Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 1341
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ قَالَ قَالَ مَالِكٌوَقَوْلُ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ هُوَ أَنْ يَكُونَ لِكُلِّ رَجُلٍ أَرْبَعُونَ شَاةً فَإِذَا أَظَلَّهُمْ الْمُصَدِّقُ جَمَعُوهَا لِئَلَّا يَكُونَ فِيهَا إِلَّا شَاةٌ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ أَنَّ الْخَلِيطَيْنِ إِذَا كَانَ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِائَةُ شَاةٍ وَشَاةٌ فَيَكُونُ عَلَيْهِمَا فِيهَا ثَلَاثُ شِيَاهٍ فَإِذَا أَظَلَّهُمَا الْمُصَدِّقُ فَرَّقَا غَنَمَهُمَا فَلَمْ يَكُنْ عَلَى كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا إِلَّا شَاةٌ فَهَذَا الَّذِي سَمِعْتُ فِي ذَلِكَ
Eftir at hava sagt Okkum [Abdullah bin Maslamah], segði hann; [Malik] segði; og orðini hjá Umar bin Al Khathab Radliallahú Anhu; ikki at sameina serstakar geitir, og ikki at skilja samanlagdar geitir, sum merkir at hvør persónur hevur fjøruti geitir, so tá zakat-embætismaðurin kemur til teirra, sameina teir teir soleiðis at teir bert rinda zakat av eini geit. Og tað er eingin munur á teimum geitum, sum eru lagdar saman, at um tvey fólk leggja geitir sínar saman, um hvør teirra hevur hundrað og eina geitir, so er teirra skylda at geva zakat til tríggjar geitir. Síðani tá zakat-embætismaðurin kemur til teirra, skilja teir geitir sínar soleiðis, at hvør persónur bert hevur skyldu at rinda zakat av eini geit. Hetta er tað, eg hoyrdi um hetta.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1342
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ وَعَنْ الْحَارِثِ الْأَعْوَرِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ زُهَيْرٌ أَحْسَبُهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّه قَالَ هَاتُوا رُبْعَ الْعُشُورِ مِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ دِرْهَمًا دِرْهَمٌ وَلَيْسَ عَلَيْكُمْ شَيْءٌ حَتَّى تَتِمَّ مِائَتَيْ دِرْهَمٍ فَإِذَا كَانَتْ مِائَتَيْ دِرْهَمٍ فَفِيهَا خَمْسَةُ دَرَاهِمَ فَمَا زَادَ فَعَلَى حِسَابِ ذَلِكَ وَفِي الْغَنَمِ فِي أَرْبَعِينَ شَاةً شَاةٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ إِلَّا تِسْعٌ وَثَلَاثُونَ فَلَيْسَ عَلَيْكَ فِيهَا شَيْءٌ وَسَاقَ صَدَقَةَ الْغَنَمِ مِثْلَ الزُّهْرِيِّ قَالَ وَفِي الْبَقَرِ فِي كُلِّ ثَلَاثِينَ تَبِيعٌ وَفِي الْأَرْبَعِينَ مُسِنَّةٌ وَلَيْسَ عَلَى الْعَوَامِلِ شَيْءٌ وَفِي الْإِبِلِ فَذَكَرَ صَدَقَتَهَا كَمَا ذَكَرَ الزُّهْرِيُّ قَالَ وَفِي خَمْسٍ وَعِشْرِينَ خَمْسَةٌ مِنْ الْغَنَمِ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةً فَفِيهَا ابْنَةُ مَخَاضٍ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ بِنْتُ مَخَاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ إِلَى خَمْسٍ وَثَلَاثِينَ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةً فَفِيهَا بِنْتُ لَبُونٍ إِلَى خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةً فَفِيهَا حِقَّةٌ طَرُوقَةُ الْجَمَلِ إِلَى سِتِّينَ ثُمَّ سَاقَ مِثْلَ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ قَالَ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةً يَعْنِي وَاحِدَةً وَتِسْعِينَ فَفِيهَا حِقَّتَانِ طَرُوقَتَا الْجَمَلِ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِنْ كَانَتْ الْإِبِلُ أَكْثَرُ مِنْ ذَلِكَ فَفِي كُلِّ خَمْسِينَ حِقَّةٌ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ وَلَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُفْتَرِقٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ وَلَا تُؤْخَذُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ وَلَا ذَاتُ عَوَارٍ وَلَا تَيْسٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ الْمُصَدِّقُ وَفِي النَّبَاتِ مَا سَقَتْهُ الْأَنْهَارُ أَوْ سَقَتْ السَّمَاءُ الْعُشْرُ وَمَا سَقَى الْغَرْبُ فَفِيهِ نِصْفُ الْعُشْرِ وَفِي حَدِيثِ عَاصِمٍ وَالْحَارِثِ الصَّدَقَةُ فِي كُلِّ عَامٍ قَالَ زُهَيْرٌ أَحْسَبُهُ قَالَ مَرَّةً وَفِي حَدِيثِ عَاصِمٍ إِذَا لَمْ يَكُنْ فِي الْإِبِلِ ابْنَةُ مَخَاضٍ وَلَا ابْنُ لَبُونٍ فَعَشَرَةُ دَرَاهِمَ أَوْ شَاتَانِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ وَسَمَّى آخَرَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ وَالْحَارِثِ الْأَعْوَرِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَعْضِ أَوَّلِ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَإِذَا كَانَتْ لَكَ مِائَتَا دِرْهَمٍ وَحَالَ عَلَيْهَا الْحَوْلُ فَفِيهَا خَمْسَةُ دَرَاهِمَ وَلَيْسَ عَلَيْكَ شَيْءٌ يَعْنِي فِي الذَّهَبِ حَتَّى يَكُونَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا فَإِذَا كَانَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا وَحَالَ عَلَيْهَا الْحَوْلُ فَفِيهَا نِصْفُ دِينَارٍ فَمَا زَادَ فَبِحِسَابِ ذَلِكَ قَالَ فَلَا أَدْرِي أَعَلِيٌّ يَقُولُ فَبِحِسَابِ ذَلِكَ أَوْ رَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَيْسَ فِي مَالٍ زَكَاةٌ حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ إِلَّا أَنَّ جَرِيرًا قَالَ ابْنُ وَهْبٍ يَزِيدُ فِي الْحَدِيثِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ فِي مَالٍ زَكَاةٌ حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ
Tað hevur verið sagt okkum [Abdullah bin Muhammad An Nufaili], tað hevur verið sagt okkum [Zuhair], tað hevur verið sagt okkum [Abu Ishaq] frá [Ashim bin Dhamrah] og [Al Harith Al A'war] frá [Ali] Radliallahu Anhu, [Zuhair] segði; Eg haldi, at tað var frá profetinum, at hann segði: 'Gev ein fjøruti, fyri hvørjar fjøruti dirham ein dirham. Og tað er eingin skylda yvirhøvur á tær, fyrr enn tú klárar hundrað dirham. So um upphæddin er tvey hundrað dirham, so er zakat á fimm dirham, so er restin sambært útrokningini. Á geitum, fyri tilsamans fjøruti geitir er zakatin ein geit, so um tað bara eru 39 so er eingin skylda yvirhøvur á tær'. Og hann nevndi zakat á geitum sum Az Zuhri nevndi. Hann mælti; og viðvíkjandi kúm fyri hvørjar tríati kúgv er tabi', fyri fjøruti er ein musinnah, fyri kúgv sum verða brúktar til arbeiði er eingin skylda yvirhøvur, fyri kamelar...tá nevndi hann zakat sum Az Zuhri hevur nevnt. Hann mælti; og á talinum 25 er zakat á fimm geitum, so um tað er ein afturat so er zakat á einum bintu makhadh, so um eingin bintu makhadh er so er karlkyns ibn Labun, upp til 35. Síðani, um tað er meira enn ein, so verður zakat givið einum bintu Labun, upp til fjøruti-fimm. Síðani, um tað er meira enn eitt høvd, so er zakat á einum hiqqah høvdi, sum er klárt at gerast við barn, upp til seksti. Síðani nevndi hann hadith Az Zuhri. Hann mælti; tá er meira enn eitt, nevniliga níti-og-ein, so er zakat uppá tvær hiqqahs klárar til viðgongutíð, upp til hundrað og tjúgu. Síðani, um tað eru fleiri kamelar enn tað, so er fyri hvørjar fimmti ein hiqqah av zakat, og hon er ikki skild millum kamelarnar, sum eru samanlagdir, og hon er ikki samanlagt millum kamelarnar, sum eru skildir av ótta fyri at skula rinda zakat. Og tað verður ikki tikið sum zakat fyri kamelar, sum eru gamlir og hava mist tenninar, og teir, sum hava feilir, og karlkyns kamelar, uttan so at zakat-embætismaðurin vil tað. Og í plantum, sum verða veittar av áum ella vatnaðar av regni, er ein tíggjundapartur av zakatinum, og hjá teimum, sum verða vatnaðar við spann, er ein tjúgundi partur í teimum. Og í hadith Ashim og Al Harith er sagt; zakat á hvørjum ári. [Zúhair] segði; Eg helt, at hann segði aftur; og í hadith [Ashim] er tað sagt; Um millum kamelarnar eingin Bintu Makhadh ella Ibn Labun er, verða tíggju dirham ella tvær geitir skiftir út. Hevur sagt okkum [Sulaiman bin Daud Al Mahri], hevur sagt okkum [Ibnu Wahb], hevur sagt mær [Jarir bin Hazim] og hann nevndi onnur fólk, frá [Abu Ishaq], frá [Ashim bin Dhamrah] og [Al Harith Al A'war] frá [Alihu] Radliahulla de Alaihulla the Sa hetta hadith orðatakið; tá um tú hevur tvey hundrað dirham, og ert komin til haul, tá er zakat uppá fimm dirham, og tú ert ikki skyldugur at gera nakað á gulli, fyrr enn tú hevur tjúgu dinarar. So um tú hevur tjúgu dinarar og ert komin til títt haul, so er zakat ein hálvur dinari á tí, so er restin sambært útrokningini. Zuhair segði; Eg veit ikki, um Ali segði; sambært hesum útrokningum ella tulkaði hann tær - skrivaði orðini hjá profetinum - til profetin. Og eingin zakat er á ognum, fyrr enn tað nærkast einum haul. Tað er bara soleiðis, at Jarir segði; Ibnu Wahb legði afturat í hesi hadith frá profetinum; Tað er eingin zakat á ognum, fyrr enn ein hál er liðugur.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1343
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَام قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ عَفَوْتُ عَنْ الْخَيْلِ وَالرَّقِيقِ فَهَاتُوا صَدَقَةَ الرِّقَةِ مِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ دِرْهَمًا دِرْهَمًا وَلَيْسَ فِي تِسْعِينَ وَمِائَةٍ شَيْءٌ فَإِذَا بَلَغَتْ مِائَتَيْنِ فَفِيهَا خَمْسَةُ دَرَاهِمَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ كَمَا قَالَ أَبُو عَوَانَةَ وَرَوَاهُ شَيْبَانُ أَبُو مُعَاوِيَةَ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْحَارِثِ عَنْ عَلِيٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَى حَدِيثَ النُّفَيْلِيِّ شُعْبَةُ وَسُفْيَانُ وَغَيْرُهُمَا عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عَلِيٍّ لَمْ يَرْفَعُوهُ أَوْقَفُوهُ عَلَى عَلِيٍّ
Hevur sagt Okkum ['Amr bin 'Aun], hevur sagt Okkum [Abu 'Awanah] frá [Abu Ishaq] frá [Ashim bin Dhamrah] frá [Ali] 'alaihis salam, segði hann; Rasulullah skalAllah va'alaihi va sallam segði; Jú, eg havi fyrigivið tær fyri at taka zakat av rossum og trælum, so gev zakat av silvuri frá hvørjum fjøruti dirham, ein dirham. Tað er als eingin zakat á upphæddini hundrað og níti, so um hon røkkur upp á tvey hundrað so er zakat á fimm dirham. Ábu Dáud segði; Hendan hadisin hevur verið frásagd av [Al Amasy] frá [Abu Ishaq] sum Abu 'Awanah segði, og hevur verið frásagd av [Syaiban Abu Muawiyah] og [Ibrahim bin Thahman] frá [Abu Ishaq] frá [Al Harith] frá [Ali] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam sum. Ábu Dáud segði; og hadisin An Nufaili hevur verið frásagd av [Syu'bah] eins og [Sufyan] og øðrum frá [Abu Ishaq] frá [Ashim] frá [Ali]. Teir kláraðu tað ikki, men teir søgdu tað við Ali.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1344
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَأَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي كُلِّ سَائِمَةِ إِبِلٍ فِي أَرْبَعِينَ بِنْتُ لَبُونٍ وَلَا يُفَرَّقُ إِبِلٌ عَنْ حِسَابِهَا مَنْ أَعْطَاهَا مُؤْتَجِرًا قَالَ ابْنُ الْعَلَاءِ مُؤْتَجِرًا بِهَا فَلَهُ أَجْرُهَا وَمَنْ مَنَعَهَا فَإِنَّا آخِذُوهَا وَشَطْرَ مَالِهِ عَزْمَةً مِنْ عَزَمَاتِ رَبِّنَا عَزَّ وَجَلَّ لَيْسَ لِآلِ مُحَمَّدٍ مِنْهَا شَيْءٌ
Tað hevur sagt okkum [Musa bin Ismail], tað hevur sagt okkum [Hammad], tað hevur sagt okkum [Bahz bin Hakim] og ein onnur sendilinja hevur sagt okkum [Muhammad bin Al 'Ala'] og tað hevur sagt okkum [Abu Usamah] frá [Bahz bin Hakim] frá [pápa sínum] frá [abba hansara 'alainOhilla] hvønn fjøruti kamel saimah - sum hevur verið beit í meira enn eitt ár - er zakat á einum bintu labun - sum hevur eina livitíð uppá tvey ár -, og kamelar mugu ikki skiljast frá telvinum, tann sum gevur sína zakat tí hann vónar løn, hann verður løntur. Og hvør er trekur at gjalda, taka vit hann og helvtina av hansara; sum skylda millum skyldurnar hjá Allah Azza wa jalla, og familjan hjá Muhammed hevur ikki rætt til nakra av hesum ognum.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1345
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مُعَاذٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا وَجَّهَهُ إِلَى الْيَمَنِ أَمَرَهُ أَنْ يَأْخُذَ مِنْ الْبَقَرِ مِنْ كُلِّ ثَلَاثِينَ تَبِيعًا أَوْ تَبِيعَةً وَمِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً وَمِنْ كُلِّ حَالِمٍ يَعْنِي مُحْتَلِمًا دِينَارًا أَوْ عَدْلَهُ مِنْ الْمَعَافِرِ ثِيَابٌ تَكُونُ بِالْيَمَنِ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَالنُّفَيْلِيُّ وَابْنُ الْمُثَنَّى قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ مُعَاذٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ بَعَثَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْيَمَنِ فَذَكَرَ مِثْلَهُ لَمْ يَذْكُرْ ثِيَابًا تَكُونُ بِالْيَمَنِ وَلَا ذَكَرَ يَعْنِي مُحْتَلِمًا قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ جَرِيرٌ وَيَعْلَى وَمَعْمَرٌ وَشُعْبَةُ وَأَبُو عَوَانَةَ وَيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ قَالَ يَعْلَى وَمَعْمَرٌ عَنْ مُعَاذٍ مِثْلَهُ
Tað hevur verið sagt við okkum [Ein Nufaili], tað hevur verið sagt við okkum [Abu Muawiyah] frá [Al Amasy] frá [Abu Wail] frá [Mu'adz], at profeturin sallallaahu Alaihi Wasallam, tá ið hann sendi hann til Jemen, bað hann honum taka av hvørjum tríati kúm eina tabi' -a ein tabia'a- kúgv sum er eitt ára gomul-, og úr hvørjum fjøruti ein musinnah -ein kúgv sum er eitt ára gomul. tvey ár-, og frá hvørjum persóni, sum er komin í pubertet ein dinar, ella tað, sum svarar til tað frá ma'afir klæðum, nevniliga klæðum, sum eru funnin í Jemen. Tað hava [Usman bin Abu Syaiba], [Ein Nufaili] og [Ibn Al Mutsanna] sagt okkum, søgdu teir; hevur sagt Okkum [Abu Muawiyah], hevur sagt Okkum [Al Amasy] frá [Ibrahim] frá [Masruq] frá [Mu'adz] frá profetinum s.al.a. Hevur sagt Okkum [Harun bin Zaid bin Abu Az Zarqa`], hevur sagt Okkum [faðir mínum] frá [Sufyan] frá [Al Amasy] frá [Abu Wail] frá [Masruq] frá [Mu’adz bin Jabal], segði hann; Profeturin sendi meg til Jemen.... Síðani nevndi Zaid slíka hadith uttan at nevna klæðir í Jemen og heldur ikki nevna at vera í bleytum dreymi. Ábu Dáud segði; [Jarir] [Ya'la] [Ma'mar] [Syu'bah] [Abu 'Avana] og [Yahya bin Said] frá [Al Amasy] frá [Abu Wa'il] frá [Masruq]. Ábu Dáud segði; [Ya’la] og [Ma’mar] søgdu; frá [Muadz] eins og hadith omanfyri.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1346
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ هِلَالِ بْنِ خَبَّابٍ عَنْ مَيْسَرَةَ أَبِي صَالِحٍ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ قَالَ سِرْتُ أَوْ قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْسَارَ مَعَ مُصَدِّقِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ لَا تَأْخُذَ مِنْ رَاضِعِ لَبَنٍ وَلَا تَجْمَعَ بَيْنَ مُفْتَرِقٍ وَلَا تُفَرِّقَ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ وَكَانَ إِنَّمَا يَأْتِي الْمِيَاهُ حِينَ تَرِدُ الْغَنَمُ فَيَقُولُ أَدُّوا صَدَقَاتِ أَمْوَالِكُمْ قَالَ فَعَمَدَ رَجُلٌ مِنْهُمْ إِلَى نَاقَةٍ كَوْمَاءَ قَالَ قُلْتُ يَا أَبَا صَالِحٍ مَا الْكَوْمَاءُ قَالَ عَظِيمَةُ السَّنَامِ قَالَ فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَهَا قَالَ إِنِّي أُحِبُّ أَنْ تَأْخُذَ خَيْرَ إِبِلِي قَالَ فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَهَا قَالَ فَخَطَمَ لَهُ أُخْرَى دُونَهَا فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَهَا ثُمَّ خَطَمَ لَهُ أُخْرَى دُونَهَا فَقَبِلَهَا وَقَالَ إِنِّي آخِذُهَا وَأَخَافُ أَنْ يَجِدَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لِي عَمَدْتَ إِلَى رَجُلٍ فَتَخَيَّرْتَ عَلَيْهِ إِبِلَهُقَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ هُشَيْمٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ خَبَّابٍ نَحْوَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ لَا يُفَرَّقُ
Hevur sagt Okkum [Musaddad], hevur sagt Okkum [Abu 'Awanah] frá [Hilal bin Khabba] frá [Maisarah Abu Salih] frá [Suveid bin Ghafalah], segði hann; Eg gekk -ella hann segði; hevur meldað mær [persóninum, sum gekk] við zakat-innsavnaranum hjá profetinum, tað vísir seg, at í tíðini hjá profetinum varð tað sagt; ikki taka zakat frá barni, sum er í mjólk, og ikki sameina dýr, sum eru skild sundur og ikki skilja dýr, sum eru gjørd til eitt. Og sanniliga kom vatnið, tá ið geitin kom, tá segði embætismaðurin, sum tók zakat; Greið zakat av tínum ognum. Maisara segði; Síðan kom ein teirra til kamelin í Kauma`. Tá segði eg; O Abu Salih, hvat er kauma? Hann mælti; stóra pumpuna. Maisara segði; tá noktaði hann at taka við tí. Viðkomandi segði; faktiskt vil eg hava teg at taka mín besta kamel. Maisara segði; tá var hann trekur at góðtaka tað. Maisara segði; tá førdi viðkomandi ein annan kamel, tá var zakat-embætismaðurin trekur at taka ímóti honum, tá førdi viðkomandi ein annan kamel umframt tann kamelin, tá tók zakat-embætismaðurin við tí og segði; Faktiskt tok eg tad og eg var stúrin fyri, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam var reiður við meg og segði: 'Tú fórt til onkran og valdi hansara besta kamel'. Ábu Dáud segði; og [Húsyaim] hevur sagt frá [Hilal bin Khabbab] soleiðis, bara hann segði; ikki skild sundur.... .
Hadith
Imam Abu Dawud : 1347
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي لَيْلَى الْكِنْدِيِّ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ قَالَأَتَانَا مُصَدِّقُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذْتُ بِيَدِهِ وَقَرَأْتُ فِي عَهْدِهِ لَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُفْتَرِقٍ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ وَلَمْ يَذْكُرْ رَاضِعَ لَبَنٍ
Hevur sagt Okkum [Muhammed bin Ash Shabbah Al Bazzar], hevur sagt Okkum [Sharik] frá [Usman bin Abu Zur'ah] frá [Abu Laila Al Kindi] frá [Suveid bin Ghafalah], segði hann; [zakat-embætismaðurin hjá profetinum sallallaahu alaihi wasallam] var komin til okkara, so tók eg í hondina á honum og eg las innihaldið í hansara viðmerking: Serstøk dýr mugu ikki setast saman, og serstøk dýr mugu ikki skiljast orsakað av ótta fyri skyldugari zakat. Og hann nevndi ikki; dýr, sum súgva mjólk.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1348
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ إِسْحَقَ الْمَكِّيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي سُفْيَانَ الْجُمَحِيِّ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ ثَفِنَةَ الْيَشْكُرِيِّ قَالَ الْحَسَنُ رَوْحٌ يَقُولُ مُسْلِمُ بْنُ شُعْبَةَ قَالَاسْتَعْمَلَ نَافِعُ بْنُ عَلْقَمَةَ أَبِي عَلَى عِرَافَةِ قَوْمِهِ فَأَمَرَهُ أَنْ يُصَدِّقَهُمْ قَالَ فَبَعَثَنِي أَبِي فِي طَائِفَةٍ مِنْهُمْ فَأَتَيْتُ شَيْخًا كَبِيرًا يُقَالُ لَهُ سِعْرُ بْنُ دَيْسَمٍ فَقُلْتُ إِنَّ أَبِي بَعَثَنِي إِلَيْكَ يَعْنِي لِأُصَدِّقَكَ قَالَ ابْنُ أَخِي وَأَيَّ نَحْوٍ تَأْخُذُونَ قُلْتُ نَخْتَارُ حَتَّى إِنَّا نَتَبَيَّنَ ضُرُوعَ الْغَنَمِ قَالَ ابْنُ أَخِي فَإِنِّي أُحَدِّثُكَ أَنِّي كُنْتُ فِي شِعْبٍ مِنْ هَذِهِ الشِّعَابِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَنَمٍ لِي فَجَاءَنِي رَجُلَانِ عَلَى بَعِيرٍ فَقَالَا لِي إِنَّا رَسُولَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْكَ لِتُؤَدِّيَ صَدَقَةَ غَنَمِكَ فَقُلْتُ مَا عَلَيَّ فِيهَا فَقَالَا شَاةٌ فَأَعْمَدُ إِلَى شَاةٍ قَدْ عَرَفْتُ مَكَانَهَا مُمْتَلِئَةٍ مَحْضًا وَشَحْمًا فَأَخْرَجْتُهَا إِلَيْهِمَا فَقَالَا هَذِهِ شَاةُ الشَّافِعِ وَقَدْ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَأْخُذَ شَافِعًا قُلْتُ فَأَيَّ شَيْءٍ تَأْخُذَانِ قَالَا عَنَاقًا جَذَعَةً أَوْ ثَنِيَّةً قَالَ فَأَعْمَدُ إِلَى عَنَاقٍ مُعْتَاطٍ وَالْمُعْتَاطُ الَّتِي لَمْ تَلِدْ وَلَدًا وَقَدْ حَانَ وِلَادُهَا فَأَخْرَجْتُهَا إِلَيْهِمَا فَقَالَا نَاوِلْنَاهَا فَجَعَلَاهَا مَعَهُمَا عَلَى بَعِيرِهِمَا ثُمَّ انْطَلَقَاقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ زَكَرِيَّاءَ قَالَ أَيْضًا مُسْلِمُ بْنُ شُعْبَةَ كَمَا قَالَ رَوْحٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُونُسَ النَّسَائِيُّ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَقَ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مُسْلِمُ بْنُ شُعْبَةَ قَالَ فِيهِ وَالشَّافِعُ الَّتِي فِي بَطْنِهَا الْوَلَدُ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali], hevur sagt Okkum [Waki'] frá [Zakaria bin Ishaq Al Makki] frá ['Amr bin Abu Sufyan Al Jumahi] frá [Muslim bin Tsafinah Al Yasykuri], [Al Hasan] segði; [Rauh] segði; [Muslimur bin Sjuba] segði; Nafi' bin 'Alqamah hýrdi pápa mínum at reka viðurskifti hjá fólki sínum, hann bað hann taka teirra zakat. Muslimski bin Syu'bah segði; þá sendi fadir minn mik til hóp manna í milli þeirra, þá kom ek til eins gamla manns, er [Si'r bin Daisam] heitir, þá mælti ek; Faktiskt sendi pápi mín meg at koma til tín, so eg kundi taka tína zakat. Hann mælti; O bróðursonur mín, hvat fyri ting tekur tú? Eg sigi; Vit vilja velja til Vit kenna geitamjólkaposarnir. Hann mælti; O sonur beiggja míns, eg skal siga tær, at eg var í einum dali millum hesar dalar um tíðina hjá Allahs sendiboði (sallallahu wa’alaihi wa sallam) millum geitir mínar, tá vóru [tveir menn komu til mín riðandi á kamelum] og søgdu; Jú, vit eru sendiboð hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam til tykkum, so tit kunnu rinda zakat til tykkara geitir. Tá segði eg; hvat skal eg gera millum geitir mínar? Tá mæltu teir; Hetta er ein geit, sum hevur børn, og Rasulullah skalAllah wa'alaihi wa sallam hevur forboðið Okkum at taka geitir, sum hava børn. Eg sigi; hvat skalt tú taka? Peir søgdu; ein fýra ára gomul geit fer inn í fimm ár ella ein tvey ára gomul geit fer inn í trý ár. Sí'r bin Daisam mælti; Síðani tók eg eina fýra ára gamla geit sum var mu'tath, mu'tath er ein sum ikki hevur føtt enn, og tíðin er komin at føða. Síðani kom eg við tí til teirra. Tá mæltu teir; gev okkum tað! Síðan tóku teir hann við sær á kamelum sínum, og teir fóru avstað. Ábu Dáud segði; [Abu Ashim] hevur sagt tað frá [Zakaria`], [Muslimur bin Syu'bah] segði eisini tað, sum Rauh segði. Hevur sagt Okkum [Muhammed bin Yunus An Nasai], hevur sagt Okkum [Rauh], hevur sagt Okkum [Zakaria` bin Ishaq] við sínum sanad við hesi hadith. [Muslimur bin Syu’ba] segði í hadisini; og shafi' er tann, sum barn er í búkinum.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1349
قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَرَأْتُ فِي كِتَابِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَالِمٍ بِحِمْصَ عِنْدَ آلِ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ الْحِمْصِيِّ عَنْ الزُّبَيْدِيِّ قَالَ وَأَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ جَابِرٍ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُعَاوِيَةَ الْغَاضِرِيِّ مِنْ غَاضِرَةِ قَيْسٍ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثٌ مَنْ فَعَلَهُنَّ فَقَدْ طَعِمَ طَعْمَ الْإِيمَانِ مَنْ عَبَدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَأَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَعْطَى زَكَاةَ مَالِهِ طَيِّبَةً بِهَا نَفْسُهُ رَافِدَةً عَلَيْهِ كُلَّ عَامٍ وَلَا يُعْطِي الْهَرِمَةَ وَلَا الدَّرِنَةَ وَلَا الْمَرِيضَةَ وَلَا الشَّرَطَ اللَّئِيمَةَ وَلَكِنْ مِنْ وَسَطِ أَمْوَالِكُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَسْأَلْكُمْ خَيْرَهُ وَلَمْ يَأْمُرْكُمْ بِشَرِّهِ
Hevur sagt Abu Dáud; og eg havi lisið innihaldið í seðlinum hjá [Abdullah bin Salim] í Himsh sum er í familjuni hjá Imran bin Al Harits Al Himshi frá [Az Zubaidi], segði hann; og hevði meldað mær [Yahya bin Jabir] frá [Jubair bin Nufair] frá [Abdullah bin Muawiyah Al Ghadhiri] frá Ghadhiratu Qais ættini, segði hann; Profeturin salla Allahu 'alaihi wa sallam segði: 'Trý ting, hvør sum ber tey út, hann mun kenna gleðina av trúnni, nevniliga hvør sum tilbiður Allah einsamallur og eingin gud er tilbiðjandi verdur uttan Allah, og greiðir zakat á sínum ríkidømi við opnari sál og sál hansara er eggjað hvørjum give og gera zakatld ikki tenn sínar, eru veikir, og eru sjúkir ella gjalda tað við ljótum smáum. Men brúka tað við tínum miðal ríkidømi, tí Allah biður teg ikki um tað besta av tínum ríkidømi, og Hann biður teg heldur ikki um at geva tað ringasta av tínum ríkidømi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1350
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدِ بْنِ زُرَارَةَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَبَعَثَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُصَدِّقًا فَمَرَرْتُ بِرَجُلٍ فَلَمَّا جَمَعَ لِي مَالَهُ لَمْ أَجِدْ عَلَيْهِ فِيهِ إِلَّا ابْنَةَ مَخَاضٍ فَقُلْتُ لَهُ أَدِّ ابْنَةَ مَخَاضٍ فَإِنَّهَا صَدَقَتُكَ فَقَالَ ذَاكَ مَا لَا لَبَنَ فِيهِ وَلَا ظَهْرَ وَلَكِنْ هَذِهِ نَاقَةٌ فَتِيَّةٌ عَظِيمَةٌ سَمِينَةٌ فَخُذْهَا فَقُلْتُ لَهُ مَا أَنَا بِآخِذٍ مَا لَمْ أُومَرْ بِهِ وَهَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْكَ قَرِيبٌ فَإِنْ أَحْبَبْتَ أَنْ تَأْتِيَهُ فَتَعْرِضَ عَلَيْهِ مَا عَرَضْتَ عَلَيَّ فَافْعَلْ فَإِنْ قَبِلَهُ مِنْكَ قَبِلْتُهُ وَإِنْ رَدَّهُ عَلَيْكَ رَدَدْتُهُ قَالَ فَإِنِّي فَاعِلٌ فَخَرَجَ مَعِي وَخَرَجَ بِالنَّاقَةِ الَّتِي عَرَضَ عَلَيَّ حَتَّى قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَتَانِي رَسُولُكَ لِيَأْخُذَ مِنِّي صَدَقَةَ مَالِي وَايْمُ اللَّهِ مَا قَامَ فِي مَالِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا رَسُولُهُ قَطُّ قَبْلَهُ فَجَمَعْتُ لَهُ مَالِي فَزَعَمَ أَنَّ مَا عَلَيَّ فِيهِ ابْنَةُ مَخَاضٍ وَذَلِكَ مَا لَا لَبَنَ فِيهِ وَلَا ظَهْرَ وَقَدْ عَرَضْتُ عَلَيْهِ نَاقَةً فَتِيَّةً عَظِيمَةً لِيَأْخُذَهَا فَأَبَى عَلَيَّ وَهَا هِيَ ذِهْ قَدْ جِئْتُكَ بِهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ خُذْهَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاكَ الَّذِي عَلَيْكَ فَإِنْ تَطَوَّعْتَ بِخَيْرٍ آجَرَكَ اللَّهُ فِيهِ وَقَبِلْنَاهُ مِنْكَ قَالَ فَهَا هِيَ ذِهْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ جِئْتُكَ بِهَا فَخُذْهَا قَالَ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَبْضِهَا وَدَعَا لَهُ فِي مَالِهِ بِالْبَرَكَةِ
Hevur sagt Okkum [Muhammed bin Mansur], hevur sagt Okkum [Yaqub bin Ibrahim] Hevur sagt Okkum [faðir mínum] frá [Ibn Ishaq], segði hann; hevur sagt mær [Abdullah bin Abu Bakr] frá [Yahya bin Abdullah bin Abdurrahman bin Sa'd bin Zurarah] frá ['Umarah bin 'Amr bin Hazm] frá [Ubai bin Ka'b], segði hann; Profeturin sallallaahu alaihi wasallam hevði sent meg sum offiser at savna inn zakat, so fór eg framvið onkrum, tá hann hevði savnað ríkidømi sítt, fann eg ikki útav, at hann hevði skyldur til tað, uttan ein bintukhadh - eitt árs gamal -, so segði eg við hann; gev bintu makhadh, sanniliga er tað tín zakat. Hann mælti; tað hevur onga mjólk, og kann ikki ríðast. Men hetta, hetta var ein stórur, fittur ungur kamelur. Tak kamelin. Tá mælti eg við hann; Eg taki tað ikki, so leingi eg ikki fái boð um at taka tað. Her er Rasulullah nær við, um tú vilt koma til hansara og bjóða honum tað, sum tú hevur bjóðað mær, so ger tað. Um hann góðtekur tað, so góðtaki eg tað og um hann vraka tað, so vraka eg tað. Hann mælti; Eg vil. Síðani kom hann út við mær, hann kom út berandi kamelin, sum mær hevði verið bjóðaður, til vit komu til Allahs sendiboð (friður og signing veri við honum). pá mælti hann; O Allahs profetur, sendiboð tín er komin til mín at taka zakat av mínum ríkidømi. Við Allah, sendiboð Allahs og sendiboð hansara tóku ikki nakað av mínum ríkidømi frammanundan, so savnaði eg ríkidømi mítt fyri hann, og hann viðgekk, at tað, sum eg skuldi geva, var bintu makhadh, og at tað hevði onga mjólk og ikki kundi riðast. Eg bjóðaði honum ein stóran ungan kamel at taka við. Tá noktaði hann. Og her er kamelin, eg havi borið hann til tín, o sendiboð Allahs, tak hann. Síðani segði Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam við hann: 'Tað er tín skylda, so um tú ert fúsur at geva títt besta so lønir Allah tær fyri tað, og Vit taka ímóti tí frá tær'. Hann mælti; Her er kamelin, o Allahs sendiboð, eg havi borið hann til tín, tak hann. Ubai segði; tá bað Rasulullah skalAllahu wa'alaihi wa sallam honum taka ímóti honum og biðja fyri honum, so ríkidømi hansara skuldi verða signað.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1351
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ إِسْحَقَ الْمَكِّيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا أَهْلَ كِتَابٍ فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوكَ لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوكَ لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً فِي أَمْوَالِهِمْ تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ وَتُرَدُّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوكَ لِذَلِكَ فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ فَإِنَّهَا لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ
Hevur sagt Okkum [Ahmad bin Hanbal] hevur sagt Okkum [Waki'], hevur sagt Okkum [Zakaria bin Ishaq Al Makki] frá [Yahya bin Abdullah bin Shaifi] frá [Abu Ma'bad] frá [Ibn Abbas] at sendiboð Allahs skalAllahu wasend wa'alahi sagt: 'Sanniliga skalt tú koma til eitt fólk úr millum fólkið í bókini, so bjóða teimum at vitna um, at tað er eingin gud uttan Allah og eg eri sendiboð Allahs, so um tey lýða tær fyri tað, so sig teimum, at Allah hevur gjørt tað skyldugt hjá teimum at biðja fimm ferðir um dagin og náttina, so um tey lýða teimum fyri, at Allah hevur tey give tað fyri ríkidømi, sum er tikið frá teirra ríku og latið aftur til teirra fátæku, so um teir lýða tær fyri tað, so haldið tykkum burtur frá teirra virðismiklu ognum, og verð varin við bønum teirra, sum eru órættvísir, so er sanniliga eingin forðing millum bønina og Allah’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1352
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُعْتَدِي الْمُتَعَدِّي فِي الصَّدَقَةِ كَمَانِعِهَا
Tað hevur verið sagt við okkum [Qutaibah bin Said], tað hevur verið sagt við okkum [Al Laits] frá [Yazid bin Abu Habib] frá [Sa'd bin Sinan] frá [Anas bin Malik Radliallahu Anhu], at Rasulullah gera Sallallahu Alaime Wasallam segði: tann persónurin, sum ikki er tann, sum gevur omanfyri og geva sadaka.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1353
حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ حَفْصٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ رَجُلٍ يُقَالُ لَهُ دَيْسَمٌ وَقَالَ ابْنُ عُبَيْدٍ مِنْ بَنِي سَدُوسٍ عَنْ بَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَّةِ قَالَ ابْنُ عُبَيْدٍ فِي حَدِيثِهِ وَمَا كَانَ اسْمُهُ بَشِيرًا وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمَّاهُ بَشِيرًاقَالَ قُلْنَا إِنَّ أَهْلَ الصَّدَقَةِ يَعْتَدُونَ عَلَيْنَا أَفَنَكْتُمُ مِنْ أَمْوَالِنَا بِقَدْرِ مَا يَعْتَدُونَ عَلَيْنَا فَقَالَ لَاحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَيَحْيَى بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ أَيُّوبَ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَصْحَابَ الصَّدَقَةِ يَعْتَدُونَ قَالَ أَبُو دَاوُد رَفَعَهُ عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ
Eftir at hava sagt okkum [Mahdi bin Hafsh] og [Muhammed bin 'Ubaid] týdningin, søgdu teir; hevur skylt okkum [Hammad] frá [Ayyub] frá [einum persóni, sum eitur Daisam]. [Ibn'Ubaid] sagdi; hann kom frá Bani Sadus, frá [Basyir bin Al Khashashiyyah], [Ibn 'Ubaid] segði í sínum hadisum; Navn hansara var ikki Basyir, men Rassulullah skalAllah va'alaihi va Sallam nevna hann Basyir. Hann mælti; Faktiskt hava zakat serfrøðingarnir viðgjørt Okkum tyranniskt, er tað loyvt Okkum at goyma nakað av Okkara ríkidømi í samsvari við tað tyrannið, teir hava gjørt móti Okkum? So segði hann: »Nei«. Tað hevur verið sagt Okkum [Al Hasan bin Ali] og [Yahya bin Musa], søgdu teir; hevur sagt Okkum [Abdurrazzaq] frá [Ma'mar] frá [Ayyub] við sínum sanad og merking, bara hann segði; Vit siga; O sendiboð, sanniliga virka zakat-gevararnir tyranniskt. Ábu Dáud segði; Abdurrazzaq hevur tulkað tað sum at stóla á orðini hjá profetinum frá Ma'mar.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1354
حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ عَنْ أَبِي الْغُصْنِ عَنْ صَخْرِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَيَأْتِيكُمْ رُكَيْبٌ مُبْغَضُونَ فَإِنْ جَاءُوكُمْ فَرَحِّبُوا بِهِمْ وَخَلُّوا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَا يَبْتَغُونَ فَإِنْ عَدَلُوا فَلِأَنْفُسِهِمْ وَإِنْ ظَلَمُوا فَعَلَيْهَا وَأَرْضُوهُمْ فَإِنَّ تَمَامَ زَكَاتِكُمْ رِضَاهُمْ وَلْيَدْعُوا لَكُمْقَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو الْغُصْنِ هُوَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسِ بْنِ غُصْنٍ
Hevur sagt Okkum [Abbas bin Abdul Azhim] og [Muhammed bin Al Mutsanna], søgdu teir; hevur sagt Okkum [Bisyr bin Umar] frá [Abu Al Ghushn] frá [Shakhr bin Ishaq] frá [Abdurrahman bin Jabir bin 'Atik] frá [pápa sínum], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: embætismenn, sum taka zakat, koma til tín, um tað er vælkomin til tín, um teir hava bara latið teir taka, og gott fyri teg og um Um tey gera skeivt, er syndin fyri tey, vinarliga ger tey glað, tí fullkomileikin í tíni zakat er teirra gleði, og lat tey biðja fyri tær. Ábu Dáud segði; Abu Al Gushn er Thabit bin Qais bin Gushn.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1355
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ يَعْنِي ابْنَ زِيَادٍ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ وَهَذَا حَدِيثُ أَبِي كَامِلٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ هِلَالٍ الْعَبْسِيُّ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَجَاءَ نَاسٌ يَعْنِي مِنْ الْأَعْرَابِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا إِنَّ نَاسًا مِنْ الْمُصَدِّقِينَ يَأْتُونَا فَيَظْلِمُونَا قَالَ فَقَالَ أَرْضُوا مُصَدِّقِيكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنْ ظَلَمُونَا قَالَ أَرْضُوا مُصَدِّقِيكُمْ زَادَ عُثْمَانُ وَإِنْ ظُلِمْتُمْقَالَ أَبُو كَامِلٍ فِي حَدِيثِهِ قَالَ جَرِيرٌ مَا صَدَرَ عَنِّي مُصَدِّقٌ بَعْدَ مَا سَمِعْتُ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا وَهُوَ عَنِّي رَاضٍ
Hevur sagt okkum [Abu Kamil] hevur sagt okkum [Abdul Wahid] nevniliga Ibn Ziyad. Og tað hevur verið sagt frá aðrari leið: Tað hevur verið sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah], tað hevur verið sagt okkum [Abdurrahim bin Sulaiman] og hetta er hadisin hjá Abu Kamil, frá [Muhammad bin Abu Isma'il] tað hevur verið sagt okkum [Abdurrahim bin 'Abdurrahim] Abdullá], segði hann; Fleiri fólk, nevniliga úr beduinsamfelagnum, komu til Rasulullah og søgdu; Jú, nakrir av zakat-takarunum komu til okkara og gjørdu okkum órætt. Jarir mælti; pá mælti hann; 'Ger tínar zakat-embætismenn glaðar'. Peir søgdu; O sendiboð Allahs, hóast teir gjørdu okkum órætt? Hann segði: 'Ger hesar yvirmenn glaðar við tínum zakat'. Usman legði afturat; hóast tú ert kúgaður. Abu Kamil segði í sínum hadith; Jarir mælti; Ikki ein zakat embætismaður fór frá mær eftir at eg hoyrdi hetta frá Allahs sendiboði shallAllahu wa'alaihi wa sallam uttan so at hann var nøgdur við meg.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1356
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ وَأَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَكَانَ أَبِي مِنْ أَصْحَابِ الشَّجَرَةِ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَاهُ قَوْمٌ بِصَدَقَتِهِمْ قَالَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى آلِ فُلَانٍ قَالَ فَأَتَاهُ أَبِي بِصَدَقَتِهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى آلِ أَبِي أَوْفَى
Eftir at hava sagt okkum [Hafsh bin Umar An Namari] og [Abu Al Valid Ath Thayalisi] í týdningi, søgdu teir; hevur skylt við Okkum [Syu'bah] frá ['Amr bin Murrah] frá [Abdullah bin Abu Aufa], segði hann; Faðir mín var ein av teimum, sum tók trúfesti Ridhwans undir einum træi, og profeturin sallallaahu alaihi wasallam, tá ið fleiri fólk komu til hansara við sínum zakat, segði hann; O Allah, send shalawat til familjuna hjá so og so. Abdullah bin Abu Aufa segði; Tá kom faðir mín til hansara við sínum zakat. Síðani bað hann: 'O Allah, bera signingar til familjuna hjá Abu Aufa'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1357
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا جَلَبَ وَلَا جَنَبَ وَلَا تُؤْخَذُ صَدَقَاتُهُمْ إِلَّا فِي دُورِهِمْحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ فِي قَوْلِهِ لَا جَلَبَ وَلَا جَنَبَ قَالَ أَنْ تُصَدَّقَ الْمَاشِيَةُ فِي مَوَاضِعِهَا وَلَا تُجْلَبَ إِلَى الْمُصَدِّقِ وَالْجَنَبُ عَنْ غَيْرِ هَذِهِ الْفَرِيضَةِ أَيْضًا لَا يُجْنَبُ أَصْحَابُهَا يَقُولُ وَلَا يَكُونُ الرَّجُلُ بِأَقْصَى مَوَاضِعِ أَصْحَابِ الصَّدَقَةِ فَتُجْنَبُ إِلَيْهِ وَلَكِنْ تُؤْخَذُ فِي مَوْضِعِهِ
Hevur sagt Okkum [Qutaibah bin Said], hevur sagt Okkum [Ibn Abu 'Adi] frá [Ibn Ishaq] frá ['Amr bin Syu'aib] frá [faðir sínum] frá [abba sínum] frá profetinum sallallaahu Alaihi Wasallam hann segði; 'Tað er eingin jalab ella janab og eingin zakat verður tikin frá teimum uttan heima hjá teimum'. Hevur sagt okkum Al Hasan bin Ali, hevur sagt okkum Yaqub bin Ibrahim, segði hann; Eg hoyrdi pápa siga; frá Muhammed bin Ishaq viðvíkjandi orðum hansara: »Tað er eingin jalab og eingin janab,« segði hann; tað vil siga, at búføði fær zakat í sínum støðum, og verður ikki ført til zakat-embætismenn, meðan janab viðvíkjandi øðrum enn hesi skyldu, verða zakat-eigarar ikki viðgjørdir janab á teimum. Hann mælti; Ein persónur - ein zakat-embætismaður - er ikki á fjarskasta staðnum hjá tí, sum gevur zakat og so verður zakatin førd til hansara, men zakatin skal takast á hansara stað.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1358
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَمَلَ عَلَى فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَوَجَدَهُ يُبَاعُ فَأَرَادَ أَنْ يَبْتَاعَهُ فَسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَا تَبْتَعْهُ وَلَا تَعُدْ فِي صَدَقَتِكَ
Vit hava sagt við [Abdullah bin Maslamah] frá [Malik] frá [Nafi'] frá [Abdullah bin Umar], at Umar bin Al Khathab Radliallahu Anhu hevði latið ein hest í vegin hjá Allah, so sá hann hestin verða seldur, so vildi hann keypa hann. Síðani spurdi hann sendiboð Allahs (friður og signing veri við honum) um hetta málið, síðani segði hann: 'Keyp tað ikki, og tak ikki almuga tína aftur'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1359
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَيَّاضٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ فِي الْخَيْلِ وَالرَّقِيقِ زَكَاةٌ إِلَّا زَكَاةُ الْفِطْرِ فِي الرَّقِيقِ
Tað hevur verið sagt Okkum [Muhammed bin Al Mutsanna] og [Muhammed bin Yahya bin Fayyadh], søgdu teir; hevur sagt Okkum [Abdul Wahhab], hevur sagt Okkum ['Ubaidullah] frá [einum manni] frá [Makhul] frá ['Irak bin Malik] frá [Abu Hurairah] frá profetinum sallallaahu Alaihi Wasallam, hann segði: 'Tað er eingin zakat á hestum, og trælir á zakat fila'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1360
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ فِي عَبْدِهِ وَلَا فِي فَرَسِهِ صَدَقَةٌ
Tað hevur verið sagt við okkum [Abdullah bin Maslamah], tað hevur verið sagt við okkum [Malik] frá [Abdullah bin Dinar] frá ['Irak bin Malik] frá ['Irak bin Malik] frá ['Abu Hurairah], at sendiboð Allahs (friður og signingar Allahs á skyldu Allahs á hansara zakat veri við muslimum hevur sagt: hestar'.
