Imam Abu Dawud : 1961
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مَخْرَمَةُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ الضَّحَّاكِ يَقُولُ أَخْبَرَتْنِي أُمُّ حَكِيمٍ بِنْتُ أَسِيدٍ عَنْ أُمِّهَاأَنَّ زَوْجَهَا تُوُفِّيَ وَكَانَتْ تَشْتَكِي عَيْنَيْهَا فَتَكْتَحِلُ بِالْجِلَاءِ قَالَ أَحْمَدُ الصَّوَابُ بِكُحْلِ الْجِلَاءِ فَأَرْسَلَتْ مَوْلَاةً لَهَا إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَسَأَلَتْهَا عَنْ كُحْلِ الْجِلَاءِ فَقَالَتْ لَا تَكْتَحِلِي بِهِ إِلَّا مِنْ أَمْرٍ لَا بُدَّ مِنْهُ يَشْتَدُّ عَلَيْكِ فَتَكْتَحِلِينَ بِاللَّيْلِ وَتَمْسَحِينَهُ بِالنَّهَارِ ثُمَّ قَالَتْ عِنْدَ ذَلِكَ أُمُّ سَلَمَةَ دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ أَبُو سَلَمَةَ وَقَدْ جَعَلْتُ عَلَى عَيْنِي صَبْرًا فَقَالَ مَا هَذَا يَا أُمَّ سَلَمَةَ فَقُلْتُ إِنَّمَا هُوَ صَبْرٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَيْسَ فِيهِ طِيبٌ قَالَ إِنَّهُ يَشُبُّ الْوَجْهَ فَلَا تَجْعَلِيهِ إِلَّا بِاللَّيْلِ وَتَنْزَعِينَهُ بِالنَّهَارِ وَلَا تَمْتَشِطِي بِالطِّيبِ وَلَا بِالْحِنَّاءِ فَإِنَّهُ خِضَابٌ قَالَتْ قُلْتُ بِأَيِّ شَيْءٍ أَمْتَشِطُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بِالسِّدْرِ تُغَلِّفِينَ بِهِ رَأْسَكِ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih], hevur sagt okkum [Ibnu Wahb], hevur sagt mær [Makhramah] frá [pápa sínum], segði hann; Eg hoyrdi [Al Mughirah bin Adh Dhahhak] siga; [Umm Hakim bint Usaid] sagdi mer fra [modur hennar] ad [madur hennar] vaeri deydur og hann hafdi augnasjuku, svo opnadi hann augun med ad nota itsmid, svo sagdi hann; Lat ikki vera við at brúka tað, uttan so at tað er eitt óunniligt og neyðturviligt mál, so steðgar tú við at brúka tað um náttina og missir tað um dagin. Tá segði [Umm Salama] um tað mundið; Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam hitti meg einaferð tá Abu Salamah doyði og eg hevði borið shabir á eygunum. pá mælti hann; Hvat er hetta, umm Salama? Tá segði eg; Tað er shabir, o sendiboð Allahs, eingin parfumu er í tí. Hann mælti; Faktiskt fer tað at yngja andlitið, so brúka tað ikki uttan um náttina, og tak tað av um dagin. Og ikki kemba við at brúka parfumu ella henna, tí faktiskt er tað polerað. Umm Sálama segði; Eg sigi; Hvat kembi eg við, o Allahs sendiboð? Hann mælti; við bidara bløðum, dekka hárið við tí.
Imam Abu Dawud : 1962
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّ أَبَاهُ كَتَبَ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَرْقَمِ الزُّهْرِيِّيَأْمُرُهُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَى سُبَيْعَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ الْأَسْلَمِيَّةِ فَيَسْأَلَهَا عَنْ حَدِيثِهَا وَعَمَّا قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ اسْتَفْتَتْهُ فَكَتَبَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ يُخْبِرُهُ أَنَّ سُبَيْعَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا كَانَتْ تَحْتَ سَعْدِ بْنِ خَوْلَةَ وَهُوَ مِنْ بَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَيٍّ وَهُوَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا فَتُوُفِّيَ عَنْهَا فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَهِيَ حَامِلٌ فَلَمْ تَنْشَبْ أَنْ وَضَعَتْ حَمْلَهَا بَعْدَ وَفَاتِهِ فَلَمَّا تَعَلَّتْ مِنْ نِفَاسِهَا تَجَمَّلَتْ لِلْخُطَّابِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا أَبُو السَّنَابِلِ بْنُ بَعْكَكٍ رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ الدَّارِ فَقَالَ لَهَا مَا لِي أَرَاكِ مُتَجَمِّلَةً لَعَلَّكِ تَرْتَجِينَ النِّكَاحَ إِنَّكِ وَاللَّهِ مَا أَنْتِ بِنَاكِحٍ حَتَّى تَمُرَّ عَلَيْكِ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ قَالَتْ سُبَيْعَةُ فَلَمَّا قَالَ لِي ذَلِكَ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي حِينَ أَمْسَيْتُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَأَفْتَانِي بِأَنِّي قَدْ حَلَلْتُ حِينَ وَضَعْتُ حَمْلِي وَأَمَرَنِي بِالتَّزْوِيجِ إِنْ بَدَا لِيقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَلَا أَرَى بَأْسًا أَنْ تَتَزَوَّجَ حِينَ وَضَعَتْ وَإِنْ كَانَتْ فِي دَمِهَا غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَقْرَبُهَا زَوْجُهَا حَتَّى تَطْهُرَ
Hevur sagt okkum [Sulaiman bin Daud Al Mahri], hevur sagt okkum [Ibnu Wahb], hevur sagt mær [Yunus] frá [Ibn Shihab], hevur sagt mær ['Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah] at [faðir hansara] skrivaði eitt bræv til [Umar bin Abdullah bi] [Subai'ah bint Al Harits Al Aslamiyyah], spurdi hann síðani um hadith, og viðvíkjandi tí, sum profeturin segði við hann, tá hann bað hann um fatwa. Síðani skrivaði Umar bin Al Khathab bin Abdullah eitt bræv til Abdullah bin 'Utbah, har hann upplýsti, at Subai'ah hevði boðað honum frá, at hon var kona Sa'd bin Haulah, meðan hann var millum Bani Amir bin Luai, og hon var millum fólkið, sum var við í Badr-bardaganum. Síðan do hann á Haji Wada' meðan Subai'ah var við barn, og ikki leingi eftir føddi hon móðurlív sína eftir deyða mannsins. Síðani, tá hon var liðug eftir føðing, skreiddi hon seg fyri fólkunum, sum skuldu leggja fyri. Síðan hitti Abu As Sanabil bin Ba'kak sum var maður úr Bani Abdu Ad Dar hann og segði; hvat er galið við at eg síggi teg gera teg upp? Kanska hevur tú hug at giftast. Við Allah, tú mást ikki giftast fyrr enn fýra mánaðir og tíggju dagar eru farnir. Subai’ah segði; sidan thegar hann sagdi thetta vid mig, safnadi eg klædi min um seinnipartinn sidan for eg til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og spurdi hann um thetta. Sidan gaf hann mer fatwa ad eg vaeri halal thegar eg fæddi móðurlívið og hann baud mer ad giftast ef eg vildi. Ibn Sjihab segði; Eg síggi ikki hví hon giftist eftir føðing, hóast hon enn hevði blóð á sær, hon nærkaðist bara ikki manninum fyrr enn hon var rein.
Imam Abu Dawud : 1963
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ قَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا وَقَالَ ابْنُ الْعَلَاءِ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَمَنْ شَاءَ لَاعَنْتُهُ لَأُنْزِلَتْ سُورَةُ النِّسَاءِ الْقُصْرَى بَعْدَ الْأَرْبَعَةِ الْأَشْهُرِ وَعَشْرًا
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah], og [Muhammed bin Al 'Ala`], Usman hann segði; hevur sagt okkum, og Ibn Al 'Ala` segði; hevur sagt okkum [Abu Muawiyah], hevur sagt okkum [Al Amasy] frá [muslim] frá [Masruq] frá [Abdullah], segði hann; hvør sum vil, skal eg bjóða honum at banna hvørjum øðrum. Jú, brævið hjá An Nisa viðvíkjandi hjúnaskilnaði varð avdúkað eftir versið viðvíkjandi 'iddah á fýra mánaðir og tíggju dagar.
Imam Abu Dawud : 1964
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ جَعْفَرٍ حَدَّثَهُمْ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ سَعِيدٍ عَنْ مَطَرٍ عَنْ رَجَاءِ بْنِ حَيْوَةَ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَلَا تُلَبِّسُوا عَلَيْنَا سُنَّةً قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى سُنَّةَ نَبِيِّنَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِدَّةُ الْمُتَوَفَّى عَنْهَا أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ يَعْنِي أُمَّ الْوَلَدِ
Hevur sagt okkum [Qutaiba bin Said], at [Muhammed bin Ja'far] hevur sagt teimum. Og tað hevur verið sagt frá aðrari leið: Tað er sagt okkum [Ibn Al Mutsanna], tað er sagt okkum [Abdul A'la], frá [Said] frá [Mathar] frá [Raja` bin Haiwah], frá [Qabishah bin Dzuaib] frá ['Amr bin Al 'Ash], hann segði; ikki skýma sunnuna á okkum! -Ibn Al Mutsanna segði; Sunna hjá okkara profeti Shallallahu Alaihi Wasallam-, 'iddah hjá eini kvinnu, hvørs maður doyr, er fýra mánaðir og tíggju dagar, tað sum meint verður við er Umm Al Walad -kvinnuliga trælin, sum føddi barnið hjá húsbónda sínum-.
Imam Abu Dawud : 1965
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ رَجُلٍ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ يَعْنِي ثَلَاثًا فَتَزَوَّجَتْ زَوْجًا غَيْرَهُ فَدَخَلَ بِهَا ثُمَّ طَلَّقَهَا قَبْلَ أَنْ يُوَاقِعَهَا أَتَحِلُّ لِزَوْجِهَا الْأَوَّلِ قَالَتْ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَحِلُّ لِلْأَوَّلِ حَتَّى تَذُوقَ عُسَيْلَةَ الْآخَرِ وَيَذُوقَ عُسَيْلَتَهَا
Hevur sagt okkum [Musaddad], hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] frá [Al Amasy] frá [Ibrahim] frá [Al Asvad], frá [Aisyah], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam var spurdur um mann sem skildist vid konu sina trjar sinnum, svo giftist konan odrum manni og hitti hann andlit til andlits svo skildi hann hana adur en hann blandadi i, svo var hun halal fyrir fyrsta mann sinn? Aisha segði; Nei, profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Tað er ikki halal fyri fyrsta mann hennara, fyrr enn hon smakkar søtleikan av -gleðisambandinum- hjá hinum manninum, og hann -maðurin- smakkar eisini søtleikan av -gleðisambandinum við hann-'.
Imam Abu Dawud : 1966
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ قَالَ أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ قَالَ فَقُلْتُ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ مَخَافَةَ أَنْ يَأْكُلَ مَعَكَ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ أَنْ تُزَانِيَ حَلِيلَةَ جَارِكَ قَالَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى تَصْدِيقَ قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ }الْآيَةَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Kathir], hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Mansur] frá [Abu Wail], frá ['Amr bin Syarahbil] frá [Abdullah], segði hann; Eg segði; O sendiboð Allahs, hvat er størsta syndin? Hann segði: 'Tú hevur skapt ein javnbjóðis fyri Allah, meðan Hann er tann, sum skapti teg'. Abdullah segði; Eg sigi; hvat so? Hann segði: 'Tú drapst son tín, tí hann var bangin fyri at eta saman við tær'. Hann mælti; Eg sigi; hvat so? Hann mælti; 'Tú drívdi hór við konu næsta tíns'. Hann mælti; og Allah Ta'ala avdúkaði grundgeving fyri orðinum hjá profetinum sallallaahu alaihi wasallam: 'Og tey, sum ikki tilbiðja aðrar gudar saman við Allah og ikki drepa sálir, sum Allah hevur bannað - drepa tær - uttan av -røttum orsøkum-, og fremja ikki hór'.
Imam Abu Dawud : 1967
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ وَأَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُجَاءَتْ مِسْكِينَةٌ لِبَعْضِ الْأَنْصَارِ فَقَالَتْ إِنَّ سَيِّدِي يُكْرِهُنِي عَلَى الْبِغَاءِ فَنَزَلَ فِي ذَلِكَ{ وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ }
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Ibrahim] frá [Hajjaj] frá [Ibn Juraij], segði hann; og hevði upplýst mær [Abu Az Zubairi], at hann hevði hoyrt [Jabir bin Abdullah] siga; ein fátæk kona, sum hoyrdi til nakrar av ansarunum, kom og segði; faktiskt hevur harri mín noytt meg at skøkja. Síðani kom versið niður viðvíkjandi hesum: ’Og noyðið ikki trælir tykkara at gerast skøkjur!’
Imam Abu Dawud : 1968
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ عَنْ أَبِيهِ{ وَمَنْ يُكْرِهُّنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِكْرَاهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِيمٌ }قَالَ قَالَ سَعِيدُ بْنُ أَبِي الْحَسَنِ غَفُورٌ لَهُنَّ الْمُكْرَهَاتِ
Tað hevur verið sagt okkum ['Ubaidullah bin Mu'adz], frá [Mu'tamir], frá [faðir hansara]: 'Og hvør sum helst noyðir teir, so er Allah sanniliga mest fyrigevandi, mest miskunnsamur - teimum - eftir at teir hava verið noyddir'. Hann mælti; [Sagdi bin Abu Al Hasan] sagdi; Mest Fyrigevandi til kvinnurnar, sum vóru noyddar.
Imam Abu Dawud : 1969
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَبُّوَيْهِ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمْ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ }فَكَانَ النَّاسُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّوْا الْعَتَمَةَ حَرُمَ عَلَيْهِمْ الطَّعَامُ وَالشَّرَابُ وَالنِّسَاءُ وَصَامُوا إِلَى الْقَابِلَةِ فَاخْتَانَ رَجُلٌ نَفْسَهُ فَجَامَعَ امْرَأَتَهُ وَقَدْ صَلَّى الْعِشَاءَ وَلَمْ يُفْطِرْ فَأَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَجْعَلَ ذَلِكَ يُسْرًا لِمَنْ بَقِيَ وَرُخْصَةً وَمَنْفَعَةً فَقَالَ سُبْحَانَهُ{ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُونَ أَنْفُسَكُمْ }الْآيَةَ وَكَانَ هَذَا مِمَّا نَفَعَ اللَّهُ بِهِ النَّاسَ وَرَخَّصَ لَهُمْ وَيَسَّرَ
Tað er sagt okkum [Ahmad bin Muhammed bin Syabbuwaih], tað er sagt mær [Ali bin Husain bin Waqid] frá [pápa sínum] frá [Yazid An Nahwi] frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas]: 'Ó tit, sum trúgva, føsta er fyriskrivað tykkum áður fyri tey, sum hon var'. Fyrr vóru fólk í tíðini hjá profetinum sallallaahu alaihi wasallam, tá tey framdu Isha` bønina, tað var haram hjá teimum at eta og drekka og blanda seg við konur sínar, og tey fastaðu til í morgin. Síðani er onkur, sum ikki kann stýra síni girnd og so blandar hann seg uppí konu sína eftir at hava framt 'Isha' bønina og hevur enn ikki brotið føstuna. Tá vil Allah 'azza wajalla gera hetta sum ein hentleika til næstu ferð eins og lætta og gagn. Allah, hin heilagasti, sigur: 'Allah veit, at tú ikki kanst halda tínum ynskjum aftur'. Og hetta er millum teir fyrimunir, sum Allah gevur menniskjum og Allah veitir teimum lætta og hentleikar.
Imam Abu Dawud : 1970
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ نَصْرٍ الْجَهْضَمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو أَحْمَدَ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا صَامَ فَنَامَ لَمْ يَأْكُلْ إِلَى مِثْلِهَا وَإِنَّ صِرْمَةَ بْنَ قَيْسٍ الْأَنْصَارِيَّ أَتَى امْرَأَتَهُ وَكَانَ صَائِمًا فَقَالَ عِنْدَكِ شَيْءٌ قَالَتْ لَا لَعَلِّي أَذْهَبُ فَأَطْلُبُ لَكَ شَيْئًا فَذَهَبَتْ وَغَلَبَتْهُ عَيْنُهُ فَجَاءَتْ فَقَالَتْ خَيْبَةً لَكَ فَلَمْ يَنْتَصِفْ النَّهَارُ حَتَّى غُشِيَ عَلَيْهِ وَكَانَ يَعْمَلُ يَوْمَهُ فِي أَرْضِهِ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَتْ{ أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَائِكُمْ قَرَأَ إِلَى قَوْلِهِ مِنْ الْفَجْرِ }
Hevur sagt okkum [Nashr bin Ali bin Nashr Al Jahdhami], hevur sagt okkum [Abu Ahmad], hevur sagt okkum [Ísrael] frá [Abu Ishaq], frá [Al Bara`], segði hann; Fyrr, tá ið onkur hevði fastað, svav hann og át ikki fyrr enn dagin eftir. Sanniliga kom Shirmah bin Qais Al Ansari til konu sína og hon fastaði, segði hann; hevur tú nakað? Kona hans mælti; nei, kanska kann eg fara og leita eftir onkrum til tín. Síðan fór hann avstað og Shirma var sovnað, tá kom kona hansara og segði; tú ert í ørviti. Síðan fyri middag svímaði hann, og hann var í arbeiði um dagin á landi sínum. Síðani nevndi hann hetta fyri profetinum. Tá kom versið niður: »Tað er loyvt tykkum at blanda seg við konur tykkara náttina til føstumánaðin.« Hann las tað til orðini: 'tað er morgunin'.
Imam Abu Dawud : 1971
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا بَكْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُضَرَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ بُكَيْرٍ عَنْ يَزِيدَ مَوْلَى سَلَمَةَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ }كَانَ مَنْ أَرَادَ مِنَّا أَنْ يُفْطِرَ وَيَفْتَدِيَ فَعَلَ حَتَّى نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ الَّتِي بَعْدَهَا فَنَسَخَتْهَا
Hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said], Hevur sagt okkum [Bakr bin Mudhar] frá ['Amr bin Al Harith] frá [Bukair] frá [Yazid] fyrrverandi træli Salamah bin Al Akwa', frá [Salamah bin Al Akwa] 'hann segði; Tá hetta versið varð avdúkað: WA 'ALALLADZII YUTHIIQUUNAHU FIDYATUN THA'AAMU FÁTÆKLIG - og fyri fólk, sum eru hart við tí, hava tey skyldu at gjalda fidyah, tað vil siga at nøra ein fátækan persón - so hvør okkara millum vil bróta føstuna og gjalda niður fidyah, til tað kemur at gera, kann hann gera av tí versinum.
Imam Abu Dawud : 1972
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ عَنْ عِكْرَمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ{ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ }فَكَانَ مَنْ شَاءَ مِنْهُمْ أَنْ يَفْتَدِيَ بِطَعَامِ مِسْكِينٍ افْتَدَى وَتَمَّ لَهُ صَوْمُهُ فَقَالَ{ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَأَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ }و قَالَ{ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمْ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ }
Tað hevur verið sagt við okkum av [Ahmad bin Muhammad], tað hevur verið sagt við meg av [Ali bin Husain], frá [faðir hansara], frá [Yazid An Nahwi] frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas]: WA 'ALALLADZII YUTHIIQUNAHU FIDYAMUAARD ha tað eru tey eru, skyldugur at rinda fidyah, nevniliga at fóðra fátækan persón-, so hvør teirra millum vil rinda fidyah við at fóðra fólk fátøk, hann kann rinda fidyah og føsta hansara er liðug fyri hann. Tá segði Allah: 'Hvør tann, sum við vilja ger góðar gerningar, tað er betri fyri hann.' Og føsta er betri fyri teg, um tú bara veitst'. Og hann segði: 'Hvør av tykkum er til staðar -í landinum, har hann býr- í tí mánaðinum, lat hann fasta í tí mánaðinum, og hvør sum er sjúkur ella á ferð -og so brýtur hann føstuna-, tá er -tað skyldugt hjá honum at fasta-, so nógvar dagar sum hann saknaði, aðrar dagar'.
Imam Abu Dawud : 1973
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ أَنَّ عِكْرِمَةَ حَدَّثَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَأُثْبِتَتْ لِلْحُبْلَى وَالْمُرْضِعِ
Hevur sagt okkum [Musa bin Isma’il], hevur sagt okkum [Aban], hevur sagt okkum [Qatadah], at [Ikrimah] hevur sagt honum, at [Ibn Abbas] segði; Hendan fidyah er ásett fyri fólk, sum eru við barn og sum geva barninum bróst.
Imam Abu Dawud : 1974
حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَزْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ{ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ }قَالَ كَانَتْ رُخْصَةً لِلشَّيْخِ الْكَبِيرِ وَالْمَرْأَةِ الْكَبِيرَةِ وَهُمَا يُطِيقَانِ الصِّيَامَ أَنْ يُفْطِرَا وَيُطْعِمَا مَكَانَ كُلِّ يَوْمٍ مِسْكِينًا وَالْحُبْلَى وَالْمُرْضِعُ إِذَا خَافَتَاقَالَ أَبُو دَاوُد يَعْنِي عَلَى أَوْلَادِهِمَا أَفْطَرَتَا وَأَطْعَمَتَا
Tað hevur verið sagt við okkum [Ibn Al Mutsanna], tað hevur verið sagt við okkum [Ibn Abu Adi] frá [Said] frá [Qatadah], frá ['Azrah] frá [Said bin Jubair] frá [Ibn Abbas]: WA 'ALALLADZII YUTHIIQUNAHU FIDYAPOORTUN ca er tað, sum tað er, skyldugt at rinda fidyah, nevniliga at fóðra fátækan persón-, segði hann; Hetta er ein lætti fyri gamlar menn og gamlar kvinnur, og tey - meðan bæði duga at fasta - at bróta føstuna og geva hvønn dag eitt fátækt menniskja at eta, og lætti fyri barnshavandi og bróstgevandi fólk, um tey kenna seg stúrin. Ábu Dáud segði; tað vil siga, at tey stúrdu fyri børnunum, so tey brutu føstuna og fóðraðu teimum.
Imam Abu Dawud : 1975
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَمْرٍو يَعْنِي ابْنَ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا أُمَّةٌ أُمِّيَّةٌ لَا نَكْتُبُ وَلَا نَحْسُبُ الشَّهْرُ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا وَخَنَسَ سُلَيْمَانُ أُصْبُعَهُ فِي الثَّالِثَةِ يَعْنِي تِسْعًا وَعِشْرِينَ وَثَلَاثِينَ
Hevur sagt okkum [Súleiman bin Harb], hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Al Aswad bin Qais] frá [Said bin Amr bin Said bin Al As] frá [Ibn Umar], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Sanniliga eru vit eitt Ummi-samfelag, sum ikki dugir at skriva, og telja ikki mánaðirnar slíkar, slíkar og slíkar'. Og Sálomon festi ein fingur saman við trimum teljingum; merkingin er tjúgu og níggju og tríati.
Imam Abu Dawud : 1976
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ فَلَا تَصُومُوا حَتَّى تَرَوْهُ وَلَا تُفْطِرُوا حَتَّى تَرَوْهُ فَإِنْ غُمَّ عَلَيْكُمْ فَاقْدُرُوا لَهُ ثَلَاثِينَقَالَ فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا كَانَ شَعْبَانُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ نَظَرَ لَهُ فَإِنْ رُئِيَ فَذَاكَ وَإِنْ لَمْ يُرَ وَلَمْ يَحُلْ دُونَ مَنْظَرِهِ سَحَابٌ وَلَا قَتَرَةٌ أَصْبَحَ مُفْطِرًا فَإِنْ حَالَ دُونَ مَنْظَرِهِ سَحَابٌ أَوْ قَتَرَةٌ أَصْبَحَ صَائِمًا قَالَ فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يُفْطِرُ مَعَ النَّاسِ وَلَا يَأْخُذُ بِهَذَا الْحِسَابِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنِي أَيُّوبُ قَالَ كَتَبَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ إِلَى أَهْلِ الْبَصْرَةِ بَلَغَنَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَادَ وَإِنَّ أَحْسَنَ مَا يُقْدَرُ لَهُ أَنَّا إِذَا رَأَيْنَا هِلَالَ شَعْبَانَ لِكَذَا وَكَذَا فَالصَّوْمُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لِكَذَا وَكَذَا إِلَّا أَنْ تَرَوْا الْهِلَالَ قَبْلَ ذَلِكَ
Hevur sagt okkum [Súleiman bin Daud Al 'Ataki], hevur sagt okkum [Hammad], hevur sagt okkum [Ayyub], frá [Nafi'] frá [Ibn Umar], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ein mánaður er 29, so fasta ikki fyrr enn tú sært hann og brót ikki tína føstu -frídagar- fyrr enn tú sært hann, so um hann er klæddur av skýggjum so tel tríati'. Sálomon mælti; og Ibn Umar, um mánaðurin Sha'bah er tjúgu og níggjundi so fastar hann, um hann er sjónligur so er tað Ramadan, og um hann ikki er sjónligur og ikki er forðaður av skýggjum og dusti so um morgunin er hann í standi at bróta føstuna, og um tað er forðað av skýggjum ella dusti í standinum av morgninum er hann at síggja tað í. Hann mælti; og Ibn Umar brótið føstuna við fólkinum og tók ikki hetta til eftirtektar. Hevur sagt okkum [Humaid bin Mas’adah], hevur sagt okkum [Abdul Wahhab], hevur sagt mær [Ayyub], segði hann; [Umar bin Abdul Aziz] skrivaði eitt bræv til fólkið í Basrah og segði; er komin niður til okkara frá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam.... Eins og hadisin hjá Ibn Umar, frá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam. Hann legði afturat; og faktiskt er besta roknistykkið um vit síggja Hilal av Sha'ban so og so, so er føsta, um Gud vil, so og so, uttan so at tú sært Hilal áðrenn tað.
Imam Abu Dawud : 1977
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ عَنْ ابْنِ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ عِيسَى بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ بْنِ أَبِي ضِرَارٍ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَلَمَا صُمْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ أَكْثَرَ مِمَّا صُمْنَا مَعَهُ ثَلَاثِينَ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Mani'] frá [Ibnu Abu Zaidah], frá [Ísa bin Dinar] frá [faðir sínum], frá ['Amr bin Al Harith bin Abu Dhirar] frá [Ibn Mas'ud], segði hann; Jú, vit fastaðu hjá profetinum sallallaahu alaihi wasallam 29 dagar oftari enn vit fastaðu hjá honum tríati dagar.
Imam Abu Dawud : 1978
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ أَنَّ يَزِيدَ بْنَ زُرَيْعٍ حَدَّثَهُمْ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ شَهْرَا عِيدٍ لَا يَنْقُصَانِ رَمَضَانُ وَذُو الْحِجَّةِ
Hevur sagt okkum [Musadad], at [Yazid bin Zurai'] hevur sagt teimum; hevur sagt okkum [Khalid Al Hadzdza`] frá [Abdurrahman bin Abu Bakrah] frá [pápa sínum] frá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam hann segði: 'Teir báðir mánaðirnir av 'Id minka ikki -teirra lønir- nevniliga Ramadhan mánaðurin -eftir sum er 'Eid al-Fitjar mánaðurin - Adlha-'.
Imam Abu Dawud : 1979
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ فِي حَدِيثِ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَذَكَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ قَالَ وَفِطْرُكُمْ يَوْمَ تُفْطِرُونَ وَأَضْحَاكُمْ يَوْمَ تُضَحُّونَ وَكُلُّ عَرَفَةَ مَوْقِفٌ وَكُلُّ مِنًى مَنْحَرٌ وَكُلُّ فِجَاجِ مَكَّةَ مَنْحَرٌ وَكُلُّ جَمْعٍ مَوْقِفٌ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin 'Ubaid], hevur sagt okkum [Hammad] í hadithinum [Ayyub] frá [Muhammed bin Al Munkadir] frá [Abu Hurairah], profeturin sallallaahu Alaihi Wasallam nevndi við hann, hann segði: 'Og tín Fithri er dagurin tú brýtur tann s 'Arafah er wukuf-staðurin, alt Mina er sláturstaðurin, og allir vegirnir Mekka er sláturstaðurin og øll Muzdalifah er wukuf-staðurin'.
Imam Abu Dawud : 1980
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَيْسٍ قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا تَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَحَفَّظُ مِنْ شَعْبَانَ مَا لَا يَتَحَفَّظُ مِنْ غَيْرِهِ ثُمَّ يَصُومُ لِرُؤْيَةِ رَمَضَانَ فَإِنْ غُمَّ عَلَيْهِ عَدَّ ثَلَاثِينَ يَوْمًا ثُمَّ صَامَ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Hanbal], hevur sagt mær [Abdurrahman bin Mahdi], hevur sagt mær [Muawiyah bin Salih] frá [Abdullah bin Abu Qais], segði hann; Eg hoyrdi [Aisyah] Radliallahú Anha siga; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav gætur eftir mánaðinum Sha'ban ólíkt hann gav gætur eftir øðrum tingum, so fastaði hann tí hann sá Ramadan, um hann varð forðaður í at síggja tað so uppfylti hann talið av tríati døgum og so fastaði hann.