Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 121
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لِيَنْثُرْ
Tað hevur verið sagt okkum av [Abdullah bin Maslamah] frá [Malik] frá [Abu Az-Zinad] frá [Al A'raj] frá [Abu Hurairah], at Allahs sendiboð (friður og signingar veri við honum) segði: 'Tá ein av tykkum ger ablutión, lat hann tað leggja vatn í hansara ikki'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 122
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ قَارِظٍ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَنْثِرُوا مَرَّتَيْنِ بَالِغَتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا
Hevur sagt okkum [Ibrahim bin Musa] hevur sagt okkum [Waki'] hevur sagt okkum [Ibn Abi Dzi`b] frá [Qarizh] frá [Abu Ghathafan] frá [Ibn Abbas] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Beristinsyaqlah - Anda vatn í nøsina, anda síðani út - heilt tvær ella tríggjar ferðir'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 123
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ قَالَكُنْتُ وَافِدَ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَوْ فِي وَفْدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نُصَادِفْهُ فِي مَنْزِلِهِ وَصَادَفْنَا عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ فَأَمَرَتْ لَنَا بِخَزِيرَةٍ فَصُنِعَتْ لَنَا قَالَ وَأُتِينَا بِقِنَاعٍ وَلَمْ يَقُلْ قُتَيْبَةُ الْقِنَاعَ وَالْقِنَاعُ الطَّبَقُ فِيهِ تَمْرٌ ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ أَصَبْتُمْ شَيْئًا أَوْ أُمِرَ لَكُمْ بِشَيْءٍ قَالَ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جُلُوسٌ إِذْ دَفَعَ الرَّاعِي غَنَمَهُ إِلَى الْمُرَاحِ وَمَعَهُ سَخْلَةٌ تَيْعَرُ فَقَالَ مَا وَلَّدْتَ يَا فُلَانُ قَالَ بَهْمَةً قَالَ فَاذْبَحْ لَنَا مَكَانَهَا شَاةً ثُمَّ قَالَ لَا تَحْسِبَنَّ وَلَمْ يَقُلْ لَا تَحْسَبَنَّ أَنَّا مِنْ أَجْلِكَ ذَبَحْنَاهَا لَنَا غَنَمٌ مِائَةٌ لَا نُرِيدُ أَنْ تَزِيدَ فَإِذَا وَلَّدَ الرَّاعِي بَهْمَةً ذَبَحْنَا مَكَانَهَا شَاةً قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي امْرَأَةً وَإِنَّ فِي لِسَانِهَا شَيْئًا يَعْنِي الْبَذَاءَ قَالَ فَطَلِّقْهَا إِذًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَهَا صُحْبَةً وَلِي مِنْهَا وَلَدٌ قَالَ فَمُرْهَا يَقُولُ عِظْهَا فَإِنْ يَكُ فِيهَا خَيْرٌ فَسَتَفْعَلْ وَلَا تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ كَضَرْبِكَ أُمَيَّتَكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ الْوُضُوءِ قَالَ أَسْبِغْ الْوُضُوءَ وَخَلِّلْ بَيْنَ الْأَصَابِعِ وَبَالِغْ فِي الِاسْتِنْشَاقِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ صَائِمًاحَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ وَافِدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَنَّهُ أَتَى عَائِشَةَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ فَلَمْ يَنْشَبْ أَنْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَقَلَّعُ يَتَكَفَّأُ وَقَالَ عَصِيدَةٌ مَكَانَ خَزِيرَةٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَمَضْمِضْ
Vit [Qutaibah bin Said] søgdu við aðrar samkomur, søgdu tær; Hevur sagt okkum [Yahya bin Sulaim] frá [Isma'il bin Kathir] frá [Ashim bin Lakith bin Sábra] frá [Fápa sínum, Lakith bin Sábra] hann segði; Eg var einaferð Bani Muntafiq sendiharri ella eg luttók einaferð í Bani Muntafiq sendiharra til Rasulullah, segði hann; - Tá vit vitjaðu rasullah, vísti tað seg, at vit ikki hittu hann heima hjá honum, men vit hittu bara Aisyah Ummul Mukminin, helt Laqith fram; Síðani gjørdi hon -'Aisyah- Khazirah mat til okkum - eitt slag av grøði blandað við kjøti, sum varð skorið í smáar bitar -. Eftir at maturin var gjørdur til okkum, fingu vit ein ílat við dadlum, so kom Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og segði: 'Hava tit fingið nakran mat ella hava tit fingið boð um at gera nakran mat til tykkum?' Hann -Laqith- segði: Vit svaraðu: Ja, o sendiboð Allahs. Laqith helt fram; Meðan vit sótu hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, kom knappliga geitahirðin og seyðaði geitar sína Shallallahu Alaihi Wasallam inn í pennin hjá sær við einum bløðandi lambi. So segði hann: »Hvat leitar tú eftir, o so og so?« Hirðin svaraði; Ein geit hevur føtt eitt barn. Hann segði: 'Slakta eina geit í staðin'. Tá segði hann aftur: »Hugsi ongantíð, at vit slaktaðu hesa geitin, tí tú vart til. Vit hava hundrað geitir, vit vilja ikki hava meira enn tað. Um hirðin hevur fleiri enn eina geit - tí onkur longu hevur føtt - so slakta vit eina geit sum avloysara fyri nýføddu geit'. Laqith helt fram; Eg segði; O sendiboð Allahs, sanniliga havi eg eina konu, sum dugir illa at tosa. Hann segði: »Skil so hana«. Lakith segði; Eg segði; O sendiboð Allahs, sanniliga er hann vorðin lívsvinur og eg havi fingið børn av honum. Hann segði: »Gevið honum ráð! Er hann ordiliga góður, so lýðir hann sjálvandi tínum ráðum, og ikki sláa konu tína, eins og tú slært trælgentu tína'. So eg segði: O sendiboð Allahs, sig mær um, hvussu tú skalt gera ablutión. Hann svaraði: 'Fullkomin ablutión tína, set hana millum fingrarnar og ver sera strangur í tínum haldum, uttan so at tú fastar'. ['Uqbah bin Mukrim] hevur sagt okkum [Yahya bin Said] hevur sagt okkum [Ibnu Juraij] hevur sagt mær [Isma'il bin Katsir] frá [Ashim bin Laqith bin Shabrah] frá [faðir sínum, sendiboði hjá Bani Muntafiq], at hann einaferð hevði hitt hann menn Aisyah, tann. Hann nevndi; Ikki leingi eftir tað kom Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gangandi hart. Hann nevndi eisini 'Ashida í staðin fyri Khazira. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Yahya bin Faris] hevur sagt okkum [Abu Ashim] hevur sagt okkum [Ibn Juraij] við hesi hadith, hann nevndi tað fyri honum; Tá tú skalt vaska, skalt tú skola munnin.
Hadith
Imam Abu Dawud : 124
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ يَعْنِي الرَّبِيعَ بْنَ نَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ زَوْرَانَ عَنْ أَنَسٍ يَعْنِي ابْنَ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا تَوَضَّأَ أَخَذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَأَدْخَلَهُ تَحْتَ حَنَكِهِ فَخَلَّلَ بِهِ لِحْيَتَهُ وَقَالَ هَكَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّقَالَ أَبُو دَاوُد وَالْوَلِيدُ بْنُ زَوْرَانَ رَوَى عَنْهُ حَجَّاجُ بْنُ حَجَّاحٍ وَأَبُو الْمَلِيحِ الرَّقِّيُّ
Tað hevur verið sagt okkum [Abu Taubah, Ar-Rabi' bin Nafi'] hevur sagt okkum [Abu Al-Malih] frá [Al-Walid bin Zauran] frá [Anas bin Malik], at sendiboð Allahs sallallaahu alaihi Wasallam tá ið hann framdi ablutión tók hann vatn við tí undir lóminum á hondini og sagdi: »Soleiðis bað Rabb mín 'azza wajalla mær'. Abu Dawud segði: Hajjaj bin Hajjaj segði frá Al-Valid bin Zauran og Abu Al-Malih Ar-Raqi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 125
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً فَأَصَابَهُمْ الْبَرْدُ فَلَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُمْ أَنْ يَمْسَحُوا عَلَى الْعَصَائِبِ وَالتَّسَاخِينِ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Muhammed bin Hanbal] hevur sagt okkum [Yahya bin Said] frá [Tsaur] frá [Rashid bin Sa'd] frá [Tsauban] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sendi einaferð ein her -at berjast uttan at hann fylgdi við-, tá vóru teir klæddir í køldum veðri. So eftir at teir vóru komnir til Rasulullah, bað hann teir turka turbanir og khuf.
Hadith
Imam Abu Dawud : 126
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي مَعْقِلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وَعَلَيْهِ عِمَامَةٌ قِطْرِيَّةٌ فَأَدْخَلَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْعِمَامَةِ فَمَسَحَ مُقَدَّمَ رَأْسِهِ وَلَمْ يَنْقُضْ الْعِمَامَةَ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih] hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] hevur sagt okkum [Muawiyah bin Salih] frá [Abdul Aziz bin Muslim] frá [Abu Ma'qil] frá [Anas bin Malik] hann segði; Eg sa einaferð Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gera ablutión meðan hann var í qithriyah turban, hann legði hendurnar út undir turbaninum og gníggjaði síðani framman á høvdinum uttan at taka turbanin av sær.
Hadith
Imam Abu Dawud : 127
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ عَنْ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ شَدَّادٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ يَدْلُكُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ بِخِنْصَرِهِ
Hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] hevur sagt okkum [Ibnu Lahi'ah] frá [Yazid bin Amru] frá [Abu Abdirrahman Al Hubuliy] frá [Al-Mustaurid bin Syaddad] hann segði; Eg sá einaferð Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tá hann gjørdi ablutión, hann gníggjaði tærnar á báðum fótunum við lítlafingrinum.
Hadith
Imam Abu Dawud : 128
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ زِيَادٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ الْمُغِيرَةَ يَقُولُعَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَبْلَ الْفَجْرِ فَعَدَلْتُ مَعَهُ فَأَنَاخَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدِهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ حَسَرَ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمَّا جُبَّتِهِ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَهُمَا إِلَى الْمِرْفَقِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ رَكِبَ فَأَقْبَلْنَا نَسِيرُ حَتَّى نَجِدَ النَّاسَ فِي الصَّلَاةِ قَدْ قَدَّمُوا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَصَلَّى بِهِمْ حِينَ كَانَ وَقْتُ الصَّلَاةِ وَوَجَدْنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَقَدْ رَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً مِنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَفَّ مَعَ الْمُسْلِمِينَ فَصَلَّى وَرَاءَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الرَّكْعَةَ الثَّانِيَةَ ثُمَّ سَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاتِهِ فَفَزِعَ الْمُسْلِمُونَ فَأَكْثَرُوا التَّسْبِيحَ لِأَنَّهُمْ سَبَقُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّلَاةِ فَلَمَّا سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُمْ قَدْ أَصَبْتُمْ أَوْ قَدْ أَحْسَنْتُمْ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih] hevur sagt okkum [Abdullah bin Wahb] hevur sagt okkum [Yunus bin Yazid] frá [Ibn Shihab] hevur sagt mær ['Abbad bin Ziyad] at ['Urwah bin Al-Mughirah bin Syu'bah] hevur sagt honum, at hann faðir; hann segði, Undir bardaganum í Tabuk áðrenn morgunmatin, viltist Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam einaferð frá leiðini hjá fylgjarum sínum, so eg víkti eisini frá leiðini at fylgja honum. Síðani byrjaði profeturin akfarið, síðani avførdi hann. Tá ið eg var liðugur, koyrdi eg vatn í hendurnar á honum úr ílatinum. Hann vaskaði lómarnar og vaskaði síðani andlitið. Eptir pat rullaði hann upp tvær ermar á skikkju sínum, sum vóru opnar og kendust tættar, so hann setti tær inn aftur síðan tók tær út undir skikkinum, síðan vaskaði hann hendurnar upp til albogarnar, og turkaði høvdið, turkaði síðan toppin á khuf sínum. Eftir tað fór hann inn í akfarið, og vit hildu fram ferðina, til vit funnu fólk - vinir - sum vóru í bøn, tey settu Abdurrahman bin Auf sum imam, hann bað saman við teimum í byrjanini av tíðini og vit funnu útav, at Abdurrahman bin Auf hevði gjørt eina rak'ah av Fajr bøn saman við teimum. So kom Rassulullah og fór inn í skálið saman við muslimunum og bað aftanfyri Abdurrahman bin Auf um aðru rak'una. Eftir at Abdurrahman hevði heilsað uppá hann, reistist profeturin fyri at klára bønina. So knappliga vóru muslimarnir ørkymlaðir, tá lósu nógvir teirra 'Subhaanallah', tí teir høvdu verið frammanundan profetinum sallallaahu alaihi wasallam í bøn. Eftir at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hevði heilsað uppá hann, segði hann við teir: 'Tað er rætt, sum tit gera' ella 'Tað er gott, sum tit gera'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 129
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ التَّيْمِيِّ حَدَّثَنَا بَكْرٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ نَاصِيَتَهُ وَذَكَرَ فَوْقَ الْعِمَامَةِقَالَ عَنْ الْمُعْتَمِرِ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَعَلَى نَاصِيَتِهِ وَعَلَى عِمَامَتِهِ قَالَ بَكْرٌ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ
Hevur sagt okkum [Musadad] hevur sagt okkum [Yahya bin Said] Al Hadith. Og tað er sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Al-Mu'tamir] frá [At-Taimi] hevur sagt okkum [Bakr] frá [Al-Hasan] frá [Ibnu Al-Mughirah bin Syu'bah] frá [Al-Mughirah bin Syu'bah] at sendiboð Allahs sallallahu og bað hann um heilsu. Og Mughirah nevndi, at hann turkaði tað á turbanina. Hann segði frá [Al-Mu'tamir] Eg havi hoyrt [Fápa mín] siga frá einum hadith frá [Bakr bin Abdullah] frá [Al Hasan] frá [Ibnu Al-Mughirah bin Syu'bah] frá [Al-Mughirah], at sendiboð Allahs sallallaahu sum toppin av teimum báðum plagdi at turka toppin av teimum báðum. Bakr mælti; Jú, eg havi hoyrt tað frá Ibn Al-Mughirah .
Hadith
Imam Abu Dawud : 130
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ يَذْكُرُ عَنْ أَبِيهِ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَكْبِهِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ فَخَرَجَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ فَتَلَقَّيْتُهُ بِالْإِدَاوَةِ فَأَفْرَغْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ ذِرَاعَيْهِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ مِنْ صُوفٍ مِنْ جِبَابِ الرُّومِ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَضَاقَتْ فَادَّرَعَهُمَا ادِّرَاعًا ثُمَّ أَهْوَيْتُ إِلَى الْخُفَّيْنِ لِأَنْزَعَهُمَا فَقَالَ لِي دَعْ الْخُفَّيْنِ فَإِنِّي أَدْخَلْتُ الْقَدَمَيْنِ الْخُفَّيْنِ وَهُمَا طَاهِرَتَانِ فَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ أَبِي قَالَ الشَّعْبِيُّ شَهِدَ لِي عُرْوَةُ عَلَى أَبِيهِ وَشَهِدَ أَبُوهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ وَعَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ قَالَ تَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ هَذِهِ الْقِصَّةَ قَالَ فَأَتَيْنَا النَّاسَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُصَلِّ بِهِمْ الصُّبْحَ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَادَ أَنْ يَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ أَنْ يَمْضِيَ قَالَ فَصَلَّيْتُ أَنَا وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ رَكْعَةً فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الرَّكْعَةَ الَّتِي سُبِقَ بِهَا وَلَمْ يَزِدْ عَلَيْهَا قَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَابْنُ الزُّبَيْرِ وَابْنُ عُمَرَ يَقُولُونَ مَنْ أَدْرَكَ الْفَرْدَ مِنْ الصَّلَاةِ عَلَيْهِ سَجْدَتَا السَّهْوِ
Hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Esa bin Yunus] hevur sagt mær [faðir mínum] frá [Ash-Sha'bi] hann segði; Eg hoyrdi einaferð [Urwah bin Al-Mughirah bin Syu'bah] nevna tað frá [pápa sínum], segði hann; Vit vóru einaferð saman við Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam í einum bólki, og eg var tann, sum kom við vatnílatinum. Síðan fór hann at lætta um. Tá hann kom, møtti eg honum, meðan eg kom við vatnílatinum. Eg helti vatnið fyri hann, so vaskaði hann lómar og andlit. Síðan var hann um at taka út báðar armarnar meðan hann um tað mundið var í einum rómverskum ullklæði sum hevði smalar ermar, so hann slepti báðum armunum. Eftir tad horfdi eg nidur a hans tvo khuf til ad taka teir af. So segði hann við meg'. Lat teir báðar khufurnar vera, tí eg setti føturnar inn í teir báðar khufurnar meðan teir báðir vóru reinir, hann gníggjaði bara ovast á teimum báðum khufunum. Pápi mín segði; Aska-Sja'bi segði; 'Urwah vitnaði fyri mær um pápa sín, og pápi hansara vitnaði um rasullah, hevur sagt okkum [Hubdah bin Khalid] hevur sagt okkum [Hammam] frá [Qatadah] frá [Al Hasan] frá [Zurarah bin Aufa], at [Al-Mughirah bin Shu'bah] segði; Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam var einaferð seinur..., so nevndi hann hesa søguna, segði hann; Sidan forum vid til folks og kom i ljos ad Abdurrahman bin 'Auf var ad bidja Fajr med teim. Tá Abdurrahman sá profetin Sallallahu Alaihi Wasallam var hann um at stíga aftur, men hann bendi á hann at halda fram við bønini. Hann sigur; So eg og profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam bóðu eina rak'ah aftanfyri Abdurrahman, tá hann heilsaði honum, reisti profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam upp at fremja bønina, sum var eftir, og hann legði ikki afturat henni. Abu Dávud segði; Abu Said Al-Khudri, Ibnu Az-Zubair og Ibnu Umar søgdu, at tann, sum biður einsamallur - eftir at hava verið saman við imaminum - skal gera bøn fyri sahwi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 131
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ سَمِعَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّأَنَّهُ شَهِدَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ يَسْأَلُ بِلَالًا عَنْ وُضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَانَ يَخْرُجُ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَآتِيهِ بِالْمَاءِ فَيَتَوَضَّأُ وَيَمْسَحُ عَلَى عِمَامَتِهِ وَمُوقَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد هُوَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مَوْلَى بَنِي تَيْمِ بْنِ مُرَّةَ
Hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Mu'adz] hevur sagt okkum [Faðir mín] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Abu Bakr bin Hafsh bin Umar bin Sa'd] hann hoyrdi [Abu Abdilla] frá [Abu Abdirrahman As-Sulami] at hann einaferð var vitni til 'Abdurrahman sum [Abdurrahman av]. Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam, tá segði Bilal; Hann fór einaferð út at støkka, so kom eg við vatni við honum, so gjørdi hann ablutión og turkaði turban og tveir skógvar. Abu Dávud segði; Hann er Abu Abdilla, fyrrverandi sahaja hjá Bani Taim bin Murra.
Hadith
Imam Abu Dawud : 132
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ الدِّرْهَمِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ دَاوُدَ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ أَنَّ جَرِيرًابَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَقَالَ مَا يَمْنَعُنِي أَنْ أَمْسَحَ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ قَالُوا إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ قَبْلَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ قَالَ مَا أَسْلَمْتُ إِلَّا بَعْدَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ
Hevur sagt okkum [Ali bin Husain Ad-Dirhami] hevur sagt okkum [Ibnu Dawud] frá [Bukair bin Amir] frá [Abu Zur'ah bin Amru bin Jarir] at [Jarir] einaferð pissaði, síðani framdi ablutión, síðani turkaði toppið á sínum khuf har tó at eg havi turkað, Hvat er eg Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam turka tað? Felagarnir søgdu, At turka tey bæði khuf hendi áðrenn versið í Surah Al-Ma'idah varð opinberað, so hann svaraði: "Eg umvendi meg ikki til islam uttan eftir opinberingina av Surah Al-Ma'idah."
Hadith
Imam Abu Dawud : 133
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَأَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا دَلْهَمُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ حُجَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّجَاشِيَّ أَهْدَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُفَّيْنِ أَسْوَدَيْنِ سَاذَجَيْنِ فَلَبِسَهُمَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ مُسَدَّدٌ عَنْ دَلْهَمِ بْنِ صَالِحٍ قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْبَصْرَةِ
Hevur sagt okkum [Musadad] og [Ahmad bin Syu’aib Al Harrani] teir søgdu báðir; Tað er sagt okkum [Waki'] hevur sagt okkum [Dalham bin Salih] frá [Hujair bin Abdullah] frá [Ibnu Buraidah] frá [pápa sínum], at kongurin í Najasyi einaferð gav sendiboðnum hjá Allah. teimum. Musaddad segði; frá Dalham bin Sálí. Abu Dávud segði; Hetta fevnir um hadith, sum bert vóru frásagdar av íbúgvum í Basrah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 134
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا ابْنُ حَيٍّ هُوَ الْحَسَنُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ الْبَجَلِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ نَسِيتَ بِهَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ
Tað hevur verið sagt okkum [Ahmad bin Yunus] hevur sagt okkum [Ibn Hayy, nevniliga Al Hasan bin Salih] frá [Bukair bin Amir Al-Bajali] frá [Abdurrahman bin Abu Nu'm] frá [Al-Mughirah bin Syu'bah], at sendiboðin hjá Allahs fremja ablutión-, so segði eg; O sendiboð Allahs, hevur tú gloymt? Hann svarar: 'Sjálvt tit, sum hava gloymt, hetta er tað, sum mín Rabb Azza wa Jalla bað meg gera'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 135
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ وَحَمَّادٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْجَدَلِيِّ عَنْ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَسْحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ لِلْمُسَافِرِ ثَلَاثَةُ أَيَّامٍ وَلِلْمُقِيمِ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ بِإِسْنَادِهِ قَالَ فِيهِ وَلَوْ اسْتَزَدْنَاهُ لَزَادَنَا
Hevur sagt okkum [Hafsh bin Umar] hevur sagt okkum [syu'bah] frá [Al Hakkam] og [Hammad] frá [Ibrahim] frá [Abu Abdillah Al-Jadali] frá [Khuzaiman bin Thabit] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, hann segði: 'At turka eitt par av trimum døgum fyri summi er ein dagur og ein nátt'. Abu Dávud segði; Frásagt av [Mansur bin Al-Mu'tamir] frá [Ibrahimi At-Taimi] við sínum sanad, nevndi hann honum; Og um vit biðja hann um meira, so gevur hann okkum heilt sikkurt eitt eyka tíðarskeið.“
Hadith
Imam Abu Dawud : 136
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ طَارِقٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ قَطَنٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَقَالَ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَكَانَ قَدْ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْقِبْلَتَيْنِ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ نَعَمْ قَالَ يَوْمًا قَالَ يَوْمًا قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَثَلَاثَةً قَالَ نَعَمْ وَمَا شِئْتَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ الْمِصْرِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسِيٍّ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَ قَالَ فِيهِ حَتَّى بَلَغَ سَبْعًا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ وَمَا بَدَا لَكَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ وَلَيْسَ هُوَ بِالْقَوِيِّ وَرَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ وَيَحْيَى بْنُ إِسْحَقَ السَّيْلَحِينِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيَّوبَ وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ
Hevur sagt okkum [Yahya bin Ma'in] hevur sagt okkum [Amru bin Ar-Rabi' bin Tariq] hevur sagt okkum [Yahya bin Ayyub] frá [Abdurrahman bin Razin] frá [Muhammad bin Yazid] frá [Ayyub bin Qathan] frá [Ubay bin Qathan] persónurin hann bi Yah 'Ima] bað við profetinum sallallaahu alaihi wasallam móti báðum Qibla, segði hann; O sendiboð Allahs, kann eg turka bæði khuf? Hann svaraði: »Ja'. Hann spurdi aftur; Ein dag? Hann svaraði: 'Ja, ein dag'. Hann spurdi aftur; Tveir dagar? Hann svarar: 'Ja, tveir dagar'. Hann spurdi aftur; Tríggjar dagar? Hann svarar: 'Ja, sem ydr likar!' Abu dawud segði: Hendan hadisin varð frásagd av [Ibnu Abi Maryam Al-Mishri] frá [Yahya bin Ayyub] frá [Abdurrahman bin Razin] frá [Muhammed bin Yazid bin Abi Ziyad] frá [Ubadah bin Nusiy] frá [Ubay bin Immarah] hann segði í; Til nummarið sjey varð nevnt, og Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam svaraði: 'Ja, sum tú ynskir'. Abu Dávud segði; Isnadin í hesi hadisini hevur verið umstrídd, og henda hadisin er ikki sterk, og hevur eisini verið frásøgd av [Ibn Abi Maryam] og [Yahya bin Ishak As-Sailahini] frá [Yahya bin Ayyub], og isnadin er eisini umstrídd.
Hadith
Imam Abu Dawud : 137
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ وَكِيعٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ أَبِي قَيْسٍ الْأَوْدِيِّ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَرْوَانَ عَنْ هُزَيْلِ بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَالنَّعْلَيْنِقَالَ أَبُو دَاوُد كَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ لَا يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ لِأَنَّ الْمَعْرُوفَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ هَذَا أَيْضًا عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَلَيْسَ بِالْمُتَّصِلِ وَلَا بِالْقَوِيِّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَابْنُ مَسْعُودٍ وَالْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَأَبُو أُمَامَةَ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَعَمْرُو بْنُ حُرَيْثٍ وَرُوِيَ ذَلِكَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَابْنِ عَبَّاسٍ
Tað hevur verið sagt okkum av [Usman bin Abu Syaibah] frá [Waki'] frá [Sufyan Ats-Tsauri] frá [Abu Qais Al Audi, nevniliga Abdurrahman bin Tsarwan] frá [Huzail bin Syurahbil] frá [Al-Mughirah bin Syu'bah] av [Al-Mughirah bin Syu'bah] hansara báðar sokkum og sandalir. Abu Dávud segði; Abdurrahman bin Mahdi segði ikki hesa hadith, tí tað, sum var kent frá Mughirah, var, at profeturin gníggjaði ovast á teimum báðum khuf'unum. Abu Dávud segði; Og hetta varð eisini sagt frá Abu Musa Al Asy'ari frá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam, at hann turkaði ovast á báðum sokkum. Henda hadith er tó ikki samfeld og ikki sterk. Abu Dávud segði; Vinir, sum einaferð turkaðu ovast á báðum sokkum, vóru Ali bin Abi Talib, Ibnu Mas'ud, Al-Bara` bin 'Azib, Anas bin Malik, Abu Umamah, Sahal bin Sa'ad og Amru bin Huraits. Somuleiðis varð tað frásøgt frá Umar bin Al-Khatthab og Ibn Abbas.
Hadith
Imam Abu Dawud : 138
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَعَبَّادُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ عَبَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنِي أَوْسُ بْنُ أَبِي أَوْسٍ الثَّقَفِيُّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ وَقَالَ عَبَّادٌ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى كِظَامَةَ قَوْمٍ يَعْنِي الْمِيضَأَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ مُسَدَّدٌ الْمِيضَأَةَ وَالْكِظَامَةَ ثُمَّ اتَّفَقَا فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ
Hevur sagt okkum [Musadad] og ['Abbad bin Musa] teir søgdu báðir; Hevur sagt okkum [Husyaim] frá [Ya'la bin Atha] frá [pápa sínum] - segði 'Abbad - hevur sagt mær [Aus bin Abu Aus Ats-Tsaqafi], at Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam gjørdi ablutión og turkaði sínar báðar sandalir og sínar báðar føtur. Abbad mælti; Eg sá einaferð Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fara til ablutiónsstaðin hjá einum fólki, men Musaddad nevndi ikki ablutiónsstaðin, so vóru teir báðir samdir um lafazh; síðan gjørdi hann ablutión og turkaði ovast á báðum sandalum sínum og føturnar.
Hadith
Imam Abu Dawud : 139
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ قَالَ ذَكَرَهُ أَبِي عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِو قَالَ غَيْرُ مُحَمَّدٍ عَلَى ظَهْرِ الْخُفَّيْنِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Ass-Sjabba Al-Bazzaz] hevur sagt okkum [Abdurrahman bin Abu Az-Zinad] hann segði; [Pápi mín] nevndi, frá ['Urwah bin Az-Zubair] frá [Al-Mughirah bin Syu'bah], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam plagdi at turka bæði khuf. Meðan, burtursæð frá at Muhammed nevnir; Hann gníggjaði ovast á báðum khuf.
Hadith
Imam Abu Dawud : 140
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ أَسْفَلُ الْخُفِّ أَوْلَى بِالْمَسْحِ مِنْ أَعْلَاهُ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِ خُفَّيْهِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مَا كُنْتُ أَرَى بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ إِلَّا أَحَقَّ بِالْغَسْلِ حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ لَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ بَاطِنُ الْقَدَمَيْنِ أَحَقَّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا وَقَدْ مَسَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ قَالَ كُنْتُ أَرَى أَنَّ بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ أَحَقُّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِهِمَا قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي الْخُفَّيْنِ وَرَوَاهُ عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَعْمَشِ كَمَا رَوَاهُ وَكِيعٌ وَرَوَاهُ أَبُو السَّوْدَاءِ عَنْ ابْنِ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا تَوَضَّأَ فَغَسَلَ ظَاهِرَ قَدَمَيْهِ وَقَالَ لَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al-'Ala] hevur sagt okkum [Hafsh bin Ghiyats] frá [Al Amasy] frá [Abu Ishaq] frá [Abdu Khair] frá [Ali Radliallahu Anhu] hann segði; Um átrúnaðurin - islam - var grundaður á hugflogið, so hevði botnurin á skónum verið meira hóskandi at verið turkaður enn toppurin, og sanniliga havi eg sæð Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam turka toppið á báðum khufunum. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Rafi'] hevur sagt okkum [Yahya bin Ádam] hann segði; Eftir at hava sagt okkum [Yazid bin Abdul Áziz] frá [Al Amasy] við sínum isnadi, við hesi hadith, segði hann -Ali-; Eg ímyndaði mær ongantíð, at fótasólin var meira hóskandi til at vaska, fyrr enn eg sá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam turka ovast á sínum báðum khuf. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al-'Ala`] hevur sagt okkum [Hafsh bin Ghiyats] frá [Al Amasy] við hesi hadith, hann -Ali- segði; Um átrúnaðurin - islam - var grundaður á úrslitini hjá huganum, so hevði sanniliga verið hóskandi innan í fótunum at verið gníggjaður enn toppurin. Og sanniliga turkaði profeturin ovast á báðum khuf. Og frásagt av [Waki'] frá [Al Amasy] við konu síni, segði hann -Ali-; Eg helt einaferð, at botnurin á fótasólini var meira hóskandi at gníggja enn ovast, til eg sá profetin sallallaahu alaihi Wasallam gníggja uttan - ovast - av báðum. Waki' segði; Tað merkir eitt par av khuf. Og frásagt av [Esa bin Yunus] frá [Al Amasy] sum Waki' frásagt og frásagt av [Abu As-Sauda`] frá [Ibnu Abdi Khair] frá [faðir sínum] segði hann; Eg sá einaferð Ali gera ablutión, hann vaskaði uttan - ovast - á fótasólini og segði, Um tað ikki var fyri tí, at eg sá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gera tað, ... so nevndi hann ta Hadith.
