Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 हदीस
हदीस
Imam Abu Dawud : 161
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتِفًا ثُمَّ مَسَحَ يَدَهُ بِمِسْحٍ كَانَ تَحْتَهُ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى
हामीलाई [मुसद्दाद] ले बताए [अबु अल अहवास] ले बताए [इक्रिमाह] ले बताए [सुन्नुहोस्] [इब्न अब्बास] ले भने; रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले एक पटक बाख्राको तिघ्राको मासु खाए, त्यसपछि आफ्नो मुनिको कपडाले हात धुनुभयो, त्यसपछि उठेर प्रार्थना गर्नुभयो।
हदीस
Imam Abu Dawud : 162
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَهَشَ مِنْ كَتِفٍ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
हामीलाई [हफ्श बिन उमर अन-नामरी] ले [हम्माम] ले [कतादाह] ले [यह्या बिन यामर] ले [इब्न अब्बास] बाट बताएका छन् कि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले एक पटक बाख्राको तिघ्राको मासु टोके, त्यसपछि नमाज पढे र पहिले वुजू गरेनन्।
हदीस
Imam Abu Dawud : 163
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ الْخَثْعَمِيُّ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُقَرَّبْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُبْزًا وَلَحْمًا فَأَكَلَ ثُمَّ دَعَا بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ بِهِ ثُمَّ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ دَعَا بِفَضْلِ طَعَامِهِ فَأَكَلَ ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
हामीलाई [इब्राहिम बिन अल हसन अल-खत्सामी] ले बयान दिएका छन् [हज्जाज] ले भनेका छन् [इब्न जुरैज] ले मलाई [मुहम्मद बिन अल-मुन्कादिर] ले भनेका छन्; मैले एक पटक [जाबिर बिन अब्दुल्लाह] लाई यसो भन्दै सुनेको छु; मैले एक पटक नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई रोटी र मासुको टुक्रा चढाएँ, त्यसपछि उहाँले त्यो खानुभयो। त्यसपछि उहाँले वुजुको पानी मागे, त्यसपछि त्यो पानीले वुजु गर्नुभयो। त्यसपछि उहाँले जहुरको नमाज पढ्नुभयो। त्यसपछि उहाँले आफ्नो बाँकी खाना माग्नुभयो, खाए, त्यसपछि वुजु नगरी नमाज पढ्न उठ्नुभयो।
हदीस
Imam Abu Dawud : 164
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ سَهْلٍ أَبُو عِمْرَانَ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَكَانَ آخِرَ الْأَمْرَيْنِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْكُ الْوُضُوءِ مِمَّا غَيَّرَتْ النَّارُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا اخْتِصَارٌ مِنْ الْحَدِيثِ الْأَوَّلِ
हामीलाई [मूसा बिन सहल अबू 'इमरान अर-रामली] ले बतायो [अली बिन अय्यासी] ले बतायो [स्युऐब बिन अबू हमजाह] ले [मुहम्मद बिन अल-मुन्कादिर] ले [जाबिर] बाट बतायो उनले भने; यी दुई घटनाहरूको अन्त्य यो हो कि पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले वुजू गर्नुभएन किनभने उहाँले आगोले छोएको चीज खानुभएको थियो। अबू दाऊदले भने; यो पहिलो हदीसको सारांश हो।
हदीस
Imam Abu Dawud : 165
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي كَرِيمَةَ قَالَ ابْنُ السَّرْحِ بْنُ أَبِي كَرِيمَةَ مِنْ خِيَارِ الْمُسْلِمِينَ قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ ثُمَامَةَ الْمُرَادِيُّ قَالَقَدِمَ عَلَيْنَا مِصْرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُهُ يُحَدِّثُ فِي مَسْجِدِ مِصْرَ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ أَوْ سَادِسَ سِتَّةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي دَارِ رَجُلٍ فَمَرَّ بِلَالٌ فَنَادَاهُ بِالصَّلَاةِ فَخَرَجْنَا فَمَرَرْنَا بِرَجُلٍ وَبُرْمَتُهُ عَلَى النَّارِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَطَابَتْ بُرْمَتُكَ قَالَ نَعَمْ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَتَنَاوَلَ مِنْهَا بَضْعَةً فَلَمْ يَزَلْ يَعْلُكُهَا حَتَّى أَحْرَمَ بِالصَّلَاةِ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَيْهِ
हामीलाई [अहमद बिन 'अमरु बिन अस-सर्ज] ले हामीलाई [अब्दुल मलिक बिन अबू करिमा] ले इब्न अस-सर्ज; इब्न अबी करिमा र चुनिएका मुस्लिमहरू मध्ये एक जनाले भने, उनले भने; मलाई [उबैद बिन सुमामा अल-मुरादी] ले भने; [अब्दुल्लाह बिन हरीथ बिन जज'इन] पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमका साथीहरू मध्ये एक जना हामीकहाँ इजिप्टमा आए। मैले उनलाई इजिप्टको मस्जिदमा हदीस सुनाएको सुनें, उनले भने; म एक पटक पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमसँग कसैको घरमा सातौं वा छैटौं व्यक्ति थिएँ, त्यसपछि बिलाल त्यहाँबाट गए र नमाजको लागि अजान दिए। त्यसैले हामी बाहिर निस्कियौं र एक जना मानिसलाई भेट्यौं जसको भाँडो आगोमा थियो। तब रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'के तिम्रो भाँडो राम्रो छ?' - अर्थात्, तिम्रो भाँडोमा रहेको मासु पकाएर खान तयार छ? - त्यो मानिसले जवाफ दियो; हो, म तिम्रो बुबा र आमालाई तिम्रो फिरौती दिन तयार छु। त्यसपछि उसले उसबाट मासुको टुक्रा लियो - त्यसपछि खायो - र मैले उसलाई हेर्दै गर्दा ऊ प्रार्थनामा नगएसम्म चपाउँदै रह्यो।
हदीस
Imam Abu Dawud : 166
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ حَفْصٍ عَنْ الْأَغَرِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوُضُوءُ مِمَّا أَنْضَجَتْ النَّارُ
हामीलाई [मुसद्दाद] ले बतायो [याह्या] ले [स्युबाह] बाट बतायो [अबु बकर बिन हफश] ले [अल अगरर] बाट [अबु हुरैराह] बाट बतायो उनले भने; रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'आगोमा पोलेको खाना खानको लागि वुजू गर'।
हदीस
Imam Abu Dawud : 167
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ سَعِيدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَهُأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ فَسَقَتْهُ قَدَحًا مِنْ سَوِيقٍ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَمَضْمَضَ فَقَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي أَلَا تَوَضَّأُ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَوَضَّئُوا مِمَّا غَيَّرَتْ النَّارُ أَوْ قَالَ مِمَّا مَسَّتْ النَّارُقَالَ أَبُو دَاوُد فِي حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ يَا ابْنَ أَخِي
हामीलाई [मुस्लिम बिन इब्राहिम] ले [अबान] लाई [याह्या बिन अबू कथिर] बाट [अबू सलामा] बाट बताएका छन् कि [अबू सुफ्यान बिन सईद बिन अल-मुगीराह] ले उनलाई बताएका छन् कि उनी एक पटक [उम्म हबीबा] लाई भेटे, त्यसपछि उनले उनलाई एक कचौरा पीठो खुवाए, त्यसपछि उनले पानी मागे र त्यसपछि उनले त्यसले आफ्नो मुख कुल्ला गरिन्। तब उम्म हबीबाले उनलाई भनिन्: हे मेरी बहिनीको छोरा, के तिमी वुजू गर्दैनौ? वास्तवमा, रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'आगोले बदलिएको चीजको लागि वुजू गर, - वा उहाँले भन्नुभयो - आगोले छोएको चीजको लागि'। अबू दाऊदले भने; अज-जुहरीको हदीसमा भनिएको छ: हे मेरो भाइको छोरा।
हदीस
Imam Abu Dawud : 168
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَرِبَ لَبَنًا فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَمَضْمَضَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ لَهُ دَسَمًا
हामीलाई [कुतैबा बिन सईद] ले [अल-लेत्स] ले [उकाइल] ले [अज-जुहरी] ले [उबैदुल्लाह बिन अब्दुल्लाह] ले [इब्न अब्बास] बाट बताएका छन् कि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले एक पटक दूध पिउनुभयो, त्यसपछि पानी मागे, त्यसपछि कुल्ला गर्नुभयो, अनि भन्नुभयो: 'निश्चय नै, दूधमा बोसो हुन्छ'।
हदीस
Imam Abu Dawud : 169
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ الْحُبَابِ عَنْ مُطِيعِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ تَوْبَةَ الْعَنْبَرِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَرِبَ لَبَنًا فَلَمْ يُمَضْمِضْ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَصَلَّىقَالَ زَيْدٌ دَلَّنِي شُعْبَةُ عَلَى هَذَا الشَّيْخِ
हामीलाई [उस्मान बिन अबू स्याबाह] ले [जैद बिन अल हुबाब] ले [मुथि' बिन रसीद] ले [तौबा अल-अन्बारी] ले बताएका छन् कि उनले एक पटक [अनस बिन मलिक] लाई यसो भन्दै सुनेका छन्: साँच्चै, रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वस्लामले एक पटक दूध पिउनुभयो, त्यसपछि कुल्ला गर्नुभएन, वुजू गर्नुभएन र त्यसपछि प्रार्थना गर्नुभयो। जैदले भने, स्याबाहले मलाई यो शेखको बारेमा देखाए।
हदीस
Imam Abu Dawud : 170
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي صَدَقَةُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ عَقِيلِ بْنِ جَابِرٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي فِي غَزْوَةِ ذَاتِ الرِّقَاعِ فَأَصَابَ رَجُلٌ امْرَأَةَ رَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَحَلَفَ أَنْ لَا أَنْتَهِيَ حَتَّى أُهَرِيقَ دَمًا فِي أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ فَخَرَجَ يَتْبَعُ أَثَرَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْزِلًا فَقَالَ مَنْ رَجُلٌ يَكْلَؤُنَا فَانْتَدَبَ رَجُلٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ وَرَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ كُونَا بِفَمِ الشِّعْبِ قَالَ فَلَمَّا خَرَجَ الرَّجُلَانِ إِلَى فَمِ الشِّعْبِ اضْطَجَعَ الْمُهَاجِرِيُّ وَقَامَ الْأَنْصَارِيُّ يُصَلِّ وَأَتَى الرَّجُلُ فَلَمَّا رَأَى شَخْصَهُ عَرِفَ أَنَّهُ رَبِيئَةٌ لِلْقَوْمِ فَرَمَاهُ بِسَهْمٍ فَوَضَعَهُ فِيهِ فَنَزَعَهُ حَتَّى رَمَاهُ بِثَلَاثَةِ أَسْهُمٍ ثُمَّ رَكَعَ وَسَجَدَ ثُمَّ انْتَبَهَ صَاحِبُهُ فَلَمَّا عَرِفَ أَنَّهُمْ قَدْ نَذِرُوا بِهِ هَرَبَ وَلَمَّا رَأَى الْمُهَاجِرِيُّ مَا بِالْأَنْصَارِيِّ مِنْ الدَّمِ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ أَلَا أَنْبَهْتَنِي أَوَّلَ مَا رَمَى قَالَ كُنْتَ فِي سُورَةٍ أَقْرَؤُهَا فَلَمْ أُحِبَّ أَنْ أَقْطَعَهَا
[अबू तौबा अर-रबी' बिन नाफी' ले हामीसँग [इब्न अल-मुबारक] ले [मुहम्मद बिन इसहाक] ले मलाई [सदका बिन यासर] ले [अकील बिन जाबिर] ले [जबिर] ले भन्नुभयो: हामी एक पटक धात अर-रिका'को युद्धको दिन अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) सँग निस्कियौं, र मुस्लिमहरूमध्ये एक जनाले एक मुश्लिमकी पत्नीलाई कब्जा गर्यो। उसले कसम खायो: 'म मुहम्मदका एक साथीको रगत नबगाएसम्म बदला लिन छोड्ने छैन।' त्यसैले ऊ पैगम्बर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) को पाइला पछ्याउँदै गयो। जब पैगम्बर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) एक ठाउँमा रोकिए, उनले भने, 'हामीलाई कसले रक्षा गर्नेछ?' त्यसैले मुहाजिरिनहरूमध्ये एक जना र अन्सारहरूमध्ये एक जना उनीकहाँ आए। त्यसपछि उनले भने, 'दुई पहाडहरू बीचको खाडलको मुखमा तिमीहरू दुवैको रक्षा गर!' जाबिरले भने; जब ती दुई जना मानिसहरू पहाडहरू बीचको खाडलमा गए, मुहाजिरिनका मानिस सुतिरहेका थिए - सुतिरहेका थिए - जबकि अन्सारका मानिस उभिरहेका थिए - नमाज पढिरहेका थिए - तब बहुदेववादी आयो। जब बहुदेववादीले अन्सारको आकृति देख्यो, उसले थाहा पायो कि अन्सार सेनाको अग्रणी हो, त्यसैले उसले उसलाई तीर प्रहार गर्यो र उसलाई हिर्कायो। त्यसैले अन्सारले तीर निकाल्यो, जबसम्म बहुदेववादीले उसलाई तीन तीर हानेन, त्यसपछि अन्सार मानिस झुक्यो र सज्दा गर्यो। त्यसपछि उसको साथी - मुहाजिरिन - ब्यूँझियो। जब बहुदेववादीलाई थाहा भयो कि साथीहरूले थाहा पाएका छन्, ऊ भाग्यो। जब मुहाजिरिनका मानिसले अन्सार मानिसको शरीर रगतले लतपतिएको देखे, उसले भन्यो: सुब्बानल्लाह - अल्लाहको महिमा होस् - जब उसले तिमीलाई पहिलो पटक गोली हानेको थियो, तिमीले मलाई किन उठाएनौ? उसले जवाफ दियो, त्यतिबेला म एउटा सुरा पढिरहेको थिएँ, जबकि मलाई पढाइमा बाधा पुर्याउन मन पर्दैन - अन्त्यसम्म -।
हदीस
Imam Abu Dawud : 171
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شُغِلَ عَنْهَا لَيْلَةً فَأَخَّرَهَا حَتَّى رَقَدْنَا فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا فَقَالَ لَيْسَ أَحَدٌ يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ غَيْرُكُمْ
हामीलाई [अहमद बिन मुहम्मद बिन हन्बल] ले बताएका छन् [अब्दुररज्जाक] ले हामीलाई बताएका छन् [इब्न जुरैज] ले मलाई [नाफी'] ले मलाई [अब्दुल्लाह बिन उमर] लाई बताएका छन् कि एक रात अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम युद्धको तयारीको कारणले गर्दा इशाको नमाज पढेर व्यस्त हुनुहुन्थ्यो, त्यसैले उहाँले त्यसको पालना गर्न छोड्नुभयो, त्यसैले हामी मस्जिदमा सुत्यौं, त्यसपछि उठ्यौं, त्यसपछि फेरि सुत्न गयौं, त्यसपछि उहाँ उठ्नुभयो, त्यसपछि फेरि सुत्नुभयो, त्यसपछि उहाँ हामीलाई भेट्न बाहिर आउनुभयो र भन्नुभयो: 'तिमीहरू बाहेक नमाजको लागि कोही पर्खिरहेको छैन'।
हदीस
Imam Abu Dawud : 172
حَدَّثَنَا شَاذُّ بْنُ فَيَّاضٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْتَظِرُونَ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ حَتَّى تَخْفِقَ رُءُوسُهُمْ ثُمَّ يُصَلُّونَ وَلَا يَتَوَضَّئُونَقَالَ أَبُو دَاوُد زَادَ فِيهِ شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ كُنَّا نَخْفِقُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَاهُ ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ بِلَفْظٍ آخَرَ
हामीलाई [स्यादज बिन फय्यादल] ले [कतादाह] बाट [हिस्याम अद-दस्तुवाई] लाई [अनस] बाट बताउँदै भनेका छन्, उनले भनेका छन्, “रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमका साथीहरू इशाको नमाजको अन्त्यसम्म पर्खन्थे जबसम्म उनीहरूको टाउको हल्लाउँथ्यो - उनीहरू निद्रामा पर्थे - त्यसपछि उनीहरू नमाज पढ्थे र अब वुझ गर्दैनथे।” अबू दाऊदले भने; [स्युबाह] ले [कतादाह] बाट थपे, उनले [अनस] ले भने, “हामी रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको समयमा निद्रामा परेका थियौं।” र [इब्न अबी 'अरुबाह] ले [कतादाह] बाट अर्को शब्दमा वर्णन गरेका छन्।”
हदीस
Imam Abu Dawud : 173
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ وَدَاوُدُ بْنُ شَبِيبٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَأُقِيمَتْ صَلَاةُ الْعِشَاءِ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً فَقَامَ يُنَاجِيهِ حَتَّى نَعَسَ الْقَوْمُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ ثُمَّ صَلَّى بِهِمْ وَلَمْ يَذْكُرْ وُضُوءًا
हामीलाई [मूसा बिन इस्माइल] र [दाउद बिन सयाबिब] ले बताएका छन्, दुवैले भनेका छन्; हामीलाई [हम्मद बिन सलामा] ले [थबीत अल-बुनानी] बाट बताएका छन् कि [अनस बिन मलिक] ले भनेका छन्; इशाको नमाजको इकामत भइसकेको थियो, अचानक एक जना मानिस उठ्यो र भन्यो, हे अल्लाहका रसूल, मलाई केहि चाहिन्छ - तपाईं -! त्यसैले उहाँ सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उहाँसँग कुरा गर्दै उभिए, जबसम्म उहाँका साथीहरू वा तिनीहरूमध्ये कोही सुतेनन्, त्यसपछि उहाँले तिनीहरूसँग नमाज पढ्नुभयो। र उहाँले -थबीत अल-बुनानी- ले यस इतिहासमा वुझको उल्लेख गर्नुभएको छैन।
हदीस
Imam Abu Dawud : 174
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ حَرْبٍ وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ يَحْيَى عَنْ أَبِي خَالِدٍ الدَّالَانِيِّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسْجُدُ وَيَنَامُ وَيَنْفُخُ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي وَلَا يَتَوَضَّأُ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ صَلَّيْتَ وَلَمْ تَتَوَضَّأْ وَقَدْ نِمْتَ فَقَالَ إِنَّمَا الْوُضُوءُ عَلَى مَنْ نَامَ مُضْطَجِعًا زَادَ عُثْمَانُ وَهَنَّادٌ فَإِنَّهُ إِذَا اضْطَجَعَ اسْتَرْخَتْ مَفَاصِلُهُقَالَ أَبُو دَاوُد قَوْلُهُ الْوُضُوءُ عَلَى مَنْ نَامَ مُضْطَجِعًا هُوَ حَدِيثٌ مُنْكَرٌ لَمْ يَرْوِهِ إِلَّا يَزِيدُ أَبُو خَالِدٍ الدَّالَانِيُّ عَنْ قَتَادَةَ وَرَوَى أَوَّلَهُ جَمَاعَةٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَلَمْ يَذْكُرُوا شَيْئًا مِنْ هَذَا وَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَحْفُوظًا وَقَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَنَامُ عَيْنَايَ وَلَا يَنَامُ قَلْبِي و قَالَ شُعْبَةُ إِنَّمَا سَمِعَ قَتَادَةُ مِنْ أَبِي الْعَالِيَةِ أَرْبَعَةَ أَحَادِيثَ حَدِيثَ يُونُسَ بْنِ مَتَّى وَحَدِيثَ ابْنِ عُمَرَ فِي الصَّلَاةِ وَحَدِيثَ الْقُضَاةُ ثَلَاثَةٌ وَحَدِيثَ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي رِجَالٌ مَرْضِيُّونَ مِنْهُمْ عُمَرُ وَأَرْضَاهُمْ عِنْدِي عُمَرُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَذَكَرْتُ حَدِيثَ يَزِيدَ الدَّالَانِيِّ لِأَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ فَانْتَهَرَنِي اسْتِعْظَامًا لَهُ وَقَالَ مَا لِيَزِيدَ الدَّالَانِيِّ يُدْخِلُ عَلَى أَصْحَابِ قَتَادَةَ وَلَمْ يَعْبَأْ بِالْحَدِيثِ
हामीलाई [याह्या बिन माइन] र [हन्नद बिन अस सरी] र [उस्मान बिन अबू स्याबाह] ले [अब्दुस्सलाम बिन हरब] बाट बताएका छन् र यो याह्याको हदीसको लफज हो [अबु खालिद अद-दलानी] ले [कतादाह] ले [अबु अल-अलियाह] ले [इब्न अब्बास] बाट कि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम एक पटक सज्दा गरे र सुते र आवाज निकाले, त्यसपछि उहाँ नमाज पढ्न उठ्नुभयो र फेरि वुजू गर्नुभएन। उहाँले - इब्न अब्बास - ले भन्नुभयो; त्यसैले मैले उहाँलाई सोधें; राजाले नमाज पढे र वुजू गरेनन्, यद्यपि राजा सुतिरहेका थिए। त्यसैले उहाँले भन्नुभयो: 'वास्तवमा वुजू केवल ती मानिसहरूको लागि अनिवार्य छ जो सुतेर सुत्छन्'। [उस्मान] र [हन्नद] ले लफदलसँग थपे; 'किनकि जब उनी सुतेर सुत्छन्, उनका सबै जोर्नीहरू कमजोर हुन्छन्'। अबू दाऊदले भने; सुतेर सुत्ने मानिसहरूको लागि वुझ गर्ने सम्बन्धी हदीस एक खराब हदीस हो, यसलाई कतादाहका याजिद अबु खालिद अद-दलानी बाहेक कसैले वर्णन गरेको छैन। यस हदीसको सुरुवात जमातले इब्न अब्बासबाट वर्णन गरेको थियो, र उनीहरूले यस - सुतेर सुत्नेहरूको लागि वुझ्ने - बारे केही उल्लेख गरेनन्, र उनले भने; पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई - उनको हृदयको निद्राबाट - सुरक्षित राखिएको थियो। र आइस्या, अल्लाह उनीसँग प्रसन्न हुनुहोस्, भन्नुभयो; पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'मेरा आँखा सुतेका छन् तर मेरो हृदय छैन'। शुबाहले भने; वास्तवमा, कतादाहले अबु अल अलियाहबाट केवल चार हदीसहरू सुनेका थिए, अर्थात्: युनुस बिन मत्ताको हदीस, प्रार्थनाको बारेमा इब्न उमरको हदीस, न्यायाधीशहरूको तीन समूहहरू छन् भन्ने कथनको बारेमा हदीस, र इब्न अब्बासको हदीस, जसले मलाई उमर सहित धन्य मानिसहरूको बारेमा बताए, र मेरो विचारमा जो बढी धन्य छ त्यो उमर हो। अबु दाऊदले भने; मैले एक पटक अहमद बिन हन्बललाई यजीद अद-दलानीको हदीस उल्लेख गरेको थिएँ, त्यसैले उनले त्यो इतिहासको ठूलो इन्कारको कारणले मलाई कडा चेतावनी दिए, र भने; कतादाहका साथीहरूलाई उनीहरूले रिपोर्ट नगरेको कुरा भन्नुसँग यजीद अद-दलानीको के सम्बन्ध छ? उनी - अहमद - लाई हदीसको वास्ता थिएन।
हदीस
Imam Abu Dawud : 175
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ الْحِمْصِيُّ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ الْوَضِينِ بْنِ عَطَاءٍ عَنْ مَحْفُوظِ بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَائِذٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وِكَاءُ السَّهِ الْعَيْنَانِ فَمَنْ نَامَ فَلْيَتَوَضَّأْ
हामीलाई [हैवा बिन सूरैह अल हिम्शी] ले बताएका छन् ... हामीलाई [बाकियाह] ले [अल-वादलिन बिन 'अथा' बाट [महफुज बिन अलकामा] बाट [अब्दुर्रहमान बिन 'ऐदज' बाट [अली बिन अबू तालिब] बाट बताएका छन् उनले भने; रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'निधार दुई आँखा हुन्, त्यसैले जो सुत्छ, उसले वुजू गरोस्'।
हदीस
Imam Abu Dawud : 176
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنِي شَرِيكٌ وَجَرِيرٌ وَابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِكُنَّا لَا نَتَوَضَّأُ مِنْ مَوْطِئٍ وَلَا نَكُفُّ شَعْرًا وَلَا ثَوْبًاقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي مُعَاوِيَةَ فِيهِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ مَسْرُوقٍ أَوْ حَدَّثَهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَقَالَ هَنَّادٌ عَنْ شَقِيقٍ أَوْ حَدَّثَهُ عَنْهُ
हामीलाई [हन्नद बिन अस-सरी] र [इब्राहिम बिन अबू मुआवियाह] ले [अबु मुआवियाह] बाट बताएका छन्। र हामीलाई [उस्मान बिन अबू स्याबाह] ले मलाई [स्यारिक] र [जारिर] र [इब्न इद्रिस] ले [अल आमसी] ले [स्याकीक] बाट बताएका छन्। उनले भने; [अब्दुल्लाह] ले भने; जब हाम्रो खुट्टा फोहोरमा पर्छ तब हामी फेरि वुजू गर्दैनौं र हामी आफ्नो कपाल वा लुगा पनि निकाल्दैनौं - सज्दा गर्दा तिनीहरूलाई छोड्छौं।] अबू दाऊदले भने; [इब्राहिम बिन अबू मुआवियाह] ले उनलाई, [अल आमसी] ले [स्याकीक] ले [मसरूक] ले वा उनले उनलाई उनीबाट भनेका थिए, उनले भने; [अब्दुल्लाह] ले भने, र [हन्नद] ले [शकीक] ले वा उनले उनलाई उनीबाट भनेका थिए।
हदीस
Imam Abu Dawud : 177
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عِيسَى بْنِ حِطَّانَ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ سَلَّامٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ طَلْقٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا فَسَا أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَنْصَرِفْ فَلْيَتَوَضَّأْ وَلْيُعِدْ الصَّلَاةَ
हामीलाई [उस्मान बिन अबू स्याबाह] ले बयान दिएका छन् [जारिर बिन अब्दुल हमीद] ले [अशिम अल अहवाल] ले [ईसा बिन हिस्सान] ले [मुस्लिम बिन सल्लम] ले [अली बिन तल्क] ले बताउँछन्, उनले भने, रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'यदि तिमीहरूमध्ये कसैलाई नमाज पढिरहेको बेला हावा आयो भने वुजू गर र उसले फेरि नमाज पढोस्'।
हदीस
Imam Abu Dawud : 178
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ الْحَذَّاءُ عَنْ الرَّكِينِ بْنِ الرَّبِيعِ عَنْ حُصَيْنِ بْنِ قَبِيصَةَ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنْتُ رَجُلًا مَذَّاءً فَجَعَلْتُ أَغْتَسِلُ حَتَّى تَشَقَّقَ ظَهْرِي فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ ذُكِرَ لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَفْعَلْ إِذَا رَأَيْتَ الْمَذْيَ فَاغْسِلْ ذَكَرَكَ وَتَوَضَّأْ وُضُوءَكَ لِلصَّلَاةِ فَإِذَا فَضَخْتَ الْمَاءَ فَاغْتَسِلْ
हामीलाई [कुतैबा बिन सईद] ले [अबिदा बिन हुमैद अल हज्दजा`] ले [अर-रकिन बिन अर-रबी] ले [हुसैन बिन कबीशाह] ले [अली रजदीयल्लाहु 'अन्हु] बाट बताएका छन्, उनले भने, 'म प्रायः मज्जी गर्ने व्यक्ति हुँ, त्यसैले म सधैं नुहाउँछु, त्यसैले मेरो ढाड फुट्ने जस्तो लाग्छ। त्यसैले, मैले यो कुरा पैगम्बर सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमलाई बताएँ वा उहाँलाई बताएँ। त्यसैले पैगम्बर सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'यसो नगर, यदि तिमीले मज्जी देख्यौ भने आफ्नो गुप्तांग धु, त्यसपछि नमाजको लागि वुझ गरे जस्तै वुझ गर। जब तिमी वीर्य स्खलन गर्छौ, तब नुहाऊ!'
हदीस
Imam Abu Dawud : 179
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِأَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَمَرَهُ أَنْ يَسْأَلَ لَهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الرَّجُلِ إِذَا دَنَا مِنْ أَهْلِهِ فَخَرَجَ مِنْهُ الْمَذْيُ مَاذَا عَلَيْهِ فَإِنَّ عِنْدِي ابْنَتَهُ وَأَنَا أَسْتَحْيِي أَنْ أَسْأَلَهُ قَالَ الْمِقْدَادُ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ ذَلِكَ فَلْيَنْضَحْ فَرْجَهُ وَلْيَتَوَضَّأْ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ قَالَ لِلْمِقْدَادِ وَذَكَرَ نَحْوَ هَذَا قَالَ فَسَأَلَهُ الْمِقْدَادُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَغْسِلْ ذَكَرَهُ وَأُنْثَيَيْهِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ الثَّوْرِيُّ وَجَمَاعَةٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ عَلِيٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَدِيثٍ حَدَّثَهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ قُلْتُ لِلْمِقْدَادِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ وَجَمَاعَةٌ وَالثَّوْرِيُّ وَابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَرَوَاهُ ابْنُ إِسْحَقَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَذْكُرْ أُنْثَيَيْهِ
हामीलाई [अब्दुल्लाह बिन मस्लामाह] ले [मलिक] बाट [अबु अन-नद्लर] बाट [सुलेमान बिन यासर] बाट [अल-मिक्दाद बिन अल असवाद] बाट बताएका छन् कि [अली बिन अबू तालिब रजिदिअल्लाह उनीसँग प्रसन्न हुनुहोस्] ले एक पटक उनलाई रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई एक जना मानिसको बारेमा सोध्न भने जो आफ्नी श्रीमतीको नजिक पुग्यो, त्यसपछि उसको मज्जी बाहिर आयो। उसले के गर्ने - नुहाउने वा केवल वुजू गर्ने -? किनकि मेरी श्रीमती उनकी छोरी हुन्, त्यसैले मलाई उसलाई - सिधै - सोध्न लाज लाग्यो। मिक्दादले भने; त्यसैले मैले रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई यस बारेमा सोधें। त्यसपछि उहाँले सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'जब तिमीहरूमध्ये कसैलाई यो मज्जी मिल्छ, उसले आफ्नो गुप्तांग धुनुपर्छ, र नमाजको लागि वुजू गर्ने जस्तै वुजू गर्नुपर्छ'। हामीलाई [अहमद बिन युनुस] ले हामीलाई [जुहैर] लाई [हिस्याम बिन 'उरवा] बाट [उरवा] बाट बताउँछन् कि [अली बिन अबू तालिब अल्लाह उनीसँग प्रसन्न हुनुहोस्] ले एक पटक [अल-मिक्दाद] लाई भने, उनले यस्तै लफजको उल्लेख गरे, उनले भने; त्यसैले मिक्दादले यस बारेमा सोधे, तब रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'उसलाई आफ्नो गुप्तांग र दुई गोला धुन देऊ'। अबू दाऊदले भने; र यो [अत्स-त्सौरी] र जमाहले [हिस्याम] बाट [उनको बुबा] बाट [अल-मिक्दाद] बाट [अली] बाट अगमवक्ता सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमबाट वर्णन गरेका छन्। हामीलाई [अब्दुल्लाह बिन मस्लामा अल-का'नबी] ले भने; हामीलाई [मेरो बुबा] लाई [हिस्याम बिन 'उरवा] बाट [उनको बुबा] बाट [अली बिन अबू तालिब] बाट वर्णन गरेको हदीसबाट बताउँदै उनले भने; मैले एक पटक [अल-मिक्दाद] लाई भनें, त्यसपछि उनले हदीसको अर्थ उल्लेख गरे। अबू दाऊदले भने; र यसलाई [अल-मुफद्दलल बिन फदलाह] र जमाह र [अत्स-त्सौरी] र [इब्न 'उयैनाह] ले [हिशाम] बाट [उनको बुबा] बाट [अली बिन अबू तालिब] बाट वर्णन गरेका छन्। र यसलाई [इब्न इसहाक] ले [हिशाम बिन 'उरवा] बाट [उनको बुबा] बाट [अल-मिक्दाद] बाट अगमवक्ता सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमबाट वर्णन गरेका छन्, उनले आफ्नो दुई जननेन्द्रियहरूको उल्लेख गरेनन्।
हदीस
Imam Abu Dawud : 180
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ السَّبَّاقِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ قَالَكُنْتُ أَلْقَى مِنْ الْمَذْيِ شِدَّةً وَكُنْتُ أُكْثِرُ مِنْ الِاغْتِسَالِ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّمَا يُجْزِيكَ مِنْ ذَلِكَ الْوُضُوءُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ بِمَا يُصِيبُ ثَوْبِي مِنْهُ قَالَ يَكْفِيكَ بِأَنْ تَأْخُذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَتَنْضَحَ بِهَا مِنْ ثَوْبِكَ حَيْثُ تَرَى أَنَّهُ أَصَابَهُ
हामीलाई [मुसद्दाद] ले हामीलाई [इस्माइल बिन इब्राहिम] ले हामीलाई [मुहम्मद बिन इसहाक] ले मलाई [सईद बिन 'उबैद बिन अस-सब्बाक] ले [उनका बुबा] बाट [सहल बिन हुनैफ] बाट बताएका छन् उनले भने; म सधैं माज़ी निकाल्छु, त्यसैले म सधैं नुहाउँछु। त्यसैले मैले रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई यस बारेमा सोधें। उनले जवाफ दिए: 'साँच्चै, त्यसबाट वुजू गर्नु नै पर्याप्त छ'। मैले फेरि सोधें; हे अल्लाहका रसूल, त्यसो भए मेरो लुगा छोएको माज़ीको बारेमा के हो? उनले जवाफ दिए: 'केवल आफ्नो हातको हत्केलामा पानी लिनुहोस्, त्यसपछि आफ्नो लुगाको त्यो भागमा छर्किदिनुहोस् जुन माज़ीबाट प्रभावित छ भनेर तपाईंलाई थाहा छ'।
