Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 721
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ ح و حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُسْهِرٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ بَكْرٍ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ كُلُّهُمْ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ عَطِيَّةَ بْنِ قَيْسٍ عَنْ قَزَعَةَ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ حِينَ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَاءِ قَالَ مُؤَمَّلٌ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ أَحَقُّ مَا قَالَ الْعَبْدُ وَكُلُّنَا لَكَ عَبْدٌ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ زَادَ مَحْمُودٌ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ ثُمَّ اتَّفَقُوا وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ وَقَالَ بِشْرٌ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ لَمْ يَقُلْ اللَّهُمَّ لَمْ يَقُلْ مَحْمُودٌ اللَّهُمَّ قَالَ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ
Hevur sagt okkum [Muammal bin Al Fadl Al Harrani] hevur sagt okkum [Al Walid]. Og tað er frásøgt frá aðrari leið, tað hevur sagt okkum [Mahmud bin Khalid] hevur sagt okkum [Abu Mushir]. Og tað er sagt frá aðrari leið, tað hevur sagt okkum [Ibn As Sarh] hevur sagt okkum [Bisyr bin Bakr]. Og tað varð sagt frá aðrari leið, tað hevur sagt okkum [Mahmud bin Mush'ab] hevur sagt okkum [Abdullah bin Yusuf] alt frá [Said bin Abdul Aziz] frá ['Athiyah bin Qais] frá [Qaza'ah bin Yahya] frá [Abu Said Al Khudri], at tá Rassullah Sahullah Sahuullah segði; 'Sami'allahu liman hamidah' so helt hann fram við 'Rabbanaa Lakal Hamdu Mil`US SAMA`I -Mu'ammil segði; MIL`US SAMAAWATI- WAMIL`UL ARDLI WAMIL`U MAASYI`TA MIN SYAI`IN BA'DU AHLUTS TSANAA`I WAL MAJDI AHAQQU MAA QAALAL 'ABDU WA KULLANAA MAA QAALAL 'ABDU WA KULLANATHA LAKAIAA'ALLAH'ABDU Rabb, bert fyri Teg veri alt lovsang so fullt sum himmalin og jørðin og so fullt sum hvat Tú vilt, o Allah sum hevur rætt til at fáa lovsang og heiður, tey hóskandi orðini at siga av einum tænara, og vit eru øll Tínir tænarar, eingin kann forbjóða tí, sum Tú hevur givið-'. -Mahmud legði afturat- -heldur ikki kann nakar geva tað, sum Tú forðar-'. -so heldur teirra søga fram aftur- WALAA YANFA'U DZAL JADDI MINKAL JADDU -og tað er ongantíð til gagns fyri fólk, sum hava stórleika, frá tær er tann stórleikin-'. Bisyr mælti; 'RABBANAA LAKAL HAMDU -Ó okkara Rabb, til Tær hoyrir alt lov-' nevnir ikki; 'ALLAHUMMA'. Somuleiðis í søgu Mahmuds segði hann ikki; 'ALLAHUMMA' men sigur bara; 'RABBANAA VA LAKAL HAMDU'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 722
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سُمَيٍّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَالَ الْإِمَامُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
Tað hevur verið sagt okkum av [Abdullah bin Maslamah] frá [Malik] frá [Sumayyi] frá [Abu Shalih As Samman] frá [Abu Hurairah], at rasullah Sallallahu Alaihi Vasallam segði: 'Tá ið imamurin sigur 'Sami'allahu Liman Hamidah', so sig tað av tær; 'ALLAHUMMA RABBANA LAKAL HAMDU' -O Allah okkara Rabb, til Tær einans er alt lov-, hvørs orð fella saman við orðini hjá Einglinum, so verða hansara fortíðarsyndir fyrigivnar'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 723
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَلَا يَقُولُ الْقَوْمُ خَلْفَ الْإِمَامِ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَلَكِنْ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ
Hevur sagt okkum [Bisyr bin 'Ammar] hevur sagt okkum [Asbath] frá [Mutharrif] frá [Amir] hann segði; 'Muslimurin skal ikki siga 'Sami'allahu liman hamidah' aftanfyri imamin, men hann skal siga 'Rabbana eftir hamdu -O okkara Rabb, til Tær einans er alt lovsang-'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 724
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْعُودٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا كَامِلٌ أَبُو الْعَلَاءِ حَدَّثَنِي حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَعَافِنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي
Hevur sagt okkum [Muhammad bin Mas'ud] hevur sagt okkum [Zaid bin Al Khubbab] hevur sagt okkum [Kamil Abu Al 'Ala`] hevur sagt mær [Habib bin Abu Thabit] frá [Said bin Jubair] frá [Ibn Abbas] at profeturin -Ó Allah, gev mær fyrigeving, miskunn, vælferð, leiðbeining og uppihalds-'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 725
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُتَوَكِّلِ الْعَسْقَلَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ أَخِي الزُّهْرِيِّ عَنْ مَوْلًى لِأَسْمَاءَ ابْنَةِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ كَانَ مِنْكُنَّ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا تَرْفَعْ رَأْسَهَا حَتَّى يَرْفَعَ الرِّجَالُ رُءُوسَهُمْ كَرَاهَةَ أَنْ يَرَيْنَ مِنْ عَوْرَاتِ الرِّجَالِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Mutawakkil Al 'Asqalani] hevur sagt okkum [Abdurrazaq] hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [Abdullah bin Muslim beiggja hansara Az Zuhri] frá [fyrrverandi træli hansara Asma` bint Abu Bakr] frá [Asma` bint Abu Bakr] hann segði; Eg hoyrdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga: 'Hvør av tykkum - kvinnum - trýr á Allah og seinasta dag, lyftið ikki høvdið fyrst, soleiðis at menninir lyfta høvdið, av ótta fyri, at teir síggja naknleikan hjá monnunum'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 726
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ سُجُودُهُ وَرُكُوعُهُ وَقُعُودُهُ وَمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنْ السَّوَاءِ
Hevur sagt okkum [Hafsh bin Umar] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Al Hakam] frá [Ibn Abu Laila] frá [Al Barra`], at longdin á bønum, bøging og siting millum tær báðar bønurnar hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam er næstan tann sama'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 727
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ وَحُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا صَلَّيْتُ خَلْفَ رَجُلٍ أَوْجَزَ صَلَاةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تَمَامٍ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ قَامَ حَتَّى نَقُولَ قَدْ أَوْهَمَ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَسْجُدُ وَكَانَ يَقْعُدُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ حَتَّى نَقُولَ قَدْ أَوْهَمَ
Hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il] hevur sagt okkum [Hammad] hevur sagt okkum [Thabit] og [Humaid] frá [Anas bin Malik] hann segði; 'Eg bað ongantíð aftan fyri onkran, hvørs bøn var styttri og fullkomnari enn bønin hjá Rasulullah, tá Rasulullah segði; 'Sami'allahu Liman Hamidah' stóð hann - í rættiliga langa tíð - til vit hildu hann hava gloymt, so segði hann takbir og bønaði, hann setti seg millum tvær bøna so vit hildu hann hava gloymt'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 728
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَأَبُو كَامِلٍ دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي الْآخَرِ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي حُمَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَرَمَقْتُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَبُو كَامِلٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصَّلَاةِ فَوَجَدْتُ قِيَامَهُ كَرَكْعَتِهِ وَسَجْدَتِهِ وَاعْتِدَالَهُ فِي الرَّكْعَةِ كَسَجْدَتِهِ وَجِلْسَتَهُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ وَسَجْدَتَهُ مَا بَيْنَ التَّسْلِيمِ وَالِانْصِرَافِ قَرِيبًا مِنْ السَّوَاءِ قَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مُسَدَّدٌ فَرَكْعَتُهُ وَاعْتِدَالُهُ بَيْنَ الرَّكْعَتَيْنِ فَسَجْدَتُهُ فَجِلْسَتُهُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ فَسَجْدَتُهُ فَجِلْسَتَهُ بَيْنَ التَّسْلِيمِ وَالِانْصِرَافِ قَرِيبًا مِنْ السَّوَاءِ
Hevur sagt okkum [Musaddad] og [Abu Kamil], hadith í teirra søgu fylla hvørja aðra, søgdu teir báðir; hevur sagt okkum [Abu 'Awanah] frá [Hilal bin Abu Humaid] frá [Abdurrahman bin Abu Laila] frá [Al Barra` bin 'Azib] hann segði; 'Eg varnaðist Muhammed, sall, segði Abu Kamil; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam' - tá hann bað, fann eg hansara støðu eins leingi og tá hann boygdi seg, niður og niður, og eg fann sjóvarfallið av at boyggja og sita millum tvey niður og hansara sitandi millum heilsanina og endan av bønini næstan somu tíð'. Ábu Dáud segði; Musaddad segði; 'Síðani eru hansara ruku', hansara i'tidal millum tvær rak'ahs, hansara bøn, hansara sita millum tvær bøn, hansara bøn, og hansara sitandi millum heilsanina og enda bønarinnar -varandin- næstan tey somu'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 729
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْبَدْرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُجْزِئُ صَلَاةُ الرَّجُلِ حَتَّى يُقِيمَ ظَهْرَهُ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ
Hevur sagt okkum [Hafsh bin Umar Ein Namari] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Súlaiman] frá ['Umarah bin Umair] frá [Abu Ma'mar] frá [Abu Mas'ud Al Badri] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Bønin hjá einum persóni er ikki fullkomin, fyrr enn hann rættar ryggin, tá hann boyggir seg og niður.
Hadith
Imam Abu Dawud : 730
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا أَنَسٌ يَعْنِي ابْنَ عَيَّاضٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَهَذَا لَفْظُ ابْنِ الْمُثَنَّى حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَدَخَلَ رَجُلٌ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ السَّلَامَ وَقَالَ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ فَرَجَعَ الرَّجُلُ فَصَلَّى كَمَا كَانَ صَلَّى ثُمَّ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْكَ السَّلَامُ ثُمَّ قَالَ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ حَتَّى فَعَلَ ذَلِكَ ثَلَاثَ مِرَارٍ فَقَالَ الرَّجُلُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أُحْسِنُ غَيْرَ هَذَا فَعَلِّمْنِي قَالَ إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَعْتَدِلَ قَائِمًا ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا ثُمَّ اجْلِسْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا ثُمَّ افْعَلْ ذَلِكَ فِي صَلَاتِكَ كُلِّهَاقَالَ الْقَعْنَبِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَقَالَ فِي آخِرِهِ فَإِذَا فَعَلْتَ هَذَا فَقَدْ تَمَّتْ صَلَاتُكَ وَمَا انْتَقَصْتَ مِنْ هَذَا شَيْئًا فَإِنَّمَا انْتَقَصْتَهُ مِنْ صَلَاتِكَ وَقَالَ فِيهِ إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَأَسْبِغْ الْوُضُوءَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلَّادٍ عَنْ عَمِّهِ أَنَّ رَجُلًا دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ قَالَ فِيهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَا تَتِمُّ صَلَاةٌ لِأَحَدٍ مِنْ النَّاسِ حَتَّى يَتَوَضَّأَ فَيَضَعَ الْوُضُوءَ يَعْنِي مَوَاضِعَهُ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَحْمَدُ اللَّهَ جَلَّ وَعَزَّ وَيُثْنِي عَلَيْهِ وَيَقْرَأُ بِمَا تَيَسَّرَ مِنْ الْقُرْآنِ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَرْكَعُ حَتَّى تَطْمَئِنَّ مَفَاصِلُهُ ثُمَّ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَسْجُدُ حَتَّى تَطْمَئِنَّ مَفَاصِلُهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَيَرْفَعُ رَأْسَهُ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَاعِدًا ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَسْجُدُ حَتَّى تَطْمَئِنَّ مَفَاصِلُهُ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ فَيُكَبِّرُ فَإِذَا فَعَلَ ذَلِكَ فَقَدْ تَمَّتْ صَلَاتُهُ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ وَالْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلَّادٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمِّهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ بِمَعْنَاهُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا لَا تَتِمُّ صَلَاةُ أَحَدِكُمْ حَتَّى يُسْبِغَ الْوُضُوءَ كَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَيَغْسِلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ وَيَمْسَحَ بِرَأْسِهِ وَرِجْلَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ ثُمَّ يُكَبِّرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَيَحْمَدَهُ ثُمَّ يَقْرَأَ مِنْ الْقُرْآنِ مَا أَذِنَ لَهُ فِيهِ وَتَيَسَّرَ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ حَمَّادٍ قَالَ ثُمَّ يُكَبِّرَ فَيَسْجُدَ فَيُمَكِّنَ وَجْهَهُ قَالَ هَمَّامٌ وَرُبَّمَا قَالَ جَبْهَتَهُ مِنْ الْأَرْضِ حَتَّى تَطْمَئِنَّ مَفَاصِلُهُ وَتَسْتَرْخِيَ ثُمَّ يُكَبِّرَ فَيَسْتَوِيَ قَاعِدًا عَلَى مَقْعَدِهِ وَيُقِيمَ صُلْبَهُ فَوَصَفَ الصَّلَاةَ هَكَذَا أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ حَتَّى تَفْرُغَ لَا تَتِمُّ صَلَاةُ أَحَدِكُمْ حَتَّى يَفْعَلَ ذَلِكَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلَّادٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ إِذَا قُمْتَ فَتَوَجَّهْتَ إِلَى الْقِبْلَةِ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ بِأُمِّ الْقُرْآنِ وَبِمَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَقْرَأَ وَإِذَا رَكَعْتَ فَضَعْ رَاحَتَيْكَ عَلَى رُكْبَتَيْكَ وَامْدُدْ ظَهْرَكَ وَقَالَ إِذَا سَجَدْتَ فَمَكِّنْ لِسُجُودِكَ فَإِذَا رَفَعْتَ فَاقْعُدْ عَلَى فَخِذِكَ الْيُسْرَى حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ يَحْيَى بْنِ خَلَّادِ بْنِ رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمِّهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ إِذَا أَنْتَ قُمْتَ فِي صَلَاتِكَ فَكَبِّرْ اللَّهَ تَعَالَى ثُمَّ اقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ عَلَيْكَ مِنْ الْقُرْآنِ وَقَالَ فِيهِ فَإِذَا جَلَسْتَ فِي وَسَطِ الصَّلَاةِ فَاطْمَئِنَّ وَافْتَرِشْ فَخِذَكَ الْيُسْرَى ثُمَّ تَشَهَّدْ ثُمَّ إِذَا قُمْتَ فَمِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى تَفْرُغَ مِنْ صَلَاتِكَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى الْخُتَّلِيُّ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلَّادِ بْنِ رَافِعٍ الزُّرَقِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَصَّ هَذَا الْحَدِيثَ قَالَ فِيهِ فَتَوَضَّأْ كَمَا أَمَرَكَ اللَّهُ جَلَّ وَعَزَّ ثُمَّ تَشَهَّدْ فَأَقِمْ ثُمَّ كَبِّرْ فَإِنْ كَانَ مَعَكَ قُرْآنٌ فَاقْرَأْ بِهِ وَإِلَّا فَاحْمَدْ اللَّهَ وَكَبِّرْهُ وَهَلِّلْهُ وَقَالَ فِيهِ وَإِنْ انْتَقَصْتَ مِنْهُ شَيْئًا انْتَقَصْتَ مِنْ صَلَاتِكَ
Hevur sagt okkum [Al Qa'nabi] hevur sagt okkum [Anas nevniliga Ibn 'Ayyadl]. Og tað er frásøgt frá aðrari leið, tað hevur verið sagt okkum [Ibn Al Mutsanna] hevur sagt mær [Yahya bin Said] frá ['Ubaidullah] meðan lafadz av hesi hadith kemur frá Al Mutsanna hevur sagt mær [Said bin Abu Said] frá [pápa sínum] frá [Abu Huraullah Said] samstundis kom ein maður inn í moskuna og bað, eftir bønina, kom hann meðan hann heilsaði Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, so svaraði Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam heilsan hansara og segði: 'Far aftur og bið, tí tú hevur ikki biðið enn'. Maðurin fór aftur at biðja, sum hann hevði biðið, so kom hann til profetin og heilsaði honum, so svaraði Rasulullah heilsan hansara, segði hann; »Alaikas heilsar«. Síðani segði hann: »Bið, faktiskt hevur tú ikki biðið enn«. Hetta varð endurtikið tríggjar ferðir. Maðurin segði; 'Við tí, sum hevur sent Teg við sannleikanum, kann eg ikki gera nakað betri enn hetta, tí lær meg'. Hann segði: 'Tá tú vilt biðja, ger takbir, les so versið í Koranini, sum er lætt fyri teg, so boyg teg, til tú ert heilt - róligur - í boygustøðuni', eftir tað rís teg upp, til tú stendur beint aftur, boygg teg síðani, til tú veruliga ert niður í støðuni, til tú veruliga ert niður í støðuni. síðani bøna aftur til tú veruliga ert bønaður, ger so hetta hvørja ferð. bønir tykkara’. [Al Qa'nabi] segði; frá [Said bin Abu Said Al Maqburi] frá [Abu Hurairah] ...' at enda hadith síns segði hann; 'Um tú gert tað soleiðis, so verður bøn tín fullkomin, og um tú minkar um hana frá hesum háttinum, so merkir tað, at fullkomileikin í tíni bøn eisini verður minkaður'. Í hesi hadith er tað eisini nevnt; 'Um tú vilt biðja, so klára tína ablutión'. Hevur sagt okkum [Musa bin Isma’il] hevur sagt okkum [Hammad] frá [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talha] frá [Ali bin Yahya bin Khallad] frá [abba sínum], at ein maður kom inn í moskuna...’ so helt hann fram sum hadisin omanfyri, so segði hann; 'So segði profeturin sallallaahu alaihi wasallam: 'Ja, bønin hjá einum persóni er ikki fullkomin, fyrr enn hann ger ablutión, tað vil siga, vaskar limirnar í síni ablutión -fullkomiliga- síðani ger takbir, rósar Allah Jalla wa 'Azza, rósar Honum og lesur Koranina fyri honum, sum er. Eftir tað skalt tú siga Allahu Akbar, boyggja teg síðani, til allir liðirnir eru róligir, siga síðani 'Sami'allahu Liman Hamidah', til tú stendur beint, siga síðani Allahu Akbar, síðani boyggja teg niður, til allir liðirnir eru róligir. Eftir tað lyfti hann høvdið meðan hann segði takbir. Hevur hann gjørt tað soleiðis, so verður bøn hansara fullkomin’. Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali] hevur sagt okkum [Hisyam bin Abdul Malik] og [Hajjaj bin Minhal] bæði sagt; hevur sagt okkum [Hammam] hevur sagt okkum [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talha] frá [Ali bin Yahya bin Khallad] frá [pápa sínum] frá [abba sínum nevniliga Rifa’ah bin Rafi’] við somu merking, segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ikki ein av tykkum klárar bønina, fyrr enn hann klárar ablutiónina, sum Allah Azza wa Jalla hevur boðið, nevniliga at vaska andlitið og hendurnar upp til albogarnar, og vaska høvdið og føturnar upp til øklarnar, og siga síðani takbirin, sum hann lovprísar honum og er hann.' nevndi hadith Hammads, sagdi hann; '...Ger so takbir, bøna teg við andlitinum niður -Hammam sigur; tað virkaði sum hann segði- ella enni hansara til jørðina, soleiðis at allir liðirnir vóru róligir og avslappaðir, so segði hann takbir og sat í setrinum, til ryggurin var beinur, so vandi hann hendan bønarháttin fýra ferðir, til hann var liðugur, ikki ein av tykkum bað fullkomiliga, so hann bað soleiðis.“ Hevur sagt okkum [Wahb bin Baqiyah] frá [Khalid] frá [Muhammed nevniliga Ibn Amru] frá [Ali bin Yahya bin Khallad] frá [faðir sínum] frá [Rifa'ah bin Rafi'] við eini søgu sum hesari, segði hann: 'Tá tú vilt biðja móti, og andlitið hjá tær er vendið um Qibla til, Koran og sura sum tú vilt, og eftir vilja Allahs fyri tær lesa, tá tú boyggur teg niður, legg so lómarnar á knøini og breið ryggin út’. Eftir tað segði hann: 'Um tú vilt bøna, so styrk - báðar hendur - til at stuðla bønum, og tá tú lyftir - høvdið frá at bøta - so set teg á vinstra læri'. Hevur sagt okkum [Muhammal bin Hisham] hevur sagt okkum [Isma'il] frá [Muhammad bin Ishaq] hevur sagt mær [Ali bin Yahya bin Khallad bin Rafi'] frá [faðir sínum] frá [abba sínum Rifa'ah bin Rafi'] frá profetinum sallallaahu alaihi s ger takbir til Allah Ta'ala, les so Koranina, sum er lætt fyri teg'. -Í hesi hadith segði hann eisini- Tá tú situr mitt í bønini, so ró teg og set teg á vinstra læri, les so tasyahud. Eftir tað, tá tú reisist, ger tað sama, til tú ert liðugur at biðja’. Hevur sagt okkum ['Abbad bin Musa Al Khuttali] hevur sagt okkum [Isma'il t.e. Ibn Ja'far] hevur sagt mær [Yahya bin Ali bin Yahya bin Khallad bin Rafi' Az Zuraqi] frá [faðir sínum] frá [abba sínum] frá [Rifa'ah bin Rafi' frásagdi hadith, har hann segði: 'Síðani fremja vasku sum boðið av Allah Jalla wa Azza fyri tykkum, so les Tasyahud -eftir vasku-, og fremja -bøn- so fremja takbir, um tú kanst lesa -minna- surah í Koranini, so les hana bermiteran per - um ikki, - Hamdulillah-, bertakbir -les Allahu Akbar- og bertahlil -les Laa Ilaaha Illallah til Allah'. -Í teirri hadith segði hann eisini; '...Um tú minkar eitt sindur frá hesum háttum, so merkir tað, at tú minkar um -fullkomileikan- í tíni bøn'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 731
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ الْحَكَمِ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ تَمِيمِ بْنِ مَحْمُودٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ شِبْلٍ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نَقْرَةِ الْغُرَابِ وَافْتِرَاشِ السَّبْعِ وَأَنْ يُوَطِّنَ الرَّجُلُ الْمَكَانَ فِي الْمَسْجِدِ كَمَا يُوَطِّنُ الْبَعِيرُهَذَا لَفْظُ قُتَيْبَةَ
Hevur sagt okkum [Abu Al Walid Ath Thayalisi] hevur sagt okkum [Al Laits] frá [Yazid bin Abu Habib] frá [Ja'far bin Al Hakam]. Og tað varð sagt frá aðrari leið, tað hevur sagt okkum [Qutaibah] hevur sagt okkum [Al Laits] frá [Ja'far bin Abdullah Al Ansari] frá [Tamim bin Mahmud] frá [Abdurrahman bin Syibl] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam bannaði -at bøna skjótt- sum ein kráka pikkar og -at breiða armarnar út, tá ið hann bønar seg- sum eitt villdjór, sum breiðir føturnar út og forbjóðaði onkrum at taka eitt serligt stað í moskuni -til hansara tilbiðjan- eins og ein kamelur tekur sítt krógvandi pláss'. Hetta er ein lafadz, sum kemur úr Qutaibah'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 732
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَالِمٍ الْبَرَّادِ قَالَأَتَيْنَا عُقْبَةَ بْنَ عَمْرٍو الْأَنْصَارِيَّ أَبَا مَسْعُودٍ فَقُلْنَا لَهُ حَدِّثْنَا عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ بَيْنَ أَيْدِينَا فِي الْمَسْجِدِ فَكَبَّرَ فَلَمَّا رَكَعَ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَجَعَلَ أَصَابِعَهُ أَسْفَلَ مِنْ ذَلِكَ وَجَافَى بَيْنَ مِرْفَقَيْهِ حَتَّى اسْتَقَرَّ كُلُّ شَيْءٍ مِنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقَامَ حَتَّى اسْتَقَرَّ كُلُّ شَيْءٍ مِنْهُ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى الْأَرْضِ ثُمَّ جَافَى بَيْنَ مِرْفَقَيْهِ حَتَّى اسْتَقَرَّ كُلُّ شَيْءٍ مِنْهُ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَجَلَسَ حَتَّى اسْتَقَرَّ كُلُّ شَيْءٍ مِنْهُ فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ أَيْضًا ثُمَّ صَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ مِثْلَ هَذِهِ الرَّكْعَةِ فَصَلَّى صَلَاتَهُ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي
Hevur sagt okkum [Zuhair bin Harb] hevur sagt okkum [Jarir] frá [Atha bin As Sa`ib] frá [Salim Al Barrad] hann segði; Eg hitti ['Uqbah bin Amru Al Ansari, nevniliga Abu Mas'ud] so segði tú við hann; 'Greið okkum frá mannagongdini fyri at biðja profetin!'. So stóð hann framman fyri okkum í moskuni, segði síðani takbir. Tá ið hann boyggir seg, leggur hann hendurnar á knøini og leggur fingrarnar lægri enn teir, meðan albogarnir eru frá hvørjum øðrum, soleiðis at allir kropslutirnir eru róligir -thuma'ninah-, ger síðani takbir og leggur seg niður, eftir tað leggur hann lómarnar á jørðina, og strekkir albogarnar til allir kropslutirnir eru cathul-nahni. Hann gerdi þat, ok bad fjorar rak'ah eins og þessa rak'ah, eptir ad hafa lokid bæn sina, sagdi hann; 'Soleiðis sóu vit rasullah biðja'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 733
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ أَنَسِ بْنِ حَكِيمٍ الضَّبِّيِّ قَالَخَافَ مِنْ زِيَادٍ أَوْ ابْنِ زِيَادٍ فَأَتَى الْمَدِينَةَ فَلَقِيَ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ فَنَسَبَنِي فَانْتَسَبْتُ لَهُ فَقَالَ يَا فَتَى أَلَا أُحَدِّثُكَ حَدِيثًا قَالَ قُلْتُ بَلَى رَحِمَكَ اللَّهُ قَالَ يُونُسُ وَأَحْسَبُهُ ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ النَّاسُ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ أَعْمَالِهِمْ الصَّلَاةُ قَالَ يَقُولُ رَبُّنَا جَلَّ وَعَزَّ لِمَلَائِكَتِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ انْظُرُوا فِي صَلَاةِ عَبْدِي أَتَمَّهَا أَمْ نَقَصَهَا فَإِنْ كَانَتْ تَامَّةً كُتِبَتْ لَهُ تَامَّةً وَإِنْ كَانَ انْتَقَصَ مِنْهَا شَيْئًا قَالَ انْظُرُوا هَلْ لِعَبْدِي مِنْ تَطَوُّعٍ فَإِنْ كَانَ لَهُ تَطَوُّعٌ قَالَ أَتِمُّوا لِعَبْدِي فَرِيضَتَهُ مِنْ تَطَوُّعِهِ ثُمَّ تُؤْخَذُ الْأَعْمَالُ عَلَى ذَاكُمْحَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سَلِيطٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْمَعْنَى قَالَ ثُمَّ الزَّكَاةُ مِثْلُ ذَلِكَ ثُمَّ تُؤْخَذُ الْأَعْمَالُ عَلَى حَسَبِ ذَلِكَ
Hevur sagt okkum [Yaqub bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Isma'il] hevur sagt okkum [Yunus] frá [Al Hasan] frá [Anas bin Hakim Adl Dlabbi] hann segði; 'Hann var hræddur fyri Ziyad eda Ibnu Ziyad, sidan for hann til Medina, thar hitti hann Abu Hurairah, sagdi hann; hann setti meg til hansara og eg lýsti honum eisini mína ætt'. [Abu Húraira] segði; »Ó ungi maður, vilt tú hava meg at siga tær eina hadith?« segði Ánas; Eg segði; 'Ja, má Allah miskunna tær'. Jónas segði; 'Eg haldi, at hann nevndi frá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam, hann segði: 'Ja, tað fyrsta, sum verður roknað við frá menniskjaligum gerðum á dómadegi, er bøn hansara, Allah Jalla wa 'Azza segði við Einglarnar -Og Hann veit best -eins gerðir- -; 'Kanna bøn tænara Míns, er hon fullkomin ella manglar hon? Um tað er fullkomið, so skráset tað fullkomiliga, og um manglar eru, sigur Allah; „Kanna aftur, hava Mínir tænarar siðvenjuna við sunnabønum? Um tað er ein sunnabøn, sigur Allah; 'Ger nóg mikið fyri manglarnar í skyldubønunum hjá tænara mínum við hansara sunnabønum'. Harumframt verða allar menniskjaligar gerðir roknaðar á henda hátt'. Hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il] hevur sagt okkum [Hammad] frá [Humaid] frá [Al Hasan] frá [manni frá Banu Salith] frá [Abu Hurairah] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam eins og hadisin omanfyri. Hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il] hevur sagt okkum [Hammad] frá [Daud bin Abu Hind] frá [Zurarah bin Aufa] frá [Tamim Ad Dari] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam við hesi merking, hann segði: 'Síðani er zakatin, -í rokning- er soleiðis sum tað, so eru øll tey roknað'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 734
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَاسْمُهُ وَقْدَانُ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ قَالَصَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ أَبِي فَجَعَلْتُ يَدَيَّ بَيْنَ رُكْبَتَيَّ فَنَهَانِي عَنْ ذَلِكَ فَعُدْتُ فَقَالَ لَا تَصْنَعْ هَذَا فَإِنَّا كُنَّا نَفْعَلُهُ فَنُهِينَا عَنْ ذَلِكَ وَأُمِرْنَا أَنْ نَضَعَ أَيْدِيَنَا عَلَى الرُّكَبِ
Hevur sagt okkum [Hafsh bin Umar] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Abu Ya'fur]. Ábu Dáud segði; hann eitur Waqdan, frá [Mush'ab bin Sa'd] segði hann; »Eg bað við síðuna av pápa mínum, so setti eg hendurnar millum knøini, so hann bannaði mær at biðja á tann hátt, so endurtók eg tað, so segði [faðir mín]; 'Ger tað ikki soleiðis, tí faktiskt gjørdu vit tað einaferð soleiðis, so fingu vit forboðið at gera tað og vit fingu boð um at leggja hendurnar á knæ'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 735
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ وَالْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَإِذَا رَكَعَ أَحَدُكُمْ فَلْيَفْرِشْ ذِرَاعَيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ وَلْيُطَبِّقْ بَيْنَ كَفَّيْهِ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى اخْتِلَافِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Abdullah bin Numair] hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] hevur sagt okkum [Al Amasy] frá [Ibrahim] frá ['Alqamah] og [Al Aswad] frá [Abdullah] hann segði; 'Tá ein av tykkum boyggur seg niður', so breiða vit báðar føturnar á lærini og flata teir millum lómarnar á hondunum, sum um eg sá krossaðu fingrarnar hjá profetinum sallallaahu alaihi wasallam'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 736
حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ أَبُو تَوْبَةَ وَمُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُوسَى قَالَ أَبُو سَلَمَةَ مُوسَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ عَمِّهِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ{ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ }قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْعَلُوهَا فِي رُكُوعِكُمْ فَلَمَّا نَزَلَتْ{ سَبِّحْ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى }قَالَ اجْعَلُوهَا فِي سُجُودِكُمْحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى أَوْ مُوسَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ بِمَعْنَاهُ زَادَ قَالَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَكَعَ قَالَ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ ثَلَاثًا وَإِذَا سَجَدَ قَالَ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى وَبِحَمْدِهِ ثَلَاثًا قَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذِهِ الزِّيَادَةُ نَخَافُ أَنْ لَا تَكُونَ مَحْفُوظَةً قَالَ أَبُو دَاوُد انْفَرَدَ أَهْلُ مِصْرَ بِإِسْنَادِ هَذَيْنِ الْحَدِيثَيْنِ حَدِيثِ الرَّبِيعِ وَحَدِيثِ أَحْمَدَ بْنِ يُونُسَ
Tað hevur verið sagt okkum av [Ar Rabi’ bin Nafi’ Abu Tsaubah] og [Musa bin Isma’il] meðan týdningurin av hadisini er tann sami, søgdu teir báðir; hevur sagt okkum [Ibn Al Mubarrak] frá [Mósesi]. Ábu Sálama Músa bin Ayyub segði; frá [abba sínum] frá ['Uqbah bin Amir] segði hann; Tá tað kemur niður; 'FASABBIH BISMIRABBIKAL 'ADZIIM -so halga tað í navni tíns Alvalda Rabb-'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ger tað til tín ruku-lestur'. Og tá tað kemur niður; 'SABBIHISMA RABBIKAL A'LA - Reinsa tað við navninum á tínum Rabb, hinum hægsta-' tá segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Ger tað til tín bøtandi lesnað'. Hevur sagt okkum [Ahmad bin Yunus] hevur sagt okkum [Al Laits t.e. Ibn Sa'd] frá [Ayyub bin Musa ella Musa bin Ayyub] frá [manni úr fólki sínum] frá ['Uqbah bin Amir] við somu merking, legði hann afturat; Uqbah segði; 'Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Vasallam boygdi seg niður' segði hann; 'Subhaana rabbiyal 'azhiim wa bihamdihi -Dýrd veri Harra mínum, hinum størsta við lovi sínum-' tríggjar ferðir, og tá ið hann niðurlagdi, segði hann; 'Subhaana rabbiyal a'la wa bihamdih -Dýrd veri Harra mínum, hinum hægsta við øllum sínum lovsangi-' tríggjar ferðir'. Ábu Dáud segði; 'Eg eri bangin fyri, at hetta tilskotið ikki er eitt av teimum sanniliga varðveittu -sannleika-' tilskotunum. Ábu Dáud segði; 'Fólkið í Egyptalandi fortaldi við eini frásøgn um tvær isnadir av hesi hadith, nevniliga hadith Rabi' og hadith Ahmad bin Yunus.
Hadith
Imam Abu Dawud : 737
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ قُلْتُ لِسُلَيْمَانَ أَدْعُو فِي الصَّلَاةِ إِذَا مَرَرْتُ بِآيَةِ تَخَوُّفٍ فَحَدَّثَنِي عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ مُسْتَوْرِدٍ عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّهُ صَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ وَفِي سُجُودِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى وَمَا مَرَّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ إِلَّا وَقَفَ عِنْدَهَا فَسَأَلَ وَلَا بِآيَةِ عَذَابٍ إِلَّا وَقَفَ عِنْدَهَا فَتَعَوَّذَ
Hevur sagt okkum [Hafsh bin Umar] hevur sagt okkum [Syu'bah] hann segði; Eg segði við Sálomon; Um eg lesi eitt vers, sum inniheldur ótta, noyðist eg so at biðja í bøn?“ tá segði [Sulaiman] mær frá [Sa'd bin 'Ubaidah] frá [Mustaurid] frá [Shilah bin Zufar] frá [Hudzaifah], at hann bað saman við profetinum, tá ið hann boygdi seg niður, las hann: 'Subhaana rabbiyal 'azhiimi - Dýrd veri hann Harra mínum, 'Subhaana Rabbiyal a'la -Dýrd veri Harra mínum. Mest Hægst-'. Og hann slepti ikki versinum um miskunn, men hann vildi steðga á við tí versinum, so biðja. Og hann slepti ikki versinum um revsing - pínu - men hann vildi steðga á við tí versinum og biðja um verju'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 738
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلَائِكَةِ وَالرُّوحِ
Hevur sagt okkum [Muslim bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Hsyyam] hevur sagt okkum [Qatadah] frá [Mutharif] frá [Aisyah], at tá profeturin sallallaahu Alaihi Wasallam boygdi seg niður og boygdi seg niður, segði hann: 'Subbuhun quddusun rabbul Malaaikati stríð ruuhi- og okkara æra veri.
Hadith
Imam Abu Dawud : 739
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَقُمْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً فَقَامَ فَقَرَأَ سُورَةَ الْبَقَرَةِ لَا يَمُرُّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ إِلَّا وَقَفَ فَسَأَلَ وَلَا يَمُرُّ بِآيَةِ عَذَابٍ إِلَّا وَقَفَ فَتَعَوَّذَ قَالَ ثُمَّ رَكَعَ بِقَدْرِ قِيَامِهِ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ سَجَدَ بِقَدْرِ قِيَامِهِ ثُمَّ قَالَ فِي سُجُودِهِ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ قَامَ فَقَرَأَ بِآلِ عِمْرَانَ ثُمَّ قَرَأَ سُورَةً سُورَةً
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih] hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] hevur sagt okkum [Muawiyah bin Salih] frá [Amru bin Qais] frá [Ashim bin Humaid] frá ['Auf bin Malik Al Asyja'i] hann segði; 'Eitt kvøldið, eg bað saman við Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, hann reisti seg so og las brævið Al Baqarah, hann gav ikki versið um miskunn, hann steðgaði avgjørt og spurdi Hann, og hann gav ikki versið um revsing, men hann steðgaði á og bað um verju frá honum. Hann segði framhaldandi; 'Síðani boygdi hann seg leingi, sum hann stóð, í boganum segði hann: 'subahaana dzil jabaruuti vald, ríki, stórleika og hátign-'. Síðani stóð hann niður so leingi hann stóð, í niðurstøðuni segði hann tað sama, eftir tað stóð hann upp, las síðani brævið hjá Ali Imran, las síðani bræv eftir bræv'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 740
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ وَعَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ مَوْلَى الْأَنْصَارِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي عَبْسٍ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ فَكَانَ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثَلَاثًا ذُو الْمَلَكُوتِ وَالْجَبَرُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ اسْتَفْتَحَ فَقَرَأَ الْبَقَرَةَ ثُمَّ رَكَعَ فَكَانَ رُكُوعُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ وَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ فَكَانَ قِيَامُهُ نَحْوًا مِنْ رُكُوعِهِ يَقُولُ لِرَبِّيَ الْحَمْدُ ثُمَّ سَجَدَ فَكَانَ سُجُودُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ فَكَانَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ السُّجُودِ وَكَانَ يَقْعُدُ فِيمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ نَحْوًا مِنْ سُجُودِهِ وَكَانَ يَقُولُ رَبِّ اغْفِرْ لِي رَبِّ اغْفِرْ لِي فَصَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ فَقَرَأَ فِيهِنَّ الْبَقَرَةَ وَآلَ عِمْرَانَ وَالنِّسَاءَ وَالْمَائِدَةَ أَوْ الْأَنْعَامَ شَكَّ شُعْبَةُ
Tað hevur verið sagt okkum, at [Abu Valid Ath Thayalisi] og [Ali bin Al Ja'd] søgdu bæði; hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Amru bin Murrah] frá [Abu Hamzah, fyrrverandi træli hjá Al Ansari] frá [einum manni frá Bani 'Absi] frá [Hudzaifah], at hann sá rasullah biðja um náttina, í bøn síni segði hann; 'Allahu Akbar' tríggjar ferðir dzul malakuuti og Jabaruuri og kibriyaa`i og 'adzamati -Dýrdur er tann, sum hevur ríki, vald, stórleika og hátign-'. Síðani las hann iftitah-bønina, síðani las hann brævið Al Baqarah, so boygdi hann seg, hann boygdi seg í næstan somu tíð sum tá hann stóð upp, í boganum segði hann; 'Subhaana rabbiyal 'azhiimi, Subhaana rabbiyal 'azhiimi -Dýrd veri Harra mínum hinum størsta, Dýrd veri Harra mínum hinum størsta-'. Síðan reisti hann høvdið upp frá at lúta, meðan hann varð standandi -i'tidal- sum tá ið hann lútaði, segði hann; 'Lirabbiyal hamdu -Til Harra mín allur lov-'. Síðan hægdi hann niður, meðan tíðarlengdin, hann hvítti, var tann sama, sum tá ið hann stóð upp, í hvíni sínum segði hann; 'Subhaana rabbiyal a'la -Dýrd veri Harra mínum, hinum hægsta-'. Síðan lyfti hann høvdið upp frá bønum, hann sat leingi millum tvær bønir sum tá hann bønaði, og meðan hann sat millum tvær bønir segði hann: 'Rabbighfirlii, Rabbighfirlii' síðani bað hann fýra raka'at, í bøn síni las hann sura Al Baqarah, Ali Maidahram, An Nisa -'. lafadz-'.
