Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 1381
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ يُوسُفَ قَالَ حُمَيْدٌ أَخْبَرَنَا عَنْ الْحَسَنِ قَالَخَطَبَ ابْنُ عَبَّاسٍ رَحِمَهُ اللَّهُ فِي آخِرِ رَمَضَانَ عَلَى مِنْبَرِ الْبَصْرَةِ فَقَالَ أَخْرِجُوا صَدَقَةَ صَوْمِكُمْ فَكَأَنَّ النَّاسَ لَمْ يَعْلَمُوا فَقَالَ مَنْ هَاهُنَا مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قُومُوا إِلَى إِخْوَانِكُمْ فَعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ الصَّدَقَةَ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ شَعِيرٍ أَوْ نِصْفَ صَاعٍ مِنْ قَمْحٍ عَلَى كُلِّ حُرٍّ أَوْ مَمْلُوكٍ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى صَغِيرٍ أَوْ كَبِيرٍفَلَمَّا قَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَأَى رُخْصَ السِّعْرِ قَالَ قَدْ أَوْسَعَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَلَوْ جَعَلْتُمُوهُ صَاعًا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ قَالَ حُمَيْدٌ وَكَانَ الْحَسَنُ يَرَى صَدَقَةَ رَمَضَانَ عَلَى مَنْ صَامَ
Hevur sagt Okkum [Muhammed bin Al Mutsanna], hevur sagt Okkum [Sahl bin Yusuf], segði hann; [Humaid] hevur upplýst Okkum frá [Al Hasan], segði hann; [Ibnu Abbas] Rahimullah prædikaði við endan av Ramadan á prædikustólinum í Basrah, segði síðani: gev tína føstuzakat út! Sum um fólk ikki longu vistu, tá segði hann aftur; sum eru her frá fólkinum í Madinah, kenna tey tí faktiskt vita tey ikki. Rasulullah Sallallaahu Alaihi Wasallam hevur skyldugt hesa zakat av einum sha’ av dadlum ella hveiti ella hálvari sha’ av hveitikorni, fyri hvønn persón, sum er frælsur ella trælur, mannfólk ella kvinnufólk, stórt ella lítið. Tá ið Ali bin Abi Talib Radliallahu Anhu kom sá hann bíligu prísirnar, segði hann; Allah hevur víðkað títt uppihald, um tú gert eitt sha' fyri alt. Húmaid segði; Al Hasan er av teirri fatan, at Ramadhan-zakat - fitrah - er skylda hjá teimum, sum fasta.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1382
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ عَنْ وَرْقَاءَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَبَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَلَى الصَّدَقَةِ فَمَنَعَ ابْنُ جَمِيلٍ وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَالْعَبَّاسُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَنْقِمُ ابْنُ جَمِيلٍ إِلَّا أَنْ كَانَ فَقِيرًا فَأَغْنَاهُ اللَّهُ وَأَمَّا خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ فَإِنَّكُمْ تَظْلِمُونَ خَالِدًا فَقَدْ احْتَبَسَ أَدْرَاعَهُ وَأَعْتُدَهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَمَّا الْعَبَّاسُ عَمُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهِيَ عَلَيَّ وَمِثْلُهَا ثُمَّ قَالَ أَمَا شَعَرْتَ أَنَّ عَمَّ الرَّجُلِ صِنْوُ الْأَبِ أَوْ صِنْوُ أَبِيهِ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ass Shabbah], hevur sagt Okkum [Syababah] frá [Warqa`] frá [Abu Az Zinad] frá [Al A'raj] frá [Abu Hurairah] Radliallahu Anhu, segði hann; Profeturin sendi Umar bin Khathab Radliallahu Anhu at taka zakat, so noktaðu Ibn Jamil, Khalid bin Walid og Al Abbas at gjalda, so segði rasullah: 'Ibn Jamil hevnir seg ikki sum ein persónur fyri hann og hann var once bin Al Walid, so sanniliga hevur tú órætt á Khalid, sanniliga hevur hann hildið aftur brynju sínar og brynju í vegi Allahs, eins og fyri Al Abbas, abbin hjá Rasulullah Sallallaahu Alaihi Wasallam, so hansara zakat og tað tykist vera mín skylda. Tá segði hann: »Følir tú ikki, at abbin hjá onkrum er beiggi pápa hansara ella pápabeiggi?'
Hadith
Imam Abu Dawud : 1383
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ الْحَجَّاجِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ حُجَيَّةَ عَنْ عَلِيٍّأَنَّ الْعَبَّاسَ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تَعْجِيلِ صَدَقَتِهِ قَبْلَ أَنْ تَحِلَّ فَرَخَّصَ لَهُ فِي ذَلِكَ قَالَ مَرَّةً فَأَذِنَ لَهُ فِي ذَلِكَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ هُشَيْمٌ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ زَاذَانَ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدِيثُ هُشَيْمٍ أَصَحُّ
Hava sagt Okkum [Sagt? Bin Mansur], hevur sagt Okkum [Ismail bin Zakariya] frá [Al Hajjaj bin Dinar] frá [Al Hakam] frá [Hujayyah] frá [Ali], at Al Abbas spurdi profetin um at skunda undir zakat, áðrenn tað er skyldugt á teimum? Síðan gav hann honum rukhshah í tí málinum. Ábu Dáud segði; [Husyaim] hevur sagt hesa hadisin frá [Mansur bin Zadzan] frá [Al Hakam] frá [Al Hasan bin Muslim] frá profetinum Sallallahu Alaihi Vasallam, og hadisin hjá Husyaim er meira ektað.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1384
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا أَبِي أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَطَاءٍ مَوْلَى عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ زِيَادًا أَوْ بَعْضَ الْأُمَرَاءِ بَعَثَ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ عَلَى الصَّدَقَةِ فَلَمَّا رَجَعَ قَالَ لِعِمْرَانَ أَيْنَ الْمَالُ قَالَ وَلِلْمَالِ أَرْسَلْتَنِي أَخَذْنَاهَا مِنْ حَيْثُ كُنَّا نَأْخُذُهَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَوَضَعْنَاهَا حَيْثُ كُنَّا نَضَعُهَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Eg segði við okkum [Nashr bin Ali], eg segði við okkum [pápa mín], eg segði við okkum [Ibrahim bin Atha] fyrrverandi trælin hjá Imran bin Hushain frá [pápa sínum], at Ziyad ella nakrir av leiðarunum høvdu sent [Imran bin Hushain] at taka hann, so tá ið hann kom aftur, A; hvar er skattur hansara? Hann svarar; Er tað fyri ríkidømi, at tú sendi meg? Vit hava tikið tað frá tí staðnum, har vit plagdu at taka tað í tíðini hjá Rasulullah Sallallaahu Alaihi Wasallam og Vit hava sett tað á staðin, har Vit plagdu at seta tað í tíðini hjá Rasulullah Sallallaahu Alaihi Wasallam.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1385
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَأَلَ وَلَهُ مَا يُغْنِيهِ جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ خُمُوشٌ أَوْ خُدُوشٌ أَوْ كُدُوحٌ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْغِنَى قَالَ خَمْسُونَ دِرْهَمًا أَوْ قِيمَتُهَا مِنْ الذَّهَبِقَالَ يَحْيَى فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ لِسُفْيَانَ حِفْظِي أَنَّ شُعْبَةَ لَا يَرْوِي عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ فَقَالَ سُفْيَانُ حَدَّثَنَاهُ زُبَيْدٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ
Hevur sagt Okkum [Al Hasan bin Ali], hevur sagt Okkum [Yahya bin Ádam], hevur sagt Okkum [Sufyan] frá [Hakim bin Jubair] frá [Muhammed bin Abdurrahman bin Yazid] frá [pápa sínum] frá [Abdullah], segði hann; Rasulullah skalAllahu wa'alaihi wa sallam segði: 'Hvør tann, sum biður, meðan hann hevur nakað, sum er nóg mikið til sín, skal hava sár á andlitinum á uppreisnardegnum'. Abdullah segði; O sendiboð Allahs, hvat er nøktandi? Hann segði: 'Fimmti dirham, ella teirra javnvirði í gulli'. Yahya segði; tá segði Abdullah bin Usman við Sufyan; Eg veit uttanat, at Syu'bah ikki segði tað frá Hakim bin Jubair. Sufyan segði; hevði sagt honum Zubaid frá Muhammed bin Abdurrahman bin Jazid.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1386
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي أَسَدٍأَنَّهُ قَالَ نَزَلْتُ أَنَا وَأَهْلِي بِبَقِيعِ الْغَرْقَدِ فَقَالَ لِي أَهْلِي اذْهَبْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلْهُ لَنَا شَيْئًا نَأْكُلُهُ فَجَعَلُوا يَذْكُرُونَ مِنْ حَاجَتِهِمْ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدْتُ عِنْدَهُ رَجُلًا يَسْأَلُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا أَجِدُ مَا أُعْطِيكَ فَتَوَلَّى الرَّجُلُ عَنْهُ وَهُوَ مُغْضَبٌ وَهُوَ يَقُولُ لَعَمْرِي إِنَّكَ لَتُعْطِي مَنْ شِئْتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْضَبُ عَلَيَّ أَنْ لَا أَجِدَ مَا أُعْطِيهِ مَنْ سَأَلَ مِنْكُمْ وَلَهُ أُوقِيَّةٌ أَوْ عِدْلُهَا فَقَدْ سَأَلَ إِلْحَافًا قَالَ الْأَسَدِيُّ فَقُلْتُ لَلِقْحَةٌ لَنَا خَيْرٌ مِنْ أُوقِيَّةٍ وَالْأُوقِيَّةُ أَرْبَعُونَ دِرْهَمًا قَالَ فَرَجَعْتُ وَلَمْ أَسْأَلْهُ فَقَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ شَعِيرٌ وَزَبِيبٌ فَقَسَمَ لَنَا مِنْهُ أَوْ كَمَا قَالَ حَتَّى أَغْنَانَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّقَالَ أَبُو دَاوُد هَكَذَا رَوَاهُ الثَّوْرِيُّ كَمَا قَالَ مَالِكٌ
Tað hevur verið sagt Okkum [Abdullah bin Maslamah] frá [Malik] frá [Zaid bin Aslam] frá ['Atho` bin Yasar] frá [manni frá Bani Asad], at hann segði; Familjan min og eg stoppudum a Baqi' sem hefur Gharqad træ. Tá segði familja mín; Far til Rasulullah og bið Rasulullah um okkum okkurt, sum vit kunnu eta. Síðani nevndu teir nakrar av teirra tørvum, so fór eg til Rasulullah og eg fann ein mann, sum bað hann, meðan Rasulullah segði: 'Eg havi einki, sum eg kann geva tær'. Sidan gekk liann brott fra honum i reidi ok mællti; Við mínum lívi, tú gevur veruliga fólki tað, tú vilt hava. So segði Rasulullah: 'Hann var reiður við meg, tí eg fekk einki, sum eg kundi geva honum. Hvør av tykkum biður, meðan hann hevur eina uqiyah ella tað, sum svarar til tað, so hevur hann sanniliga biðið bráðfeingis’. Al Asadi segði; sanniliga Okkara kamelur sum næstan føðir er betri enn ein uqiyah. Ein uqiyah er fjøruti dirham. Maðurin segði; síðan fór eg aftur og spurdi hann ikki. Síðan skal RasulullahAllahu wa'alaihi wa Sallam eftir tað kom við hveiti og rosinur. Síðani býtti hann tað út til Okkum, ella sum hann segði, til Allah 'azza wajalla gav Okkum nokk. Ábu Dáud segði; soleiðis segði [Ats Tsauri] sum Malik segði.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1387
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الرِّجَالِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَبِي سَعِيدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَأَلَ وَلَهُ قِيمَةُ أُوقِيَّةٍ فَقَدْ أَلْحَفَ فَقُلْتُ نَاقَتِي الْيَاقُوتَةُ هِيَ خَيْرٌ مِنْ أُوقِيَّةٍ قَالَ هِشَامٌ خَيْرٌ مِنْ أَرْبَعِينَ دِرْهَمًا فَرَجَعْتُ فَلَمْ أَسْأَلْهُ شَيْئًا زَادَ هِشَامٌ فِي حَدِيثِهِ وَكَانَتْ الْأُوقِيَّةُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْبَعِينَ دِرْهَمًا
Vit hava sagt [Qutaiba bin Said] og [Hisyam bin Ammar], søgdu teir; hevur sagt Okkum [Abdurrahman bin Abu Ar Rijal] frá ['Umarah bin Ghaziyyah] frá [Abdurrahman bin Abu Said Al Khudri] frá [faðir sínum, nevniliga Abu Said], segði hann; Rasulullah skalAllah wa'alaihi wa sallam segði: 'Hvør sum biður, meðan hann hevur ognir virðismiklar eina uqiyah, so hevur hann sanniliga verið áhaldandi við at biðja'. So segði eg; Mín kamel, sum eitur Al Yaqutah, er betri enn ein uqiyah, -segði Hisyam; betri enn fjøruti dirham, so fór eg aftur og spurdi hann einki meira. Hisham segði í hadith síni; ein uqiyah í tíðini hjá profetinum var fjøruti dirham.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1388
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا مِسْكِينٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُهَاجِرِ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي كَبْشَةَ السَّلُولِيِّ حَدَّثَنَا سَهْلُ ابْنُ الْحَنْظَلِيَّةِ قَالَقَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنٍ وَالْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ فَسَأَلَاهُ فَأَمَرَ لَهُمَا بِمَا سَأَلَا وَأَمَرَ مُعَاوِيَةَ فَكَتَبَ لَهُمَا بِمَا سَأَلَا فَأَمَّا الْأَقْرَعُ فَأَخَذَ كِتَابَهُ فَلَفَّهُ فِي عِمَامَتِهِ وَانْطَلَقَ وَأَمَّا عُيَيْنَةُ فَأَخَذَ كِتَابَهُ وَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَانَهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَتُرَانِي حَامِلًا إِلَى قَوْمِي كِتَابًا لَا أَدْرِي مَا فِيهِ كَصَحِيفَةِ الْمُتَلَمِّسِ فَأَخْبَرَ مُعَاوِيَةُ بِقَوْلِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَأَلَ وَعِنْدَهُ مَا يُغْنِيهِ فَإِنَّمَا يَسْتَكْثِرُ مِنْ النَّارِ وَقَالَ النُّفَيْلِيُّ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ مِنْ جَمْرِ جَهَنَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُغْنِيهِ وَقَالَ النُّفَيْلِيُّ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ وَمَا الْغِنَى الَّذِي لَا تَنْبَغِي مَعَهُ الْمَسْأَلَةُ قَالَ قَدْرُ مَا يُغَدِّيهِ وَيُعَشِّيهِ وَقَالَ النُّفَيْلِيُّ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ أَنْ يَكُونَ لَهُ شِبْعُ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ أَوْ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍوَكَانَ حَدَّثَنَا بِهِ مُخْتَصَرًا عَلَى هَذِهِ الْأَلْفَاظِ الَّتِي ذَكَرْتُ
Hevur sagt Okkum [Abdullah bin Muhammed An Nufaili], hevur sagt Okkum [Miskin], hevur sagt Okkum [Muhammed bin Al Muhajir], frá [Rabi’a bin Yazid] frá [Abu Kabsyah As Saluli], hevur sagt Okkum [Sahl bin Al Hanzhalah], segði hann; Uyainah bin Hishn og Al Aqra bin Habis komu til Rasulullah og spurdu hann. Síðani bað hann, at teir báðir skuldu fáa tað, teir spurdu um, og bað Muawiyah skriva niður fyri teir tað, sum teir spurdu um. Hvat Al Aqra' vardar, tók hann seðlar sínar og foldaði tær í turban sína og fór avstað, sum um 'Uyainah, tók hann seðlar sínar og kom til profetins sallallaahu alaihi Wasallam á hansara stað, og segði; O Allahs sendiboð, heldur tú, at eg vildi komið við einum seðili til mítt fólk, sum eg ikki veit innihaldið í, sum eitt stykki av Al Mutalammis pappíri? Síðani segði Muawiyah hesi orðini við Rasulullah, tá segði Rasulullah: 'Hvør tann, sum biður, meðan hann hevur nakað, sum er nóg mikið fyri seg, fer sanniliga at økja um eldin í Helviti'. Ein Nufaili á øðrum stað segði; gløðir av Helviti. Tá mæltu teir; O sendiboð Allahs, hvat er nóg mikið? -Ein Nufaili segði á øðrum stað; hvat er óverdugt nøktandi tí at biðja? - Hann segði: 'Støddin á onkrum, sum kann nøra hann dag og nátt'. Ein Nufaili segði á øðrum stað; hann er fullr einn dag ok eina nott eda eina nott ok eina dag. Hann segði okkum stutt í samsvari við lafazh, sum vit hava nevnt.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1389
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عُمَرَ بْنِ غَانِمٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زِيَادٍ أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ نُعَيْمٍ الْحَضْرَمِيَّ أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ الْحَارِثِ الصُّدَائِيَّ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَايَعْتُهُ فَذَكَرَ حَدِيثًا طَوِيلًا قَالَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ أَعْطِنِي مِنْ الصَّدَقَةِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَمْ يَرْضَ بِحُكْمِ نَبِيٍّ وَلَا غَيْرِهِ فِي الصَّدَقَاتِ حَتَّى حَكَمَ فِيهَا هُوَ فَجَزَّأَهَا ثَمَانِيَةَ أَجْزَاءٍ فَإِنْ كُنْتَ مِنْ تِلْكَ الْأَجْزَاءِ أَعْطَيْتُكَ حَقَّكَ
Hevur sagt Okkum [Abdullah bin Maslamah], hevur sagt Okkum [Abdullah] nevniliga Ibn Umar bin Ghanim frá [Abdurrahman bin Ziyad], at hann hoyrdi [Ziyad bin Nu’aim Al Hadrami], at hann hoyrdi [Ziyad bin Harith Ash Shuda’i siga]; Eg hitti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og lovaði honum trúfesti. Síðani nevndi hann eina langa hadith. Hann mælti; tá kom onkur til hansara og segði; gev mær nakað av olmussunum! So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam við hann: 'Ja, Allah er ikki órógvaður við lógina hjá einum profeti ella øðrum, Hann er tann, sum hevur ásett hana og hevur ásett hana í átta partar í málinum um zakat, til Hann sjálvur ger av. So Allah býtti tað í átta partar, um tú ert ein av teimum pørtunum so skal eg geva tær tíni rættindi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1390
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ الْمِسْكِينُ الَّذِي تَرُدُّهُ التَّمْرَةُ وَالتَّمْرَتَانِ وَالْأَكْلَةُ وَالْأَكْلَتَانِ وَلَكِنَّ الْمِسْكِينَ الَّذِي لَا يَسْأَلُ النَّاسَ شَيْئًا وَلَا يَفْطِنُونَ بِهِ فَيُعْطُونَهُحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَأَبُو كَامِلٍ الْمَعْنَى قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ قَالَ وَلَكِنَّ الْمِسْكِينَ الْمُتَعَفِّفُ زَادَ مُسَدَّدٌ فِي حَدِيثِهِ لَيْسَ لَهُ مَا يَسْتَغْنِي بِهِ الَّذِي لَا يَسْأَلُ وَلَا يُعْلَمُ بِحَاجَتِهِ فَيُتَصَدَّقَ عَلَيْهِ فَذَاكَ الْمَحْرُومُ وَلَمْ يَذْكُرْ مُسَدَّدٌ الْمُتَعَفِّفُ الَّذِي لَا يَسْأَلُ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ وَجَعَلَا الْمَحْرُومَ مِنْ كَلَامِ الزُّهْرِيِّ وَهُوَ أَصَحُّ
Vit hava sagt [Usman bin Abu Sjaibah] og [Zuhair bin Harb], søgdu teir; hevur skylt okkum [Jarir] frá [Al Amasy] frá [Abu Salih] frá [Abu Hurairah], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tann fátæki er ikki tann, sum kemur aftur, tí hann fær eina ella tvær dadlur, og eina ella tvær máltíðir, men tann fátæki er tann, sum ikki biður fólk um okkurt og tey ikki skilja tað, so tey kunnu geva honum tað'. Havi skylt okkum [Musaddad] eins og ['Ubaidullah bin Umar] og [Abu Kamil] í merking, søgdu teir; hevur sagt Okkum [Abdul Wahid bin Ziyad], hevur sagt Okkum [Ma’mar] frá [Az Zuhri] frá [Abu Salahamah] frá [Abu Hurairah], segði hann; Rasulullah skalAllahu wa'alaihi wa sallam segði soleiðis: 'Men ein fátækur persónur er ein persónur, sum varðveitir sín heiður...' Musaddad legði í hadith síni afturat; hann hevur einki nøktandi til sín, ein persónur, sum ikki biður og hvørs tørvur ikki er kendur, so honum kann fáa almuga. So tað er tann persónurin, sum er forðaður í at fáa gávur. Musaddad nevndi ikki; ein persónur, sum varðveitir sín heiður, sum ikki biður. Ábu Dáud segði; [Muhammed bin Tsaur] og [Abdurrazzaq] hava sagt frá [Ma'mar], og teir gjørdu orðini; fólk, sum eru forðað í at fáa gávur er tað, sum Az Zuhri segði, og tað er tað mest rætta.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1391
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلَانِأَنَّهُمَا أَتَيَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَهُوَ يُقَسِّمُ الصَّدَقَةَ فَسَأَلَاهُ مِنْهَا فَرَفَعَ فِينَا الْبَصَرَ وَخَفَضَهُ فَرَآنَا جَلْدَيْنِ فَقَالَ إِنَّ شِئْتُمَا أَعْطَيْتُكُمَا وَلَا حَظَّ فِيهَا لِغَنِيٍّ وَلَا لِقَوِيٍّ مُكْتَسِبٍ
Hevur sagt Okkum [Musaddad], hevur sagt Okkum [Esa bin Yunus], hevur sagt Okkum [Hisyam bin Urwah] frá [faðir sínum] frá [Ubaidillah bin Adi bin Al Khiyar] sagt; hevur upplýst mær [tvey fólk, sum høvdu hitt Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam undir Hajj Wada'], meðan hann býtti út zakat, tey bæði spurdu hann um ein part av zakat, so lyfti hann eyguni upp til Okkara síðani lækkaði tey og hann sá Vit vóru sterk fólk, so segði hann tað: 'Um tit bo ikki vilja tað í har er, zakat fyri tey ríku og tey, sum eru før fyri at arbeiða'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1392
حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى الْأَنْبَارِيُّ الْخُتُّلِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ رَيْحَانَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍوعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَحِلُّ الصَّدَقَةُ لِغَنِيٍّ وَلَا لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ سُفْيَانُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ كَمَا قَالَ إِبْرَاهِيمُ وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ سَعْدٍ قَالَ لِذِي مِرَّةٍ قَوِيٍّ وَالْأَحَادِيثُ الْأُخَرُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْضُهَا لِذِي مِرَّةٍ قَوِيٍّ وَبَعْضُهَا لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّ و قَالَ عَطَاءُ بْنُ زُهَيْرٍ أَنَّهُ لَقِيَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو فَقَالَ إِنَّ الصَّدَقَةَ لَا تَحِلُّ لِقَوِيٍّ وَلَا لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّ
Hevur sagt okkum ['Abbad bin Músa Al Anbari Al Khuttuli], hevur sagt Okkum [Ibrahim t.e. Ibn Sa'd], segði hann; hevur sagt mær [pápi mínum] frá [Raihan bin Yazid] frá [Abdullah bin 'Amr] frá profetinum sallallaahu Alaihi Wasallam hann segði: 'Tað er ikki halal at geva zakat til rík fólk og fólk, sum eru sterk og frísk'. Ábu Dáud segði; [Sufyan] hevur sagt frá [Sa'd bin Ibrahim] sum Ibrahim segði. Og [Syu'bah] hevur sagt tað frá [Sa'd], segði hann; lidzii mirratin qawiyyin. Meðan siga aðrar hadisur frá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam partvíst; lidzii mirratin qawiyyin, og sumir av teimum; lidzii mirratin sawiyyin. Áta bin Zuhair segði; at hann hevði hitt Abdulla bin Amr og sagt; Faktiskt er zakat ikki halal fyri sterk fólk, og fyri fólk, sum eru sterk og frísk.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1393
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَحِلُّ الصَّدَقَةُ لِغَنِيٍّ إِلَّا لِخَمْسَةٍ لِغَازٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ لِعَامِلٍ عَلَيْهَا أَوْ لِغَارِمٍ أَوْ لِرَجُلٍ اشْتَرَاهَا بِمَالِهِ أَوْ لِرَجُلٍ كَانَ لَهُ جَارٌ مِسْكِينٌ فَتُصُدِّقَ عَلَى الْمِسْكِينِ فَأَهْدَاهَا الْمِسْكِينُ لِلْغَنِيِّحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ زَيْدٍ كَمَا قَالَ مَالِكٌ وَرَوَاهُ الثَّوْرِيُّ عَنْ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي الثَّبْتُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Vit hava sagt frá okkum [Abdullah bin Maslamah] frá [Malik] frá [Zaid bin Aslam] frá [Atha bin Yasar], at sendiboð Allahs skalAllahu wa'alaihi wa sallam segði: 'Zakat er ikki halal fyri tey ríku uttan fyri fimm fólk, nevniliga tann persónurin, sum er embæti, ella de kat í vegin hjá Allah, tann, sum keypir tað við sínum ríkidømi, ella tann, sum hevur fátækar grannar og so fær tann fátæki zakat, so gevur hann tað til onnur fólk. tey ríku'. Hevur sagt Okkum [Al Hasan bin Ali], hevur sagt Okkum [Abdurrazzaq], hevur sagt Okkum [Ma'mar] frá [Zaid bin Aslam] frá ['Atha' bin Yasar] frá [Abu Said Al Khudri], segði hann; Rasulullah skalAllah va'alaihi va sallam segði: . Tað sama sum týdningurin av hadithinum. Ábu Dáud segði; [Ibn Uyainah] hevur sagt tað frá [Zaid] sum Malik segði. Og Ats Tsauri hevur sagt tað frá Zaid, segði hann; hevur sagt mær Ats Tsabtu frá profetinum....
Hadith
Imam Abu Dawud : 1394
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عِمْرَانَ الْبَارِقِيِّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَحِلُّ الصَّدَقَةُ لِغَنِيٍّ إِلَّا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ ابْنِ السَّبِيلِ أَوْ جَارٍ فَقِيرٍ يُتَصَدَّقُ عَلَيْهِ فَيُهْدِي لَكَ أَوْ يَدْعُوكَقَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ فِرَاسٌ وَابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Tað hevur verið sagt okkum [Muhammed bin 'Auf Ath Thai], tað hevur verið sagt okkum [Al Firyabi], tað hevur verið sagt okkum [Sufyan] frá [Imran Al Bariqi] frá [Athiyyah] frá [Abu Said], segði hann; Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam segði: 'Tað er ikki halal at geva zakat til rík fólk, uttan á veg Allahs, ella fólk, sum eru á ferð, ella ein fátækur granni, sum fær zakat og so gevur hann tær eina gávu ella bjóðar tær'. Ábu Dáud segði; og hendan hadisin hevur verið frásagd av [Firas], og [Ibn Abu Laila] frá ['Athiyyah], frá [Abu Said] frá profetinum s.a.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1395
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ زَعَمَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَاهُ بِمِائَةٍ مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ يَعْنِي دِيَةَ الْأَنْصَارِيِّ الَّذِي قُتِلَ بِخَيْبَرَ
Hevur sagt við okkum [Al Hasan bin Muhamad bin Ash Shabbah], hevur sagt við Okkum [Abu Nu'aim], hevur sagt við meg [Sagdi bin 'Ubaid Ath Thai] frá [Busyair bin Yasar], at hann helt, at onkur úr millum Ansararnir, sum eru kendir sum [Sahl bin Abu Hatslam, sum Allah hevði upplýst]. diyah við hundrað kamelum frá zakat-kamelunum, nevniliga diyah hjá einum Ansar, sum varð dripin í Khaibar.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1396
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ عُقْبَةَ الْفَزَارِيِّ عَنْ سَمُرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَسَائِلُ كُدُوحٌ يَكْدَحُ بِهَا الرَّجُلُ وَجْهَهُ فَمَنْ شَاءَ أَبْقَى عَلَى وَجْهِهِ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَ إِلَّا أَنْ يَسْأَلَ الرَّجُلُ ذَا سُلْطَانٍ أَوْ فِي أَمْرٍ لَا يَجِدُ مِنْهُ بُدًّا
Tað hevur verið sagt okkum [Hafsh bin Umar An Namari], tað hevur verið sagt okkum [Syu'bah] frá [Abdul Malik bin 'Umair] frá [Zaid bin 'Uqbah Al Fazari] frá [Samurah] frá profetinum salla Allahu 'alaihi va sallam hann segði: 'Ja, tað er eitt ringt andlit hansara, sum biðja. vil hava tað, letur hann tað á andlitið og tann, sum vil hava tað, sleppur hann frá tí, uttan so at onkur biður leiðaran ella biður um okkurt, sum hann skal fáa’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1397
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ هَارُونَ بْنِ رِئَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي كِنَانَةُ بْنُ نُعَيْمٍ الْعَدَوِيُّ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ الْهِلَالِيِّ قَالَتَحَمَّلْتُ حَمَالَةً فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَقِمْ يَا قَبِيصَةُ حَتَّى تَأْتِيَنَا الصَّدَقَةُ فَنَأْمُرَ لَكَ بِهَا ثُمَّ قَالَ يَا قَبِيصَةُ إِنَّ الْمَسْأَلَةَ لَا تَحِلُّ إِلَّا لِأَحَدِ ثَلَاثَةٍ رَجُلٍ تَحَمَّلَ حَمَالَةً فَحَلَّتْ لَهُ الْمَسْأَلَةُ فَسَأَلَ حَتَّى يُصِيبَهَا ثُمَّ يُمْسِكُ وَرَجُلٍ أَصَابَتْهُ جَائِحَةٌ فَاجْتَاحَتْ مَالَهُ فَحَلَّتْ لَهُ الْمَسْأَلَةُ فَسَأَلَ حَتَّى يُصِيبَ قِوَامًا مِنْ عَيْشٍ أَوْ قَالَ سِدَادًا مِنْ عَيْشٍ وَرَجُلٍ أَصَابَتْهُ فَاقَةٌ حَتَّى يَقُولَ ثَلَاثَةٌ مِنْ ذَوِي الْحِجَى مِنْ قَوْمِهِ قَدْ أَصَابَتْ فُلَانًا الْفَاقَةُ فَحَلَّتْ لَهُ الْمَسْأَلَةُ فَسَأَلَ حَتَّى يُصِيبَ قِوَامًا مِنْ عَيْشٍ أَوْ سِدَادًا مِنْ عَيْشٍ ثُمَّ يُمْسِكُ وَمَا سِوَاهُنَّ مِنْ الْمَسْأَلَةِ يَا قَبِيصَةُ سُحْتٌ يَأْكُلُهَا صَاحِبُهَا سُحْتًا
Hevur sagt okkum [Musadad] hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid], frá [Harun bin Riab], segði hann; hann mælti; hevur sagt mær [Kinana bin Nu’aim Al ‘Adavi] frá [Kabisha bin Mukhariq Al Hilali], segði hann; Eg borgadi sekt svo kom til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og spurdi hann um tad. Síðani segði hann: 'Reis teg upp, o Qabishah, til zakat kemur til okkara, tá skipa vit fyri, at tað verður givið tær'. Síðani segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: »Ó Qabishah, sanniliga er almuga ikki halal uttan fyri eitt av trimum fólkum, nevniliga; Fyri ein persón, sum fær bót, er tað loyvt hjá honum at biðja, so biður hann, til hann fær hana, so heldur hann seg frá at bidda, og ein maður, sum verður raktur av vanlukku og oyðileggur ríkidømi sítt, so er tað loyvt hjá honum at bidda, so biður hann, til hann fær lívsstuðul, so heldur hann seg frá at bidda. Og ein maður varð raktur av fátækradømi, til tríggir vísir menn úr hansara fólki vitnaðu um, at Fulan hevði verið raktur av fátækradømi. So tað er halal hjá honum at biðja, til hann fær lívsstuðul, og gerðin at biðja annað enn tað, o Qabishah, er ein haram gerð, sum gerningsmaðurin viðger sum nakað haram’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1398
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَخْضَرِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الْحَنَفِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُهُ فَقَالَ أَمَا فِي بَيْتِكَ شَيْءٌ قَالَ بَلَى حِلْسٌ نَلْبَسُ بَعْضَهُ وَنَبْسُطُ بَعْضَهُ وَقَعْبٌ نَشْرَبُ فِيهِ مِنْ الْمَاءِ قَالَ ائْتِنِي بِهِمَا قَالَ فَأَتَاهُ بِهِمَا فَأَخَذَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ وَقَالَ مَنْ يَشْتَرِي هَذَيْنِ قَالَ رَجُلٌ أَنَا آخُذُهُمَا بِدِرْهَمٍ قَالَ مَنْ يَزِيدُ عَلَى دِرْهَمٍ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا قَالَ رَجُلٌ أَنَا آخُذُهُمَا بِدِرْهَمَيْنِ فَأَعْطَاهُمَا إِيَّاهُ وَأَخَذَ الدِّرْهَمَيْنِ وَأَعْطَاهُمَا الْأَنْصَارِيَّ وَقَالَ اشْتَرِ بِأَحَدِهِمَا طَعَامًا فَانْبِذْهُ إِلَى أَهْلِكَ وَاشْتَرِ بِالْآخَرِ قَدُومًا فَأْتِنِي بِهِ فَأَتَاهُ بِهِ فَشَدَّ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُودًا بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ اذْهَبْ فَاحْتَطِبْ وَبِعْ وَلَا أَرَيَنَّكَ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا فَذَهَبَ الرَّجُلُ يَحْتَطِبُ وَيَبِيعُ فَجَاءَ وَقَدْ أَصَابَ عَشْرَةَ دَرَاهِمَ فَاشْتَرَى بِبَعْضِهَا ثَوْبًا وَبِبَعْضِهَا طَعَامًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ تَجِيءَ الْمَسْأَلَةُ نُكْتَةً فِي وَجْهِكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ الْمَسْأَلَةَ لَا تَصْلُحُ إِلَّا لِثَلَاثَةٍ لِذِي فَقْرٍ مُدْقِعٍ أَوْ لِذِي غُرْمٍ مُفْظِعٍ أَوْ لِذِي دَمٍ مُوجِعٍ
Tað hevur verið sagt okkum [Abdullah bin Maslamah], tað hevur verið sagt okkum [Isa bin Yunus] frá [Al Akhdhar bin 'Ajlan] frá [Abu Bakr Al Hanafi] frá [Anas bin Malik] at ein maður úr millum Ansar kom til profetin sum hann har sum heild tín: hús?“ Hann mælti; ja, ein part av saðlapútuni sum Vit brúktu og Vit breiddu út ein part av tí, umframt eitt stórt glas sum vit brúktu til drekkivatn. Hann segði: 'Kom við teimum báðum til mín'. Anas segði; síðan bar hann tað til hansara, síðan tók Rasulullah skalAllah wa'alaihi wa Sallam tað í hondina og segði; »Hvør vil keypa hesar báðar lutirnar?« maðr mælti; Eg keypti tað fyri ein dirham. Hann segði: »Hvør leggur meira enn ein dirham afturat?« Hann segði tað tvær ella tríggjar ferðir. Maðr mælti; Eg keypti tað fyri tveir dirhams. Síðan gav hann tað viðkomandi, og tók tveir dirhams. Hann gav pengarnar til Ansarnar og segði: 'Keypið mat við einum dirham so gev tað til familju tína, og keyp eina øks so kom við henni til mín'. Síðan kom maðurin við honum, so bant Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam viðin við øksina við hondum sínum og segði so við hann: 'Far so leita eftir viði og sel hann til Allah. Lat meg ikki síggja teg í fimtan dagar. Síðan fór maðurin og leitaði eftir viði og seldi hann, kom síðan og hann hevði vunnið tíggju dirham. Síðani keypir hann klæðir við einum parti og mat við einum parti. Tá segði Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam: 'Hetta er betri fyri teg enn hugburðurin at bidda, sum kemur fram sum ein blettur á andlitinum á dómadegi. Faktiskt er hugburðurin til at bidda ikki hóskandi uttan fyri trý fólk, nevniliga fyri tey neyðstøddu og neyðstøddu, ella fólk, sum hava sera tunga skuld, ella fólk, sum bera diyah -meðan tey ikki eru før fyri at rinda hana-'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1399
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ رَبِيعَةَ يَعْنِي ابْنَ يَزِيدَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْخَوْلَانِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَبِيبُ الْأَمِينُ أَمَّا هُوَ إِلَيَّ فَحَبِيبٌ وَأَمَّا هُوَ عِنْدِي فَأَمِينٌ عَوْفُ بْنُ مَالِكٍقَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبْعَةً أَوْ ثَمَانِيَةً أَوْ تِسْعَةً فَقَالَ أَلَا تُبَايِعُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنَّا حَدِيثَ عَهْدٍ بِبَيْعَةٍ قُلْنَا قَدْ بَايَعْنَاكَ حَتَّى قَالَهَا ثَلَاثًا فَبَسَطْنَا أَيْدِيَنَا فَبَايَعْنَاهُ فَقَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا قَدْ بَايَعْنَاكَ فَعَلَامَ نُبَايِعُكَ قَالَ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَتُصَلُّوا الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ وَتَسْمَعُوا وَتُطِيعُوا وَأَسَرَّ كَلِمَةً خَفِيَّةً قَالَ وَلَا تَسْأَلُوا النَّاسَ شَيْئًا قَالَ فَلَقَدْ كَانَ بَعْضُ أُولَئِكَ النَّفَرِ يَسْقُطُ سَوْطُهُ فَمَا يَسْأَلُ أَحَدًا أَنْ يُنَاوِلَهُ إِيَّاهُقَالَ أَبُو دَاوُد حَدِيثُ هِشَامٍ لَمْ يَرْوِهِ إِلَّا سَعِيدٌ
Hevur sagt okkum [Hisyam bin 'Ammar] hevur sagt okkum [Al Walid] hevur sagt okkum [Sagt? Bin Abdul Aziz] frá [Rabi'a t.e. Ibn Yazid] frá [Ábu Idris Al Khaulani] frá [Abu Muslim Al Khaulani], segði hann; hevur sagt mær Al Habib Al Amin, hann er tann persónurin, eg elski og hann er ein álítandi persónur fyri meg, nevniliga ['Auf bin Malik], segði hann; Vit vóru sjey saman við Rasulullah, ella átta ella níggju fólk. Hann segði: »Hevði tú ikki lovað trúfesti til Rasulullah, skal Allah wa'alaihi wa sallam?« Meðan høvdu vit júst lovað honum trúfesti. Vit siga; Vit hava lovað tær trúfesti. Til hann segði tað tríggjar ferðir. Tá breiddu Vit út hendur Okkara og lovaðu honum trúfesti. Tá segði onkur; O sendiboð Allahs, vit hava lovað tær trúfesti, hvat hava vit lovað tær trúfesti til? Hann segði: 'Soleiðis at tit tilbiðja Allah og ikki seta nakað í samband við Hann, fremja tær fimm dagligu bønirnar, lurta og vera lýðin.... -og hann segði stillisliga-: og tú biður ongan um nakað'. Hann mælti; Faktiskt sleptu nøkur av hesum fólkunum pískunum og tey spurdu ongan at heinta tey. Ábu Dáud segði; Hadith hjá Hisham varð ikki frásøgd uttan av Said.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1400
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَ وَكَانَ ثَوْبَانُ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَكْفُلُ لِي أَنْ لَا يَسْأَلَ النَّاسَ شَيْئًا وَأَتَكَفَّلُ لَهُ بِالْجَنَّةِ فَقَالَ ثَوْبَانُ أَنَا فَكَانَ لَا يَسْأَلُ أَحَدًا شَيْئًا
Hevur sagt Okkum ['Ubaidullah bin Mu'adz], hevur sagt Okkum [faðir mínum], hevur sagt Okkum [Syu'bah] frá [Ashim] frá [Abu Al 'Aliyah] frá [Tsauban] fyrrverandi trælinum hjá Rasulullah skalAllah va'alaihi wa Sallam, segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Hvør tryggjar, at eg ikki fari at biðja um nakað frá øðrum fólki, og eg tryggjar, at eg fari inn í Himmalin? Tsauban mælti; EG! Og Tsauban bað ongantíð nakran um nakað.
