Imam Abu Dawud : 1841
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ صَالِحٍ أَبِي الْخَلِيلِ عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ الْهَاشِمِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ يَوْمَ حُنَيْنٍ بَعْثًا إِلَى أَوْطَاسَ فَلَقُوا عَدُوَّهُمْ فَقَاتَلُوهُمْ فَظَهَرُوا عَلَيْهِمْ وَأَصَابُوا لَهُمْ سَبَايَا فَكَأَنَّ أُنَاسًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحَرَّجُوا مِنْ غِشْيَانِهِنَّ مِنْ أَجْلِ أَزْوَاجِهِنَّ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِي ذَلِكَ{ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنْ النِّسَاءِ إِلَّا مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ }أَيْ فَهُنَّ لَهُمْ حَلَالٌ إِذَا انْقَضَتْ عِدَّتُهُنَّ
Tað hevur sagt okkum ['Ubaidullah bin Umar bin Maisarah], tað hevur sagt okkum [Yazid bin Zurai'], tað hevur sagt okkum [Said] frá [Qatadah] frá [Salih Abu Al Khalil] frá [Abu 'Alqamah Al Hasyimi], frá [Abu 'Alqamah Al Hasyimi], at Anger hevði Rasullahlam Wahiullah the Khudri Hunain stríð til Authas-ættina. Síðan hittust teir óvinir sínar ok gjørdu hernað við teir. Síðan vunnu teir á fíggindunum og tóku kvinnur til fanga. Tað var sum um, at nakrir av fylgjarunum hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam høvdu trupult við at blanda seg saman við teimum, tí menninir teirra vóru fjølguddómar. Síðani avdúkaði Allah Ta'ala eitt vers viðvíkjandi hesum máli: 'Og tað er tykkum eisini bannað at giftast við giftum kvinnum, uttan trælirnar, sum tit eiga'. Hetta er; teir eru halal fyri teg, tá teir hava klárað sína 'iddah.
Imam Abu Dawud : 1842
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا مِسْكِينٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي غَزْوَةٍ فَرَأَى امْرَأَةً مُجِحًّا فَقَالَ لَعَلَّ صَاحِبَهَا أَلَمَّ بِهَا قَالُوا نَعَمْ فَقَالَ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَلْعَنَهُ لَعْنَةً تَدْخُلُ مَعَهُ فِي قَبْرِهِ كَيْفَ يُوَرِّثُهُ وَهُوَ لَا يَحِلُّ لَهُ وَكَيْفَ يَسْتَخْدِمُهُ وَهُوَ لَا يَحِلُّ لَهُ
Tað hevur sagt okkum [Ein Nufaili], tað hevur sagt okkum [Miskin], tað hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Yazid bin Khumair], frá [Abdurrahman bin Jubair bin Nufair] frá [pápa sínum], frá [Abu Ad Darda`], sum Rasulullah Sallallahu í Alain Wognant a Wasallam var once føðingartíðina, tá mælti hann; Tað er møguligt, at eigarin hevur ræðslusligin. Peir søgdu; Ja. Þa mællti hann: »Ek vil veruliga banna þann mann med þeim banningi, er hann bar i grft sinni. Hvussu gav hann tað víðari til fostrið, meðan tað ikki var halal fyri hann -tí tað var ikki hansara barn-, og hvussu trælkaði hann tað, meðan tað ikki var halal fyri hann -trælkaði tað, meðan tað av sonnum var hansara barn-'.
Imam Abu Dawud : 1843
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ قَيْسِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي الْوَدَّاكِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّوَرَفَعَهُ أَنَّهُ قَالَ فِي سَبَايَا أَوْطَاسَ لَا تُوطَأُ حَامِلٌ حَتَّى تَضَعَ وَلَا غَيْرُ ذَاتِ حَمْلٍ حَتَّى تَحِيضَ حَيْضَةً
Hevur sagt okkum [’Amr bin ‘Aun], hevur sagt okkum [Sharik], frá [Qais bin Wahb] frá [Abu Al Waddak], frá [Abu Said Al Khudri], og hann tulkaði hadithina, at hann segði um fangaðu kvinnurnar úr Authas-ættini; Barnshavandi kvinnur skulu ikki verða fyri kynsligum álopum, fyrr enn tær føða, og heldur ikki kvinnur, sum ikki eru við barn, fyrr enn tær hava havt eina mánasjúku.
Imam Abu Dawud : 1844
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي مَرْزُوقٍ عَنْ حَنَشٍ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ رُوَيْفِعِ بْنِ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَقَامَ فِينَا خَطِيبًا قَالَ أَمَا إِنِّي لَا أَقُولُ لَكُمْ إِلَّا مَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يَسْقِيَ مَاءَهُ زَرْعَ غَيْرِهِ يَعْنِي إِتْيَانَ الْحَبَالَى وَلَا يَحِلُّ لِامْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يَقَعَ عَلَى امْرَأَةٍ مِنْ السَّبْيِ حَتَّى يَسْتَبْرِئَهَا وَلَا يَحِلُّ لِامْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يَبِيعَ مَغْنَمًا حَتَّى يُقْسَمَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ حَتَّى يَسْتَبْرِئَهَا بِحَيْضَةٍ زَادَ فِيهِ بِحَيْضَةٍ وَهُوَ وَهْمٌ مِنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ وَهُوَ صَحِيحٌ فِي حَدِيثِ أَبِي سَعِيدٍ زَادَ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يَرْكَبْ دَابَّةً مِنْ فَيْءِ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى إِذَا أَعْجَفَهَا رَدَّهَا فِيهِ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يَلْبَسْ ثَوْبًا مِنْ فَيْءِ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى إِذَا أَخْلَقَهُ رَدَّهُ فِيهِ قَالَ أَبُو دَاوُد الْحَيْضَةُ لَيْسَتْ بِمَحْفُوظَةٍ وَهُوَ وَهْمٌ مِنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ
Hevur sagt okkum [Ein Nufaili], hevur sagt okkum [Muhammed bin Salama], frá [Muhammed bin Ishaq], hevur sagt mær [Yazid bin Abu Habib] frá [Abu Marzuq] frá [Hanasy Ash Shan'ani], frá [Rufaifi' bin Thabit Al Khut til okkum], hann segði; Vinarliga vita, at eg tosi ikki við tykkum uttan tað, sum eg hoyrdi frá Rasulullah. Um bardagan í Hunain segði hann: 'Tað er ikki loyvt hjá einum persóni, sum trýr á Allah og síðsta dag, at stroyma vatn sítt á plantur hjá øðrum - tað vil siga at hava sex við kvinnum, sum eru við barn', og tað er ikki loyvt hjá einum persóni, sum trýr á Allah og síðsta dagin, at hava sex við einum fangaðum persóni og lestruts menn ikki fyri trýr á Allah og síðsta dag at selja krígsherfangið, til ríkidømið er býtt út’. Hevur sagt okkum [Sagði bin Manshur], hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] frá [Ibn Ishaq], við hesi hadith. Hann mælti; at lata hana hava eina menstruatión. Hann legði orðini afturat; eina mánasjúku. Hetta var eitt mistak frá Abu Muawiyah, og hetta er galdandi í hadithini hjá Abu Said, hann legði orðini afturat: 'Tann, sum trýr á Allah og síðsta dag, skal ikki ríða á einum djóri, sum kemur úr krígsherfanginum hjá muslimum, og tá tað gerst tunt og veikt, so letur hann tað aftur til herfangið. Og tann, sum trýr á Allah og síðsta dag, skal hann ikki vera í klæðum, sum koma úr krígsherfanginum hjá muslimum, og tá ið tey eru slitin, letur hann tey aftur til krígsherfangið’. Ábu Dáud segði; Orðið "ein menstruatión" er ikki nakað at læra seg uttanat, tað var mistakið hjá Abu Muawiyah.
Imam Abu Dawud : 1845
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ يَعْنِي سُلَيْمَانَ بْنَ حَيَّانَ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَزَوَّجَ أَحَدُكُمْ امْرَأَةً أَوْ اشْتَرَى خَادِمًا فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا جَبَلْتَهَا عَلَيْهِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَمِنْ شَرِّ مَا جَبَلْتَهَا عَلَيْهِ وَإِذَا اشْتَرَى بَعِيرًا فَلْيَأْخُذْ بِذِرْوَةِ سَنَامِهِ وَلْيَقُلْ مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ أَبُو دَاوُد زَادَ أَبُو سَعِيدٍ ثُمَّ لِيَأْخُذْ بِنَاصِيَتِهَا وَلْيَدْعُ بِالْبَرَكَةِ فِي الْمَرْأَةِ وَالْخَادِمِ
Tað er sagt okkum [Usman bin Abu Sjaiba], og [Abdullah bin Said], søgdu teir; hevur sagt okkum [Abu Khalid Sulaiman bin Hayyan] frá [Ibn 'Ajlan], frá ['Amr bin Syu'aib] frá [pápa sínum], frá [abba sínum], frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, segði hann: 'Tá ið ein av tykkum giftist ella keypir ein træl, skal hann siga; ALLAAHUMMA INNII AS`ALUKA KHAIRAHAA WA KHAIRA MAA JABALTAHAA 'ALAIHI WA A'UUDZU BIKA MIN SYARRIHAA WA SYARRI MAA JABALTAHAA 'ALAIH -O Allah, eg biði Teg um góðsku og góðskuna av tí, sum Tú skapti fyri honum, og eg biði Teg um góðsku og góðskuna av tí, sum Tú skapti til hansara, og eg sei honum-. Og tá ið hann keypir ein kamel, skal hann halda í pumpuni og siga okkurt sovorðið!“ Ábu Dáud segði; Abu Said legði afturat; síðan skuldi hann halda framháls sínar og biðja um signingar á kvinnum og trælum.
Imam Abu Dawud : 1846
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْتِيَ أَهْلَهُ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ جَنِّبْنَا الشَّيْطَانَ وَجَنِّبْ الشَّيْطَانَ مَا رَزَقْتَنَا ثُمَّ قُدِّرَ أَنْ يَكُونَ بَيْنَهُمَا وَلَدٌ فِي ذَلِكَ لَمْ يَضُرَّهُ شَيْطَانٌ أَبَدًا
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Ísa], hevur sagt okkum [Jarir], frá [Mansur], frá [Salim bin Abu Al Ja'd] frá [Kuraib] frá [Ibn Abbas], segði hann; Profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tá ein av tykkum vil fara til konu sína - hava kynsligt samband við hana - skal hann siga - bøn -: børn, sum Tú hevur signað okkum við. vit-. Tá var tað ætlað, at tey bæði skuldu fáa eitt barn av hesum sambandi, so barnið ikki skuldi verða órógvað av Satan í allar ævir.
Imam Abu Dawud : 1847
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ عَنْ وَكِيعٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ مَخْلَدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَلْعُونٌ مَنْ أَتَى امْرَأَتَهُ فِي دُبُرِهَا
Hevur sagt okkum [Hannad] frá [Waki'] frá [Sufyan], frá [Suhail bin Abu Salih] frá [Al Harith bin Makhlad] frá [Abu Hurairah], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Sælur er tann persónurin, sum kynsligur konu sína í endatarmi hennara'.
Imam Abu Dawud : 1848
حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُإِنَّ الْيَهُودَ يَقُولُونَ إِذَا جَامَعَ الرَّجُلُ أَهْلَهُ فِي فَرْجِهَا مِنْ وَرَائِهَا كَانَ وَلَدُهُ أَحْوَلَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى{ نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ }
Tað hevur verið sagt okkum [Ibnu Basysyar], tað hevur verið sagt okkum [Abdurrahman], tað hevur verið sagt okkum [Sufyan], frá [Muhammed Al Munkadir], segði hann; Eg hoyrdi [Jabir] siga; sanniliga siga jødarnir; Um ein maður nertir við kynsgøgnini hjá konu síni aftanífrá, verður sonurin krossaður. Tá avdúkaði Allah subhanahu wa ta'ala versið: 'Konurnar tykkara eru -líkar- landið, har tit dyrka, so komið til landið, har tit dyrka, hvussu tit vilja'.
Imam Abu Dawud : 1849
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى أَبُو الْأَصْبَغِ حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَإِنَّ ابْنَ عُمَرَ وَاللَّهُ يَغْفِرُ لَهُ أَوْهَمَ إِنَّمَا كَانَ هَذَا الْحَيُّ مِنْ الْأَنْصَارِ وَهُمْ أَهْلُ وَثَنٍ مَعَ هَذَا الْحَيِّ مِنْ يَهُودَ وَهُمْ أَهْلُ كِتَابٍ وَكَانُوا يَرَوْنَ لَهُمْ فَضْلًا عَلَيْهِمْ فِي الْعِلْمِ فَكَانُوا يَقْتَدُونَ بِكَثِيرٍ مِنْ فِعْلِهِمْ وَكَانَ مِنْ أَمْرِ أَهْلِ الْكِتَابِ أَنْ لَا يَأْتُوا النِّسَاءَ إِلَّا عَلَى حَرْفٍ وَذَلِكَ أَسْتَرُ مَا تَكُونُ الْمَرْأَةُ فَكَانَ هَذَا الْحَيُّ مِنْ الْأَنْصَارِ قَدْ أَخَذُوا بِذَلِكَ مِنْ فِعْلِهِمْ وَكَانَ هَذَا الْحَيُّ مِنْ قُرَيْشٍ يَشْرَحُونَ النِّسَاءَ شَرْحًا مُنْكَرًا وَيَتَلَذَّذُونَ مِنْهُنَّ مُقْبِلَاتٍ وَمُدْبِرَاتٍ وَمُسْتَلْقِيَاتٍ فَلَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ الْمَدِينَةَ تَزَوَّجَ رَجُلٌ مِنْهُمْ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ فَذَهَبَ يَصْنَعُ بِهَا ذَلِكَ فَأَنْكَرَتْهُ عَلَيْهِ وَقَالَتْ إِنَّمَا كُنَّا نُؤْتَى عَلَى حَرْفٍ فَاصْنَعْ ذَلِكَ وَإِلَّا فَاجْتَنِبْنِي حَتَّى شَرِيَ أَمْرُهُمَا فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ{ نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ }أَيْ مُقْبِلَاتٍ وَمُدْبِرَاتٍ وَمُسْتَلْقِيَاتٍ يَعْنِي بِذَلِكَ مَوْضِعَ الْوَلَدِ
Hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Yahya Abu Al Ashbagh], hevur sagt mær [Muhammed bin Salama], frá [Muhammed bin Ishaq] frá [Aban bin Salih] frá [Mujahid] frá [Ibnu Abbas], segði hann; Jú, Ibn Umar, má Allah fyrigeva honum, hann hevur gjørt eitt mistak. Faktiskt var ein bygd Ansar, sum vóru avgudadýrkarar, búðu saman við eini bygd av jødum, sum vóru bókafólk. Og teir mettu, at jødarnir høvdu yvirvág yvir teimum í mun til vitan. Og teir fylgdu flestu gerðum jødanna. Millum treytirnar hjá fólkunum í bókini er, at tey ikki hava kynsligt samband við konu sína uttan á ein hátt, og hetta er meira verjandi fyri skomm hjá kvinnu. Og Ansarfólkið fylgdi teirra gerðum í hesum máli. Meðan Quraish høvdu samlegu við konur sínar á ein hátt, sum teir noktaðu, høvdu Quraish kynsligan samlegu við teimum, sum vendu burtur og við rygginum eins og at liggja á rygginum. Síðani tá ið Muhajirin komu til Medina, giftist ein teirra við Ansar-konu. Tá gjørdi hann tað. Tá noktaði Ansar-konan og segði; faktiskt eru vit nærkað á ein hátt, so ger tað, um ikki so halt teg burtur frá mær! Til teirra trupulleiki breiddi seg, og hann rakk til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Síðani avdúkaði Allah 'azza wajalla versið: 'Konurnar tykkara eru -líkar- landið, har tit dyrka, so kom til landið, har tit dyrka, hvussu tit vilja'. Nevniliga í standi við at venda -venda hvørjum øðrum-, rygg til rygg og liggjandi, nevniliga á tí staðnum, har barnið -farj- varð fingið.
Imam Abu Dawud : 1850
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ الْيَهُودَ كَانَتْ إِذَا حَاضَتْ مِنْهُمْ امْرَأَةٌ أَخْرَجُوهَا مِنْ الْبَيْتِ وَلَمْ يُؤَاكِلُوهَا وَلَمْ يُشَارِبُوهَا وَلَمْ يُجَامِعُوهَا فِي الْبَيْتِ فَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى{ وَيَسْأَلُونَكَ عَنْ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِي الْمَحِيضِ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَامِعُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ وَاصْنَعُوا كُلَّ شَيْءٍ غَيْرَ النِّكَاحِ فَقَالَتْ الْيَهُودُ مَا يُرِيدُ هَذَا الرَّجُلُ أَنْ يَدَعَ شَيْئًا مِنْ أَمْرِنَا إِلَّا خَالَفَنَا فِيهِ فَجَاءَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَعَبَّادُ بْنُ بِشْرٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْيَهُودَ تَقُولُ كَذَا وَكَذَا أَفَلَا نَنْكِحُهُنَّ فِي الْمَحِيضِ فَتَمَعَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنْ قَدْ وَجَدَ عَلَيْهِمَا فَخَرَجَا فَاسْتَقْبَلَتْهُمَا هَدِيَّةٌ مِنْ لَبَنٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَعَثَ فِي آثَارِهِمَا فَظَنَنَّا أَنَّهُ لَمْ يَجِدْ عَلَيْهِمَا
Tað hevur verið sagt okkum [Musa bin Isma'il], tað hevur verið sagt okkum [Hammad], tað hevur verið sagt okkum [Thabit Al Bunani], frá [Anas bin Malik], at jødarnir tá ein kona upplivir menstruatión taka teir hana úr húsinum, og eta ikki saman við henni, bjóða henni ikki og gera henni ikki at hava sex við, Síðani varð spurdur um hetta; tá avdúkaði Allah subhanahu wa ta'ala versið: 'Teir spyrja teg um mánaðartíðina. Sig: 'Mánaðstíðin er skittur'. Tí skalt tú halda teg burtur frá kvinnum, tá tú hevur mánaðartíð.“ Til endan á versinum. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Samanver teg við tey heima og ger alt annað enn kynsligan samlegu'. Tað er ikki soleiðis, at hesin persónurin vil sleppa okkurt burturúr okkara viðurskiftum men heldur at seta okkum ímóti. Síðan komu Usaid bin Hudhair og 'Abbad bin Bisyr til rasulláh og søgdu; O sendiboð Allahs, sanniliga siga jødarnir so og so, blanda vit okkum ikki við teir - konurnar - tá tær eru í menstruatión? So andlitið á Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gjørdist so reytt, at vit hildu hann vera illur við tey. Síðani komu teir báðir út, síðani fóru teir framvið eini gávu av mjólk, sum varð givin Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam. Síðani sendi hann onkran at elta teir báðar, so vit hildu, at hann var ikki illur við teir.
Imam Abu Dawud : 1851
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ جَابِرِ بْنِ صُبْحٍ قَالَ سَمِعْتُ خِلَاسًا الْهَجَرِيَّ قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا تَقُولُكُنْتُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَبِيتُ فِي الشِّعَارِ الْوَاحِدِ وَأَنَا حَائِضٌ طَامِثٌ فَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَيْءٌ غَسَلَ مَكَانَهُ وَلَمْ يَعْدُهُ وَإِنْ أَصَابَ تَعْنِي ثَوْبَهُ مِنْهُ شَيْءٌ غَسَلَ مَكَانَهُ وَلَمْ يَعْدُهُ وَصَلَّى فِيهِ
Hevur sagt okkum [Musadad], hevur sagt okkum [Yahya] frá [Jabir bin Shubh], segði hann; Eg hoyrdi [Khilas Al Hajari] siga; Eg hoyrdi [Aisyah] Radliallahú Anha siga; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og eg gistu einaferð náttina í sama klúti, meðan eg var í menstruatión. Um okkurt av mínum mánaðarblóði kemur á hann, so vaskar hann tað ávirkaða økið og ikki handan, og um okkurt av mínum mánaðarblóði kemur á klæðini hjá honum so vaskar hann tað ávirkaða økið og ikki handan, og hann fremur bøn í teimum klæðunum.
Imam Abu Dawud : 1852
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا حَفْصٌ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ خَالَتِهِ مَيْمُونَةَ بِنْتِ الْحَارِثِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يُبَاشِرَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِ وَهِيَ حَائِضٌ أَمَرَهَا أَنْ تَتَّزِرَ ثُمَّ يُبَاشِرُهَا
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al 'Ala`] og [Musaddad], søgdu teir; hevur sagt okkum [Hafsh] frá [Ash Syaibani] frá [Abdullah bin Syaddad] frá [ommu síni, nevniliga Maimunah bint Al Harith], at tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam vildi hava sex við konu síni, sum var í mánaðartíð, bað hann hana vera í einum klúti við henni, so hevði hann se.
Imam Abu Dawud : 1853
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ وَغَيْرُهُ عَنْ سَعِيدٍ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مِقْسَمٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي يَأْتِي امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ قَالَ يَتَصَدَّقُ بِدِينَارٍ أَوْ بِنِصْفِ دِينَارٍ
Tað hevur verið sagt okkum [Musaddad], tað hevur verið sagt okkum [Yahya] frá [Syu'bah] og [øðrum], frá [Said], tað hevur verið sagt mær [Al Hakam], frá [Abdul Hamid bin Abdurrahman] frá [Miqsam] frá [Ibn Abbas], sum til profeturin kemur hansara menstruerandi: 'Hon skal geva næstakærleika ein dinar ella hálvan dinar'.
Imam Abu Dawud : 1854
حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ مُطَهَّرٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الْجَزَرِيِّ عَنْ مِقْسَمٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَإِذَا أَصَابَهَا فِي الدَّمِ فَدِينَارٌ وَإِذَا أَصَابَهَا فِي انْقِطَاعِ الدَّمِ فَنِصْفُ دِينَارٍ
Hevur sagt okkum [Abdus Salam bin Muthahhar], hevur sagt okkum [Ja'far bin Sulaiman] frá [Ali bin Al Hakam Al Bunani] frá [Abu Al Hasan Al Hazari] frá [Miqsam] frá [Ibn Abbas], segði hann; Um hann hevur samlegu við hana, meðan hon er í menstruatión, gevur hann næstakærleikanum ein dinara, og hevur hann samlegu við hana, tá ið menstruatiónsblóðið hjá henni er steðgað - áðrenn reinsan - so gevur hann næstakærleikanum hálvan dinara.
Imam Abu Dawud : 1855
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِسْمَعِيلَ الطَّالَقَانِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ قَزَعَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍذُكِرَ ذَلِكَ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي الْعَزْلَ قَالَ فَلِمَ يَفْعَلُ أَحَدُكُمْ وَلَمْ يَقُلْ فَلَا يَفْعَلْ أَحَدُكُمْ فَإِنَّهُ لَيْسَتْ مِنْ نَفْسٍ مَخْلُوقَةٍ إِلَّا اللَّهُ خَالِقُهَاقَالَ أَبُو دَاوُد قَزَعَةُ مَوْلَى زِيَادٍ
Tað hevur verið sagt okkum [Ishaq bin Isma'il Ath Thalaqani], tað hevur verið sagt okkum [Sufyan] frá [Ibn Abu Najih] frá [Mujahid] frá [Qaza'ah] frá [Abu Said], tað hevur verið nevnt 'azl - at sleppa sáðkyknum uttan fyri móðurlívið hjá Allah tá segði hann: 'Hví ger ein av tykkum tað - í staðin fyri at siga: 'Latið ikki ein av tykkum gera tað'-'. Jú, eingin sál varð skapt, uttan so at Allah skapti hana'. Ábu Dáud segði; Qaza'ah er fyrrverandi trælur hjá Ziyad.
Imam Abu Dawud : 1856
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ حَدَّثَهُ أَنَّ رِفَاعَةَ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي جَارِيَةً وَأَنَا أَعْزِلُ عَنْهَا وَأَنَا أَكْرَهُ أَنْ تَحْمِلَ وَأَنَا أُرِيدُ مَا يُرِيدُ الرِّجَالُ وَإِنَّ الْيَهُودَ تُحَدِّثُ أَنَّ الْعَزْلَ مَوْءُودَةُ الصُّغْرَى قَالَ كَذَبَتْ يَهُودُ لَوْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَخْلُقَهُ مَا اسْتَطَعْتَ أَنْ تَصْرِفَهُ
Hevur sagt okkum [Musa bin Isma’il], hevur sagt okkum [Aban], hevur sagt okkum [Yahya], at [Muhammed bin Abdurrahman bin Tsauban], sagt honum, at [Rifa’ah] hevur sagt honum frá [Abu Said Al Khudri], at onkur segði; O sendiboð Allahs, sanniliga havi eg eina trælgentu, og eg geri 'azl á hana, og vil ikki hava hana at gerast við barn, eg vil tað, sum menn vilja, meðan jødarnir siga; at 'azl er eitt lítið morð. Hann segði: 'Jødarnir hava logið, um Allah hevði viljað skapt tað, høvdu teir ikki kunnað vent sær frá tí'.
Imam Abu Dawud : 1857
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ قَالَدَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَرَأَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَسَأَلْتُهُ عَنْ الْعَزْلِ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ بَنِي الْمُصْطَلِقِ فَأَصَبْنَا سَبْيًا مِنْ سَبْيِ الْعَرَبِ فَاشْتَهَيْنَا النِّسَاءَ وَاشْتَدَّتْ عَلَيْنَا الْعُزْبَةُ وَأَحْبَبْنَا الْفِدَاءَ فَأَرَدْنَا أَنْ نَعْزِلَ ثُمَّ قُلْنَا نَعْزِلُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ مَا عَلَيْكُمْ أَنْ لَا تَفْعَلُوا مَا مِنْ نَسَمَةٍ كَائِنَةٍ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِلَّا وَهِيَ كَائِنَةٌ
Hevur sagt okkum [Al Qa'nabi], frá [Malik] frá [Rabia bin Abu Abdurrahman] frá [Muhammed bin Yahya bin Habban] frá [Ibnu Muhairiz], segði hann; Eg kom einaferð inn í moskuna og sá [Abu Said Al Khudri], so sat eg við síðuna av honum og spurdi um 'azl. Abu Said segði; Eg fór einaferð út við Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam undir krígnum við Bani Mushthaliq, so fingu vit fangaðar arabiskar kvinnur og vit vildu hava kvinnur og tað kendist ringt hjá okkum ikki at gera jima', meðan vit vildu hava loysigjald, so vit vildu gera 'azl. Tá siga vit; Fara vit at gera 'azl, meðan Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam er okkara millum, áðrenn vit spyrja hann um tað? Síðani spurdu vit hann um hetta, so segði hann: 'Tú fert ikki at henda nøkrum, sum skaðar teg sjálvt um tú ikki gert 'azl, ikki ein sál er skapt fyrr enn dómadag men tann sál skal skapast'.
Imam Abu Dawud : 1858
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ لِي جَارِيَةً أَطُوفُ عَلَيْهَا وَأَنَا أَكْرَهُ أَنْ تَحْمِلَ فَقَالَ اعْزِلْ عَنْهَا إِنْ شِئْتَ فَإِنَّهُ سَيَأْتِيهَا مَا قُدِّرَ لَهَا قَالَ فَلَبِثَ الرَّجُلُ ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ إِنَّ الْجَارِيَةَ قَدْ حَمَلَتْ قَالَ قَدْ أَخْبَرْتُكَ أَنَّهُ سَيَأْتِيهَا مَا قُدِّرَ لَهَا
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaiba], hevur sagt okkum [Al Fadhl bin Dukain], hevur sagt okkum [Zuhair] frá [Abu Az Zubair] frá [Jabir], segði hann; var ein ansar maður, sum kom til Rasulullah og segði; faktiskt havi eg eina kvinnuliga træl, eg blandaði meg við hana meðan eg ikki vil hava hana at gerast við barn. Síðan mælti hann: »Ger 'azl ef tú vilt, sanniliga mun koma tað, sum honum er ætlað.' Jabir segði; Viðkomandi var eina løtu síðani kom til hansara og segði; faktiskt var trælurin við barn. Hann mællti: »Ek hefi sagt ydr, at þat mun koma til hans, er honum er ætlad’.
Imam Abu Dawud : 1859
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا بِشْرٌ حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ ح و حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ح و حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادٌ كُلُّهُمْ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ مِنْ طُفَاوَةَ قَالَتَثَوَّيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ بِالْمَدِينَةِ فَلَمْ أَرَ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشَدَّ تَشْمِيرًا وَلَا أَقْوَمَ عَلَى ضَيْفٍ مِنْهُ فَبَيْنَمَا أَنَا عِنْدَهُ يَوْمًا وَهُوَ عَلَى سَرِيرٍ لَهُ وَمَعَهُ كِيسٌ فِيهِ حَصًى أَوْ نَوًى وَأَسْفَلَ مِنْهُ جَارِيَةٌ لَهُ سَوْدَاءُ وَهُوَ يُسَبِّحُ بِهَا حَتَّى إِذَا أَنْفَدَ مَا فِي الْكِيسِ أَلْقَاهُ إِلَيْهَا فَجَمَعَتْهُ فَأَعَادَتْهُ فِي الْكِيسِ فَدَفَعَتْهُ إِلَيْهِ فَقَالَ أَلَا أُحَدِّثُكَ عَنِّي وَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ بَلَى قَالَ بَيْنَا أَنَا أُوعَكُ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَقَالَ مَنْ أَحَسَّ الْفَتَى الدَّوْسِيَّ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ ذَا يُوعَكُ فِي جَانِبِ الْمَسْجِدِ فَأَقْبَلَ يَمْشِي حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيَّ فَقَالَ لِي مَعْرُوفًا فَنَهَضْتُ فَانْطَلَقَ يَمْشِي حَتَّى أَتَى مَقَامَهُ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ فَأَقْبَلَ عَلَيْهِمْ وَمَعَهُ صَفَّانِ مِنْ رِجَالٍ وَصَفٌّ مِنْ نِسَاءٍ أَوْ صَفَّانِ مِنْ نِسَاءٍ وَصَفٌّ مِنْ رِجَالٍ فَقَالَ إِنْ أَنْسَانِي الشَّيْطَانُ شَيْئًا مِنْ صَلَاتِي فَلْيُسَبِّحْ الْقَوْمُ وَلْيُصَفِّقْ النِّسَاءُ قَالَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَنْسَ مِنْ صَلَاتِهِ شَيْئًا فَقَالَ مَجَالِسَكُمْ مَجَالِسَكُمْ زَادَ مُوسَى هَا هُنَا ثُمَّ حَمِدَ اللَّهَ تَعَالَى وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ ثُمَّ اتَّفَقُوا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى الرِّجَالِ فَقَالَ هَلْ مِنْكُمْ الرَّجُلُ إِذَا أَتَى أَهْلَهُ فَأَغْلَقَ عَلَيْهِ بَابَهُ وَأَلْقَى عَلَيْهِ سِتْرَهُ وَاسْتَتَرَ بِسِتْرِ اللَّهِ قَالُوا نَعَمْ قَالَ ثُمَّ يَجْلِسُ بَعْدَ ذَلِكَ فَيَقُولُ فَعَلْتُ كَذَا فَعَلْتُ كَذَا قَالَ فَسَكَتُوا قَالَ فَأَقْبَلَ عَلَى النِّسَاءِ فَقَالَ هَلْ مِنْكُنَّ مَنْ تُحَدِّثُ فَسَكَتْنَ فَجَثَتْ فَتَاةٌ قَالَ مُؤَمَّلٌ فِي حَدِيثِهِ فَتَاةٌ كَعَابٌ عَلَى إِحْدَى رُكْبَتَيْهَا وَتَطَاوَلَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَرَاهَا وَيَسْمَعَ كَلَامَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُمْ لَيَتَحَدَّثُونَ وَإِنَّهُنَّ لَيَتَحَدَّثْنَهُ فَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا مَثَلُ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّمَا مَثَلُ ذَلِكَ مَثَلُ شَيْطَانَةٍ لَقِيَتْ شَيْطَانًا فِي السِّكَّةِ فَقَضَى مِنْهَا حَاجَتَهُ وَالنَّاسُ يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ أَلَا وَإِنَّ طِيبَ الرِّجَالِ مَا ظَهَرَ رِيحُهُ وَلَمْ يَظْهَرْ لَوْنُهُ أَلَا إِنَّ طِيبَ النِّسَاءِ مَا ظَهَرَ لَوْنُهُ وَلَمْ يَظْهَرْ رِيحُهُقَالَ أَبُو دَاوُد وَمِنْ هَا هُنَا حَفِظْتُهُ عَنْ مُؤَمَّلٍ وَمُوسَى أَلَا لَا يُفْضِيَنَّ رَجُلٌ إِلَى رَجُلٍ وَلَا امْرَأَةٌ إِلَى امْرَأَةٍ إِلَّا إِلَى وَلَدٍ أَوْ وَالِدٍ وَذَكَرَ ثَالِثَةً فَأُنْسِيتُهَا وَهُوَ فِي حَدِيثِ مُسَدَّدٍ وَلَكِنِّي لَمْ أُتْقِنْهُ كَمَا أُحِبُّ و قَالَ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ الطُّفَاوِيِّ
Hevur sagt okkum [Musadad], hevur sagt okkum [Bisyr], hevur sagt okkum [Al Jurairi]. Og tað hevur verið frásagt frá aðrari leið: Tað er frásagt okkum [Muammal], tað hevur verið frásagt okkum [Isma'il], og tað hevur verið frásagt frá aðrari leið: Tað hevur frásagt okkum [Móses], tað hevur frásagt okkum [Hammad], alt tað frá [Al Jurairi], frá [Aburah, Túfava], segði hann; Eg kom til [Abu Hurairah] i Medina og sa ekki neinn af fylgisveinum profetsins sallallaahu alaihi wasallam sem var duglegastur i tilbjod og sem var betri ad ansa gestum en hann. Thegar eg var heima hja honum einn daginn, var hann a songini sinu og bar poka sem innihelt ssteinar eda dadlufræ og undir honum var svartur kvenkyns trælur, hun var ad gera glorifikatiónir med thvi ad nota steinar til ad eftir ad hun hafdi buin ad gera thvi sem var i pokanum, hun kastadi honum til thrælinn sem safnadi hann svo aftur til A bagbu og setti hann aftur i Hurah. Tá segði Abu Hurairah; Skal eg siga tær frá mær og frá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam? Sjeikurin segði; Eg sigi; Ja. Abu Húraira segði; Tá eg ikki hevði tað gott í moskuni, kom knappliga Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam inn í moskuna, segði síðani: 'Hvør kennir ein ungan mann úr Daus?' Hann segði tað tríggjar ferðir. Tá mælti maðr; O sendiboð Allahs, hann hevur tað ikki gott við síðuna av moskuni. Síðan kom hann á fæti, til er hann náddi mær, síðan lagði hann hendr sínar á mik og mælti góð orð til mín. Svo stod eg upp og hann for ad labba til ad hann kom a stadinn thar sem hann var ad bidja. Hann møtti teimum og við honum vóru tvær røðir av monnum og ein røð av kvinnum ella tvær røðir av kvinnum og ein røð av monnum. Hann segði: 'Um Satan gloymir meg úr nøkrum av mínum bønum, so - fyri at minna hann á - skulu menn gera tasbih og - kvinnur klappa hendur'. Abu Húraira segði; tá bað Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og gloymdi ikki eina løtu av bøn síni, tá segði hann: 'Verið í plássum tykkara'. Móses legði orðini afturat; her. Síðani rósti hann Allah Ta'ala segði síðani: 'Hvat tað næsta viðvíkur....'. Tá vóru teir - frásøgumenninir - samdir við at siga; síðan vendi hann sær til menninar og mælti: »Er nakar tykkara millum, sum kemur til konu sína og letur hurðina aftur og kastar slørið burtur og leggur seg á slørið frá Allah?« Peir søgdu; Ja. Abu Húraira segði; þá eptir þat settist hann nidr ok mællti: 'Ek gerdi slikt ok slikt’. Abu Húraira segði; tá tigaðu teir. Abu Húraira segði; síðan vendi hann sær til konurnar og mælti: »Sagdi nakar av tykkum tað?' tá tigaðu tey, tá reistist ein ung kona. Muammal segði í síni hadith; ein fitt ung kvinna á einari av herðunum og lyfti hálsin upp, soleiðis at Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam kundi síggja hana og hoyra orð hennara. pá mælti hann; O Allahs sendiboð, sanniliga tosa menn um tað og kvinnur tosa um tað. So segði Rasulullah: »Veitst tú, hvat eitt dømi sum hetta er?« þa mællti hann: »Sannliga er dæmi um þessa sem einn kvenkyns dioful er hittir karlkyns dioful i gøtu, þa fyllir karldenn dioful sinn lyst i moti kvenna diofulinn medan folk horfa at honum. Veit at mannfólkaoljan er tann sum luktar og ikki vísir litin, og vita at 'Faktiskt er kvinnuolja tann, hvørs litur sæst og lukturin ikki sæst'. Ábu Dáud segði; og herfrá lærdi eg hadith frá Muammal og Musa uttanat; 'Vit, ikki maður leggur seg saman við manni í einum lak, og ikki kvinna legst við kvinnu í lak, uttan við einum lítlum barni ella einum gomlum persóni'. Og hann nevndi tann triðja, men eg gloymdi tann triðja. Og hetta er at finna í Musaddad hadith, men eg læri tað ikki fullkomiliga uttanat, sum eg vil hava. Móses segði; hevur sagt okkum [Hammad] frá [Al Jurairi] frá [Nadrah] frá [Ath Thufawi].
Imam Abu Dawud : 1860
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ رُزَيْقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ مِنَّا مَنْ خَبَّبَ امْرَأَةً عَلَى زَوْجِهَا أَوْ عَبْدًا عَلَى سَيِّدِهِ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Áli], hevur sagt okkum [Zaid bin Al Hubab], hevur sagt okkum ['Ammar bin Ruzaiq] frá [Abdullah bin Ísa] frá [Ikrimah] frá [Yahya bin Ya'mr] frá [Abu Hurairah], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ikki úr okkara bólki er tann persónurin, sum lumpar eina kvinnu til at gerast fíggindaligur móti manninum, ella ein træl til at seta seg ímóti harra sínum'.