Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 1781
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَخْطُبُ الرَّجُلُ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Amr bin As Sarh], hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Az Zuhri] frá [Said bin Al Musayyab] frá [Abu Hurairah], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tað er ikki loyvt hjá einum manni at leggja upp til beiggja sín'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1782
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَخْطُبْ أَحَدُكُمْ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ وَلَا يَبِعْ عَلَى بَيْعِ أَخِيهِ إِلَّا بِإِذْنِهِ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali], hevur sagt okkum [Abdullah bin Numair] frá [‘Ubaidullah] frá [Nafi’] frá [Ibn Umar], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Lat ongan av tykkum biðja um uppskotið hjá beiggja sínum, og latið hann ikki selja nakað, sum beiggi hansara bjóðar uppá, uttan við hansara loyvi'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1783
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ وَاقِدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ أَحَدُكُمْ الْمَرْأَةَ فَإِنْ اسْتَطَاعَ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى مَا يَدْعُوهُ إِلَى نِكَاحِهَا فَلْيَفْعَلْقَالَ فَخَطَبْتُ جَارِيَةً فَكُنْتُ أَتَخَبَّأُ لَهَا حَتَّى رَأَيْتُ مِنْهَا مَا دَعَانِي إِلَى نِكَاحِهَا وَتَزَوُّجِهَا فَتَزَوَّجْتُهَا
Tað hevur sagt okkum [Musaddad], tað hevur sagt okkum [Abdul Wahid bin Ziyad], tað hevur sagt okkum [Muhammed bin Ishaq], frá [Daud bin Hushain], frá [Waqid bin Abdurrahman bin Sa’d bin Mu’adz] frá [Jabir bin Abdullah], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tá ein av tykkum leggur upp til eina kvinnu, um hann er førur fyri at síggja okkurt, sum eggjar honum til at giftast við henni, skal hann gera tað'. Jabir segði; svo lagdi eg til stelpu og eg goymdi mig ad sja hana thar til eg sa fra henni hvad eggjadi mer til ad giftast henni, svo giftist eg henni.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1784
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّمَا امْرَأَةٍ نَكَحَتْ بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهَا فَنِكَاحُهَا بَاطِلٌ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَإِنْ دَخَلَ بِهَا فَالْمَهْرُ لَهَا بِمَا أَصَابَ مِنْهَا فَإِنْ تَشَاجَرُوا فَالسُّلْطَانُ وَلِيُّ مَنْ لَا وَلِيَّ لَهُحَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ جَعْفَرٍ يَعْنِي ابْنَ رَبِيعَةَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد جَعْفَرٌ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ الزُّهْرِيِّ كَتَبَ إِلَيْهِ
Tað hevur sagt okkum [Muhammed bin Kathir], tað hevur sagt okkum [Sufyan], tað hevur sagt okkum [Ibn Juraij], frá [Suleiman bin Musa] frá [Az Zuhri] frá [Urwah], frá [Aisyah], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Hvør kvinna, sum giftist uttan loyvi frá verja sínum, er hjúnabandið ógildugt'. Hann segði tað tríggjar ferðir. Um hann hevur blandað seg uppí hana so skal hann hava giftarmál orsakað av tí hann fekk frá henni, so um tey hava ósemju so er stjórin verji fyri tann sum ikki hevur verja. Tað hevur verið sagt okkum [Al Qa'nabi], tað hevur verið sagt okkum [Ibn Luhai'ah], frá [Ja'far bin Rabi'ah], frá [Ibn Shihab] frá ['Urwah] frá [Aisyah] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, tað merkir tað. Ábu Dáud segði; jal'far heyrdi eigi fra Az Zuhri, hann skrifadi bréf til hans.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1785
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ بْنِ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ الْحَدَّادُ عَنْ يُونُسَ وَإِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَىأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نِكَاحَ إِلَّا بِوَلِيٍّقَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ يُونُسُ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ وَإِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Qudamah bin A'yan], Hevur sagt okkum [Abu 'Ubaidah Al Haddad] frá [Yunus], og [Ísrael] frá [Abu Ishaq] frá [Abu Burdah] frá [Abu Musa], at profeturin sallallaahu alaihi Wasallam segði: 'Tað er eingin Ábu Dáud segði; Yunus segði frá Abu Burda, meðan Ísrael segði frá Abu Ishaq frá Abu Burda.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1786
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَأَنَّهَا كَانَتْ عِنْدَ ابْنِ جَحْشٍ فَهَلَكَ عَنْهَا وَكَانَ فِيمَنْ هَاجَرَ إِلَى أَرْضِ الْحَبَشَةِ فَزَوَّجَهَا النَّجَاشِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ عِنْدَهُمْ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Yahya bin Faris], hevur sagt okkum [Abdurrazzaq] frá [Ma’mar] frá [Az Zuhri] frá [Urwah bin Az Zubai] frá [Ummu Habibah], at hon var kona Ibn Jahsy, tá doyði Ibnu Jahsy. Hann var millum fólkið, sum flutti til landið hjá Habasyah, tá giftist An Najasyi Umm Habibah við Rasulullah, meðan Umm Habibah var hjá teimum.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1787
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنِي أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ الْحَسَنِ حَدَّثَنِي مَعْقِلُ بْنُ يَسَارٍ قَالَكَانَتْ لِي أُخْتٌ تُخْطَبُ إِلَيَّ فَأَتَانِي ابْنُ عَمٍّ لِي فَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ ثُمَّ طَلَّقَهَا طَلَاقًا لَهُ رَجْعَةٌ ثُمَّ تَرَكَهَا حَتَّى انْقَضَتْ عِدَّتُهَا فَلَمَّا خُطِبَتْ إِلَيَّ أَتَانِي يَخْطُبُهَا فَقُلْتُ لَا وَاللَّهِ لَا أُنْكِحُهَا أَبَدًا قَالَ فَفِيَّ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ وَإِذَا طَلَّقْتُمْ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ }الْآيَةَ قَالَ فَكَفَّرْتُ عَنْ يَمِينِي فَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ
Hevur sagt okkum [Muhammed Al Mutsanna], hevur sagt mær [Abu Amir], hevur sagt okkum [Abbad bin Rasyid] av [Al Hasan], hevur sagt mær [Ma'qil bin Yasar], segði hann; Eg plagdi at hava eina systur, so kom dóttir abba mín til mín, so giftist eg systur mína við henni. Síðani skildi hann seg frá henni, har hjúnaskilnaðurin hevði møguleika at koma aftur, síðani fór hann eftir tí til endan av iddah tíðarskeiðnum. Síðani tá systir mín varð løgd upp til, kom hann til mín at biðja um hennara hond. Tá segði eg; nei, við Allah, eg skal ikki gifta hana við tær í allar ævir. Ma'qil segði; tá kom hetta versið niður viðvíkjandi mær: 'Um tit sleppa konu tykkara, og teirra iddah-tíðarskeið endar, so forða tit ikki - verjarnir - teimum í at giftast aftur við sínum komandi monnum'. Ma'qil segði; síðan greiddi eg kafarah av mínum heitum, giftist síðan systur mína við hann.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1788
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ ح و حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ الْمَعْنَى عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيُّمَا امْرَأَةٍ زَوَّجَهَا وَلِيَّانِ فَهِيَ لِلْأَوَّلِ مِنْهُمَا وَأَيُّمَا رَجُلٍ بَاعَ بَيْعًا مِنْ رَجُلَيْنِ فَهُوَ لِلْأَوَّلِ مِنْهُمَا
Tað hevur verið sagt okkum [Muslim bin Ibrahim], tað hevur verið sagt okkum [Hisham], og tað er sagt frá aðrari leið: Tað er frásagt okkum [Muhammad bin Kathir], tað er fráboðað okkum [Hammam], og tað hevur verið frásagt frá aðrari leið: tað hevur verið frásagt til [Musail]. okkum [Hammad] í týdningi, frá [Qatadah] frá [Al Hasan] frá [Samurah] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, segði hann: 'Hvør kvinna, sum er gift av tveimum verja, tá gerst hon rætturin hjá fyrsta verjanum av teimum báðum. Og hvør persónur, sum selur okkurt til tvey fólk, gerst luturin rætturin hjá tí fyrsta at -keypa- millum tey bæði'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1789
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ الشَّيْبَانِيُّ وَذَكَرَهُ عَطَاءٌ أَبُو الْحَسَنِ السُّوَائِيُّ وَلَا أَظُنُّهُ إِلَّا عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي هَذِهِ الْآيَةِ{ لَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّسَاءَ كَرْهًا وَلَا تَعْضُلُوهُنَّ }قَالَ كَانَ الرَّجُلُ إِذَا مَاتَ كَانَ أَوْلِيَاؤُهُ أَحَقَّ بِامْرَأَتِهِ مِنْ وَلِيِّ نَفْسِهَا إِنْ شَاءَ بَعْضُهُمْ زَوَّجَهَا أَوْ زَوَّجُوهَا وَإِنْ شَاءُوا لَمْ يُزَوِّجُوهَا فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي ذَلِكَ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Mani’], hevur sagt okkum [Asbat bin Muhammed], Hevur sagt okkum [As Syaibani] frá [Ikrimah] frá [Ibnu Abbas], [As Syaibani] segði; og tað hevur verið nevnt av [Atha Abu Al Hasan As Suwai], og eg haldi, at tað kemur frá [Ibnu Abbas] viðvíkjandi versinum: 'Tað er ikki lógligt hjá tær at arva -arva- kvinnur við valdi og ikki elva teimum trupulleikar'. Hann mælti; Fyrr høvdu verjar hansara, tá ið maður doyði, fleiri rættindi yvir konu hansara enn verjar kvinnunnar, um onkur teirra vildi, so giftu teir hana av, og vildu teir, so giftu teir hana ikki av. Tá kom hetta versið niður viðvíkjandi hesum máli.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1790
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ الْمَرْوَزِيُّ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ{ لَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّسَاءَ كَرْهًا وَلَا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ مَا آتَيْتُمُوهُنَّ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ }وَذَلِكَ أَنَّ الرَّجُلَ كَانَ يَرِثُ امْرَأَةَ ذِي قَرَابَتِهِ فَيَعْضُلُهَا حَتَّى تَمُوتَ أَوْ تَرُدَّ إِلَيْهِ صَدَاقَهَا فَأَحْكَمَ اللَّهُ عَنْ ذَلِكَ وَنَهَى عَنْ ذَلِكَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ شَبُّوَيْهِ الْمَرْوَزِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ مَوْلَى عُمَرَ عَنْ الضَّحَّاكِ بِمَعْنَاهُ قَالَ فَوَعَظَ اللَّهُ ذَلِكَ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Muhammed bin Thabit Al Marwazi], hevur sagt mær [Ali bin Husain bin Waqid] frá [pápa sínum] frá [Yazid An Nahwi], frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas], segði hann; »Tað er ikki lógligt hjá tær at bera kvinnur víðari við valdi, og geva teimum ikki trupulleikar, tí tær vilja taka nakað aftur av tí, tú hevur givið teimum, uttan so at tær gera sanniliga ræðuligt arbeiði«. Hetta er tá maður arvar konu skyldmanns síns, so órógvar hann hana, til hon doyr ella konan gevur honum gift sítt aftur. Tá skipar Allah fyri tí og bannar tí. Hevur sagt okkum [Ahmad bin Syabbuwaih Al Marwazi], hevur sagt okkum [Abdullah bin Usman] frá [Ísa bin 'Ubaid] frá ['Ubaidullah] Umars fyrrverandi træli, frá [Adh Dhahhak], við somu merking. Hann mælti; Síðani gav Allah ráð um hetta málið.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1791
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُنْكَحُ الثَّيِّبُ حَتَّى تُسْتَأْمَرَ وَلَا الْبِكْرُ إِلَّا بِإِذْنِهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا إِذْنُهَا قَالَ أَنْ تَسْكُتَ
Hevur sagt okkum [Muslim bin Ibrahim], Hevur sagt okkum [Aban], hevur sagt okkum [Yahya] frá [Abu Salamah] frá [Abu Hurairah] frá profetinum sallallaahu Alaihi Wasallam, hann segði: 'Ein einkja skal ikki giftast burtur, fyrr enn hon er ráðførd við, og ein genta skal ikki giftast burtur við'. Vinirnir spurdu; O sendiboð Allahs, hvussu er loyvið? Hann segði: »Við tøgn«.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1792
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ ح و حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ الْمَعْنَى حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُسْتَأْمَرُ الْيَتِيمَةُ فِي نَفْسِهَا فَإِنْ سَكَتَتْ فَهُوَ إِذْنُهَا وَإِنْ أَبَتْ فَلَا جَوَازَ عَلَيْهَاوَالْإِخْبَارُ فِي حَدِيثِ يَزِيدَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَلِكَ رَوَاهُ أَبُو خَالِدٍ سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ وُمُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو بِهَذَا الْحَدِيثِ بِإِسْنَادِهِ زَادَ فِيهِ قَالَ فَإِنْ بَكَتْ أَوْ سَكَتَتْ زَادَ بَكَتْ قَالَ أَبُو دَاوُد وَلَيْسَ بَكَتْ بِمَحْفُوظٍ وَهُوَ وَهْمٌ فِي الْحَدِيثِ الْوَهْمُ مِنْ ابْنِ إِدْرِيسَ أَوْ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْعَلَاءِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ أَبُو عَمْرٍو ذَكْوَانُ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْبِكْرَ تَسْتَحِي أَنْ تَتَكَلَّمَ قَالَ سُكَاتُهَا إِقْرَارُهَا
Tað er sagt okkum [Abu Kamil], tað er sagt okkum [Yazid bin Zurai’], og tað er sagt frá aðrari leið: Tað er sagt mær [Musa bin Isma’il], tað er sagt okkum [Hammad] á ein innihaldsríkan hátt. Hevur sagt mær [Muhammed bin Amr], hevur sagt okkum [Abu Salama] frá [Abu Hurairah], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ein einkja kvinna er biðin um at umhugsa seg sjálva, um hon tiga so er tað hennara loyvi, og um hon noktar so hevur hon ikki loyvi at noyða tað'. Yazid hadith við at brúka prædikuháttin. Ábu Dáud segði; Somuleiðis varð henda hadisin frásagd av [Abu Khalid Sulaiman bin Hayyan], og [Muhamed bin Mu'adz] frá [Muhammad bin 'Amr] hevur sagt okkum [Muhammad bin Al 'Ala`], hevur sagt okkum [Ibn Idris] í [Muhammad bin i hesa hadith, hann við]. lagt afturat; hann mælti: »Ef hann grætur ella tøgnir,« legði hann orðið »gráta« afturat. Ábu Dáud segði; orðið 'gráta' er ikki nakað, sum er lært uttanat -vakna-, tað er eitt mistak. Í hesi hadith er ein feilur frá Ibn Idris, ella frá Muhammed bin Al 'Ala`. Ábu Dáud segði; og hadisin varð frásagdur av [Abu 'Amr Dzakwan] frá [Aisyah], segði hann; O sendiboð Allahs, sanniliga hevði ein genta verið skammað at tosað. Hann mælti; hansara tøgn var hansara samtykt.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1793
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ حَدَّثَنِي الثِّقَةُ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آمِرُوا النِّسَاءَ فِي بَنَاتِهِنَّ
Tað hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah], tað hevur sagt okkum [Muawiyah bin Hisham], frá [Sufyan], frá [Isma’il bin Umayyah], tað hevur sagt mær [tsiqah] frá [Ibn Umar], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Bjóðið kvinnum til eitt kjak viðvíkjandi teirra kvinnuligu børnum!'
Hadith
Imam Abu Dawud : 1794
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ جَارِيَةً بِكْرًا أَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَتْ أَنَّ أَبَاهَا زَوَّجَهَا وَهِيَ كَارِهَةٌ فَخَيَّرَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَبُو دَاوُد لَمْ يَذْكُرْ ابْنَ عَبَّاسٍ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ النَّاسُ مُرْسَلًا مَعْرُوفٌ
Tað hevur verið sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah], tað hevur verið sagt okkum [Husain bin Muhammed], tað hevur verið sagt okkum [Jarir bin Hazim], frá [Ayyub], frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas], at ein genta kom til profetin av henni meðan hann ikki var glaður. Síðan gav hann honum eitt val. Hevur sagt okkum [Muhammed bin 'Ubaid], hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] frá [Ayyub] frá [Ikrimah] frá profetinum sallallaahu Alaihi Wasallam við hesi hadith. Ábu Dáud segði; Muhammed bin Ubaid nevndi ikki Ibn Abbas. Somuleiðis hevur henda hadith verið frásøgd av fleiri frøðingum á ein mursal hátt, tað er nakað, sum longu er kent.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1795
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ قَالَا أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأَيِّمُ أَحَقُّ بِنَفْسِهَا مِنْ وَلِيِّهَا وَالْبِكْرُ تُسْتَأْذَنُ فِي نَفْسِهَا وَإِذْنُهَا صُمَاتُهَاوَهَذَا لَفْظُ الْقَعْنَبِيِّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ الثَّيِّبُ أَحَقُّ بِنَفْسِهَا مِنْ وَلِيِّهَا وَالْبِكْرُ يَسْتَأْمِرُهَا أَبُوهَا قَالَ أَبُو دَاوُد أَبُوهَا لَيْسَ بِمَحْفُوظٍ
Tað hevur [Ahmad bin Yunus] sagt okkum, eins og [Abdullah bin Maslamah], søgdu teir; hevur greitt frá okkum [Malik], frá [Abdullah bin Al Fadhl] frá [Nafi’ bin Jubair] frá [Ibnu Abbas], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ein einkja hevur fleiri rættindi yvir sær sjálvari enn verji hennara, ein genta verður biðin um loyvi í sínum viðurskiftum, og hennara loyvi er hennara tøgn'. Hetta lafasið er lafasið hjá Al Qa'nabi. Hevur sagt okkum [Ahmad bin Hanbal], hevur sagt okkum [Sufyan], frá [Ziyad bin Sa'd] frá [Abdullah bin Al Fadhl] við sanad og merking, hann segði: 'Ein einkja hevur fleiri rættindi yvir sær sjálvari enn verji hennara, og ein genta verður ráðførd av pápa sínum'. Ábu Dáud segði; orðið 'pápi' var ikki nakað at læra uttanat -varða-.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1796
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ لِلْوَلِيِّ مَعَ الثَّيِّبِ أَمْرٌ وَالْيَتِيمَةُ تُسْتَأْمَرُ وَصَمْتُهَا إِقْرَارُهَا
Tað hevur verið sagt okkum [Al Hasan bin Ali], tað hevur verið sagt okkum [Abdurrazzaq], tað hevur verið sagt okkum [Ma'mar] frá [Salih bin Kaisan] frá [Nafi' bin Jubair bin Muth'im] frá [Ibn Abbas], at Rasulullah Sallallahu Alaici Gusallam hevur eingin vald yvir. einkjukona er ráðførd, og tøgn hennara er hennara samtykki'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1797
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَمُجَمِّعٍ ابْنَيْ يَزِيدَ الْأَنْصَارِيَّيْنِ عَنْ خَنْسَاءَ بِنْتِ خِذَامٍ الْأَنْصَارِيَّةِأَنَّ أَبَاهَا زَوَّجَهَا وَهِيَ ثَيِّبٌ فَكَرِهَتْ ذَلِكَ فَجَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ فَرَدَّ نِكَاحَهَا
Tað hevur verið sagt okkum [Al Qa'nabi], frá [Malik], frá [Abdurrahman bin Al Qasim], frá [pápa hansara] frá [Abdurrahman] og [Mujammi'], sum báðir vóru synir Yazid Al Ansari frá [Khansa` bint Khidzam Al Anshariyyah var eins og hann giftur, meðan hann ikki hevði gift seg tað, so kom hann til Rasulullah og segði honum frá tí. hann. So noktaði hann hjúnalagnum.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1798
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ أَبَا هِنْدٍ حَجَمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْيَافُوخِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بَنِي بَيَاضَةَ أَنْكِحُوا أَبَا هِنْدٍ وَأَنْكِحُوا إِلَيْهِ وَقَالَ وَإِنْ كَانَ فِي شَيْءٍ مِمَّا تَدَاوُونَ بِهِ خَيْرٌ فَالْحِجَامَةُ
Tað hevur verið sagt okkum [Abdul Wahid bin Ghiyats], tað hevur verið sagt okkum [Hammad], tað hevur verið sagt okkum [Muhammad bin 'Amr], frá [Abu Salamah] frá [Abu Hurairah], at Abu Hindun hevði koppað profetin hjá sær. Wasallam segði: »Ó Bani Bayadda, gift teg Abu Hindun og gift teg døtrum hansara«. Og hann segði: 'Um tað er okkurt betri, sum tú kanst brúka til viðgerð, so er tað okkurt kopping'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1799
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ مِقْسَمٍ الثَّقَفِيُّ مِنْ أَهْلِ الطَّائِفِ حَدَّثَتْنِي سَارَةُ بِنْتُ مِقْسَمٍ أَنَّهَا سَمِعَتْ مَيْمُونَةَ بِنْتَ كَرْدَمٍ قَالَتْخَرَجْتُ مَعَ أَبِي فِي حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَنَا إِلَيْهِ أَبِي وَهُوَ عَلَى نَاقَةٍ لَهُ فَوَقَفَ لَهُ وَاسْتَمَعَ مِنْهُ وَمَعَهُ دِرَّةٌ كَدِرَّةِ الْكُتَّابِ فَسَمِعْتُ الْأَعْرَابَ وَالنَّاسَ وَهُمْ يَقُولُونَ الطَّبْطَبِيَّةَ الطَّبْطَبِيَّةَ الطَّبْطَبِيَّةَ فَدَنَا إِلَيْهِ أَبِي فَأَخَذَ بِقَدَمِهِ فَأَقَرَّ لَهُ وَوَقَفَ عَلَيْهِ وَاسْتَمَعَ مِنْهُ فَقَالَ إِنِّي حَضَرْتُ جَيْشَ عِثْرَانَ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى جَيْشَ غِثْرَانَ فَقَالَ طَارِقُ بْنُ الْمُرَقَّعِ مَنْ يُعْطِينِي رُمْحًا بِثَوَابِهِ قُلْتُ وَمَا ثَوَابُهُ قَالَ أُزَوِّجُهُ أَوَّلَ بِنْتٍ تَكُونُ لِي فَأَعْطَيْتُهُ رُمْحِي ثُمَّ غِبْتُ عَنْهُ حَتَّى عَلِمْتُ أَنَّهُ قَدْ وُلِدَ لَهُ جَارِيَةٌ وَبَلَغَتْ ثُمَّ جِئْتُهُ فَقُلْتُ لَهُ أَهْلِي جَهِّزْهُنَّ إِلَيَّ فَحَلَفَ أَنْ لَا يَفْعَلَ حَتَّى أُصْدِقَهُ صَدَاقًا جَدِيدًا غَيْرَ الَّذِي كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ وَحَلَفْتُ لَا أُصْدِقُ غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِقَرْنِ أَيِّ النِّسَاءِ هِيَ الْيَوْمَ قَالَ قَدْ رَأَتْ الْقَتِيرَ قَالَ أَرَى أَنْ تَتْرُكَهَا قَالَ فَرَاعَنِي ذَلِكَ وَنَظَرْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ مِنِّي قَالَ لَا تَأْثَمُ وَلَا يَأْثَمُ صَاحِبُكَقَالَ أَبُو دَاوُد الْقَتِيرُ الشَّيْبُ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَيْسَرَةَ أَنَّ خَالَتَهُ أَخْبَرَتْهُ عَنِ امْرَأَةٍ قَالَتْ هِيَ مُصَدَّقَةٌ امْرَأَةُ صِدْقٍ قَالَتْ بَيْنَا أَبِي فِي غَزَاةٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذْ رَمِضُوا فَقَالَ رَجُلٌ مَنْ يُعْطِينِي نَعْلَيْهِ وَأُنْكِحُهُ أَوَّلَ بِنْتٍ تُولَدُ لِي فَخَلَعَ أَبِي نَعْلَيْهِ فَأَلْقَاهُمَا إِلَيْهِ فَوُلِدَتْ لَهُ جَارِيَةٌ فَبَلَغَتْ وَذَكَرَ نَحْوَهُ لَمْ يَذْكُرْ قِصَّةَ الْقَتِيرِ
Havi sagt okkum [Al Hasan bin Ali], eins og [Muhammed bin Al Mutsanna] í týdningi, søgdu teir; hevur sagt okkum [Jazid bin Harun], hevur sagt okkum [Abdullah bin Yazid bin Miqsam Ats Tsaqafi] sum er búsitandi í Taif, hevur sagt mær [Sára bint Miqsam], at hann hoyrdi [Maimuna bint Kardam] siga; Eg fór einaferð út við pápa mínum, tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam framdi Hajj. Eg sá Rasulullah, so nærkaðist pápi mínum honum, meðan hann var á kamelinum. Tá steðgaði hann á og hoyrdi hann bera eina písku sum eina písku, onkur undirvísir børnum. Tá hoyrdi eg beduinarnar og onnur fólk siga; ger ikki ljóð! Ger ikki ljóð! Ger ikki ljóð! Síðani nærkaðist pápi mínum honum, tók støðu framman fyri honum og viðurkendi hansara boðskap og profetskap og hann steðgaði á og lurtaði eftir honum. pá mælti hann; sanniliga havi eg møtt hermonnum 'Itsran -Ibn Al Mutsanna kallaði tað; Ghitsran hermenn- tá segði Tariq bin Al Muraqqa'; tann, sum gevur mær spjótið, fær tað afturfyri. Eg sigi; hvat er svarið? Hann mælti; Eg skal gifta hann við míni fyrstu dóttur. Síðan gav eg honum spjótið mítt, so hvarv eg frá honum til eg fann útav, at dóttir hansara var fødd og var komin í pubertet. Síðan fór eg til hansara og eg segði við hann; fyrireika konu mína at koma til mín.» Síðan svór hann, at hann vildi ikki gera tað, uttan so at eg gav honum nýtt gift í staðin fyri tað, eg gav honum fyrr, og eg svór eisini, at eg ikki vildi geva honum annað gift enn tað, eg hevði givið honum. Tá segði Rasulullah: »Hvønn aldur er henda kvinnan nú?« Hann mælti; hann hevur sæð grátt hár -longu vaksið-. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Eg eri av teirri fatan, at tú fert frá honum'. Kardam mælti; Hetta skelkaði meg, og eg hugdi at rasullah. Síðan er hann sá mína undran segði hann: Tú ert sakleysur og vinur tín er sakleysur'. Ábu Dáud segði; Al Qatir er gráur hár. Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih], hevur sagt okkum [Abdurrazzaq], hevur sagt okkum [Ibn Juraij], hevur sagt mær [Ibrahim bin Maisarah], at [omma hansara] hevur sagt honum frá [kvinnu], segði hann; hon var treyst ok erlig kona, sagdi hann; tá pápi mín var í stríði í jahiliyah tíðini knappliga kendu teir hita í fótunum, tá segði ein maður; hvør ið gevur mær tvær sandal sínar, skal eg gifta hann við fyrstføddu dóttur míni. Sidan kastadi eg tveimur sandalum minum a hann, svo atti hann dottur sem var i pubertets aldri, og Ahmad bin Salih nefndi thad og nefndi ekki soguna um graa hår.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1800
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَسَأَلْتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا عَنْ صَدَاقِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ ثِنْتَا عَشْرَةَ أُوقِيَّةً وَنَشٌّ فَقُلْتُ وَمَا نَشٌّ قَالَتْ نِصْفُ أُوقِيَّةٍ
Tað hevur sagt okkum [Abdullah bin Muhammed An Nufaili], tað hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Muhammed], tað hevur sagt okkum [Yazid bin Al Had] frá [Muhammed bin Ibrahim] frá [Abu Salamah]. Hann mælti; Eg spurdi [Aisyah] Radliallahu Anha um giftarmálið hjá profetinum, segði hon; tólv uqiyah og nusy. Tá segði eg; hvat er nusy? Hann mælti; hálv uqiyah.
