Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 1801
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي الْعَجْفَاءِ السُّلَمِيِّ قَالَخَطَبَنَا عُمَرُ رَحِمَهُ اللَّهُ فَقَالَ أَلَا لَا تُغَالُوا بِصُدُقِ النِّسَاءِ فَإِنَّهَا لَوْ كَانَتْ مَكْرُمَةً فِي الدُّنْيَا أَوْ تَقْوَى عِنْدَ اللَّهِ لَكَانَ أَوْلَاكُمْ بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَصْدَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِ وَلَا أُصْدِقَتْ امْرَأَةٌ مِنْ بَنَاتِهِ أَكْثَرَ مِنْ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ أُوقِيَّةً
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Ubaid], hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] frá [Ayyub] frá [Muhammed] frá [Abu Al Ajfa` As Sulami], segði hann; [Umar] Radliallahu Anhu prædikaði fyri okkum, segði hann; Vinarliga vita, ikki yvirdrivið tað við at geva giftarmál til kvinnur, um tað var ein dýrd í heiminum ella ein formur av gudsótta fyri Allah, sanniliga vildi tann persónurin, sum gjørdi tað fyrst, verið profeturin sallallaahu alaihi wasallam, profeturin sallallaahu alaihi wasallam gav ikki giftarmál til eina av konu sínum, heldur ikki daughter hansara gav ein ex t ukija.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1802
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَأَنَّهَا كَانَتْ تَحْتَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ جَحْشٍ فَمَاتَ بِأَرْضِ الْحَبَشَةِ فَزَوَّجَهَا النَّجَاشِيُّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمْهَرَهَا عَنْهُ أَرْبَعَةَ آلَافٍ وَبَعَثَ بِهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ شُرَحْبِيلَ ابْنِ حَسَنَةَقَالَ أَبُو دَاوُد حَسَنَةُ هِيَ أُمُّهُ
Hevur sagt okkum [Hajjaj bin Yaqub Ats Tsaqafi], hevur sagt okkum [Mu'alla bin Manshur], hevur sagt okkum [Ibn Al Mubarak], hevur sagt okkum [Ma'mar], frá [Az Zuhri] frá ['Urwah] frá [Ummu Habibah], at hon einaferð var kona bisy Jalah í landi 'U Habasyah, tá giftist ein Najasyi henni við profetinum. Ein Najasyi gav eitt giftarmál uppá fýra túsund, og hann sendi tað til rasullah Sallallahu Alaihi Wasallam saman við Syurahbil bin Hasanah. Ábu Dáud segði; Hasana er mamma hansara.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1803
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ بَزِيعٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّأَنَّ النَّجَاشِيَّ زَوَّجَ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ أَبِي سُفْيَانَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى صَدَاقِ أَرْبَعَةِ آلَافِ دِرْهَمٍ وَكَتَبَ بِذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبِلَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Hatim bin Bazi'], hevur sagt okkum [Ali bin Al Hasan bin Syaqiq] frá [Ibnu Al Mubarak] frá [Yunus] frá [Az Zuhri] at An Najasyi hevði gift Umm Habibah bint Abu Sufyan við Rasulullah Wallahiur A skrivaði hetta til Rasulullah, so tók hann undir við tí.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1804
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ وَحُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ وَعَلَيْهِ رَدْعُ زَعْفَرَانٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَهْيَمْ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً قَالَ مَا أَصْدَقْتَهَا قَالَ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ قَالَ أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ
Tað hevur verið sagt okkum [Musa bin Isma'il], tað hevur verið sagt okkum [Hammad] frá [Thabit Al Bunani], og [Humaid] frá [Anas], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sá, at Abdurrahman bin 'Auf hevði spor av za'faran olju á sær. Tá segði profeturin: »Hvat er hetta?« pá mælti hann; O sendiboð Allahs, eg havi gift meg við einari kvinnu. Hann mælti: hvat giftar hefir þú gefit henni? Hann mælti; gull so stórt sum eitt dadlufræ. Hann segði: 'Hátíðarhald - haldið walimah - sjálvt um tað bert er við at slakta eina geit'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1805
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ جِبْرَائِيلَ الْبَغْدَادِيُّ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ مُسْلِمِ بْنِ رُومَانَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَعْطَى فِي صَدَاقِ امْرَأَةٍ مِلْءَ كَفَّيْهِ سَوِيقًا أَوْ تَمْرًا فَقَدْ اسْتَحَلَّقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ صَالِحِ بْنِ رُومَانَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ مَوْقُوفًا وَرَوَاهُ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ رُومَانَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ كُنَّا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَسْتَمْتِعُ بِالْقُبْضَةِ مِنْ الطَّعَامِ عَلَى مَعْنَى الْمُتْعَةِ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَلَى مَعْنَى أَبِي عَاصِمٍ
Tað hevur verið sagt okkum [Ishaq bin Jibrail Al Baghdadi], tað hevur verið sagt okkum [Yazid], tað hevur verið sagt okkum [Musa bin Muslim bin Ruman], frá [Abu Az Zubair] frá [Jabir bin Abdullah], at profeturin segði: 'Hvør sum helst fulla upphædd av tveimum lómum á hondini, hevur hennara -gáva- gjørt tað lógligt -at vera gift fyri konu hansara--'. Ábu Dáud segði; Hesa hadith varð frásagd av [Abdurrahman bin Mahdi] frá [Salih bin Ruman] frá [Abu Az Zubair] frá [Jabir] á ein mauquf hátt. Og frásagt av [Abu Áshim] frá [Salih bin Ruman] frá [Abu Az Zubair] frá [Jabir], segði hann; Í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam giftust vit mut'ah við at geva gift uppá eina ørgrynnu av mati. Ábu Dáud segði; Hadisin varð frásagdur av [Ibn Juraij] frá [Abu Az Zubair] frá [Jabir] eins og ma'na hadisin hjá Abu Ashim.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1806
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلًا فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِزَارَكَ جَلَسْتَ وَلَا إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا قَالَ لَا أَجِدُ شَيْئًا قَالَ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلْ مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ شَيْءٌ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ سَمَّاهَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَفْصُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ عَنْ الْحَجَّاجِ بْنِ الْحَجَّاجِ الْبَاهِلِيِّ عَنْ عِسْلٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ نَحْوَ هَذِهِ الْقِصَّةِ لَمْ يَذْكُرْ الْإِزَارَ وَالْخَاتَمَ فَقَالَ مَا تَحْفَظُ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ سُورَةَ الْبَقَرَةِ أَوْ الَّتِي تَلِيهَا قَالَ فَقُمْ فَعَلِّمْهَا عِشْرِينَ آيَةً وَهِيَ امْرَأَتُكَ حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ مَكْحُولٍ نَحْوَ خَبَرِ سَهْلٍ قَالَ وَكَانَ مَكْحُولٌ يَقُولُ لَيْسَ ذَلِكَ لِأَحَدٍ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Tað hevur verið sagt okkum [Al Qa'nabi] frá [Malik] frá [Abu Hazim bin Dinar] frá [Sahl bin Sa'd As Saidi], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Vasallam varð spurdur av einari kvinnu og segði; O sendiboð Allahs, eg gevi meg sjálvan til tín. Tá stóð konan leingi, tá stóð maður upp og segði; O sendiboð Allahs, gift meg við honum, um tú ikki hevur brúk fyri honum. Tá segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: »Hevur tú nakað, sum tú kanst geva henni sum giftarmál?« Viðkomandi segði; Eg havi einki uttan mína sarong. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Um tú gevur tína sarong, so verður tú nakin og tú fært ikki sarong, leita eftir onkrum!' Viðkomandi segði; Eg fekk einki. Hann segði: »Leita eftir -øðrum- enntá bara einum jarnringi!« Tá leitar viðkomandi og finnur einki. Tá segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam við hann: 'Hevur tú lært ein part av Koranini uttanat?' Viðkomandi segði; ja, hetta brævið og hetta brævið. Hann nevndi brævið, sum hann hevði lært seg uttanat. Tá segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam við hann: 'Eg havi gift teg við tí, tú hevur - lært uttanat - úr Koranini'. Hevur sagt okkum [Ahmad bin Hafsh bin Abdullah], hevur sagt mær [Abu Hafsh bin Abdullah], hevur sagt mær [Ibrahim bin Thahman] frá [Al Hajjaj bin Al Hajjaj Al Bahili] frá ['Asl] frá [Atha bin Abu Rabah] og ikki sum Abu Story menn. Hann segði: »Hvørja suru hevur tú lært úr Koranini uttanat?« Viðkomandi segði; Sura Al Baqarah, ella brævið, sum fylgir við. Hann mælti: »Statt upp og kenn hann tjúgu vers! Hon er kona tín. Hevur sagt okkum [Harun bin Zaid bin Abu Az Zarqa`], hevur sagt okkum [faðir mínum], hevur sagt okkum [Muhammed bin Rasyid] frá [Makhul] sum Sahl hadisin. Hann mælti; og Makhul segði einaferð; Hetta er ikki nakað fyri onkran eftir Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1807
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ فِرَاسٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِي رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً فَمَاتَ عَنْهَا وَلَمْ يَدْخُلْ بِهَا وَلَمْ يَفْرِضْ لَهَا الصَّدَاقَ فَقَالَ لَهَا الصَّدَاقُ كَامِلًا وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ وَلَهَا الْمِيرَاثُفَقَالَ مَعْقِلُ بْنُ سِنَانٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِهِ فِي بِرْوَعَ بِنْتِ وَاشِقٍحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ وَابْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَسَاقَ عُثْمَانُ مِثْلَهُ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ خِلَاسٍ وَأَبِي حَسَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ أُتِيَ فِي رَجُلٍ بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَاخْتَلَفُوا إِلَيْهِ شَهْرًا أَوْ قَالَ مَرَّاتٍ قَالَ فَإِنِّي أَقُولُ فِيهَا إِنَّ لَهَا صَدَاقًا كَصَدَاقِ نِسَائِهَا لَا وَكْسَ وَلَا شَطَطَ وَإِنَّ لَهَا الْمِيرَاثَ وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ فَإِنْ يَكُ صَوَابًا فَمِنْ اللَّهِ وَإِنْ يَكُنْ خَطَأً فَمِنِّي وَمِنْ الشَّيْطَانِ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ بَرِيئَانِ فَقَامَ نَاسٌ مِنْ أَشْجَعَ فِيهِمْ الْجَرَّاحُ وَأَبُو سِنَانٍ فَقَالُوا يَا ابْنَ مَسْعُودٍ نَحْنُ نَشْهَدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَاهَا فِينَا فِي بِرْوَعَ بِنْتِ وَاشِقٍ وَإِنَّ زَوْجَهَا هِلَالُ بْنُ مُرَّةَ الْأَشْجَعِيُّ كَمَا قَضَيْتَ قَالَ فَفَرِحَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ فَرَحًا شَدِيدًا حِينَ وَافَقَ قَضَاؤُهُ قَضَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah], hevur sagt okkum [Abdurrahman bin Mahdi] frá [Sufyan] frá [Firas] frá [Ash Sya'bi] frá [Masruq] frá [Abdullah] um ein mann, sum giftist einari kvinnu og so doyði maðurin, og hevði ikki havt gift við henni - og hevði ikki blandað seg við henni. pá mælti hann; fyri hann er giftarmálið fullkomið og hann er skyldugur at fremja 'iddah og hann er arvurin. Tá segði [Ma'kil bin Sinan]; Eg hoyrdi, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam avgjørdi hetta fyri Barwa' bint Wasyiq. Tað hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah], tað hevur sagt okkum [Yazid bin Harun] og [Ibnu Mahdi] frá [Sufyan] frá [Mansur] frá [Ibrahim] frá [‘Al Qamah] frá [Abdullah], og Usman nevndi tað soleiðis. Tað hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Umar], tað hevur sagt okkum [Yazid bin Zurai'], tað hevur sagt okkum [Sagdi bin Abu 'Arubah] frá [Qatadah] frá [Khalas] og [Abu Hassan] frá [Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud], at Magar møta hesum trupulleika við Abdullah bin Mas'ud var sum] hadith. Abdullah bin Utbah segði; tá kom fólk til hansara í ein mánað. Ella segði hann; fyri fleiri ferðir. Abdullah bin Mas'ud segði; sanniliga sigi eg um tað; at honum er giftarlagið sum giftarmálið hjá kvinnum, sum eru javnbjóðis honum, hvørki minni ella meira, og fyri honum arvurin, og skylda at fremja 'iddah. Um hesi orðini eru sonn so koma tey frá Allah, og um tey eru løgin so koma tey frá mær og Satan, Allah og hansara sendiboð sleppa. Tá var fólkið í Ashja’ teirra millum [Al Jarrah], og [Abu Sinan] segði; O Ibn Mas'ud, vit vitna um, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Vasallam hevur avgjørt hetta okkara millum viðvíkjandi Barwa' bint Wasyiq hvørs maður er Hilal bin Murrah sum tú hevur avgjørt. Abdullah bin Útbah segði; Tá var Abdullah bin Mas'ud sera glaður, tá avgerð hansara var tann sama sum avgerðin hjá rasullah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1808
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ الذُّهْلِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَصْبَغِ الْجَزَرِيُّ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحِيمِ خَالِدِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ مَرْثَدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِرَجُلٍ أَتَرْضَى أَنْ أُزَوِّجَكَ فُلَانَةَ قَالَ نَعَمْ وَقَالَ لِلْمَرْأَةِ أَتَرْضَيْنَ أَنْ أُزَوِّجَكِ فُلَانًا قَالَتْ نَعَمْ فَزَوَّجَ أَحَدَهُمَا صَاحِبَهُ فَدَخَلَ بِهَا الرَّجُلُ وَلَمْ يَفْرِضْ لَهَا صَدَاقًا وَلَمْ يُعْطِهَا شَيْئًا وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ الْحُدَيْبِيَةَ وَكَانَ مَنْ شَهِدَ الْحُدَيْبِيَةَ لَهُ سَهْمٌ بِخَيْبَرَ فَلَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَوَّجَنِي فُلَانَةَ وَلَمْ أَفْرِضْ لَهَا صَدَاقًا وَلَمْ أُعْطِهَا شَيْئًا وَإِنِّي أُشْهِدُكُمْ أَنِّي أَعْطَيْتُهَا مِنْ صَدَاقِهَا سَهْمِي بِخَيْبَرَ فَأَخَذَتْ سَهْمًا فَبَاعَتْهُ بِمِائَةِ أَلْفٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَزَادَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَحَدِيثُهُ أَتَمُّ فِي أَوَّلِ الْحَدِيثِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ النِّكَاحِ أَيْسَرُهُ وَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلرَّجُلِ ثُمَّ سَاقَ مَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد يُخَافُ أَنْ يَكُونَ هَذَا الْحَدِيثُ مُلْزَقًا لِأَنَّ الْأَمْرَ عَلَى غَيْرِ هَذَا
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Yahya bin Faris Adz Dzuhli], eins og [Muhammed bin Al Mutsanna] og [Umar bin Al Khathab], segði Muhammed; hevur sagt okkum [Abu Al Ashbagh Al Jazari Abdul Aziz bin Yahya], hevur sagt okkum [Muhammed bin Salamah] frá [Abu Abdurrahim Khalid bin Abu Yazid] frá [Zaid bin Abu Unaisah], frá [Yazid bin Abu Habib] frá [Martsad bin Abdul] Sallallaahu Alaihi Wasallam segði við ein mann: 'Ert tú fúsur at lata meg ert tú giftur við Fulanah?' Hann mælti; Ja Hann mælti við konuna: »Ert tú fúsur, at eg gifti teg við Fulan?« Konan segði; Ja Tá giftist hann teimum báðum. Tá blandaði maðurin seg við hana - elskaði hana - meðan hann enn ikki hevði ásett giftarmálið og ikki hevði givið henni nakað. Hann var millum teirra, sum vóru vitni til friðin hjá Al Hudaibiyah, fólk, sum møttu til friðin hjá Al Hudaibiyah, og áttu partabrøv í Khaibar. Sidan er daudinn kom til hans mællti hann; Faktiskt hevur Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gift meg við Fulanah og eg havi ikki ásett giftarmál fyri hana og havi ikki givið henni nakað, og eg biði um tykkara vitnisburð um, at eg havi givið henni mínar partar í Khaibar sum giftarmál. Tá tók konan partabrøvini og seldi tey fyri hundrað túsund. Ábu Dáud segði; og [Umar bin Al Khathab] legði afturat í byrjanini av hadisini, og hadisin er meira fullkomin; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tað besta hjúnabandið er tað lættasta'. Hann mælti; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði við mannin: Síðani nevndi hann hadisin við hennara týdningi. Ábu Dáud segði; Tað er óttast fyri, at henda hadith er ein eyka hadith, tí so er ikki.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1809
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فِي خُطْبَةِ الْحَاجَةِ فِي النِّكَاحِ وَغَيْرِهِ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ الْمَعْنَى حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ وَأَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَعَلَّمَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُطْبَةَ الْحَاجَةِ أَنْ الْحَمْدُ لِلَّهِ نَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَعُوذُ بِهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا{ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا }{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ }{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَنْ يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا }لَمْ يَقُلْ مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ أَنْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ عَنْ أَبِي عِيَاضٍ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا تَشَهَّدَ ذَكَرَ نَحْوَهُ وَقَالَ بَعْدَ قَوْلِهِ وَرَسُولُهُ أَرْسَلَهُ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا بَيْنَ يَدَيْ السَّاعَةِ مَنْ يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ رَشَدَ وَمَنْ يَعْصِهِمَا فَإِنَّهُ لَا يَضُرُّ إِلَّا نَفْسَهُ وَلَا يَضُرُّ اللَّهَ شَيْئًا
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Kathir], hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Abu Ishaq] frá [Abu 'Ubaidah] frá [Abdullah bin Mas'ud] viðvíkjandi hajah-prædikuni í hjúnalagnum og øðrum, og hevur verið frásøgd frá aðrari leið: Hevur sagt okkum [Muhammad Al bi] [Waki’] frá [Ísrael], frá [Abu Íshaq] frá [Abu Al Ahwash] og [Abu Ubaidah] frá [Abdullah], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam har undirvíst í hajah-prædikuni, nevniliga: INNAL HAMDA LILLAAH, NAHMADUHU WA NASTA'IINUHU WA NASTAGHFIRUH, WA NA'UUDZU BILLAAHI MIN SYURUURI ANFUSINAA MAN YAHDIHILLAAH, Hadíjalá. ASYHADU ANLAA ILAAHA ILLALLAAHU WA ASYHADU ANNA MUHAMMADAN 'ABDUHU WA RASUULUH. YAA AYYUHALLADZIINA AAMANUT TAQULLAAHAL LADZII TASAA-ALUUNA BIHII WAL ARHAAM, INNALLAAHA KAANA 'ALAIKUM RAQIIBAA. YAA AYYUHALLADZIINA AAMANUT TAQULLAAHA HAQQA TUQAATIHI WA LAA TAMUUTUNNA ILLAA WA ANTUM MUSLIMUUN, YAA AYYUHALLADZIINA AAMANUUT TAQULLAAHA WA QUULUU QAUSHUM ADIHAIMA, -Lov veri Allahi, vit prísa og biðja hann um hjálp og fyrigeving, og leita okkum skjól hjá Allahi frá okkara illskapi, hvør sum helst, sum Allah kann leiða hann, eingin kann vegleiða hann. Eg vitni um, at eingin gud er verdur at tilbiðja uttan Allah og Muhammed er tænari og sendiboð hansara. O tit, sum trúgva, óttast Allah, í hvørs navni tit biðja hvønn annan, og varðveit vinarlig sambond. Jú, Allah ansar altíð eftir tær og ansar eftir tykkum. O tit, sum trúgva, óttast Allah og óttast hann sanniliga; og doyggja ongantíð, uttan so at tú ert muslimur. O tit sum trúgva, óttast Allah og tosa røttu orðini, Allah fer sanniliga at rætta tykkara gerningar fyri tykkum og fyrigeva tykkum tykkara syndir. Og tann, sum er lýðin Allah og sendiboði hansara, so hevur hann sanniliga vunnið ein stóran sigur. Muhammed bin Sulaiman nevndi ikki prædikuna. Tað hevur verið sagt okkum [Muhammad bin Basysyar], tað hevur verið sagt okkum [Abu Ashim], tað hevur verið sagt okkum ['Imran] frá [Qatadah] frá [Abdu Rabbih] frá [Abu 'Iyadh] frá [Ibnu Mas'ud], tá ið sendiboðið hjá Allah var sallasalallahu sallahud. Og hann segði eftir orð síni: 'og sendiboð hansara', sum Allah sendi við sannleikanum sum gevara av góðum tíðindum og ávaring áðrenn dómadag. Tann, sum er lýðin Allahi og sendiboði hansara, hevur sanniliga fingið leiðbeining og tann, sum er teimum báðum ólýðin, so hevur hann sanniliga ongan skaða gjørt uttan sær sjálvum, og hevur ikki skaðað Allah í minsta lagi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1810
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا بَدَلُ بْنُ الْمُحَبَّرِ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْعَلَاءِ ابْنَ أَخِي شُعَيْبٍ الرَّازِيِّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ قَالَخَطَبْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمَامَةَ بِنْتَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَأَنْكَحَنِي مِنْ غَيْرِ أَنْ يَتَشَهَّدَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Basysyar], hevur sagt okkum [Badal bin Al Muhabbar], hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Al 'Ala`] sonur beiggja Syu'aib Ar Razi frá [Isma'il bin Ibrahim] frá [manni úr Bani Sulaim], segði hann; Eg legði upp til Rasulullah, Umamah bint Abdul Muththalib, so giftist hann mær uttan at siga shahada.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1811
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَأَبُو كَامِلٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْتَزَوَّجَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا بِنْتُ سَبْعٍ قَالَ سُلَيْمَانُ أَوْ سِتٍّ وَدَخَلَ بِي وَأَنَا بِنْتُ تِسْعٍ
Hevur sagt okkum [Súleiman bin Harb], eins og [Abu Kamil], søgdu teir; Hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] frá [Hisyam bin 'Urwah] frá [pápa sínum] frá [Aisyah], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam giftist mær, tá eg var sjey ára gamal. Sálomon mælti; ella seks ára gamal, og hann blandaði seg við meg, tá eg var níggju ára gamal.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1812
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا تَزَوَّجَ أُمَّ سَلَمَةَ أَقَامَ عِنْدَهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لَيْسَ بِكِ عَلَى أَهْلِكِ هَوَانٌ إِنْ شِئْتِ سَبَّعْتُ لَكِ وَإِنْ سَبَّعْتُ لَكِ سَبَّعْتُ لِنِسَائِي
Hevur sagt okkum [Zuhair bin Harb], hevur sagt okkum [Yahya] frá [Sufyan], segði hann; hevur sagt mær [Muhammed bin Abu Bakr], frá [Abdul Malik bin Abu Bakr] frá [pápa sínum] frá [Ummu Salamah], at tá hann giftist Umm Salamah, var hann í húsi hennara í tríggjar dagar, so segði hann: 'Tú ert ikki minkaður í tínari Salahulla familju ella Alaihi Wasallam -, um tú vilt so skal eg geva tær -turn- sjey dagar, og um eg gevi tær -turn- sjey dagar, so gevi eg mínum konum -turn- sjey dagar -eisini-'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1813
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ هُشَيْمٍ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَفِيَّةَ أَقَامَ عِنْدَهَا ثَلَاثًا زَادَ عُثْمَانُ وَكَانَتْ ثَيِّبًاو قَالَ حَدَّثَنِي هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ أَخْبَرَنَا أَنَسٌ
Hevur sagt okkum [Wahb bin Baqiyyah], eins og [Usman bin Abu Syaibah], frá [Húsyaim] frá [Humaid], frá [Anas bin Malik], segði hann; Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tók -gift- Shafiyyah, búði hann í húsi hennara í tríggjar dagar. Usman legði afturat; og hon var einkja. Og hann mælti; hevur sagt mær [Húsyaim], hevur sagt okkum [Humaid], hevur sagt okkum [Anas].
Hadith
Imam Abu Dawud : 1814
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ وَإِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَإِذَا تَزَوَّجَ الْبِكْرَ عَلَى الثَّيِّبِ أَقَامَ عِنْدَهَا سَبْعًا وَإِذَا تَزَوَّجَ الثَّيِّبَ أَقَامَ عِنْدَهَا ثَلَاثًا وَلَوْ قُلْتُ إِنَّهُ رَفَعَهُ لَصَدَقْتُ وَلَكِنَّهُ قَالَ السُّنَّةُ كَذَلِكَ
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Sjaibah], hevur sagt okkum [Húsyaim], og [Isma’il bin Uleyyah], frá [Khalid Al Hadzdza`] frá [Abu Qilabah] frá [Anas bin Malik], segði hann; Giftist onkur gentu sum einkjuhunang, verður hann í húsi hennara í sjey dagar, og giftist hann við einkju, verður hann í húsi hennara í tríggjar dagar. Um eg segði, at hann hevði lisið hadith, so hevði eg rætt, men hann segði; sunna. Tað er tað.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1815
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِسْمَعِيلَ الطَّالَقَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَلَمَّا تَزَوَّجَ عَلِيٌّ فَاطِمَةَ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطِهَا شَيْئًا قَالَ مَا عِنْدِي شَيْءٌ قَالَ أَيْنَ دِرْعُكَ الْحُطَمِيَّةُ
Hevur sagt okkum [Ishaq bin Isma'il Ath Thalaqani], hevur sagt okkum ['Abdah], hevur sagt okkum [Said], frá [Ayyub] frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas], segði hann; Tá Ali giftist Fatima, segði rasullah við hann: 'Gev henni okkurt!' Hann mælti; Eg havi einki. Hann mælti: hvar er tín breiða ok tunga brynja?
Hadith
Imam Abu Dawud : 1816
حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ الْحِمْصِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو حَيْوَةَ عَنْ شُعَيْبٍ يَعْنِي ابْنَ أَبِي حَمْزَةَ حَدَّثَنِي غَيْلَانُ بْنُ أَنَسٍ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ عَلِيًّا لَمَّا تَزَوَّجَ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَرَادَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا فَمَنَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يُعْطِيَهَا شَيْئًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَيْسَ لِي شَيْءٌ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطِهَا دِرْعَكَ فَأَعْطَاهَا دِرْعَهُ ثُمَّ دَخَلَ بِهَاحَدَّثَنَا كَثِيرٌ يَعْنِي ابْنَ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيْوَةَ عَنْ شُعَيْبٍ عَنْ غَيْلَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ مِثْلَهُ
Hevur sagt okkum [Katsir bin 'Ubaid Al Himshi], hevur sagt okkum [Abu Haiwah] frá [Syu'aib bin Abu Hamzah], hevur sagt mær [Ghailan bin Anas], hevur sagt mær [Muhammad bin Abdurrahman bin Tsauban], frá [einum manni] var vinur hjá Pro. bint Rasulullah og vildi blanda seg við hann -hava sex við honum-, bannaði Rasulullah honum til hann gav honum okkurt. pá mælti hann; O sendiboð Allahs, eg havi einki. Tá segði profeturin við hann: »Gev honum brynju tína!« síðani gav Ali tað til Fatima, síðani blandaði hann seg við hana -havdi sex við henni. Tað hevur verið sagt okkum [Katsir bin 'Ubaid], tað hevur verið sagt okkum [Abu Haiwah], frá [Syu'aib] frá [Ghailan] frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas] soleiðis.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1817
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ طَلْحَةَ عَنْ خَيْثَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أُدْخِلَ امْرَأَةً عَلَى زَوْجِهَا قَبْلَ أَنْ يُعْطِيَهَا شَيْئًاقَالَ أَبُو دَاوُد وَخَيْثَمَةُ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عَائِشَةَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Ash Shabba Al Bazzar], hevur sagt okkum [Syarik], frá [Mansur] frá [Thalhah] frá [Khaitsamah] frá [Aisyah], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav mær boð um at inkludera - lata - eina kvinnu til mannin, áðrenn maðurin gevur henni nakað. Ábu Dáud segði; og Khaitsamah hoyrdi ikki frá Áisa.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1818
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ الْبُرْسَانِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّمَا امْرَأَةٍ نُكِحَتْ عَلَى صَدَاقٍ أَوْ حِبَاءٍ أَوْ عِدَّةٍ قَبْلَ عِصْمَةِ النِّكَاحِ فَهُوَ لَهَا وَمَا كَانَ بَعْدَ عِصْمَةِ النِّكَاحِ فَهُوَ لِمَنْ أُعْطِيَهُ وَأَحَقُّ مَا أُكْرِمَ عَلَيْهِ الرَّجُلُ ابْنَتُهُ أَوْ أُخْتُهُ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Ma'mar], hevur sagt okkum [Muhammed bin Bakr Al Bursani], hevur sagt okkum [Ibnu Juraij] frá ['Amr bin Syu'aib] frá [pápa sínum] frá [abba sínum], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Hvør kvinna, sum er gift av við gift, gávu ella lyfti áðrenn hjúnabandssáttmálan, so er tað hennara. Hvat tað viðvíkur, sum er givið eftir hjúnabandssáttmálan, so eigur tað tann, sum tað er latið. Og tann, sum hevur mest rætt til ta virðing, sum verður veitt onkrum, eru børnini hjá kvinnuni ella avvarðandi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1819
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا رَفَّأَ الْإِنْسَانَ إِذَا تَزَوَّجَ قَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ وَبَارَكَ عَلَيْكَ وَجَمَعَ بَيْنَكُمَا فِي خَيْرٍ
Tað hevur verið sagt okkum [Qutaibah bin Said], tað hevur verið sagt okkum [Abdul Aziz bin Muhammed] frá [Suhail] frá [pápa sínum], frá [Abu Hurairah], at profeturin sallallaahu alaihi wasallam, tá hann ynskti onkrum tillukku, tá hann giftist, segði hann: JAMA'A BAINAKUMAA FII KHAIRIN' -Má Allah signa tykkum og altíð signa tykkum og savna tykkum bæði í góðsku'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1820
حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي السَّرِيِّ الْمَعْنَى قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ ابْنُ أَبِي السَّرِيِّ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَقُلْ مِنْ الْأَنْصَارِ ثُمَّ اتَّفَقُوا يُقَالُ لَهُ بَصْرَةُ قَالَتَزَوَّجْتُ امْرَأَةً بِكْرًا فِي سِتْرِهَا فَدَخَلْتُ عَلَيْهَا فَإِذَا هِيَ حُبْلَى فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهَا الصَّدَاقُ بِمَا اسْتَحْلَلْتَ مِنْ فَرْجِهَا وَالْوَلَدُ عَبْدٌ لَكَ فَإِذَا وَلَدَتْ قَالَ الْحَسَنُ فَاجْلِدْهَا و قَالَ ابْنُ أَبِي السَّرِيِّ فَاجْلِدُوهَا أَوْ قَالَ فَحُدُّوهَاقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ قَتَادَةُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَرَوَاهُ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ نُعَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءٍ الْخُرَاسَانِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَرْسَلُوهُ كُلُّهُمْ وَفِي حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ أَنَّ بَصْرَةَ بْنَ أَكْثَمَ نَكَحَ امْرَأَةً وَكُلُّهُمْ قَالَ فِي حَدِيثِهِ جَعَلَ الْوَلَدَ عَبْدًا لَهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى عَنْ يَزِيدَ بْنِ نُعَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ رَجُلًا يُقَالُ لَهُ بَصْرَةُ بْنُ أَكْثَمَ نَكَحَ امْرَأَةً فَذَكَرَ مَعْنَاهُ زَادَ وَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا وَحَدِيثُ ابْنِ جُرَيْجٍ أَتَمُّ
Havi sagt okkum [Makhlad bin Khalid] eins og [Al Hasan bin Ali] og [Muhammed bin Abu As Sari] í týdningi, søgdu teir; hevur sagt okkum [Abdurrazzaq], hevur sagt okkum [Ibnu Juraij], frá [Shafwan bin Sulaim], frá [Said bin Al Musayyab], frá einum ansar manni, [Ibn Abu As Sari] segði; sum var vinur profetsins, segði ikki; ansar. Síðan samdust teir at siga; er Basrah var kalladr, sagdi hann; Eg giftist jomfrútræli í slørinum, so møtti eg henni og tað vísti seg, at hon var við barn. So segði profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Fyri hana skyldast giftarmálið tí farji, sum tú hevur gjørt lógligt, og barn hennara er trælur tín, tá hon føðir'. Al Hasan segði; píska hann. Ibn Abu As Sari sagdi; píska hann. Ella siga; revsa hann. Ábu Dáud segði; Hendan hadisin hevur verið frásagd av [Qatadah] frá [Said bin Yazid] frá [Ibn Al Musayyab], og hevur verið frásagd av [Yazid bin Abu Kathir] frá [Yazid bin Nu'aim] frá [Said bin Al Musayyab] og [Atha Al Khurasani], frá [Said Al Musayyab]. Tey hava øll vent tí á høvdið. Og í hadisini hjá Yahya bin Abu Kathir er sagt, at [Bashrah bin Aktsam] giftist konu, og tey siga øll í hadisini síni; hann gjørdi barnið til træl sín. Tað hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Mutsanna], tað hevur sagt okkum [Usman bin Umar], tað hevur sagt okkum [Ali bin Al Mubarak], frá [Yahya] frá [Yazid bin Nu’aim] frá [Said bin Al Musayyab], at ein maður, sum kallaðist [Basrah bin Aktsam a... Síðani segði hann týdningin av hadithini og legði afturat; og hann skilti teir báðar. Hadisin hjá Ibn Juraij er meira fullkomin.
