Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 641
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَخِيهِ عِيسَى عَنْ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَفَعَ يَدَيْهِ حِينَ افْتَتَحَ الصَّلَاةَ ثُمَّ لَمْ يَرْفَعْهُمَا حَتَّى انْصَرَفَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِصَحِيحٍ
Hevur sagt okkum [Húsain bin Abdurrahman] hevur sagt okkum [Waki'] frá [Ibn Abu Laila] frá [Bróður sínum Ísa] frá [Al Hakam] frá [Abdurrahman bin Abu Laila] frá [Al Barra` bin 'Azib] hann segði; Eg sá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam lyfta hendurnar, tá hann byrjaði bønina, so lyfti hann tær ikki fyrr enn hann var liðugur við bønina.“ Ábu Dáud segði; 'Hendan hadith er ikki ektað'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 642
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَمْعَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ رَفَعَ يَدَيْهِ مَدًّا
Hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Yahya] frá [Abu Dzi`b] frá [Sagdi bin Sam'an] frá [Abu Hurairah] hann segði; 'Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam var komin inn í bøn, lyfti hann hendurnar høgt'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 643
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا أَبُو أَحْمَدَ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ زُرْعَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُصَفُّ الْقَدَمَيْنِ وَوَضْعُ الْيَدِ عَلَى الْيَدِ مِنْ السُّنَّةِ
Hevur sagt okkum [Nashr bin Ali] hevur sagt okkum [Abu Ahmad] frá [Al 'Ala` bin Salih] frá [Zur'ah bin Abdurrahman] hann segði; Eg hoyrdi [Ibn Zubair] siga; 'At rætta báðar beinini og seta -høgru- hond yvir hina -vinstru- hondina er ein partur av sunna'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 644
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ الرَّيَّانِ عَنْ هُشَيْمِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ الْحَجَّاجِ بْنِ أَبِي زَيْنَبَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍأَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي فَوَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى الْيُمْنَى فَرَآهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى
Tað hevur verið sagt okkum av [Muhammed bin Bakkar bin Ar Rayyan] frá [Husyaim bin Basyir] frá [Al Hajjaj bin Abu Zainab] frá [Abu Usman An Nahdi] frá [Ibnu Mas'ud], at hann bað við at leggja vinstru hond sína oman á høgru hond sína varð sæddur av alaihulla, eftir øllum at døma varð hann sæddur legg høgru hond oman á vinstru hond'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 645
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ زِيَادِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ أَنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَمِنْ السُّنَّةِ وَضْعُ الْكَفِّ عَلَى الْكَفِّ فِي الصَّلَاةِ تَحْتَ السُّرَّةِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Mahbub] hevur sagt okkum [Hafsh bin Ghiyats] frá [Abdurrahman bin Ishaq] frá [Ziyad bin Zaid] frá [Abu Juhaifah] at [Ali Radliallahu Anhu] segði; 'Tað er ein partur av sunnanum at seta lómin á hondini oman á lómin á hinari hondini undir naflinum í bønini'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 646
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ يَعْنِي ابْنَ أَعْيَنَ عَنْ أَبِي بَدْرٍ عَنْ أَبِي طَالُوتَ عَبْدِ السَّلَامِ عَنْ ابْنِ جَرِيرٍ الضَّبِّيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُيُمْسِكُ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ عَلَى الرُّسْغِ فَوْقَ السُّرَّةِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ فَوْقَ السُّرَّةِ قَالَ أَبُو مِجْلَزٍ تَحْتَ السُّرَّةِ وَرُوِيَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَيْسَ بِالْقَوِيِّ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Qudamah nevniliga Ibn A'yan] frá [Abu Badr] frá [Abu Thalut Abdussalam] frá [Ibn Jarir Ad Dhabbi] frá [faðir sínum] hann segði; 'Eg sá høgru hond [Ali Radliallahu Anhu] halda vinstru hond við úlnliðnum omanfyri naflan'. Ábu Dáud segði; 'Og tað varð sagt frá Said bin Jubair 'yvir naflinum'. Ábu Mijlaz segði; 'undir naflinum'. Og tað varð sagt frá Abu Hurairah, men sanad hansara var ikki sterkt'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 647
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَقَ الْكُوفِيِّ عَنْ سَيَّارٍ أَبِي الْحَكَمِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَأَخْذُ الْأَكُفِّ عَلَى الْأَكُفِّ فِي الصَّلَاةِ تَحْتَ السُّرَّةِقَالَ أَبُو دَاوُد سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يُضَعِّفُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ إِسْحَقَ الْكُوفِيَّ
Hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Abdul Wahid bin Ziyad] frá [Abdurrahman bin Ishaq Al Kuffi] frá [Sayyar Abu Al Hakam] frá [Abu Wa'il] hann segði; [Abu Húraira] segði; 'Set lómin á hinari hondini undir naflan, tá tú biður'. Ábu Dáud segði; 'Eg hoyrdi, at Ahmad bin Hambal veikti Abdurrahman bin Íshak Al Kufi'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 648
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ يَعْنِي ابْنَ حُمَيْدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ طَاوُسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَضَعُ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى يَدِهِ الْيُسْرَى ثُمَّ يَشُدُّ بَيْنَهُمَا عَلَى صَدْرِهِ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ
Hevur sagt okkum [Abu Taubah] hevur sagt okkum [Al Haitsam nevniliga Ibn Humaid] frá [Tsaur] frá [Suleiman bin Musa] frá [Thawus] hann segði; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam legði høgru hond sína oman á vinstru hond, og dró síðani tær báðar omanfyri bringuna, tá ið hann bað'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 649
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَمِّهِ الْمَاجِشُونِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ{ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا }مُسْلِمًا وَمَا أَنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ{ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ }اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ لِي إِلَّا أَنْتَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ وَإِذَا رَكَعَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعِظَامِي وَعَصَبِي وَإِذَا رَفَعَ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ وَإِذَا سَجَدَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَصَوَّرَهُ فَأَحْسَنَ صُورَتَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ وَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ وَإِذَا سَلَّمَ مِنْ الصَّلَاةِ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَالْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَيَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَيَصْنَعُهُ إِذَا رَفَعَ مِنْ الرُّكُوعِ وَلَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ صَلَاتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَإِذَا قَامَ مِنْ السَّجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ وَكَبَّرَ وَدَعَا نَحْوَ حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فِي الدُّعَاءِ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ الشَّيْءَ وَلَمْ يَذْكُرْ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ وَزَادَ فِيهِ وَيَقُولُ عِنْدَ انْصِرَافِهِ مِنْ الصَّلَاةِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنِي شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ قَالَ لِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ وَابْنُ أَبِي فَرْوَةَ وَغَيْرُهُمَا مِنْ فُقَهَاءِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ فَإِذَا قُلْتَ أَنْتَ ذَاكَ فَقُلْ وَأَنَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ يَعْنِي قَوْلَهُ{ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ }
Hevur sagt okkum ['Ubaidullah bin Mu'adz] hevur sagt okkum [faðir mín] hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Abu Salamah] frá [abba sínum, nevniliga Al Majisun bin Abu Salamah] frá [Abdurrahman Al A'raj] frá ['Ubaidullah bin Abu Rafilib' bi] frá ['Ubaidullah bin Abu Rafilib' bi] 'Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam vildi biðja, segði hann takbir síðani lesa; 'WAJJAHTU WAJHIYA LILLADZII FATHARAS SAMAAWAATI WAL ARDLI HANIIFAM MUSLIMA WAMAA ANA MINAL MUSYRIKIN, INNA SHALAATI WA NUSUKII WA MAHYAAYA WA MAMAATI LILLAHI RABBIL LAHUYAWARIAAIKAMI UMIRTU VA ANAA AWWALUL MUSLIMIN. ALLAHUMMA ANTAL MALIK LAAILAAHA ILLA ANTA, ANTA RABBI WA ANAA 'ABDUKA DLALAMTU NAFSII WA'TARAFTU BIDZANBII FAGHFIRLII DZUNUUBI JAMII'A INNAHU LAA YAGHFIRUD DZUNUUBA LAHDINLA ILAAIIQ ANTA LI AHSANIHAA ILLA ANTA WASHRIF 'ANNI SAYYI`AHAA LAA YASHRIF SAYYI`AHAA ILLA ANTA. LABBAIKA WA SA'DAIKA WAL KHAIRU KULLUHU FII YADAIKA WASS SYARRU LAISA ILAIKA ANA BIKA WA ILAIKA TABAARAKTA WA TA'AALAITA ASTAGHFIRUKA WA ATUUBU ILAIKA. -Eg leggi Mítt andlit fram fyri nærveru Allahs, sum skapti himmalin og jørðina við at leggja meg undir og geva meg yvir, og eg eri ikki millum Mushrikians. Jú, mín bøn, mín tilbiðjan, mítt lív og deyði eru fyri Allah, Harranum av øllum heimum, eingin samstarvsfelagi er fyri Honum og soleiðis eri eg boðin, og eg eri úr hópinum av muslimum - sum geva seg yvir -. O Allah, Tú ert mín Rabb og eg eri Tín tænari, eg havi gjørt mær sjálvum órætt og viðgingið míni mistøk, so fyrigev allar mínar syndir, og eingin kann fyrigeva mínum syndum uttan Tú. Vís mær góðan moral, og eingin kann vísa mær tann besta moralin uttan Tú. Og halt meg burtur frá vanvirðiligum morali, tí einki kann halda meg burtur frá vanvirðiligum morali uttan Tú, o Allah, eg uppfylli Títt kall, eg lýði Tínum boðum, alt gott er í Tínum valdi, meðan tað ónda ikki kann brúkast til at koma nærri Tær. Eg kann bara liva saman við Tær og skal venda aftur til Tín, Vælsignaður ert Tú og Hægsti, eg biði um fyrigeving og umvendi meg til Tín'. Tá ið hann boygdi seg niður, las hann upp; 'ALLAHUMMA LAKA RAKA'TU WABIKA AAMANTU WALAKA ASLAMTU KHASYA'A LAKA SAM'II WA 'IDZAAMII WA MUKHHII WA 'IDZAAMII WA 'ASHABII -O Allah, til Tín nerves', til Tín eg boyggi eg og trúgvi eg, til Tín eg leggi meg undir, og til Tín si mín, mín mín hea leggja inn-'. Tá ið hann er óvirkin sigur hann; 'SAMI'ALLAHU LIMAN HAMIDAH, RABBANAA WALAKAL HAMDU MIL`US SAMAAWAATI WAL ARDLI WA MIL`U MAA BAINAHUMAA WAMIL`U MAA SYI`TA MIN SYAI`IN BA'DU -Allah hoyrir øll tey, sum lovprísa Honum, O all the All our Rabb, jørð, og alt innihaldið á himli og jørð og alt, sum Tú vilt eftir tí-'. Tá ið hann legði seg niður, segði hann; 'ALLAHUMMA LAKA SAJADTU WA BIKA AAMANTU WALAKA ASLAMTU, SAJADA WAJHIYA LILLADZII KHALAQAHU WA SHAWWARAHU FA AHSANA SHUURATAHU WA SYAQQA SAM'AHU WA BASHARAHU WA TABAARAKALLAHAIN AHSstrate You - Allah trúgva, Tað er fyri Tær, at eg leggi meg undir, andlit mítt bønar seg fyri tí, sum skapti tað og myndaði tað við besta formi, fekk tað at hoyra og síggja, og er signað av Allah, tí besta av skaparum-'. Tá ið hann var liðugur at heilsa, segði hann; 'ALLAHUMMAGHFIRLII MAA QADDAMTU WA MAA AKHHARTU WAMAA ASRARTU WAMAA A'LANTU WAMAA ASRAFTU WAMAA ANTA A'LAMU BIHI MINNI ANTAL MUQADDIM WAL MU`AKHHIR LAA ILAAHA ILLA ANTA's at synd, O Allah the will come syndirnar, sum eru ógreiðar og syndirnar, sum eru tær, og syndirnar, sum eru bara Tú ert tann einasti, sum veit, Tú ert tann, sum prioriterar og útsetir, tað er einki galið við tí h umframt Tú-'. Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali] har sagt okkum [Sulaiman bin Daud Al Hasyimi] har sagt okkum [Abdurrahman bin Abu Az Zinnad] frá [Musa bin 'Uqbah] frá [Abdullah bin Al Fadl bin Rabi'ah bin Al Harith bin Abdul Mutthalib] frá [A'U'. Abu Rafi'] frá [Ali bin Abu Talib] frá Rasulullah sjállallahu álaihi vasallam at; 'Tá hann vil fremja skyldugu bønina, lyftir hann hendurnar parallelt við herðarnar, ger hann hetta, tá hann er liðugur at lesa Koranina, nevniliga tá hann vil boyggja seg, ger hann tað sama, tá hann reisist frá boygginum -i'tidal-, og hann lyftir ongantíð upp, tá hann situr í bønini, hendur og ger takbir og biður síðani...’ sambært hadithinum, sum Abdul Aziz sigur frá. Í bøn hansara eru viðbøtur og frádráttir, men hann nevnir ikki; 'WAL KHAIRU KULLUHU FII YADAIKA VAR SYARRU LAISA ILAIKA' i framburðinum er eitt tilskot; 'Tá ið hann var liðugur, segði hann: 'ALLAHUMMAGHFIRLII MAA QADDAMTU WA MAA AKHHARTU WAMAA ASRARTU WAMAA A'LANTU ANTA ILAAHI LAAILAAHA ILLA ANTA -O Allah, fyrigev mær, og syndirnar, sum hava verið, og syndirnar, sum eru obcu, syndirnar, sum eru obcu vita um, Tú ert tann, sum raðfestir og útsetir, er eingin gud uttan Tú-'. Hevur sagt okkum Amru bin Usman hevur sagt okkum Syuraih bin Yazid hevur sagt mær Syu'aib bin Abu Hamzah hann segði; Muhammed bin Al Munkadir, Ibn Abu Farwah og onnur úr fuqaha' í Medinu hava sagt við meg; 'Um tú sigur iftitah-bønina, so sig 'VA ANA MINAL MUSLIMUR, sum er -í staðin fyri- lafadz 'VA ANA AWWALUL MUSLIMUR'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 650
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ وَثَابِتٍ وَحُمَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى الصَّلَاةِ وَقَدْ حَفَزَهُ النَّفَسُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ قَالَ أَيُّكُمْ الْمُتَكَلِّمُ بِالْكَلِمَاتِ فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ وَقَدْ حَفَزَنِيَ النَّفَسُ فَقُلْتُهَا فَقَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ اثْنَيْ عَشَرَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَرْفَعُهَا وَزَادَ حُمَيْدٌ فِيهِ وَإِذَا جَاءَ أَحَدُكُمْ فَلْيَمْشِ نَحْوَ مَا كَانَ يَمْشِي فَلْيُصَلِّ مَا أَدْرَكَهُ وَلْيَقْضِ مَا سَبَقَهُ
Hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il] hevur sagt okkum [Hammad] frá [Qatadah], [tsabit] og [Humaid] frá [Anas bin Malik], at ein maður kom at fremja bøn, meðan lafadz hansara hvøkk, meðan hann segði; 'Allah er hin størsti, allur lov veri Allahi, nógvur lov, góður og fullur av signingum-'. Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam var liðugur at biðja, segði hann: ’Hvør av tykkum segði teir fáu setningarnar? Jú, hann hevur sagt ein setning, sum ikki er bannaður'. Maðurin svaraði; 'Eg, o sendiboð Allahs, eg kom í skundi, so at eg var úr anda, tá segði eg bønina sum áður'. Hann segði: »Ja, eg sá tólv einglar, sum hvør sær kappaðust um at lyfta upp -tann setningin-«. Í søgu síni legði Humaid afturat; 'Tá ein av tykkum kemur, skal hann ganga sum vanligt, so biðja eftir rak'uni, hann fekk, og gera upp fyri rak'uni, hann legði eftir seg'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 651
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَاصِمٍ الْعَنَزِيِّ عَنْ ابْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي صَلَاةً قَالَ عَمْرٌو لَا أَدْرِي أَيَّ صَلَاةٍ هِيَ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ثَلَاثًا أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الشَّيْطَانِ مِنْ نَفْخِهِ وَنَفْثِهِ وَهَمْزِهِقَالَ نَفْثُهُ الشِّعْرُ وَنَفْخُهُ الْكِبْرُ وَهَمْزُهُ الْمُوتَةُ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مِسْعَرٍ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي التَّطَوُّعِ ذَكَرَ نَحْوَهُ
Hevur sagt okkum [Amru bin Marzuq] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Amru bin Murrah] frá [Ashim Al 'Anazi] frá [Ibnu Jubair bin Muth'im] frá [faðir sínum], at hann sá Rassulullah Sallallahu Alaihi Wasallam biðja, -Amru segði; Eg veit ikki, hvørja bøn hann gjørdi - segði hann; 'ALLAHU AKBAR KABIIRA, ALLAHU AKBAR KABIIRA, ALLAHU AKBAR KABIIRAW WAL HAMDU LILLAAHI KATSIRA WAL HAMDU LILLAHI KATSIIRA WAL HAMDU LILLAHI KATSIRA WA SUBHAANALLAHI BUKRASHIIUTA Bree'A-A. MINAS SYAITHAANI MIN NAFKHIHI WA NAFSIHI WA HAMAZIHI - Allah er tann størsti, sanniliga tann størsti, Allah er tann størsti, sanniliga tann størsti, Allah er tann størsti, sanniliga tann størsti, og alt lov veri til Allah í nógvum lovsangi, allur lov veri til Allah við nógvum lovsangi og øllum lovsemi til Allah við G kvøld - tríggjar ferðir - eg søki skjól hjá Allah frá freisting Satans, frá hansara nafkh, hansara nafts og hansara hamz'. Frásøgumaðurin segði; nafts er hansara skaldskapur, an-nafkh er hansara øvund meðan hansara hamz er galskapur'. Hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Yahya bin Mis'ar] frá [Mis'ar] frá [Amru bin Murrah] frá [manni] frá [Nafi' bin Jubair] frá [faðir sínum] hann segði; Eg hoyrdi profetin siga í sunnabøn síni...' so nevndi hann eina líknandi hadith'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 652
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ أَخْبَرَنِي أَزْهَرُ بْنُ سَعِيدٍ الْحَرَازِيُّ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَبِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ يَفْتَتِحُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَتْ لَقَدْ سَأَلْتَنِي عَنْ شَيْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ قَبْلَكَ كَانَ إِذَا قَامَ كَبَّرَ عَشْرًا وَحَمِدَ اللَّهَ عَشْرًا وَسَبَّحَ عَشْرًا وَهَلَّلَ عَشْرًا وَاسْتَغْفَرَ عَشْرًا وَقَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي وَيَتَعَوَّذُ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ خَالِدُ بْنُ مَعْدَانَ عَنْ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيِّ عَنْ عَائِشَةَ نَحْوَهُ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Rafi'] hevur sagt okkum [Zaid bin Al Hubbab] hevur sagt mær [Muawiyah bin Salih] hevur sagt mær [Azhar bin Said Al Harazi] frá [Ashim bin Humaid] hann segði; »Eg spurdi [Aisha]; »Hvat byrjaði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sína kvøldbøn við?« Aisyah svaraði; »Ja, tú hevur spurt meg nakað, sum eingin nakrantíð hevur spurt áðrenn teg, tá ið hann ger kvøldbønina, byrjar hann við takbir tíggju ferðir, rósar Allah tíggju ferðir, ger tasbih tíggju ferðir, so sigur hann; 'ALLAHUMMAGHFIRLII WAHDINII WARZUQNII WA'AAFINII -O Allah, fyrigev mær, gev mær leiðbeining, gev mær uppihald og gev mær heilsu-, so skal Hann eisini taka friðskjól frá snævurskygdu støðuni á uppreisnardegnum'. Ábu Dáud segði; 'Og tað varð eisini frásagt av [Khalid bin Ma'dan] frá [Rabi'ah Al Jurasyi] frá [Aisyah] eins og í omanfyristandandi hadith'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 653
حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَبِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْتَتِحُ صَلَاتَهُ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ قَالَتْ كَانَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ يَفْتَتِحُ صَلَاتَهُ اللَّهُمَّ رَبَّ جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَإِسْرَافِيلَ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنْ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ إِنَّكَ أَنْتَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ قُرَادٌ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بِإِسْنَادِهِ بِلَا إِخْبَارٍ وَمَعْنَاهُ قَالَ كَانَ إِذَا قَامَ بِاللَّيْلِ كَبَّرَ وَيَقُولُ حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ قَالَ لَا بَأْسَ بِالدُّعَاءِ فِي الصَّلَاةِ فِي أَوَّلِهِ وَأَوْسَطِهِ وَفِي آخِرِهِ فِي الْفَرِيضَةِ وَغَيْرِهَا
Hevur sagt okkum [Ibn Al Mutsanna] hevur sagt okkum [Umar bin Yunus] hevur sagt okkum ['Ikrimah] hevur sagt mær [Yahya bin Abu Kathir] hevur sagt mær [Abu Salamah bin Abdurrahman bin Auf] hann segði; Eg spurdi Aisyah; »Við hvørjum bað profeturin hjá Allah sum náttarbøn?« [Aisyah] svaraði; »Sum upptakt fyri kvøldbøn síni byrjaði hann við bøn; 'ALLAHUMMA RABBI JIBRIIL WA MIIKAAIIL WA ISRAAFIIL FAATHIRIS SAMAAWATI WAL ARDLI 'AALIMIL GHAIBI WAS SYAHAADAH ANTA TAHKUMU BAINA 'IBAADIKA FIIMA KAANUU FIIHI YAKHTALIFUUN, IHDHIHINQTUINII L -O Allah, Harri Jibril, Mika`il og Israfil, sum skapti himmalin og jørðina, sum veit tað ósjónliga og tað veruliga. Tú ert tann, sum skal døma tænarar tínar viðvíkjandi tí, teir tvíhalda um. Vegleið meg við Tínum loyvi móti umstríddum sannleikum, sanniliga leiðir Tú tann, sum Tú vilt, til tann beina vegin-'. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Rafi'] hevur sagt okkum [Abu Nuh Qurad] hevur sagt okkum ['Ikrimah] við somu isnad og merking uttan nakra prædiku -hevur sagt okkum-, segði hann; 'Tá hann vildi biðja um náttina, segði hann takbir og segði...' Hann segði okkum Al Qa'nabi frá Malik, segði hann; 'Tað er einki galið við at biðja í bønini, antin í byrjanini av bønini, miðskeiðis ella at enda í bønini, um tað er ein skyldubøn ella ein sunnabøn'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 654
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى الزُّرَقِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الزُّرَقِيِّ قَالَكُنَّا يَوْمًا نُصَلِّي وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ قَالَ رَجُلٌ وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ الْمُتَكَلِّمُ بِهَا آنِفًا فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ رَأَيْتُ بِضْعَةً وَثَلَاثِينَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَكْتُبُهَا أَوَّلُ
Hevur sagt okkum [Al Qa'nabi] frá [Malik] frá [Nu'aim bin Abdullah Al Mujmir] frá [Ali bi Yahya Az Zuraqi] frá [faðir sínum] frá [Rifa'ah bin Rafi' Az Zuraqi] segði hann; 'Ein dagin vóru vit og biðja aftan fyri Rassul, tá Rasul lyfti høvdið úr ruku' -i'tidal-, knappliga segði ein maður aftan fyri Rasul; -Allah er tann størsti, allur lov veri Allahi, lov er ríkur, góður og fullur av signingum-'. Tá ið Rasulullah var liðugur at biðja, segði hann: »Hvør av tykkum segði teir fáu setningarnar?« maðurin svarar; 'Eg eri o sendiboð Allahs'. So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Ja havi eg sæð fleiri enn tríati einglar kappast um at skráseta hendan setningin fyrst'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 655
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيَّامُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ أَنْتَ الْحَقُّ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ وَوَعْدُكَ الْحَقُّ وَلِقَاؤُكَ حَقٌّ وَالْجَنَّةُ حَقٌّ وَالنَّارُ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ حَقٌّ اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ وَإِلَيْكَ حَاكَمْتُ فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَأَخَّرْتُ وَأَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُسْلِمٍ أَنَّ قَيْسَ بْنَ سَعْدٍ حَدَّثَهُ قَالَ حَدَّثَنَا طَاوُسٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي التَّهَجُّدِ يَقُولُ بَعْدَ مَا يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ ذَكَرَ مَعْنَاهُ
Tað hevur verið sagt okkum av [Abdullah bin Maslamah] frá [Malik] frá [Abu Az Zubair] frá [Thawus] frá [Ibn Abbas], at; 'Tá ið rassulullah vildi biðja um náttina, bað hann; 'ALLAHUMMA LAKAL HAMDU ANTA NUURUS SAMAAWAATI WAL ARDLI WALAKAL HAMDU ANTA QAYYAMAS SAMAAWAATI WAL ARDLI WALAKAL HAMDU ANTA RABBUS SAMAAWAATI WAL ARDLI WAMAN FIIHINNA, ANTALWAUWAQUQAUQALQ'. HAQQU WANNAARU HAQQUN, WAS SAA'ATU HAQQUN, ALLAHUMMA LAKA ASLAMTU WABIKA AAMANTU WA'ALAIKA TAWAKKALTU WA ILAIKA ANABTU WABIKA KHAASHAMTU WA ILAIKA HAAKAMTU, FAGHWAADWAAKFIRLKII WA A'LANTU ANTA ILAAHI LAA ILAAHA ILLA ANTA -O Allah, til Tín einans er alt lovsang, Tú ert ljós himmals og jarðar, til Tín einans er alt lovsang, Tú ert varðhaldsmaðurin av himlinum og jørðini, og til Tær einans er alt lov, Tú ert hin alvaldi yvir teimum, Al Haqq, orð títt er eisini Haqq, himmalin er sannur, lyfti títt er eisini satt, dómadagurin er sannur, o Allah, til tín gevi eg meg, til tín trúgvi eg, til tín leggi eg mítt álit, til tín skal eg venda aftur, og eg berjist við teg, og eg eri leiðdur av tínum lógum framtíð og mína obst, fyri tú pagi Rabb mín, eingin gud er uttan Tú-'. Hevur sagt okkum [Abu Kamil] hevur sagt okkum [Khalid t.e. Ibn Al Harith] hevur sagt okkum [‘Imran bin Muslim] at [Qais bin Sa’d] hevur sagt honum, segði hann; hevur sagt okkum [Thawus] frá [Ibn Abbas], at Rasulullah í tahajjud-bønini, tað vil siga, eftir at hava sagt 'Allahu akbar' plagdi hann at siga bønina...' so segði hann týdningin av hadisini'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 656
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَسَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ نَحْوَهُ قَالَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا رِفَاعَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ عَنْ عَمِّ أَبِيهِ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَصَلَّيْتُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَطَسَ رِفَاعَةُ لَمْ يَقُلْ قُتَيْبَةُ رِفَاعَةُ فَقُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ مُبَارَكًا عَلَيْهِ كَمَا يُحِبُّ رَبُّنَا وَيَرْضَى فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ فَقَالَ مَنْ الْمُتَكَلِّمُ فِي الصَّلَاةِثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ مَالِكٍ وَأَتَمَّ مِنْهُ
Hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] og [Said bin Abdul Jabbar] sum sanad til dømis. Qutaiba segði; hevur sagt okkum [Rifa'ah bin Yahya bin Abdullah bin Rifa'ah bin Rafi'] frá [abba pápa síns Mu'adz bin Rifa'ah bin Rafi'] frá [faðir sínum] segði hann; 'Eg bað aftanfyri Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, so nýsti Rifa'ah - men Qutaibah segði ikki 'Rifa'ah' - so eg segði; 'Alhamdulillaahi HAMDAN KATSIRA THAYYIBAN MUBAARAKAN FIIHI MUBAARAKAN 'ALAIHI KAMAA YUHIBBU RABBUNA WAYARDLAA -Alt lov veri til Allah við nógvum lovsangi, bæði fullur av signingum, sum elskaður og signaður av okkara Rabb-'. Eftir bønina segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Hvør segði -bøn- í bønini?' síðani nevndi hann okkurt sum hadith hjá Malik og eina meira fullkomna enn omanfyristandandi hadith'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 657
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَعَطَسَ شَابٌّ مِنْ الْأَنْصَارِ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ حَتَّى يَرْضَى رَبُّنَا وَبَعْدَمَا يَرْضَى مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ الْقَائِلُ الْكَلِمَةَ قَالَ فَسَكَتَ الشَّابُّ ثُمَّ قَالَ مَنْ الْقَائِلُ الْكَلِمَةَ فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا قُلْتُهَا لَمْ أُرِدْ بِهَا إِلَّا خَيْرًا قَالَ مَا تَنَاهَتْ دُونَ عَرْشِ الرَّحْمَنِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى
Hevur sagt okkum [Al 'Abbas bin Abdul 'Adzim] hevur sagt okkum [Yazid bin Harun] hevur sagt okkum [Sharik] frá [Ashim bin 'Ubaidullah] frá ['Abdullah bin Amir bin Rabi'ah] frá [pápa sínum] hann segði; 'Ein ungur maður úr Ansar njósnaði undir bøn aftan fyri Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, so segði hann: 'ALHAMDULILLAHI HAMDAN KATSIRAN THAYYIBAN MUBARAKAN FIIH HATTA YARDHA RABBUNA WA BA'DA MA YARDAHIA WARAK-A MIN A'RA. til Allah við nógvum lovsangi, góðum og fullum av signingum. Til okkara Rabb er nøgdur eftir at Hann er nøgdur við viðurskifti í hesum heimi og hinum-'. Eftir bønina spurdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: »Hvør segði tann setningin?« Ungi maðurin tagdi, so spurdi hann aftur: »Hvør segði tey orðini? Faktiskt segði hann einki skeivt!“ So svaraði maðurin: »Eg eri tann, sum segði tað, o sendiboð Allahs! Eg meinti einki annað enn vælvild'. Hann segði: 'Einki kann forða fyri, at hesin setningurin kemur til Arsy Ar Rahman Tabaraka wa Ta'ala'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 658
حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ مُطَهَّرٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَلِيٍّ الرِّفَاعِيِّ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ النَّاجِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ كَبَّرَ ثُمَّ يَقُولُ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرَكَ ثُمَّ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثَلَاثًا ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا ثَلَاثًا أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِ ثُمَّ يَقْرَأُقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا الْحَدِيثُ يَقُولُونَ هُوَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ الْحَسَنِ مُرْسَلًا الْوَهْمُ مِنْ جَعْفَرٍ
Hevur sagt okkum [Abdussalam bin Mutthahir] hevur sagt okkum [Ja'far] frá [Ali bin Ali Ar Rifa'i] frá [Abu Al Mutawakkil An Naji] frá [Abu Said Al Khudri] hann segði; 'Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam vaknaði til kvøldbønina, segði hann takbirin og segði síðani: 'SUBHAANAKA ALLAHUMMA WABIHAMDIKA WATABAARAKASMUKA WA TA'AALA JADDUKA WALAA ILAAHA GHAIRAKA -Dýrdar er Tú, O Allaheur, Eg navn, Mest upphækkað er Tín dýrd og eingin gud er uttan Tú-'. Les síðani: 'LAA ILAAHA ILLALLAH -tað er eingin gud uttan Allah- tríggjar ferðir, les síðani: 'Allah AKBAR KABIIRA -Allah er tann størsti, sanniliga tann størsti-'. Tríggjar ferðir- -les síðan-: Eg søki skjól hjá Allah, tí, sum er Alhoyrandi frá hansara illskapi og Alvitandi frá freistingum hansara, skaldskap-'. Síðani las hann -bókstavin í Koranini-'. Ábu Dáud segði; 'Teir -frásøgumenninir- søgdu; Hendan hadisin er frá Ali bin Ali frá Al Hasan í mursali, og wahm -iva- frá Ja'far'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 659
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا طَلْقُ بْنُ غَنَّامٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ الْمُلَائِيُّ عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلَاةَ قَالَ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرَكَقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِالْمَشْهُورِ عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ حَرْبٍ لَمْ يَرْوِهِ إِلَّا طَلْقُ بْنُ غَنَّامٍ وَقَدْ رَوَى قِصَّةَ الصَّلَاةِ عَنْ بُدَيْلٍ جَمَاعَةٌ لَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ شَيْئًا مِنْ هَذَا
Hevur sagt okkum [Húsain bin Ísa] hevur sagt okkum [Thalq bin Ghannam] hevur sagt okkum [Abdussalam bin Harb Al Mula`i] frá [Budail bin Maisarah] frá [Abu Jauza`] frá [Aisyah] hann segði; Tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam vildi byrja bønina, segði hann: 'Subhanaka ALLAHUMMA WA BIHAMDIKA WA TABARAKAS-MUKA WA TA'ALA JADDUKA WA LA ILAHA GHAIRAKA' - Vælsignaður ert Tú, o Allah, eg halgi Títt fyrrverandi navnleyst, Títt Navn er Títt við at bøna dýrd og eingin gud er uttan Tú. Abu Daud segði: 'Hendan hadisin er ikki væl kend - hon er kend - frá Abdullah bin Salam bin Harb, og eingin hevur sagt hesa hadisin uttan Thalq bin Ghannam, men hann hevur sagt hadisin um bønarsøguna frá Budair, meðan hadithserfrøðingarnir ikki nevna eitt hadith.
Hadith
Imam Abu Dawud : 660
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ يُونُسَ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ قَالَ سَمُرَةُحَفِظْتُ سَكْتَتَيْنِ فِي الصَّلَاةِ سَكْتَةً إِذَا كَبَّرَ الْإِمَامُ حَتَّى يَقْرَأَ وَسَكْتَةً إِذَا فَرَغَ مِنْ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ عِنْدَ الرُّكُوعِ قَالَ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهِ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ قَالَ فَكَتَبُوا فِي ذَلِكَ إِلَى الْمَدِينَةِ إِلَى أُبَيٍّ فَصَدَّقَ سَمُرَةَقَالَ أَبُو دَاوُد كَذَا قَالَ حُمَيْدٌ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَسَكْتَةً إِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَسْكُتُ سَكْتَتَيْنِ إِذَا اسْتَفْتَحَ وَإِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ كُلِّهَا فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ يُونُسَ
Hevur sagt okkum [Ja'kub bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Isma'il] frá [Yunus] frá [Al Hasan] hann segði; [Sámura] segði; "Eg lærdi tey bæði støðini uttanat, har hann tigaði eina løtu í bøn, tað fyrsta var tá imamurin gjørdi sína takbir til hann las -Al Fatihah- og tað seinna var tá hann var liðugur at lesa Al Fatihah og Koranina áðrenn hann boygdi seg." Al Hasan segði; - Tað vísir seg, at Imran bin Hushain noktaði hesum. Al Hasan segði næst; 'Síðani skrivaðu tey - fólkið - brøv um hetta til [Ubay] í Medina, men Ubay staðfesti Samurah'. Ábu Dáud segði; 'Tað er tað, sum Humaid segði í hesi hadith, nevniliga; 'Hann tigaði eina løtu, tá hann var liðugur at lesa -bókstavin í Koranini-'. Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Khallad] hevur sagt okkum [Khalid bin Al Harith] frá [Ash'ath] frá [Al Hasan] frá [Samura bin Jundab] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam at hann steðgaði eina løtu á tveimum støðum, nevniliga; Tá byrjað verður -bøn, nevniliga eftir takbir -pent- og tá liðugt er at lesa -surah-'. Síðani sigur frásøgumaðurin týdningin av hadithini hjá Yunusi.
