Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 621
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ الْجُشَمِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جُحَادَةَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَكُنْتُ غُلَامًا لَا أَعْقِلُ صَلَاةَ أَبِي قَالَ فَحَدَّثَنِي وَائِلُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ أَبِي وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ إِذَا كَبَّرَ رَفَعَ يَدَيْهِ قَالَ ثُمَّ الْتَحَفَ ثُمَّ أَخَذَ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ وَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فِي ثَوْبِهِ قَالَ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ أَخْرَجَ يَدَيْهِ ثُمَّ رَفَعَهُمَا وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ رَفَعَ يَدَيْهِ ثُمَّ سَجَدَ وَوَضَعَ وَجْهَهُ بَيْنَ كَفَّيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ السُّجُودِ أَيْضًا رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِقَالَ مُحَمَّدٌ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلْحَسَنِ بْنِ أَبِي الْحَسَنِ فَقَالَ هِيَ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَهُ مَنْ فَعَلَهُ وَتَرَكَهُ مَنْ تَرَكَهُ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ هَمَّامٌ عَنْ ابْنِ جُحَادَةَ لَمْ يَذْكُرْ الرَّفْعَ مَعَ الرَّفْعِ مِنْ السُّجُودِ
Hevur sagt okkum ['Ubaidullah bin Umar bin Maisara Al Jusyami] hevur sagt okkum [Abdul Varits bin Said] hann segði; hevur sagt okkum [Muhammed bin Júhada] hevur sagt mær [Abdul Jabbar bin Wa`il bin Hujr] hann segði; »Ek eri eitt barn, sum ikki skilir bønirnar, sum pápi mín segði, segði hann; tá hevur [Wa'il bin 'Alqamah] sagt mær, frá pápa mínum [Wa'il bin Hujr] segði hann; 'Eg bað saman við rasullah, tá hann vildi siga takbir, lyfti hann báðar hendur'. Hann mælti; "Síðani legði hann klæðini saman, so helt høgra hond hansara vinstru hond og legði báðar hendur í klæðini." Hann helt fram; 'Tá ið hann vil boyggja seg, tekur hann báðar hendurnar út og lyftir tær upp, og tá ið hann vil lyfta høvdið frá boyggingini, lyftir hann báðar hendurnar upp, so bønar hann við at seta andlitið parallelt við lómarnar, tá ið hann vil lyfta høvdið frá bøninginum, so lyftir hann eisini hendurnar upp aftur, til bønin er liðug.' Muhammed segði; »Síðani nevndi eg hetta fyri Al Hasan bin Abu Al Hasan, so hann segði; 'Tað er bønin hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sum er gjørd av fólki sum dáma væl at gera tað og eftirlatin av fólki sum dáma væl at sleppa tí'. Ábu Dáud segði; 'Hesa hadith varð eisini frásagd av [Hammam] frá [Ibn Juhadah], men hann nevndi ikki 'eisini at lyfta hendurnar, tá ið rísur verður úr bønum'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 622
حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ النَّخَعِيِّ عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ أَبْصَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى كَانَتَا بِحِيَالِ مَنْكِبَيْهِ وَحَاذَى بِإِبْهَامَيْهِ أُذُنَيْهِ ثُمَّ كَبَّرَ
Tað hevur verið sagt okkum ['Usman bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Abdurrahim bin Sulaiman] frá [Al Hasan bin 'Ubaidulah An Nakha'i] frá [Abdul Jabbar bin Wa'il] frá [faðir sínum] at hann sá profetin sallallaahu alaihi skuldi biðja og tvær hond hansara lyfti upp. næstan trýst til oyruni, so segði hann takbir'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 623
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ وَائِلٍ حَدَّثَنِي أَهْلُ بَيْتِي عَنْ أَبِي أَنَّهُ حَدَّثَهُمْأَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ مَعَ التَّكْبِيرَةِ
Hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Yazid t.e. Ibn Zurai'] hevur sagt okkum [Al Mas'udi] hevur sagt mær [Abdul Jabbar bin Wa'il] hevur sagt mær [familju mína] frá [pápa mínum] at hann segði teimum -mínir vers serfrøðingar- at hann -pápi mín lyfti Salahulla hond hansara- einaferð sá takbir'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 624
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَقُلْتُ لَأَنْظُرَنَّ إِلَى صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يُصَلِّي قَالَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَكَبَّرَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا أُذُنَيْهِ ثُمَّ أَخَذَ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَهُمَا مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا سَجَدَ وَضَعَ رَأْسَهُ بِذَلِكَ الْمَنْزِلِ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَحَدَّ مِرْفَقَهُ الْأَيْمَنَ عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَقَبَضَ ثِنْتَيْنِ وَحَلَّقَ حَلْقَةً وَرَأَيْتُهُ يَقُولُ هَكَذَا وَحَلَّقَ بِشْرٌ الْإِبْهَامَ وَالْوُسْطَى وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ فِيهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى ظَهْرِ كَفِّهِ الْيُسْرَى وَالرُّسْغِ وَالسَّاعِدِ وَقَالَ فِيهِ ثُمَّ جِئْتُ بَعْدَ ذَلِكَ فِي زَمَانٍ فِيهِ بَرْدٌ شَدِيدٌ فَرَأَيْتُ النَّاسَ عَلَيْهِمْ جُلُّ الثِّيَابِ تَحَرَّكُ أَيْدِيهِمْ تَحْتَ الثِّيَابِ
Hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Bysyr bin Al Mufadlal] frá [Ashim bin Kulaib] frá [faðir sínum] frá [wa’il bin Hujr] hann segði; Eg segði; „Veruliga, eg fari veruliga at síggja bønirnar hjá Rasulullah, og síggja, hvussu hann bað.“ Wa'il segði; Asulullah Sallallahu Alaihi Wasallam stóð frammi fyri Qibla, so segði hann takbir meðan hann lyfti hendurnar upp til tær vóru javnar við oyruni, so helt høgra hond hansara vinstru hond, tá hann var um at boyggja seg niður, lyfti hann báðar hendur sum áður niður, so legði hann báðar hendurnar upp á knæini niður, tá hann var umleið liwing both- hendur aftur sum áður, og tá ið hann niðurlagdi, setti hann høvdið í tann stað, nevniliga millum henda sína, so settist hann niður. hvíla á vinstra fóti og seta vinstru hond á vinstra læri og strekkja høgra albogan á høgra læri, klemma báðar fingrarnar saman til at mynda ein sirkul, eg sá hann geva eitt tekin sum hetta - Bisyr vísti við at mynda ein sirkul við tummilinum og miðfingrinum - hevur sagt okkum [Al Hasan has bildn okkum til] [Za`idah] frá [Ashim bin Kulaib] við isnadinum og týdninginum av henni, -í sínum hadith- segði hann; 'Síðani legði hann høgru hond aftan á vinstra lóm og vinstra úlnlið'. Hann segði eisini; "Eftir tað kom eg tá veturin kom, so eg sá fólk klædd í klæðir og hendurnar røra seg undir klæðunum."
Hadith
Imam Abu Dawud : 625
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ افْتَتَحَ الصَّلَاةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حِيَالَ أُذُنَيْهِ قَالَ ثُمَّ أَتَيْتُهُمْ فَرَأَيْتُهُمْ يَرْفَعُونَ أَيْدِيَهُمْ إِلَى صُدُورِهِمْ فِي افْتِتَاحِ الصَّلَاةِ وَعَلَيْهِمْ بَرَانِسُ وَأَكْسِيَةٌ
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Sharik] frá [Ashim bin Kulaib] frá [pápa sínum] frá [Wa`il bin Hujr] hann segði; Eg sá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tá hann byrjaði bønina, hann lyfti hendurnar parallelt við oyruni, hann segði; síðani kom eg til teirra - vinirnar -, tá sá eg teir lyfta hendurnar upp til bringuna, tá ið bønin byrjaði, meðan summir teirra vóru í frakkum, sum klæddu høvdið og summir vóru í klæðum'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 626
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الشِّتَاءِ فَرَأَيْتُ أَصْحَابَهُ يَرْفَعُونَ أَيْدِيَهُمْ فِي ثِيَابِهِمْ فِي الصَّلَاةِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Sulaiman Al Anbari] hevur sagt okkum [Waki'] frá [Sharik] frá [Ashim bin Kulaib] frá ['Alqamah bin Wa'il] frá [Wa'il bin Hujr] hann segði; 'Eg kom til profetin sallallaahu Alaihi Wasallam um veturin, tá sá eg fylgjarar hansara lyfta hendurnar inni í klæðunum, meðan teir bóðu'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 627
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهَذَا حَدِيثُ أَحْمَدَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَطَاءٍ قَالَسَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ فِي عَشْرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أَبُو قَتَادَةَ قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا فَلِمَ فَوَاللَّهِ مَا كُنْتَ بِأَكْثَرِنَا لَهُ تَبَعًا وَلَا أَقْدَمِنَا لَهُ صُحْبَةً قَالَ بَلَى قَالُوا فَاعْرِضْ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ يُكَبِّرُ حَتَّى يَقِرَّ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ يَقْرَأُ ثُمَّ يُكَبِّرُ فَيَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ يَرْكَعُ وَيَضَعُ رَاحَتَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ يَعْتَدِلُ فَلَا يَصُبُّ رَأْسَهُ وَلَا يُقْنِعُ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ فَيَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَهْوِي إِلَى الْأَرْضِ فَيُجَافِي يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ وَيَثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا وَيَفْتَحُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ إِذَا سَجَدَ وَيَسْجُدُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَيَرْفَعُ رَأْسَهُ وَيَثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَصْنَعُ فِي الْأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ إِذَا قَامَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا كَبَّرَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلَاةِ ثُمَّ يَصْنَعُ ذَلِكَ فِي بَقِيَّةِ صَلَاتِهِ حَتَّى إِذَا كَانَتْ السَّجْدَةُ الَّتِي فِيهَا التَّسْلِيمُ أَخَّرَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ مُتَوَرِّكًا عَلَى شِقِّهِ الْأَيْسَرِ قَالُوا صَدَقْتَ هَكَذَا كَانَ يُصَلِّي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو الْعَامِرِيِّ قَالَ كُنْتُ فِي مَجْلِسٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَذَاكَرُوا صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ فَذَكَرَ بَعْضَ هَذَا الْحَدِيثِ وَقَالَ فَإِذَا رَكَعَ أَمْكَنَ كَفَّيْهِ مِنْ رُكْبَتَيْهِ وَفَرَّجَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ ثُمَّ هَصَرَ ظَهْرَهُ غَيْرَ مُقْنِعٍ رَأْسَهُ وَلَا صَافِحٍ بِخَدِّهِ وَقَالَ فَإِذَا قَعَدَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قَعَدَ عَلَى بَطْنِ قَدَمِهِ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْيُمْنَى فَإِذَا كَانَ فِي الرَّابِعَةِ أَفْضَى بِوَرِكِهِ الْيُسْرَى إِلَى الْأَرْضِ وَأَخْرَجَ قَدَمَيْهِ مِنْ نَاحِيَةٍ وَاحِدَةٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمِصْرِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيِّ وَيَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ نَحْوَ هَذَا قَالَ فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَ يَدَيْهِ غَيْرَ مُفْتَرِشٍ وَلَا قَابِضِهِمَا وَاسْتَقْبَلَ بِأَطْرَافِ أَصَابِعِهِ الْقِبْلَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ حَدَّثَنِي زُهَيْرٌ أَبُو خَيْثَمَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الْحُرِّ حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ أَحَدِ بَنِي مَالِكٍ عَنْ عَبَّاسٍ أَوْ عَيَّاشِ بْنِ سَهْلٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّهُ كَانَ فِي مَجْلِسٍ فِيهِ أَبُوهُ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي الْمَجْلِسِ أَبُو هُرَيْرَةَ وَأَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ وَأَبُو أُسَيْدٍ بِهَذَا الْخَبَرِ يَزِيدُ أَوْ يَنْقُصُ قَالَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ يَعْنِي مِنْ الرُّكُوعِ فَقَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ وَرَفَعَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ فَسَجَدَ فَانْتَصَبَ عَلَى كَفَّيْهِ وَرُكْبَتَيْهِ وَصُدُورِ قَدَمَيْهِ وَهُوَ سَاجِدٌ ثُمَّ كَبَّرَ فَجَلَسَ فَتَوَرَّكَ وَنَصَبَ قَدَمَهُ الْأُخْرَى ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ ثُمَّ كَبَّرَ فَقَامَ وَلَمْ يَتَوَرَّكْ ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ ثُمَّ جَلَسَ بَعْدَ الرَّكْعَتَيْنِ حَتَّى إِذَا هُوَ أَرَادَ أَنْ يَنْهَضَ لِلْقِيَامِ قَامَ بِتَكْبِيرَةٍ ثُمَّ رَكَعَ الرَّكْعَتَيْنِ الْأُخْرَيَيْنِ وَلَمْ يَذْكُرْ التَّوَرُّكَ فِي التَّشَهُّدِ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو أَخْبَرَنِي فُلَيْحٌ حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ سَهْلٍ قَالَ اجْتَمَعَ أَبُو حُمَيْدٍ وَأَبُو أُسَيْدٍ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَذَكَرُوا صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ بَعْضَ هَذَا قَالَ ثُمَّ رَكَعَ فَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ كَأَنَّهُ قَابِضٌ عَلَيْهِمَا وَوَتَّرَ يَدَيْهِ فَتَجَافَى عَنْ جَنْبَيْهِ قَالَ ثُمَّ سَجَدَ فَأَمْكَنَ أَنْفَهُ وَجَبْهَتَهُ وَنَحَّى يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ حَتَّى رَجَعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ حَتَّى فَرَغَ ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَأَقْبَلَ بِصَدْرِ الْيُمْنَى عَلَى قِبْلَتِهِ وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُمْنَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُمْنَى وَكَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ عُتْبَةُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ لَمْ يَذْكُرْ التَّوَرُّكَ وَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ فُلَيْحٍ وَذَكَرَ الْحَسَنُ بْنُ الْحُرِّ نَحْوَ جِلْسَةِ حَدِيثِ فُلَيْحٍ وَعُتْبَةَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ حَدَّثَنِي عُتْبَةُ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِيسَى عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ السَّاعِدِيِّ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ وَإِذَا سَجَدَ فَرَّجَ بَيْنَ فَخِذَيْهِ غَيْرَ حَامِلٍ بَطْنَهُ عَلَى شَيْءٍ مِنْ فَخِذَيْهِ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ سَمِعْتُ عَبَّاسَ بْنَ سَهْلٍ يُحَدِّثُ فَلَمْ أَحْفَظْهُ فَحَدَّثَنِيهِ أُرَاهُ ذَكَرَ عِيسَى بْنَ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ قَالَ حَضَرْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ بِهَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جُحَادَةَ عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَلَمَّا سَجَدَ وَقَعَتَا رُكْبَتَاهُ إِلَى الْأَرْضِ قَبْلَ أَنْ تَقَعَ كَفَّاهُ قَالَ فَلَمَّا سَجَدَ وَضَعَ جَبْهَتَهُ بَيْنَ كَفَّيْهِ وَجَافَى عَنْ إِبِطَيْهِ قَالَ حَجَّاجٌ وَقَالَ هَمَّامٌ و حَدَّثَنَا شَقِيقٌ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ هَذَا وَفِي حَدِيثِ أَحَدِهِمَا وَأَكْبَرُ عِلْمِي أَنَّهُ حَدِيثُ مُحَمَّدِ بْنِ جُحَادَةَ وَإِذَا نَهَضَ نَهَضَ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَاعْتَمَدَ عَلَى فَخِذِهِ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Hanbal] hevur sagt okkum [Abu Ashim Er Dlahak bin Makhlad] og tað hevur verið frásagt frá aðrari leið, hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Yahya] og hetta er hadisin -frásøgn- hjá Ahmad, segði hann; hevur upplýst okkum [Abdul Hamid nevniliga Ibn Ja'far] hevur upplýst mær [Muhammed bin Umar bin Atha] hann segði; Eg hoyrdi [Abu Humaid Sum Saidi] siga mitt í teimum tíggju fylgjarunum hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Vasallam, sum [Abu Qatadah] var millum, segði Abu Humaid; 'Eg veit meira um bønirnar hjá Rasulullah'. Peir søgdu; 'Hví er tað, við Allah, hóast tú ikki ert tann persónurin, sum ofta fylgir honum og ikki ert tann persónurin, sum var vinur hansara áðrenn okkum'. Hann sigur; „Ja, ha“. Peir søgdu; „Um so er, greið so frá“. Ábu Húmaid segði; 'Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam vildi byrja bønina, lyfti hann báðar hendurnar upp, til tær vóru parallellar við herðarnar, so gjørdi hann takbirin soleiðis, at øll bein hansara komu aftur á síni upprunaligu støð beint, so las hann bønina - so gjørdi hann takbirin, meðan hann lyfti báðar hendurnar parallel við. lómarnar á knøunum, rættaði síðani ryggin og høvdið, hvørki boygdi høvdið ella hugdi upp. Eftir tað lyfti hann høvdið og segði: 'Sami'allahu liman hamidah'. Síðan lyfti hann báðar hendurnar upp, soleiðis at tær vóru parallellar við herðarnar, til tær vóru beinar, segði síðani: 'Allahu akbar'. Eftir tað fór hann niður á gólvið, rætti síðani hendurnar frá síðunum, síðani lyfti hann høvdið upp og foldaði vinstra fótin og setti seg á tað, opnaði tærnar tá hann legði seg niður, segði síðani: 'Allahu akbar'. Eftir tað lyfti hann høvdið upp og foldaði vinstra fótin og setti seg á hann, soleiðis at beinini komu aftur í sína støðu, so gjørdi hann tað sama í aðrari rak'ah. Tá hann stendur upp eftir tvær rak'ah, ger hann takbirin og lyftir báðar hendurnar upp, til tær eru parallellar við herðarnar, eins og hann ger takbirin, tá hann byrjar bønina, ger hann tað sama í øðrum bønum, og tá hann situr -tahiyyat- sum inniheldur heilsanir, broytir hann støðuna á sínum left og tawagsift við - tawagsift . stødd í høgra fót-'. Eptir pat mæltu peir tíu vinir; 'Tú hevur rætt, soleiðis framdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam bønina'. Hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] hevur sagt okkum [Ibnu Lahi'ah] frá [Yazid nevniliga Ibn Abu Habib] frá [Muhammed bin Amru bin Halhala] frá [Muhammed bin Amru Al Amiri] hann segði; 'Eg var á fundinum hjá fylgjarunum hjá profetinum, tá umrøddu teir bønina hjá profetinum'. Ábu Húmaid segði; '...tá nevndi hann ein part av hesi hadith'. Abu Húmaid segði næst; 'Tá hann boyggur seg, leggur hann lómarnar saman á knøini, strekkir fingrarnar sundur og boyggur síðani ryggin -javnt-, hvørki hyggur upp ella lækkar høvdið'. Abu Humaid helt fram; 'Tá ið hann situr í tvær rak'ar, situr hann á bakinum á vinstra fóti, og rættir høgra fótssólina. Meðan, í fjórðu rak'ah, trýsti hann vinstru lrygg til gólvið, og legði fótasólina út í ein ætt - nevniliga til høgru -'. Hevur sagt okkum [Esa bin Ibrahim Al Mishri] hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] frá [Al Laits bin Sa'd] frá [Yazid bin Muhammad Al Qurasyi] og [Yazid bin Abu Habib] frá [Muhammad bin Amru bin Halhalah] sum [Muhammad bin Abu Halah] segði hetta; »Tá ið hann leggur seg niður, mel hann . setti hendurnar saman uttan at breiða tær sundur ella fáa tær saman og hann vendi tær - fótunum - móti Qibla'. Hevur sagt okkum [Ali bin Al Husain bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Abu Badr] hevur sagt mær [Zuhair Abu Khaitsamah] hevur sagt við [Al Hasan bin Al Hurr] hevur sagt mær [Esa bin Abdullah bin Malik] frá [Muhammad bin Amru bin Athay] ella frá [ Sahl As Saidi] at hann møtti á einum majlis, sum umfataði pápa sín og fleiri fylgjarar profetsins, í samkomuni vóru eisini Abu Hurairah, Abu Humaid As Saidi og Abu Usaid við hesum khabar -hadith-, við viðbótum ella frádráttum, í nevndu -søgu-, 'Síðani lyfti hann høvdið frá at boyggja' meðan hann segði; 'Allah er alhoyrandi fyri øllum, sum rósa Honum, o okkara Rabb, til Tær einans er alt lov-'. Og lyfti báðar hendur upp, meðan hann segði; 'Allah er tann størsti'. Síðani legði hann seg niður, meðan hann stóð á lómunum á hondum og knøum og fótasólum, tá ið hann legði seg niður. Síðan segði hann takbir og setti seg niður, sat við vinstra fóti stødd í høgra fótin, og rættaði fótasólina, so segði hann takbir og niðursetti seg so, so helt hann fram við takbirinum við at standa, ikki seta seg niður, sum í byrjanini...' so helt hann fram við redaktiónini av sínum ha; 'Síðani setti hann seg niður eftir tvær rak'ah, soleiðis at tá ið hann vildi standa upp, segði hann fyrst takbir, síðan kláraði hann tær tvær seinastu rak'ah, og nevndi ikki at seta seg niður í tasyahud'. Hevur sagt okkum [Ahmad bin Hanbal] hevur sagt okkum [Abdul Malik bin Amru] hevur sagt mær [Fualaih] hevur sagt mær ['Abbas bin Sahl] hann segði; 'Abu Humaid, Abu Usaid, Sahl bin Sa'd og Muhammed bin Maslamah hittust á einum fundi og nevndu bønargongdirnar hjá rasullah, [Abu Humaid] segði; 'Eg eri tann persónurin, sum best kennir bønargongdirnar hjá Rasulullah'. Síðan nevndi hann part av hesi hadith, segði hann; 'Síðani boygdi hann seg niður' við at leggja hendurnar á knøini, sum um hann helt teimum, og bant hendurnar sum eitt bandi og strekti tær síðani frá síðunum'. Næst mælti hann; »Síðani legði hann seg niður, trýsti nøs og enni -til gólvið- og rætti hendurnar frá síðunum og setti lómarnar parallelt við herðarnar. Eftir tað lyfti hann høvdið - sat millum tvær bøn - soleiðis at beinini komu aftur í sína upprunaligu støðu, eftir - bøn - sat hann iftirasy - sat á vinstra fóti - við instep av høgra fóti sínum vend móti Qibla, og setti høgra fótin á høgra knæ, og hondina á kne finger, left hans kne. Ábu Dáud segði; 'Hendan hadisin varð frásøgd av ['Utbah bin Abu Hakim] frá ['Abdullah bin Isa] frá ['Abbas bin Sahl], men hann nevndi ikki -sat- Tawaruk, so nevndi hann hana eins og í hadisini -frásagd- Fulaih'. Meðan nevndi Al Hasan bin Al Hur sitandi støðuna sambært hadithini - sum hann hevur sagt frá - Fulaih og 'Utbah'. Hevur sagt okkum [Amru bin Usman] hevur sagt okkum [Baqiyah] hevur sagt mær [Utbah] hevur sagt mær [Abdullah bin Isa] frá [Al 'Abbas bin Sahl As Saidi] frá [Abu Humaid] við einum hadith sum hesum, segði hann; 'Tá ið hann niður, strekkir hann lærini sundur uttan at bera vektina av búkinum'. Ábu Dáud segði; 'Hendan hadisin varð eisini frásagdur av [Ibn Mubarrak], sum segði okkum [Fulaih] eg hoyrdi ['Abbas bin Sahl] siga hana -hadisin s hetta-, men eg læri tað ikki uttanat. Og hann hevur sagt mær, at hann tykist hava nevnt Isa bin Abdullah, at hann einaferð hoyrdi frá Abbas bin Sahl hann segði; 'Eg greiddi frá hesi hadith fyri Abu Humaid Eins og Saidi, hann hevur sagt okkum [Muhammed bin Ma'mar] hevur sagt okkum [Hajjaj bin Minhal] hevur sagt okkum [Hammam] hevur sagt okkum [Muhammed bin Juhadah] frá [Abdul Jabbar bin Wa'il] frá [pápa sínum segði hetta frá profetinum; »Tá ið hann legði seg niður, trýsti hann knøini á gólvið, áðrenn hann legði lómarnar -á gólvið-, segði hann aftur; 'Tá ið hann legði seg niður, legði hann andlitið millum lómarnar og breiddi armholurnar sundur'. Hevur sagt [Hajjaj]; [Hammam] segði; og hevur sagt okkum [Syaqiq] hevur sagt mær [Ashim bin Kulaib] frá [pápa sínum] profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam sum hesa -hadith-, og ein av hadisunum sum eg trúgvi meira er hadith Muhammed bin Juhadah, nevniliga; 'Tá hann vildi reisa seg -at standa-, reisti hann seg á knæ, hallaði seg á lærini'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 628
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ فِطْرٍ عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْفَعُ إِبْهَامَيْهِ فِي الصَّلَاةِ إِلَى شَحْمَةِ أُذُنَيْهِ
Hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Abdullah bin Daud] frá [Fithr] frá [Abdul Jabbar bin Wa'il] frá [faðir sínum] hann segði; Eg sá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam lyfta sínar báðar tummarnar parallelt við oyruni, tá hann bað'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 629
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ جُرَيْجٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَبَّرَ لِلصَّلَاةِ جَعَلَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَإِذَا رَفَعَ لِلسُّجُودِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَإِذَا قَامَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ
Hevur sagt okkum [Abdul Málik bin Syu’aib bin Al Laits] hevur sagt mær [pápi mínum] frá [abba mínum] frá [Yahya bin Ayyub] frá [Abdul Malik bin Abdul Aziz bin Juraij] frá [Ibnu Shihab] frá [Abu Bakr bin Abdurrahman bin Al Huraith] hann segði [Abu Bakr bin Abdurrahman bin Al Huraith] 'Tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gjørdi takbir fyri at fremja bønina, lyfti hann hendurnar upp, til tær vóru parallellar við herðarnar, somuleiðis tá hann vildi boyggja seg, gjørdi hann eisini tað sama, tá hann vildi boyggja seg niður, eisini tá hann reisti seg úr seinnu rak'ah, gjørdi hann tað eisini soleiðis.'
Hadith
Imam Abu Dawud : 630
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي هُبَيْرَةَ عَنْ مَيْمُونٍ الْمَكِّيِّأَنَّهُ رَأَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ وَصَلَّى بِهِمْ يُشِيرُ بِكَفَّيْهِ حِينَ يَقُومُ وَحِينَ يَرْكَعُ وَحِينَ يَسْجُدُ وَحِينَ يَنْهَضُ لِلْقِيَامِ فَيَقُومُ فَيُشِيرُ بِيَدَيْهِ فَانْطَلَقْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ إِنِّي رَأَيْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ صَلَّى صَلَاةً لَمْ أَرَ أَحَدًا يُصَلِّيهَا فَوَصَفْتُ لَهُ هَذِهِ الْإِشَارَةَ فَقَالَ إِنْ أَحْبَبْتَ أَنْ تَنْظُرَ إِلَى صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاقْتَدِ بِصَلَاةِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ
Hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] hevur sagt okkum [Ibnu Lahi'ah] frá [Abu Hubairah] frá [Maimun Al Makki], at hann sá Maimun bin Zubair biðja saman við teimum - fólkinum - meðan hann lyfti báðar hendur, tá hann stóð, boygdi seg, boygdi seg niður, síðani stóð meðan hann lyfti báðar hendurnar. Síðan hitti eg Ibn Abbas, segði eg; 'Eg sá einaferð Ibn Zubair biðja, eg havi ongantíð sæð nakran biðja sum hann'. Meðan hann vísti við at lyfta hondina upp til Ibn Abbas, svaraði [Ibnu Abbas]; - Um tú vilt síggja bønargongdirnar hjá Rasulullah, so fylg bønargongdunum hjá Abdullah bin Zubair.
Hadith
Imam Abu Dawud : 631
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ كَثِيرٍ يَعْنِي السَّعْدِيَّ قَالَصَلَّى إِلَى جَنْبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طَاوُسٍ فِي مَسْجِدِ الْخَيْفِ فَكَانَ إِذَا سَجَدَ السَّجْدَةَ الْأُولَى فَرَفَعَ رَأْسَهُ مِنْهَا رَفَعَ يَدَيْهِ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ فَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ فَقُلْتُ لِوُهَيْبِ بْنِ خَالِدٍ فَقَالَ لَهُ وُهَيْبُ بْنُ خَالِدٍ تَصْنَعُ شَيْئًا لَمْ أَرَ أَحَدًا يَصْنَعُهُ فَقَالَ ابْنُ طَاوُسٍ رَأَيْتُ أَبِي يَصْنَعُهُ وَقَالَ أَبِي رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَصْنَعُهُ وَلَا أَعْلَمُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ
Tað hava [Qutaibah bin Said] og [Muhammed bin Aban] sagt okkum, at týdningurin av hadithini er tann sami, søgdu teir báðir; hefir sagt oss [Ein Nadlr bin Kathir nefniliga As Sa'di] hann sagdi; Abdullah bin Thawus bað við síðuna av mær við Khaif-moskuna, tá hann bønaði seg í fyrsta bønum, reisti seg síðani úr bønum, hann lyfti hendurnar upp framman fyri andlitinum, so noktaði eg eisini gerðir hansara, eftir tað klagaði eg um hetta til Wuhaib bin Khalid, so segði Wuhad Khaib hann við hann; 'Tú hevur gjørt nakað, sum eg ongantíð havi sæð nakran gera'. [Ibn Távus] svaraði; »Eg sá pápa mín gera tað einaferð, segði [pápi mín]; 'Eg sá [Ibn Abbas] gera tað, men eg veit ikki uttan so at hann segði, at tað eisini gjørdi profeturin'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 632
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّهُ كَانَ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَإِذَا قَامَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ وَيَرْفَعُ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَبُو دَاوُد الصَّحِيحُ قَوْلُ ابْنِ عُمَرَ لَيْسَ بِمَرْفُوعٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَى بَقِيَّةُ أَوَّلَهُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَسْنَدَهُ وَرَوَاهُ الثَّقَفِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَوْقَفَهُ عَلَى ابْنِ عُمَرَ قَالَ فِيهِ وَإِذَا قَامَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ يَرْفَعُهُمَا إِلَى ثَدْيَيْهِ وَهَذَا هُوَ الصَّحِيحُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ وَمَالِكٌ وَأَيُّوبُ وَابْنُ جُرَيْجٍ مَوْقُوفًا وَأَسْنَدَهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَحْدَهُ عَنْ أَيُّوبَ وَلَمْ يَذْكُرْ أَيُّوبُ وَمَالِكٌ الرَّفْعَ إِذَا قَامَ مِنْ السَّجْدَتَيْنِ وَذَكَرَهُ اللَّيْثُ فِي حَدِيثِهِ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ فِيهِ قُلْتُ لِنَافِعٍ أَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَجْعَلُ الْأُولَى أَرْفَعَهُنَّ قَالَ لَا سَوَاءً قُلْتُ أَشِرْ لِي فَأَشَارَ إِلَى الثَّدْيَيْنِ أَوْ أَسْفَلَ مِنْ ذَلِكَ
Tað hevur verið sagt okkum [Nahsr bin Ali] hevur sagt okkum [Abdul A'laa] hevur sagt okkum ['Ubaidullah] frá [Nafi'] frá [Ibn Umar], at tá hann vil biðja, fremur hann takbir meðan hann lyftir báðar hendurnar upp, - somuleiðis - tá ið hann boyggir seg upp, tá hann sigur sami'allahu hann reisir upp frá sami'allahu Li báðar hendur'. Hann las upp - lyfti hesa hadith - til Rasulullah. Ábu Dáud segði; 'Tað, sum er ektað, eru orðini hjá Ibn Umar, ikki tey hjá profetinum. »Abu Dáud segði; 'Meðan, í byrjanini av hadith - tað vil siga uttan at nevna 'Tá ið seinna rak'ah -pent- hevur verið frásøgd av [Baqiyyah] frá ['Ubaidullah] og hann segði hana -framhald upp til profetin -pent- til profetin sallallaahu alaihi wasallam.' Og tað var eisini frásagt av [Ats Tsaqafi] frá ['Ubaidullah], men hann gav tað bara víðari til [Ibnu Umar], segði hann; 'Tá hann vildi reisa seg í aðru rak'ah, lyfti hann hendurnar upp til bringuna - hetta er - millum frásagnirnar - sum er ektað'. Ábu Dáud segði; 'Og tað varð eisini frásagt av [Al Laits bin Sa'd], [Malik], [Ayub] og [Ibnu Juraij] á mauquf hátt, men [Hammad bin Salamah] var tann einasti, sum helt fram við tí - upp til profetin - frá [Ayyub], meðan Malik og Ayyub lafa ikki rec; 'Tá hann vil rísa upp úr seinnu prostratiónini'. Al Laits nevndi eisini í hadith síni soleiðis'. Ibn Júraij segði eisini; Eg segði við Nafi'; 'Rætti Ibn Umar -báðar hendur- hægri -enn bringuna-?' hann svarar; 'Nei, men parallelt -við bringuna-'. Eg segði; „Greiða mær frá tí!“. Síðani bendi Nafi' til bæði bróstini - bróstini - ella lægri enn tey'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 633
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ إِذَا ابْتَدَأَ الصَّلَاةَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا دُونَ ذَلِكَقَالَ أَبُو دَاوُد لَمْ يَذْكُرْ رَفَعَهُمَا دُونَ ذَلِكَ أَحَدٌ غَيْرُ مَالِكٍ فِيمَا أَعْلَمُ
Tað hevur verið sagt okkum [Al Qa’nabi] frá [Malik] frá [Nafi’], at; 'Tá ið [Ibn Umar] vildi byrja bøn sína, lyfti hann hendurnar parallelt við herðarnar, tá ið hann lyfti høvdið frá at boyggja, lyfti hann eisini hendurnar lægri enn tað'. Ábu Dáud segði; »So vítt eg veit, hevur ikki ein frásøgumaður nevnt; 'At hækka bæði lægri enn tað' burtursæð frá Malik'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 634
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمُحَارِبِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ
Tað hevur verið sagt okkum, at [Usman bin Abu Syaiba] og [Muhammed bin Ubaid Al Muharibi] søgdu bæði; hevur sagt okkum [Muhammed bin Fudlail] frá [Ashim bin Kulaib] frá [Muharib bin Ditsar] frá [Ibnu Umar] segði hann; 'Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam reisti seg úr seinnu rak'ah, segði hann takbir, meðan hann lyfti báðar hendurnar'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 635
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَيَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَأَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَيَصْنَعُهُ إِذَا رَفَعَ مِنْ الرُّكُوعِ وَلَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ صَلَاتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَإِذَا قَامَ مِنْ السَّجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ وَكَبَّرَقَالَ أَبُو دَاوُد فِي حَدِيثِ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ حِينَ وَصَفَ صَلَاةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا كَبَّرَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلَاةِ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali] har sagt okkum [Sulaiman bin Daud Al Hasyimi] har sagt okkum [Abdurrahman bin Abu Az Zinnad] frá [Musa bin 'Uqbah] frá [Abdullah bin Al Fadl bin Rabi'ah bin Al Harith bin Abdul Mutthalib] frá [Abdul Mutthalib] frá [Abdul Mutthalib] bin Abu Rafi'] frá [Ali bin Abu Talib Radliallahu Anhu] frá Rasulullah Sallallahu Alahi Wasallam; at tá ið hann stendur upp at fremja skyldubønina, ger hann takbirin við at lyfta hendurnar parallelt við herðarnar. Hetta ger hann, tá ið hann er liðugur at lesa suruna og skal boyggja seg, og somuleiðis, tá ið hann rísur upp úr boygginum. Hann lyfti als ongantíð hendurnar upp, tá hann bað í sitandi støðu. Tá ið hann reisti seg úr øðrum bønum, lyfti hann hendurnar upp aftur, meðan hann segði takbir'. Ábu Dáud segði; 'Í hadithinum hjá Abu Humaid As Saidi tá hann lýsti slag av bønum profetsins, nevniliga; 'Tá hann stendur upp úr seinnu rak'ah, ger hann takbir, meðan hann lyftir hendurnar upp, til tær eru parallellar við herðarnar, eins og hann ger takbir, tá hann byrjar bønina'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 636
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ نَصْرِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا كَبَّرَ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ حَتَّى يَبْلُغَ بِهِمَا فُرُوعَ أُذُنَيْهِ
Hevur sagt okkum [Hafsh bin Umar] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Qatadah] frá [Nashr bin Ashim] frá [Malik bin Al Huwairit] hann segði; 'Eg sá profetin sallallaahu alaihi wasallam lyfta hendurnar upp, tá ið hann framdi tkbir, ruku', og tá ið hann lyfti høvdið frá ruku' -i'tidal- til tað kom til oyrarnar'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 637
حَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مَرْوَانَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَقَ الْمَعْنَى عَنْ عِمْرَانَ عَنْ لَاحِقٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَلَوْ كُنْتُ قُدَّامَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَرَأَيْتُ إِبِطَيْهِ زَادَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ قَالَ يَقُولُ لَاحِقٌ أَلَا تَرَى أَنَّهُ فِي الصَّلَاةِ وَلَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يَكُونَ قُدَّامَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَزَادَ مُوسَى بْنُ مَرْوَانَ الرَّقِّيُّ يَعْنِي إِذَا كَبَّرَ رَفَعَ يَدَيْهِ
Tað hevur verið sagt okkum [Ibn Mu'adz] hevur sagt okkum [faðir mín], og tað hevur verið sagt frá aðrari leið, tað hevur verið sagt okkum [Musa bin Marwan] hevur sagt okkum [Syu'aib, nevniliga Ibn Ishaq] meðan ma'nan í hadisini er frá ['Imran] hann segði frá [Lahiq] frá [Lahiq]; [Abu Húraira] segði; 'Um eg var framman fyri profetinum sallallaahu alaihi wasallam -tá hann lyfti báðar hendur-, so vóru sanniliga armholur hansara sjónligar fyri mær'. Ubaidullah bin Muadz legði afturat; Lahiq segði; 'Veitst tú ikki, at hann bað, tí kundi hann ikki vera framman fyri Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam?'. Marvan bin Ar Raqi legði afturat; 'sum er meint við, tá hann sigur takbir og lyftir báðar hendur'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 638
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِعَلَّمَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ فَكَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَلَمَّا رَكَعَ طَبَّقَ يَدَيْهِ بَيْنَ رُكْبَتَيْهِ قَالَ فَبَلَغَ ذَلِكَ سَعْدًا فَقَالَ صَدَقَ أَخِي قَدْ كُنَّا نَفْعَلُ هَذَا ثُمَّ أَمَرَنَا بِهَذَا يَعْنِي الْإِمْسَاكَ عَلَى الرُّكْبَتَيْنِ
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Ibn Idris] frá [Ashim bin Kulaib] frá [Abdurrahman bin Al Asvad] frá ['Alqamah] segði hann; [Abdulla] segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam lærdi okkum at biðja, hann tók takbir meðan hann lyfti hendurnar upp, og tá hann boygdi seg, fest hann hendurnar á knøini. Orðið 'Alqama; »Tað vísti seg, at hetta rakk til Sa'd, so segði hann; 'Beiggi mín hevur rætt, tað gjørdu vit, so fingu vit boð um at gera tað, nevniliga at halda bæði knøini'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 639
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَاصِمٍ يَعْنِي ابْنَ كُلَيْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍأَلَا أُصَلِّي بِكُمْ صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَصَلَّى فَلَمْ يَرْفَعْ يَدَيْهِ إِلَّا مَرَّةًقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا حَدِيثٌ مُخْتَصَرٌ مِنْ حَدِيثٍ طَوِيلٍ وَلَيْسَ هُوَ بِصَحِيحٍ عَلَى هَذَا اللَّفْظِ
Hevur sagt okkum ['Usman bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Waki'] frá [Sufyan] frá [Ashim t.e. Ibn Kuliab] frá [Abdurrahman bin Al Aswad] frá ['Alqamah] hann segði; [Abdullah bin Mas'ud] segði: 'Vilt tú hava meg at læra saman við tær bønina hjá Rasulullah? síðan bað hann og lyfti ikki hendurnar upp uttan eina ferð’. Ábu Dáud segði; 'Hendan hadith er ein samandráttur av eini langari hadith og verður mett ikki at vera ektað av ritstjóranum'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 640
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ رَفَعَ يَدَيْهِ إِلَى قَرِيبٍ مِنْ أُذُنَيْهِ ثُمَّ لَا يَعُودُحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ يَزِيدَ نَحْوَ حَدِيثِ شَرِيكٍ لَمْ يَقُلْ ثُمَّ لَا يَعُودُ قَالَ سُفْيَانُ قَالَ لَنَا بِالْكُوفَةِ بَعْدُ ثُمَّ لَا يَعُودُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَى هَذَا الْحَدِيثَ هُشَيْمٌ وَخَالِدٌ وَابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ يَزِيدَ لَمْ يَذْكُرُوا ثُمَّ لَا يَعُودُ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ وَخَالِدُ بْنُ عَمْرٍو وَأَبُو حُذَيْفَةَ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا قَالَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ فِي أَوَّلِ مَرَّةٍ وَقَالَ بَعْضُهُمْ مَرَّةً وَاحِدَةً
Hevur sagt okkum [Muhammed bin As Shabah Al Bazzaz] hevur sagt okkum [Sharik] frá [Yazid bin Abu Ziyad] frá [Abdurrahman bin Abu Laila] frá [Al Barra`] at; 'Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fór at biðja, lyfti hann hendurnar upp, til tær vóru tætt við oyruni, og endurtók tað ikki aftur - bert einaferð -'. Hevur sagt okkum [Abdullah bin Muhammed Az Zuhri] hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Yazid] sum ein sharikskur hadith, men hann segði ikki; „Og tað gjørdi hann ikki aftur“. Sufyan segði; 'Eptir {)at sagdi hann oss; 'Og hann endurtók tað ikki aftur', tá ið hann var í Kufa'. Ábu Dáud segði; 'Hendan hadisin varð eisini sagdur av [Husyaim], [Khalid] og [Ibdu Idris] frá [Yazid], men teir nevndu ikki; „Og tað gjørdi hann ikki aftur“. Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali] hevur sagt okkum [Muawiyah] og [Khalid bin Amru] og [Abu Hudzaifah] teir søgdu; hefir sagt oss [Sufyan] med isnad svona, sagdi hann; 'Hann lyfti báðar hendur í byrjanini'. Sum onnur siga; 'Einaferð'.
