Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 161
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتِفًا ثُمَّ مَسَحَ يَدَهُ بِمِسْحٍ كَانَ تَحْتَهُ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى
L’ha diit [Musaddad] l’ha diit [Abu Al Ahwash] l’ha diit [Scolta] de [Ikrimah] de [Ibn Abbas] l’ha diit; El Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam una volta g’ha magnà la carn de la coscia de cavra, e dopu g’ha netà i man cunt el stòff sotta de lù, e dopu g’ha levà sü e g’ha pregà.
Hadith
Imam Abu Dawud : 162
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَهَشَ مِنْ كَتِفٍ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
L’è stà dì a nun [Hafsh bin Umar An-Namiri] che g’ha dì [Hammam] de [Qatadah] de [Yahya bin Ya’mar] de [Ibn Abbas] che el Messagger de Allah g’ha mors una volta la carn de una coscia de una cavra, e dopu g’ha minga pregà prima e g’ha pregà.
Hadith
Imam Abu Dawud : 163
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ الْخَثْعَمِيُّ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُقَرَّبْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُبْزًا وَلَحْمًا فَأَكَلَ ثُمَّ دَعَا بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ بِهِ ثُمَّ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ دَعَا بِفَضْلِ طَعَامِهِ فَأَكَلَ ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
G’ha diit [Ibrahim bin Al Hasan Al-Khats’ami] g’ha diit [Hajjaj] g’ha diit [Ibn Juraij] g’ha diit a mi [Muhammad bin Al-Munkadir] g’ha diit; Una volta g’ho sentid [Jabir bin Abdullah] dì; Una volta g’ho ufrì al Profeta un tòcc de pan e de carn, e dopu g’ha magnà. Poeu g’ha dumandà l’aqua de abluziun, e dopu g’ha fatt l’abluziun cun chela aqua. Dopu g’ha fatt l’oreziùn del Dhuhur. Poeu g’ha dumandà el rest del sò mangià, g’ha magnà, e dopu g’ha levà sü per pregar senza fà l’abluziun.
Hadith
Imam Abu Dawud : 164
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ سَهْلٍ أَبُو عِمْرَانَ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَكَانَ آخِرَ الْأَمْرَيْنِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْكُ الْوُضُوءِ مِمَّا غَيَّرَتْ النَّارُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا اخْتِصَارٌ مِنْ الْحَدِيثِ الْأَوَّلِ
G’ha dit [Musa bin Sahl Abu Imran Ar-Ramli] g’ha dit che [Ali bin Ayyasy] g’ha dit che [Syu’aib bin Abu Hamzah] de [Muhammad bin Al-Munkadir] de [Jabir] g’ha dit; La fin de chesti dü cas l’è che el Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam g’ha minga fatt l’abluziun perché g’ha magnà quaicoss che l’era stà tucà del fœuch. Abu Dawud l’ha dit; Quest l’è un riassunt del prim hadith.
Hadith
Imam Abu Dawud : 165
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي كَرِيمَةَ قَالَ ابْنُ السَّرْحِ بْنُ أَبِي كَرِيمَةَ مِنْ خِيَارِ الْمُسْلِمِينَ قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ ثُمَامَةَ الْمُرَادِيُّ قَالَقَدِمَ عَلَيْنَا مِصْرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُهُ يُحَدِّثُ فِي مَسْجِدِ مِصْرَ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ أَوْ سَادِسَ سِتَّةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي دَارِ رَجُلٍ فَمَرَّ بِلَالٌ فَنَادَاهُ بِالصَّلَاةِ فَخَرَجْنَا فَمَرَرْنَا بِرَجُلٍ وَبُرْمَتُهُ عَلَى النَّارِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَطَابَتْ بُرْمَتُكَ قَالَ نَعَمْ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَتَنَاوَلَ مِنْهَا بَضْعَةً فَلَمْ يَزَلْ يَعْلُكُهَا حَتَّى أَحْرَمَ بِالصَّلَاةِ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَيْهِ
G’ha diit [Ahmad bin Amru bin As-Sarj] l’ha diit [Abdul Malik bin Abu Karimah] l’ha diit Ibn As-Sarj; Ibn Abi Karimah e intra i musulman scelt, g’ha dit; Dopu avegh dit a mi [Ubaid bin Tsumamah Al-Muradi] g’ha dit; [Abdullah bin Harith bin Jaz`in] un di cumpagn del Profeta, l’è vegnuu da noi in Egitt. L’ho sentì cuntà el hadith in de la Moschea egiziana, g’ha dit; Mi l’eri una volta la settima persuna o la sesta persuna cunt el Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam in cà de quaivun, e dopu Bilal l’è passà e g’ha dà la chiamata a la oraziùn per la oraziùn. Inscì sem nà fœura e sem passà denanz a un òmm che g’haveva la pentola sul fööch. Allora el Rasulullah g’ha dit: “El tò vas l’è bon?” -Ciò, la carn in de la tò pentola l’è cusinada e pronta per magnà?- l’òmm g’ha rispost; Sì, son dispost a lassà che tò pà e tò mam sun el tò riscat. Poeu g’ha ciapà un tòcc de carn - e dopu g’ha magnà - e g’ha continuà a mastegà fin quand l’è entrà in de la oraziùn mentre mi el vardava.
Hadith
Imam Abu Dawud : 166
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ حَفْصٍ عَنْ الْأَغَرِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوُضُوءُ مِمَّا أَنْضَجَتْ النَّارُ
L’ha diit [Musaddad] l’ha diit [Yahya] de [Syu’bah] l’ha diit [Abu Bakr bin Hafsh] de [Al Agharr] de [Abu Hurairah] l’ha diit; El Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam g’ha dit: “Fà l’abluziun per magnà mangià cusinà - arrustì - al fœuch”.
Hadith
Imam Abu Dawud : 167
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ سَعِيدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَهُأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ فَسَقَتْهُ قَدَحًا مِنْ سَوِيقٍ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَمَضْمَضَ فَقَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي أَلَا تَوَضَّأُ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَوَضَّئُوا مِمَّا غَيَّرَتْ النَّارُ أَوْ قَالَ مِمَّا مَسَّتْ النَّارُقَالَ أَبُو دَاوُد فِي حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ يَا ابْنَ أَخِي
L’è stà dì a nun [Musulman bin Ibrahim] che g’ha dì [Aban] de [Yahya bin Abu Kathir] de [Abu Salamah] che [Abu Sufyan bin Sa’id bin Al-Mughirah] g’ha dì che una volta g’ha incuntrà [Umm Habibah], e dopu g’ha servì una scudella de farina. bocca cun lù. Inscì Umm Habiba g’ha dit; O fiœl de mia surela, te fa minga l’abluzion? Efetivament, el Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam g’ha dit: “Fà l’abluziun per magnà chel che l’è cambià del fœuch, -o g’ha dì- chel che l’è tucà del fœuch”. Abu Dawud l’ha dit; in del hadith de Az-Zuhri l’è dit; O fiœl de me fradel.
Hadith
Imam Abu Dawud : 168
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَرِبَ لَبَنًا فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَمَضْمَضَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ لَهُ دَسَمًا
L’è stà dì a nun [Qutaibah bin Sa’id] che g’ha dì [Al-Laits] de [‘Uqail] de [Az-Zuhri] de [Ubaidullah bin Abdullah] de [Ibn Abbas] che el prufeta g’ha bevü el latt una volta, dopu che g’ha dumandà el sò aqua: el latt g’ha denter grass».
Hadith
Imam Abu Dawud : 169
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ الْحُبَابِ عَنْ مُطِيعِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ تَوْبَةَ الْعَنْبَرِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَرِبَ لَبَنًا فَلَمْ يُمَضْمِضْ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَصَلَّىقَالَ زَيْدٌ دَلَّنِي شُعْبَةُ عَلَى هَذَا الشَّيْخِ
G’ha dit che una volta g’ha sentiu dì [Anas bin Malik]; Efetivament, el Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam una volta g’ha bevü el latt, dopu g’ha minga sciacquà la vuuch o g’ha minga fatt l’abluziun e dopu g’ha pregà. Zaid l’ha dit; Syu'bah m’ha mustrà de chestu sceicco.
Hadith
Imam Abu Dawud : 170
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي صَدَقَةُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ عَقِيلِ بْنِ جَابِرٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي فِي غَزْوَةِ ذَاتِ الرِّقَاعِ فَأَصَابَ رَجُلٌ امْرَأَةَ رَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَحَلَفَ أَنْ لَا أَنْتَهِيَ حَتَّى أُهَرِيقَ دَمًا فِي أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ فَخَرَجَ يَتْبَعُ أَثَرَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْزِلًا فَقَالَ مَنْ رَجُلٌ يَكْلَؤُنَا فَانْتَدَبَ رَجُلٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ وَرَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ كُونَا بِفَمِ الشِّعْبِ قَالَ فَلَمَّا خَرَجَ الرَّجُلَانِ إِلَى فَمِ الشِّعْبِ اضْطَجَعَ الْمُهَاجِرِيُّ وَقَامَ الْأَنْصَارِيُّ يُصَلِّ وَأَتَى الرَّجُلُ فَلَمَّا رَأَى شَخْصَهُ عَرِفَ أَنَّهُ رَبِيئَةٌ لِلْقَوْمِ فَرَمَاهُ بِسَهْمٍ فَوَضَعَهُ فِيهِ فَنَزَعَهُ حَتَّى رَمَاهُ بِثَلَاثَةِ أَسْهُمٍ ثُمَّ رَكَعَ وَسَجَدَ ثُمَّ انْتَبَهَ صَاحِبُهُ فَلَمَّا عَرِفَ أَنَّهُمْ قَدْ نَذِرُوا بِهِ هَرَبَ وَلَمَّا رَأَى الْمُهَاجِرِيُّ مَا بِالْأَنْصَارِيِّ مِنْ الدَّمِ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ أَلَا أَنْبَهْتَنِي أَوَّلَ مَا رَمَى قَالَ كُنْتَ فِي سُورَةٍ أَقْرَؤُهَا فَلَمْ أُحِبَّ أَنْ أَقْطَعَهَا
G’ha dit [Abu Taubah Ar-Rabi’ bin Nafi’] g’ha dit [Ibn Al-Mubarak] de [Muhammad bin Ishaq] g’ha dit [Shadaqah bin Yasar] de [‘Aqil bin Jabir] de [Jabir] g’ha dit; Una volta sem nà fœura cunt el Rasulullah, cioè durant la bataja de Essenza de Ar-Riqa, e dopu quaivun - di musulman - g’ha cattà sü la dona de un òmm di politeist. Donca lü - el marì - g’ha giurà disend; “Me smetterò mai de vendicàm, inscì de pòdè spargì el sàang de quaivun intra i amis de Mahomed”. Quindi l’è ndad a seguir i pass del Profeta. Dopu che el Profeta s’è fermà en un sit, g’ha dì: “Chi g’ha darà cura de nun?” Donca vun dei Muhajirin e vun dei Ansar l’hann compiud. Poeu g’ha dit: “Stai al sicür, tücc dü, a la buca del büs intra i dü culin!”. Jabir l’ha dit; Quand i dü òmm sun nà in de la büs in de la culina, l’òmm di Muhajirin s’è sdrajà giò -dormend-, mentre l’òmm di Ansar l’era in pè -fasend la oraziùn-, alura l’òmm politeista l’è rivà. Quand l’idolater g’ha vist la figüra del Ansar, el saveva che l’Ansar l’era el capo del esercit, inscì g’ha tirà una freccia e l’ha colpì. Inscì l’òmm Ansar g’ha tirà fœura la freccia, fin quand el politeo g’ha tirà cun tri frecc, pò l’òmm Ansar s’è inclinà e s’è prostrad. Poeu i sò amis - i Muhajirin - se sun desviluppà. Quand l’idolatri l’ha descovert che i sò amis g’havevan descovert, l’è scapà via. Quand l’òmm Muhajirin g’ha vist el corp del òmm Ansar cupert de sàang, g’ha dit; Subhaanallah - Gloria a Allah -, perché m’hee minga sveglià quand che t’ha colpì la prima volta? Lü l’ha rispost, In quel mument l’eri drèe a legg una sura, mentre me pias minga intarump la letura -fin a la fin-.
Hadith
Imam Abu Dawud : 171
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شُغِلَ عَنْهَا لَيْلَةً فَأَخَّرَهَا حَتَّى رَقَدْنَا فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا فَقَالَ لَيْسَ أَحَدٌ يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ غَيْرُكُمْ
G’ha dit [Ahmad bin Muhammad bin Hanbal] g’ha dit [Abdurrazzaq] g’ha dit [Ibn Juraij] g’ha dit [Nafi] g’ha dit [Abdullah bin Umar] che una sira el messagger de Allah l’era ocupà di preparaziun de la guerra. implementazion, doncà a’m durmid ind ella mosqea, pœ ‘l sem desvilupads, pœ ‘l é tornad a dormir, pœ luu ‘l s’é desvilupad, pœ ‘l s’é indormid anc’mò, pœ ‘l é vegnud fœra a trovar-n e ‘l g’ha diit: 'A g’é minga nissun qe ‘l speta la orezion fœra de ti'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 172
حَدَّثَنَا شَاذُّ بْنُ فَيَّاضٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْتَظِرُونَ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ حَتَّى تَخْفِقَ رُءُوسُهُمْ ثُمَّ يُصَلُّونَ وَلَا يَتَوَضَّئُونَقَالَ أَبُو دَاوُد زَادَ فِيهِ شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ كُنَّا نَخْفِقُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَاهُ ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ بِلَفْظٍ آخَرَ
L’ha diit [Syadz bin Fayyadl] l’ha diit [Hysam Ad-Dastuwa] de [Qatadah] de [Anas] l’ha diit; I cumpagn del Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam spetavan la fin de la oraziùn Isha fin quand el cò tremava - g’havevan sonn - e dopu pregavan e fasevan püsee l’abluziun. Abu Dawud l’ha dit; [Syu'bah] l'ha jontad a luu de [Qatadah], luu [Anas] l'ha diit; G’hemm sonn durant i temp del Profeta. E narrad de [Ibn Abi 'Arubah] de [Qatadah] cunt un'oltra parolla.
Hadith
Imam Abu Dawud : 173
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ وَدَاوُدُ بْنُ شَبِيبٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَأُقِيمَتْ صَلَاةُ الْعِشَاءِ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً فَقَامَ يُنَاجِيهِ حَتَّى نَعَسَ الْقَوْمُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ ثُمَّ صَلَّى بِهِمْ وَلَمْ يَذْكُرْ وُضُوءًا
G’ha dit [Musa bin Isma’il] e [Dawud bin Syabib] che tüt i dü g’han dì; G’ha dit [Hammad bin Salamah] de [Thabit Al-Bunani] che [Anas bin Malik] g’ha dit; L’iqamat de la oraziùn Isha l’era stà dit, a l’impruvis un òmm s’è levà sü e g’ha dì: O Messagger de Allah, g’ho bisogn de quaicoss - ti -! Donca l’è stà in pè a parlà cun lù, fin che i sò cumpagn o quaivun de luur se sun indormenzà, e dopu g’ha pregà cun luur. E lü, Thabit Al-Bunani, g’ha minga menziunà l’abluziun en chesta stòria.
Hadith
Imam Abu Dawud : 174
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ حَرْبٍ وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ يَحْيَى عَنْ أَبِي خَالِدٍ الدَّالَانِيِّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسْجُدُ وَيَنَامُ وَيَنْفُخُ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي وَلَا يَتَوَضَّأُ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ صَلَّيْتَ وَلَمْ تَتَوَضَّأْ وَقَدْ نِمْتَ فَقَالَ إِنَّمَا الْوُضُوءُ عَلَى مَنْ نَامَ مُضْطَجِعًا زَادَ عُثْمَانُ وَهَنَّادٌ فَإِنَّهُ إِذَا اضْطَجَعَ اسْتَرْخَتْ مَفَاصِلُهُقَالَ أَبُو دَاوُد قَوْلُهُ الْوُضُوءُ عَلَى مَنْ نَامَ مُضْطَجِعًا هُوَ حَدِيثٌ مُنْكَرٌ لَمْ يَرْوِهِ إِلَّا يَزِيدُ أَبُو خَالِدٍ الدَّالَانِيُّ عَنْ قَتَادَةَ وَرَوَى أَوَّلَهُ جَمَاعَةٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَلَمْ يَذْكُرُوا شَيْئًا مِنْ هَذَا وَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَحْفُوظًا وَقَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَنَامُ عَيْنَايَ وَلَا يَنَامُ قَلْبِي و قَالَ شُعْبَةُ إِنَّمَا سَمِعَ قَتَادَةُ مِنْ أَبِي الْعَالِيَةِ أَرْبَعَةَ أَحَادِيثَ حَدِيثَ يُونُسَ بْنِ مَتَّى وَحَدِيثَ ابْنِ عُمَرَ فِي الصَّلَاةِ وَحَدِيثَ الْقُضَاةُ ثَلَاثَةٌ وَحَدِيثَ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي رِجَالٌ مَرْضِيُّونَ مِنْهُمْ عُمَرُ وَأَرْضَاهُمْ عِنْدِي عُمَرُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَذَكَرْتُ حَدِيثَ يَزِيدَ الدَّالَانِيِّ لِأَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ فَانْتَهَرَنِي اسْتِعْظَامًا لَهُ وَقَالَ مَا لِيَزِيدَ الدَّالَانِيِّ يُدْخِلُ عَلَى أَصْحَابِ قَتَادَةَ وَلَمْ يَعْبَأْ بِالْحَدِيثِ
L’è stà cuntà a nun de [Yahya bin Ma'in] e [Hannad bin As Sariy] e [Uthman bin Abu Syaibah] de [Abdussalam bin Harb] e chestu l’è el lafazh del hadith de Yahya de [Abu Khalid Ad-Dalani] de [Abuyah] de [Abuyah] de Allah, una volta s’è prostrad e s’è durmì e g’ha fatt un son, e dopu s’è levà sü per pregar e per minga fà ancamò l’abluziun. Luu - Ibn Abbas - l’ha dit; Donca g’ho dumandà; El re g’ha pregà e g’ha minga fatt l’abluziun, anca se el re durmiva. Donca g’ha dit: “Efetivament l’abluziun l’è ubligatoria sultant per i gent che durmen distèss”. [Utman] e [Annad] g’han giuntà cun lafadl; “Perché quand che durmìs sdrajà, tüt i sò articulaziun diventan debul”. Abu Dawud l’ha dit; L’hadith che parla de fà l’abluziun per i gent che durmen distèss l’è un hadith catif, nissun l’ha cuntà però Yazid Abu Khalid Ad-Dalani de Qatadah. El principi de chestu Hadith l’è stà cuntà de la Jama’ah de Ibn Abbas, e g’han minga menziunà nient de chestu -abluziun per quei che durmen distèss-, e g’ha dit; El Profeta l’è stà cunservà - dal son del sò cœur -. E Aisyah, che Allah l’è contento de lee, l’ha dit; El Profeta g’ha dit: “I me œucc dormen ma el me cœur no”. Shu'ba l'ha dit; Infatt, la Qatadah g’ha ascultà de Abu Al Aliyah sultant quater hadith, cioè: l’hadith de Yunus bin Matta, l’hadith de Ibn Umar sü la oraziùn, l’hadith sü l’afermaziun che g’he sun tri grupp de giudes, e l’hadith de Ibn Abbas, che g’ha cuntà sü di gent che sun püsee benedì, en mio benedett. Umar. Abu Dawud l’ha dit; Una volta g’ho menziunà l’hadith de Yazid Ad-Dalani a Ahmad bin Hanbal, inscì g’ha avvertì cun forza per sò grand negaziun de chela storia, e g’ha dì; Che g’ha de fà Yazid Ad-Dalani cunt el dì ai amis de Qatadah chel che g’han minga segnalà? A lü -Ahmad- g’haveva minga interes del hadith.
Hadith
Imam Abu Dawud : 175
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ الْحِمْصِيُّ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ الْوَضِينِ بْنِ عَطَاءٍ عَنْ مَحْفُوظِ بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَائِذٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وِكَاءُ السَّهِ الْعَيْنَانِ فَمَنْ نَامَ فَلْيَتَوَضَّأْ
G’ha dit [Haiwah bin Syuraih Al Himshi] ... g’ha dit [Baqiyyah] de [Al-Wadlin bin 'Atha'] de [Mahfuzh bin 'Alqamah] de [Abdurrahman bin 'A`idz] de [Ali bin Abu Talib] g’ha dit; El Rasulullah g’ha dit: “I cul sun i dü œucc, donca chi durm, che fà l’abluziun”.
Hadith
Imam Abu Dawud : 176
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنِي شَرِيكٌ وَجَرِيرٌ وَابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِكُنَّا لَا نَتَوَضَّأُ مِنْ مَوْطِئٍ وَلَا نَكُفُّ شَعْرًا وَلَا ثَوْبًاقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي مُعَاوِيَةَ فِيهِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ مَسْرُوقٍ أَوْ حَدَّثَهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَقَالَ هَنَّادٌ عَنْ شَقِيقٍ أَوْ حَدَّثَهُ عَنْهُ
G’ha dit [Hannad bin As-Sary] e [Ibrahim bin Abu Muawiyah] de [Abu Muawiyah]. E dopu avegh ditt che [Usman bin Abu Syaibah] g’haveva ditt [Syarik] e [Jarir] e [Ibn Idris] de [Al A’masy] de [Syaqiq] g’ha dit; [Abdolla] l’ha dit; Num fasem no ancamò l’abluziun quand i noster pè calcan sü -sporco- e anca nuèter g’hem minga cavà i pel o i vestì -lassem quand se prostram-. Abu Daud l’ha dit; g’ha dit [Ibrahim bin Abu Mu’awiyah], de [Al A’masy] de [Syaqiq] de [Masruq] o g’haveva dit de lù, g’ha dit; l’ha dit [Abdullah], e l’ha dit [Hannad] de [Shaqiq] o g’haveva dit de lù.
Hadith
Imam Abu Dawud : 177
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عِيسَى بْنِ حِطَّانَ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ سَلَّامٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ طَلْقٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا فَسَا أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَنْصَرِفْ فَلْيَتَوَضَّأْ وَلْيُعِدْ الصَّلَاةَ
G’ha dit [Uthman bin Abu Syaibah] g’ha dit [Jarir bin Abdul Hamid] de [Ashim Al Ahwal] de [Isa bin Hiththan] de [Musulman bin Sallam] de [Ali bin Thalq] g’ha dit; El Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam g’ha dit: “Se vun de vuuter pasa el vent menter el prega, alura fa l’abluziun e lassal ripeter ancamò la prega”.
Hadith
Imam Abu Dawud : 178
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ الْحَذَّاءُ عَنْ الرَّكِينِ بْنِ الرَّبِيعِ عَنْ حُصَيْنِ بْنِ قَبِيصَةَ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنْتُ رَجُلًا مَذَّاءً فَجَعَلْتُ أَغْتَسِلُ حَتَّى تَشَقَّقَ ظَهْرِي فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ ذُكِرَ لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَفْعَلْ إِذَا رَأَيْتَ الْمَذْيَ فَاغْسِلْ ذَكَرَكَ وَتَوَضَّأْ وُضُوءَكَ لِلصَّلَاةِ فَإِذَا فَضَخْتَ الْمَاءَ فَاغْتَسِلْ
G’ha dì che [Qutaibah bin Sa’id] g’ha dì che [Abidah bin Humaid Al Hadzdza] de [Ar-Rakin bin Ar-Rabi] de [Hushain bin Qabishah] de [Ali Radliallahu ‘anhu] g’ha dì; Mi sun quaivun che despess va fœura madzi, inscì fago semper la ducia, inscì la schiena me par che la va a scuppià. Donca, g’ho trasmetü chest al Profeta o g’ho trasmetü a lù. Donca el Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam g’ha dit: “Fà minga inscì, se vedet madzi, pœu lava i genitai, pœu fa l’abluziun cuma fa l’abluziun per la oraziùn. Quand te sborri, alura fa la ducia!”
Hadith
Imam Abu Dawud : 179
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِأَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَمَرَهُ أَنْ يَسْأَلَ لَهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الرَّجُلِ إِذَا دَنَا مِنْ أَهْلِهِ فَخَرَجَ مِنْهُ الْمَذْيُ مَاذَا عَلَيْهِ فَإِنَّ عِنْدِي ابْنَتَهُ وَأَنَا أَسْتَحْيِي أَنْ أَسْأَلَهُ قَالَ الْمِقْدَادُ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ ذَلِكَ فَلْيَنْضَحْ فَرْجَهُ وَلْيَتَوَضَّأْ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ قَالَ لِلْمِقْدَادِ وَذَكَرَ نَحْوَ هَذَا قَالَ فَسَأَلَهُ الْمِقْدَادُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَغْسِلْ ذَكَرَهُ وَأُنْثَيَيْهِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ الثَّوْرِيُّ وَجَمَاعَةٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ عَلِيٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَدِيثٍ حَدَّثَهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ قُلْتُ لِلْمِقْدَادِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ وَجَمَاعَةٌ وَالثَّوْرِيُّ وَابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَرَوَاهُ ابْنُ إِسْحَقَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَذْكُرْ أُنْثَيَيْهِ
L’è stà dit a nuèter de [Abdullah bin Maslamah] de [Malik] de [Abu An-Nadlr] de [Sulaiman bin Yasar] de [Al-Miqdad bin Al Aswad] che [Ali bin Abu Talib che Allah l’è cuntent de lù] una volta g’ha dit de dumandar al Rasulullah che l’è stà a sò aprocià. madzi l’è vegnuu fœura. Cossa g’ha de fà, fà la ducia o fà l’abluziun? Perché la mia dona l’è sò tüsa, me sentivi vergognà de dumandal diretament. Miqdad l’ha dit; Quind g’ho dumandà al Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam sü chestu. Poeu g’ha dit: “Quand che vun de vuuter g’ha chestu madzi, alura che se lava i sò part privà e se fa l’abluziun menter se fa l’abluziun per la oraziùn”. G’ha dit [Ahmad bin Yunus] g’ha dit [Zuhair] de [Hsyam bin 'Urwah] de [Urwah] che [Ali bin Abu Talib che Allah l’è cuntent de lù] una volta g’ha dit a [Al-Miqdad], g’ha menziunà un lafazh cuma chest, g’ha dit; Donca Miqdad g’ha dumandà sü chest, e dopu el Rasulullah g’ha dì: “Che el se lava i sò genitai e i sò dü balon”. Abu Dawud l’ha dit; E l’è stada narrada de [Ats-Tsauri] e de Jama’ah de [Hsyam] de [Sò pà] de [Al-Miqdad] de [Ali] del Profeta. G’ha dit [Abdullah bin Maslamah Al-Qanabi] che g’ha dit; Dopu avegh cuntà [al me pà] de [Hsyam bin 'Urwah] de [sò pà] de un hadith che g’haveva cuntà de [Ali bin Abu Talib] g’ha dit; Una volta g’ho dit a [Al-Miqdad], e dopu g’ha menziunà el significà del hadith. Abu Dawud l’ha dit; E l’è stada narrada de [Al-Mufadlal bin Fadlalah] e de Jama'ah e de [Ats-Tsauri] e de [Ibn 'Uyainah] de [Hisham] de [sò pà] de [Ali bin Abu Talib]. E l’è stà cuntà de [Ibn Ishaq] de [Hsyam bin 'Urwah] de [sò pà] de [Al-Miqdad] del Profeta, g’ha minga menziunà i sò dü genitai.
Hadith
Imam Abu Dawud : 180
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ السَّبَّاقِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ قَالَكُنْتُ أَلْقَى مِنْ الْمَذْيِ شِدَّةً وَكُنْتُ أُكْثِرُ مِنْ الِاغْتِسَالِ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّمَا يُجْزِيكَ مِنْ ذَلِكَ الْوُضُوءُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ بِمَا يُصِيبُ ثَوْبِي مِنْهُ قَالَ يَكْفِيكَ بِأَنْ تَأْخُذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَتَنْضَحَ بِهَا مِنْ ثَوْبِكَ حَيْثُ تَرَى أَنَّهُ أَصَابَهُ
L’ha diit [Musaddad] l’ha diit [Isma’il bin Ibrahim] l’ha diit [Muhammad bin Ishaq] l’ha diit [Sa’id bin Ubaid bin As-Sabbaq] de [sò pà] de [Sahl bin Hunaif] l’ha diit; Mi tirò semper fœura i madzi, l’è per chest che fago semper la ducia. Quind g’ho dumandà al Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam sü chestu. L’ha rispost: “Efetivament, l’è assée per ti far l’abluzion de quell”. G’ho dumandà ancamò; O Messagger de Allah, alura e el madzi che g’ha tucà i me vestì? Lü g’ha rispost: “Ciapa sultant l’aqua in de la palma de la man, e dopu sprinzela sü la part di vestì che te se che l’è colpida del madzi”.
