Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 1501
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ وَيَعْلَى ابْنَا عُبَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَمَّا نَحَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُدْنَهُ فَنَحَرَ ثَلَاثِينَ بِيَدِهِ وَأَمَرَنِي فَنَحَرْتُ سَائِرَهَا
Hevur sagt Okkum [Harun bin Abdullah], hevur sagt Okkum [Muhammed] og [Ya'la] báðum synunum hjá Ubaid, søgdu teir; hevur sagt Okkum [Muhammed bin Ishaq], frá [Ibnu Abu Najih] frá [Mujahid] frá [Abdurrahman bin Abu Laila] frá [Ali Radliallahu Anhu], segði hann; Tá Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam slaktaði kamelar sínar, slaktaði hann tríati av teimum við hondum sínum og bað meg slakta restina.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1502
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عِيسَى ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ أَخْبَرَنَا عِيسَى وَهَذَا لَفْظُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ لُحَيٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُرْطٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَعْظَمَ الْأَيَّامِ عِنْدَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَوْمُ النَّحْرِ ثُمَّ يَوْمُ الْقَرِّ قَالَ عِيسَى قَالَ ثَوْرٌ وَهُوَ الْيَوْمُ الثَّانِي وَقَالَ وَقُرِّبَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَدَنَاتٌ خَمْسٌ أَوْ سِتٌّ فَطَفِقْنَ يَزْدَلِفْنَ إِلَيْهِ بِأَيَّتِهِنَّ يَبْدَأُ فَلَمَّا وَجَبَتْ جُنُوبُهَا قَالَ فَتَكَلَّمَ بِكَلِمَةٍ خَفِيَّةٍ لَمْ أَفْهَمْهَا فَقُلْتُ مَا قَالَ قَالَ مَنْ شَاءَ اقْتَطَعَ
Hevur sagt Okkum [Ibrahim bin Musa Ar Razi], hevur sagt Okkum [Esa]. Og tað hevur verið sagt frá aðrari leið: tað er sagt Okkum [Musaddad], tað er fráboðað Okkum [Esa], og hetta er lafazh Ibrahims, frá [Tsaur] frá [Rashid bin Sa'd] frá [Abdullah bin Amir bin Luhai] frá [Abdullah bin Alaihu] frá [Abdullah bin Quir: 'Sanniliga er størsti dagurin í eygum Allahs tabaraka wa ta'ala dagurin Nahr -Offurhátíð-, síðani dagurin eftir Nahr'. Jesus segði; Tsaur mælti; nevniliga annan dagin. Hann mælti; og fimm ella seks kamelar vórðu førdir nærri sendiboðnum hjá Allah (friður og signing veri við honum). Kamelarnir komu nærri honum, hann byrjaði við hvørjum kameli. Síðani tá hann datt segði hann ein ógreiðan setning, eg skilti hann ikki. Tá segði eg; hvat segði hann? Hann mælti; »Hvør, sum vil hava tað, kann taka eitt stykki av tí.«
Hadith
Imam Abu Dawud : 1503
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ حَرْمَلَةَ بْنِ عِمْرَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ الْأَزْدِيِّ قَالَ سَمِعْتُ غُرْفَةَ بْنَ الْحَارِثِ الْكِنْدِيِّ قَالَشَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَأُتِيَ بِالْبُدْنِ فَقَالَ ادْعُوا لِي أَبَا حَسَنٍ فَدُعِيَ لَهُ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ خُذْ بِأَسْفَلِ الْحَرْبَةِ وَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَعْلَاهَا ثُمَّ طَعَنَا بِهَا فِي الْبُدْنِ فَلَمَّا فَرَغَ رَكِبَ بَغْلَتَهُ وَأَرْدَفَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
Hevur sagt Okkum [Muhammad bin Hatim], hevur sagt Okkum [Abdurrahman bin Mahdi], hevur sagt Okkum [Abdullah bin Al Mubarak] frá [Harmalah bin Imran] frá [Abdullah bin Harits Al Azdi], sagt: Eg hoyrdi [Ghurfah bin Al Harits Al Kindi havi sagt Rahullah Wahiul I undir Hajj wada' og hann fekk ein kamel, so segði hann: kalla Abu Hasan. So varð Ali Bin Abu Talib Radliallahu Anhu kallaður tá, tá segði hann við hann: »Hald niðara partin av spjótinum! Og Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam helt honum og so stungu teir báðir hann í kamelin. Tá hann var liðugur fór hann á bighal sín - eitt slag av esli - og bar Ali bin abi talib radliallahu anhu.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1504
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ وَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَابِطٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابَهُ كَانُوا يَنْحَرُونَ الْبَدَنَةَ مَعْقُولَةَ الْيُسْرَى قَائِمَةً عَلَى مَا بَقِيَ مِنْ قَوَائِمِهَا
Tað hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah], tað hevur sagt okkum [Abu Khalid Al Ahmar] frá [Ibn Juraij] frá [Abu Az Zubair] frá [Jabir], og tað hevur sagt mær [Abdurrahman bin Sabith], at profeturin stóð saman við hansara fylgisveinum. á hinum beininum.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1505
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا يُونُسُ أَخْبَرَنِي زِيَادُ بْنُ جُبَيْرٍ قَالَكُنْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ بِمِنًى فَمَرَّ بِرَجُلٍ وَهُوَ يَنْحَرُ بَدَنَتَهُ وَهِيَ بَارِكَةٌ فَقَالَ ابْعَثْهَا قِيَامًا مُقَيَّدَةً سُنَّةَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hann hevur sagt okkum [Ahmad bin Hanbal], hann hevur sagt okkum [Husyaim], hann hevur sagt okkum [Yunus], hann hevur sagt mær [Ziyad bin Jubair], segði hann; Eg var einaferð hjá [Ibn Umar] í Mina, tá fór hann framvið einum manni, sum slaktaði kamel sín, meðan hann rykti. Tá mælti Ibn Umar; reisa kamelin bundnan, fylg sunna Muhammeds.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1506
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ يَعْنِي ابْنَ عُيَيْنَةَ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيِّ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَقُومَ عَلَى بُدْنِهِ وَأَقْسِمَ جُلُودَهَا وَجِلَالَهَا وَأَمَرَنِي أَنْ لَا أُعْطِيَ الْجَزَّارَ مِنْهَا شَيْئًا وَقَالَ نَحْنُ نُعْطِيهِ مِنْ عِنْدِنَا
Hevur sagt Okkum [Amr bin Aun], hevur sagt Okkum [Sufyan nevniliga Ibn Uyainah] frá [Abdul Karim Al Jazari] frá [Mujahid] frá [Abdurrahman bin Abu Laila] frá [Ali] Radliallahu Anhu, segði hann; Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam bað meg slakta kamelin og býta húðina og alt á honum, og hann bað eg ikki geva nakað til tann, sum slaktaði hann. Hann segði: 'Vit vilja geva hann av okkum sjálvum'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1507
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ قَالَ حَدَّثَنِي خُصَيْفُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجَزَرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَقُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ يَا أَبَا الْعَبَّاسِ عَجِبْتُ لِاخْتِلَافِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِهْلَالِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَوْجَبَ فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ النَّاسِ بِذَلِكَ إِنَّهَا إِنَّمَا كَانَتْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَّةً وَاحِدَةً فَمِنْ هُنَاكَ اخْتَلَفُوا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجًّا فَلَمَّا صَلَّى فِي مَسْجِدِهِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْهِ أَوْجَبَ فِي مَجْلِسِهِ فَأَهَلَّ بِالْحَجِّ حِينَ فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ فَسَمِعَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَحَفِظْتُهُ عَنْهُ ثُمَّ رَكِبَ فَلَمَّا اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ وَذَلِكَ أَنَّ النَّاسَ إِنَّمَا كَانُوا يَأْتُونَ أَرْسَالًا فَسَمِعُوهُ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ يُهِلُّ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ ثُمَّ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أَوْجَبَ فِي مُصَلَّاهُ وَأَهَلَّ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ وَأَهَلَّ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِقَالَ سَعِيدٌ فَمَنْ أَخَذَ بِقَوْلِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَهَلَّ فِي مُصَلَّاهُ إِذَا فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ
Hevur sagt Okkum [Muhammed bin Mansur], hevur sagt Okkum [Jaqub nevniliga Ibn Ibrahim], hevur sagt Okkum [faðir mínum] frá [Ibn Ishaq], segði hann; hevur sagt mær [Khusjaif bin Abdurrahman Al Jazari], frá [Saði bin Jubair], segði hann; Eg segði við [Abdullah bin Abbas], O Ibn Abbas, eg undraðist á ósemjuna millum fylgisveinarnir hjá Rasulullah um talbiyah hjá Rasulullah, tá hann kravdi hann at fremja hajj. pá mælti hann; Eg eri veruliga tann persónurin, sum veit best um hetta. Faktiskt framdi profeturin einaferð hajj. Síðani haðani høvdu tey eitt fall út. Rasulullah skalAllahu wa'alaihi wa sallam fór út til hajj, so tá hann hevði biðið tvær rak'ar í mosku síni í Dzul Hulaifah, gjørdi hann hajj skyldugan í samkomu síni. Síðani framdi hann talbiyah til at fremja Hajj, tá hann var liðugur við tær báðar rak'arnar. Tá hoyrdu fólk hetta og eg lærdi hetta uttanat frá honum. Síðan steig hann upp á akfar sítt, síðan er kamel hans var á høgum stað framdi hann talbiyah, og fekk hetta fólkið frá honum. Jú, teir komu í aldum, tá hoyrdu teir hann, tá ið kamelur hansara var á høgum jørðini. Peir søgdu; Jú, Rasulullah shallallahu wa'alaihi wa sallam framdi talbiyah, tá kamelur hansara var á høgum jørðini. Síðani fór Allahs sendiboð frá okkum, tá hann var á toppinum á Al Baida`, av Allah hevði hann sanniliga gjørt Hajj obligatoriskt á tí staðnum, har hann bað. Og hann framdi talbiyah, tá ið kamel hansara var á høgum stað, og hann framdi talbiyah, tá ið hann var á toppinum á Al Baida`. Said sagdi; Tann, sum tekur undir við orðinum hjá Abdullah bin Abbas, fer at gera talbiyah á tí staðnum, har hann biður, tá hann er liðugur at biðja tvær rak'ah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1508
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَبَيْدَاؤُكُمْ هَذِهِ الَّتِي تَكْذِبُونَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا مَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا مِنْ عِنْدِ الْمَسْجِدِ يَعْنِي مَسْجِدَ ذِي الْحُلَيْفَةِ
Hevur sagt Okkum [Al Qa'nabi], frá [Malik] frá [Musa bin 'Uqba] frá [Salim bin Abdullah] frá [faðir sínum], segði hann; Hendan Baida` hjá tykkum er Baida`, har tit nokta sendiboðnum hjá Allah skalAllah wa'alaihi wa sallam. Profeturin framdi ikki talbiyah uttan úr moskuni, nevniliga Dzul Hulaifah moskuni.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1509
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ جُرَيْجٍأَنَّهُ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ رَأَيْتُكَ تَصْنَعُ أَرْبَعًا لَمْ أَرَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِكَ يَصْنَعُهَا قَالَ مَا هُنَّ يَا ابْنَ جُرَيْجٍ قَالَ رَأَيْتُكَ لَا تَمَسُّ مِنْ الْأَرْكَانِ إِلَّا الْيَمَانِيَّيْنِ وَرَأَيْتُكَ تَلْبَسُ النِّعَالَ السِّبْتِيَّةَ وَرَأَيْتُكَ تَصْبُغُ بِالصُّفْرَةِ وَرَأَيْتُكَ إِذَا كُنْتَ بِمَكَّةَ أَهَلَّ النَّاسُ إِذَا رَأَوْا الْهِلَالَ وَلَمْ تُهِلَّ أَنْتَ حَتَّى كَانَ يَوْمَ التَّرْوِيَةِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ أَمَّا الْأَرْكَانُ فَإِنِّي لَمْ أَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمَسُّ إِلَّا الْيَمَانِيَّيْنِ وَأَمَّا النِّعَالُ السِّبْتِيَّةُ فَإِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَلْبَسُ النِّعَالَ الَّتِي لَيْسَ فِيهَا شَعْرٌ وَيَتَوَضَّأُ فِيهَا فَأَنَا أُحِبُّ أَنْ أَلْبَسَهَا وَأَمَّا الصُّفْرَةُ فَإِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْبُغُ بِهَا فَأَنَا أُحِبُّ أَنْ أَصْبُغَ بِهَا وَأَمَّا الْإِهْلَالُ فَإِنِّي لَمْ أَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُهِلُّ حَتَّى تَنْبَعِثَ بِهِ رَاحِلَتُهُ
Tað hevur verið skylt við Okkum [Al Qa'nabi] frá [Malik] frá [Said bin Abu Said Al Maqburi] frá [Ubaid bin Juraij], at hann segði við [Abdullah bin Umar]; O Abu Abdurrahman, eg sá teg gera fýra ting, sum eg ikki sá nakran av tínum fylgisveinum gera. Hann mælti; hvat er tað, o Ibn Juraij? Hann mælti; Eg sá teg ikki nerta við súlurnar uttan tær báðar súlurnar av Yamani, eg sá teg í sibti sandalum - sum eru hárleysar -, og eg sá teg dyppa við shufrah - olju gjørd úr blanding av gurkemeju og øðrum -, og eg sá teg tá tú vart í Mekka, fólk vóru talbiyah tá tey hugdu at tí newtildyah - áttanda av Dhul Hijja -. Tá segði Abdullah bin Umar; Hvat súlurnar viðvíkur, so sá eg ikki Rasulullah nerta við uttan tær báðar súlurnar av Yamani, sum fyri sibti sandalir -sandalir úr Jemen-, so sá eg Rasulullah í sandalum soleiðis í sandalum og tær uttan hár. teimum, sum fyri shufrah, sanniliga havi eg sæð Rasulullah skalAllahu wa'alaihi wa sallam lita hárið við shufrah, so eg vildi dyppa saman við honum, sum fyri talbiyah, faktiskt sá eg ikki sendiboð Allahs (friður og signingar av Allahs veri við honum) fremja talbiyah sína til.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1510
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ أَنَسٍ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعًا وَصَلَّى الْعَصْرَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ بَاتَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ حَتَّى أَصْبَحَ فَلَمَّا رَكِبَ رَاحِلَتَهُ وَاسْتَوَتْ بِهِ أَهَلَّ
Hevur sagt Okkum [Ahmed bin Hanbal], hevur sagt Okkum [Muhammed bin Bakr], hevur sagt Okkum [Ibnu Juraij] frá [Muhammed bin Al Munkadir] frá [Anas], segði hann; Rasulullah skalAllahu wa'alaihi wa sallam framdi Zhuhur-bønina í Medina í fýra raka'at, og 'Asr-bønina í Dzul Hulaifah tvær raka'at, síðani gisti náttina í Dzul Hulaifah til morgunin. Síðani tá hann steig upp í akfarið hjá sær og akfarið var á høgum stað framførdi hann talbiyah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1511
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ رَكِبَ رَاحِلَتَهُ فَلَمَّا عَلَا عَلَى جَبَلِ الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ
Tað hevur verið sagt við okkum [Ahmad bin Hanbal], tað hevur verið sagt við okkum [Rauh], tað hevur verið sagt við okkum [Aisyah'ats] frá [Al Hasan] frá [Anas bin Malik], at profeturin framdi middagsbønina, tá hann fór á talbi á Moyah akfari sínum, og.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1512
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا وَهْبٌ يَعْنِي ابْنَ جَرِيرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْحَقَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَتْ قَالَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَخَذَ طَرِيقَ الْفُرْعِ أَهَلَّ إِذَا اسْتَقَلَّتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ وَإِذَا أَخَذَ طَرِيقَ أُحُدٍ أَهَلَّ إِذَا أَشْرَفَ عَلَى جَبَلِ الْبَيْدَاءِ
Hevur sagt Okkum [Muhammed bin Basysyar], hevur sagt Okkum [Wahb nevniliga Ibn Jarir], segði hann; hevði sagt Okkum [faðir mínum], segði hann; Eg hoyrdi [Muhammed bin Ishaq] siga [Abu Az Zinad] frá [Aisyah bin Sa'd bin Abu Waqqash], segði hann; [Sa’d bin Ábu Wakkash] segði; Tá ið profeturin salla Allahu 'alaihi wa sallam fór framvið Al Fur-vegnum, framdi hann talbiyah, tá ið akfarið hjá honum var á høgum jørðini, og tá ið hann fór framvið Uhud-vegnum, framdi hann talbiyah, tá hann var á Baida-fjallinum'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1513
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ عَنْ هِلَالِ بْنِ خَبَّابٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ ضُبَاعَةَ بِنْتَ الزُّبَيْرِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرِيدُ الْحَجَّ أَشْتَرِطُ قَالَ نَعَمْ قَالَتْ فَكَيْفَ أَقُولُ قَالَ قُولِي لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ وَمَحِلِّي مِنْ الْأَرْضِ حَيْثُ حَبَسْتَنِي
Hevur sagt Okkum [Ahmad bin Hanbal], hevur sagt Okkum ['Abbad bin Al 'Awwam] frá [Hilal bin Khabbab] frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas], at Dhuba'ah bint Az Zubair bin Abdul Muthtalib, hann kom til Rasulullah og sagdi; O Allahs sendiboð, eg vil fremja Hajj, kann eg siga treytirnar? Hann segði: »Ja«. Hann mælti; hvussu úttali eg? Hann mælti: »Sig; -O Allah, eg uppfylli Títt kall, og mítt stað er har Tú heldur meg-.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1514
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْرَدَ الْحَجَّ
Tað hevur verið sagt okkum [Abdullah bin Maslamah Al Qa'nabi], tað hevur verið sagt okkum [Malik] frá [Abdurrahman bin Al Qasim] frá [faðir hansara] frá [Aisyah], at Rasulullah skal
Hadith
Imam Abu Dawud : 1515
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ ح و حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُوَافِينَ هِلَالَ ذِي الْحِجَّةِ فَلَمَّا كَانَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ قَالَ مَنْ شَاءَ أَنْ يُهِلَّ بِحَجٍّ فَلْيُهِلَّ وَمَنْ شَاءَ أَنْ يُهِلَّ بِعُمْرَةٍ فَلْيُهِلَّ بِعُمْرَةٍ قَالَ مُوسَى فِي حَدِيثِ وُهَيْبٍ فَإِنِّي لَوْلَا أَنِّي أَهْدَيْتُ لَأَهْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ وَقَالَ فِي حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ وَأَمَّا أَنَا فَأُهِلُّ بِالْحَجِّ فَإِنَّ مَعِي الْهَدْيَ ثُمَّ اتَّفَقُوا فَكُنْتُ فِيمَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ فَلَمَّا كَانَ فِي بَعْضِ الطَّرِيقِ حِضْتُ فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَبْكِي فَقَالَ مَا يُبْكِيكِ قُلْتُ وَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أَكُنْ خَرَجْتُ الْعَامَ قَالَ ارْفِضِي عُمْرَتَكِ وَانْقُضِي رَأْسَكِ وَامْتَشِطِي قَالَ مُوسَى وَأَهِلِّي بِالْحَجِّ وَقَالَ سُلَيْمَانُ وَاصْنَعِي مَا يَصْنَعُ الْمُسْلِمُونَ فِي حَجِّهِمْ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ الصَّدَرِ أَمَرَ يَعْنِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ فَذَهَبَ بِهَا إِلَى التَّنْعِيمِ زَادَ مُوسَى فَأَهَلَّتْ بِعُمْرَةٍ مَكَانَ عُمْرَتِهَا وَطَافَتْ بِالْبَيْتِ فَقَضَى اللَّهُ عُمْرَتَهَا وَحَجَّهَا قَالَ هِشَامٌ وَلَمْ يَكُنْ فِي شَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ هَدْيٌ قَالَ أَبُو دَاوُد زَادَ مُوسَى فِي حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الْبَطْحَاءِ طَهُرَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا
Eftir at hava sagt okkum [Súleiman bin Harb], segði hann; hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid]. Og tað er sagt frá aðrari leið: Tað er sagt okkum [Musa bin Isma'il], tað er sagt okkum [Hammad bin Salamah]. Og tað er sagt frá aðrari leið: Tað er sagt okkum [Mósesi], tað er sagt okkum [Wuhaib], frá [Hsyam bin 'Urwah], frá [faðir sínum], frá [Aisyah], at hann segði; Vit fóru einaferð út við profetinum saman við nýggja mánanum í Dhul Hijjah mánaðinum. Tá hann var í Dzul Hulaifah, segði hann: 'Hvør sum vil fremja talbiyah fyri at fremja Hajj, ger vinarliga talbiyah, og tann, sum vil fremja talbiyah fyri at fremja Umrah, ger vinarliga talbiyah fyri at fremja Umrah'. Musa segði í Wuhaib-hadisini; Jú, um eg ikki hevði ofrað, hevði eg gjørt talbiyah til at fremja Umrah. Og í hadith Hammad bin Salamah segði hann: 'Hvat mær viðvíkur, so skal eg fremja talbiyah fyri at fremja Hajj, tí eg kom við einum offurdjóri'. Síðani samdust teir - við hesum orðum -: og eg eri millum teirra, sum hava talbiyah at fremja Umrah. Síðani tá eg var partvíst niðan á vegin, hevði eg mína menstruatión. Tá skal Rasulullah møtti mær, meðan eg græt. Hann spurdi: »Hvat fekk teg at gráta?« Eg sigi; Vónandi kemur tað ikki út í ár. Hann segði: 'Lat Umra tína vera, og flætta hárið á høvdinum av tínum og greið tað'. -Móses segði; 'og taka talbiyah at fremja Hajj'. Meðan segði Sulaiman; 'og gera tað, sum muslimar gera á teirra Hajj'. - Síðani tá ið shadarnáttina - aftur úr Mina - bað Rasulullah Abdurrahman fara við sær til Tan'im. -Móses legði afturat; Síðani framdi Aisyah Umrah fyri at avloysa hennara fyrru Umrah, og framdi Tawaf við Kaaba, soleiðis at Allah kláraði hennara Umrah og Hajj. Hisam segði; í hesum føri er als eingin slátur av offurdjórum. Ábu Dáud segði; Musa legði afturat í hadisini hjá Hammad bin Salama; Síðani tá hann steðgaði á Butha`, var Anha rein um náttina.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1516
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ نَوْفَلٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ وَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِحَجٍّ وَعُمْرَةٍ وَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِالْحَجِّ وَأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَجِّ فَأَمَّا مَنْ أَهَلَّ بِالْحَجِّ أَوْ جَمَعَ الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ فَلَمْ يُحِلُّوا حَتَّى كَانَ يَوْمَ النَّحْرِحَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ بِإِسْنَادِهِ مِثْلَهُ زَادَ فَأَمَّا مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ فَأَحَلَّ
Hevur sagt Okkum [Al Qa'nabi Abdullah bin Maslamah] frá [Malik] frá [Abu Al Asvad Muhammed bin Abdurrahman bin Naufal] frá ['Urwah bin Az Zubair] frá [Aisyah] konu profetsins, segði hann; Vit fóru út við Rasulullah í árinum hajj wada'. Millum Okkara eru tey sum hava talbiyah at fremja Umrah og Millum Okkar eru tey sum hava talbiyah at fremja Hajj og Umrah og Millum Okkar eru tey sum hava talbiyah at fremja Hajj. Meðan framdi Rasulullah shallallahu wa'alaihi wa sallam talbiyah fyri at fremja Hajj. Hvat fólk viðvíkur, sum taka talbiyah fyri at fremja Hajj ella sameina Hajj og Umrah, so tahallul tey ikki fyrr enn Nahr dagin - offurslaktið -. Hevur sagt okkum [Ibnu As Sarh], hevur sagt okkum [Ibnu Wahb], hevur sagt mær [Malik] frá [Abu Al Aswad] við sanad sum so. Hann legði afturat; Hvat tann viðvíkur sum ger tahlil fyri at fremja Umrah so er hann tahallul.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1517
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّهَا قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَأَهْلَلْنَا بِعُمْرَةٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُهِلَّ بِالْحَجِّ مَعَ الْعُمْرَةِ ثُمَّ لَا يَحِلُّ حَتَّى يَحِلَّ مِنْهُمَا جَمِيعًا فَقَدِمْتُ مَكَّةَ وَأَنَا حَائِضٌ وَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ وَلَا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَشَكَوْتُ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ انْقُضِي رَأْسَكِ وَامْتَشِطِي وَأَهِلِّي بِالْحَجِّ وَدَعِي الْعُمْرَةَ قَالَتْ فَفَعَلْتُ فَلَمَّا قَضَيْنَا الْحَجَّ أَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ إِلَى التَّنْعِيمِ فَاعْتَمَرْتُ فَقَالَ هَذِهِ مَكَانُ عُمْرَتِكِ قَالَتْ فَطَافَ الَّذِينَ أَهَلُّوا بِالْعُمْرَةِ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ حَلُّوا ثُمَّ طَافُوا طَوَافًا آخَرَ بَعْدَ أَنْ رَجَعُوا مِنْ مِنًى لِحَجِّهِمْ وَأَمَّا الَّذِينَ كَانُوا جَمَعُوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ فَإِنَّمَا طَافُوا طَوَافًا وَاحِدًاقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ وَمَعْمَرٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ نَحْوَهُ لَمْ يَذْكُرُوا طَوَافَ الَّذِينَ أَهَلُّوا بِعُمْرَةٍ وَطَوَافَ الَّذِينَ جَمَعُوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ
Hevur sagt Okkum [Al Qa'nabi Abdullah bin Maslamah] frá [Malik] frá [Abu Al Asvad Muhammed bin Abdurrahman bin Naufal] frá ['Urwah bin Az Zubair] frá [Aisyah] konu profetsins, segði hann; Vit fóru út við Rasulullah í árinum hajj wada'. Millum Okkara eru tey sum hava talbiyah at fremja Umrah og Millum Okkar eru tey sum hava talbiyah at fremja Hajj og Umrah og Millum Okkar eru tey sum hava talbiyah at fremja Hajj. Meðan framdi Rasulullah shallallahu wa'alaihi wa sallam talbiyah fyri at fremja Hajj. Hvat fólk viðvíkur, sum taka talbiyah fyri at fremja Hajj ella sameina Hajj og Umrah, so tahallul tey ikki fyrr enn Nahr dagin - offurslaktið -. Ábu Dáud segði; [Ibrahim bin Sa’d] og [Ma’mar] frá [Ibn Shihab], sum vóru soleiðis. Hann legði afturat; Hvat tann viðvíkur sum ger tahlil fyri at fremja Umrah so er hann tahallul.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1518
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْلَبَّيْنَا بِالْحَجِّ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِسَرِفَ حِضْتُ فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَبْكِي فَقَالَ مَا يُبْكِيكِ يَا عَائِشَةُ فَقُلْتُ حِضْتُ لَيْتَنِي لَمْ أَكُنْ حَجَجْتُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّمَا ذَلِكَ شَيْءٌ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَى بَنَاتِ آدَمَ فَقَالَ انْسُكِي الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا غَيْرَ أَنْ لَا تَطُوفِي بِالْبَيْتِ فَلَمَّا دَخَلْنَا مَكَّةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ شَاءَ أَنْ يَجْعَلَهَا عُمْرَةً فَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً إِلَّا مَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ قَالَتْ وَذَبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نِسَائِهِ الْبَقَرَ يَوْمَ النَّحْرِ فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الْبَطْحَاءِ وَطَهُرَتْ عَائِشَةُ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَرْجِعُ صَوَاحِبِي بِحَجٍّ وَعُمْرَةٍ وَأَرْجِعُ أَنَا بِالْحَجِّ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَذَهَبَ بِهَا إِلَى التَّنْعِيمِ فَلَبَّتْ بِالْعُمْرَةِ
Hevur sagt Okkum [Abu Salamah Musa bin Isma’il], hevur sagt Okkum [Hammad] frá [Abdurrahman bin Al Qasim] frá [pápa sínum] frá [Aisyah], at hann segði; Vit framførdu talbiyah fyri at framføra Hajj, til eftir at vit vóru í Saraf upplivdi eg menstruatión. Tá skal Rasulullah møtti mær, meðan eg græt. Síðan mælti hann: »Hvat fekk teg at gráta, o Aisha? Eg sigi; Eg havi menstruerað, um eg ikki havi framt Hajj. Síðani segði hann: 'SubhanAllah, sanniliga er hetta nakað, sum Allah hevur skipað fyri døtrum Ádams'. Síðani segði hann: 'Framfør alla Hajj-pílagrímsferðina, bara ikki framføra Tawaf við Kaaba'. Síðani tá vit komu inn í Mekka, segði Allahs sendiboð (friður og signing veri við honum): 'Hvør tann, sum vil gera tað til Umrah, lat hann gera tað til Umrah, uttan tey, sum koma við offurdjórum'. Aisha segði; Profeturin ofraði eina kúgv fyri konur sínar á Nahr degnum. Síðan er hann steðgaði á Butha` um náttina og Aisyah var hrein, segði Aisyah; O Allahs sendiboð, komu vinir mínir aftur við at fremja Hajj og Umrah meðan eg bert kom aftur við at fremja Hajj? Síðani bað Rasulullah Abdurrahman bin Abu Bakr fara til Tan'im, síðan framdi hann talbiyah at fremja Umrah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1519
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا نَرَى إِلَّا أَنَّهُ الْحَجُّ فَلَمَّا قَدِمْنَا تَطَوَّفْنَا بِالْبَيْتِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْيَ أَنْ يُحِلَّ فَأَحَلَّ مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْيَ
Hevur sagt Okkum [Usman bin Abu Syaiba], hevur sagt Okkum [Jarir] frá [Mansur] frá [Ibrahim] frá [Al Aswad] frá [Aisyah], segði hann; Vid forum ut med Rasulullah skalAllahu va'alaihi va sallam og eg sa ekkert nema ad tad var Hajj. Síðani tá Vit komu, framdu Vit Tawaf við Kaaba. Síðani gav Rasulullah boð um, at fólk, sum ikki høvdu offurdýr við sær, skuldu vera tahallul. So tann, sum ikki leiðir offurdjórið, ger tahallul.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1520
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ الذُّهَلِيُّ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمَّا سُقْتُ الْهَدْيَ قَالَ مُحَمَّدٌ أَحْسَبُهُ قَالَ وَلَحَلَلْتُ مَعَ الَّذِينَ أَحَلُّوا مِنْ الْعُمْرَةِقَالَ أَرَادَ أَنْ يَكُونَ أَمْرُ النَّاسِ وَاحِدًا
Tað hevur verið sagt við okkum [Muhammed bin Yahya bin Faris Adz Dzuhali], tað hevur verið sagt við okkum [Usman bin Umar], tað hevur verið sagt við okkum [Yunus] frá [Az Zuhri] frá ['Urwah] frá ['Aisyah], at sendiboðin hjá Allah skal sagt: eru sjónlig nú tá hevði eg ikki ofrað og eg hevði gjørt tað til eina Umrah'. Muhammed segði; Eg helt hann segði: 'Og eg skal sanniliga tola við teimum, sum tola Tahallul frá at fremja Umrah'. Hann mælti; Hann vil hava, at støðan hjá øllum skal vera ein.
