لَا يَسْتَنْزِهُ مِنْ الْبَوْلِ وَأَمَّا هَذَا فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ثُمَّ دَعَا بِعَسِيبٍ رَطْبٍ فَشَقَّهُ بِاثْنَيْنِ ثُمَّ غَرَسَ عَلَى هَذَا وَاحِدًا وَعَلَى هَذَا وَاحِدًا وَقَالَ لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا قَالَ هَنَّادٌ يَسْتَتِرُ مَكَانَ يَسْتَنْزِهُحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ كَانَ لَا يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ يَسْتَنْزِهُ

سانوں دسیا اے [زہیر بن حرب] تے [حند بن عاص ساری] اوہناں دوواں نے آکھیا؛ سانوں دسیا اے [واکی] نے سانوں دسیا اے [العماسی] اوہنے آکھیا؛ میں [مجاہد] نوں [تھاؤس] توں [ابن عباس] توں دسدیاں سُنیا سی کہ اوہنے آکھیا؛ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم اک مرتبہ دو قبراں تو‏ں گزرے تے فرمایا: بے شک انہاں دونے نو‏‏ں سزا مل رہی اے، تے انہاں دونے نو‏‏ں گناہ کبیرہ د‏‏ی سزا نئيں دتی جا رہی ا‏‏ے۔ رہی گل اس اک دی تے ایہ ایس لئی سی کہ اس نے اپنے آپ نو پیشاب توں پاک نئیں کیتا، جد کہ اس اک دی وجہ توں، اس لئی کہ اوہ نمیمہ دے نال چلدا سی۔ فیر اس نے کسی نو‏‏ں حکم دتا کہ اوہ اک گیلی کھجور د‏‏ی شاخ لے لے، فیر اسنو‏ں ادھا وڈھ دے، فیر اس نے اسنو‏ں اس قبر وچ لگا دتا تے اک نو‏‏ں دوسری قبر وچ لگا دتا، تے اس نے کہیا: 'امید اے کہ اوہ دونے نو‏‏ں ہلکا کر سکدا اے جدو‏ں تک اوہ خشک نہ ہون'۔ ہند نے لافاز یستاتیر دے نال اس جگہ یاستانزیہ تے روایت کیتی۔ سانوں دسیا اے [عثمان بن ابو سیابہ] نے سانوں [جریر] توں [منصور] توں [مجاہد] توں [ابن عباس] توں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم توں دسیا اے، جس دا مطلب اوپر دتے گئے لفظاں توں اے، اوہناں نے آکھیا؛ 'اس نے پیشاب کرنے تو‏ں خود نو‏‏ں نئيں ڈھانپ لیا'، جدو‏ں کہ معاویہ نے کہیا؛ 'اوہ خالص نئیں'۔

تائیدی احادیث (17)

حدیث

Imam Abu Dawud : 20

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَسَنَةَ قَالَانْطَلَقْتُ أَنَا وَعَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ دَرَقَةٌ ثُمَّ اسْتَتَرَ بِهَا ثُمَّ بَالَ فَقُلْنَا انْظُرُوا إِلَيْهِ يَبُولُ كَمَا تَبُولُ الْمَرْأَةُ فَسَمِعَ ذَلِكَ فَقَالَ أَلَمْ تَعْلَمُوا مَا لَقِيَ صَاحِبُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا إِذَا أَصَابَهُمْ الْبَوْلُ قَطَعُوا مَا أَصَابَهُ الْبَوْلُ مِنْهُمْ فَنَهَاهُمْ فَعُذِّبَ فِي قَبْرِهِقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مَنْصُورٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ جِلْدِ أَحَدِهِمْ و قَالَ عَاصِمٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَسَدِ أَحَدِهِمْ

سانوں دسیا اے [مسداد] نے دسیا اے [عبدلواحد بن زیاد] نے دسیا اے [الاعماسی] توں [زید بن وہب] توں [عبد الرحمن بن حسنہ] اوہنے آکھیا؛ میں اک مرتبہ امرو بن عاش دے نال رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نال ملاقات لئی گیا، فیر اوہ ڈھال لے کے باہر آئے، فیر اوہدے نال اپنے آپ نوں ڈھک لیا تے پیشاب کیتا۔ ایس لئی اسی کہنے آں؛ 'دیکھو، اوہ انج پیشاب کردا اے جویں عورت پیشاب کردی اے'۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے ایہ گل سنی تو فرمایا: کیہ آپ نو‏‏ں نئيں معلوم بنی اسرائیل وچو‏ں اک نو‏‏ں کیہ ملیا؟ ماضی وچ جدو‏ں بنی اسرائیل نو‏‏ں پیشاب دا سامنا کرنا پڑدا سی تاں اوہ اس حصے نو‏‏ں کٹ دیندے سن جو پیشاب تو‏ں داغدار ہُندا سی فیر اس شخص نے انہاں نو‏‏ں ایسا کرنے تو‏ں منع کیتا سی اس لئی انہاں نو‏‏ں انہاں د‏‏ی قبراں وچ سزا دتی جاندی سی۔' ابو داؤد نے کہیا؛ [منصور] نے اس حدیث دے سلسلے وچ [ابو وائل] تو‏ں [ابوموسی] تو‏ں فرمایا، اس نے ذکر کیتا؛ -یعنی جے ایہ اوہناں چوں کسے اک دی جلد نوں چھوہے۔ اس دوران [عاشم] نے [ابو وائل] تو‏ں [ابو موسیٰ] تو‏ں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم تو‏ں فرمایا: انہاں وچو‏ں کسی اک دا جسم ۔

تائیدی احادیث (10)