Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)
Free Download / Download

Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith

Hadith

Imam Abu Dawud : 121

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لِيَنْثُرْ

L’è stà dit a nun de [Abdullah bin Maslamah] de [Malik] de [Abu Az-Zinad] de [Al A’raj] de [Abu Hurairah] che el Messagger de Allah (pace e benediziun de Allah sun sü de lù) g’ha dì: “Quand che vun de vuuter fà l’abluziun, che mett minga fœura l’aqua in del sò”.

Hadith

Imam Abu Dawud : 122

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ قَارِظٍ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَنْثِرُوا مَرَّتَيْنِ بَالِغَتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا

L’ha diit [Ibrahim bin Musa] l’ha diit [Waki’] l’ha diit [Ibn Abi Dzi’b] de [Qarizh] de [Abu Ghathafan] de [Ibn Abbas] l’ha diit; El Rasulullah g’ha dit: “Beristinsyaqlah - Respira l’aqua in del nas, e dopu espira, cumpletament dü o tri volt”.

Hadith

Imam Abu Dawud : 123

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ قَالَكُنْتُ وَافِدَ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَوْ فِي وَفْدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نُصَادِفْهُ فِي مَنْزِلِهِ وَصَادَفْنَا عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ فَأَمَرَتْ لَنَا بِخَزِيرَةٍ فَصُنِعَتْ لَنَا قَالَ وَأُتِينَا بِقِنَاعٍ وَلَمْ يَقُلْ قُتَيْبَةُ الْقِنَاعَ وَالْقِنَاعُ الطَّبَقُ فِيهِ تَمْرٌ ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ أَصَبْتُمْ شَيْئًا أَوْ أُمِرَ لَكُمْ بِشَيْءٍ قَالَ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جُلُوسٌ إِذْ دَفَعَ الرَّاعِي غَنَمَهُ إِلَى الْمُرَاحِ وَمَعَهُ سَخْلَةٌ تَيْعَرُ فَقَالَ مَا وَلَّدْتَ يَا فُلَانُ قَالَ بَهْمَةً قَالَ فَاذْبَحْ لَنَا مَكَانَهَا شَاةً ثُمَّ قَالَ لَا تَحْسِبَنَّ وَلَمْ يَقُلْ لَا تَحْسَبَنَّ أَنَّا مِنْ أَجْلِكَ ذَبَحْنَاهَا لَنَا غَنَمٌ مِائَةٌ لَا نُرِيدُ أَنْ تَزِيدَ فَإِذَا وَلَّدَ الرَّاعِي بَهْمَةً ذَبَحْنَا مَكَانَهَا شَاةً قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي امْرَأَةً وَإِنَّ فِي لِسَانِهَا شَيْئًا يَعْنِي الْبَذَاءَ قَالَ فَطَلِّقْهَا إِذًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَهَا صُحْبَةً وَلِي مِنْهَا وَلَدٌ قَالَ فَمُرْهَا يَقُولُ عِظْهَا فَإِنْ يَكُ فِيهَا خَيْرٌ فَسَتَفْعَلْ وَلَا تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ كَضَرْبِكَ أُمَيَّتَكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ الْوُضُوءِ قَالَ أَسْبِغْ الْوُضُوءَ وَخَلِّلْ بَيْنَ الْأَصَابِعِ وَبَالِغْ فِي الِاسْتِنْشَاقِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ صَائِمًاحَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ وَافِدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَنَّهُ أَتَى عَائِشَةَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ فَلَمْ يَنْشَبْ أَنْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَقَلَّعُ يَتَكَفَّأُ وَقَالَ عَصِيدَةٌ مَكَانَ خَزِيرَةٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَمَضْمِضْ

Nui [Qutaibah bin Sa'id] g’hem dit a olter congregaziun, lür g’han dì; G’ha dit [Yahya bin Sulaim] de [Ismail bin Kathir] de [Ashim bin Laqith bin Shabrah] de [Sò pà, Laqith bin Shabrah] che g’ha dit; Mi l’eri una volta un invià de Bani Muntafiq o g’ho partecipà a un invià de Bani Muntafiq al Messagger de Allah, g’ha dit; “Quand che g’hem visità el Rasulullah, l’è saltà föra che g’hem minga incuntrà a cà sò, ma g’hem incuntrà sultant Aisyah Ummul Mukminin”, g’ha continuà Laqith; Poeu lee - 'Aisyah - l’ha fad el magnà de Khazirah per noi - una spéce de polenta mes’ciada cun carn che l’era stada tajada en pezz piscinin -. Dopu che el magnà l’è stà fatt per noi, g’han purtà un contenit che g’haveva denter di dat, e dopu el Messagger de Allah (pace e benediziun de Allah sun sü de lù) l’è rivà e g’ha dì: “Te g’he ricevü de magnà o te l’è stà urdinà de fà di magnà per te?” Lü -Laqith- l’ha dit: Num g’hem rispost, Sì, o Messagger de Allah. Laqith l’ha continuad; Menter serem sentà cunt el Profeta, a l’impruvis el pastor de cavra l’è rivà e g’ha pastürà la sò cavra in de la sò penna cunt un agnell che s’è slargà. Donca g’ha dit: “Cosa l’è che cerchi, o inscì e inscì?” El pastor g’ha rispost; Una cavra g’ha parturì un fiœul. Lü l’ha dit: “Mazza inveci una cavra”. Poeu g’ha dit ancamò: “Pensa mai che g’hem mazzaa chesta cavra perché te esistevet. G’hem cent cavre, ne vœrem minga püsee. Se el pastor g’ha püsee de una cavra, perché quaivun g’ha giamò parturì, alura mazzam una cavra cuma sostitut de la cavra növa nassuuda”. Laqith l’ha continuad; G’ho dit; O Messagger de Allah, ancamò g’ho una dona che l’è cativa a parlà. Lü l’ha dit: “Dopu divorziala”. Laqit l’ha dit; G’ho dit; O Messagger de Allah, defatt l’è diventà un amis de la vita e mi g’ho avü di fiœui de lù. Lü l’ha dit: “Dègh cunsiglio! Se l’è bon, naturalment l’ubbidirà ai tò cunsigli e el piccarà no la tò dona, cuma te piccas la tò schiava”. Donca g’ho dit: o Messagger de Allah, dimm cuma fà l’abluziun. L’ha respondud: “Perfeziona la tua abluzion, metela intra i dids e vess sever ind i to osservazion, a men qe te stee miga in digiun”. [Uqbah bin Mukrim] g’ha dì che [Yahya bin Sa’id] g’ha dì che [Ibnu Juraij] g’ha dì a mi [Isma’il bin Katsir] de [‘Ashim bin Laqith bin Shabrah] de [sò pà, un messagger de Bani Muntafiq] che una volta g’ha incuntrà Aisyah. El g’ha menziunà; Minga tant temp dopu, el Rasulullah l’è rivà a caminar fort. L’ha anca menzionad ‘Ashidah inveci de Khazirah. L’ha diit [Mahomed bin Yahya bin Faris] l’ha diit [Abu ‘Ashim] l’ha diit [Ibn Juraij] con qest hadith, l’ha menzionad a luu; Quand che fa l’abluziun, sciacquà la vuuch.

Hadith

Imam Abu Dawud : 124

حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ يَعْنِي الرَّبِيعَ بْنَ نَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ زَوْرَانَ عَنْ أَنَسٍ يَعْنِي ابْنَ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا تَوَضَّأَ أَخَذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَأَدْخَلَهُ تَحْتَ حَنَكِهِ فَخَلَّلَ بِهِ لِحْيَتَهُ وَقَالَ هَكَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّقَالَ أَبُو دَاوُد وَالْوَلِيدُ بْنُ زَوْرَانَ رَوَى عَنْهُ حَجَّاجُ بْنُ حَجَّاحٍ وَأَبُو الْمَلِيحِ الرَّقِّيُّ

L’è stà dì a nun [Abu Taubah, Ar-Rabi’ bin Nafi’] g’ha dì a nun [Abu Al-Malih] de [Al-Walid bin Zauran] de [Anas bin Malik] che el messagger de Allah, quand che faseva l’abluziun, g’haveva ciapà l’aqua cun la palma de la man, dis: “L’è inscì che el me Rabb ‘azza wajalla m’ha cumandà’. Abu Dawud g’ha dit: Hajjaj bin Hajjaj g’ha cuntà de Al-Walid bin Zauran e de Abu Al-Malih Ar-Raqi.

Hadith

Imam Abu Dawud : 125

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً فَأَصَابَهُمْ الْبَرْدُ فَلَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُمْ أَنْ يَمْسَحُوا عَلَى الْعَصَائِبِ وَالتَّسَاخِينِ

G’ha dit [Ahmad bin Muhammad bin Hanbal] g’ha dit [Yahya bin Sa’id] de [Tsaur] de [Rashid bin Sa’d] de [Tsauban] che g’ha dit; El Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam una volta g’ha mandà un esercit - per cumbàter senza de lù -, e dopu l’eran cupert del temp frècc. Donca, dopu che sun rivà al Profeta, g’ha urdinà de asciugà i turban e i khuf.

Hadith

Imam Abu Dawud : 126

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي مَعْقِلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وَعَلَيْهِ عِمَامَةٌ قِطْرِيَّةٌ فَأَدْخَلَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْعِمَامَةِ فَمَسَحَ مُقَدَّمَ رَأْسِهِ وَلَمْ يَنْقُضْ الْعِمَامَةَ

L’ha diit [Ahmad bin Salih] l’ha diit [Ibnu Wahb] l’ha diit [Mu’awiyah bin Shalih] de [Abdul Aziz bin Muslim] de [Abu Ma’qil] de [Anas bin Malik] l’ha diit; Una volta g’ho vist el Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam fà l’abluziun mentre g’haveva sü un turban qithriyah, g’ha mettü i man fœura de sotta el turban e dopu g’ha asciugà la part davaant del cò senza tirà via el turban.

Hadith

Imam Abu Dawud : 127

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ عَنْ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ شَدَّادٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ يَدْلُكُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ بِخِنْصَرِهِ

G’ha dit [Qutaibah bin Sa’id] g’ha dit [Ibn Lahi’ah] de [Yazid bin ‘Amru] de [Abu Abdirrahman Al Hubuliy] de [Al-Mustaurid bin Syaddad] che g’ha dit; Una volta g’ho vist el Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam quand che faseva l’abluziun, che sfregava i dit di tüt i dü pè cunt el dit piscinin.

Hadith

Imam Abu Dawud : 128

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ زِيَادٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ الْمُغِيرَةَ يَقُولُعَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَبْلَ الْفَجْرِ فَعَدَلْتُ مَعَهُ فَأَنَاخَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدِهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ حَسَرَ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمَّا جُبَّتِهِ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَهُمَا إِلَى الْمِرْفَقِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ رَكِبَ فَأَقْبَلْنَا نَسِيرُ حَتَّى نَجِدَ النَّاسَ فِي الصَّلَاةِ قَدْ قَدَّمُوا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَصَلَّى بِهِمْ حِينَ كَانَ وَقْتُ الصَّلَاةِ وَوَجَدْنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَقَدْ رَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً مِنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَفَّ مَعَ الْمُسْلِمِينَ فَصَلَّى وَرَاءَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الرَّكْعَةَ الثَّانِيَةَ ثُمَّ سَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاتِهِ فَفَزِعَ الْمُسْلِمُونَ فَأَكْثَرُوا التَّسْبِيحَ لِأَنَّهُمْ سَبَقُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّلَاةِ فَلَمَّا سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُمْ قَدْ أَصَبْتُمْ أَوْ قَدْ أَحْسَنْتُمْ

G’ha dì [Ahmad bin Salih] g’ha dì [Abdullah bin Wahb] g’ha dì [Yunus bin Yazid] de [Ibn Shihab] g’ha dì [Abbad bin Ziyad] che [Urwah bin Al-Mughirah bin Syu’bah] g’ha dì, che l’olter Al-Mughirah; g’ha dit, Durant la bataja de Tabuk prima del alba, el Messagger de Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam una volta l’è stà s’ciopà del camin di sò cumpagn, inscì anca mi me sun devià del camin insema a lù. Poeu el Profeta g’ha mettuu en marcia el sò veicul, e dopu g’ha defecà. Quand che g’ho finì, g’ho verzà l’aqua in di man del vas. El s’è lavad i palm e pö el s’è lavad la facia. Dopu g’ha rullà sü i dü manich de la sò vesta che l’eran avert e che se sentivan strècc, inscì g’ha mettü denter e g’ha tirà fœura de sotta la vesta, g’ha lavaa i man fin ai gomit, e g’ha asciugà el cò, g’ha asciugà la part püsee volta del sò khuf. Dopu l’è montà in del veicul, e g’hem segutà el noster viagg, fin quand g’hem truvà gent - amis - che pregavan, g’han nominà Abdurrahman bin Auf cuma imam, g’ha pregà cun luur al principi del temp e g’hem truvà che Abdurrahman bin Auf g’haveva fà una raka’a de oraziùn de Fajr cun luur. Inscì el Rasulullah l’è rivà e l’è entrà in del staff cunt i musulman e g’ha pregà drée a Abdurrahman bin Auf per la segonda rak’ah. Dopu che Abdurrahman g’ha saludà, el Profeta s’è levà sü per cumpletar la oraziùn. Inscì a l’impruvis i musulman sun stà scandalizà, e dopu tanti de luur g’han lett “Subhaanallah”, perché g’havevan precedü el Profeta in de la oraziùn. Dopu che el Rasulullah l’ha saludà, g’ha dit: “L’è giüst chel che steet fasend” o “L’è bon chel che steet fasend”.

Hadith

Imam Abu Dawud : 129

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ التَّيْمِيِّ حَدَّثَنَا بَكْرٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ نَاصِيَتَهُ وَذَكَرَ فَوْقَ الْعِمَامَةِقَالَ عَنْ الْمُعْتَمِرِ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَعَلَى نَاصِيَتِهِ وَعَلَى عِمَامَتِهِ قَالَ بَكْرٌ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ

G’ha dit che [Musaddad] g’ha dit [Yahya bin Sa’id] l’Hadith. E l’ha diit [Musaddad] l’ha diit [Al-Mu’tamir] de [At-Taimi] l’ha diit [Bakr] de [Al Hasan] de [Ibn Al-Mughirah bin Syu’bah] de [Al-Mughirah bin Syu’bah] che el Messagger de Allah l’ha fad el so massim. E Mughirah l’ha dit che l’ha asciugad sül sò turban. El g’ha dit de [Al-Mu'tamir] che g’ho sentì [Me pà] cuntà un hadith de [Bakr bin Abdullah] de [Al Hasan] de [Ibnu Al-Mughirah bin Syu'bah] de [Al-Mughirah] che el Messagger de Allah cuma se l’era duperà per asciugà ben la part püsee volta di sò dü. turban. Bakr l’ha dit; Efetivament, l’ho sentida de Ibn Al-Mughirah

Hadith

Imam Abu Dawud : 130

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ يَذْكُرُ عَنْ أَبِيهِ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَكْبِهِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ فَخَرَجَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ فَتَلَقَّيْتُهُ بِالْإِدَاوَةِ فَأَفْرَغْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ ذِرَاعَيْهِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ مِنْ صُوفٍ مِنْ جِبَابِ الرُّومِ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَضَاقَتْ فَادَّرَعَهُمَا ادِّرَاعًا ثُمَّ أَهْوَيْتُ إِلَى الْخُفَّيْنِ لِأَنْزَعَهُمَا فَقَالَ لِي دَعْ الْخُفَّيْنِ فَإِنِّي أَدْخَلْتُ الْقَدَمَيْنِ الْخُفَّيْنِ وَهُمَا طَاهِرَتَانِ فَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ أَبِي قَالَ الشَّعْبِيُّ شَهِدَ لِي عُرْوَةُ عَلَى أَبِيهِ وَشَهِدَ أَبُوهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ وَعَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ قَالَ تَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ هَذِهِ الْقِصَّةَ قَالَ فَأَتَيْنَا النَّاسَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُصَلِّ بِهِمْ الصُّبْحَ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَادَ أَنْ يَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ أَنْ يَمْضِيَ قَالَ فَصَلَّيْتُ أَنَا وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ رَكْعَةً فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الرَّكْعَةَ الَّتِي سُبِقَ بِهَا وَلَمْ يَزِدْ عَلَيْهَا قَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَابْنُ الزُّبَيْرِ وَابْنُ عُمَرَ يَقُولُونَ مَنْ أَدْرَكَ الْفَرْدَ مِنْ الصَّلَاةِ عَلَيْهِ سَجْدَتَا السَّهْوِ

L’ha diit [Musaddad] l’ha diit [Isa bin Yunus] l’ha diit [me pà] de [Ash-Sha’bi] l’ha diit; Una volta g’ho sentì [Urwah bin Al-Mughirah bin Syu’bah] parlà de [sò pà], g’ha dit; Erem una volta cunt el Profeta in d’un grupp, e mi l’eri quel che purtava el contenitur del aqua. Poeu l’è ndad a rilassàs. Quand l’è rivà, g’ho incuntrà menter purtava el contenitur del aqua. G’ho versà l’aqua, e dopu lü s’è lavad i palm e la facia. Poeu l’era drèe a tirà fœura i dü bras mentre en chel mument g’haveva sü una vestida de lana romana che g’haveva i manich strècc, inscì g’ha lassà ndà tüt i dü bras. Dopu g’ho vardà giò i sò dü khuf per tiràl via. Donca g’ha dì: “Lassà i dü khuf, perché mett i pè in di dü khuf menter sun tücc dü pur, g’ha sfregà sultant la part püsee volta di dü khuf. Mio pà l’ha dit; Ash-Sha’bi l’ha dit; Urwah g’ha testimonià de sò pà, e sò pà g’ha ditt che [Hubdah bin Khalid] g’ha ditt [Hammam] de [Qatadah] de [Al Hasan] de [Zurarah bin Aufa] che [Al-Mughirah bin Shu'bah] g’ha dit; El Rasulullah l’è stà una volta tard..., e dopu g’ha menziunà chesta storia, g’ha dì; Poeu sem nà vers la gent e l’è stà descovert che Abdurrahman bin 'Auf l’era drée a pregar el Fajr cun luur. Quand Abdurrahman g’ha vist el Profeta, l’era drée a fàch un pas indrée, ma g’ha fatt segn per segutar cun la sò oraziùn. El dis; Donca mi e el Profeta g’hem pregà una rak’ah derè a Abdurrahman, quand che g’ha saludà, el Profeta s’è levà sü per fà la oraziùn che l’era restà, e g’ha minga giuntà. Abu Dawud l’ha dit; Abu Sa'id Al-Khudri, Ibnu Az-Zubair e Ibnu Umar g’han dì che tüt chel che prega da sul, dopu vèss stà cun l’imam, g’ha de fà la prostraziun per el sahwi.

Hadith

Imam Abu Dawud : 131

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ سَمِعَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّأَنَّهُ شَهِدَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ يَسْأَلُ بِلَالًا عَنْ وُضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَانَ يَخْرُجُ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَآتِيهِ بِالْمَاءِ فَيَتَوَضَّأُ وَيَمْسَحُ عَلَى عِمَامَتِهِ وَمُوقَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد هُوَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مَوْلَى بَنِي تَيْمِ بْنِ مُرَّةَ

G’ha dit [Ubaidullah bin Mu’adz] g’ha dit che [Me pà] g’ha dit [Syu’bah] de [Abu Bakr bin Hafsh bin Umar bin Sa’d] che g’ha scultà [Abu Abdillah] de [Abu Abdirrahman As-Sulami] che una volta g’ha vist l’Abdurrahman che parlava de [Abdurrahman] El Rasulullah, l’è stà bon de dì che Bilal g’ha dit; Una volta l’è ndad föra a defecà, pö g’ho purtà aqua, pö g’ha fad l’abluziun e g’ha asciugà el turban e i dü scarp. Abu Dawud l’ha dit; L’è Abu Abdillah, un vècc sahaya de Bani Taim bin Murrah.

Hadith

Imam Abu Dawud : 132

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ الدِّرْهَمِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ دَاوُدَ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ أَنَّ جَرِيرًابَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَقَالَ مَا يَمْنَعُنِي أَنْ أَمْسَحَ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ قَالُوا إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ قَبْلَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ قَالَ مَا أَسْلَمْتُ إِلَّا بَعْدَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ

G’ha dì [Ali bin Husain Ad-Dirhami] g’ha dì [Ibnu Dawud] de [Bukair bin 'Amir] de [Abu Zur'ah bin 'Amru bin Jarir] che [Jarir] una volta g’ha vist urinà, dopu g’ha fatt l’abluziun, dopu g’ha asciugà la part püsee volta del sò khuf anca se g’ho dì. el Messagger de Allah (pace e benediziun de Allah sü de lù) asciugandolo? I compagn a i hann diit qe ‘l s’ciopar i duu khuf ‘l é stait fait inanz de la rivelazion dol verset ind la Sura Al-Ma’idah, doncà luu ‘l g’ha respondud: “Me son minga convertid a l’Islam se minga dòp la rivelazion de la Sura Al-Ma’idah”.

Hadith

Imam Abu Dawud : 133

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَأَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا دَلْهَمُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ حُجَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّجَاشِيَّ أَهْدَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُفَّيْنِ أَسْوَدَيْنِ سَاذَجَيْنِ فَلَبِسَهُمَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ مُسَدَّدٌ عَنْ دَلْهَمِ بْنِ صَالِحٍ قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْبَصْرَةِ

G’ha dit [Musaddad] e [Ahmad bin Syu’aib Al Harrani] che tüt i dü g’han dì; L’è stà dì a nun [Waki'] che g’ha dì [Dalham bin Salih] de [Hujair bin Abdullah] de [Ibnu Buraidah] de [sò pà] che el re de Najasyi una volta g’ha dà un regal al Rasulullah e g’ha mettü sü un pèr de scarp neger lisc, inscì g’ha mettü sü la part superiur di scarp neger lisc. tutt e dü. Musadad l’ha dit; de Dalham bin Salih. Abu Dawud l’ha dit; Çò ‘l tœ dent hadith qe a i henn staits narrads nomà dei residents de Basrah.

Hadith

Imam Abu Dawud : 134

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا ابْنُ حَيٍّ هُوَ الْحَسَنُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ الْبَجَلِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ نَسِيتَ بِهَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ

L’è stà dì a nun [Ahmad bin Yunus] che g’ha dì [Ibn Hayy, cioè Al Hasan bin Salih] de [Bukair bin 'Amir Al-Bajali] de [Abdurrahman bin Abu Nu'm] de [Al-Mughirah bin Syu'bah] che el Messagger de Allah l'era eseguir l’abluzion-, inscì g’ho dit; O Messagger de Allah, t’hee desmentegad? L’ha rispost: “Anca ti che te g’he desmentegà, l’è quel che el me Rabb Azza wa Jalla m’ha urdinà de fà”.

Hadith

Imam Abu Dawud : 135

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ وَحَمَّادٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْجَدَلِيِّ عَنْ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَسْحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ لِلْمُسَافِرِ ثَلَاثَةُ أَيَّامٍ وَلِلْمُقِيمِ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ بِإِسْنَادِهِ قَالَ فِيهِ وَلَوْ اسْتَزَدْنَاهُ لَزَادَنَا

G’ha dì che [Hafsh bin Umar] g’ha dì [Syu’bah] de [Al Hakkam] e [Hammad] de [Ibrahim] de [Abu Abdillah Al-Jadali] de [Khuzaiman bin Thabit] del Profeta del Profeta, g’ha dì: “Asciugà l’è per tri dì, e g’ha dì: star l’è un dì e una nott». Abu Dawud l’ha dit; Narà de [Mansur bin Al-Mu’tamir] de [Ibrahim At-Taimi] cunt el sò sanad, g’ha menziunà; E se ghe dumandam de pü, lü el ne darà ün periodo de temp in pü.’

Hadith

Imam Abu Dawud : 136

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ طَارِقٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ قَطَنٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَقَالَ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَكَانَ قَدْ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْقِبْلَتَيْنِ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ نَعَمْ قَالَ يَوْمًا قَالَ يَوْمًا قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَثَلَاثَةً قَالَ نَعَمْ وَمَا شِئْتَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ الْمِصْرِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسِيٍّ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَ قَالَ فِيهِ حَتَّى بَلَغَ سَبْعًا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ وَمَا بَدَا لَكَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ وَلَيْسَ هُوَ بِالْقَوِيِّ وَرَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ وَيَحْيَى بْنُ إِسْحَقَ السَّيْلَحِينِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيَّوبَ وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ

G’ha dì [Yahya bin Ma'in] g’ha dì ['Amru bin Ar-Rabi' bin Tariq] g’ha dì [Yahya bin Ayyub] de [Abdurrahman bin Razin] de [Muhammad bin Ayzid] de [Ayyub bin Ayyub] de [Ayyub bin Qathan] de [Ubay bin Qathan] la persuna che l’era. pregava cond el Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam denanz a tutt e duu la Qibla, l'ha diit; O Messagger de Allah, pœdi asciugà tüt i dü i khuf? G’ha rispost: “Sì”. El g’ha domandà ancamò; Un dì? Lü l’ha rispost: “Sì, un dì”. El g’ha domandà ancamò; Du dì? Lü g’ha rispost: “Sì, dü dì”. El g’ha domandà ancamò; Tri dì? Lü g’ha rispost: “Sì, cuma te vœut!” Abu Dawud g’ha dit: Chestu hadith l’è stà cuntà de [Ibnu Abi Maryam Al-Mishri] de [Yahya bin Ayyub] da [Muhammad bin Yazid bin Abi Ziyad] da [Ubadah bin Nusiy] da [Ubay bin Immarah] g’ha dit en [Ubay bin Immarah]; Fin quand el numer set l’è stà menziunà e el Profeta g’ha rispost: “Sì, cuma vœut”. Abu Dawud l’ha dit; L’isnad de qest hadith l’è stait contestad, e qest hadith l’è miga fort, e l’è stait anca narrad de [Ibn Abi Maryam] e [Yahya bin Ishak As-Sailahini] de [Yahya bin Ayyub], e l’isnad l’è anca contestad.

Hadith

Imam Abu Dawud : 137

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ وَكِيعٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ أَبِي قَيْسٍ الْأَوْدِيِّ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَرْوَانَ عَنْ هُزَيْلِ بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَالنَّعْلَيْنِقَالَ أَبُو دَاوُد كَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ لَا يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ لِأَنَّ الْمَعْرُوفَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ هَذَا أَيْضًا عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَلَيْسَ بِالْمُتَّصِلِ وَلَا بِالْقَوِيِّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَابْنُ مَسْعُودٍ وَالْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَأَبُو أُمَامَةَ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَعَمْرُو بْنُ حُرَيْثٍ وَرُوِيَ ذَلِكَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَابْنِ عَبَّاسٍ

L’è stà dì a nun de [Uthman bin Abu Syaibah] de [Waki'] de [Sufyan Ats-Tsauri] de [Abu Qais Al Audi, cioè Abdurrahman bin Tsarwan] de [Huzail bin Syurahbil] de [Al-Mughirah bin Syu'bah] di sò dü calzett e sandali. Abu Dawud l’ha dit; Abdurrahman bin Mahdi g’ha minga cuntà chestu hadith, perchè chel che se saveva de Mughirah l’era che el Profeta g’ha sfregà la part püsee volta di dü khuf. Abu Dawud l’ha dit; E quest l’è stà anca cuntà de Abu Musa Al Asy’ari dal Profeta, che g’ha asciugà la part püsee volta di tüt i dü calzètt. Però, chestu hadith l’è minga cuntinu e minga fort. Abu Dawud l’ha dit; I amis che una volta g’havevan asciugà la part superiur di tüt i dü i calzètt l’eran Ali bin Abi Talib, Ibnu Mas’ud, Al-Bara’ bin ‘Azib, Anas bin Malik, Abu Umamah, Sahal bin Sa’ad e Amru bin Huraits. Al stess mod, l’è stà cuntà de Umar bin Al-Khatthab e de Ibn Abbas.

Hadith

Imam Abu Dawud : 138

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَعَبَّادُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ عَبَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنِي أَوْسُ بْنُ أَبِي أَوْسٍ الثَّقَفِيُّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ وَقَالَ عَبَّادٌ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى كِظَامَةَ قَوْمٍ يَعْنِي الْمِيضَأَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ مُسَدَّدٌ الْمِيضَأَةَ وَالْكِظَامَةَ ثُمَّ اتَّفَقَا فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ

G’ha dit [Musaddad] e [Abbad bin Musa] che tüt i dü g’han dì; G’ha dit [Husyaim] de [Sò pà] - g’ha dit Abbad - g’ha dit [Aus bin Abu Aus Ats-Tsaqafi] che el Messagger de Allah g’ha fatt l’abluziun e g’ha asciugà i sò dü sandali e i sò dü pè. Abbad l’ha dit; Una volta g’ho vist el Rasulullah ndà al post del abluziun de un popul, ma Musaddad g’ha minga menziunà el post del abluziun, alura tüt i dü sun d’acord sül lafazh; e dopu g’ha fatt l’abluziun e g’ha asciugà la part püsee volta di sò dü sandali e di sò pè.

Hadith

Imam Abu Dawud : 139

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ قَالَ ذَكَرَهُ أَبِي عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِو قَالَ غَيْرُ مُحَمَّدٍ عَلَى ظَهْرِ الْخُفَّيْنِ

G’ha dit [Muhammad bin Ash-Shabbah Al-Bazzaz] g’ha dit [Abdurrahman bin Abu Az-Zinad] che g’ha dit; [Me pà] g’ha menziunà, de [Urwah bin Az-Zubair] de [Al-Mughirah bin Syu'bah] che el Messagger de Allah, salvallahi, l’era duperà per asciugà tüt i dü i khuf. Intant, a part de la menzion de Mahomed; El g’ha sfrüsà la part püsee volta di tüt i dü i khuf.

Hadith

Imam Abu Dawud : 140

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ أَسْفَلُ الْخُفِّ أَوْلَى بِالْمَسْحِ مِنْ أَعْلَاهُ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِ خُفَّيْهِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مَا كُنْتُ أَرَى بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ إِلَّا أَحَقَّ بِالْغَسْلِ حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ لَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ بَاطِنُ الْقَدَمَيْنِ أَحَقَّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا وَقَدْ مَسَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ قَالَ كُنْتُ أَرَى أَنَّ بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ أَحَقُّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِهِمَا قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي الْخُفَّيْنِ وَرَوَاهُ عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَعْمَشِ كَمَا رَوَاهُ وَكِيعٌ وَرَوَاهُ أَبُو السَّوْدَاءِ عَنْ ابْنِ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا تَوَضَّأَ فَغَسَلَ ظَاهِرَ قَدَمَيْهِ وَقَالَ لَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ

G’ha dit [Muhammad bin Al-'Ala] g’ha dit [Hafsh bin Ghiyats] de [Al A'masy] de [Abu Ishaq] de [Abdu Khair] de [Ali Radliallahu 'anhu] che g’ha dit; Se la religiun - l'Islam - la se basava sü la ment, el fond de la scarpa sarès stà püsee adatt per vèss asciugà che la part püsee volta, e difatt g’ho vist el Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam asciugà la part püsee volta de tüt i dü khuf. L’ha diit [Maometo bin Rafi’] l’ha diit [Yahya bin Adam] qe l’ha diit; Dopu avegh cuntà [Yazid bin Abdul Aziz] de [Al A’masy] cun sò isnad, cun chestu hadith, g’ha dit; Mi g’ho mai imaginà che la planta di pè l’era püsee adatta per lavàs, fin quand g’ho vist el Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam che asciugava la part püsee volta di sò dü khuf. G’ha dit che [Mahomed bin Al-'Ala`] g’ha dit [Hafsh bin Ghiyats] de [Al A'masy] cun chestu hadith, g’ha dit -Ali-; Se la religiun - l’Islam - la se basava süi resultà de la ment, de sicür l’interno di pè sarès stà püsee adatt per vèss sfregà che la part püsee volta. E ancamò el Profeta g’ha asciugà la part püsee volta di tüt i dü khufnya. E narrad de [Waki'] de [Al A'masy] cun la sò dona, lü -Ali- g'ha dit; Una volta pensavi che el fond de la planta di pè l’era püsee adatt per vèss sfregà che la part superiur, fin quand g’ho vist el Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam sfregà l’esterno - la part superiur - de tüt i dü. Waki' l'ha dit; Vœ dir un para de khuf. E cuntà de [Isa bin Yunus] de [Al A’masy] cuma cuntà de Waki’ e cuntà de [Abu As-Sauda] de [Ibnu Abdi Khair] de [sò pà] g’ha dit; Una volta g’ho vist Ali che faseva l’abluziun, g’ha lavaa l’esterno - la part superiur - de la planta di sò pè e g’ha dit: Se l’era minga per el fatt che g’ho vist el Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam fàl, ... alura g’ha menziunà chel Hadith.