Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 হাদিছ
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 81
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَرْقَمِأَنَّهُ خَرَجَ حَاجًّا أَوْ مُعْتَمِرًا وَمَعَهُ النَّاسُ وَهُوَ يَؤُمُّهُمْ فَلَمَّا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَقَامَ الصَّلَاةَ صَلَاةَ الصُّبْحِ ثُمَّ قَالَ لِيَتَقَدَّمْ أَحَدُكُمْ وَذَهَبَ إِلَى الْخَلَاءِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَذْهَبَ الْخَلَاءَ وَقَامَتْ الصَّلَاةُ فَلْيَبْدَأْ بِالْخَلَاءِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى وُهَيْبُ بْنُ خَالِدٍ وَشُعَيْبُ بْنُ إِسْحَقَ وَأَبُو ضَمْرَةَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَجُلٍ حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَرْقَمَ وَالْأَكْثَرُ الَّذِينَ رَوَوْهُ عَنْ هِشَامٍ قَالُوا كَمَا قَالَ زُهَيْرٌ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন ইউনুছে] আমাক কৈছে [জুহাইৰে] আমাক [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আব্দুল্লাহ বিন আল আৰকাম]ৰ পৰা কৈছে, যে তেওঁ এদল মানুহৰ সৈতে হজ বা উমৰা কৰিবলৈ ওলাই গৈছিল আৰু তেওঁ তেওঁলোকৰ নামাজৰ নেতৃত্ব দিছিল। এদিন যেতিয়া তেওঁ ফজৰ নামাজ আদায় কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ ক’লে; 'আগলৈ যোৱা তোমালোকৰ এজন,' তাৰ পিছত তেওঁ শৌচাগাৰলৈ গ'ল, -তেওঁ ক'লে-; আচলতে মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছো: ‘আপোনাৰ মাজৰ কোনোবাই যদি নামাজ প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ সময়ত শৌচাগাৰলৈ যাব বিচাৰে তেন্তে প্ৰথমে শৌচাগাৰলৈ গৈ আৰম্ভ কৰক’। আবু দাউদে ক’লে; [উহাইব বিন খালিদ] আৰু [ছ্যুইব বিন ইছহাক] আৰু [আবু দ্লামৰাহ] এই হাদীছ [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [এজন ব্যক্তিৰ] পৰা বর্ণনা কৰিছে যিয়ে তেওঁক এই হাদীছ বর্ণনা কৰিছিল, [আব্দুল্লাহ বিন আৰকাম]ৰ পৰা, আৰু হিছামৰ পৰা এই হাদীছ বর্ণনা কৰা গৰিষ্ঠসংখ্যক ৰাবীসকলে কৈছে; জুহাইৰে কোৱাৰ দৰে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 82
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ وَمُسَدَّدٌ وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى الْمَعْنَى قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي حَزْرَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ ابْنُ عِيسَى فِي حَدِيثِهِ ابْنُ أَبِي بَكْرٍ ثُمَّ اتَّفَقُوا أَخُو الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَكُنَّا عِنْدَ عَائِشَةَ فَجِيءَ بِطَعَامِهَا فَقَامَ الْقَاسِمُ يُصَلِّي فَقَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُصَلَّى بِحَضْرَةِ الطَّعَامِ وَلَا وَهُوَ يُدَافِعُهُ الْأَخْبَثَانِ
আমাক [আহমদ বিন মহম্মদ বিন হানবাল] আৰু [মুছাদ্দাদ] আৰু [মুহাম্মাদ বিন ইছা]ক একে অৰ্থৰে ক’লে, তেওঁলোকে ক’লে; আমাক [আবু হাজৰাহ]ৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ছাইদ] কৈছে, আমাক [আব্দুল্লাহ বিন মহম্মদ] কৈছে, ইবনে ইছাই ক’লে; হাদীছত ইবনে আবি বকৰ আছে, তিনিওজনে একমত আৰু কয় যে তেওঁ - আব্দুল্লাহ বিন মহম্মদ - আল কাছিম বিন মহম্মদৰ ভাতৃ। তেওঁ কয়; আমি [আইছিয়াৰ] লগত আছিলো, তাৰ পিছত খাদ্য আনি দিয়া হ’ল, তাৰ পিছত আল কাছিমে নামাজ কৰিবলৈ উঠিল, তাৰ পিছত আইছিয়াই ক’লে; এবাৰ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছিলো যে ‘খাদ্য পৰিবেশন হ’লে কোনেও নামাজ পঢ়িব নালাগে আৰু অন্ত্ৰ বা প্ৰস্ৰাৱও ধৰি ৰাখিব নালাগে’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 83
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِي حَيٍّ الْمُؤَذِّنِ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثٌ لَا يَحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَفْعَلَهُنَّ لَا يَؤُمُّ رَجُلٌ قَوْمًا فَيَخُصُّ نَفْسَهُ بِالدُّعَاءِ دُونَهُمْ فَإِنْ فَعَلَ فَقَدْ خَانَهُمْ وَلَا يَنْظُرُ فِي قَعْرِ بَيْتٍ قَبْلَ أَنْ يَسْتَأْذِنَ فَإِنْ فَعَلَ فَقَدْ دَخَلَ وَلَا يُصَلِّي وَهُوَ حَقِنٌ حَتَّى يَتَخَفَّفَحَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ السُّلَمِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا ثَوْرٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِي حَيٍّ الْمُؤَذِّنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِرَجُلٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يُصَلِّيَ وَهُوَ حَقِنٌ حَتَّى يَتَخَفَّفَ ثُمَّ سَاقَ نَحْوَهُ عَلَى هَذَا اللَّفْظِ قَالَ وَلَا يَحِلُّ لِرَجُلٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يَؤُمَّ قَوْمًا إِلَّا بِإِذْنِهِمْ وَلَا يَخْتَصُّ نَفْسَهُ بِدَعْوَةٍ دُونَهُمْ فَإِنْ فَعَلَ فَقَدْ خَانَهُمْ قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا مِنْ سُنَنِ أَهْلِ الشَّامِ لَمْ يُشْرِكْهُمْ فِيهَا أَحَدٌ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইছাই] আমাক [ইবনু আয়াছী] [হাবিব বিন শ্বালীহ]ৰ পৰা [ইয়াজিদ বিন চ্যুৰৈহ আল হাদলৰামি]ৰ পৰা [আবু হায় আল মুয়াজজিন] [ছাউবান]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘এই তিনিটা কাম আছে যিবোৰ কোনেও কৰিব নালাগে; এজন মানুহে এটা জনগোষ্ঠীৰ নেতৃত্ব দিয়া, তাৰ পিছত তেওঁলোকক অন্তৰ্ভুক্ত নকৰাকৈ প্ৰাৰ্থনা কৰাত বিশেষজ্ঞ হোৱাটো জায়েজ নহয়, যদি তেওঁ তেনে কৰে তেন্তে তাৰ অৰ্থ হ’ল তেওঁ তেওঁলোকক বিশ্বাসঘাতকতা কৰিছে। অনুমতি বিচৰাৰ আগতে কাৰোবাৰ ঘৰলৈ চাব নালাগে, যদি তেনে কৰে তেন্তে তাৰ অৰ্থ হ’ল তেওঁ তাত সোমাইছে। "তেওঁ অন্ত্ৰত ধৰি ৰাখি প্ৰাৰ্থনা নকৰিব যেতিয়ালৈকে তেওঁ নিজকে সকাহ নাপায় - শৌচ কৰি - প্ৰথমে।" আমাক কৈছে [মাহমুদ বিন খালিদ আছ চুলামীয়ে] আমাক কৈছে [আহমদ বিন আলীয়ে] আমাক [ছাউৰ] [ইয়াজিদ বিন ছিউৰৈহ আল হাদলৰামি]ৰ পৰা [আবু হায় আল মুয়াজজিন]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘যিজনে আল্লাহ আৰু শেষ দিনত বিশ্বাস কৰে, তেওঁৰ বাবে ই জায়েজ নহয় প্ৰস্ৰাৱ বন্ধ কৰি ৰাখি প্ৰাৰ্থনা কৰা যেতিয়ালৈকে তেওঁ নিজকে সকাহ নাপায় -প্ৰথমে শৌচ কৰাৰ সৈতে', তাৰ পিছত তেওঁ উচ্চাৰণৰ কথা উল্লেখ কৰে যেনে। তেওঁ উল্লেখ কৰিছে -নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ বাক্য-: ‘আৰু আল্লাহ আৰু শেষ দিনত বিশ্বাস কৰা মানুহে কোনো লোকক তেওঁলোকৰ অনুমতিৰ বাহিৰে নেতৃত্ব দিয়া জায়েজ নহয়, আৰু তেওঁ তেওঁলোকক অন্তৰ্ভুক্ত নকৰাকৈ নামাজত বিশেষজ্ঞ হ’ব নালাগে। যদি কৰে তেন্তে তাৰ অৰ্থ হ’ল তেওঁ তেওঁলোকক বিশ্বাসঘাতকতা কৰিছে’। আবু দাউদে ক’লে; এই হাদীছবোৰ সকলো ছ্যাম বিশেষজ্ঞসকলৰ পৰা, তেওঁলোকৰ বাহিৰে আন কোনোৱে বর্ণনা কৰা নাই।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 84
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَغْتَسِلُ بِالصَّاعِ وَيَتَوَضَّأُ بِالْمُدِّقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ أَبَانُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ صَفِيَّةَ
আমাক কোৱা হৈছে যে [মুহাম্মাদ বিন কাথিৰে] আমাক [কাতাদাহৰ] পৰা [হাম্মাম] [ছাফিয়াহ বিন্ত ছাইবা]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে যে হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এটা শ্বা’ পানীৰে গা ধুইছিল আৰু এটা বোকাৰে অজু কৰিছিল। আবু দাউদে ক’লে; [কাতাদাহ]ৰ পৰা [আবানে] বর্ণনা কৰি তেওঁ কৈছে; [শ্বাফিয়াহ]ৰ কথা শুনিছো।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 85
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ جَابِرٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْتَسِلُ بِالصَّاعِ وَيَتَوَضَّأُ بِالْمُدِّ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন মহম্মদ বিন হানবালে] আমাক কৈছে [হুছাইমে] আমাক [ইয়াজিদ বিন আবি জিয়াদ] [ছালিম বিন আবি আল জা’দ]ৰ পৰা [জাবিৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এক শ্বা’ পানীৰে গা ধুই এটা বোকাৰে অজু কৰিলে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 86
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حَبِيبٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَبَّادَ بْنَ تَمِيمٍ عَنْ جَدَّتِهِ وَهِيَ أُمُّ عُمَارَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ فَأُتِيَ بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ قَدْرُ ثُلُثَيْ الْمُدِّ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰে] আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] আমাক [ছ্যুবাহ] [হাবিব আল আনছাৰী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; মই এবাৰ [আব্বাদ বিন তামিম] [তেওঁৰ আইতাক অৰ্থাৎ উম্ম আম্মাৰাহ]ৰ পৰা শুনিছিলো যে যেতিয়া হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে অজু কৰিছিল তেতিয়া তেওঁক প্ৰায় দুই তৃতীয়াংশ বোকা থকা এটা পাত্ৰ দিয়া হৈছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 87
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ بِإِنَاءٍ يَسَعُ رَطْلَيْنِ وَيَغْتَسِلُ بِالصَّاعِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ آدَمَ عَنْ شَرِيكٍ قَالَ عَنْ ابْنِ جَبْرِ بْنِ عَتِيكٍ قَالَ وَرَوَاهُ سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى حَدَّثَنِي جَبْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ سَمِعْتُ أَنَسًا إِلَّا أَنَّهُ قَالَ يَتَوَضَّأُ بِمَكُّوكٍ وَلَمْ يَذْكُرْ رَطْلَيْنِ قَالَ أَبُو دَاوُد و سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ الصَّاعُ خَمْسَةُ أَرْطَالٍ وَهُوَ صَاعُ ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ وَهُوَ صَاعُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আছ শ্বাব্বা আল বাজ্জাজে] আমাক [শ্বাৰিক] [আব্দুল্লাহ বিন ইছা]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন জাবৰ]ৰ পৰা [আনাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; "আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে দুটা বাল্টি পানী থকা পাত্ৰৰে অজু কৰিলে আৰু এটা শ্বাৰে গা ধুইছিল।" আবু দাউদে ক’লে; [ইয়াহ্যা বিন আদমে] [শ্বাৰিক]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে তেওঁ কৈছে; [ইবনু জাবৰ বিন আতিক]ৰ পৰা তেওঁ ক’লে; [ছুফিয়ানে] [আব্দুল্লাহ বিন ইছা]ৰ পৰা বর্ণনাত আমাক [জাবৰ বিন আব্দুল্লাহ] কৈছে, আবু দাউদে কৈছে; আৰু [ছ্যু’বা]ৰ দ্বাৰা বর্ণিত হৈ তেওঁ ক’লে; আমাক [আব্দুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন জাবৰ] কৈছে, মই [আনাছ] শুনিছো, কেৱল তেওঁ কৈছে; ‘তেওঁ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এটা বোকাৰে অজু কৰিলে’ আৰু দুটা আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ কথা উল্লেখ কৰা নাছিল। আবু দাউদে ক’লে; এবাৰ আহমদ বিন হানবালে কোৱা শুনিছিলো; এটা শ্বা' পাঁচ ৰিটল, অৰ্থাৎ ইবনে আবি ডিজিবৰ শ্বা'ৰ আকাৰ, অৰ্থাৎ হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ শ্বা'।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 88
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي نَعَامَةَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُغَفَّلٍسَمِعَ ابْنَهُ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْقَصْرَ الْأَبْيَضَ عَنْ يَمِينِ الْجَنَّةِ إِذَا دَخَلْتُهَا فَقَالَ أَيْ بُنَيَّ سَلْ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَتَعَوَّذْ بِهِ مِنْ النَّارِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّهُ سَيَكُونُ فِي هَذِهِ الْأُمَّةِ قَوْمٌ يَعْتَدُونَ فِي الطَّهُورِ وَالدُّعَاءِ
আমাক কৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] আমাক কৈছে [হাম্মাদে] আমাক [ছাইদ আল জুৰাইৰী] [আবু না’আমাৰ]ৰ পৰা কৈছে যে [আব্দুল্লাহ বিন মুগফ্ফেলে] এবাৰ তেওঁৰ পুত্ৰই নামাজ দিয়া শুনিছিল যে; 'হে আল্লাহ, সঁচাকৈয়ে মই আপোনাৰ পৰা স্বৰ্গৰ সোঁফালে এটা বগা ৰাজপ্ৰসাদ বিচাৰিছো যেতিয়া মই তাত প্ৰৱেশ কৰিম'। গতিকে আব্দুল্লা বিন মুগফ্ফেলে ক’লে; ‘হে মোৰ সন্তান, আল্লাহৰ পৰা স্বৰ্গ বিচাৰিব আৰু জাহান্নামৰ পৰা তেওঁৰ আশ্ৰয় লওক, সঁচাকৈয়ে মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কথা শুনিছো: ‘সঁচাকৈয়ে এই লোকসকলৰ এটা গোট থাকিব যিয়ে পবিত্ৰকৰণ আৰু নামাজৰ ক্ষেত্ৰত অত্যধিক হ’ব’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 89
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ أَبِي يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍوأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى قَوْمًا وَأَعْقَابُهُمْ تَلُوحُ فَقَالَ وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ مِنْ النَّارِ أَسْبِغُوا الْوُضُوءَ
আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদে] আমাক কৈছে [ইয়াহয়া] [ছুফিয়ান]ৰ পৰা [মনছুৰ] [হিলাল বিন ইয়াছাফ]ৰ পৰা [আবু ইয়াহ্যা]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু]ৰ পৰা কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এবাৰ এনে এটা জনগোষ্ঠীক দেখিছিল, যাৰ ভৰিৰ গোৰোহা এতিয়াও শুকান যেন লাগিছিল, গতিকে তেওঁ ক’লে: ‘হায়, শোঙাবোৰৰ যন্ত্ৰণাৰ পৰা নৰকজুই, অজু সম্পূৰ্ণ'।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 90
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنِي صَاحِبٌ لِي عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تَوْرٍ مِنْ شَبَهٍحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ أَنَّ إِسْحَقَ بْنَ مَنْصُورٍ حَدَّثَهُمْ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ
আমাক কৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] আমাক কৈছে [হাম্মাদে] মোক [মোৰ এজন বন্ধুক] [হিছাম বিন উৰৱাহৰ] পৰা কৈছে যে [আইছিয়াই] কৈছিল; 'মই এবাৰ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত পিতলৰ পাত্ৰত গা ধুইছিলো।' আমাক [মুহাম্মাদ বিন আল আলা] কৈছে; যে [ইছহাক বিন মনছুৰে] তেওঁলোকক [হাম্মাদ বিন ছালামাহ]ৰ পৰা [হিছ্যাম বিন উৰৱাহৰ] পৰা [এজন ব্যক্তিৰ পৰা] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আইছিয়া ৰাদলিয়াল্লাহ আনহা]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা একেধৰণৰ শব্দৰে কৈছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 91
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ وَسَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ قَالَجَاءَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْرَجْنَا لَهُ مَاءً فِي تَوْرٍ مِنْ صُفْرٍ فَتَوَضَّأَ
আমাক কৈছে [আল হাছান বিন আলীয়ে] আমাক কৈছে [আবু আল ৱালিদ] আৰু [ছাহল বিন হাম্মাদ] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [আব্দুল আজিজ বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু চালামাহ] [আমৰু বিন ইয়াহ্যা]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [আব্দুল্লাহ বিন জাইদ]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম আমাৰ ওচৰলৈ আহিছিল, গতিকে আমি তেওঁক পিতলৰ পাত্ৰত পানী আনি দিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ অজু কৰিলে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 92
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَا وُضُوءَ لَهُ وَلَا وُضُوءَ لِمَنْ لَمْ يَذْكُرْ اسْمَ اللَّهِ تَعَالَى عَلَيْهِ
আমাক কৈছে [কুটাইবা বিন ছাইদে] আমাক [মুহাম্মাদ বিন মুছা] [ইয়া’কুব বিন চালামাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যি ব্যক্তিয়ে অজু নলয়, তেওঁৰ নামাজ অবৈধ, আৰু যিয়ে ইয়াৰ ওপৰত আল্লাহ তাআলাৰ নাম উল্লেখ নকৰে তেওঁৰ অজু অবৈধ।’
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 93
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ الدَّرَاوَرْدِيِّ قَالَ وَذَكَرَ رَبِيعَةُأَنَّ تَفْسِيرَ حَدِيثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا وُضُوءَ لِمَنْ لَمْ يَذْكُرْ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ أَنَّهُ الَّذِي يَتَوَضَّأُ وَيَغْتَسِلُ وَلَا يَنْوِي وُضُوءًا لِلصَّلَاةِ وَلَا غُسْلًا لِلْجَنَابَةِ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন আমৰু বিন আছ ছাৰ্জে] আমাক [ইবনু ৱাহব] [আদ দাৰাৱাৰ্ডি]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; [ৰবিয়াত] কৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ হাদীছৰ ব্যাখ্যা: ‘যি ব্যক্তিয়ে তাত আল্লাহৰ নাম উল্লেখ নকৰে, তেওঁৰ বাবে ৱুডু বৈধ নহয়’, সেইজন ব্যক্তি যিয়ে অজু কৰে বা জানাবাহ স্নান কৰে কিন্তু অজু কৰি নামাজৰ বাবে জানাবাহ স্নান কৰাৰ উদ্দেশ্য নাই।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 94
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي رَزِينٍ وَأَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ مِنْ اللَّيْلِ فَلَا يَغْمِسْ يَدَهُ فِي الْإِنَاءِ حَتَّى يَغْسِلَهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا وَلَمْ يَذْكُرْ أَبَا رَزِينٍ
আমাক কোৱাৰ পিছত [মুছাদ্দাদে] আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু ৰাজিন]ৰ পৰা আৰু [আবু ছালিহ] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা ক’লে বুলি তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যদি তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই ৰাতি সাৰ পায়, তেন্তে তেওঁ প্ৰথমে তিনিবাৰ ধুই নোপোৱালৈকে কোনো পাত্ৰত হাত ডুবাই ৰাখিব নালাগে, কাৰণ আচলতে তেওঁ নাজানে যে যোৱা নিশা তেওঁৰ হাত ক’ত আছিল’। আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদে] আমাক [ইছা বিন ইউনুছ] [আল আ’মাচী]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, অৰ্থাৎ এই হাদীছৰ সৈতে তেওঁ দুবাৰ বা তিনিবাৰ কৈছে আৰু আবু ৰাজিনৰ কথা কোৱা নাই।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 95
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ وَمُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ أَبِي مَرْيَمَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَلَا يُدْخِلْ يَدَهُ فِي الْإِنَاءِ حَتَّى يَغْسِلَهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ أَوْ أَيْنَ كَانَتْ تَطُوفُ يَدُهُ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন আমৰু বিন আছ চাৰ্জ] আৰু [মুহাম্মাদ বিন ছালামাহ আল মুৰাদি] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [ইবনে ৱাহব] [মুআৱিয়াহ বিন ছালিহ]ৰ পৰা [আবু মৰিয়ম]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে; এবাৰ [আবু হুৰাইৰা]ৰ কথা শুনিছিলো; মই এবাৰ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছিলোঁ, ‘যেতিয়া তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই টোপনিৰ পৰা সাৰ পায়, তেতিয়া তেওঁ প্ৰথমে তিনিবাৰ ধুই নোপোৱালৈকে পাত্ৰত হাত সোমাব নালাগে, কাৰণ সঁচাকৈয়ে তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই যোৱা নিশা হাত ক’ত আছিল, বা হাত ক’ত ঘূৰিছিল নাজানে’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 96
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ حُمْرَانَ بْنِ أَبَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ قَالَرَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ تَوَضَّأَ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ ثَلَاثًا فَغَسَلَهُمَا ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَغَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى إِلَى الْمِرْفَقِ ثَلَاثًا ثُمَّ الْيُسْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ ثُمَّ غَسَلَ قَدَمَهُ الْيُمْنَى ثَلَاثًا ثُمَّ الْيُسْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مِثْلَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ مِثْلَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ لَا يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ وَرْدَانَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي حُمْرَانُ قَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ تَوَضَّأَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ الْمَضْمَضَةَ وَالِاسْتِنْشَاقَ وَقَالَ فِيهِ وَمَسَحَ رَأْسَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ هَكَذَا وَقَالَ مَنْ تَوَضَّأَ دُونَ هَذَا كَفَاهُ وَلَمْ يَذْكُرْ أَمْرَ الصَّلَاةِ
আমাক কৈছে [আল হাছান বিন আলী আল হুলৱানীয়ে] আমাক কৈছে [আব্দুৰাজ্জাকে] আমাক [মা’মাৰ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [‘আথা` বিন ইয়াজিদ আল লাইত্সী]ৰ পৰা [হুমৰাণ বিন আবান] উছমান বিন আফফানৰ পূৰ্বৰ সংগীৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; মই এবাৰ [উছমান বিন আফফানে] অজু কৰা দেখিছিলো, তেওঁ দুহাতত তিনিবাৰ পানী ঢালিছিল তাৰ পিছত ধুইছিল, তাৰ পিছত মুখ ধুই ইস্তিনছিয়াক কৰিছিল, তাৰ পিছত মুখ তিনিবাৰ ধুইছিল, সোঁহাতখন কঁকাললৈকে তিনিবাৰ ধুইছিল, তাৰ পিছত বাওঁহাতখনো, তাৰ পিছত মূৰটো মচিছিল, তাৰ পিছত সোঁ ভৰিখন তিনিবাৰ ধুইছিল, তাৰ পিছত বাওঁখনো, তাৰ পিছত কৈছিল; মই এবাৰ দেখিছিলো হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এই অজুৰ দৰে অজু কৰা, তাৰ পিছত কৈছিল: ‘যি কোনোৱে এই অজুৰ দৰে অজু কৰিলে আৰু তাৰ পিছত দুটা ৰাকাআত নামাজ কৰে যাৰ বিষয়ে তেওঁ নিজৰ লগত কথা নকয়, তেতিয়া আল্লাহে তেওঁৰ অতীতৰ পাপ ক্ষমা কৰিব’। আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আল মুছান্নাই] আমাক কৈছে [আধ ধাহক বিন মিখলাদে] আমাক কৈছে [আব্দুৰহমান বিন ৱাৰ্ডান] মোক কৈছে [আবু চালামা বিন আব্দুৰহমানে] মোক কৈছে [হুমৰাণ] তেওঁ ক’লে; এবাৰ [উছমান বিন আফফানে] অজু কৰা দেখিছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ তেনেকুৱা হাদীছ এটাৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল, কিন্তু গাৰ্গলিং আৰু যৎপৰোনাস্তি কৰাৰ কথা কোৱা নাছিল, আৰু সেই হাদীছত তেওঁ কৈছিল; 'আৰু তেওঁ তিনিবাৰ মূৰ মচিলে তাৰ পিছত তিনিবাৰ ভৰি ধুলে তাৰ পিছত ক'লে; মই এবাৰ দেখিছিলো ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এনেদৰে অজু কৰি কৈছে: ‘যি ইয়াৰ পৰা কম অজু কৰিলে তেওঁৰ যথেষ্ট হ’ব’, আৰু তেওঁ - আবু চালামাহে- নামাজৰ কথা উল্লেখ কৰা নাছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 97
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الْإِسْكَنْدَرَانِيُّ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ زِيَادٍ الْمُؤَذِّنُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّيْمِيِّ قَالَ سُئِلَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ الْوُضُوءِ فَقَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ سُئِلَ عَنْ الْوُضُوءِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَأُتِيَ بِمِيضَأَةٍ فَأَصْغَاهَا عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ أَدْخَلَهَا فِي الْمَاءِ فَتَمَضْمَضَ ثَلَاثًا وَاسْتَنْثَرَ ثَلَاثًا وَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى ثَلَاثًا وَغَسَلَ يَدَهُ الْيُسْرَى ثَلَاثًا ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فَأَخَذَ مَاءً فَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَأُذُنَيْهِ فَغَسَلَ بُطُونَهُمَا وَظُهُورَهُمَا مَرَّةً وَاحِدَةً ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُونَ عَنْ الْوُضُوءِ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ قَالَ أَبُو دَاوُد أَحَادِيثُ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ الصِّحَاحُ كُلُّهَا تَدُلُّ عَلَى مَسْحِ الرَّأْسِ أَنَّهُ مَرَّةً فَإِنَّهُمْ ذَكَرُوا الْوُضُوءَ ثَلَاثًا وَقَالُوا فِيهَا وَمَسَحَ رَأْسَهُ وَلَمْ يَذْكُرُوا عَدَدًا كَمَا ذَكَرُوا فِي غَيْرِهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا عِيسَى أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ أَنَّ عُثْمَانَ دَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ فَأَفْرَغَ بِيَدِهِ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى ثُمَّ غَسَلَهُمَا إِلَى الْكُوعَيْنِ قَالَ ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلَاثًا وَذَكَرَ الْوُضُوءَ ثَلَاثًا قَالَ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ وَقَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مِثْلَ مَا رَأَيْتُمُونِي تَوَضَّأْتُ ثُمَّ سَاقَ نَحْوَ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ وَأَتَمَّ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন দাউদ আল ইস্কাণ্ডাৰানীয়ে] আমাক কৈছে [জিয়াদ বিন ইউনুছে] আমাক [ছাইদ বিন জিয়াদ আল মুয়াজজিনে] [উছমান বিন আব্দিৰাহমান আত টাইমি]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; [ইবনু আবিমুলাইকাহ]ক এবাৰ অজুৰ বিষয়ে সোধা হৈছিল, গতিকে তেওঁ উত্তৰ দিছিল; মই এবাৰ দেখিছিলো [উছমান বিন আব্দিৰহমান আত টাইমী] অজুৰ বিষয়ে সুধিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ পানী বিচাৰিছিল, গতিকে তেওঁৰ ওচৰলৈ এটা পাত্ৰ আনিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ সোঁহাতৰ ওপৰত ঢালি দিছিল, তাৰ পিছত পানীত ভৰাইছিল, তাৰ পিছত মুখ তিনিবাৰ ধুইছিল, ইষ্টিনছিয়াক তিনিবাৰ ধুইছিল, মুখ তিনিবাৰ ধুইছিল, তাৰ পিছত সোঁহাত তিনিবাৰ ধুইছিল, আৰু তাৰ পিছত বাওঁহাতখন তিনিবাৰ ধুইছিল মূৰ আৰু কাণ মচিলে, শৰীৰৰ ভিতৰ আৰু বাহিৰ ধুই দিলে। বাহিৰত এবাৰ, তাৰ পিছত দুয়োখন ভৰি ধুই, তাৰ পিছত ক’লে; ‘অজুৰ কথা সোধা মানুহবোৰ ক’ত? এইদৰেই মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক অজু কৰা দেখিলোঁ। আবু দাউদে ক’লে; উছমান ৰাদিয়াল্লাহ আনহুৰ বর্ণনা কৰা সকলো প্রাথমিক হাদীছে মূৰ ঘঁহি এটা সময় বুলি সূচায়। তিনিবাৰ অজুৰ কথা কৈছিল, তাৰ পিছত মূৰ মচি দিয়াৰ কথা তেওঁক কৈছিল, কিন্তু বাকীসকলক কোৱাৰ দৰে সংখ্যাৰ কথা উল্লেখ কৰা নাছিল। আমাক কোৱা হৈছে [ইব্ৰাহিম বিন মুছাই] আমাক কৈছে [ইছা] আমাক [উবাইদুল্লাহ, অৰ্থাৎ ইবনে আবি জিয়াদ] [আব্দুল্লাহ বিন উবাইদ বিন উমাইৰ]ৰ পৰা [আবু আলকামাহ]ৰ পৰা কৈছে যে [উছমানে] এবাৰ পানী বিচাৰিছিল, তাৰ পিছত অজু কৰিছিল, তেওঁ বাওঁহাতত সোঁহাতেৰে পানী ঢালিছিল, তাৰ পিছত দুয়োকে হাতৰ কব্জিলৈকে ধুইছিল। তেওঁ কয়; তাৰ পিছত মুখখন ধুই তিনিবাৰ ইতিনচ্যাক কৰক। তিনিবাৰ অজুৰ কথা কৈছিল। তেওঁ কয়; মূৰটো ঘঁহি তাৰ পিছত ভৰি ধুই ক’লে; "মই এবাৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক অজু কৰা দেখিছিলো যেনেকৈ আপোনালোকে মোক অজু কৰা দেখিছে।" তাৰ পিছত আজ জুহৰীৰ দৰে একেটা হাদীছ আৰু তাতোকৈ নিখুঁতভাৱে উল্লেখ কৰিলে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 98
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ عَامِرِ بْنِ شَقِيقِ بْنِ جَمْرَةَ عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ قَالَرَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا وَمَسَحَ رَأْسَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ هَذَاقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ قَالَ تَوَضَّأَ ثَلَاثًا فَقَطْ
আমাক কৈছে [হাৰুন বিন আব্দুল্লাই] আমাক কৈছে [ইয়াহ্যা বিন আদমে] আমাক [ইজৰাইল] [আমীৰ বিন চ্যাকিক বিন জামৰাহ]ৰ পৰা [চিয়াকিক বিন চালামাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; এবাৰ দেখিছিলো [উছমান বিন আফফানে] তিনিবাৰ হাত দুখন ধুই তিনিবাৰ মূৰ মচিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ কৈছিল; 'মই এবাৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এই কাম কৰা দেখিছিলো'। আবু দাউদে ক’লে; [ৱাকি’] দ্বাৰা [ইজৰাইল]ৰ পৰা বৰ্ণিত তেওঁ কৈছে; তেওঁ মাত্ৰ তিনিবাৰ অজু কৰিলে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 99
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ خَالِدِ بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ قَالَأَتَانَا عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَدْ صَلَّى فَدَعَا بِطَهُورٍ فَقُلْنَا مَا يَصْنَعُ بِالطَّهُورِ وَقَدْ صَلَّى مَا يُرِيدُ إِلَّا لِيُعَلِّمَنَا فَأُتِيَ بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ وَطَسْتٍ فَأَفْرَغَ مِنْ الْإِنَاءِ عَلَى يَمِينِهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثَلَاثًا فَمَضْمَضَ وَنَثَرَ مِنْ الْكَفِّ الَّذِي يَأْخُذُ فِيهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى ثَلَاثًا وَغَسَلَ يَدَهُ الشِّمَالَ ثَلَاثًا ثُمَّ جَعَلَ يَدَهُ فِي الْإِنَاءِ فَمَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّةً وَاحِدَةً ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَهُ الْيُمْنَى ثَلَاثًا وَرِجْلَهُ الشِّمَالَ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَعْلَمَ وُضُوءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهُوَ هَذَاحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ عَنْ زَائِدَةَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَلْقَمَةَ الْهَمْدَانِيُّ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ قَالَ صَلَّى عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ الْغَدَاةَ ثُمَّ دَخَلَ الرَّحْبَةَ فَدَعَا بِمَاءٍ فَأَتَاهُ الْغُلَامُ بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ وَطَسْتٍ قَالَ فَأَخَذَ الْإِنَاءَ بِيَدِهِ الْيُمْنَى فَأَفْرَغَ عَلَى يَدِهِ الْيُسْرَى وَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى فِي الْإِنَاءِ فَمَضْمَضَ ثَلَاثًا وَاسْتَنْشَقَ ثَلَاثًا ثُمَّ سَاقَ قَرِيبًا مِنْ حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ قَالَ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ مُقَدَّمَهُ وَمُؤَخِّرَهُ مَرَّةً ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ نَحْوَهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ عُرْفُطَةَ سَمِعْتُ عَبْدَ خَيْرٍ رَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أُتِيَ بِكُرْسِيٍّ فَقَعَدَ عَلَيْهِ ثُمَّ أُتِيَ بِكُوزٍ مِنْ مَاءٍ فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ تَمَضْمَضَ مَعَ الِاسْتِنْشَاقِ بِمَاءٍ وَاحِدٍ وَذَكَرَ الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا رَبِيعَةُ الْكِنَانِيُّ عَنْ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَسُئِلَ عَنْ وُضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ وَمَسَحَ عَلَى رَأْسِهِ حَتَّى لَمَّا يَقْطُرْ وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ هَكَذَا كَانَ وُضُوءُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদে] আমাক [আবু আৱানাহ] [খালিদ বিন আলকামাহ]ৰ পৰা [আব্দি খাইৰ]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ ক’লে; [আলী ৰাদিয়াল্লাহ আনহু] এবাৰ নামাজ পঢ়ি থকাৰ সময়ত আমাক লগ পাইছিল, তাৰ পিছত তেওঁ পবিত্ৰ পানী বিচাৰিছিল, গতিকে আমি ক’লোঁ; ‘ইতিমধ্যে প্ৰাৰ্থনা কৰি থকাৰ সময়ত তেওঁ পবিত্ৰ পানীৰে কি কৰিব? আমাক শিকোৱাৰ বাহিৰে তেওঁৰ কোনো ইচ্ছা নাই'। তাৰ পাছত পানীৰে ভৰা পাত্ৰ এটা তেওঁৰ ওচৰলৈ অনা হ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ পাত্ৰটোৰ পৰা পানী সোঁহাতত ঢালি দিলে, তিনিবাৰ হাত ধুলে, তাৰ পিছত মুখত গাৰ্গল কৰি তিনিবাৰকৈ ৰীতি-নীতিৰ প্ৰাৰ্থনা কৰিলে, মুখখন ধুই তেওঁ পানী ল’বলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হাতখনৰ তলুৱাৰ পৰা ৰীতি-নীতিৰ প্ৰাৰ্থনা কৰিলে - অৰ্থাৎ সোঁহাতেৰে -, তাৰ পিছত তিনিবাৰকৈ মুখ ধুলে, তাৰ পিছত তিনিবাৰকৈ সোঁহাতখন ধুলে বাৰ বাওঁহাতখন তিনিবাৰ ধুই, তাৰ পিছত ক’লে; 'যিজনে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ অজু জানিব বিচাৰে, তেন্তে তেওঁ এনেকুৱাই'। আমাক কৈছে [আল হাছান বিন আলী আল হুলৱানীয়ে] আমাক কৈছে [জাইদাহ]ৰ পৰা আল হুছেইন বিন আলী আল জুফীয়ে আমাক [খালিদ বিন আলকামাহ আল হামদানী] [আব্দি খাইৰৰ] পৰা কৈছে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ফজৰ সময়ত কৈছে, তাৰ পিছত তেওঁ ৰাহবাহত প্ৰৱেশ কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ পানী বিচাৰিলে, তাৰ পিছত এজন যুৱকে পাত্ৰ লৈ আহিল ইয়াক ধাৰণ কৰা। পানী'। তেওঁ কয়; 'তাৰ পিছত তেওঁ সোঁহাতেৰে পাত্ৰটো লৈছিল, তাৰ পিছত বাওঁহাতত ঢালি দিছিল আৰু তিনিবাৰ হাতৰ তলুৱা ধুইছিল, তাৰ পিছত সোঁহাতখন পাত্ৰটোত ভৰাইছিল, তাৰ পিছত তিনিবাৰ মুখখন ধুইছিল, তাৰ পিছত তিনিবাৰ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল'। তাৰ পিছত তেওঁ - জাইদাহ বিন কুদামাহে - আবু আৱানাহৰ হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিলে যিটো মাত্ৰ উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু এইদৰে আগবঢ়াই লৈ গ’ল; তাৰ পিছত মূৰটো, আগফাল আৰু পিছফালটো এবাৰ ঘঁহিলে, তাৰ পিছত তেনেকুৱা হাদীছ এটাৰ কথা ক’লে। আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আল মুছান্নাই] মোক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] মোক কৈছে [ছ্যু’বাহ] তেওঁ কৈছিল; মই [মালিক বিন উৰফুথাহ] শুনিছো, শুনিছো [আব্দি খাইৰ], মই দেখিছো [আলী ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু] এখন চকী আনিছিল আৰু তেওঁ তাত বহিছিল, তাৰ পিছত তেওঁৰ ওচৰলৈ পানীৰে ভৰা লেডল এখন আনিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ তিনিবাৰ হাত ধুইছিল, তাৰ পিছত ইষ্টিনছ্যাকৰ সৈতে একে সময়তে একেটা পানীৰে মুখ ধুইছিল। তাৰ পিছত ছ্যুবাহে এই হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিলে। আমাক কৈছে [উছমান বিন আবি ছায়াইবা] আমাক কৈছে [আবু নুআইমে] আমাক [ৰবিয়া আল কিনানি] [আল মিনহাল বিন আমৰু]ৰ পৰা [জিৰ বিন হুবাইছি]ৰ পৰা কৈছে, যে তেওঁ এবাৰ শুনিছিল [আলী ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ অজুৰ বিষয়ে সোধা, তাৰ পিছত তেওঁ এই হাদীছৰ কথাও উল্লেখ কৰিছিল। তেওঁ -জিৰ- ক'লে; আৰু তাৰ পৰা পানী টোপাল টোপাল টোপাল টোপাল টোপাল নোযোৱালৈকে মূৰটো মচিলে, তাৰ পিছত তিনিবাৰ ভৰি ধুলে, তাৰ পিছত ক’লে; সেয়া হ’ল নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ অজু।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 100
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ الطُّوسِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا فِطْرٌ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَرَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَضَّأَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ ثَلَاثًا وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَاحِدَةً ثُمَّ قَالَ هَكَذَا تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক কৈছে [জিয়াদ বিন আয়ুব আথ থুছিয়ে] আমাক কৈছে [উবাইদুল্লাহ বিন মুছাই] আমাক [ফিথৰ] [আবু ফাৰৱাহৰ] পৰা [আব্দুৰ ৰহমান বিন আবি লাইলা]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ ক’লে; মই এবাৰ [আলী ৰাডিয়াল্লাহ আনহু] অজু কৰা দেখিছিলো, তেওঁ তিনিবাৰ মুখ ধুইছিল, তিনিবাৰ বাহু ধুইছিল, আৰু এবাৰ মূৰ মচিছিল, তাৰ পিছত কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এইদৰে অজু কৰিলে।
