Imam Abu Dawud : 141
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مَرْوَانَ وَمَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ الدِّمَشْقِيُّ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ قَالَ مَحْمُودٌ أَخْبَرَنَا ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ رَجَاءِ بْنِ حَيْوَةَ عَنْ كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَوَضَّأْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ فَمَسَحَ أَعْلَى الْخُفَّيْنِ وَأَسْفَلَهُمَاقَالَ أَبُو دَاوُد وَبَلَغَنِي أَنَّهُ لَمْ يَسْمَعْ ثَوْرُ هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ رَجَاءٍ
O n’à dito [Musa bin Marwan] e [Mahmud bin Khalid Ad-Dimasyqi] in scignificato, o n’à dito [Al-Walid] o l’à dito che Mahmud o n’à dito [Tsaur bin Yazid] da [Raja’ bin Haiwah] da [Sekretatis Al-Mughirah bin Mu’rah bin] o l’à dito da [Syu’bah bin]; Unna vòtta ò versou l'ægua da l'abluçion do Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam inta battaggia de Tabuk, o l'à asciugou a çimma e o fondo di seu doî khuf. O Abu Dawud o l'à dito; O m'é vegnuo che o Tsaur o no l'agge sentio sto hadith da-o Raja`.
Imam Abu Dawud : 142
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ هُوَ الثَّوْرِيُّ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ الْحَكَمِ الثَّقَفِيِّ أَوْ الْحَكَمِ بْنِ سُفْيَانَ الثَّقَفِيِّ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا بَالَ يَتَوَضَّأُ وَيَنْتَضِحُقَالَ أَبُو دَاوُد وَافَقَ سُفْيَانَ جَمَاعَةٌ عَلَى هَذَا الْإِسْنَادِ و قَالَ بَعْضُهُمْ الْحَكَمُ أَوْ ابْنُ الْحَكَمِ
O n’à dito [o Muhammad bin Katsir] o n’à dito [o Sufyan Ats-Tsauri] da [Mansur] da [O Mujahid] da [o Sufyan bin Al Hakam Ats-Tsaqafi] ò Al Hakam bin Sufyan Ats-Tsaqafi o l’à dito; Quande o Rasulullah o l'à fæto l'urina, dapeu o l'à fæto l'abluçion e o s'é lavou ascì i seu genitali con de l'ægua. O Abu Dawud o l'à dito; A congregaçion a l'ea d'accòrdio co-a deciaraçion do Sufyan inte sto sanad, e quarchedun de loiatri o l'à dito; Al Hakam ò Ibn Al Hakam.
Imam Abu Dawud : 143
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ هُوَ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ ثَقِيفٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَالَ ثُمَّ نَضَحَ فَرْجَهُ
O n’à dito [Ishaq bin Isma’il] o n’à dito [Sufyan bin Uyainah] da [Ibn Abi Najih] da [Mujahid] da [un òmmo de Tsaqif] da [Seu poæ] o l’à dito; O Profeta unna vòtta o l'à fæto l'urina e dapeu o l'à spremuo l'ægua in scî seu genitali.
Imam Abu Dawud : 144
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ الْحَكَمِ أَوْ ابْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَنَضَحَ فَرْجَهُ
O l'é stæto dito à niatri [o Nashr bin Al-Muhajir] o n'à dito [o Mu'awiyah bin Amru] o n'à dito [a Za'idah] da [Mansur] da [Mujahid] da [Al Hakam] ò Ibn Al Hakam da [seu poæ] che o Rasulullah o l'à fæto l'urina in sciô seu, genitali.
Imam Abu Dawud : 145
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُدَّامَ أَنْفُسِنَا نَتَنَاوَبُ الرِّعَايَةَ رِعَايَةَ إِبِلِنَا فَكَانَتْ عَلَيَّ رِعَايَةُ الْإِبِلِ فَرَوَّحْتُهَا بِالْعَشِيِّ فَأَدْرَكْتُ رَسُولَ اللَّهِ يَخْطُبُ النَّاسَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يَقُومُ فَيَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ يُقْبِلُ عَلَيْهِمَا بِقَلْبِهِ وَوَجْهِهِ إِلَّا قَدْ أَوْجَبَفَقُلْتُ بَخٍ بَخٍ مَا أَجْوَدَ هَذِهِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ الَّتِي قَبْلَهَا يَا عُقْبَةُ أَجْوَدُ مِنْهَا فَنَظَرْتُ فَإِذَا هُوَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ مَا هِيَ يَا أَبَا حَفْصٍ قَالَ إِنَّهُ قَالَ آنِفًا قَبْلَ أَنْ تَجِيءَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يَقُولُ حِينَ يَفْرُغُ مِنْ وُضُوئِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةُ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ قَالَ مُعَاوِيَةُ وَحَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ عَنْ حَيْوَةَ وَهُوَ ابْنُ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي عَقِيلٍ عَنْ ابْنِ عَمِّهِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ أَمْرَ الرِّعَايَةِ قَالَ عِنْدَ قَوْلِهِ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ رَفَعَ بَصَرَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ مُعَاوِيَةَ
O n’à dito [o Ahmad bin Sa’id Al Hamdani] o n’à dito [Ibnu Wahb] ò sentio [Mu’awiyah bin Salih] contâ un hadith da [Abu Uthman] da [Jubair bin Nufair] da [Uqbah bin Amir] o l’à dito; Noî e o Rasulullah semmo servitoî de nòsci mæximi, saieiva à dî che se piggiemmo à turno pe tegnî i nòstri cammelli. Quande l’é stæto o mæ turno de pasce i cammelli, into dòppomeizzogiorno ò misso inta seu penna, dapeu ò attrovou o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam ch’o pronunciava un sermon a-a gente. Coscì ò sentio dî: «No gh’é nisciun tra de voscià ch’o fa l’abluçion e o fa l’abluçion comme dev’ëse, dapeu o se leva in çimma pe pregâ doe rak’ah e o gira o cheu e a faccia, ma de seguo o l’intrâ into çê». Coscì ò dito: Gran! Ben! Quanto l’é meravigliosa st’esprescion! Dapeu un òmmo davanti à mi o l'à dito: «L'esprescion passâ a l'ea ancon megio, ò Uqbah». Coscì ò guardou a persoña, s'é descoverto ch'o l'ea [Umar bin Al-Khaththab] che Allah o segge contento de lê. Ho domandou: Quæ a l’é quell’esprescion, o Abu Hafsah? O l’à respòsto: «De fæto, o l’à dito avanti che vegnisse: «Nisciun de voscià o fa l’abluçion e o rende perfetta a seu abluçion, dapeu dòppo avei fæto l’abluçion o dixe a preghea: «Asyhadu un laa ilaaha illalaahu wahdahu la shariika lahu, va anna Muhammadan 'abduhu wa rasuluhu no l’é compagno pe Lê e che o Mahomed o l’é o seu scciavo e o Seu apòstolo-’, ma e eutto pòrte do çê son averte pe lê, o peu intrâ da quæ se segge pòrta ch’o veu’ [Mu’awiyah] o n’à dito, da [Abu Idris] à [Us Idris] o l’à; noi [Abdullah bin Yazid Al-Muqri] da [Haiwah bin Syuraih] da [Abu Aqil] da [figgio do seu tio] da [‘Uqbah bin Amir Al-Juhani] da-o Profeta sallallahu ‘alaihi wasallam, con unna pægia affermaçion sensa mensonâ a costion do pastô dòppo o seu. ‘... e o l’à completou a seu abluçion, dapeu o l’à tiou sciù i euggi a-o çê, dapeu o l’à dito...’ e o l’à mensunou ascì un hadith ch’o l’ea o mæximo che o hadith do Mu’awiyah.
Imam Abu Dawud : 146
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ الْبَجَلِيِّ قَالَ مُحَمَّدٌ هُوَ أَبُو أَسَدِ بْنُ عَمْرٍو قَالَسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنْ الْوُضُوءِ فَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ وَكُنَّا نُصَلِّي الصَّلَوَاتِ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ
O n’à dito [o Mahomed bin Isa] o n’à dito [o Sharik] da [Amru bin Amir Al-Bajali] o l’à dito o Mahomed, saieiva à dî Abu Asad bin Amru o l’à dito; Unna vòtta ò domandou [à l'Anas bin Malik] comme fâ l'abluçion. Coscì o l'à respòsto; O Profeta o l'aiva l'abitudine de fâ l'abluçion tutte e vòtte ch'o pregava. E emmo fæto ascì ciù preghee con unn’abluçion.
Imam Abu Dawud : 147
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ أَخْبَرَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ خَمْسَ صَلَوَاتٍ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ إِنِّي رَأَيْتُكَ صَنَعْتَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ تَكُنْ تَصْنَعُهُ قَالَ عَمْدًا صَنَعْتُهُ
O n’à dito [o Musaddad] o n’à dito [o Yahya] da [Sufyan] o m’à dito [Alqamah bin Martsad] da [Sulaiman bin Buraidah] da [seu poæ] o l’à dito; O Rasulullah o l'à fæto unna vòtta çinque preghee inte l'occaxon do Fathu Makkah con unn'abluçion, e o l'à asciugou a çimma de tutti doî i khuf. Dapeu Umar o gh'à dito: «De fæto, t'ò visto ancheu fâ quarcösa che no t'æ mai fæto avanti». O l'à respòsto: «L'ò fæto de propòxito».
Imam Abu Dawud : 148
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ أَنَّهُ سَمِعَ قَتَادَةَ بْنَ دِعَامَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ تَوَضَّأَ وَتَرَكَ عَلَى قَدَمِهِ مِثْلَ مَوْضِعِ الظُّفْرِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ فَأَحْسِنْ وُضُوءَكَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِمَعْرُوفٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَلَمْ يَرْوِهِ إِلَّا ابْنُ وَهْبٍ وَحْدَهُ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ الْجَزَرِيِّ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ قَالَ ارْجِعْ فَأَحْسِنْ وُضُوءَكَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا يُونُسُ وَحُمَيْدٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَى قَتَادَةَ
O l'à dito [Harun bin Ma'ruf] o n'à dito [Ibnu Wahb] da [Jarir bin Hazim] ch'o l'à sentio [Qatadah bin Di'amah] o n'à dito [Anas bin Malik] che gh'ea un òmmo ch'o l'ea vegnuo a-o Profeta ancon umido -, alloa o Messaggê de Allah o gh'à dito: 'Torna e completa a tò abluçion'. O Abu Dawud o l'à dito; Sto hadith o no l'é conosciuo da-o Jarir bin Hazim, e o no l'é stæto narrao da-o Ibn Wahb solo. Sto hadith o l'é stæto contou da-o [Ma'qil bin Ubaidullah Al-Jazari] da-o [Abu Az-Zubair] da-o [Jabir] da-o [Umar] da-o Profeta, pe exempio, ch'o l'à dito: 'Torna e megioa a vòstra abluçion'. O n’à dito [o Musa bin Isma’il] o n’à dito [o Hammad] o n’à dito [o Yunus] e o [Humaid] da [Al Hasan] da-o Profeta, co-o scignificato de l’hadith Qatadah -da Anas-.
Imam Abu Dawud : 149
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بُجَيْرٍ هُوَ ابْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا يُصَلِّ وَفِي ظَهْرِ قَدَمِهِ لُمْعَةٌ قَدْرُ الدِّرْهَمِ لَمْ يُصِبْهَا الْمَاءُ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعِيدَ الْوُضُوءَ وَالصَّلَاةَ
O ne l'é stæto dito [Haiwah bin Syuraih] o n'à dito [Baqiyyah] da [Bujair bin Sa'ad] da [Khalid] da [quarchedun di compagni do] Profeta, che o Profeta o l'aiva visto unna vòtta un òmmo ch'o l'ea apreuvo à pregâ, tanto che in sce quella no espòsto à l'ægua. Coscì o Profeta o gh'à ordenou de repete a seu abluçion e a seu preghea.
Imam Abu Dawud : 150
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أُبَيِّ بْنِ خَلَفٍ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَشُكِيَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ يَجِدُ الشَّيْءَ فِي الصَّلَاةِ حَتَّى يُخَيَّلَ إِلَيْهِ فَقَالَ لَا يَنْفَتِلْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا
Noi gh’emmo dito a-o [Qutaibah bin Sa’id] e a-o [Mahommed bin Ahmad bin Ubay bin Khalaf] che dixan tutti doî; Dòppo aveine dito [Sufyan] da [Az-Zuhri] da [Sa’id bin Al-Musayyib] e [’Abbad bin Tamim] da [seu Tio] o l’à dito; O l'é stæto reportou a-o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam in sce quarchedun ch'o l'aiva attrovou quarcösa inta seu preghea ch'o ô fava esitâ, donca o l'à dito: 'No vëgne feua da-a seu preghea de mòddo ch'o sente un son ò ch'o l'agge un odô'.
Imam Abu Dawud : 151
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَوَجَدَ حَرَكَةً فِي دُبُرِهِ أَحْدَثَ أَوْ لَمْ يُحْدِثْ فَأَشْكَلَ عَلَيْهِ فَلَا يَنْصَرِفْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا
O n’à dito [Musa bin Isma’il] o n’à dito [Hammad] o n’à dito [Suhail bin Abu Salih] da [seu poæ] da [Abu Hurairah] che o Messaggê de Allah o l’à dito: ‘Se un de voscià o l’é apreuvo à pregâ, aloa o sente quarcösa ch’o se mescia into seu ano ò o no l’é, o no dovieiva lasciâ -a seu preghea- de mòddo ch’o sente o son do seu -farto- ò ch’o l’odore.
Imam Abu Dawud : 152
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي رَوْقٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَهَا وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ أَبُو دَاوُد كَذَا رَوَاهُ الْفِرْيَابِيُّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ مُرْسَلٌ إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عَائِشَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد مَاتَ إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ وَلَمْ يَبْلُغْ أَرْبَعِينَ سَنَةً وَكَانَ يُكْنَى أَبَا أَسْمَاءَ
O n’à dito [o Muhammad bin Basyyar] o n’à dito [o Yahya] e o [Abdurrahman] an dito tutti doî; O l’é stæto dito à niatri [Sufyan] da [Abu Rauq] da [Ibrahim At-Taimi] da [Aisyah] che o Profeta o l’à basou unna vòtta ma o no l’à fæto l’abluçion. O Abu Dawud o l'à dito; Coscì a l’é stæta narrata da-o [Al-Firyabi]. O Abu Dawud o l'à dito; O l'é Mursal. O Ibrahim At-Taimi o no l'à mai sentio o hadith da Aisyah. O Abu Dawud o l'à dito; O Ibrahim At-Taimi o l'é mòrto avanti ch'o l'agge quaranta anni. A seu Kunia a l'é Abu Asma.
Imam Abu Dawud : 153
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ عُرْوَةُ مَنْ هِيَ إِلَّا أَنْتِ فَضَحِكَتْ قَالَ أَبُو دَاوُد هَكَذَا رَوَاهُ زَائِدَةُ وَعَبْدُ الْحَمِيدِ الْحِمَّانِيُّ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَعْمَشِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَخْلَدٍ الطَّالْقَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ مَغْرَاءَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ أَخْبَرَنَا أَصْحَابٌ لَنَا عَنْ عُرْوَةَ الْمُزَنِيِّ عَنْ عَائِشَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ لِرَجُلٍ احْكِ عَنِّي أَنَّ هَذَيْنِ يَعْنِي حَدِيثَ الْأَعْمَشِ هَذَا عَنْ حَبِيبٍ وَحَدِيثَهُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ فِي الْمُسْتَحَاضَةِ أَنَّهَا تَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ قَالَ يَحْيَى احْكِ عَنِّي أَنَّهُمَا شِبْهُ لَا شَيْءَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ الثَّوْرِيِّ قَالَ مَا حَدَّثَنَا حَبِيبٌ إِلَّا عَنْ عُرْوَةَ الْمُزَنِيِّ يَعْنِي لَمْ يُحَدِّثْهُمْ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ بِشَيْءٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَدْ رَوَى حَمْزَةُ الزَّيَّاتُ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ حَدِيثًا صَحِيحًا
O l'é stæto dito à niatri [O Uthman bin Abu Syaibah] o n'à dito [o Waki'] o n'à dito [Al A'masy] da [Habib] da [Urwah] da [Aisyah] che o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam unna vòtta o l'à basou uña de seu moggê, dapeu o l'é anæto feua pe pregâ ciù tanto tempo, tanto ch'a no l'à fæto ciù preghea. O Urwah o l'à dito; Chi l'é se no ti? Coscì lê -Aisyah- a l'à rio. O Abu Dawud o l'à dito; Coscì a l’é stæta narrata da [Za`idah] e [O Abdul Hamid Al Himmani] da [Sulaiman Al A’masy] o n’à dito [O Ibrahim bin Makhlad Al Thalqani] o n’à dito [O Abdurrahman bin Maghra`] o n’à dito che [Al A’masy] o n’à dito da [Our Comp]. sto hadith. O Abu Dawud o l'à dito; O Yahya bin Sa'id Al-Qattan o l'à dito à un òmmo; Dimme che sti doî hadith – saieiva à dî o hadith Al A’masy da-o Habib e o hadith con sto sanad in sciâ dònna mustahadhah, ch’a fa l’abluçion tutte e vòtte ch’a prega – o Yahya o l’à dito; Dimme che sti doî hadith no son ninte -dha’if-. O Abu Dawud o l'à dito; Narrato da-o Ats-Tsauri o l'à dito; O Habib o no n'à dito ninte feua che da-o Urwah Al-Muzani, saieiva à dî; O no gh'à dito ninte da-o Urwah bin Az-Zubair. O Abu Dawud o l'à dito; O Hamzah Az-Zayyat o l’à contou da-o Habib da-o Urwah bin Az-Zubair da-o Aisyah un hadith autentico.
Imam Abu Dawud : 154
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُرْوَةَيَقُولُ دَخَلْتُ عَلَى مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ فَذَكَرْنَا مَا يَكُونُ مِنْهُ الْوُضُوءُ فَقَالَ مَرْوَانُ وَمِنْ مَسِّ الذَّكَرِ فَقَالَ عُرْوَةُ مَا عَلِمْتُ ذَلِكَ فَقَالَ مَرْوَانُ أَخْبَرَتْنِي بُسْرَةُ بِنْتُ صَفْوَانَ أَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ مَسَّ ذَكَرَهُ فَلْيَتَوَضَّأْ
O n’à dito [Abdullah bin Maslamah] da [Malik] da [Abdullah bin Abu Bakr] ch’o l’aiva sentio unna vòtta [Urwah] dî; Unna vòtta ò affrontou [o Marwan bin Al Hakam], dapeu emmo mensunou quarcösa ch'o domandava l'abluçion. Allora o Marwan o l'à dito; E pe toccâ i genitali. Coscì o Urwah o l'à dito; No ne saveivo de quello. Dòppo quello o Marwan o l'à dito; [A Busrah bint Shafwan] a m'à informou che unna vòtta a l'aiva sentio o Profeta dî: 'Chi tocca i seu genitali, ch'o fasse l'abluçion'.
Imam Abu Dawud : 155
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا مُلَازِمُ بْنُ عَمْرٍو الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَدْرٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ طَلْقٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَدِمْنَا عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ كَأَنَّهُ بَدَوِيٌّ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا تَرَى فِي مَسِّ الرَّجُلِ ذَكَرَهُ بَعْدَ مَا يَتَوَضَّأُ فَقَالَ هَلْ هُوَ إِلَّا مُضْغَةٌ مِنْهُ أَوْ قَالَ بَضْعَةٌ مِنْهُقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ وَسُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَشُعْبَةُ وَابْنُ عُيَيْنَةَ وَجَرِيرٌ الرَّازِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَابِرٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ طَلْقٍ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَابِرٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ طَلْقٍ عَنْ أَبِيهِ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ وَقَالَ فِي الصَّلَاةِ
O n’à dito [o Musaddad] o n’à dito [o Mulazim bin Amru Al Hanafi] o n’à dito [o Abdullah bin Badr] da [Qais bin Thalq] da [Seu poæ] o l’à dito; Noi unna vòtta semmo vegnui à vedde o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam, dapeu o l'é vegnuo un òmmo ch'o paiva ëse da l'interno, dapeu o l'à dito; — O Profeta de Allah, che ne pensi de quarchedun ch’o tocca e seu parte privæ dòppo avei fæto l’abluçion? Coscì o l’à dito: «No son i seu genitali solo che un tòcco de carne de quella persoña?» O Abu Dawud o l'à dito; Narrato da-o [Hisyam bin Hassan] e da-o [Sufyan Ats-Tsauri] e da-o [Syu'bah] e da-o [Ibn 'Uyainah] e da-o [Jarir Ar-Razi] da-o [Muhammad bin Jabir] da-o [Qais bin Thalq]. o n’à dito [o Musaddad] o n’à dito [o Muhammad bin Jabir] da [Qais bin Thalq] da [seu poæ] co-o seu sanad e o seu scignificato, e o l’à mensunou; -toccando i genitali- durante a preghea.
Imam Abu Dawud : 156
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّازِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْوُضُوءِ مِنْ لُحُومِ الْإِبِلِ فَقَالَ تَوَضَّئُوا مِنْهَا وَسُئِلَ عَنْ لُحُومِ الْغَنَمِ فَقَالَ لَا تَوَضَّئُوا مِنْهَا وَسُئِلَ عَنْ الصَّلَاةِ فِي مَبَارِكِ الْإِبِلِ فَقَالَ لَا تُصَلُّوا فِي مَبَارِكِ الْإِبِلِ فَإِنَّهَا مِنْ الشَّيَاطِينِ وَسُئِلَ عَنْ الصَّلَاةِ فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ فَقَالَ صَلُّوا فِيهَا فَإِنَّهَا بَرَكَةٌ
O n’à dito [Otman bin Abu Syaibah] o n’à dito [Abu Mu’awiyah] o n’à dito [Al A’masy] da [Abdullah bin Abdillah Ar-Razi] da [Abdurrahman bin Abu Laila] da [Al-Bara’ bin Azib] o l’à dito; O Profeta o l'é stæto domandou unna vòtta de fâ l'abluçion pe mangiâ carne de cammelli. Coscì o l’à dito: «Fæ l’abluçion pe lê!» E gh'é stæto domandou ascì de fâ l'abluçion pe mangiâ carne de crava. Coscì o l’à dito: «No fâ l’abluçion pe caxon de quello!» E o l'é stæto domandou ascì de pregâ into pòsto d'ormeggio di cammelli, donca o sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à dito: 'No pregâ inte quello pòsto, perché de fæto o l'é un di diavoli'. E gh’an domandou ascì de pregâ into pòsto d’ormeggio da crava, donca o l’à dito: ‘Pregâghe drento, perché de fæto quello pòsto o contëgne de benediçioin’.
Imam Abu Dawud : 157
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَأَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الرَّقِّيُّ وَعَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ الْحِمْصِيُّ الْمَعْنَى قَالُوا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ أَخْبَرَنَا هِلَالُ بْنُ مَيْمُونٍ الْجُهَنِيُّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ قَالَ هِلَالٌ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَقَالَ أَيُّوبُ وَعَمْرٌو أُرَاهُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِغُلَامٍ وَهُوَ يَسْلُخُ شَاةً فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَنَحَّ حَتَّى أُرِيَكَ فَأَدْخَلَ يَدَهُ بَيْنَ الْجِلْدِ وَاللَّحْمِ فَدَحَسَ بِهَا حَتَّى تَوَارَتْ إِلَى الْإِبِطِ ثُمَّ مَضَى فَصَلَّى لِلنَّاسِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ أَبُو دَاوُد زَادَ عَمْرٌو فِي حَدِيثِهِ يَعْنِي لَمْ يَمَسَّ مَاءً وَقَالَ عَنْ هِلَالِ بْنِ مَيْمُونٍ الرَّمْلِيِّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِلَالٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلًا لَمْ يَذْكُرْ أَبَا سَعِيدٍ
Dòppo aveine dito [o Muhammad bin Al-’Ala`] e [o Ayub bin Mohammad Ar Raqqi] e [o Amru bin Utsman Al Himshi] in scignificato, an dito; O n’à dito [o Marwan bin Mu’awiyah] o n’à dito [o Hilal bin Maimun Al-Juhani] da [’Atha` bin Yazid Al-Laitsi] o l’à dito [Hilal]; No ô saveivo feua che da [Abu Sa'id]. [Ayub] e [Amru] an dito; Penso che sto hadith o ne vëgne da [Abu Sa'id] che o Profeta o l'à passou unna vòtta un figgeu ch'o l'ea apreuvo à despelle unna pegoa, donca o Profeta o gh'à dito: 'Sciortî da-a parte, ti mostriò -comme despende unna pegoa-'. Dapeu o l’à misso a man tra a pelle e a carne, dapeu o l’à appressâ ben ben fin à quande o l’à continuou à sciortîla fin à quande a man a l’é stæta ascosa sotta l’ascia da pegoa, dapeu o l’é anæto à pregâ o pòpolo e o no l’à fæto l’abluçion. O Abu Dawud o l'à dito; O Amru o l'à azzonto inta seu stöia do hadith; O no l'à toccou l'ægua. E o l'à dito da-o Hilal bin Maimun Ar-Ramli. O Abu Daud o l'à dito; E o l’é stæto narrao da-o [Abdul Wahid bin Ziyad] e da-o [Abu Mu’awiyah] da-o [Hilal] da-o [‘Atha’] da-o Profeta sallallahu ‘alaihi wasallam inte unna mainea morsale sensa mensonâ Abu Sa’id.
Imam Abu Dawud : 158
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ بِلَالٍ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِالسُّوقِ دَاخِلًا مِنْ بَعْضِ الْعَالِيَةِ وَالنَّاسُ كَنَفَتَيْهِ فَمَرَّ بِجَدْيٍ أَسَكَّ مَيِّتٍ فَتَنَاوَلَهُ فَأَخَذَ بِأُذُنِهِ ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنَّ هَذَا لَهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
[O Abdullah bin Maslamah] o n'à dito [o Sulaiman bin Bilal] da [Ja'far] da [seu poæ] da [Jabir] che o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allah in sce de lê) unna vòtta o l'ea introu inte un mercou pe mezo de unna parte da stradda de d'ato, tanto che tante gente camminavan da-e doe bande de lê. Dapeu o l’é passou da-a carcassa de unna crava con de orecchie picciñe, dapeu o l’à piggiou a crava con tegnîghe e orecchie, dapeu o l’à dito: «Quæ de voscià o ghe piaxe che questo o segge o seu». Dapeu o l'à portou avanti o Hadith.
Imam Abu Dawud : 159
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكَلَ كَتِفَ شَاةٍ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
O l'é stæto dito à niatri [o Abdullah bin Maslamah] o n'à dito [o Malik] da-o [Zaid bin Aslam] da-o [‘Atha‘ bin Yasar] da-o [Ibn Abbas] che o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allah seggian in sce de lê) unna vòtta o l'aiva mangiou a carne da coscia de crava e dapeu o no l'à pregou torna.
Imam Abu Dawud : 160
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ أَبِي صَخْرَةَ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَضِفْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَأَمَرَ بِجَنْبٍ فَشُوِيَ وَأَخَذَ الشَّفْرَةَ فَجَعَلَ يَحُزُّ لِي بِهَا مِنْهُ قَالَ فَجَاءَ بِلَالٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلَاةِ قَالَ فَأَلْقَى الشَّفْرَةَ وَقَالَ مَا لَهُ تَرِبَتْ يَدَاهُ وَقَامَ يُصَلِّزَادَ الْأَنْبَارِيُّ وَكَانَ شَارِبِي وَفَى فَقَصَّهُ لِي عَلَى سِوَاكٍ أَوْ قَالَ أَقُصُّهُ لَكَ عَلَى سِوَاكٍ
Dòppo aveine dito [Otman bin Abu Syaibah] e [O Muhammad bin Sulaiman Al Anbari] o scignificato, o l’à dito; Dòppo aveine dito [o Waki’] da [Mis’ar] da [Abu Shakhrah Jami’ bin Syaddad] da [Al-Mughirah bin Abdullah] da [Al-Mughirah bin Shu’bah] o l’à dito; Unna neutte ò vixitou o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam, dapeu o m'à ordenou de piggiâ un gran tòcco de carne de crava, dòppo ch'o l'ea stæto spiezzou, o l'à piggiou unna sciâ, dapeu o m'à taggiâ à tòcchi con quella sciâ. O Shuba o l'à dito; Dapeu o Bilal o l’é vegnuo à ciammâ l’appello pe-a preghea, dapeu o l’à tiou a sciâ, co-o dî: «Quante l’é affortunou, in sciô serio!» -Perché o l'aiva ciammou a gente pe pregâ-- Dapeu o s'é levou in çimma pe pregâ. O Al Anbari o l'à azzonto; À quelli tempi o mæ barba o l'ea longo, donca o l'à taggiou a-a dimenscion de un miswak. O o l’à dito: «O taggiò pe ti a-a dimenscion de un siwak».