Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 1621
حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمُؤَذِّنُ أَخْبَرَنِي الشَّافِعِيُّ عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهَا طَوَافُكِ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ يَكْفِيكِ لِحَجَّتِكِ وَعُمْرَتِكِقَالَ الشَّافِعِيُّ كَانَ سُفْيَانُ رُبَّمَا قَالَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَائِشَةَ وَرُبَّمَا قَالَ عَنْ عَطَاءٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِعَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا
Esan digu [Ar Rabi' bin Sulaiman Al Muadzin], jakinarazi dit [Ash Syafi'i] [Ibn 'Uyainah]-tik, [Abu Najih-tik] ['Atho']-tik, [Aisha] radliallahu 'anha-tik Allah-ren Mezularia shallallahu 'alaihi wasallam-ek bere eta 'Saifa' tawaf-en artean esan ziola: Marwa nahikoa da Hajj eta Umrah' interpretatzeko. Shafi'ik esan zuen; Sufyan batzuetan esaten zuen; 'Atha'tik, profetak shallallahu 'alaihi wa sallam-i esan zion Aisha radliallahu 'anha ......
Hadith
Imam Abu Dawud : 1622
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ صَفْوَانَ قَالَلَمَّا فَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ قُلْتُ لَأَلْبَسَنَّ ثِيَابِي وَكَانَتْ دَارِي عَلَى الطَّرِيقِ فَلَأَنْظُرَنَّ كَيْفَ يَصْنَعُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقْتُ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ خَرَجَ مِنْ الْكَعْبَةِ هُوَ وَأَصْحَابُهُ وَقَدْ اسْتَلَمُوا الْبَيْتَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الْحَطِيمِ وَقَدْ وَضَعُوا خُدُودَهُمْ عَلَى الْبَيْتِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسْطَهُمْ
Guri [Uthman bin Abu Syaibah] esan digute, guri [Jarir bin Abdul Hamid] esan digute, [Yazid bin Abu Ziyad]-engandik [Mujahid]-engandik [Abdurrahman bin Shafwan]-engandik, esan zuen; Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-ek Meka hiria konkistatu zuenean esan nuen: Bai, nire arropak jantziko ditut -eta nire etxea kalean dago-, orduan ikusiko dut nola egiten duen Allahren Mezulariak shallallahu wa'alaihi wa sallam. Orduan joan nintzen eta ikusi nuen sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta Kaabatik atera zela bere lagunekin. Eta Kaaba garbitu zuten atetik Al Hathim-era -atearen eta zutabeen arteko zatia-. Eta beren masailak Kaaban jarri zituzten, sallallaahu 'alaihi wasallam haien artean zegoen bitartean.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1623
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ الصَّبَّاحِ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَطُفْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا جِئْنَا دُبُرَ الْكَعْبَةِ قُلْتُ أَلَا تَتَعَوَّذُ قَالَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ النَّارِ ثُمَّ مَضَى حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَأَقَامَ بَيْنَ الرُّكْنِ وَالْبَابِ فَوَضَعَ صَدْرَهُ وَوَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ وَكَفَّيْهِ هَكَذَا وَبَسَطَهُمَا بَسْطًا ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُهُ
Esan digu [Musaddad], esan digu [Isa bin Yunus], esan digu [Al Mutsanna bin Ash Shabah] ['Amr bin Syu'aib-engandik] [bere aitagandik], esan digu; Tawaf egin nuen [Abdullah-rekin], Kaabaren atzean iritsi nintzenean esan nuen: ez al zenuen babesik eskatu? Esan zuen; Ala-rengan babesa bilatzen dugu Infernutik. gero, harri beltza garbitzera joan zen eta Kaabaren zutabeen eta atearen artean jarri zen, gero bularra, aurpegia, besoak eta esku-ahurrak horrela zabaldu zituen, eta gero esan zuen; horrela ikusi nuen Rasulullah shalla Allahu 'alaihi wa sallam egiten.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1624
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا السَّائِبُ بْنُ عَمْرٍو الْمَخْزُومِيُّ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ يَقُودُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَيُقِيمُهُ عِنْدَ الشُّقَّةِ الثَّالِثَةِ مِمَّا يَلِي الرُّكْنَ الَّذِي يَلِي الْحَجَرَ مِمَّا يَلِي الْبَابَ فَيَقُولُ لَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ أُنْبِئْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي هَا هُنَا فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَقُومُ فَيُصَلِّي
Esan digute guri ['Ubaidullah bin Umar bin Maisarah], esan digute guri [Yahya bin Sa'id], esan digute guri [As Saib bin 'Amr Al Makhzumi], esan didate niri [Muhammad bin Abdullah bin As Saib], [bere aitak] esan digula Ibn Abbas gidatu eta atearen ondoren dagoen harri beltzaren ondoren dauden zutabeen ondoren hirugarren aldean jarri zuela. Ibn Abbasek esan zion: Esan didate Rasulullah-k hemen otoitz egin duela. Orduan, As Saibek esan zuen: bai. Gero, zutitu eta otoitz egin zuen.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1625
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ أَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }فَمَا أَرَى عَلَى أَحَدٍ شَيْئًا أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا قَالَتْ عَائِشَةُ كَلَّا لَوْ كَانَ كَمَا تَقُولُ كَانَتْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي الْأَنْصَارِ كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا جَاءَ الْإِسْلَامُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }
[Al Qa'nabik] [Malik]-engandik [Hisyam bin 'Urwah]-engandik esan digu. Eta beste bide batetik kontatu da: Guri [Ibnu As Sarh] kontatu zaigu, Guri [Ibnu Wahb] [Malik]-engandik [Hisham bin 'Urwah]-engandik [bere aita]-rengandik kontatu digu: [Aisyah]-ri, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren emazteari, esan nion eta garai hartan nerabea nintzen; Zer iruditzen zaizu Allah Ta'alaren hitz hauei buruz: 'Egia esan, Shafaa eta Marwa Allahren syi'ar-en parte dira'. Ez dut inolako bekaturik ikusten inork bien artean sa'i ez egiteagatik. Aishak esan zuen; ez, zuk esaten duzun bezala bertsoak honela dio: FALAA JUNAAHA 'ALAIHI ALLAA YATTHHAWWAFU BIHIMAA -orduan ez dago bekaturik bien artean sa'i ez egiteagatik-. Izan ere, bertso hau Ansar herriari buruz agerian utzi zen, iraganean Manah-rentzat talbiyah egiten zuten - idolo baten izena -, eta Manah Qudaid-en aurrean zegoen - Meka eta Medina arteko lekuaren izena -. Eta Shafa eta Marwah arteko tawaf egiteko erreparoak zituzten, gero Islama etorri zenean, Alaren Mezulariari (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) galdetu zioten honi buruz. Orduan, Ala Ta'alak bertso hau agerian utzi zuen: 'Egia esan, Shafaa eta Marwa Alaren syi'ar-en parte dira'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1626
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَىأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اعْتَمَرَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَصَلَّى خَلْفَ الْمَقَامِ رَكْعَتَيْنِ وَمَعَهُ مَنْ يَسْتُرُهُ مِنْ النَّاسِ فَقِيلَ لِعَبْدِ اللَّهِ أَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكَعْبَةَ قَالَ لَاحَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ الْمُنْتَصِرِ أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى بِهَذَا الْحَدِيثِ زَادَ ثُمَّ أَتَى الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ فَسَعَى بَيْنَهُمَا سَبْعًا ثُمَّ حَلَقَ رَأْسَهُ
Guri [Musaddad] esan digute, guri [Khalid bin Abdullah] esan digute, guri [Isma'il bin Abu Khalid]-ek [Abdullah bin Abu Aufa]-rengandik esan digute: shallAllahu wa'alaihi wa sallam-ek Umrah eta Tawaf egin zituela Kaaban, eta bi rak'ah-en maqam-aren atzean otoitz egin zuela. Eta jendeengandik ezkutatzen zuen norbaitekin zegoen. Orduan, Abdullahi galdetu zioten: Sartu al zen Profeta sallallaahu wa'alaihi wa sallam Kaaban? Hark erantzun zuen: Ez. Esan digu [Tamim bin Al Amuntashir], esan digu [Ishaq bin Yusuf], esan digu [Sharik], [Isma'il bin Abu Khalid]-engandik, esan zuen: Entzun dut [Abdullah bin Abu Aufa] hadith honekin, hitzak gehitu zituen; gero Shafa eta Marwagana joan zen eta sa'i egin zuen bien artean zazpi aldiz, eta gero buruko ilea moztu zuen.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1627
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ كَثِيرِ بْنِ جُمْهَانَأَنَّ رَجُلًا قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنِّي أَرَاكَ تَمْشِي وَالنَّاسُ يَسْعَوْنَ قَالَ إِنْ أَمْشِ فَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْشِي وَإِنْ أَسْعَ فَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْعَى وَأَنَا شَيْخٌ كَبِيرٌ
Guri [An Nufaili] kontatu digu, guri [Zuhair] kontatu digu, guri ['Atho` bin As Saib] kontatu digu, [Katsir bin Jamhan]-ek esan digula gizon batek Safa eta Marwa artean [Abdullah bin Umar] esan ziola: Oi, Abu Abdurrahman, Safa eta Marwa artean oinez ikusten zaitut, jendea korrika dabilen bitartean - mutil txiki bat? Hark erantzun zuen: Oinez ibiliz gero, Allahren Mezularia shallallahu 'alaihi wasallam ibiltzen ikusi dudalako, eta korrika ibiliz gero, Allahren Mezularia shallallahu 'alaihi wasallam korrika ere ikusi dudalako. Orain naizen arren, zaharra naiz.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1628
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيَّانِ وَرُبَّمَا زَادَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ الْكَلِمَةَ وَالشَّيْءَ قَالُوا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ وَأَهْلًا يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا يَعْنِي ثَوْبًا مُلَفَّقًا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا فَصَلَّى بِنَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أُذِّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ فَقَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَذْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ فَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَرَأَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ قَالَ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ قَالَ ابْنُ نُفَيْلٍ وَعُثْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سُلَيْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَوَحَّدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعَدَ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَصَنَعَ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ مَا صَنَعَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ الطَّوَافِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَلَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ عَلِيٌّ ذَلِكَ عَلَيْهَا وَقَالَ مَنْ أَمَرَكِ بِهَذَا فَقَالَتْ أَبِي فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الْأَمْرِ الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحْلِلْ قَالَ وَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ لَهُ مِنْ شَعْرٍ فَضُرِبَتْ بِنَمِرَةٍ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ بِالْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةٍ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دِمَاؤُنَا دَمُ قَالَ عُثْمَانُ دَمُ ابْنُ رَبِيعَةَ و قَالَ سُلَيْمَانُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ و قَالَ بَعْضُ هَؤُلَاءِ كَانَ مُسْتَرْضَعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ اتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَإِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ثُمَّ قَالَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حِينَ غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَس
[Abdullah bin Muhammad An Nufaili], [Uthman bin Abu Syaibah], [Hisyam bin 'Ammar] eta [Sulaiman bin Abdurrahman Ad Dimasyqi]-k kontatu digute, eta posible da batzuek besteei esaldi bat gehitu izana. Esan zuten; esan digu [Hatim bin Isma'il], esan digu [Ja'far bin Muhammad] [bere aitagandik], esan zuen; [Jabir bin Abdullah] ezagutu genuen, eta harengana iritsi ginenean, jende hauei buruz galdetu zigun, niregana iritsi arte. Nik esan nion; Muhammad bin Ali bin Husain naiz. Orduan, eskua burura eraman eta alkandoraren goiko botoia askatu zidan, gero alkandoraren beheko botoia askatu zidan, gero eskua bi titien artean jarri zuen eta garai hartan haur txikia nintzen. Orduan esan zidan; ongi etorri, anaia. Galdetu nahi duzuna. Orduan, itsua zenean galdetu nion. Orduan otoitz egiteko ordua iritsi zen, eta alkandora bat jantzita zutitu zen, bestearen zati bat harrapatuta zuena; sorbalden gainean jartzen zuen bakoitzean bi muturrak itzultzen zitzaizkion, arroparen tamaina txikia zelako. Gero, gurekin otoitz egin zuen, bere xala arropak zintzilikatzeko lekuaren gainean alde batera utzita zuela. Orduan esan nion: Kontatu iezaguzu Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-en Hajj-ari buruz! Gero, eskuarekin keinu bat egin eta bederatzi zenbatu zituen. Gero esan zuen: Izan ere, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-ek bederatzi urtez egon zen Hajj-a egin gabe, eta gero, bederatzigarren urtean, jendearen artean iragarri zen Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-ek Hajj-a egin nahi zuela. Orduan, jende asko etorri zen Medinara, eta denek Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam jarraitu nahi zuten eta hark egin zuen bezala egin. Orduan, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam atera zen eta berarekin joan ginen Dzul Hulaifah-ra iritsi arte, eta Asma` bint 'Umais-ek Muhammad bin Abu Bakr erditu zuen. Ondoren, mezulari bat bidali zion Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-i galdezka: zer egin behar dut? Orduan esan zuen: 'Dutxatu eta bildu zure farji - zure genitalak - oihal batean, eta sartu ihram-era'. Orduan, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam meskitan otoitz egin zuen, gero Al Qashwa` gameluan ibili zen, bere gamelua Al Baida`-n egon arte.... -Jabirrek esan zuen: Nire begiek ikus zezaketen neurrian begiratu nuen aurrera, gidatzen eta oinez zihoazen pertsonengandik eta eskuinaldetik horrela, eta ezkerretik horrela, eta atzetik horrela. Eta Ala-ren Mezularia shallAllahu wa'alaihi wa sallam gure artean zegoen, eta berari bidali zioten Korana, eta bazekien bere takwil-a. Berak egin zuena, guk egin genuen, eta gero monoteismoa errezitatu zuen esaldi honekin: LABBAIKALLAAHUMMA LABBAIK, LABBAIKA LAA SYARIIKA LAKA LABBAIK INNAL HAMDA WAN NI'MATA WAL MULKA LAA SYARII KALAK. -Oi Ala, zure deia betetzen dut, zure deia betetzen dut, zure deia betetzen dut. Ez dago zuretzat bazkiderik, zure deia betetzen dut, hain zuzen ere, laudorio, gozamen eta erreinu osoa zurea da, ez dago zuretzat bazkiderik. Eta jendea talbiyah egin zen esan zuten talbiyah-arekin, eta Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-ek ez zuen horietatik ezer ukatu, eta Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-ek bere talbiyah esaten jarraitu zuen. Jabirrek esan zuen: Hajj egiteko asmoa genuen bakarrik. Ez genekien nolakoa zen Umrah, berarekin Kaabara iritsi ginen arte. Zutabeak igurtzi eta hiru aldiz korrika egin zuen eta lau aldiz normal ibili, gero Maqam Ibrahim-engana joan zen eta bertso hau irakurri zuen: 'Eta egin Maqam Ibrahim-en zati bat otoitz leku'. Gero, Maqam Ibrahim egin zuen beraren eta Kaabaren artean. Perowi-k esan zuen; [nire aitak] esan zuen; [Ibn Nufail-ek] eta [Uthman-ek] esan zuten; .... -eta ez dakit Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik ez badator- [Sulaiman] esan zuen; eta ez dakit esatea izan ezik: Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam bi rak'ah-tan irakurri Surah Al Ikhlas eta Surah Al Kaafiruun. Gero, Kaaba-ra itzuli zen eta rukun-a igurtzi eta gero atetik irten zen Shafara. Gero, Shafara hurbildu zenean, irakurri zuen: 'INNASH SHAFA WAL MARWATA MIN SYA'AAIRILLAAH, NABDAU BIMAA BADA-ALLAAHU BIHI'. -Egia esan, Shafaa eta Marwa Alaren syi'ar-en parte dira. Jainkoak hasi zuen bezala hasten gara-. Gero Safatik hasi zen, igo egin zen Kaaba ikusi arte, eta gero takbir-a eta Alaren monoteismoa esan zituen. Esan zuen: 'LAA ILAAHA ILALLAAHU WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU, LAHUL MULKU WA LAHUL HAMDU YUHYII WA YUMIITU WA HUWA 'ALAA KULLI SYAI IN QADIIR. LAA ILAAHA ILLALLAAHU WAHDAH, ANJAZA WA'DAH WA NASHARA 'ABDAH, WA HAZAMAL AHZAABA WAHDAH'. -Ez dago gurtua izateko eskubidea duen jainkorik, Ala izan ezik, ez du bazkiderik, berari dagokio erreinua osoa eta berari dagokio laudorio guztiak, bera da bizitza ematen duena eta heriotza eragiten duena eta gauza guztiak egiteko gai dena. Ez dago gurtza merezi duen jainkorik Ala izan ezik, Hark bakarrik salbatzen du, eta Bere zerbitzariei laguntzen die eta etsaien taldeak garaitzen ditu bakarrik. Gero, gauza hauen artean otoitz egin zuen eta hiru aldiz esan zuen antzeko zerbait, gero Marwa jaitsi zen oinen zolak zapaldu ondoren, haranaren erdian korrika ibili zen, igo ondoren Marwa iritsi arte ibili zen arte, eta Marwa gainean Shafan egin zuena egin zuen. Marwako tawaf-a amaitu ondoren esan zuen arte: "Iraganean orain ikusgai dauden gauzak agertu balira, orduan ez nuke sakrifizio-animaliarik ekarriko eta Umrah bihurtuko, beraz, zuen artean sakrifizio-animaliarik ekartzen ez duenak Tahallul egin eta Umrah bihurtu beharko luke". Orduan, jende guztia makurtu eta ilea moztu zuen, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta eta sakrifizio-animaliak ekarri zituzten pertsonak izan ezik. Orduan, Suraqah bin Ju'syamek esan zuen: Ala-ren Mezularia, gure urterako bakarrik al da ala betiko? Orduan, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallamek hatzak korapilatu eta esan zuen: "Horrela sartu zara Umrah Hajj-en". Bi aldiz esan zuen: "Ez, baina betiko". Ali radliallahu 'anhu Yemenetik etorri zen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en gamelua zeramala eta Fatima radliallahu 'anha aurkitu zuen tahallul lortu zuten eta arropa solte eta orbanik gabekoak zeramatzaten pertsonen artean. Orduan Alik ukatu egin zuen eta esan zuen: Nork agindu dizu hau egiteko? Fatimak esan zuen: nire aita. Alik Iraken behin esan zuen: Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-engana joan nintzen Fatima probokatzeko egindakoagatik eta Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-i fatwa bat eskatu nion aipatu zuenagatik. Orduan esan nion ukatu nuela egindakoa. Orduan Fatimak esan zuen: "Izan ere, nire aitak agindu dit hau". Orduan, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-ek esan zuen: "Zuzen du, arrazoi du". 'Zer esaten duzu Hajj egin nahi duzunean?' Alik esan zuen; Nik esaten dut: ALLAAHUMMA INNII UHILLU BIMAA AHALLA BIHI RASUULULLAH SHALLALLAHU 'ALAIHI WASALLAM. -O Ala, ni talbiyah naiz Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-en talbiyah-rekin-. Esan zuen: 'Egia esan, sakrifizio-animalia bat ekarri dut, beraz, ez izan tahallul'. Eta Alik Yemenetik ekarritako eta sallallaahu 'alaihi wasallam profetak Medinatik ekarritako sakrifizio-animalien taldea ehun zen. Orduan, denek damutu eta ilea moztu zuten, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta eta sakrifizio-animaliak ekarri zituzten pertsonak izan ezik. Gero, Tarwiyah eguna iritsi zenean eta Minara joan zirenean, talbiyah egin zuten Hajj egiteko. Orduan, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam ibilgailura igo eta otoitzak egin zituen Dhuhr, Asr, Maghrib eta Isha'-n, baita Mina-ko Fajr-en ere, gero denbora batez egon zen eguzkia irten arte, eta ilez egindako Qubbah bat eraikitzeko agindu zuen berarentzat. Ondoren, Qubbah ezarri zen Namirah eremuan, eta Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam ibili zen eta Quraish herriak ez zuen zalantzarik izan Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallamek abluzioa egin zuela Muzdalifah-eko Mash'ar Haram-en, Quraish herriak Jahiliyah garaian egiten zuen bezala. Orduan, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam igaro zen Arafah-era iritsi eta Qubbah berarentzat eraikia aurkitu zuen arte. Gero, ilunabarraren ondoren, han gelditu zen Qashwa` izeneko gamelua prestatzeko agindu zuen arte, gero zelatzeko, gero muinoaren erdira joan zen eta sermoi bat eman zuen eta esan zuen: 'Egia esan, zure odola eta ondasunak debekatuta daude, zure egunean, zure hilabetean eta zure herrialdean bezala. Jakin ezazu ezjakintasun garaiko gai guztiak nire oinen azpian utzi direla, ezjakintasun garaiko odola isuri da eta isuri zen lehen odola Gure odola izan zen - Uthmanek esan zuen; hain zuzen ere, Ibn Rabi'ah-ren odola. Bitartean, Sulaimanek esan zuen; Rabi'ah bin Al Harith bin Abdul Muththalib-en odola. Batzuek esan zuten; Aurretik Bani Sa'd herriaren artean edoskitzen zuten, gero Hudzail herriak hil zuen - eta jahiliyah-ko usura bertan behera utzi zen, bertan behera utzi nuen lehen usura Gure usura izan zen, hain zuzen ere, Abbas bin Abdul Muththalib-en usura, hain zuzen ere, usura horiek guztiak bertan behera utzi ziren. Beldur izan Ala emakumeekin harremanetan, egia esan, Ala-ren konfiantzaz hartzen dituzue, eta zuen farjj-a Ala-ren hitzekin justifikatzen duzue, egia esan, haien gaineko zuen eskubidea da gustuko ez dituzuen pertsonak zuen etxean sartzen ez uztea, hori egiten badute, jo itzazue minik egiten ez duten kolpeekin. Eskubidea dute modu onean elikatzeko eta janzteko. Eta utzi dizuet zerbait, zeinaren atzetik ez zareten galduko jarraitzen badiozue, hain zuzen ere, Ala-ren Liburua - Korana -. Niri buruzko galderak egiten badizkizue, zer iruditzen zaizue?' Erantzun zuten; Lekuko dugu tratatua entregatu eta bete duzula eta aholkuak eman dituzuela. Orduan esan zuen, hatz erakuslea zerura altxatuz eta jendeari seinalatuz esan zuen: 'Ai Ala, lekuko, Ai Ala, lekuko'. Orduan, Bilalek otoitzerako eta iqamah-erako deia egin zuen behin. Gero, Zuhr otoitza egin zuen, gero zutitu eta Asr otoitza egin zuen eta ez zuen otoitzik egin tartean. Gero, Al Qaswa` igo zen wuquf lekura iritsi arte eta bere gameluaren sabela, Al Qashwa`, harkaitzei begira jarri zuen, eta Hablul Musyah -hau da, biltzen ziren lekua- bere aurrean jarri zuen, gero Qiblari begira jarri zen, eta zutik egon zen eguzkia sartu eta kolore horia pixka bat desagertu zen arte, zirkulua hondoratu arte. Gero, Usamah atzean eraman zuen, gero ibili eta Qashwa` izeneko gameluaren uzdeak tiratu zituen, bere buruak zelaren oinarria ukitu zuen arte, eta eskuineko eskuarekin esan zuen: 'Lasai, gizakia, lasaitu, gizakia'. Burua sokara hurbiltzen zen bakoitzean, pixka bat askatzen zuen, altxatu eta Muzdalifah-era iritsi arte, gero Maghrib eta Isha otoitzak batu zituen otoitz dei batekin eta bi iqamah-rekin, [Uthmanek] esan zuen; eta ez zuen sunnah otoitzik egin bien artean. Orduan, haien ahoskera berdina da, hots; Gero, egunsentiaren ondoren goizeko otoitza egin zuen arte etzan zen, egunsentia zela argi zegoenean. [Solomonek] esan zuen; otoitzerako eta iqamah-erako dei batekin. Orduan, haien ahoskera berdina da, hots; Gero, Qashwa`-ra ibili zen Mash'ar Al Haram-en egon arte, eta igo egin zen. [Uthmanek] eta [Sulaimanek] esan zuten; eta Qibla-ri begira. Gero, Ala goraipatu eta aitortu egin zuen. [Uthmanek] gaineratu zuen; eta ohoratu. Zutik jarraitu zuen goizeko argia oso distiratsua izan arte, gero eguzkia irten baino lehen alde egin zuen, eta Al Fadhl bin Al Abbas eraman zuen bizkarrean, ile ederra zuen gizona zen, zuria eta ederki distiratsua. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, joan ondoren, korrika zihoazen hainbat emakumeren ondotik pasa zen, orduan Al Fadhl haiei begira hasi zen eta Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, eskua jarri zion Al Fadhlen aurpegian, eta gero Al Fadhl-ek aurpegia beste aldera biratu zuen. Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek eskua beste aldera mugitu zuen eta Al Fadhlek aurpegia beste aldera biratu zuen begira jarraitzen zuen bitartean, Muhassirrera iritsi ondoren pixka bat mugitu zen arte eta gero Jamrah Kubrara doan erdiko bidea jarraitu zuen zuhaitz bat dagoen Jamrah-era iritsi arte, gero zazpi harri bota zituen eta takbir esan zuen, harri bakoitza tiragoma baten antzera jaurtita. Muinoaren erditik bota zuen, gero hiltegira joan zen eta hirurogeita hiru gamelu hil zituen eskuekin, eta Aliri agindu zion gainerakoak hiltzeko eta bere gameluak hiltzeko ere bai, gero bi pertsona baino gehiago eskatu zituen gamelu bakoitzeko eta gero eltze batean jarri eta egosi zituzten. Biek haragi pixka bat jan eta salda pixka bat edan zuten. [Sulaimanek] esan zuen; gero, ibilgailu batean ibili eta Kaabara itzuli zen eta Zuhur otoitza egin zuen Mekan, gero Bani Abdul Muththalib-engana joan zen Zamzam ura hartzen ari ziren bitartean, eta esan zuen: "Edan, Bani Abdul Muththalib, jendeak ez badizu jipoitzen edatea ematean, benetan zurekin edango dut". Gero, ontzi bat eman zioten eta pixka bat edan zuen.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1629
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ بِلَالٍ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ الْمَعْنَى وَاحِدٌ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ بِعَرَفَةَ وَلَمْ يُسَبِّحْ بَيْنَهُمَا وَإِقَامَتَيْنِ وَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِجَمْعٍ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُسَبِّحْ بَيْنَهُمَاقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا الْحَدِيثُ أَسْنَدَهُ حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ فِي الْحَدِيثِ الطَّوِيلِ وَوَافَقَ حَاتِمَ بْنَ إِسْمَعِيلَ عَلَى إِسْنَادِهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرٍ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعَتَمَةَ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ
Esan digu [Abdullah bin Maslamah-k], esan digu [Sulaimanek, hain zuzen ere, Ibn Bilal-ek]. Beste bide batetik kontatu da: Esan digute [Ahmad bin Hanbal-ek], esan digute [Abdul Wahhab Ats Tsaqafi-k] eta esanahia bat da, [Ja'far bin Muhammad]-engandik, [bere aitagandik], Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Eguerdiko Otoitza eta 'Asr egin zituela 'Arafah-n otoitz egiteko dei batekin. Eta sunnah otoitzak eta bi iqamah egin gabe. Maghrib otoitza, baita Isha` dijama' ere, adhan batekin eta bi iqamah-rekin egin zituen, eta ez zuen sunnah otoitza bien artean egin. Abu Daudek esan zuen; Hadith hau [Hatim bin Isma'ilek] hadith luze batean kontatu zuen eta Hatim bin Isma'ilen sanada [Muhammad bin Ali Al Ju'fik] adostu zuen, [Ja'farrengandik], [bere aitarengandik] [Jabirrengandik] bakarrik esan zuen; ondoren egin Maghrib eta Isha otoitzak otoitzerako dei bakarrarekin eta iqamah batekin.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1630
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ جَابِرٍ قَالَثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ نَحَرْتُ هَا هُنَا وَمِنًى كُلُّهَا مَنْحَرٌ وَوَقَفَ بِعَرَفَةَ فَقَالَ قَدْ وَقَفْتُ هَا هُنَا وَعَرَفَةُ كُلُّهَا مَوْقِفٌ وَوَقَفَ بِالْمُزْدَلِفَةِ فَقَالَ قَدْ وَقَفْتُ هَا هُنَا وَمُزْدَلِفَةُ كُلُّهَا مَوْقِفٌحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ جَعْفَرٍ بِإِسْنَادِهِ زَادَ فَانْحَرُوا فِي رِحَالِكُمْ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ عَنْ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَابِرٍ فَذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ وَأَدْرَجَ فِي الْحَدِيثِ عِنْدَ قَوْلِهِ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }قَالَ فَقَرَأَ فِيهِمَا بِالتَّوْحِيدِ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَقَالَ فِيهِ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِالْكُوفَةِ قَالَ أَبِي هَذَا الْحَرْفُ لَمْ يَذْكُرْهُ جَابِرٌ فَذَهَبْتُ مُحَرِّشًا وَذَكَرَ قِصَّةَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا
Esan digu [Ahmad bin Hanbal], esan digu [Yahya bin Sa'id], esan digu [ja'far], esan digu [nire aita], [Jabir]-etik, esan zuen; orduan Profetak esan zuen: 'Hemen hil dut, eta Mina erabat hiltegi bat da'. Gero, wukuf egin zuen Arafaten eta esan zuen: 'Hemen wukuf egin dut, eta Arafah erabat wukuf-erako leku bat da'. Eta wukuf hartu zuen Muzdalifahen eta esan zuen: 'Hemen wukuf egin dut, eta Muzdalifah osoa lau wukuf dira'. Esan digu [Musaddad], esan digu [Hafsh bin Ghiyats] [Ja'far]-etik bere sanad-ekin eta hitz hauek gehitu zituen: 'Siltzea zuen etxeetan!' Esan digu [Ya'qub bin Ibrahim], esan digu [Yahya bin Sa'id Al Qaththan], [Ja'far]-engandik, esan dit [nire aita], [Jabir]-engandik... gero hadith hau aipatu zuen. Eta hadithean pixkanaka bere hitzak aipatu zituen: 'Eta egin Ibrahim-en maqam-aren zati bat otoitz leku'. Gero, bi rak'ah-ak irakurri zituen, Surah Al Ikhlash eta Al Kaafiruun. Hadith honetan Ja'farrek esan zuen; Ali radiallahu 'anhu-k Kufan esan zuen; ……..nire aitak esan zuen; Jabirrek ez zuen hitz hau aipatu, orduan nik probokatzera joan nintzen... Eta Fatima radiallahu 'anha-ren istorioa aipatu zuen.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1631
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَتْ قُرَيْشٌ وَمَنْ دَانَ دِينَهَا يَقِفُونَ بِالْمُزْدَلِفَةِ وَكَانُوا يُسَمَّوْنَ الْحُمُسَ وَكَانَ سَائِرُ الْعَرَبِ يَقِفُونَ بِعَرَفَةَ قَالَتْ فَلَمَّا جَاءَ الْإِسْلَامُ أَمَرَ اللَّهُ تَعَالَى نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَأْتِيَ عَرَفَاتٍ فَيَقِفَ بِهَا ثُمَّ يُفِيضُ مِنْهَا فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى{ ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ }
[Hannadek] [Abu Mu'awiyah]-engandik [Hisyam bin 'Urwah]-engandik [bere aita]-engandik [Aisyah]-engandik esan zigun ondoren, esan zuen: Iraganean, Quraysh-ek eta beren erlijioan sinesten zuten pertsonek beren wukuf-a Muzdalifah-en zuten, Al Humusa deitzen zitzaien, eta beste arabiarrek beren wukuf-a Arafah-en zuten. Islama iritsi zenean, Alak bere Profeta salla Allahu 'alaihi wa sallam-i agindu zion Arafah-era joan eta han wukuf-a egiteko eta gero handik alde egiteko, eta horixe da Alaren Hitzak esan nahi duena: 'Ondoren, alde egin jendetza alde egin zuen lekutik -'Arafah-'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1632
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا الْأَحْوَصُ بْنُ جَوَّابٍ الضَّبِّىُّ حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ رُزَيْقٍ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَعْمَشِ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ مِقْسَمٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ يَوْمَ التَّرْوِيَةِ وَالْفَجْرَ يَوْمَ عَرَفَةَ بِمِنًى
Esan digu [Zuhair bin Harb], esan digu [Al Ahwash bin Jawwab Adh Dhabbi], esan digu ['Ammar bin Ruzaiq] [Sulaiman Al A'mash]-engandik [Al Hakam]-engandik [Miqsam]-engandik [Ibn Abbas]-engandik, esan zuen: Allahren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, Dhuhr Otoitza egin zuen Tarwiyah egunean eta Subuh Otoitza Arafah egunean Minan.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1633
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ الْأَزْرَقُ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رَفِيعٍ قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قُلْتُأَخْبِرْنِي بِشَيْءٍ عَقَلْتَهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ يَوْمَ التَّرْوِيَةِ فَقَالَ بِمِنًى قُلْتُ فَأَيْنَ صَلَّى الْعَصْرَ يَوْمَ النَّفْرِ قَالَ بِالْأَبْطَحِ ثُمَّ قَالَ افْعَلْ كَمَا يَفْعَلُ أُمَرَاؤُكَ
Esan digu [Ahmad bin Ibrahim], esan digu [Ishaq Al Azraq] [Sufyan]-engandik [Abdul Aziz bin Rafi']-engandik, esan zuen; Galdetu nion [Anas bin Malik], eta esan nuen: Esadazu zerbait Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-engandik dakizuna, non egin zuen Eguerdiko Otoitza Tarwiyah egunean?! Esan zuen; Minan. Galdetu nuen; Non egin zuen 'Asr otoitza Nafar egunean? Esan zuen; Abthah-n. Gero esan zuen: Egin zuen buruzagiek egiten dutena.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1634
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَغَدَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مِنًى حِينَ صَلَّى الصُّبْحَ صَبِيحَةَ يَوْمِ عَرَفَةَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَنَزَلَ بِنَمِرَةَ وَهِيَ مَنْزِلُ الْإِمَامِ الَّذِي يَنْزِلُ بِهِ بِعَرَفَةَ حَتَّى إِذَا كَانَ عِنْدَ صَلَاةِ الظُّهْرِ رَاحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُهَجِّرًا فَجَمَعَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ ثُمَّ خَطَبَ النَّاسَ ثُمَّ رَاحَ فَوَقَفَ عَلَى الْمَوْقِفِ مِنْ عَرَفَةَ
Esan digu [Ahmad bin Hanbal], esan digu [Ya'qub], esan digu [nire aita], [Ibn Ishaq-engandik], esan dit [Nafi'-rengandik] [Ibn Umar-engandik], esan zuen; Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam Mina utzi zuen Fajr Otoitza egin ondoren, Arafah-ko goizean Arafah-ra iritsi eta Namirah-n gelditu zen arte. Eta hori zen Arafah-n berarengan gelditu zen buruzagiaren bizilekua, eguerdiko otoitzen ordurako, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam arratsalde erdian joan zen arte, gero eguerdiko eta Asr otoitzak egin zituen, gero sermoi bat eman zion jendeari, gero alde egin eta wukuf-a egin zuen 'Arafah-ko wukuf lekuan.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1635
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَلَمَّا أَنْ قَتَلَ الْحَجَّاجُ ابْنَ الزُّبَيْرِ أَرْسَلَ إِلَى ابْنِ عُمَرَ أَيَّةُ سَاعَةٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرُوحُ فِي هَذَا الْيَوْمِ قَالَ إِذَا كَانَ ذَلِكَ رُحْنَافَلَمَّا أَرَادَ ابْنُ عُمَرَ أَنْ يَرُوحَ قَالُوا لَمْ تَزِغْ الشَّمْسُ قَالَ أَزَاغَتْ قَالُوا لَمْ تَزِغْ أَوْ زَاغَتْ قَالَ فَلَمَّا قَالُوا قَدْ زَاغَتْ ارْتَحَلَ
[Ahmad bin Hanbal]-ek esan digu, [Waki'-k] esan digu, [Nafi' bin Umarrek] esan digu, [Sa'id bin Hassan-ek] esan digunak [Ibn Umar-ek] esan digunak; Al Hajjaj-ek Ibn Az Zubair hil zuenean, norbait bidali zion Ibn Umar-i galdetzeko noiz aterako zen Alaren Mezularia shallallahu 'alaihi wasallam egun honetan. Esan zuen: unea iristen denean aterako gara. Ibn Umarrek joan nahi zuenean, esan zuten: eguzkia ez da sartu! Ibn Umarrek esan zuen: sartu al da? Esan zuten: oraindik ez! Eguzkia sartu dela esan zutenean, joan egin zen.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1636
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ عَنْ ابْنِ أَبِي زَائِدَةَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي ضَمْرَةَ عَنْ أَبِيهِ أَوْ عَمِّهِ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ بِعَرَفَةَ
Guri [Hannad] esan digute, [Ibn Abu Zaidah]-rengandik, [Sufyan bin 'Uyainah]-rengandik, [Zaid bin Aslam]-rengandik, [Bani Dhamrah-ko norbaitengandik], [bere aita] edo bere osabarengandik, esan zuen; Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam ikusi nuen 'Arafah-ko pulpituan.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1637
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ نُبَيْطٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْحَيِّ عَنْ أَبِيهِ نُبَيْطٍأَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفًا بِعَرَفَةَ عَلَى بَعِيرٍ أَحْمَرَ يَخْطُبُ
Esan digu [Musaddad], esan digu [Abdullah bin Daud]-ek [Salamah bin Nubaith-ek] Al Hayy-ko [gizon batek], [bere aita, Nubaith-ek], sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta ikusi zuela 'Araften gamelu gorri baten gainean zutik eta sermoi bat ematen ari zela.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1638
حَدَّثَنَا هنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ عَبْدِ الْمَجِيدِ قَالَ حَدَّثَنِي الْعَدَّاءُ بْنُ خَالِدِ بْنِ هَوْذَةَ قَالَ هَنَّادٌ عَنْ عَبْدِ الْمَجِيدِ أَبِي عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ الْعَدَّاءِ بْنِ هَوْذَةَ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ النَّاسَ يَوْمَ عَرَفَةَ عَلَى بَعِيرٍ قَائِمٌ فِي الرِّكَابَيْنِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ الْعَلَاءِ عَنْ وَكِيعٍ كَمَا قَالَ هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَجِيدِ أَبُو عَمْرٍو عَنْ الْعَدَّاءِ بْنِ خَالِدٍ بِمَعْنَاهُ
[Hannad bin As Sari]-k kontatu digu, baita [Uthman bin Abu Syaibah]-k ere, esan zuten; [Waki'-k] [Abdul Majid]-engandik kontatu zigun, esan zuen; [Al 'Adda` bin Khalid bin Haudzah]-k esan zidan, [Hannad]-ek esan zuen; [Abdul Majid Abu 'Amr]-rengandik, esan zuen; [Khalid bin Al 'Adda` bin Khalid bin Haudzah]-rengandik esan zidan, esan zuen; Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam ikusi nuen jendeari predikatzen 'Arafah egunean gamelu baten gainean, hankak bi estribuetan zituela. Abu Daudek esan zuen; Haditha [Ibn Al 'Ala`]-k kontatu zuen [Waki'-tik], [Hannad]-ek esan zuen bezala; esan digu [Abbas bin Abdul 'Azhim], esan digu ['Uthman bin Umarrek], esan digu [Abdul Majid Abu 'Amr] [Al 'Ala` bin Khalid-engandik] bere esanahiarekin.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1639
حَدَّثَنَا ابْنُ نُفَيْلٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو يَعْنِي ابْنَ دِينَارٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَفْوَانَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ شَيْبَانَ قَالَأَتَانَا ابْنُ مِرْبَعٍ الْأَنْصَارِيُّ وَنَحْنُ بِعَرَفَةَ فِي مَكَانٍ يُبَاعِدُهُ عَمْرُو عَنْ الْإِمَامِ فَقَالَ أَمَا إِنِّي رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْكُمْ يَقُولُ لَكُمْ قِفُوا عَلَى مَشَاعِرِكُمْ فَإِنَّكُمْ عَلَى إِرْثٍ مِنْ إِرْثِ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ
Esan digu [Ibnu Nufailek], esan digu [Sufyanek] ['Amr-ek, hau da, Ibn Dinar-ek] ['Amr bin Abdullah bin Shafwan-ek] [Yazid bin Syaiban-ek]-engandik, esan zuen; [Ibnu Mirba' Al Ansari] guregana etorri zen Arafaten geundela, 'Amr-ek imamengandik urrun zegoela uste zuen leku batean. Esan zuen: jakin ezazue Allahren Mezulariaren mezularia naizela zuei, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zizuen: 'Wukuflah zuek zuen gizartean, zuen aitaren, hau da, Ibrahim-en, oinordetzan zaudetelako'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1640
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ ح و حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَيَانٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْأَعْمَشُ الْمَعْنَى عَنْ الْحَكَمِ عَنْ مِقْسَمٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَأَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَرَفَةَ وَعَلَيْهِ السَّكِينَةُ وَرَدِيفُهُ أُسَامَةُ وَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ عَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ فَإِنَّ الْبِرَّ لَيْسَ بِإِيجَافِ الْخَيْلِ وَالْإِبِلِ قَالَ فَمَا رَأَيْتُهَا رَافِعَةً يَدَيْهَا عَادِيَةً حَتَّى أَتَى جَمْعًا زَادَ وَهْبٌ ثُمَّ أَرْدَفَ الْفَضْلَ بْنَ الْعَبَّاسِ وَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ الْبِرَّ لَيْسَ بِإِيجَافِ الْخَيْلِ وَالْإِبِلِ فَعَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ قَالَ فَمَا رَأَيْتُهَا رَافِعَةً يَدَيْهَا حَتَّى أَتَى مِنًى
Esan digu [Muhammad bin Kathir], esan digu [Sufyan] [Al A'masy-tik]. Eta beste bide batetik kontatzen da: Esan digu [Wahb bin Bayan], esan digu ['Ubaidah], esan digu [Sulaiman Al A'masy] esanahian, [Al Hakam]-etik [Miqsam]-etik [Ibn Abbas]-etik, esan zuen; Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam 'Arafah-tik lasai abiatu zen, eta Usama bizkarrean eraman zuen. Esan zuen: 'Jendeok, lasai egon behar duzue, egia esan, ontasuna ez datza zaldiak eta gameluak bizkortzean'. Ibn Abbasek esan zuen; Ez nuen gamelua ohi bezala besoak altxatzen ikusi Muzdalifah-ra iritsi arte. [Wahbek] gaineratu zuen; gero Al Fadhl bin Al Abbasi bizkarrean ibiltzeko aukera eman zion, eta esan zuen: 'Jendeok, ontasuna ez datza zaldiak eta gameluak bizkortzean, lasai egon behar duzue'. Esan zuen; Minara iritsi arte ez nuen gamelua besoak altxatzen ikusi.
