Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 981
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ الْمَرْوَزِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَمِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ بِالنَّاسِ لِيَسْتَسْقِيَ فَصَلَّى بِهِمْ رَكْعَتَيْنِ جَهَرَ بِالْقِرَاءَةِ فِيهِمَا وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَدَعَا وَاسْتَسْقَى وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Muhammad bin Thabit Al Mawarzi] hevur sagt okkum [Abdurrazaq] hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [Az Zuhri] frá ['Abbad bin Tamim] frá [abba sínum] at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fór út við fólkinum at biðja um rak'ah, vendi hann sjalinum meðan hann bað og Bið um regn við at venda sær móti Qibla.
Hadith
Imam Abu Dawud : 982
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ وَسُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ وَيُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبَّادُ بْنُ تَمِيمٍ الْمَازِنِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عَمَّهُ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا يَسْتَسْقِي فَحَوَّلَ إِلَى النَّاسِ ظَهْرَهُ يَدْعُو اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ قَالَ ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ وَقَرَأَ فِيهِمَا زَادَ ابْنُ السَّرْحِ يُرِيدُ الْجَهْرَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ قَالَ قَرَأْتُ فِي كِتَابِ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ يَعْنِي الْحِمْصِيَّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ الزُّبَيْدِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ بِإِسْنَادِهِ لَمْ يَذْكُرْ الصَّلَاةَ قَالَ وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ فَجَعَلَ عِطَافَهُ الْأَيْمَنَ عَلَى عَاتِقِهِ الْأَيْسَرِ وَجَعَلَ عِطَافَهُ الْأَيْسَرَ عَلَى عَاتِقِهِ الْأَيْمَنِ ثُمَّ دَعَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ
Tað hevur verið sagt okkum, at [Ibn As Sarh] og [Suleiman bin Daud] søgdu bæði; hevur upplýst okkum [Ibn Wahb] hann segði; hevur upplýst mær [Ibn Abu Dzi`b] og [Yunus] frá [Ibn Shihab] hann segði; hevur upplýst mær ['Abbad bin Tamim Al Mazini], at hann hoyrdi [abba sín] - hann var ein av fylgjarunum hjá Rasulullah - hann segði; 'Ein dagin fór Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam út at biðja um regn, so vendi hann bakið til fólkið, hann bað til Allah 'azza wajalla'. Súleiman bin Dáud segði; „Við móti Qibla broytti hann støðuna á sjalinum og bað síðani tvær rak'ah.“ Ibn Abu Dzi`b segði; '...... í hesum báðum rak'unum, las hann -bókstavin í Koranini-'. Ibn Sarh legði afturat; 'Meinar greitt'. Hevur sagt okkum [Muhammed bin 'Auf] hann segði; 'Eg las í bók hansara [Amru bin Al Harith, nevniliga Al Himshi] frá [Abdullah bin Salim] frá [Az Zubaidi] frá [Muhammed bin Muslim] sum hesa hadisin saman við sínum sanad, men hann nevndi ikki 'Salat', segði hann; 'Síðani broytti hann støðuna á sjalinum, til endin á høgra sjalinum var við vinstru øksl, og endin á vinstru sjalinum var til høgru, síðani bað hann til Allah 'azza wajalla'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 983
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدٍ قَالَاسْتَسْقَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ خَمِيصَةٌ لَهُ سَوْدَاءُ فَأَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَأْخُذَ بِأَسْفَلِهَا فَيَجْعَلَهُ أَعْلَاهَا فَلَمَّا ثَقُلَتْ قَلَبَهَا عَلَى عَاتِقِهِ
Hevur sagt okkum [Qutaiba bin Said] hevur sagt okkum [Abdul Aziz] frá [Umarah bin Gaziyah] frá [Abbad bin Tamim] at [Abdullah bin Zaid] segði; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam bað um regn, hóast hann tá var í svørtum klæðum, hann mótmælti, tá hann vildi seta niðara partin av klútinum upp, so hann vendi honum yvir herðarnar'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 984
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ نَحْوَهُ قَالَا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كِنَانَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَأَرْسَلَنِي الْوَلِيدُ بْنُ عُتْبَةَ قَالَ عُثْمَانُ ابْنُ عُقْبَةَ وَكَانَ أَمِيرَ الْمَدِينَةِ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَسْأَلُهُ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الِاسْتِسْقَاءِ فَقَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَبَذِّلًا مُتَوَاضِعًا مُتَضَرِّعًا حَتَّى أَتَى الْمُصَلَّى زَادَ عُثْمَانُ فَرَقَى عَلَى الْمِنْبَرِ ثُمَّ اتَّفَقَا وَلَمْ يَخْطُبْ خُطَبَكُمْ هَذِهِ وَلَكِنْ لَمْ يَزَلْ فِي الدُّعَاءِ وَالتَّضَرُّعِ وَالتَّكْبِيرِ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ كَمَا يُصَلِّي فِي الْعِيدِقَالَ أَبُو دَاوُد وَالْإِخْبَارُ لِلنُّفَيْلِيِّ وَالصَّوَابُ ابْنُ عُقْبَةَ
Hevur sagt okkum [Ein Nufaili] og [Usman bin Abu Syaibah] til dømis, teir báðir søgdu; hevur sagt okkum [Hatim bin Ísmail] hevur sagt okkum [Hisyam bin Ísak bin Abdullah bin Kinanah] hann segði; hefir sagt mer [fadir minum] sagdi hann; at AlWalid bin Utbah-ella Uthman bin Uqbah- landsstýrismaðurin í Medina sendi meg at hitta Ibn Abbas at spyrja hann um istisqa bønina, sum Rasulullah Shollallahu Alahi Wasallam framdi, so [Ibnu Abbas] svaraði, at Rasulullah Shollallahu Alahi Wasallam fór út í bønina í tawalap. khusyu' til hann kom til bønarstaðin-Uthman legði afturat - so fór hann upp á prædikustólin - og teir báðir vóru samdir um tað - hann prædikaði ikki, men hann bað og var sanniliga eyðmjúkur í bønini og hann segði takbir so bað hann tvær rak'ahs sum Eid-bønina. Abu Daud segði, at Ikhbar var fyri Nufaili og sannleikin var Ibn Uqbah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 985
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ بِلَالٍ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدٍ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْمُصَلَّى يَسْتَسْقِي وَأَنَّهُ لَمَّا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ ثُمَّ حَوَّلَ رِدَاءَهُ
Tað hevur verið sagt okkum [Abdullah bin Maslamah] hevur sagt okkum [Sulaiman t.e. Ibn Bilal] frá [Yahya] frá [Abu Bakr bin Muhammed] frá ['Abbad bin Tamim] at [Abdullah bin Zaid] hevur upplýst honum, at sendiboðin hjá Allah var biðja um regn, og tá ið hann vildi biðja, møtti hann Qiblanum, meðan hann skifti støðu til sjal hennara'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 986
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبَّادَ بْنَ تَمِيمٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدٍ الْمَازِنِيَّ يَقُولُخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمُصَلَّى فَاسْتَسْقَى وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ حِينَ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ
Hevur sagt okkum [Al Qa'nabi] frá [Malik] frá [Abdullah bin Abu Bakr], at hann hoyrdi ['Abbad bin Tamim] siga; Eg hoyrdi [Abdullah bin Zaid Al Mazini] siga; 'Sendiboð Allahs sallallaahu alaihi wasallam fór út í bønarrúmið - bønarstaðin -, so bað hann - bað - um regn, hann broytti støðuna á sjalinum, meðan hann hugdi móti Qibla'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 987
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ حَيْوَةَ وَعُمَرَ بْنِ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى بَنِي آبِي اللَّحْمِأَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَسْقِي عِنْدَ أَحْجَارِ الزَّيْتِ قَرِيبًا مِنْ الزَّوْرَاءِ قَائِمًا يَدْعُو يَسْتَسْقِي رَافِعًا يَدَيْهِ قِبَلَ وَجْهِهِ لَا يُجَاوِزُ بِهِمَا رَأْسَهُ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Salamah Al Muradi] hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] frá [Haiwah] og [Umar bin Malik] frá [Ibnul Had] frá [Muhammad bin Ibrahim] frá [Umair, fyrrverandi trælur hjá Bani Abu Lahm sum Ahjaruz Zait nærhendis Zaura' við at standa og biðja um regn, meðan hann lyftir hendurnar fram og ikki omanfyri høvdið'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 988
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَلَفٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ عَنْ يَزِيدَ الْفَقِيرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَأَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَوَاكِي فَقَالَ اللَّهُمَّ اسْقِنَا غَيْثًا مُغِيثًا مَرِيئًا مَرِيعًا نَافِعًا غَيْرَ ضَارٍّ عَاجِلًا غَيْرَ آجِلٍ قَالَ فَأَطْبَقَتْ عَلَيْهِمْ السَّمَاءُ
Hevur sagt okkum [Ibn Abu Khalaf] hevur sagt okkum [Muhammed bin Ubaid] hevur sagt okkum [Mis'ar] frá [Yazid Al Faqir] frá [Jabir bin Abdillah] hann segði; 'Fleiri kvinnur komu til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam grátandi - orsakað av turkinum -, so bað hann: 'Allahummasqina fruktagóð mughitsan mari'an nafi'an ghair dharrin 'ajilan ghaira ajilin' - O Allah, send okkum regn, sum kann hjálpa okkum, sum ikki gleðir okkum og ger okkum harða ikki seinka -'. Beinanvegin regnaði himmalin niður á teir.“
Hadith
Imam Abu Dawud : 989
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ الدُّعَاءِ إِلَّا فِي الِاسْتِسْقَاءِ فَإِنَّهُ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبِطَيْهِ
Tað hevur verið sagt okkum [Nashr bin Ali] hevur sagt okkum [Yazid bin Zurai'] hevur sagt okkum [Said] frá [Qatadah] frá [Anas], at profeturin sallallaahu alaihi Wasallam ongantíð lyfti hendurnar upp, tá hann bað uttan tá hann bað um regn, tá lyfti hann hendurnar upp, soleiðis at armhol hansara kundu síggjast.
Hadith
Imam Abu Dawud : 990
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسْتَسْقِي هَكَذَا يَعْنِي وَمَدَّ يَدَيْهِ وَجَعَلَ بُطُونَهُمَا مِمَّا يَلِي الْأَرْضَ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبِطَيْهِ
Tað hevur verið sagt okkum [Al Hasan bin Muhammad Az Za'farani] hevur sagt okkum ['Affan] hevur sagt okkum [Hammad] hevur sagt okkum [Tsabit] frá [Anas], at profeturin sallallaahu alaihi Wasallam bað um regn á henda hátt, sum merkir, at hann rætti hendurnar út móti andlitinum, at eg rætti lómarnar so. hvítur av armholunum'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 991
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنِي مَنْرَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْعُو عِنْدَ أَحْجَارِ الزَّيْتِ بَاسِطًا كَفَّيْهِ
Tað hevur verið sagt okkum [muslimur bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá ['Abdi Rabbihi bin Said] frá [Muhammad bin Ibrahim] hevur sagt mær [ein persónur sum einaferð sá profetin], at hann einaferð bað nærhendis Ahjaariz pallum sínum.
Hadith
Imam Abu Dawud : 992
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ نِزَارٍ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مَبْرُورٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْشَكَا النَّاسُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُحُوطَ الْمَطَرِ فَأَمَرَ بِمِنْبَرٍ فَوُضِعَ لَهُ فِي الْمُصَلَّى وَوَعَدَ النَّاسَ يَوْمًا يَخْرُجُونَ فِيهِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ بَدَا حَاجِبُ الشَّمْسِ فَقَعَدَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَكَبَّرَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ ثُمَّ قَالَ إِنَّكُمْ شَكَوْتُمْ جَدْبَ دِيَارِكُمْ وَاسْتِئْخَارَ الْمَطَرِ عَنْ إِبَّانِ زَمَانِهِ عَنْكُمْ وَقَدْ أَمَرَكُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ تَدْعُوهُ وَوَعَدَكُمْ أَنْ يَسْتَجِيبَ لَكُمْ ثُمَّ قَالَ{ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مَلِكِ يَوْمِ الدِّينِ }لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ اللَّهُمَّ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْغَنِيُّ وَنَحْنُ الْفُقَرَاءُ أَنْزِلْ عَلَيْنَا الْغَيْثَ وَاجْعَلْ مَا أَنْزَلْتَ لَنَا قُوَّةً وَبَلَاغًا إِلَى حِينٍ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ فَلَمْ يَزَلْ فِي الرَّفْعِ حَتَّى بَدَا بَيَاضُ إِبِطَيْهِ ثُمَّ حَوَّلَ إِلَى النَّاسِ ظَهْرَهُ وَقَلَبَ أَوْ حَوَّلَ رِدَاءَهُ وَهُوَ رَافِعٌ يَدَيْهِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ وَنَزَلَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَأَنْشَأَ اللَّهُ سَحَابَةً فَرَعَدَتْ وَبَرَقَتْ ثُمَّ أَمْطَرَتْ بِإِذْنِ اللَّهِ فَلَمْ يَأْتِ مَسْجِدَهُ حَتَّى سَالَتْ السُّيُولُ فَلَمَّا رَأَى سُرْعَتَهُمْ إِلَى الْكِنِّ ضَحِكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَأَنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ إِسْنَادُهُ جَيِّدٌ أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَقْرَءُونَ{ مَلِكِ يَوْمِ الدِّينِ }وَإِنَّ هَذَا الْحَدِيثَ حُجَّةٌ لَهُمْ
Hevur sagt okkum [Harun bin Said Al Aili] hevur sagt okkum [Khalid bin Nizar] hevur sagt mær [Al Qasim bin Mabrur] frá [Yunus] frá [Hisham bin 'Urwah] frá [pápa sínum] frá [Aisyah] hann segði; 'Fólk klagaðu til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam um langa turrtíðina, so hann gav boð um at seta prædikustóluna í bønarstaðin -ein vøll-, síðani lovaði hann fólkinum at hittast ein áður ásettan dag'. Aisha segði; 'So kom Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam út, tá ið sólin fór at koma fram, so sat hann á prædikustólinum, hann Sallallahu Alaihi Wasallam gjørdi takbir og rósti Allah Azza Wa Jalla, segði síðani: 'Ja, tú klagar til mín um turrleikan í landi tínum og seinkingina í komu tíðini av Allah til A honum, ok lofadi at gefa bænum ydrum, sidan sagdi hann: »Alt Lof veri Allahi, Rabb heimanna, hinn miskunnsamasta, hinn miskunnsamasta. Tann, sum stýrir dómadegnum. -Álfatiha: 2-4-. Tað er eingin gud, sum er verdur at tilbiðja uttan hann, hann ger, sum hann vil. O Allah, Tú ert Allah, eingin gud er verdur at tilbiðja uttan Tú, tann Ríkasti, meðan vit eru í neyð, so send regn niður á okkum og ger tað, sum Tú hevur sent niður til styrki fyri okkum og proviant fyri ásetta dagin’. Síðani lyfti hann báðar hendur, og helt fram at lyfta báðar hendur, til armholurnar vóru hvítar, so vendi hann ryggin móti fólkinum og broytti støðuna á sjalinum, meðan hann enn lyfti báðar hendur. Síðani møtti hann fólkinum, síðani fór hann niður av prædikustólinum og bað tvær rak'ah. Beinanvegin kom Allah við skýggjum saman við toru og eldingum. Tá datt regnið við loyvi frá Allah. Hann kom ikki aftur til moskuna, fyrr enn flóðalduvatnið rann rundan um hann. Tá hann sá fólk stríðast fyri at fáa skjól, brosti hann, til tanntennirnar vóru sjónligar, segði síðani: 'Eg vitni um, at Allah er Alvaldandi yvir øllum og eg eri Hansara tænari og sendiboð'. Ábu Dáud segði; 'Hetta er ein gharib hadith, men sanadin er góð, fólkið í Medina lesa 'Malikiyaumid-din' og henda hadisin gerst eisini teirra argument'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 993
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَيُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَأَصَابَ أَهْلَ الْمَدِينَةِ قَحْطٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَمَا هُوَ يَخْطُبُنَا يَوْمَ جُمُعَةٍ إِذْ قَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْكُرَاعُ هَلَكَ الشَّاءُ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَسْقِيَنَا فَمَدَّ يَدَيْهِ وَدَعَا قَالَ أَنَسٌ وَإِنَّ السَّمَاءَ لَمِثْلُ الزُّجَاجَةِ فَهَاجَتْ رِيحٌ ثُمَّ أَنْشَأَتْ سَحَابَةً ثُمَّ اجْتَمَعَتْ ثُمَّ أَرْسَلَتْ السَّمَاءُ عَزَالِيَهَا فَخَرَجْنَا نَخُوضُ الْمَاءَ حَتَّى أَتَيْنَا مَنَازِلَنَا فَلَمْ يَزَلْ الْمَطَرُ إِلَى الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى فَقَامَ إِلَيْهِ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَوْ غَيْرُهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَتْ الْبُيُوتُ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَحْبِسَهُ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا فَنَظَرْتُ إِلَى السَّحَابِ يَتَصَدَّعُ حَوْلَ الْمَدِينَةِ كَأَنَّهُ إِكْلِيلٌحَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ بِحِذَاءِ وَجْهِهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ اسْقِنَا وَسَاقَ نَحْوَهُ
Hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] frá [Abdul Aziz bin Shuhaib] frá [Anas bin Malik], og [Yunus bin Ubaid] frá [Tsabit] frá [Anas] segði hann; 'Fólkið í Medina varð rakt av turki í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, tá hann helt fríggjadagsprædikuna, knappliga reistist ein maður og segði; 'Ó Allahs sendiboð, hestarnir og geitir eru farnir til grundar, bið tí til Allah um at senda okkum regn'. Síðani breiddi hann hendurnar út og bað. Anas segði; 'Tá var himmalin bjartur sum glas, so blásti vindurin, sum bar klumpandi skýggj, eftir tað regnaði himmalin, so fóru vit út og støkku í regnvatnið, til vit komu til okkara hús, og regnið helt fram at falla til fríggjadagin eftir, so segði tann maður upp og annar maður stood; 'Ó sendiboð Allahs, hús okkara eru næstan farin at ganga niður orsakað av nógva regninum, tí bið til Allah, so regnið steðgar!'. So brosti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og segði síðani: 'Send hetta regnið niður um okkum, og lat tað ikki bera okkum vanlukku'. Tá sá eg skýggið ósamfelt um Medina, sum um tað var ein krúna - tað vil siga, at regnið datt breitt um alla Medina -'. Hevur sagt okkum [Ísa bin Hammad] hevur sagt okkum [Al Laits] frá [Sagdi Al Maqburi] frá [Syarik bin Abdullah bin Abu Namir] at hann hoyrdi [Anas] siga; ...' síðan nevndi hann tað, sum Abdul Aziz hadith segði; 'So lyfti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hendurnar parallelt við andlitið og segði: 'Ó Allah, send regn á okkum...' so helt hann fram við hadithini sum omanfyri'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 994
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ ح و حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ قَادِمٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَسْقَى قَالَ اللَّهُمَّ اسْقِ عِبَادَكَ وَبَهَائِمَكَ وَانْشُرْ رَحْمَتَكَ وَأَحْيِ بَلَدَكَ الْمَيِّتَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ مَالِكٍ
Tað hevur verið sagt okkum [Abdullah bin Maslamah] frá [Malik] frá [Yahya bin Said] frá [Amru bin Syu'aib], at Rassulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: ...' og tað hevur verið sagt frá aðrari leið, hevur sagt okkum [Sahl bin Salih] hevur sagt okkum [ [Yahya bin Said] frá [Amru bin Shu'aib] frá [pápa sínum] frá [abba sínum] segði hann; 'Tá ið profeturin sallallaahu alaihi wasallam bað um regn, segði hann: 'O Allah, regn á tænarar tínar, búføði títt og breið tína miskunn og lívga títt ófruktbara land'. Hesin lafadz er úr hadisini hjá Malik.
Hadith
Imam Abu Dawud : 995
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ أَخْبَرَنِي مَنْ أُصَدِّقُ وَظَنَنْتُ أَنَّهُ يُرِيدُ عَائِشَةَ قَالَكُسِفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِيَامًا شَدِيدًا يَقُومُ بِالنَّاسِ ثُمَّ يَرْكَعُ ثُمَّ يَقُومُ ثُمَّ يَرْكَعُ ثُمَّ يَقُومُ ثُمَّ يَرْكَعُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ ثَلَاثُ رَكَعَاتٍ يَرْكَعُ الثَّالِثَةَ ثُمَّ يَسْجُدُ حَتَّى إِنَّ رِجَالًا يَوْمَئِذٍ لَيُغْشَى عَلَيْهِمْ مِمَّا قَامَ بِهِمْ حَتَّى إِنَّ سِجَالَ الْمَاءِ لَتُصَبُّ عَلَيْهِمْ يَقُولُ إِذَا رَكَعَ اللَّهُ أَكْبَرُ وَإِذَا رَفَعَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ حَتَّى تَجَلَّتْ الشَّمْسُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَا يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ وَلَكِنَّهُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يُخَوِّفُ بِهِمَا عِبَادَهُ فَإِذَا كُسِفَا فَافْزَعُوا إِلَى الصَّلَاةِ
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Isma'il bin Ulayyah] frá [Ibn Juraij] frá [Atha] frá [Ubaid bin Umair] hevur sagt mær [onkrum eg havi álit á] -eg haldi at tað sum Ubaid merkir er Aisyah- segði hann; 'Tað var sólarmyrking í tíðini hjá rasullah, so profeturin stóð saman við fólkinum leingi. Síðani boygdi hann seg, reistist so upp og boygdi seg aftur so reistist hann upp og boygdi seg aftur. Hann bað tvær rak'ah, við trimum bogum í hvørjari rak'ah. Eftir triðja bogan legði hann seg niður. Fleiri fólk svímaðu, tí hann hevði staðið hjá teimum so leingi, so ein spann við vatni varð spruttað á kroppin á teimum. Tá ið hann boygdi seg niður, segði hann: »Allahu akbar«. Og tá ið hann lyfti høvdið -I'tidal- segði hann: 'Sami'allahú Liman Hamidah' so at sólin gjørdist bjart aftur. Síðan segði hann: »Ja, myrkingar av sólar og mána henda ikki orsakað av deyða ella lívi onkrans, men bæði eru tekin um stórleika Allahs Azza Wa Jalla at ávara tænarar sínar, um myrking hendir, so mugu tit beinanvegin biðja. »
Hadith
Imam Abu Dawud : 996
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنِي عَطَاءٌ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُسِفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ ذَلِكَ فِي الْيَوْمِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ إِبْرَاهِيمُ بْنُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّاسُ إِنَّمَا كُسِفَتْ لِمَوْتِ إِبْرَاهِيمَ ابْنِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ سِتَّ رَكَعَاتٍ فِي أَرْبَعِ سَجَدَاتٍ كَبَّرَ ثُمَّ قَرَأَ فَأَطَالَ الْقِرَاءَةَ ثُمَّ رَكَعَ نَحْوًا مِمَّا قَامَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَرَأَ دُونَ الْقِرَاءَةِ الْأُولَى ثُمَّ رَكَعَ نَحْوًا مِمَّا قَامَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَرَأَ الْقِرَاءَةَ الثَّالِثَةَ دُونَ الْقِرَاءَةِ الثَّانِيَةِ ثُمَّ رَكَعَ نَحْوًا مِمَّا قَامَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَانْحَدَرَ لِلسُّجُودِ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ فَرَكَعَ ثَلَاثَ رَكَعَاتٍ قَبْلَ أَنْ يَسْجُدَ لَيْسَ فِيهَا رَكْعَةٌ إِلَّا الَّتِي قَبْلَهَا أَطْوَلُ مِنْ الَّتِي بَعْدَهَا إِلَّا أَنَّ رُكُوعَهُ نَحْوٌ مِنْ قِيَامِهِ قَالَ ثُمَّ تَأَخَّرَ فِي صَلَاتِهِ فَتَأَخَّرَتْ الصُّفُوفُ مَعَهُ ثُمَّ تَقَدَّمَ فَقَامَ فِي مَقَامِهِ وَتَقَدَّمَتْ الصُّفُوفُ فَقَضَى الصَّلَاةَ وَقَدْ طَلَعَتْ الشَّمْسُ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ بَشَرٍ فَإِذَا رَأَيْتُمْ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَصَلُّوا حَتَّى تَنْجَلِيَ وَسَاقَ بَقِيَّةَ الْحَدِيثِحَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ هِشَامٍ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ كُسِفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي يَوْمٍ شَدِيدِ الْحَرِّ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَصْحَابِهِ فَأَطَالَ الْقِيَامَ حَتَّى جَعَلُوا يَخِرُّونَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ فَصَنَعَ نَحْوًا مِنْ ذَلِكَ فَكَانَ أَرْبَعُ رَكَعَاتٍ وَأَرْبَعُ سَجَدَاتٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Hanbal] hevur sagt okkum [Yahya] frá [Abdul Malik] hevur sagt mær [Atha] frá [Jabir bin Abdullah] hann segði; 'Tað var ein sólarmyrking í tíðini hjá rasullah, tá var tað saman við deyða Ibrahims, sonar rasullah, so søgdu fólk; 'Sólarmyrkingin hendi orsakað av deyða Ibrahims, sonar hansara'. Hoyrdi tað, reisti profeturin sallallaahu alaihi wasallam upp at biðja saman við fólkinum við seks bogum og fýra bønum - tveimum rak'um -. Hann segði síðani takbir, las síðani -surah í Koranini- við at leingja lesturin, boygdi seg síðani leingi so leingi hann stóð, so lyfti hann høvdið upp -i'tidal- uttan at lesa -surah í Koranini- sum tað fyrsta, eftir tað boygdi hann seg leingi so leingi read av hansara Koranin- triðju ferð -hann stóð upp- ikki sum seinni lesturin, so boygdi hann seg leingi sum um hann stóð leingi, so i'tidal við høvdinum upplyftum, so fór hann niður prostant tvær ferðir. Eftir tað stóð hann upp aftur, boygdi seg síðani tríggjar ferðir áðrenn hann legði seg niður. Í hesi bønini er fyrsta raka’at longri enn seinna raka’at, men hann boyggur seg so leingi sum hann stendur. Jabir segði; »Eftir tað fór hann aftur í síni bønarrøð, so fóru bønarrøðirnar aftanfyri eisini aftureftir, so flutti hann seg fram til sítt upprunaliga stað, so fluttu røðirnar aftanfyri seg eisini fram. Eftir at hann bað, birtist sólin aftur, tá mælti hann; 'O øll menniskju, sanniliga eru sólin og mánin eitt av fleiri tekin um kraft Allahs Azza Wa Jalla, hvørgin teirra upplivir eina myrking orsakað av deyða onkurs, tí, um tú sært okkurt henda við tí, skalt tú biðja til sólin og mánin eru ljós aftur...' so heldur frásøgumaðurin fram við hesum hadi restina av. Hevur sagt okkum [Mu`ammal bin Hisam] hevur sagt okkum [Isma'il] frá [Hism] hevur sagt okkum [Abu Az Zubair] frá [Jabir] hann segði; 'Einaferð var sólarmyrking í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, tað vil siga, tá ið dagurin var sera heitur, tá bað Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam saman við fylgisveinum sínum, hann stóð so leingi, at summir teirra datt niður aftur, so boygdi hann seg leingi, so stóð hann aftur leingi, tann hann leingi bønaði tvær ferðir, eftir tað reistist hann - stóð upp -. Síðani gjørdi hann hetta - í seinnu rak'uni - eins og í fyrstu rak'uni, nevniliga við fýra bogum og fýra bønum.
Hadith
Imam Abu Dawud : 997
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْخُسِفَتْ الشَّمْسُ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَسْجِدِ فَقَامَ فَكَبَّرَ وَصَفَّ النَّاسُ وَرَاءَهُ فَاقْتَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِرَاءَةً طَوِيلَةً ثُمَّ كَبَّرَ فَرَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ثُمَّ قَامَ فَاقْتَرَأَ قِرَاءَةً طَوِيلَةً هِيَ أَدْنَى مِنْ الْقِرَاءَةِ الْأُولَى ثُمَّ كَبَّرَ فَرَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا هُوَ أَدْنَى مِنْ الرُّكُوعِ الْأَوَّلِ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ثُمَّ فَعَلَ فِي الرَّكْعَةِ الْأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ فَاسْتَكْمَلَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ وَأَرْبَعَ سَجَدَاتٍ وَانْجَلَتْ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَنْصَرِفَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ كَانَ كَثِيرُ بْنُ عَبَّاسٍ يُحَدِّثُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى فِي كُسُوفِ الشَّمْسِ مِثْلَ حَدِيثِ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ رَكْعَتَيْنِ
Hevur sagt okkum [Ibnu As Sarh] hevur sagt okkum [Ibnu Wahb]. Og tað hevur verið sagt frá aðrari leið, tað er sagt okkum [Muhammed bin Salamah Al Muradi] hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] frá [Yunus] frá [Ibn Shihab] hevur sagt mær ['Urwah bin Az Zubair] frá ['Aisyah, kona profetsins Wallalahu] segði hann; 'Einaferð var sólarmyrking, tá ið Rasulullah Shallallahu Alain Wasallam enn var á lívi, so fór Rasulullah Shallallahu Alain Wasallam út til moskuna, so reisti hann seg og segði takbir, og fólk stillaðu seg eisini í kø aftanfyri hann, so segði Rasulullah Shallallahu Alain Wasallam tann tak leingi tíð, eftir tað lyfti hann høvdið -i'tidal- meðan hann las; 'Samiallahu liman hamidah, rabbanaa ella hámdu. ' Síðani reisti hann seg og víðkaði um lesturin - Al Fatihah og bókstavin í Koranini -, men hann var eitt sindur styttri enn fyrsti lesturin. Síðani segði hann takbir og boygdi seg leingi, men tað var styttri enn fyrsti bogin, so segði hann 'sami'allahu liman hamidah, rabbanaa walakal hamdu', so gjørdi hann tað soleiðis í seinnu rak'ah, so hann kláraði fýra bogar og fýra bøn. Og eftir øllum at døma var sólin bjørt aftur, áðrenn hann fór.“ Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih] hevur sagt okkum ['Anbasah] hevur sagt okkum [Yunus] frá [Ibn Shihab] hann segði; [Katsir bin 'Abbas] segði mær einaferð, at [Abdullah bin 'Abbas] segði mær einaferð, at Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam bað sólarmyrkingarbønina ...' síðani nevndi frásøgumaðurin hadithina 'Urwah frá Aisyah frá Rasulullah Shallallahu Alaih hann rakyeach Wasallam, at Rasulullah Shallallahu Alaih He Rakyeach Wasallam, gjørdi tvær ruku'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 998
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْفُرَاتِ بْنِ خَالِدٍ أَبُو مَسْعُودٍ الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الرَّازِيِّ قَالَ أَبُو دَاوُد وَحُدِّثْتُ عَنْ عُمَرَ بْنِ شَقِيقٍ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ وَهَذَا لَفْظُهُ وَهُوَ أَتَمُّ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَانْكَسَفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِمْ فَقَرَأَ بِسُورَةٍ مِنْ الطُّوَلِ وَرَكَعَ خَمْسَ رَكَعَاتٍ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ الثَّانِيَةَ فَقَرَأَ سُورَةً مِنْ الطُّوَلِ وَرَكَعَ خَمْسَ رَكَعَاتٍ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ جَلَسَ كَمَا هُوَ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ يَدْعُو حَتَّى انْجَلَى كُسُوفُهَا
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Furat bin Khalid Abu Mas'ud Ar Razi] hevur sagt okkum [Muhammed bin Abdullah bin Abu Ja'far Ar Razi] frá [faðir sínum] frá [Abu Ja'far Ar Razi] hann segði; Ábu Dáud segði; 'Eg havi fingið at vita, at [Umar bin Syaqiq] hevur sagt okkum [Abu Ja'far Ar Razi] og hetta er frá hansara meira fullkomna framburði. Frá [Ar Rabi' bin Anas] frá [Abu 'Aliyah] frá [Ubay bin Ka'b] segði hann; "Einaferð var sólarmyrking í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, so bað profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam saman við teimum, hann las teir longu bókstavirnar við fimm bogum og tveimum bønum, eftir tað stóð hann í seinnu rak'ah, síðani las teir longu bókstavirnar, við tveimum bogum, meðan hann bønaði, til sólarmyrkingin er burtur’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 999
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ صَلَّى فِي كُسُوفِ الشَّمْسِ فَقَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ ثُمَّ قَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ ثُمَّ قَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ ثُمَّ قَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ ثُمَّ سَجَدَ وَالْأُخْرَى مِثْلُهَا
Hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Yahya] frá [Sufyan] hevur sagt okkum [Habib bin Abu Thabit] frá [Thawus] frá [Ibn Abbas] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, at hann framdi sólarmyrkingarbønina, so las hann -Al Fatihah og le síðani boygdi', so lesa, so boygdi', so lesa, so boyggja seg niður, so boyggja seg niður. Hann gjørdi tað soleiðis í næstu rak'ah - seinnu rak'ah -'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 1000
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ قَيْسٍ حَدَّثَنِي ثَعْلَبَةُ بْنُ عِبَادٍ الْعَبْدِيُّ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِأَنَّهُ شَهِدَ خُطْبَةً يَوْمًا لِسَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ قَالَ قَالَ سَمُرَةُ بَيْنَمَا أَنَا وَغُلَامٌ مِنْ الْأَنْصَارِ نَرْمِي غَرَضَيْنِ لَنَا حَتَّى إِذَا كَانَتْ الشَّمْسُ قِيدَ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ فِي عَيْنِ النَّاظِرِ مِنْ الْأُفُقِ اسْوَدَّتْ حَتَّى آضَتْ كَأَنَّهَا تَنُّومَةٌ فَقَالَ أَحَدُنَا لِصَاحِبِهِ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى الْمَسْجِدِ فَوَاللَّهِ لَيُحْدِثَنَّ شَأْنُ هَذِهِ الشَّمْسِ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أُمَّتِهِ حَدَثًا قَالَ فَدَفَعْنَا فَإِذَا هُوَ بَارِزٌ فَاسْتَقْدَمَ فَصَلَّى فَقَامَ بِنَا كَأَطْوَلِ مَا قَامَ بِنَا فِي صَلَاةٍ قَطُّ لَا نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا قَالَ ثُمَّ رَكَعَ بِنَا كَأَطْوَلِ مَا رَكَعَ بِنَا فِي صَلَاةٍ قَطُّ لَا نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا ثُمَّ سَجَدَ بِنَا كَأَطْوَلِ مَا سَجَدَ بِنَا فِي صَلَاةٍ قَطُّ لَا نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا ثُمَّ فَعَلَ فِي الرَّكْعَةِ الْأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ فَوَافَقَ تَجَلِّي الشَّمْسُ جُلُوسَهُ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ قَالَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ قَامَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَشَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَشَهِدَ أَنَّهُ عَبْدُهُ وَرَسُولُهُثُمَّ سَاقَ أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ خُطْبَةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Yunus] hevur sagt okkum [Zuhair] hevur sagt okkum [Al Aswad bin Qais] hevur sagt mær [Tsa'labah bin 'Ibad Al 'Abdi] -frá fólkinum í Basrah- at ein dagin, hann einaferð lurtaði eftir prædikuni hjá [Samurah bin Jundub]. Sámura segði; »Tá ið eg og ein ungur maður úr Ansarum skutu pílar móti okkara báðum skotmálum, gjørdist knappliga sólin - sum tyktist vera á stødd við tvey spjót ella trý spjót - omanfyri okkum, svørt sum tanumah-træið - eitt svart træ og fruktin av tí var eisini svørt -. Ein av okkum segði: lat okkum fara í moskuna! Við Allah, fer Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam avgjørt at kunna fólk sítt um hesa hendingina!“ So fóru vit avstað, - tá vit komu til moskuna - vísti tað seg, at hann var klárur og fór fram, síðani bað hann. Hann stóð leingi í bøn, tað virkaði sum um hetta var tann longsta bønin hann hevði gjørt hjá okkum, til vit ikki hoyrdu ljóð frá honum. Sidan boygdi hann nidur med langa boga og vid heyrdum ekki hljod fra honum, svo boygdi hann nidur med langt prostration og vid heyrdum ekki hljod fra honum. Og tað sama gjørdi hann í seinnu rak'ah. Sámura segði; 'Hann setti seg í aðru rak'una samstundis sum sólin skein. 'Síðani heilsaði hann og rósti Allah, vitnaði um, at eingin gud er verdur at tilbiðja uttan Hann og vitnaði um, at hann er tænari og sendiboð Hansara'. Síðani helt Ahmad bin Yunus fram við prædikuni hjá profetinum.
