Imam Abu Dawud : 121
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لِيَنْثُرْ
[अब्दुल्लाह बिन मसलमाह] ने [मलिक] तों [अबू अज़-जिनद] तों [अल अ'राज] तों [अबू हुरैरा] तों सानु दस्सेया है कि अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ने आख्या है कि जदों तुहाडे विचों कोई वज़ूद करदा है तां उस नूं अपनी नक्क विच पानी पा के फिर बाहर कढो।
Imam Abu Dawud : 122
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ قَارِظٍ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَنْثِرُوا مَرَّتَيْنِ بَالِغَتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا
सानु दस्सेया है [इब्राहिम बिन मूसा] ने सानु दस्सेया है [वाकी'] ने सानु [इब्न अबी द्ज़ी`ब] गी [करीज़] कोला [अबू गथाफान] कोला [इब्न अब्बास] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'बेरिस्तनश्याक्लाह - अपनी नाक च पानी सांस लैओ, फिर सांस छोड़ो - पूरी तरह दो-तीन बारी'।
Imam Abu Dawud : 123
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ قَالَكُنْتُ وَافِدَ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَوْ فِي وَفْدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نُصَادِفْهُ فِي مَنْزِلِهِ وَصَادَفْنَا عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ فَأَمَرَتْ لَنَا بِخَزِيرَةٍ فَصُنِعَتْ لَنَا قَالَ وَأُتِينَا بِقِنَاعٍ وَلَمْ يَقُلْ قُتَيْبَةُ الْقِنَاعَ وَالْقِنَاعُ الطَّبَقُ فِيهِ تَمْرٌ ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ أَصَبْتُمْ شَيْئًا أَوْ أُمِرَ لَكُمْ بِشَيْءٍ قَالَ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جُلُوسٌ إِذْ دَفَعَ الرَّاعِي غَنَمَهُ إِلَى الْمُرَاحِ وَمَعَهُ سَخْلَةٌ تَيْعَرُ فَقَالَ مَا وَلَّدْتَ يَا فُلَانُ قَالَ بَهْمَةً قَالَ فَاذْبَحْ لَنَا مَكَانَهَا شَاةً ثُمَّ قَالَ لَا تَحْسِبَنَّ وَلَمْ يَقُلْ لَا تَحْسَبَنَّ أَنَّا مِنْ أَجْلِكَ ذَبَحْنَاهَا لَنَا غَنَمٌ مِائَةٌ لَا نُرِيدُ أَنْ تَزِيدَ فَإِذَا وَلَّدَ الرَّاعِي بَهْمَةً ذَبَحْنَا مَكَانَهَا شَاةً قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي امْرَأَةً وَإِنَّ فِي لِسَانِهَا شَيْئًا يَعْنِي الْبَذَاءَ قَالَ فَطَلِّقْهَا إِذًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَهَا صُحْبَةً وَلِي مِنْهَا وَلَدٌ قَالَ فَمُرْهَا يَقُولُ عِظْهَا فَإِنْ يَكُ فِيهَا خَيْرٌ فَسَتَفْعَلْ وَلَا تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ كَضَرْبِكَ أُمَيَّتَكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ الْوُضُوءِ قَالَ أَسْبِغْ الْوُضُوءَ وَخَلِّلْ بَيْنَ الْأَصَابِعِ وَبَالِغْ فِي الِاسْتِنْشَاقِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ صَائِمًاحَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ وَافِدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ أَنَّهُ أَتَى عَائِشَةَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ فَلَمْ يَنْشَبْ أَنْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَقَلَّعُ يَتَكَفَّأُ وَقَالَ عَصِيدَةٌ مَكَانَ خَزِيرَةٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَمَضْمِضْ
असी [कुतैबा बिन सईद] ने होर मंडलियां नू दस्या, उन्हां ने आख्या; ने सानु [यह्या बिन सुलैम] गी [इस्माइल बिन कथिर] कोला [‘अशिम बिन लकीथ बिन शब्राह] कोला [उंदे पिता, लकीथ बिन शब्राह] कोला दस्सेया ऐ, उने आखेआ; मैं इक बारी बनी मुंताफीक दा दूत हा या मैं इक बारी अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे बनी मुंताफीक दूत च हिस्सा लैता हा, उने आखेआ; लकीथ होरें आक्खेआ जे जदूं अस रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दा दौरा लांदे हे तां पता लग्गा जे अस उंदे घरै च नेईं मिले हे, पर अस सिर्फ ऐसिया उम्मूल मुकमिनिन कन्नै मिले हे; फिर उसने -'ऐस्याह- साडे वास्ते खजीरा दा खाना बनाया - मांस नाल मिला के इक किस्म दा दलिया जो छोटे-छोटे टुकड़े विच कटे होए सन -। साडे वास्ते खाना बणावण दे बाद साडे कोल खजूर दा बर्तन लाया गया, फिर अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आ के आख्या कि तुहानूं कोई खाना मिलया है या तुहानूं कोई खाना बनान दा हुक्म दित्ता गया है? उसने -लकीथ- ने कहा, असी जवाब दित्ता, हां, ऐ अल्लाह दे रसूलुल्लाह। लकीथ ने जारी रखेया; जदूं अस नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कन्ने बैठे दे हे तां अचानक बकरी चरवाहा आया ते अपनी बकरी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी इक चीख़दे मेमने कन्ने अपनी कलम च चराया। तो उसने सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'तुस की ढूंढ रहे हो, ऐ फलानी?' चरवाहे ने जवाब दित्ता; बकरी ने बच्ची पैदा कर दी है। उसने आख्या: 'इसदे बजाय बकरी गी कत्ल करो'। फिरी उसने फिर आख्या: 'कदे नहीं सोचो कि असीं इस बकरी नू इस करिए कत्ल कित्ता कि तुहाडा अस्तित्व है।' साडे कोल सौ बकरियां हन, असीं उसदे तों वी वद्ध नहीं चाहंदे। जेकर चरवाहे कोल इक कोला मती बकरियां होन - कीजे कुसै ने पैह्लें गै जन्म दित्ता ऐ - तां अस नमें जन्मे बकरी दे बदले च इक बकरी गी मारी दिंदे आं'। लकीथ ने जारी रखेया; मैं आख्या; ऐ अल्लाह दे रसूलुल्लाह, सचमुच मेरी इक पत्नी है जो बोलने में बुरी है। उसने कहा: 'फिर उसदा तलाक देओ'। लकीथ ने कहा; मैं आख्या; हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, सचमुच ओह जिंदगी दा दोस्त बण चुके हन ते मैं उहदे कोलों बच्चे पैदा कीते हन। उसने कहा, 'उसी सलाह दे! जेकर ओह अच्छा ऐ तां बेशक ओह तुंदी सलाह मनग, ते अपनी घरेआली गी नेईं मारना, जि'यां तुस अपनी गुलाम कुड़ी गी मारदे ओ'। इस करिए मैं आख्या हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, वज़ूद किस चाल्ली करना ऐ, इस बारे च दस्सो। उसने जवाब दित्ता, 'अपना वज़ूद सिद्ध करो, उंगलियां दे बीच रखो ते अपने पालन च बड़ा सख्त रवो, जदूं तकर तुस रोजा नेईं करदे'। [उकबाह बिन मुकरीम] ने सानु दस्सेया है [याह्या बिन सईद] ने सानु दस्सेया है [इब्नु जुरैज] ने ['अशिम बिन लकीथ बिन शब्राह] से ['अशिम बिन लकीथ बिन शब्राह] से [उसके पिता, बानी मुंताफीक] से [इस्माइल बिन कत्सिर] को बताया है कि उसने इक बार ऐश्याह से मुलाकात की, फिर उसने उसी हदीस दा जिक्र कित्ता। उसने ज़िक्र कीता; उसदे थोड़ी देर बाद रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ज़ोर नाल चलदे आए। उने खजीरा दी जगह आशीदा दा बी जिक्र कीता। सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन याह्या बिन फारिस] ने सानु दस्सेया है [अबू अशिम] ने सानु [इब्न जुरैज] इस हदीस नाल दस्सेया है, उसने उस नू ज़िक्र कीता है; जदों वज़ूद करो तां मुंह कुल्ला करो।
Imam Abu Dawud : 124
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ يَعْنِي الرَّبِيعَ بْنَ نَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ زَوْرَانَ عَنْ أَنَسٍ يَعْنِي ابْنَ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا تَوَضَّأَ أَخَذَ كَفًّا مِنْ مَاءٍ فَأَدْخَلَهُ تَحْتَ حَنَكِهِ فَخَلَّلَ بِهِ لِحْيَتَهُ وَقَالَ هَكَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّقَالَ أَبُو دَاوُد وَالْوَلِيدُ بْنُ زَوْرَانَ رَوَى عَنْهُ حَجَّاجُ بْنُ حَجَّاحٍ وَأَبُو الْمَلِيحِ الرَّقِّيُّ
सानु दस्सेया गया है [अबू तौबा, अर-रबी’ बिन नफी’] ने सानु [अबू अल-मालिह] [अल-वालिद बिन ज़ौरान] तों [अनस बिन मलिक] तों दस्सेया है कि अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने वज़ूद करदे वक्त उसने हत्थ दी हथेली नाल पानी लेया, फिर उसे अपनी ठोड़ी दे हेठ रख दित्ता फिर उसने अपनी दाढ़ी दे बीच रख दित्ता ते आख्या: 'इह तरीका है।' मेरे रब्ब 'अज्जा वजल्ला ने मिगी हुक्म दित्ता'। अबू दाऊद ने आख्या: हज्जाज बिन हज्जाज ने अल-वालिद बिन ज़ौरान ते अबू अल-मालिह अर-रकी कोला रिवायत कीता ऐ।
Imam Abu Dawud : 125
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً فَأَصَابَهُمْ الْبَرْدُ فَلَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُمْ أَنْ يَمْسَحُوا عَلَى الْعَصَائِبِ وَالتَّسَاخِينِ
सानु दस्सेया है [अहमद बिन मुहम्मद बिन हंबल] ने सानु [यह्या बिन सईद] गी [त्सौर] कोला [रशीद बिन स'द] कोला [त्सौबान] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने इक बारी फौज भेजी ही - उंदे बगैर लड़ने आस्ते -, फिर ओह ठंडे मौसम च ढकी गेदे हे। इस करिए ओह नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कोल आने दे बाद उनेंगी पगड़ी ते खूफ पोंछने दा हुक्म दित्ता।
Imam Abu Dawud : 126
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي مَعْقِلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وَعَلَيْهِ عِمَامَةٌ قِطْرِيَّةٌ فَأَدْخَلَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْعِمَامَةِ فَمَسَحَ مُقَدَّمَ رَأْسِهِ وَلَمْ يَنْقُضْ الْعِمَامَةَ
सानु दस्सेया है [अहमद बिन सालिह] ने सानु दस्सेया है [इब्नू वहब] ने सानु [मुअविया बिन शालिह] [अब्दुल अजीज बिन मुस्लिम] कोला [अबू म'किल] कोला [अनस बिन मलिक] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; मैं इक वारी नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू किथरिया पगड़ी पा के वज़ूद करदे वेखया, उसने अपनी पगड़ी दे हेठ तों हत्थ बाहर कढ दित्ते ते फिर बिना पगड़ी उतारे सिर दे अग्गे दा हिस्सा पोंछ दित्ता।
Imam Abu Dawud : 127
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ عَنْ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ شَدَّادٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ يَدْلُكُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ بِخِنْصَرِهِ
सानु दस्सेया है [कुतैबाह बिन सईद] ने सानु [इब्न लहिअह] [यजीद बिन अमरू] कोला [अबू अब्दीर्रहमान अल हुबुली] कोला [अल-मुस्तौरीद बिन स्यादद] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; मैं इक बारी नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी वज़ूद करदे होई दिक्खेआ हा, ओह् अपनी छोटी उंगली कन्नै दौनें पैरें दी उंगलियां रगड़दे हे।
Imam Abu Dawud : 128
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ زِيَادٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ الْمُغِيرَةَ يَقُولُعَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَبْلَ الْفَجْرِ فَعَدَلْتُ مَعَهُ فَأَنَاخَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدِهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ حَسَرَ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمَّا جُبَّتِهِ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَهُمَا إِلَى الْمِرْفَقِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ رَكِبَ فَأَقْبَلْنَا نَسِيرُ حَتَّى نَجِدَ النَّاسَ فِي الصَّلَاةِ قَدْ قَدَّمُوا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَصَلَّى بِهِمْ حِينَ كَانَ وَقْتُ الصَّلَاةِ وَوَجَدْنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَقَدْ رَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً مِنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَفَّ مَعَ الْمُسْلِمِينَ فَصَلَّى وَرَاءَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الرَّكْعَةَ الثَّانِيَةَ ثُمَّ سَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاتِهِ فَفَزِعَ الْمُسْلِمُونَ فَأَكْثَرُوا التَّسْبِيحَ لِأَنَّهُمْ سَبَقُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّلَاةِ فَلَمَّا سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُمْ قَدْ أَصَبْتُمْ أَوْ قَدْ أَحْسَنْتُمْ
सानु दस्सेया है [अहमद बिन सालिह] ने सानु दस्सेया है [अब्दुल्लाह बिन वहब] ने सानु दस्सेया है [यूनुस बिन यजीद] से [इब्न शिहाब] ने मिगी [अब्बाद बिन जियाद] दस्सेया ऐ कि ['उर्वाह बिन अल-मुगीराह बिन स्यूबाह] ने उसी दस्सेआ ऐ, कि उने इक बारी [उंदे पिता, अल-मुघीराह] गी आखदे होई सुनेआ हा; उसने कहा, भोर तों पहलां तबुक दी लड़ाई दे दौरान अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इक बारी अपने साथियें दे रस्ते कोला भटक गे, इस करी मैं बी उंदे कन्ने रस्ते कोला हटी गेआ। फिर नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने अपनी वाहन शुरू कर दी, फिर शौच कर दी। खत्म होने पर मैं बर्तन थमां उंदे हत्थें च पानी पाई दित्ता। हथेलियां धोइयां ते फिर मुंह धोया। उसदे बाद उसने अपने बागे दी दो आस्तीन गी लुढ़काया जेड़ी खुल्ली ही ते टाइट महसूस होंदी ही, इस करी ओह् उनेंगी वापस अंदर पाई लेआ फिर बागे दे हेठ थमां कड्डी लेआ, फिरी कोहनी तकर हत्थ धोया, ते सिर पोंछी लेआ, फिरी अपने खुफ दे शीर्शक गी पोंछी लेआ। इसदे बाद ओह् गड्डी च बैठी गेआ, ते अस अपना सफर जारी रक्खेआ, जिसलै तकर असेंगी लोक नेईं लब्भे - दोस्त - जेह्ड़े नमाज पढ़ा करदे हे, उ’नें अब्दुररहमान बिन औफ गी इमाम नियुक्त कीता, उ’नें समें दी शुरुआत च उंदे कन्नै नमाज पढ़ी ते असेंगी पता लग्गा जे अब्दुररहमान बिन औफ ने उंदे कन्नै इक रकाआ फजर नमाज कीती ही। तो रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आ के मुसलमानों दे नाल शाफ विच दाखल हो के अब्दुररहमान बिन औफ दे पिच्छे दूजी रकाअत दी नमाज कीती। अब्दुररहमान ने उसी सलाम करने दे बाद नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नमाज पूरी करने लेई खड़े होई गे। तो अचानक मुसलमान चौंक गए, फिर उन्हां विचों कई 'सुभानल्लाह' पढ़े, क्योंकि ओ नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम तों पहलां नमाज विच आ चुके सन। रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उसी सलाम करने दे बाद उन्हां ने उन्हां नू आख्या कि तुसीं जो करदे हो ओ ठीक है या तुसीं जो कर रहे हो ओह अच्छा है।
Imam Abu Dawud : 129
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ التَّيْمِيِّ حَدَّثَنَا بَكْرٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ نَاصِيَتَهُ وَذَكَرَ فَوْقَ الْعِمَامَةِقَالَ عَنْ الْمُعْتَمِرِ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَعَلَى نَاصِيَتِهِ وَعَلَى عِمَامَتِهِ قَالَ بَكْرٌ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنِ ابْنِ الْمُغِيرَةِ
सानु दस्सेया है [मुसद्दद] ने सानु दस्सेया है [याह्या बिन सईद] अल हदीस। ते सानु दस्सेया है [मुसद्दद] ने सानु दस्सेया है [अल-मुअतमीर] ने [अत-तैमी] से [बकर] से [अल हसन] से [इब्न अल-मुगीरा बिन स्यूबाह] से [अल-मुगीरा बिन स्यूबाह] से बताया है कि अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने वज़ूद कीता ते सिर दे चोटी पोंछी। औय मुगीरा ने उल्लेख ककमा कक उसने अऩनी ऩगडी ऩय पोंछी। उन्हां ने [अल-मुअतामीर] तों आख्या है कि मैं [मेरे पिता] नू [बकर बिन अब्दुल्लाह] तों [अल हसन] तों [अल-मुगिराह] तों [इब्नु अल-मुगीराह बिन स्यूबाह] तों [अल-मुगीराह] तों इक हदीस सुणया है कि अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दो खूफ दे चोटी ते ताज दे चोटी दे नाल नाल उस दे चोटी नू पोंछदे सन पगड़ी। बकर ने कहा; सचमुच मैं इब्न अल मुगीरा कोला सुनेया ऐ
Imam Abu Dawud : 130
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ يَذْكُرُ عَنْ أَبِيهِ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَكْبِهِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ فَخَرَجَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ فَتَلَقَّيْتُهُ بِالْإِدَاوَةِ فَأَفْرَغْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ ذِرَاعَيْهِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ مِنْ صُوفٍ مِنْ جِبَابِ الرُّومِ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَضَاقَتْ فَادَّرَعَهُمَا ادِّرَاعًا ثُمَّ أَهْوَيْتُ إِلَى الْخُفَّيْنِ لِأَنْزَعَهُمَا فَقَالَ لِي دَعْ الْخُفَّيْنِ فَإِنِّي أَدْخَلْتُ الْقَدَمَيْنِ الْخُفَّيْنِ وَهُمَا طَاهِرَتَانِ فَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ أَبِي قَالَ الشَّعْبِيُّ شَهِدَ لِي عُرْوَةُ عَلَى أَبِيهِ وَشَهِدَ أَبُوهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ وَعَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ قَالَ تَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ هَذِهِ الْقِصَّةَ قَالَ فَأَتَيْنَا النَّاسَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُصَلِّ بِهِمْ الصُّبْحَ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَادَ أَنْ يَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ أَنْ يَمْضِيَ قَالَ فَصَلَّيْتُ أَنَا وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ رَكْعَةً فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الرَّكْعَةَ الَّتِي سُبِقَ بِهَا وَلَمْ يَزِدْ عَلَيْهَا قَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَابْنُ الزُّبَيْرِ وَابْنُ عُمَرَ يَقُولُونَ مَنْ أَدْرَكَ الْفَرْدَ مِنْ الصَّلَاةِ عَلَيْهِ سَجْدَتَا السَّهْوِ
सानु दस्सेया है [मुसद्दद] ने सानु दस्सेया है [ईसा बिन यूनुस] ने [मेरे पिता] नू [ऐश-शा'बी] तों दस्सेया है उसने आख्या; मैं इक बारी [उर्वाह बिन अल-मुगीरा बिन स्यूबाह] ने [उंदे पिता] कोला इसदा जिक्र सुनेया हा, उने आखेआ; असीं इक वारी नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे नाल इक ग्रुप विच सी, ते मैं ही पानी दा बर्तन ढो रिहा सी। फिरी ओह् अपने आप गी राहत देने आस्तै गेआ। जदूं ओह आया तां मैं पानी दा बर्तन लांदे होई उंदे कन्ने मिलेआ। मैं उसदे वास्ते पानी ढाल दित्ता, फिर उसने हथेलियां ते चेहरे धोया। फिरी ओह़ अपनी दो बाह़ कड्डने आला हा, जिसलै के उस वेले ओह़ रोमन ऊनी चोगा लाए दा हा, जिसदी आस्तीन संकरी ही, इस आस् ते उने दौंऊ बाह़एं गी छोड़ी ओड़ेया। उसदे बाद मैं उंदे दो खुफें गी उतारने आस्तै निचे दिक्खेआ। इस करिए उने मिगी आखेआ, 'दो खुफें गी छोड़ी ओड़ो, कीजे मैं दो खुफें च पैर पाई दित्ते, जदूं तकर ओह दवैं शुद्ध न, उ'नें सिर्फ दो खुफें दे उपरले हिस्से गी गै रगड़ दित्ता।' मेरे पिताजी ने आख्या; ऐश-शा'बी ने कहा; उरवाह ने मेरे कोल अपने पिता दे बारे च गवाही दित्ती, ते उंदे पिता ने रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे बारे च गवाही दित्ती, ने असेंगी दस्सेआ ऐ [हुबदाह बिन खालिद] ने असेंगी [हम्माम] गी [कतादह] थमां [अल हसन] थमां [ज़ुराह बिन औफा] थमां दस्सेआ ऐ जे [अल-मुगिरा बिन शुअबाह] ने आखेआ ऐ रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इक बारी लेट होई गेई ही..., फिर उने इस कहानी दा जिक्र कीता, उने आखेआ; फिर असीं लोकां दे कोल गे ते पता लगया कि अब्दुररहमान बिन औफ उन्हां नाल फजर दी नमाज कर रिहा सी। अब्दुररहमान ने जदूं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी दिक्खेआ तां ओह् पिच्छें हटने आह्ले हे, पर उ’नें उसी अपनी नमाज जारी रक्खने दा इशारा कीता। ओह् आखदा ऐ; तो मैं ते नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने अब्दुररहमान दे पिच्छे इक रकाअत दी नमाज कीती, जदों उसने सलाम कीता तां नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उस नमाज नू पूरा करन लई खड़े हो गए जो पिच्छे छड्डी गई सी, ते उसने उस विच कोई इजाफा नहीं कीता। अबू दाऊद ने कहा; अबू सईद अल-खुदरी, इब्नू अज़-ज़ुबैर ते इब्नू उमर ने आख्या कि जो भी अकेले नमाज करदा है - इमाम दे नाल होवण दे बाद - सहीवी वास्ते सजदा करना चाहिदा है।
Imam Abu Dawud : 131
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ سَمِعَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّأَنَّهُ شَهِدَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ يَسْأَلُ بِلَالًا عَنْ وُضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَانَ يَخْرُجُ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَآتِيهِ بِالْمَاءِ فَيَتَوَضَّأُ وَيَمْسَحُ عَلَى عِمَامَتِهِ وَمُوقَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد هُوَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مَوْلَى بَنِي تَيْمِ بْنِ مُرَّةَ
सानु दस्सेया है [उबैदुल्लाह बिन मुअदज] ने सानु दस्सेया है [मेरे पिता] ने [अबू बकर बिन हफश बिन उमर बिन सअद] तों [स्यूबाह] नू दस्या है कि उन्हां ने [अबू अब्दीर्हमान अस-सुलामी] तों [अबू अब्दील्लाह] नू सुनेया है कि उन्हां ने इक वारी अब्दुररहमान बिन औफ नू [बिलाल] तों रसुलुल्लाह दे वज़ूद दे बारे विच पुच्छदे गवाह सी शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, फिर बिलाल ने आख्या; ओ इक वारी शौच करन निकलेया, फिर मैं उस नू पानी लाया, फिर वज़ूद कर के पगड़ी ते दो जूते पोंछे। अबू दाऊद ने कहा; ओह् बनी तैम बिन मुर्रा दे पूर्व सहाया अबू अब्दल्लाह न।
Imam Abu Dawud : 132
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ الدِّرْهَمِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ دَاوُدَ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ أَنَّ جَرِيرًابَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَقَالَ مَا يَمْنَعُنِي أَنْ أَمْسَحَ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ قَالُوا إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ قَبْلَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ قَالَ مَا أَسْلَمْتُ إِلَّا بَعْدَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ
सानु दस्सेया है [अली बिन हुसैन अद-दिरहामी] ने सानू [इब्नु दाऊद] [बुकाइर बिन अमीर] तों [अबू ज़ुराह बिन अमरू बिन जरीर] तों दस्सेया है कि [जरीर] ने इक वारी पेशाब कीता, फिर वज़ूद कीता, फिर अपने खूफ दे चोटी पोंछ के आखया, क्या है जो मैंनू पोंछन तों रोकदा है, भले ही मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह नू वेखया है (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) इसे पोंछना? साथियों ने आख्या, दो खुफ पोंछना सूरह अल-मैदाह च आयत दे प्रकट होने कोला पैह्ले होई गेआ हा, इस करी उ’नें जवाब दित्ता, "सूरह अल-मैदाह दे प्रकट होने दे बाद सिवाय मैं इस्लाम नेईं अपनाया।"
Imam Abu Dawud : 133
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَأَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا دَلْهَمُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ حُجَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّجَاشِيَّ أَهْدَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُفَّيْنِ أَسْوَدَيْنِ سَاذَجَيْنِ فَلَبِسَهُمَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَيْهِمَاقَالَ مُسَدَّدٌ عَنْ دَلْهَمِ بْنِ صَالِحٍ قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْبَصْرَةِ
सानु [मुसद्दद] ते [अहमद बिन स्यूआइब अल हररानी] ने दस्सेया है कि ओह दोनों ने आख्या; सानु [वाकी'] ने सानु [दलहम बिन सालिह] [हुजैर बिन अब्दुल्लाह] कोला [इब्नु बुराइदाह] कोला [अपने पिता] कोला दस्सेया ऐ कि नजसी दे राजा ने इक बारी रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम गी इक जोड़ी चिकने काले जूते दा तोहफा दित्ता हा, इस करी उने उन्हें गी पहिरेया, फिर उने वज़ूद कीता ते उंदे उप्पर दा हिस्सा पोंछया दोनों ही। मुसद्दद ने कहा; डालहम बिन सालिह से। अबू दाऊद ने कहा; इस च ऐसे हदीस बी शामल न जेह्ड़ियां सिर्फ बसरा दे रौह्ने आह्लें ने गै दस्सी दियां हियां।
Imam Abu Dawud : 134
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا ابْنُ حَيٍّ هُوَ الْحَسَنُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ الْبَجَلِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ قَالَ بَلْ أَنْتَ نَسِيتَ بِهَذَا أَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ
सानु दस्सेया गेदा ऐ [अहमद बिन यूनुस] ने सानु [इब्न हैय, अर्थात अल हसन बिन सालिह] कोला [बुकाइर बिन अमीर अल-बजाली] कोला [अब्दुररहमान बिन अबू नु’म] कोला [अल-मुघीरा बिन स्यूबाह] कोला दस्सेआ ऐ जे अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने इक बारी खुफ दे चोटी गी पोंछी लेता हा -जदूं ओह् करदे न वज़ूद-, तां मैं आख्या; ऐ अल्लाह दे रसूलुल्लाह, क्या तुसीं भुल गए हो? उसने जवाब दित्ता: 'तुस बी जेड़े भुल्ली गेदे ओ, मेरे रब्ब अज्जा वा जल्ला ने मिगी एह् गै हुक्म दित्ता हा'।
Imam Abu Dawud : 135
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ وَحَمَّادٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْجَدَلِيِّ عَنْ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَسْحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ لِلْمُسَافِرِ ثَلَاثَةُ أَيَّامٍ وَلِلْمُقِيمِ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ بِإِسْنَادِهِ قَالَ فِيهِ وَلَوْ اسْتَزَدْنَاهُ لَزَادَنَا
सानु दस्सेया है [हफश बिन उमर] ने सानु [स्यूबाह] [अल हक्कम] से और [हम्मद] से [इब्राहिम] से [अबू अब्दल्लाह अल-जदली] से [खुजैमान बिन थाबीत] से नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम से बताया है, उसने कहा: 'एक मुसाफिर के लिए एक जोड़ी खुफ पोंछना त्रै दिन दा है, और जो किसी रुक रहा है, उस के लिए एक दिन है ते इक रात'। अबू दाऊद ने कहा; [मंसूर बिन अल-मुअतामीर] ने [इब्राहिम अत-तैमी] कोला अपनी सनाद कन्ने रिवायत कीता ऐ, उने उसी जिक्र कीता ऐ; ते जेकर अस उंदे कोला होर मंगगे तां ओह् असेंगी इक अतिरिक्त समें दी अवधि जरूर देग।'
Imam Abu Dawud : 136
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ طَارِقٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ قَطَنٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَقَالَ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَكَانَ قَدْ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْقِبْلَتَيْنِ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ نَعَمْ قَالَ يَوْمًا قَالَ يَوْمًا قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَيَوْمَيْنِ قَالَ وَثَلَاثَةً قَالَ نَعَمْ وَمَا شِئْتَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ الْمِصْرِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسِيٍّ عَنْ أُبَيِّ بْنِ عِمَارَةَ قَالَ فِيهِ حَتَّى بَلَغَ سَبْعًا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ وَمَا بَدَا لَكَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ وَلَيْسَ هُوَ بِالْقَوِيِّ وَرَوَاهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ وَيَحْيَى بْنُ إِسْحَقَ السَّيْلَحِينِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيَّوبَ وَقَدْ اخْتُلِفَ فِي إِسْنَادِهِ
सानु दस्सेया है [याह्या बिन माईन] ने सानु दस्सेया है ['अमरू बिन अर-रबी' बिन तारिक] ने सानु [याह्या बिन अय्यूब] से [अब्दुररहमान बिन रज़िन] से [मुहम्मद बिन यजीद] से [अय्यूब बिन कथान] से [उबै बिन इमारा] से कहा कि याह्या बिन अय्यूब ने कहा, ओ ओह व्यक्ति हे जिने इक वारी रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु नाल नमाज पढ़ी 'अलैहि वसल्लम दोनों किबला दा सामना करदे होए, उसने आख्या; हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, क्या मैं दोनों खूफ पोंछ सकदा हां? उसने जवाब दित्ता: 'हां'। उसने फिर पुच्छया; इक दिन ? उसने जवाब दित्ता: 'हां, इक दिन'। उसने फिर पुच्छया; दो दिन ? उसने जवाब दित्ता: 'हां, दो दिन'। उसने फिर पुच्छया; तीन दिन ? उसने जवाब दित्ता: 'हां, जिन्ना तुस चांदे ओ!' अबू दाऊद ने आख्या: इस हदीस गी [इब्नु अबी मरियम अल-मिश्री] ने [यह्या बिन अय्यूब] कोला [अब्दुररहमान बिन रज़िन] कोला [मुहम्मद बिन यजीद बिन अबी जियाद] कोला [उबादा बिन नुसी] कोला [उबाय बिन इम्मारा] कोला रिवायत कीता ऐ, उने इस च आखेआ ऐ; जब तक सात नंबर दा जिक्र नहीं होया, ते नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने जवाब दित्ता: 'हां, जिवें तुसीं चांदे हो'। अबू दाऊद ने कहा; इस हदीस दे इसनाद पर विवाद कीता गेदा ऐ, ते एह् हदीस मजबूत नेईं ऐ, ते [इब्न अबी मरियम] ते [याह्या बिन इसहाक अस-सैलाहिनी] ने बी [याह्या बिन अय्यूब] कोला रिवायत कीता ऐ, ते इसनाद पर बी विवाद ऐ।
Imam Abu Dawud : 137
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْ وَكِيعٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ أَبِي قَيْسٍ الْأَوْدِيِّ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَرْوَانَ عَنْ هُزَيْلِ بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَالنَّعْلَيْنِقَالَ أَبُو دَاوُد كَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ لَا يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ لِأَنَّ الْمَعْرُوفَ عَنْ الْمُغِيرَةِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ هَذَا أَيْضًا عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَلَيْسَ بِالْمُتَّصِلِ وَلَا بِالْقَوِيِّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَابْنُ مَسْعُودٍ وَالْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَأَبُو أُمَامَةَ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَعَمْرُو بْنُ حُرَيْثٍ وَرُوِيَ ذَلِكَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَابْنِ عَبَّاسٍ
[उस्मान बिन अबू स्याइबा] ने [वाकी'] तों [सुफियन अतस-त्सौरी] तों [अबू कैस अल औदी] तों, अर्थात अब्दुररहमान बिन त्सरवान] ने [हुजैल बिन स्यूराहबिल] तों [अल-मुगिराह बिन स्यूबाह] तों दस्सेया है कि रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि ने वज़ूद कीता ते अपने दो दा चोटी पोंछी मोजे ते चप्पल। अबू दाऊद ने कहा; अब्दुररहमान बिन महदी ने इस हदीस गी नेईं दस्सेआ, कीजे मुगीरा थमां जेह्ड़ा पता हा ओह् ऐ जे नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने दो खूफें दे उप्पर रगड़दे हे। अबू दाऊद ने कहा; ते एह् गल्ल अबू मूसा अल अस्सीरी कोला बी नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला रिवायत कीती गेई ऐ जे उने दौनें मोजें दे उपरले हिस्से गी पोंछी लेआ। हालांकि ए हदीस लगातार नेईं ऐ ते मजबूत बी नेईं ऐ। अबू दाऊद ने कहा; इक बारी दौनें मोजे दे चोटी गी पोंछने आह्ले दोस्त अली बिन अबी तालिब, इब्नू मसूद, अल-बारा` बिन अजीब, अनस बिन मलिक, अबू उमामा, सहल बिन साआद, ते अमरू बिन हुरैट्स हे। उसी तरह उमर बिन अल-खथथब ते इब्न अब्बास कोला बी रिवायत कीती गेई ऐ।
Imam Abu Dawud : 138
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَعَبَّادُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ عَبَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنِي أَوْسُ بْنُ أَبِي أَوْسٍ الثَّقَفِيُّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ وَقَالَ عَبَّادٌ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى كِظَامَةَ قَوْمٍ يَعْنِي الْمِيضَأَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ مُسَدَّدٌ الْمِيضَأَةَ وَالْكِظَامَةَ ثُمَّ اتَّفَقَا فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ وَقَدَمَيْهِ
ने सानु [मुसद्दद] ते [अब्बद बिन मूसा] गी दस्सेया ऐ कि ओह दोनों ने आख्या; ने सानु [हुसैम] गी [या'ला बिन अथा`] कोला [अपने पिता] कोला दस्सेआ ऐ - आख्या ऐ 'अब्बाद- ने मिगी [औस बिन अबू औस अतस-त्साफी] दस्सेआ ऐ जे अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने वज़ूद कीता ते उंदे दो चप्पल ते उंदे दो पैर पोंछे। अब्बाद ने कहा; मैं इक वारी रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू किसी लोकां दे वज़ूद दी जगह ते जांदे वेखया सी, पर मुसद्दद ने वज़ूद दी जगह दा जिक्र नहीं कीता, फिर दोनों ने लफाझ ते सहमत हो गए; फिरी वजूद कित्ता ते अपने दो चप्पल दे चोटी ते पैर पोंछे।
Imam Abu Dawud : 139
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ قَالَ ذَكَرَهُ أَبِي عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِو قَالَ غَيْرُ مُحَمَّدٍ عَلَى ظَهْرِ الْخُفَّيْنِ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अश-शब्बह अल-बज्जाज़] ने सानु दस्सेया है [अब्दुररहमान बिन अबू अज़-ज़िनाद] उसने कहा; [मेरे पिताजी] ने [उर्वाह बिन अज़-ज़ुबैर] तों [अल-मुगीरा बिन स्यूबाह] तों ज़िक्र कीता है कि अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दोनों खूफ पोंछदे सन। इस बीच मुहम्मद दा जिक्र करने दे अलावा; उसने दोनों खुफ के ऊपर रगड़ दी।
Imam Abu Dawud : 140
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ أَسْفَلُ الْخُفِّ أَوْلَى بِالْمَسْحِ مِنْ أَعْلَاهُ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِ خُفَّيْهِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مَا كُنْتُ أَرَى بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ إِلَّا أَحَقَّ بِالْغَسْلِ حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ لَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْيِ لَكَانَ بَاطِنُ الْقَدَمَيْنِ أَحَقَّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا وَقَدْ مَسَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ قَالَ كُنْتُ أَرَى أَنَّ بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ أَحَقُّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِهِمَا قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي الْخُفَّيْنِ وَرَوَاهُ عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَعْمَشِ كَمَا رَوَاهُ وَكِيعٌ وَرَوَاهُ أَبُو السَّوْدَاءِ عَنْ ابْنِ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا تَوَضَّأَ فَغَسَلَ ظَاهِرَ قَدَمَيْهِ وَقَالَ لَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अल-अला] ने सानु [हफश बिन घियात] [अल अ'मासी] से [अबू इशाक] से [अब्दु खैर] से [अली रदलियाल्लाहु अनहु] से बताया है उसने कहा; अगर धर्म - इस्लाम - मन ते आधारित होंदा तां जूते दे थल्ले पोंछना ऊपर तों ज्यादा उचित होंदा, ते सचमुच मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू दोनों खुफ दे ऊपर पोंछदे वेखया है। सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन रफी'] ने सानु दस्सेया है [याह्या बिन आदम] उसने कहा; [अल अ'मासी] से सानु [यजीद बिन अब्दुल अजीज] गी अपनी इसनाद कन्ने, इस हदीस कन्ने दस्सने दे बाद, उने -अली- आख्या; मैं कदे वी कल्पना नहीं कीती कि पैरें दे तलवे धोवण वास्ते ज्यादा उपयुक्त होन, जब तक कि मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू अपने दो खुफ दे चोटी पोंछदे नहीं वेख्या। सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अल-'अला`] ने सानु [हफश बिन घियात] [अल अ'मासी] तों इस हदीस नाल दस्सेया है, उसने -अली- ने आख्या; जेकर धर्म - इस्लाम - मन दे नतीजें उप्पर आधारित होंदा तां ज़रूर पैरें दे अंदरूनी हिस्से गी चोटी कोला बी मता उचित होंदा। और सचमुच नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने दोनों खुफन्या के शीर्ष पोंछ दिया। औय [वाकी'] ने [अल अ'मासी] से अऩनी ऩत्नी के साथ ऩूया ककमा, उसने -अली- कशा; मैं इक वारी सोचेया हा कि पैरें दे तलवे दा निचला हिस्सा ऊपर तों वी ज्यादा उचित है, जब तक कि मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू दोनों दे बाहर - ऊपर - रगड़दे नहीं वेख्या। वाकी' ने कहा; मतलब इक जोड़ी खुफ। ते [ईसा बिन यूनुस] ने [अल अ'मासी] तों रिवायत कीती जिवें वाकी' ने रिवायत कीती है ते [अबू अस-सौदा`] ने [इब्नू अब्दी खैर] तों [अपने पिता] तों रिवायत कीती है, उसने आख्या; मैं इक बारी अली गी वज़ूद करदे दिक्खेआ हा, उने अपने पैरें दे तलवे दा बाहर - ऊपरी हिस्सा - धोया ते आखेआ जेकर एह् गल्ल नेईं होंदी जे मैं रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी करदे दिक्खेआ हा, ... तां उने उस हदीस दा जिक्र कीता।