Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 1921
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنِي عِكْرِمَةُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ هِلَالَ بْنَ أُمَيَّةَ قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَرِيكِ ابْنِ سَحْمَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَيِّنَةُ أَوْ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا رَأَى أَحَدُنَا رَجُلًا عَلَى امْرَأَتِهِ يَلْتَمِسُ الْبَيِّنَةَ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْبَيِّنَةُ وَإِلَّا فَحَدٌّ فِي ظَهْرِكَ فَقَالَ هِلَالٌ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ نَبِيًّا إِنِّي لَصَادِقٌ وَلَيُنْزِلَنَّ اللَّهُ فِي أَمْرِي مَا يُبْرِئُ بِهِ ظَهْرِي مِنْ الْحَدِّ فَنَزَلَتْ{ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ فَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ مِنْ الصَّادِقِينَ }فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَجَاءَا فَقَامَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا مِنْ تَائِبٍ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ الْخَامِسَةِ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ وَقَالُوا لَهَا إِنَّهَا مُوجِبَةٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَتَلَكَّأَتْ وَنَكَصَتْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهَا سَتَرْجِعُ فَقَالَتْ لَا أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ فَمَضَتْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْصِرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِشَرِيكِ ابْنِ سَحْمَاءَ فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللَّهِ لَكَانَ لِي وَلَهَا شَأْنٌقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْمَدِينَةِ حَدِيثُ ابْنِ بَشَّارٍ حَدِيثُ هِلَالٍ
Tað hevur verið sagt okkum [Muhammed bin Basyyar], tað hevur verið sagt okkum [Ibn Abu Adi], tað hevur verið sagt okkum [Hisyam bin Hassan], tað hevur verið sagt mær [Ikrimah] frá [Ibn Abbas], at Hilal bin Umayyah ákærdi konu sína fyri hórdóm við bin Sahma`. Tá segði profeturin: 'Kom við prógvum ella verður ryggurin pískaður'. Hann mælti; O sendiboð Allahs, um ein av okkum sær onkran omaná konu síni, skal hann leita eftir prógvum? Tá segði profeturin: 'Kom við prógvum ella verður ryggurin pískaður'. Tá mælti Hilal; Við tí, sum sendi teg við sannleikanum sum profet, sanniliga eri eg ein erligur persónur, og sanniliga í mínum føri fer Allah at senda niður tað, sum skal frígera mín rygg frá revsing. Síðani kom versið niður: 'Og tey, sum ákæra konur sínar fyri hórdóm, hóast tey ikki hava onnur vitni enn seg sjálvi......' so las hann tað, til hann kom til orðini: '....... Teljast millum tey rættvísu'. Síðani fór Rasulullah og sendi boð til teirra báðar. Síðani komu teir, so svór Hilal bin Umayyah meðan profeturin segði: 'Allah veit, at ein av tykkum lýgur'. Vil nakar av tykkum venda um? Síðan stóð konan upp ok sór, síðan er hon var komin í fimta eið; at vreiði Allahs fer at falla á hana, um maður hennara er millum tey rættvísu. Teir søgdu við konuna; Faktiskt krevur hesin eiðurin li'an og skilnað millum tykkum báðar. Síðani ivaðist konan og steðgaði á, til vit hildu, at hon fór at bakka út. pá mælti hann; Eg vil ikki gera fólk mítt til skammar allan dagin. Síðan helt hann fram við li'an sínum. Tá segði profeturin: 'Hygg at henni, um hon føðir eitt barn, sum er svart, hevur stóran, fullan rumpu og stórar, fullar kálvar, so hoyrir hann til Syarik bin Sahma''. Tá føddi konan eitt slíkt barn. Profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Um eingin avgerð var úr Allahs bók, høvdu hann og eg havt mál'. Ábu Dáud segði; Hetta er millum tey, sum bert eru frásagd av fólkinum í Medina, Hadith hjá Ibn Basysyar er ein Hilal hadith.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1922
حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ الشُّعَيْرِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ رَجُلًا حِينَ أَمَرَ الْمُتَلَاعِنَيْنِ أَنْ يَتَلَاعَنَا أَنْ يَضَعَ يَدَهُ عَلَى فِيهِ عِنْدَ الْخَامِسَةِ يَقُولُ إِنَّهَا مُوجِبَةٌ
Tað hevur verið sagt okkum [Makhlad bin Khalid Asy Syu'airi], tað hevur verið sagt okkum [Sufyan], frá [Ashim bin Kulaib] frá [pápa sínum] frá [Ibn Abbas], at profeturin sallallaahu Alaihi Wasallam skuldi skipaði fyri einum manni, tá hann skipaði fyri tveimum fólkum, sum vóru bannandi á hansara persóni av hansara tíð fimta eið. Hann sagdi: sannliga krefr eidrinn fordømingar ok skilnad milli {)eirra tveggja.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1923
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَجَاءَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ وَهُوَ أَحَدُ الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَجَاءَ مِنْ أَرْضِهِ عَشِيًّا فَوَجَدَ عِنْدَ أَهْلِهِ رَجُلًا فَرَأَى بِعَيْنِهِ وَسَمِعَ بِأُذُنِهِ فَلَمْ يَهِجْهُ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ غَدَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي جِئْتُ أَهْلِي عِشَاءً فَوَجَدْتُ عِنْدَهُمْ رَجُلًا فَرَأَيْتُ بِعَيْنَيَّ وَسَمِعْتُ بِأُذُنَيَّ فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا جَاءَ بِهِ وَاشْتَدَّ عَلَيْهِ فَنَزَلَتْ{ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ }الْآيَتَيْنِ كِلْتَيْهِمَا فَسُرِّيَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبْشِرْ يَا هِلَالُ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَكَ فَرَجًا وَمَخْرَجًا قَالَ هِلَالٌ قَدْ كُنْتُ أَرْجُو ذَلِكَ مِنْ رَبِّي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسِلُوا إِلَيْهَا فَجَاءَتْ فَتَلَاهَا عَلَيْهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَّرَهُمَا وَأَخْبَرَهُمَا أَنَّ عَذَابَ الْآخِرَةِ أَشَدُّ مِنْ عَذَابِ الدُّنْيَا فَقَالَ هِلَالٌ وَاللَّهِ لَقَدْ صَدَقْتُ عَلَيْهَا فَقَالَتْ قَدْ كَذَبَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَاعِنُوا بَيْنَهُمَا فَقِيلَ لِهِلَالٍ اشْهَدْ فَشَهِدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الصَّادِقِينَ فَلَمَّا كَانَتْ الْخَامِسَةُ قِيلَ لَهُ يَا هِلَالُ اتَّقِ اللَّهَ فَإِنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ وَإِنَّ هَذِهِ الْمُوجِبَةُ الَّتِي تُوجِبُ عَلَيْكَ الْعَذَابَ فَقَالَ وَاللَّهِ لَا يُعَذِّبُنِي اللَّهُ عَلَيْهَا كَمَا لَمْ يُجَلِّدْنِي عَلَيْهَا فَشَهِدَ الْخَامِسَةَ أَنَّ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْكَاذِبِينَ ثُمَّ قِيلَ لَهَا اشْهَدِي فَشَهِدَتْ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الْكَاذِبِينَ فَلَمَّا كَانَتْ الْخَامِسَةُ قِيلَ لَهَا اتَّقِي اللَّهَ فَإِنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ وَإِنَّ هَذِهِ الْمُوجِبَةُ الَّتِي تُوجِبُ عَلَيْكِ الْعَذَابَ فَتَلَكَّأَتْ سَاعَةً ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ لَا أَفْضَحُ قَوْمِي فَشَهِدَتْ الْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ فَفَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُمَا وَقَضَى أَنْ لَا يُدْعَى وَلَدُهَا لِأَبٍ وَلَا تُرْمَى وَلَا يُرْمَى وَلَدُهَا وَمَنْ رَمَاهَا أَوْ رَمَى وَلَدَهَا فَعَلَيْهِ الْحَدُّ وَقَضَى أَنْ لَا بَيْتَ لَهَا عَلَيْهِ وَلَا قُوتَ مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمَا يَتَفَرَّقَانِ مِنْ غَيْرِ طَلَاقٍ وَلَا مُتَوَفَّى عَنْهَا وَقَالَ إِنْ جَاءَتْ بِهِ أُصَيْهِبَ أُرَيْصِحَ أُثُيْبِجَ حَمْشَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِهِلَالٍ وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَوْرَقَ جَعْدًا جُمَالِيًّا خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ فَهُوَ لِلَّذِي رُمِيَتْ بِهِ فَجَاءَتْ بِهِ أَوْرَقَ جَعْدًا جَمَالِيًّا خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا الْأَيْمَانُ لَكَانَ لِي وَلَهَا شَأْنٌقَالَ عِكْرِمَةُ فَكَانَ بَعْدَ ذَلِكَ أَمِيرًا عَلَى مُضَرَ وَمَا يُدْعَى لِأَبٍ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali], hevur sagt okkum [Jazid bin Harun], hevur sagt okkum ['Abbad bin Mansur] frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas], segði hann; Hilal bin Umayyah, sum var eitt av teimum trimum fólkunum, sum Allah góðtók fyri umvending teirra, kom úr landinum, sum hann átti seinnapartin, so fann hann ein mann við konu síni og hann sá hann við eygunum og hoyrdi við oyrunum og órógvaði ella ávaraði hann ikki fyrr enn um morgunin. Síðani fór hann til Rasulullah og segði; O sendiboð Allahs, sanniliga kom eg til konu mína seinnapartin og eg fann ein mann hjá henni. Eg síggi við eygum mínum og hoyri við oyrum mínum. Tá dámdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ikki tað, sum hann bar og tað kendist tungt fyri hann. Síðani kom versið niður: 'Og tey, sum ákæra konu sína fyri hórdóm, hóast tey ikki hava onnur vitni enn seg sjálvi, so er vitnisburðurin hjá fólki...'. Tá kendi hann seg lættan og segði; Gleð teg, Abu Hilal, sanniliga hevur Allah givið tær rúm og ein útveg. Hilal segði; Hetta havi eg væntað av Gudi mínum. Tá segði Rasulullah: »Send ein boðbera til kvinnuna!« tá kom konan og hon las versið fyri teimum báðum og minti og upplýsti tey um, at revsingin í eftirlívinum var harðari enn revsingin í hesum heimi. Tá mælti Hilal; Við Allah, eg segði honum veruliga sannleikan. Tá mælti konan; hann leyg veruliga. So segði Rassulullah: 'Avgerð ímillum teir báðar!' mælti síðan til Hilals; svørja! So svór hann fýra ferðir í navni Allahs, at hann var millum tey rættvísu. Þa er fimti eidr var honum sagdr; O Bilal, óttast Allah, sanniliga er revsingin í hesum heimi lættari enn revsingin í eftirlívinum. Og hesin eiðurin er nakað, sum kann fáa teg at fáa revsing. pá mælti hann; Við Allah, Allah fer ikki at revsa meg fyri tað, eins og Hann ikki fer at píska meg fyri tað. Síðan tók hann hinn fimta eið; at Allah fer at banna hann, um hann er millum tey, sum lúgva. pá mælti við konuna; svørja; Jú, hann er ein av teimum, sum lýgur. Þa er fimti eidr var honum sagdr; Óttast Allah, sanniliga er revsingin í hesum heimi lættari enn revsingin í eftirlívinum, og henda banningin er nakað, sum kann fáa teg at líða revsing. Tá ivaðist konan eina løtu, segði síðani; Við Allah, eg fari ikki at gera mítt fólk til skammar. Síðan svor hann fimm sinnum; at vreiði Allahs fer at falla á hana, um maður hennara er millum tey rættvísu. Tá skilti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tey bæði, hann avgjørdi, at barn hansara ikki skuldi kallast barn pápa síns, og konan skuldi ikki ákærast fyri hór, barn hennara skuldi ikki ákærast fyri at vera barn fyri hór. Tann, sum ákærir hann, verður revsaður. Og hann avgjørdi, at fyrrverandi maðurin ikki hevði skyldu at útvega hús og mat til fyrrverandi konu sína, tí tey bæði skildust ikki orsakað av hjúnaskilnaði, og ikki tí maðurin doyði. Um hon føðir eitt barn, sum er ljóshærd, millum herðarnar og miðjuna av rygginum fullur, kálvarnir eru smáir, so hoyrir hon til Hilal, og um hon føðir eitt barn, sum hevur brúna húð, krullað hár, stórar lim, stórar og fullar kálvar, stórar fullar rumpurnar, so hoyrir hon hennara persón accudulter til. Tá føddi konan eitt barn, sum hevði brúna húð, krullað hár, stórar limir, stórar og fullar kálvar og stóran, fullan rumpu. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Um eingin eið hevði verið, høvdu hann og eg havt mál'. Ikrimah mælti; síðan eftir tað varð barnið leiðari Mudhar og varð ikki kallað við at heiðra pápa sín.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1924
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ سَمِعَ عَمْرٌو سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْمُتَلَاعِنَيْنِ حِسَابُكُمَا عَلَى اللَّهِ أَحَدُكُمَا كَاذِبٌ لَا سَبِيلَ لَكَ عَلَيْهَا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَالِي قَالَ لَا مَالَ لَكَ إِنْ كُنْتَ صَدَقْتَ عَلَيْهَا فَهُوَ بِمَا اسْتَحْلَلْتَ مِنْ فَرْجِهَا وَإِنْ كُنْتَ كَذَبْتَ عَلَيْهَا فَذَلِكَ أَبْعَدُ لَكَ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Hanbal], hevur sagt okkum [Sufyan bin Uyaina], segði hann; Eg hoyrdi ['Amr] og [Sagdi bin Jubair] siga; Eg hoyrdi [Ibn Umar] siga; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði við tey bæði fólkini, sum bannaðu hvønn annan: 'Tín rokning er hjá Allah, ein av tykkum lýgur. Tú hevur einki vald yvir honum'. Maðurin segði; O sendiboð Allahs, mín dýrgripur. Hann mælti: 'Tað er eingin ogn, sum er tín rættur, um tú hevur givið henni gift, tá er tann ogn í staðin fyri farji, sum tú gert lógligt, og um tú lýgur fyri henni, tá er tað enn víðari fyri teg'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1925
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَقُلْتُ لِابْنِ عُمَرَ رَجُلٌ قَذَفَ امْرَأَتَهُ قَالَ فَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَخَوَيْ بَنِي الْعَجْلَانِ وَقَالَ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ يُرَدِّدُهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَبَيَا فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Muhammed bin Hanbal], hevur sagt okkum [Isma’il], hevur sagt okkum [Ayyub] frá [Said bin Jubair], segði hann; Eg segði við [Ibn Abbas]; Tað var ein maður, sum ákærdi konu sína fyri hór. Hann mælti; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hevði skilt teir báðar beiggjarnar hjá Bani Al 'Ajlan, og hann segði; »Allah veit, at ein av tykkum er lygnari. Er nakar av tykkum fúsur at umvenda seg?“ Hann endurtók hetta tríggjar ferðir, men teir vóru trekir at umvenda seg, so hann skilti teir báðar.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1926
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَجُلًا لَاعَنَ امْرَأَتَهُ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَانْتَفَى مِنْ وَلَدِهَا فَفَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُمَا وَأَلْحَقَ الْوَلَدَ بِالْمَرْأَةِقَالَ أَبُو دَاوُد الَّذِي تَفَرَّدَ بِهِ مَالِكٌ قَوْلُهُ وَأَلْحَقَ الْوَلَدَ بِالْمَرْأَةِ و قَالَ يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ فِي حَدِيثِ اللِّعَانِ وَأَنْكَرَ حَمْلَهَا فَكَانَ ابْنُهَا يُدْعَى إِلَيْهَا
Tað hevur verið sagt okkum [Al Qa'nabi], frá [Malik], frá [Nafi'] frá [Ibn Umar], at ein maður giftist konu síni á tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og hann noktaði barninum hjá konu síni sum sítt barn, so skilti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam barnið við sínum tveimum. Ábu Dáud segði; tað, sum Malik bara fortelur, eru orð hansara; og lat konu síni barnið. [Yunus] segði, frá [Az Zuhri], frá [Sahl bin Sa'd] í li'an hadisini; og hon noktaði barninum, sum hon bar, og barnið hjá kvinnuni varð tilskrivað henni.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1927
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَلَفٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ فَقَالَ إِنَّ امْرَأَتِي جَاءَتْ بِوَلَدٍ أَسْوَدَ فَقَالَ هَلْ لَكَ مِنْ إِبِلٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ مَا أَلْوَانُهَا قَالَ حُمْرٌ قَالَ فَهَلْ فِيهَا مِنْ أَوْرَقَ قَالَ إِنَّ فِيهَا لَوُرْقًا قَالَ فَأَنَّى تُرَاهُ قَالَ عَسَى أَنْ يَكُونَ نَزَعَهُ عِرْقٌ قَالَ وَهَذَا عَسَى أَنْ يَكُونَ نَزَعَهُ عِرْقٌحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ وَهُوَ حِينَئِذٍ يُعَرِّضُ بِأَنْ يَنْفِيَهُ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَعْرَابِيًّا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ امْرَأَتِي وَلَدَتْ غُلَامًا أَسْوَدَ وَإِنِّي أُنْكِرُهُ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Hevur sagt okkum [Ibn Abu Khalaf], hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Az Zuhri] frá [Said] frá [Abu Hurairah], segði hann; ein maður úr Bani Fazarah kom til profetin og segði; Faktiskt føddi kona mín eitt svart barn. Síðan mælti hann: »Hevur tú ein kamel?' Hann mælti; Ja. Hann mælti: »Hvønn lit er tað?« Hann mælti; reytt. Hann mælti: »Eru nøkur av teimum brúnbrún?' hann mælti; sum teir eru brúnir á liti. Hann segði: »Hvaðani heldur tú, at tað kom?« Hann mælti; møguliga orsakað av arvaligari ávirkan. Hann segði: »Og hetta barnið kann hava arvaligar ávirkanir«. Tað hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali], tað hevur sagt okkum [Abdurrazzaq], tað hevur sagt okkum [Ma’mar] frá [Az Zuhri], við sínum sanad og týdningi, og tá innihaldið at nokta barninum. Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih], hevur sagt okkum [Ibnu Wahb], hevur sagt mær [Yunus] frá [Ibn Shihab] frá [Abu Salama], frá [Abu Hurairah], at ein beduin kom til profetin og segði; Faktiskt hevur kona mín føtt eitt svart barn, og tað nokti eg. Síðani segði hann týdningin av tí.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1928
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ عَنْ ابْنِ الْهَادِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ حِينَ نَزَلَتْ آيَةُ الْمُتَلَاعِنَيْنِ أَيُّمَا امْرَأَةٍ أَدْخَلَتْ عَلَى قَوْمٍ مَنْ لَيْسَ مِنْهُمْ فَلَيْسَتْ مِنْ اللَّهِ فِي شَيْءٍ وَلَنْ يُدْخِلَهَا اللَّهُ جَنَّتَهُ وَأَيُّمَا رَجُلٍ جَحَدَ وَلَدَهُ وَهُوَ يَنْظُرُ إِلَيْهِ احْتَجَبَ اللَّهُ مِنْهُ وَفَضَحَهُ عَلَى رُءُوسِ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih], hevur sagt okkum [Ibnu Wahb], hevur sagt mær ['Amr bin Al Harith] frá [Ibnu Al Had] frá [Abdullah bin Yunus] frá [Sagdi Al Maburi] frá [Abu Hurairah], at hann hoyrdi sendiboðin hjá Allahs sallallahu hann segði: »Fyri hvørja kvinnu, sum fær onkran inn í fólk sítt, sum ikki er frá teimum, so hoyrir hann als ikki til Allahs bólk, og Allah kemur ikki inn í Himmalin. Og fyri hvønn mann, sum noktar barni sínum, meðan hann veit, at barnið sanniliga er sonur hansara, so skal Allah lata seg aftur fyri honum, og Allah skal eyðmýkja hann fyri tí fyrra og tí seinna’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1929
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ عَنْ سَلْمٍ يَعْنِي ابْنَ أَبِي الزَّيَّادِ حَدَّثَنِي بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا مُسَاعَاةَ فِي الْإِسْلَامِ مَنْ سَاعَى فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَدْ لَحِقَ بِعَصَبَتِهِ وَمَنْ ادَّعَى وَلَدًا مِنْ غَيْرِ رِشْدَةٍ فَلَا يَرِثُ وَلَا يُورَثُ
Tað hevur sagt okkum [Yaqub bin Ibrahim], tað hevur sagt okkum [Mu’tamir] frá [Salm bin Abu Az Zinad], tað hevur sagt mær [nøkrum av okkara vinum], frá [Said bin Jubair] frá [Ibn Abbas], at hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tað er einki hór í islam, hvør sum fremur hór í fákunnutíðini, so hevur hann sanniliga kent barnið, sum er føtt til sín verja, og hvør, sum krevur eitt barn uttan eitt satt hjúnalag, so arvar hann ikki og er ikki í'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1930
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ ح و حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ وَهُوَ أَشْبَعُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى أَنَّ كُلَّ مُسْتَلْحَقٍ اسْتُلْحِقَ بَعْدَ أَبِيهِ الَّذِي يُدْعَى لَهُ ادَّعَاهُ وَرَثَتُهُ فَقَضَى أَنَّ كُلَّ مَنْ كَانَ مِنْ أَمَةٍ يَمْلِكُهَا يَوْمَ أَصَابَهَا فَقَدْ لَحِقَ بِمَنْ اسْتَلْحَقَهُ وَلَيْسَ لَهُ مِمَّا قُسِمَ قَبْلَهُ مِنْ الْمِيرَاثِ شَيْءٌ وَمَا أَدْرَكَ مِنْ مِيرَاثٍ لَمْ يُقْسَمْ فَلَهُ نَصِيبُهُ وَلَا يَلْحَقُ إِذَا كَانَ أَبُوهُ الَّذِي يُدْعَى لَهُ أَنْكَرَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ أَمَةٍ لَمْ يَمْلِكْهَا أَوْ مِنْ حُرَّةٍ عَاهَرَ بِهَا فَإِنَّهُ لَا يَلْحَقُ بِهِ وَلَا يَرِثُ وَإِنْ كَانَ الَّذِي يُدْعَى لَهُ هُوَ ادَّعَاهُ فَهُوَ وَلَدُ زِنْيَةٍ مِنْ حُرَّةٍ كَانَ أَوْ أَمَةٍحَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ رَاشِدٍ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ زَادَ وَهُوَ وَلَدُ زِنَا لِأَهْلِ أُمِّهِ مَنْ كَانُوا حُرَّةً أَوْ أَمَةً وَذَلِكَ فِيمَا اسْتُلْحِقَ فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ فَمَا اقْتُسِمَ مِنْ مَالٍ قَبْلَ الْإِسْلَامِ فَقَدْ مَضَى
Tað hevur sagt okkum [Syaiban bin Farrukh], tað hevur sagt okkum [Muhammed bin Rasyid], og tað hevur verið frásagt frá aðrari leið: Tað hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali], tað hevur sagt okkum [Yazid bin Harun], tað hevur sagt okkum Muhammed bin Rasyid hann er Ashbai' frá [biSular], Syu'aib] frá [faðir sínum] frá [abba sínum], segði hann; Faktiskt hevur profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam ásett, at hvørt barn, sum verður kravt eftir deyða pápa síns, er kravt av arvingi hansara, hann ásetti, at hvørt barn, sum kemur frá einum kvinnuligum træli, sum hann átti, tá hann giftist henni, verður hann inkluderaður við tí persóninum, sum krevur hann við tí persóninum, sum hann ikki hevur kravt arv, sum er býttur, og arv, sum ikki er býttur, so fær hann part, og hann meldar seg ikki - við arving sínum - um pápi hansara er tann, sum hann varð skrivaður til. nokta tað, og um tað kemur frá trælkonu, sum hann ikki eigur ella frá frælsari konu, sum fremur hór við hann, so meldar barnið seg ikki saman við arvingunum og arvar ikki. Sjálvt um viðkomandi segði seg hava tað, so var barnið úrslit av hórdómi við eina frælsa kvinnu ella ein træl. Hevur sagt okkum [Mahmud bin Khalid], hevur sagt okkum [pápa mínum] frá [Muhammad bin Rasyid] við sanadini og týdninginum av henni, og hann legði afturat; og hann er eitt barn, sum stendst av hórdómi, hann er fyri familjuna hjá mammuni, hvørji tey eru, antin frælsar kvinnur ella trælkvinnur, og hetta er viðvíkjandi børnum, sum vóru kravd í byrjanini av islam, tá ognin, sum varð býtt, áðrenn islam var farin.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1931
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ الْمَعْنَى وَابْنُ السَّرْحِ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مُسَدَّدٌ وَابْنُ السَّرْحِ يَوْمًا مَسْرُورًا وَقَالَ عُثْمَانُ تُعْرَفُ أَسَارِيرُ وَجْهِهِ فَقَالَ أَيْ عَائِشَةُ أَلَمْ تَرَيْ أَنَّ مُجَزِّزًا الْمُدْلِجِيَّ رَأَى زَيْدًا وَأُسَامَةَ قَدْ غَطَّيَا رُءُوسَهُمَا بِقَطِيفَةٍ وَبَدَتْ أَقْدَامُهُمَا فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ الْأَقْدَامَ بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍقَالَ أَبُو دَاوُد كَانَ أُسَامَةُ أَسْوَدَ وَكَانَ زَيْدٌ أَبْيَضَ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ قَالَتْ دَخَلَ عَلَيَّ مَسْرُورًا تَبْرُقُ أَسَارِيرُ وَجْهِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَأَسَارِيرُ وَجْهِهِ لَمْ يَحْفَظْهُ ابْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد أَسَارِيرُ وَجْهِهِ هُوَ تَدْلِيسٌ مِنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ لَمْ يَسْمَعْهُ مِنْ الزُّهْرِيِّ إِنَّمَا سَمِعَ الْأَسَارِيرَ مِنْ غَيْرِهِ قَالَ وَالْأَسَارِيرُ فِي حَدِيثِ اللَّيْثِ وَغَيْرِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَسَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ صَالِحٍ يَقُولُ كَانَ أُسَامَةُ أَسْوَدَ شَدِيدَ السَّوَادِ مِثْلَ الْقَارِ وَكَانَ زَيْدٌ أَبْيَضَ مِثْلَ الْقُطْنِ
Hevur sagt okkum [Musadad] og [Usman bin Abu Syaibah] í týdningi, eins og [Ibnu As Sarj], søgdu teir; hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Az Zuhri] frá [‘Urwah] frá [Aisyah], segði hann; Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam hitti meg. Musaddad og Ibn Ás Sarh søgdu; ein dag í lukkuligum standi. Usman segði; gleðin í andlitinum var kend. Hann segði: 'Ó Aisyah, sást tú ikki, at Muhazziz Al Mudliji sá Zaid og Usamah, teir høvdu báðir klætt høvdið við einum teppi, og fótasólin var sjónlig'. Tá mælti Muhazziz; Faktiskt kemur ein partur av sólini á hesum fótinum frá einum øðrum parti. Ábu Dáud segði; Usamah er ein svartur persónur meðan Zaid er ein hvítur persónur. Hevur sagt okkum [Qutaibah] hevur sagt okkum [Al Laits] frá [Ibn Shihab] við sínum sanad og týdningi. Hann mælti; Aisha segði; hann møtti mær í sælum standi, gleðin á andlitinum lýsti. Ábu Dáud segði; Ibn 'Uyainah mintist ikki gleðina á andlitinum. Ábu Dáud segði; Gleðisorðini á andlitinum vóru tadlis frá Ibn 'Uyainah, hann hoyrdi tey ikki frá Az Zuhri, men hann hoyrdi gleðisorðini frá onkrum øðrum. Hann mælti; og orðið gleði er í hadithini hjá Al Laits og øðrum. Ábu Dáud segði; og eg hoyrdi Ahmad bin Salih siga; Usamah er ein persónur við húð so svartari sum tjøra, meðan Zaid er ein persónur so hvítur sum bummull.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1932
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ الْأَجْلَحِ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْخَلِيلِ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ قَالَكُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْيَمَنِ فَقَالَ إِنَّ ثَلَاثَةَ نَفَرٍ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ أَتَوْا عَلِيًّا يَخْتَصِمُونَ إِلَيْهِ فِي وَلَدٍ وَقَدْ وَقَعُوا عَلَى امْرَأَةٍ فِي طُهْرٍ وَاحِدٍ فَقَالَ لِاثْنَيْنِ مِنْهُمَا طِيبَا بِالْوَلَدِ لِهَذَا فَغَلَيَا ثُمَّ قَالَ لِاثْنَيْنِ طِيبَا بِالْوَلَدِ لِهَذَا فَغَلَيَا ثُمَّ قَالَ لِاثْنَيْنِ طِيبَا بِالْوَلَدِ لِهَذَا فَغَلَيَا فَقَالَ أَنْتُمْ شُرَكَاءُ مُتَشَاكِسُونَ إِنِّي مُقْرِعٌ بَيْنَكُمْ فَمَنْ قُرِعَ فَلَهُ الْوَلَدُ وَعَلَيْهِ لِصَاحِبَيْهِ ثُلُثَا الدِّيَةِ فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَجَعَلَهُ لِمَنْ قُرِعَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَدَتْ أَضْرَاسُهُ أَوْ نَوَاجِذُهُ
Hevur sagt okkum [Musaddad], hevur sagt okkum [Yahya] frá [Al Ajlah], frá [Ash Sya’bi] frá [Abdullah bin Al Khalil] frá [Zaid bin Arqam], segði hann; Eg sat einu sinni hja profetinum svo kom madur fra Jemen inn og sagdi; Faktiskt komu trý jemensk fólk til Ali, tey stríddust við Ali um barnið, sum varð føtt av eini kvinnu, sum tey høvdu havt sex við í einum heilagum tíðarskeiði. Tá segði Ali við tveir teirra, gevið upp barnið fyri hendan persónin! Síðan róptu teir, tá mælti hann; til tvey fólk; gev upp barnið fyri hendan persónin! Tá róptu teir báðir, tá segði hann við tey bæði fólkini; gev upp barnið fyri hendan persónin! Tá skríggjaðu tey. Tá mælti Ali; tit eru fíggindaligir bandamenn, skal eg draga lut fyri tykkum. Hvør sum helst dregur happadráttin, er barnið hansara og hann hevur skyldu at rinda tveir triðingar av diyah til sínar báðar vinir. Síðani trekti Ali lut teirra millum. Síðani flenti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, til hansara tann ella skerjiteinar vóru sjónligir.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1933
حَدَّثَنَا خُشَيْشُ بْنُ أَصْرَمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا الثَّوْرِيُّ عَنْ صَالِحٍ الْهَمْدَانِيِّ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ قَالَأُتِيَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِثَلَاثَةٍ وَهُوَ بِالْيَمَنِ وَقَعُوا عَلَى امْرَأَةٍ فِي طُهْرٍ وَاحِدٍ فَسَأَلَ اثْنَيْنِ أَتُقِرَّانِ لِهَذَا بِالْوَلَدِ قَالَا لَا حَتَّى سَأَلَهُمْ جَمِيعًا فَجَعَلَ كُلَّمَا سَأَلَ اثْنَيْنِ قَالَا لَا فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَأَلْحَقَ الْوَلَدَ بِالَّذِي صَارَتْ عَلَيْهِ الْقُرْعَةُ وَجَعَلَ عَلَيْهِ ثُلُثَيْ الدِّيَةِ قَالَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ سَمِعَ الشَّعْبِيَّ عَنْ الْخَلِيلِ أَوْ ابْنِ الْخَلِيلِ قَالَ أُتِيَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي امْرَأَةٍ وَلَدَتْ مِنْ ثَلَاثَةٍ نَحْوَهُ لَمْ يَذْكُرْ الْيَمَنَ وَلَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا قَوْلَهُ طِيبَا بِالْوَلَدِ
Hevur sagt okkum [Khusyaisy bin Asram], hevur sagt okkum [Abdurrazzaq], hevur sagt okkum [Ats Tsauri] frá [Salih Al Hamdani] frá [Asy Sya’bi] frá [Abdu Khair] frá [Zaid bin Arqam], segði hann; Ali Radliallahu Anhu varð konfronteraður av trimum fólkum, tá hann var í Jemen, tey høvdu gjørt kynsligan ágang á eina kvinnu í einum heilagum tíðarskeiði. Tá spurdi Ali tvey fólk; Viðgongur tú, at barnið er títt? Peir søgdu; Nei, til Ali spurdi teir saman, og hvørja ferð spurdi hann tvey fólk; kennir tú barnið aftur fyri honum? Peir søgdu; Nei, síðani dróg hann lut teirra millum og tók barnið við tí, sum dróg lutakastið, og ákærdi hann at rinda tveir triðingar av diyah til sínar báðar vinir. Zaid bin Arqam segði; Síðani varð hetta sagt profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam og hann flenndi til tannarnir hansara vóru sjónligir. Hevur sagt okkum [’Ubaidullah bin Mu’adz], hevur sagt okkum [faðir mínum], hevur sagt okkum [Syu’bah] frá [Salamah], [Ash Sya’bi] hoyrt frá [Al Khalil] ella frá Ibn Al Khalil siga; [Ali] Radliallahu Anhu var fyri trupulleikanum við eini kvinnu, sum føddi trý fólk.... Eins og hadisin, og nevnir ikki Jemen, eins og profetin Sallallahu Alaihi Wasallam og hansara orð: 'Lat barnið fara!'
Hadith
Imam Abu Dawud : 1934
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ قَالَ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمِ بْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ النِّكَاحَ كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ عَلَى أَرْبَعَةِ أَنْحَاءٍ فَكَانَ مِنْهَا نِكَاحُ النَّاسِ الْيَوْمَ يَخْطُبُ الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ وَلِيَّتَهُ فَيُصْدِقُهَا ثُمَّ يَنْكِحُهَا وَنِكَاحٌ آخَرُ كَانَ الرَّجُلُ يَقُولُ لِامْرَأَتِهِ إِذَا طَهُرَتْ مِنْ طَمْثِهَا أَرْسِلِي إِلَى فُلَانٍ فَاسْتَبْضِعِي مِنْهُ وَيَعْتَزِلُهَا زَوْجُهَا وَلَا يَمَسُّهَا أَبَدًا حَتَّى يَتَبَيَّنَ حَمْلُهَا مِنْ ذَلِكَ الرَّجُلِ الَّذِي تَسْتَبْضِعُ مِنْهُ فَإِذَا تَبَيَّنَ حَمْلُهَا أَصَابَهَا زَوْجُهَا إِنْ أَحَبَّ وَإِنَّمَا يَفْعَلُ ذَلِكَ رَغْبَةً فِي نَجَابَةِ الْوَلَدِ فَكَانَ هَذَا النِّكَاحُ يُسَمَّى نِكَاحَ الِاسْتِبْضَاعِ وَنِكَاحٌ آخَرُ يَجْتَمِعُ الرَّهْطُ دُونَ الْعَشَرَةِ فَيَدْخُلُونَ عَلَى الْمَرْأَةِ كُلُّهُمْ يُصِيبُهَا فَإِذَا حَمَلَتْ وَوَضَعَتْ وَمَرَّ لَيَالٍ بَعْدَ أَنْ تَضَعَ حَمْلَهَا أَرْسَلَتْ إِلَيْهِمْ فَلَمْ يَسْتَطِعْ رَجُلٌ مِنْهُمْ أَنْ يَمْتَنِعَ حَتَّى يَجْتَمِعُوا عِنْدَهَا فَتَقُولُ لَهُمْ قَدْ عَرَفْتُمْ الَّذِي كَانَ مِنْ أَمْرِكُمْ وَقَدْ وَلَدْتُ وَهُوَ ابْنُكَ يَا فُلَانُ فَتُسَمِّي مَنْ أَحَبَّتْ مِنْهُمْ بِاسْمِهِ فَيَلْحَقُ بِهِ وَلَدُهَا وَنِكَاحٌ رَابِعٌ يَجْتَمِعُ النَّاسُ الْكَثِيرُ فَيَدْخُلُونَ عَلَى الْمَرْأَةِ لَا تَمْتَنِعُ مِمَّنْ جَاءَهَا وَهُنَّ الْبَغَايَا كُنَّ يَنْصِبْنَ عَلَى أَبْوَابِهِنَّ رَايَاتٍ يَكُنَّ عَلَمًا لِمَنْ أَرَادَهُنَّ دَخَلَ عَلَيْهِنَّ فَإِذَا حَمَلَتْ فَوَضَعَتْ حَمْلَهَا جُمِعُوا لَهَا وَدَعَوْا لَهُمْ الْقَافَةَ ثُمَّ أَلْحَقُوا وَلَدَهَا بِالَّذِي يَرَوْنَ فَالْتَاطَهُ وَدُعِيَ ابْنَهُ لَا يَمْتَنِعُ مِنْ ذَلِكَ فَلَمَّا بَعَثَ اللَّهُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَدَمَ نِكَاحَ أَهْلِ الْجَاهِلِيَّةِ كُلَّهُ إِلَّا نِكَاحَ أَهْلِ الْإِسْلَامِ الْيَوْمَ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih], hevur sagt okkum [‘Anbasah bin Khalid], hevur sagt mær [Yunus bin Jazid], segði hann; [Muhammed bin Muslim bin Sjihab] segði; hevur upplýst mær ['Urwah bin Az Zubair], at [Aisyah] Radliallahu Anha, kona profetsins Shallallahu Alaihi Wasallam, hann hevur upplýst henni, at hjúnalagið í jahiliyahtíðini var grundað á fýra sløg, millum hesi hjúnabond eru hjúnalagið hjá fólki í dag, sum leggur upp til ein mann. ein gift, tá giftist maðurin henni. Og annað hjúnalag er maður, sum sigur við konu sína; um hon er rein frá mánaðartíðini; fara til so og so og hava sex við honum! Og maður hennara fór frá henni og hevði ikki sex við henni í allar ævir, fyrr enn tað var greitt, at hon var við barn av manninum, sum hevði havt sex við henni. Síðani, tá ið viðgongutíðin var greið, hevði maður hennara sex við henni, um hann vildi, og hetta gjørdi hann, tí hann vildi fáa vit barnsins. Og hetta hjúnalag heitir istibdha' hjúnalag, annað hjúnalag er har minni enn tíggju fólk savnast og hitta eina konu og øll hava tey kynlív við hana, so tá ið konan er við barn og hevur føtt og fleiri nætur eru lidnar eftir føðing av móðurlívinum frammanfyri, sendir hann ein sendiboð til hansara og eingin av teimum kann refutil í teimum. Tá mælti konan við teir; Tú veitst longu tínar trupulleikar fyrst, meðan eg havi føtt, og hann er títt barn, o Fulan. Kvinnan segði navnið á tí, sum henni dámdi millum teirra, so barnið fylgdi við. Og fjórða brúdleypið var tá nógv fólk savnaðust og komu til kvinnur sum ikki vrakaðu nakran sum kom til teirra, tær vóru skøkjur og tær plagdu at planta flagg omanfyri hurðar sínar sum vóru eitt merki fyri fólk sum vildu hava tær og møttu teimum. Síðani, um konan er við barn og hevur føtt, so verða tey savnað og tey koma við fólki, sum eru serfrøðingar í sporum, so kenna tey barnið til tann persónin, tey síggja, so tekur tann persónurin tað sum sítt barn og barnið verður kallað teirra barn, tann persónurin kann ikki vraka tað. Síðani tá Allah sendi Muhammed Sallallahu Alaihi Wasallam, oyðilegði hann øll jahiliyah hjúnalag uttan muslimsk hjúnalag um hesa tíðina.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1935
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَاخْتَصَمَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ابْنِ أَمَةِ زَمْعَةَ فَقَالَ سَعْدٌ أَوْصَانِي أَخِي عُتْبَةُ إِذَا قَدِمْتُ مَكَّةَ أَنْ أَنْظُرَ إِلَى ابْنِ أَمَةِ زَمْعَةَ فَأَقْبِضَهُ فَإِنَّهُ ابْنُهُ وَقَالَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ أَخِي ابْنُ أَمَةِ أَبِي وُلِدَ عَلَى فِرَاشِ أَبِي فَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَبَهًا بَيِّنًا بِعُتْبَةَ فَقَالَ الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ وَاحْتَجِبِي عَنْهُ يَا سَوْدَةُ زَادَ مُسَدَّدٌ فِي حَدِيثِهِ وَقَالَ هُوَ أَخُوكَ يَا عَبْدُ
Hevur sagt okkum [Sagði bin Mansur], og [Musadad], søgdu teir; hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Az Zuhri] frá [‘Urwah] frá [Aisyah]; Sa'd bin Abu Waqqash og 'Abdu bin Zam'ah høvdu ósemju við Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam um barnið hjá trælkvinnuni Zam'ah. Sa'd mælti; Beiggi minn 'Utbah gaf mer testament thegar eg kom til Mekka til ad horfa a barnid trælkonuna Zam'ah, svo taka hann tvi hann var barn hans. Meðan Abdu bin Zam’ah segði; hann er beiggi mín, sonur træl pápa míns og varð føddur í songini hjá pápa mínum. Tá sá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam stóru líkleikan hjá henni við 'Utbah. pá mælti hann; barnið fylgir tí, sum eigur rúmið, og tann, sum fremur hor, fær einki. O tú, tak hijab frá honum. Musaddad legði afturat í hadith síni; ok mælti hann; hann er bróðir tín, ó Abdu.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1936
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فُلَانًا ابْنِي عَاهَرْتُ بِأُمِّهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا دَعْوَةَ فِي الْإِسْلَامِ ذَهَبَ أَمْرُ الْجَاهِلِيَّةِ الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ
Hevur sagt okkum [Zuhair bin Harb], hevur sagt okkum [Yazid bin Harun], hevur sagt okkum [Husain Al Muallim] frá ['Amr bin Syu'aib] frá [pápa sínum] frá [abba sínum], segði hann; maðr stóð upp og mælti; O sendiboð Allahs, sanniliga er Fulan sonur mín. Eg var í sambandi við mammu hansara í fákunnutíðini. Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam segði; eingin viðurkenning er í islam, fákunnuviðurskiftini eru horvin, børn fylgja eigaranum av rúminum, og fólk, sum fremja hór, fáa einki.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1937
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ أَبُو يَحْيَى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَعْقُوبَ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ مَوْلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ رَبَاحٍ قَالَزَوَّجَنِي أَهْلِي أَمَةً لَهُمْ رُومِيَّةً فَوَقَعْتُ عَلَيْهَا فَوَلَدَتْ غُلَامًا أَسْوَدَ مِثْلِي فَسَمَّيْتُهُ عَبْدَ اللَّهِ ثُمَّ وَقَعْتُ عَلَيْهَا فَوَلَدَتْ غُلَامًا أَسْوَدَ مِثْلِي فَسَمَّيْتُهُ عُبَيْدَ اللَّهِ ثُمَّ طَبِنَ لَهَا غُلَامٌ لِأَهْلِي رُومِيٌّ يُقَالُ لَهُ يُوحَنَّهْ فَرَاطَنَهَا بِلِسَانِهِ فَوَلَدَتْ غُلَامًا كَأَنَّهُ وَزَغَةٌ مِنْ الْوَزَغَاتِ فَقُلْتُ لَهَا مَا هَذَا فَقَالَتْ هَذَا لِيُوحَنَّهْ فَرَفَعْنَا إِلَى عُثْمَانَ أَحْسَبُهُ قَالَ مَهْدِيٌّ قَالَ فَسَأَلَهُمَا فَاعْتَرَفَا فَقَالَ لَهُمَا أَتَرْضَيَانِ أَنْ أَقْضِيَ بَيْنَكُمَا بِقَضَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى أَنَّ الْوَلَدَ لِلْفِرَاشِ وَأَحْسَبُهُ قَالَ فَجَلَدَهَا وَجَلَدَهُ وَكَانَا مَمْلُوكَيْنِ
Hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il], hevur sagt okkum [Mahdi bin Maimun Abu Yahya], hevur sagt okkum [Muhammad bin Abdullah bin Abu Yaqub], frá [Al Hasan bin Sa'd] fyrrverandi trælinum hjá Al Hasan bin Ali bin Abu Talib Radliallahu Anhu segði hann,; fjolskyldan min giftist mer med trælkonu fra Romverjum, svo blandi eg mig i hana og hun fæddi svart barn eins og mig, svo nefndi eg honum Abdullah. Sidan blandi eg mig i hana og hun fæddi svart barn eins og mig og eg nefndi honum 'Ubaidullah, svo vakti hann athygli romverska træl fjolskyldu minnar sem heitir Ruhanah og hann taladi vid hana a fremmanda tungumal. Tá føddi hon eitt barn litt sum ein likka, tá segði eg; Hvør er hetta? Hann mælti; Hetta er barnið hjá Yuhanah. Síðani klagaði eg til [Uthman] - eg hugsaði til Mahdi - segði Rabah; tá spurdi hann teir báðar, og teir viðgingu tað. Tá mælti Usman; Eru tit bæði fús, um eg avgeri tykkara millum við avgerðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam? Faktiskt avgjørdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, at børn fylgja eigaranum av rúminum. Al Hasan segði; síðan pískaði hann teir báðar, og teir vóru trælir.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1938
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ السُّلَمِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ أَبِي عَمْرٍو يَعْنِي الْأَوْزَاعِيَّ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍوأَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا كَانَ بَطْنِي لَهُ وِعَاءً وَثَدْيِي لَهُ سِقَاءً وَحِجْرِي لَهُ حِوَاءً وَإِنَّ أَبَاهُ طَلَّقَنِي وَأَرَادَ أَنْ يَنْتَزِعَهُ مِنِّي فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْتِ أَحَقُّ بِهِ مَا لَمْ تَنْكِحِي
Tað hevur verið sagt okkum [Mahmud bin Khalid As Sulami], tað hevur verið sagt okkum [Al Walid] frá [Abu 'Amr Al Auza'i], tað hevur verið sagt mær ['Amr bin Syu'aib], frá [pápa hansara] frá [abba hansara Abdullah bin 'Amr], at ein kvinna segði; O sendiboð Allahs, sanniliga, barn mítt, búkurin hjá mær er hansara stað, og mínar geirvørður eru hansara drekkistað, og mítt fang er hansara heim, meðan pápi hansara hevur skilt seg frá honum og vil taka hann burtur frá mær. Síðan segði Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam við hann; Tú hevur fleiri rættindi til hansara, so leingi tú ikki ert gift.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1939
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَأَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي زِيَادٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ أُسَامَةَ أَنَّ أَبَا مَيْمُونَةَ سَلْمَى مَوْلًى مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ رَجُلَ صِدْقٍ قَالَبَيْنَمَا أَنَا جَالِسٌ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَارِسِيَّةٌ مَعَهَا ابْنٌ لَهَا فَادَّعَيَاهُ وَقَدْ طَلَّقَهَا زَوْجُهَا فَقَالَتْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ وَرَطَنَتْ لَهُ بِالْفَارِسِيَّةِ زَوْجِي يُرِيدُ أَنْ يَذْهَبَ بِابْنِي فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ اسْتَهِمَا عَلَيْهِ وَرَطَنَ لَهَا بِذَلِكَ فَجَاءَ زَوْجُهَا فَقَالَ مَنْ يُحَاقُّنِي فِي وَلَدِي فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ اللَّهُمَّ إِنِّي لَا أَقُولُ هَذَا إِلَّا أَنِّي سَمِعْتُ امْرَأَةً جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا قَاعِدٌ عِنْدَهُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ زَوْجِي يُرِيدُ أَنْ يَذْهَبَ بِابْنِي وَقَدْ سَقَانِي مِنْ بِئْرِ أَبِي عِنَبَةَ وَقَدْ نَفَعَنِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَهِمَا عَلَيْهِ فَقَالَ زَوْجُهَا مَنْ يُحَاقُّنِي فِي وَلَدِي فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا أَبُوكَ وَهَذِهِ أُمُّكَ فَخُذْ بِيَدِ أَيِّهِمَا شِئْتَ فَأَخَذَ بِيَدِ أُمِّهِ فَانْطَلَقَتْ بِهِ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali Al Hulwani], hevur sagt okkum [Abdurrazzaq], og [Abu Ashim] úr [Juraij], hevur sagt mær [Ziyad] frá [Hilal bin Usamah], at [Abu Maimunah] ein fyrrverandi trælur búsitandi í Medina er ein erligur persónur, segði hann; meðan eg sat hjá [Abu Hurairah], kom ein persisk kona til hansara, sum kom við barni sínum -báðar kravdu fleiri rættindi til barnið-, og maður hennara hevði skilt seg frá henni. Kvinnan tosaði á persiskum; O Abu Hurairah, maður mín vil fara at taka mítt barn. Síðan segði Abu Hurairah við hann við fremmandum máli; draga lut fyri barninum. Tá kom maður hennara og mælti; Hvør er tað, sum ósemjast við meg viðvíkjandi mínum barni? Tá segði Abu Hurairah; O Allah, eg segði hetta ikki uttan tí eg hevði hoyrt eina konu koma til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam meðan eg sat við síðuna av henni, so segði hon; O Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, sanniliga var maður mín um at fara við barni mínum, meðan hann hevði hjálpt mær at heinta vatn úr brunninum hjá Abu 'Inabah, og hann hevði givið mær veitingar. Tá segði rasullah: »Læs barnið!« tá mælti maður hennar; hvør skal tvíhalda við meg um mítt barn? Tá segði profeturin sallallaahu alaihi wasallam: »Hetta er pápi tín og hetta er mamma tín, tak hondina á einum av teimum, sum tú vilt!« tá tók hann í hondina á móður síni, tá fór konan at taka hann.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1940
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ نَافِعِ بْنِ عُجَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَخَرَجَ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ إِلَى مَكَّةَ فَقَدِمَ بِابْنَةِ حَمْزَةَ فَقَالَ جَعْفَرٌ أَنَا آخُذُهَا أَنَا أَحَقُّ بِهَا ابْنَةُ عَمِّي وَعِنْدِي خَالَتُهَا وَإِنَّمَا الْخَالَةُ أُمٌّ فَقَالَ عَلِيٌّ أَنَا أَحَقُّ بِهَا ابْنَةُ عَمِّي وَعِنْدِي ابْنَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ أَحَقُّ بِهَا فَقَالَ زَيْدٌ أَنَا أَحَقُّ بِهَا أَنَا خَرَجْتُ إِلَيْهَا وَسَافَرْتُ وَقَدِمْتُ بِهَا فَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ حَدِيثًا قَالَ وَأَمَّا الْجَارِيَةُ فَأَقْضِي بِهَا لِجَعْفَرٍ تَكُونُ مَعَ خَالَتِهَا وَإِنَّمَا الْخَالَةُ أُمٌّحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى بِهَذَا الْخَبَرِ وَلَيْسَ بِتَمَامِهِ قَالَ وَقَضَى بِهَا لِجَعْفَرٍ وَقَالَ إِنَّ خَالَتَهَا عِنْدَهُ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى أَنَّ إِسْمَعِيلَ بْنَ جَعْفَرٍ حَدَّثَهُمْ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ هَانِئٍ وَهُبَيْرَةَ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ لَمَّا خَرَجْنَا مِنْ مَكَّةَ تَبِعَتْنَا بِنْتُ حَمْزَةَ تُنَادِي يَا عَمُّ يَا عَمُّ فَتَنَاوَلَهَا عَلِيٌّ فَأَخَذَ بِيَدِهَا وَقَالَ دُونَكِ بِنْتَ عَمِّكِ فَحَمَلَتْهَا فَقَصَّ الْخَبَرَ قَالَ وَقَالَ جَعْفَرٌ ابْنَةُ عَمِّي وَخَالَتُهَا تَحْتِي فَقَضَى بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِخَالَتِهَا وَقَالَ الْخَالَةُ بِمَنْزِلَةِ الْأُمِّ
Hevur sagt okkum [Al Abbas bin Abdul Azhim], hevur sagt okkum [Abdul Malik bin Amr], hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Muhammad] frá [Yazid bin Al Had], frá [Muhammad bin Ibrahim], frá [Nafi' bin 'Ujair] frá [A hans] Zaid bin Harithah fór til Mekka og kom við dóttur Hamzah, tá segði Ja’far; Eg skal taka hana, eg havi fleiri rættindi til hana, hon er barn hjá abba mínum, og omma hennara - á mammusíðuni - er kona mín, faktiskt er ein móðuromma tað sama sum ein mamma. Tá mælti Ali; Eg havi fleiri rættindi til hana, hon er barn hjá abba mínum og sonur Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam er kona mín, og hann hevur fleiri rættindi til hana. Tá mælti Zaid; Eg havi fleiri rættindi móti honum, eg fór út og fór móti honum, og kom at taka hann. Tá nevndi profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam tá eina hadith, segði hann; Hvat barnið viðvíkur, so avgjørdi eg fyri Ja'far, hann skal vera hjá ommu síni, faktiskt er omma hansara móðursíðu sum ein mamma. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Isa], hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Abu Farwah] frá [Abdurrahman bin Abu Laila] við hesi hadith ikki fullkomiliga. Hann mælti; og hann avgjørdi, at barnið var til Ja'far, hann segði: 'Sanniliga er omma hansara móðurs kona hansara'. Hevur sagt okkum [‘Abbad bin Musa], at [Isma’il bin Ja’far], hann hevur sagt teimum frá [Ísrael] frá [Abu Ishaq] frá [Hani`] og [Hubairah] frá [Ali], segði hann; vit komu út úr Mekka, og fylgdi okkum dóttir Hamzah, kallaði hann; O abbin, o abbin! Síðan tók Ali hann og tók í hondina á honum. Hann mælti -til Fatímu-; tak sonin hjá abba tínum! Síðan bar Fatima hann. Ali segði frá hesi hadith, segði hann; Ja'far segði; hann er sonur abba mín og omma hansara móðursíðu er kona mín. Tá avgjørdi profeturin, at barnið var rættur hjá ommu hansara, og hann segði; móðurmamma er sum mamma.
