Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 1881
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ أَبَا الصَّهْبَاءِ قَالَ لِابْنِ عَبَّاسٍ أَتَعْلَمُ أَنَّمَا كَانَتْ الثَّلَاثُ تُجْعَلُ وَاحِدَةً عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ وَثَلَاثًا مِنْ إِمَارَةِ عُمَرَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ نَعَمْ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih], hevur sagt okkum [Abdurrazzaq], hevur sagt okkum [Ibnu Juraij], hevur sagt mær [Ibnu Thawus], frá [pápa sínum], at Abu As Shahba` segði við Ibn Abbas; Visti tú, at tríggir hjúnaskilnaðir vóru roknaðir sum ein í tíðini hjá profetinum Shallallahu Alaihi Wasallam, Abu Bakr, og roknaðir sum tríggjar ferðir undir stjórn Umars. [Ibn Ábbas] segði; Ja.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1882
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ فَهِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ لِدُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ امْرَأَةٍ يَتَزَوَّجُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Kathir], hevur sagt okkum [Sufyan], hevur sagt mær [Yahya bin Said] frá [Muhammed bin Ibrahim At Taimi] frá ['Alqamah bin Waqqash Al Laitsi], segði hann; Eg hoyrdi [Umar bin Al-Kathab] siga; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ja, gerningar eru treytaðir av ætlanini, og hvør persónur fær tað, hann hevur ætlað. Hvør sum helst flutti til Allah og sendiboð hansara, so var hansara fráflyting til Allah og sendiboð hansara, og hvør sum helst flutti fyri heimin, sum hann vildi fáa ella orsakað av kvinnu, hann vildi giftast við, so verður hansara fráflyting eftir tí, sum hann ætlaði’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1883
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ وَسُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ وَكَانَ قَائِدَ كَعْبٍ مِنْ بَنِيهِ حِينَ عَمِيَ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍفَسَاقَ قِصَّتَهُ فِي تَبُوكَ قَالَ حَتَّى إِذَا مَضَتْ أَرْبَعُونَ مِنْ الْخَمْسِينَ إِذَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِي فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكَ أَنْ تَعْتَزِلَ امْرَأَتَكَ قَالَ فَقُلْتُ أُطَلِّقُهَا أَمْ مَاذَا أَفْعَلُ قَالَ لَا بَلْ اعْتَزِلْهَا فَلَا تَقْرَبَنَّهَا فَقُلْتُ لِامْرَأَتِي الْحَقِي بِأَهْلِكِ فَكُونِي عِنْدَهُمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ فِي هَذَا الْأَمْرِ
Tað hevur [Ahmad bin Amr bin As Sarh] sagt okkum, eins og [Sulaiman bin Daud], søgdu teir; hevur upplýst okkum [Ibnu Wahb], hevur upplýst mær [Yunus] frá [Ibn Shihab], hevur upplýst mær [Abdurrahman bin Abdullah bin Ka'bin bin Malik], at [Abdullah bin Ka'bin] sum var Ka'bins leiðari millum børn hansara, tá hann var blindur, segði hann; Eg hoyrdi [Ka'b bin Malik] Síðani segði hann søgu sína, tá ið Tabuk-stríðið hendi, segði hann; til eftir at fjøruti dagar av fimmti døgum vóru farnir, kom knappliga sendiboð Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam og segði; Jú, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav tær boð um at halda teg burtur frá konu tíni. Hann mælti; skal eg skiljast frá honum ella hvat? Sendimaðurin mælti; ikki men halt teg burtur frá honum, og nærkast ikki honum! Tá mælti eg við konu mína; far aftur til familju tína, og ver hjá teimum, til Allah tekur avgerð um hetta málið.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1884
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَيَّرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاخْتَرْنَاهُ فَلَمْ يَعُدَّ ذَلِكَ شَيْئًا
Hevur sagt okkum [Musaddad], hevur sagt okkum [Abu Avana] frá [Al Amasy] frá [Abu Adh Dhuha] frá [Masruq] frá [Aisyah], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav mær eitt val, so eg valdi hann, og hetta varð ikki mett sum hjúnaskilnaður.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1885
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ قُلْتُ لِأَيُّوبَهَلْ تَعْلَمُ أَحَدًا قَالَ بِقَوْلِ الْحَسَنِ فِي أَمْرُكِ بِيَدِكِ قَالَ لَا إِلَّا شَيْئًا حَدَّثَنَاهُ قَتَادَةُ عَنْ كَثِيرٍ مَوْلَى ابْنِ سَمُرَةَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِقَالَ أَيُّوبُ فَقَدِمَ عَلَيْنَا كَثِيرٌ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ مَا حَدَّثْتُ بِهَذَا قَطُّ فَذَكَرْتُهُ لِقَتَادَةَ فَقَالَ بَلَى وَلَكِنَّهُ نَسِيَ حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ فِي أَمْرُكِ بِيَدِكِ قَالَ ثَلَاثٌ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Áli], hevur sagt okkum [Súleiman bin Harb] frá [Hammad bin Zaid], segði hann; Eg segði við [Ayub]; Kennir tú nakran, sum hevur somu meining sum Al Hasan viðvíkjandi orðatakinum 'Tín vinna er í tínum hondum'? Job segði; nei, uttan okkurt sum [Qatadah] hevur sagt okkum, frá [Katsir] fyrrverandi trælinum hjá Ibn Samura frá [Abu Salama] frá [Abu Hurairah] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam við einum hadith sum tann hadisin. Job segði; tá kom Katsir til okkara og eg spurdi hann; hann mælti; Hetta sigi eg als ikki. Tá segði eg hetta við Qatadah, so segði Qatadah; Tað er rætt, men hann gloymdi. Hevur sagt okkum [Muslim bin Ibrahim], hevur sagt okkum [Hsyam], frá [Qatadah] frá [Al Hasan] viðvíkjandi orðunum 'Tíni viðurskifti eru í tínum hondum', segði hann; hetta er tríggjar ferðir hjúnaskilnaðurin.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1886
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ الْكَلْبِيُّ أَبُو ثَوْرٍ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ الشَّافِعِيُّ حَدَّثَنِي عَمِّي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ شَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ السَّائِبِ عَنْ نَافِعِ بْنِ عُجَيْرِ بْنِ عَبْدِ يَزِيدَ بْنِ رُكَانَةَأَنَّ رُكَانَةَ بْنَ عَبْدِ يَزِيدَ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ سُهَيْمَةَ الْبَتَّةَ فَأَخْبَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَلِكَ وَقَالَ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ إِلَّا وَاحِدَةً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتَ إِلَّا وَاحِدَةً فَقَالَ رُكَانَةُ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ إِلَّا وَاحِدَةً فَرَدَّهَا إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَلَّقَهَا الثَّانِيَةَ فِي زَمَانِ عُمَرَ وَالثَّالِثَةَ فِي زَمَانِ عُثْمَانَقَالَ أَبُو دَاوُد أَوَّلُهُ لَفْظُ إِبْرَاهِيمَ وَآخِرُهُ لَفْظُ ابْنِ السَّرْحِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُونُسَ النَّسَائِيُّ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُمْ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِدْرِيسَ حَدَّثَنِي عَمِّي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ ابْنِ السَّائِبِ عَنْ نَافِعِ بْنِ عُجَيْرٍ عَنْ رُكَانَةَ بْنِ عَبْدِ يَزِيدَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ
Tað hevur verið sagt okkum [Ibn As Sarh] og [Ibrahim bin Khalid Al Kalbi Abu Tsaur] millum annað fólk, søgdu tey; hava sagt okkum [Muhammed bin Idris Asy Syafi'i], hava sagt mær [abbin Muhammed bin Ali bin Syafi'] frá [Abdullah bin Ali bin As Saib] frá [Nafi' bin 'Ujair bin Abdu Yazid? Bin Rukana], at [Rukana bin Abdu Yazid] hevði fullkomiliga skilt seg frá konu síni, nevniliga Suhaimah, tá boðaði hann profetinum frá hesum. Og hann mælti; Við Allah, eg ætli mær ikki uttan einaferð. Tá segði Rasulullah: 'Við Allah, tit hava onga ætlan uttan einaferð'. Tá mælti Rúkana; Við Allah, eg ætli mær ikki uttan einaferð. Síðani gav rasullah konu sína aftur til hansara. Síðani skilti hann hana aðru ferð í tíðini hjá Umar og triðju ferð í tíðini hjá Usman. Ábu Dáud segði; tann fyrsta er lafazh hjá Ibrahimi, og hin er lafazh hjá Ibn As Sarh. Hevur sagt okkum [Muhammad bin Yunus An Nasai], at [Abdullah bin Az Zubair] hevur sagt teimum frá [Muhammad bin Idris] hevur sagt mær [abbi mín Muhammad bin Ali] frá [Ibnu As Saib] frá [Nafi' bin 'Ujair] frá [Rukanah bin Waphella the Pro hadith.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1887
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ الزُّبَيْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ بْنِ رُكَانَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ الْبَتَّةَ فَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا أَرَدْتَ قَالَ وَاحِدَةً قَالَ آللَّهِ قَالَ آللَّهِ قَالَ هُوَ عَلَى مَا أَرَدْتَقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ أَنَّ رُكَانَةَ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ ثَلَاثًا لِأَنَّهُمْ أَهْلُ بَيْتِهِ وَهُمْ أَعْلَمُ بِهِ وَحَدِيثُ ابْنِ جُرَيْجٍ رَوَاهُ عَنْ بَعْضِ بَنِي أَبِي رَافِعٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ
Hevur sagt okkum [Sulaiman bin Daud Al 'Ataki], hevur sagt okkum [Jarir bin Hazim] frá [Az Zubair bin Said] frá [Abdullah bin Ali bin Yazid bin Rukanah] frá [pápa sínum], frá [abba sínum], at hann hevði fullkomiliga skilt seg frá konu síni og tá segði Rasullah Wasullah. vilt tú?“ hann mælti; einaferð skild. Hann spurdi: »Við Allah?« Hann mælti; fyri Allahs skuld. Hann mælti: »Tað er eftir tí, sum tú vilt'. Ábu Dáud segði; Hendan hadith er meira ektað enn hadith hjá Ibn Juraij um, at Rukanah skiltist frá konu síni tríggjar ferðir, tí tey vóru búsitandi í húsi hansara, og tey vistu meira um hetta. Meðan hevði hann sagt hadithina hjá Ibn Juraij frá nøkrum fólkum frá Bani Abu Rafi' frá Ikrimah, frá Ibn Abbas.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1888
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ لِأُمَّتِي عَمَّا لَمْ تَتَكَلَّمْ بِهِ أَوْ تَعْمَلْ بِهِ وَبِمَا حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا
Hevur sagt okkum [Muslim bin Ibrahim], hevur sagt okkum [Hsyam] frá [Qatadah], frá [Zurarah bin Aufa], frá [Abu Hurairah] frá profetinum sallallaahu Alaihi Wasallam, hann segði: 'Ja, Allah fyrigevur mínum fólki tað, sum tey ikki hava sagt og tað, sum tey ikki hava gjørt í teirra min'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1889
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ وَخَالِدٌ الطَّحَّانُ الْمَعْنَى كُلُّهُمْ عَنْ خَالِدٍ عَنْ أَبِي تَمِيمَةَ الْهُجَيْمِيِّأَنَّ رَجُلًا قَالَ لِامْرَأَتِهِ يَا أُخَيَّةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُخْتُكَ هِيَ فَكَرِهَ ذَلِكَ وَنَهَى عَنْهُ
Tað er sagt okkum [Musa bin Isma'il], tað er sagt okkum [Hammad], og tað er sagt frá aðrari leið: Tað er sagt okkum [Abu Kamil], tað hevur verið sagt okkum [Abdul Wahid] og [Khalid Ath Thahhan] í týdningi, frá [Khalid til Tamimah hansara maður segði frá [A; O lítla systir mín! Tá segði Rasulullah: »Er hon systir tín?« Hetta var hann ikki nøgdur við, og hann bannaði at gera tað.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1890
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ يَعْنِي ابْنَ حَرْبٍ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي تَمِيمَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِأَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعَ رَجُلًا يَقُولُ لِامْرَأَتِهِ يَا أُخَيَّةُ فَنَهَاهُقَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ عَنْ خَالِدٍ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَبِي تَمِيمَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ خَالِدٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي تَمِيمَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Muhammad bin Ibrahim Al Bazzar], hevur sagt okkum [Abu Nu'aim], hevur sagt okkum [Abdussalam] nevniliga Ibn Harb, frá [Khalid Al Hadzdza`] frá [Abu Tamimah] frá [einum manni úr fólki sínum], at hann hoyrdi profetin siga, hann við sínum manni; ó systir mín. Tá bannaði hann tí. Ábu Dáud segði; og hendan hadith varð frásagd av [Abdul Aziz bin Al Mukhtar] frá [Khalid] frá [Abu Usman] frá [Abu Tamimah] frá profetinum. Og tað hevur [Syu'bah] sagt frá [Khalid] frá [onkrum] frá [Abu Tamimah] frá profetinum.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1891
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ إِبْرَاهِيمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكْذِبْ قَطُّ إِلَّا ثَلَاثًا ثِنْتَانِ فِي ذَاتِ اللَّهِ تَعَالَى قَوْلُهُ{ إِنِّي سَقِيمٌ }وَقَوْلُهُ{ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا }وَبَيْنَمَا هُوَ يَسِيرُ فِي أَرْضِ جَبَّارٍ مِنْ الْجَبَابِرَةِ إِذْ نَزَلَ مَنْزِلًا فَأُتِيَ الْجَبَّارُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّهُ نَزَلَ هَاهُنَا رَجُلٌ مَعَهُ امْرَأَةٌ هِيَ أَحْسَنُ النَّاسِ قَالَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَسَأَلَهُ عَنْهَا فَقَالَ إِنَّهَا أُخْتِي فَلَمَّا رَجَعَ إِلَيْهَا قَالَ إِنَّ هَذَا سَأَلَنِي عَنْكِ فَأَنْبَأْتُهُ أَنَّكِ أُخْتِي وَإِنَّهُ لَيْسَ الْيَوْمَ مُسْلِمٌ غَيْرِي وَغَيْرُكِ وَإِنَّكِ أُخْتِي فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلَا تُكَذِّبِينِي عِنْدَهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْخَبَرَ شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Mutsanna], hevur sagt okkum [Abdul Wahhab], hevur sagt okkum [Hsyyam] frá [Muhammed] frá [Abu Hurairah] frá profetinum, at Ibrahim ikki ljóðaði uttan fyri sínar tveir lutir; sannliga ertu siuk ok hans ord; men tann, sum gjørdi tað, var ein stór avgudur teirra millum, og tá ið hann gekk í einum landi, sum ein einaræðisligur persónur stýrdi, tá hann steðgaði á einum stað, varð hann konfronteraður av tí einaræðisliga stjóranum og segði við tann stjóran; Jú, ein maður hevði steðgað her saman við einari vakrastu konu. Hann segði: »Síðani sendi stjórin boð til hansara og spurdi um konuna. Tá segði Ibrahim; faktiskt er hon systir mín. Sidan er Ibrahim kom aptr til konu sinnar sagdi hann; Faktiskt spurdu hesir stjórnarar meg um teg, so segði eg teimum, at tú ert systir mín. Jú, í dag er eingin muslimur uttan eg og tú, og tú ert systir mín í Allahs bók, so lýg ikki fyri mær framman fyri honum!“ tá nevndi Muhammed bin Al Mutsanna hesa hadisin. Ábu Dáud segði; Hesi tíðindi vóru [Syu'aib bin Abu Hamzah] frásagd frá [Abu Az Zinad] frá [Al A'raj] frá [Abu Hurairah] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam soleiðis.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1892
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ قَالَ ابْنُ الْعَلَاءِ ابْنِ عَلْقَمَةَ بْنِ عَيَّاشٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ صَخْرٍ قَالَ ابْنُ الْعَلَاءِ الْبَيَاضِيُّ قَالَكُنْتُ امْرَأً أُصِيبُ مِنْ النِّسَاءِ مَا لَا يُصِيبُ غَيْرِي فَلَمَّا دَخَلَ شَهْرُ رَمَضَانَ خِفْتُ أَنْ أُصِيبَ مِنْ امْرَأَتِي شَيْئًا يُتَابَعُ بِي حَتَّى أُصْبِحَ فَظَاهَرْتُ مِنْهَا حَتَّى يَنْسَلِخَ شَهْرُ رَمَضَانَ فَبَيْنَا هِيَ تَخْدُمُنِي ذَاتَ لَيْلَةٍ إِذْ تَكَشَّفَ لِي مِنْهَا شَيْءٌ فَلَمْ أَلْبَثْ أَنْ نَزَوْتُ عَلَيْهَا فَلَمَّا أَصْبَحْتُ خَرَجْتُ إِلَى قَوْمِي فَأَخْبَرْتُهُمْ الْخَبَرَ وَقُلْتُ امْشُوا مَعِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا لَا وَاللَّهِ فَانْطَلَقْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَنْتَ بِذَاكَ يَا سَلَمَةُ قُلْتُ أَنَا بِذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَرَّتَيْنِ وَأَنَا صَابِرٌ لِأَمْرِ اللَّهِ فَاحْكُمْ فِيَّ مَا أَرَاكَ اللَّهُ قَالَ حَرِّرْ رَقَبَةً قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَمْلِكُ رَقَبَةً غَيْرَهَا وَضَرَبْتُ صَفْحَةَ رَقَبَتِي قَالَ فَصُمْ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ قَالَ وَهَلْ أَصَبْتُ الَّذِي أَصَبْتُ إِلَّا مِنْ الصِّيَامِ قَالَ فَأَطْعِمْ وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ بَيْنَ سِتِّينَ مِسْكِينًا قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَقَدْ بِتْنَا وَحْشَيْنِ مَا لَنَا طَعَامٌ قَالَ فَانْطَلِقْ إِلَى صَاحِبِ صَدَقَةِ بَنِي زُرَيْقٍ فَلْيَدْفَعْهَا إِلَيْكَ فَأَطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ وَكُلْ أَنْتَ وَعِيَالُكَ بَقِيَّتَهَا فَرَجَعْتُ إِلَى قَوْمِي فَقُلْتُ وَجَدْتُ عِنْدَكُمْ الضِّيقَ وَسُوءَ الرَّأْيِ وَوَجَدْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السَّعَةَ وَحُسْنَ الرَّأْيِ وَقَدْ أَمَرَنِي أَوْ أَمَرَ لِي بِصَدَقَتِكُمْ زَادَ ابْنُ الْعَلَاءِ قَالَ ابْنُ إِدْرِيسَ بَيَاضَةُ بَطْنٌ مِنْ بَنِي زُرَيْقٍ
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah], og [Muhammed bin Al 'Ala`] í týdningi, søgdu teir; hevur sagt okkum [Ibn Idris] frá [Muhammed bin Ishaq] frá [Muhammed bin Amr bin Atho`]. Ibn Al-Ála bin Alqamah bin Ayyasy segði; frá [Súleiman bin Yasar] frá [Salama bin Shakhr], segði hann; Ibn Al-Ála` Al-Bayadhi segði; Eg plagdi at vera ein, sum ofta hevði sex við konu míni, ólíkt øðrum enn mær, sum høvdu sex við konu síni. Thegar Ramadan manadur kom inn, var eg hrædd um ad hafa kynlid vid konu mina svo thetta helt fram til morguns. So eg tók mær av konu míni, til ramadan mánaðurin fór. Tá hann um náttina var og hjálpti mær, opnaði hann knappliga eyguni eitt sindur, so tað gekk ikki leingi áðrenn eg hevði samlegu við hann. Síðan um morgunin fór eg út til míns fólk og sagði teimum um hetta, og eg segði; Far við mær til Rasulullah Sallallahu Alahi Wasallam! Tá mæltu teir; nei, við Allah fara vit ikki við tær. So eg fór til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og segði honum frá hesum. Síðan segði hann: »Ó Salama, gjørdi tú hetta?« Eg sigi; Hetta gjørdi eg - tvær ferðir -, og eg var tolsamur við avgerðina hjá Allah, so avgerð fyri meg, hvat Allah hevur víst tær. Hann segði: 'Frígera trælirnar'. Eg sigi; Við honum, sum sendi tykkum við sannleikanum, havi eg ongan annan træl enn hann. Hann segði: »Fast í tveir mánaðir á rað!« Tá segði eg; Eg hevði ongantíð nakað hent mær uttan tá eg fastaði. Hann segði: 'Fóðra eina wasaq dadlu til seksti fátøk fólk'. Tá segði eg; Við Honum, sum sendi tykkum við sannleikanum, vóru vit náttina uttan mat. Hann segði: 'Far til varðhaldsmannin hjá Sadaqah Bani Zuraiq, lat hann geva tær tað og fóðra seksti fátækum fólkum eina wasaq-dato, og et restina saman við familjuni'. Síðan vendi eg aftur til fólk mítt og segði; Eg fann á tínari síðu snævurskygd og ringar meiningar, og eg fann á tínari síðu rúmligheit og góðar meiningar, hann hevur boðið, at eg fái sadaqah tína. [Ibn Al 'Ala`] legði afturat; [Ibn Idrís] Bayadah segði; Ætt Bani Zuraiq.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1893
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مَعْمَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْظَلَةَ عَنْ يُوسُفَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ عَنْ خُوَيْلَةَ بِنْتِ مَالِكِ بْنِ ثَعْلَبَةَ قَالَتْظَاهَرَ مِنِّي زَوْجِي أَوْسُ بْنُ الصَّامِتِ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشْكُو إِلَيْهِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجَادِلُنِي فِيهِ وَيَقُولُ اتَّقِي اللَّهَ فَإِنَّهُ ابْنُ عَمِّكِ فَمَا بَرِحْتُ حَتَّى نَزَلَ الْقُرْآنُ{ قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجَادِلُكَ فِي زَوْجِهَا }إِلَى الْفَرْضِ فَقَالَ يُعْتِقُ رَقَبَةً قَالَتْ لَا يَجِدُ قَالَ فَيَصُومُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ شَيْخٌ كَبِيرٌ مَا بِهِ مِنْ صِيَامٍ قَالَ فَلْيُطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا قَالَتْ مَا عِنْدَهُ مِنْ شَيْءٍ يَتَصَدَّقُ بِهِ قَالَتْ فَأُتِيَ سَاعَتَئِذٍ بِعَرَقٍ مِنْ تَمْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنِّي أُعِينُهُ بِعَرَقٍ آخَرَ قَالَ قَدْ أَحْسَنْتِ اذْهَبِي فَأَطْعِمِي بِهَا عَنْهُ سِتِّينَ مِسْكِينًا وَارْجِعِي إِلَى ابْنِ عَمِّكِقَالَ وَالْعَرَقُ سِتُّونَ صَاعًا قَالَ أَبُو دَاوُد فِي هَذَا إِنَّهَا كَفَّرَتْ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ تَسْتَأْمِرَهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا أَخُو عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى أَبُو الْأَصْبَغِ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَالْعَرَقُ مِكْتَلٌ يَسَعُ ثَلَاثِينَ صَاعًا قَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ آدَمَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ يَعْنِي بِالْعَرَقِ زِنْبِيلًا يَأْخُذُ خَمْسَةَ عَشَرَ صَاعًا
Tað hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali], tað hevur sagt okkum [Yahya bin Ádam], tað hevur sagt okkum [Ibnu Idris] frá [Muhammed bin Ishaq] frá [Ma’mar bin Abdullah bin Hanzhalah] frá [Yusuf bin Abdullah bin Salam] frá [Khuwailah bint T’Malik bin]; Maður mín, nevniliga Aus bin Ash Shamit, giftist mær, so kom eg til rasullah og klagaði til hansara, meðan rasullah hevði ein dialog við meg um tað, segði hann: 'Óttast Allah, hann er sonur abba tín!' Eg fór ikki avstað fyrr enn Koranin kom niður: 'Ja, Allah hevur hoyrt orðini hjá kvinnuni, sum stevndi tær um mannin, og klagaði -málið- til Allah. Og Allah hoyrir spurningarnar og svarini millum tykkum báðar. Ja, Allah er Alhoyrandi, Alsíggjandi’ upp til umrøðuna av teimum skyldum, sum Allah krevur. Síðani segði hann: 'Hann frígjørdi ein træl'. Khuvalá segði; hann hevur tað ikki. Hann mælti; hann fastaði tveir mánaðir á rað. Khuvalá segði; O sendiboð Allahs, sanniliga var hann ein gamal maður, hann var ikki førur fyri at fasta. Hann segði: »Lat hann nøra seks fátøk fólk«. Khuvalá segði; hann hevði ikki nakað, sum hann kundi geva olmussu til. Khuvalá segði; þa i þann tima var honum veitt eina 'araq dagfesting. Eg sigi; O sendiboð Allahs, eg skal hjálpa honum við einum øðrum 'araq. Hann mælti: »Tú hevur gjørt gott, far og fóðra seksti fátæk fólk og far aftur til son abba tíns«. Ma'mar bin Abdullah bin Hanshala sagdi; 'Arak er seksti sha'. Abu Daud segði í hesi hadith; Faktiskt rindaði Khuwailah kafarah fyri mannin uttan at biðja hann um veðhald. Ábu Dáud segði; og hesin persónurin var beiggi 'Ubadah bin Ash Shamit. Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali], hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Yahya Abu Al Asbagh Al Harrani], hevur sagt okkum [Muhammed bin Salamah] frá [Ibn Ishaq] við hesum sanad soleiðis, bara hann segði; og 'araq er ein kurv, sum inniheldur tríati sha'. Ábu Dáud segði; og henda hadisin er meira ektað enn hadisin hjá Yahya bin Adam. Hevur sagt okkum Músa bin Ismaíl, hevur sagt okkum Aban, hevur sagt okkum Yahya frá Abu Salamah bin Abdurrahman, segði hann; Tað, sum meint verður við 'araq er ein kurv, sum passar til fimtan sha'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1894
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ لَهِيعَةَ وَعَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الْأَشَجِّ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ بِهَذَا الْخَبَرِقَالَ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِتَمْرٍ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهُ وَهُوَ قَرِيبٌ مِنْ خَمْسَةِ عَشَرَ صَاعًا قَالَ تَصَدَّقْ بِهَذَا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلَى أَفْقَرَ مِنِّي وَمِنْ أَهْلِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلْهُ أَنْتَ وَأَهْلُكَ
Hevur sagt okkum [Ibnu As Sarh], hevur sagt okkum [Ibnu Wahb], hevur upplýst mær [Ibnu Luhai'ah] og ['Amr bin Al Harith] frá [Bukair bin Al Asyajj] frá [Sulaiman bin Yasar] við hesum tíðindum. Hann mælti; síðan fekk Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dagfestingar og síðani gav hann honum dagfestingarnar, og dagfestingarnar vóru umleið fimtan sha'. Hann segði: 'Gevið næstakærleika við hesum dagfestingum'. Hann mælti; O sendiboð Allahs, skal eg geva næstakærleika til fólk, sum eru fátækari enn eg og enn mín familja? Tá segði Rasulullah: 'Et saman við familjuni'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1895
قَالَ أَبُو دَاوُد قَرَأْتُ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ وَزِيرٍ الْمِصْرِيِّ قُلْتُ لَهُ حَدَّثَكُمْ بِشْرُ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا عَطَاءٌ عَنْ أَوْسٍ أَخِي عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطَاهُ خَمْسَةَ عَشَرَ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ إِطْعَامَ سِتِّينَ مِسْكِينًاقَالَ أَبُو دَاوُد وَعَطَاءٌ لَمْ يُدْرِكْ أَوْسًا وَهُوَ مِنْ أَهْلِ بَدْرٍ قَدِيمُ الْمَوْتِ وَالْحَدِيثُ مُرْسَلٌ وَإِنَّمَا رَوَوْهُ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ عَطَاءٍ أَنَّ أَوْسًا
Ábu Dáud segði; Eg las søguna fyri [Muhammed bin Wazir Al Mishri], segði eg við hann; [Bisyr bin Bakr] hevur sagt tær, hevur sagt okkum [Al Auza'i], hevur sagt okkum ['Atho`] um [Aus] beiggjan 'Ubadah bin Ash Shamit, at profeturin sallallaahu alaihi Wasallam hevði givið honum fimtan sha' av hveiti til at nøra seksti fátøk fólk. Ábu Dáud segði; Atha hitti ikki Aus, sum var millum fólkið, sum tók lut í Badr-stríðnum og var leingi deyður. Hendan hadisin er ein mursal hadith, teir fortaldu hana frá Al Auza'i, frá 'Atho`, at Aus.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1896
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَأَنَّ جَمِيلَةَ كَانَتْ تَحْتَ أَوْسِ بْنِ الصَّامِتِ وَكَانَ رَجُلًا بِهِ لَمَمٌ فَكَانَ إِذَا اشْتَدَّ لَمَمُهُ ظَاهَرَ مِنْ امْرَأَتِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِيهِ كَفَّارَةَ الظِّهَارِحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ مِثْلَهُ
Tað hevur verið sagt okkum [Musa bin Isma'il], tað hevur verið sagt okkum [Hammad] frá [Hysyam bin 'Urwah], at Jamilah var kona Aus bin Ash Shamit, og hann var ein persónur, sum hevði beundran fyri kvinnum, tá hansara beundran var stór, hugdi hann at konu síni, so avdúkaði hann kahihar zfarah. Tað hevur sagt okkum [Harun bin Abdullah], tað hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Fadhl], tað hevur sagt okkum [Hammad bin Salamah] frá [Hisham bin 'Urwah] frá ['Urwah] frá [Aisyah] soleiðis.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1897
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِسْمَعِيلَ الطَّالَقَانِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ عَنْ عِكْرِمَةَأَنَّ رَجُلًا ظَاهَرَ مِنْ امْرَأَتِهِ ثُمَّ وَاقَعَهَا قَبْلَ أَنَّ يُكَفِّرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ قَالَ رَأَيْتُ بَيَاضَ سَاقِهَا فِي الْقَمَرِ قَالَ فَاعْتَزِلْهَا حَتَّى تُكَفِّرَ عَنْكَ
Tað hevur verið sagt okkum [Ishaq bin Isma'il Ath Thalaqani], tað hevur verið sagt okkum [Sufyan], tað hevur verið sagt okkum [Al Hakam bin Aban] úr [Ikrimah], at ein maður hevði gift seg við konu síni og so hevði hann sex við henni áðrenn hann rindaði kafarat. Síðani kom hann til profetin og upplýsti honum um hetta. Síðani segði hann: »Hvat fekk teg at gera tað, tú gjørdi?« Hann mælti; Eg sá hvítan á kálvinum hjá henni í mánalýsinum. Hann segði: 'Verð burtur frá honum, til tú rindar kafarah'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1898
حَدَّثَنَا الزَّعْفَرَانِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الْحَكَمِ بْنِ أَبَانَ عَنْ عِكْرِمَةَأَنَّ رَجُلًا ظَاهَرَ مِنْ امْرَأَتِهِ فَرَأَى بَرِيقَ سَاقِهَا فِي الْقَمَرِ فَوَقَعَ عَلَيْهَا فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهُ أَنْ يُكَفِّرَحَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ السَّاقَ حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ أَنَّ عَبْدَ الْعَزِيزِ بْنَ الْمُخْتَارِ حَدَّثَهُمْ حَدَّثَنَا خَالِدٌ حَدَّثَنِي مُحَدِّثٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سُفْيَانَ قَالَ أَبُو دَاوُد و سَمِعْت مُحَمَّدَ بْنَ عِيسَى يُحَدِّثُ بِهِ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ قَالَ سَمِعْتُ الْحَكَمَ بْنَ أَبَانَ يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَلَمْ يَذْكُرْ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد كَتَبَ إِلَيَّ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ قَالَ أَخْبَرَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الْحَكَمِ بْنِ أَبَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ بِمَعْنَاهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Tað hevur verið sagt okkum [Az Za'farani], Tað hevur verið sagt okkum av [Sufyan bin 'Uyainah] frá [Al Hakam bin Aban] frá [Ikrimah], at ein maður hevði gjørt menzhihar konu sínar, so sá hann hennara hvítu kálvar í mánalýsinum, so hevði hann kynsligt samband við hana, og kom til Profestið. Síðan bað hann honum at gjalda kafarah. Hevur sagt okkum [Ziyad bin Ayyub], hevur sagt okkum [Isma'il], hevur sagt okkum [Al Hakam bin Aban] frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam soleiðis, og hann nevndi ikki seyð. Hevur sagt okkum [Abu Kamil], at [Abdul Aziz bin Al Mukhtar] hevur sagt teimum; hevur sagt okkum [Khalid], hevur sagt mær [onkrum] frá [Ikrimah] hjá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam við einum hadith sum Sufyan hadisin. Ábu Dáud segði; Eg hoyrdi [Muhammed bin Isa] siga frá tí. Eftir at hava sagt okkum [Al Mu'tamir], segði hann; Eg havi hoyrt [Al Hakam bin Aban], hann segði hesa hadisin og nevndi ikki Ibn Abbas. Hann segði tað frá [Ikrimah]. Ábu Dáud segði; [Al Husain bin Huraits] skrivaði mær eitt bræv, segði hann; hevur greitt okkum [Al Fadhl bin Musa] frá [Ma'mar] frá [Al Hakam bin Aban], frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas] í týdninginum av profetinum.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1899
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّمَا امْرَأَةٍ سَأَلَتْ زَوْجَهَا طَلَاقًا فِي غَيْرِ مَا بَأْسٍ فَحَرَامٌ عَلَيْهَا رَائِحَةُ الْجَنَّةِ
Hevur sagt okkum [Súleiman bin Harb], hevur sagt okkum [Hammad] frá [Ayub] frá [Abu Qilaba] frá [Abu Asma`] frá [Tsauban], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ein og hvør kvinna, sum biður mannin um hjúnaskilnað uttan nakra hansara egnu skyld, so er henni bannaður himmalsins luktur'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1900
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدِ بْنِ زُرَارَةَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُعَنْ حَبِيبَةَ بِنْتِ سَهْلٍ الْأَنْصَارِيَّةِ أَنَّهَا كَانَتْ تَحْتَ ثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الصُّبْحِ فَوَجَدَ حَبِيبَةَ بِنْتَ سَهْلٍ عِنْدَ بَابِهِ فِي الْغَلَسِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَذِهِ فَقَالَتْ أَنَا حَبِيبَةُ بِنْتُ سَهْلٍ قَالَ مَا شَأْنُكِ قَالَتْ لَا أَنَا وَلَا ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ لِزَوْجِهَا فَلَمَّا جَاءَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ حَبِيبَةُ بِنْتُ سَهْلٍ وَذَكَرَتْ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَذْكُرَ وَقَالَتْ حَبِيبَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كُلُّ مَا أَعْطَانِي عِنْدِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِثَابِتِ بْنِ قَيْسٍ خُذْ مِنْهَا فَأَخَذَ مِنْهَا وَجَلَسَتْ هِيَ فِي أَهْلِهَا
Tað hevur verið sagt okkum [Al Qa'nabi], frá [Malik] frá [Yahya bin Said] frá ['Amrah bint Abdurrahman bin Sa'd bin Zurarah], at hann hevði upplýst honum frá [Habibah bint Sahl Al Anshariyah], at hon var kona Thabits bin Qais bin Sahlam ca Bøn, so fann hann Habibah bint Sahl í úthurðini í náttarmyrkrinum. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Hvør er hetta?' Habiba segði; Eg eri Habiba bint Sahl. Hann mælti: »Hvat er tín tørvur?' Hann mælti; er ikki longur nakað samband millum meg og Thabit bin Qais. Síðani tá ið Thabit bin Qais kom, segði rasullah við hann: 'Hetta er Habibah bint Sahl, og hon hevur sagt tað, sum Allah vildi hava nevnt'. Umm Habiba segði; O sendiboð Allahs, -eg gevi upp- alt hann gav er mær. So segði Allahs sendiboð við Thabit bin Qais, tak tað frá honum. Síðan tók hann tað. Og Habibah sat -aftur- til familjuna.
