Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 হাদিছ
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 41
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ وَهَذَا لَفْظُهُ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي الْمُخَرَّمِيَّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى الْخَلَاءَ أَتَيْتُهُ بِمَاءٍ فِي تَوْرٍ أَوْ رَكْوَةٍ فَاسْتَنْجَى قَالَ أَبُو دَاوُد فِي حَدِيثِ وَكِيعٍ ثُمَّ مَسَحَ يَدَهُ عَلَى الْأَرْضِ ثُمَّ أَتَيْتُهُ بِإِنَاءٍ آخَرَ فَتَوَضَّأَقَالَ أَبُو دَاوُد وَحَدِيثُ الْأَسْوَدِ بْنِ عَامِرٍ أَتَمُّ
আমাক কৈছে [ইব্ৰাহিম বিন খালিদে] আমাক কৈছে [আছৱাদ বিন আমিৰে] আমাক [শ্বাৰিক] কৈছে আৰু এইটোৱেই হৈছে লাফাজ্নিয়া। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ, অৰ্থাৎ আল মুখাৰমীয়ে] আমাক [ৱাকি’] [শ্বাৰিক]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিম বিন জাৰিৰ]ৰ পৰা [আবু জুৰাহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যেতিয়া শৌচাগাৰলৈ যাব বিচাৰিছিল, তেতিয়া মই তেওঁক এটা পাত্ৰত পানী আনিছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ তাৰ সৈতে নামাজ পঢ়িছিল। আবু দাউদে হাদীছ ৱাকি’ত উল্লেখ কৰিছে; 'তাৰ পিছত তেওঁ হাত দুখন মাটিত ঘঁহিলে, তাৰ পিছত মই তেওঁৰ বাবে আন এটা পাত্ৰ আনিলোঁ, আৰু তেওঁ তাৰেই অজু কৰিলে'। আবু দাউদে ক’লে; আল আছৱাদ বিন আমিৰৰ হাদীছ অধিক নিখুঁত।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 42
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَرْفَعُهُ قَالَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ لَأَمَرْتُهُمْ بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ وَبِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ
আমাক [কুটাইবা বিন ছাইদে] [ছুফিয়ান]ৰ পৰা [আবু আজ জান্নাদ]ৰ পৰা [আল আ’ৰাজ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে আৰু তেওঁ ইয়াক নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত সম্পৰ্কিত কৰিছে, তেওঁ কৈছে: ‘যদি মই মুমিনসকলৰ ওপৰত বোজা নিদিলোঁহেঁতেন তেন্তে মই তেওঁলোকক ইছাৰ নামাজ শেষ কৰিবলৈ আৰু প্ৰতিটো নামাজত ছিৱাক ল’বলৈ আদেশ দিলোঁহেঁতেন’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 43
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍقَالَ أَبُو سَلَمَةَ فَرَأَيْتُ زَيْدًا يَجْلِسُ فِي الْمَسْجِدِ وَإِنَّ السِّوَاكَ مِنْ أُذُنِهِ مَوْضِعَ الْقَلَمِ مِنْ أُذُنِ الْكَاتِبِ فَكُلَّمَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ اسْتَاكَ
আমাক কৈছে [ইব্ৰাহিম বিন মুছাই] আমাক কৈছে [ইছা বিন ইউনুছে] আমাক [মুহাম্মদ বিন ইছহাক] [মুহাম্মাদ বিন ইব্ৰাহিম আত টাইমি]ৰ পৰা [আবু চালামা বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা [জাইদ বিন খালিদ আল জুহানী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কয়; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘মই যদি মোৰ লোকসকলক বোজা নিদিলোহেঁতেন তেন্তে সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকক প্ৰতিটো নামাজতে ছিৱাক কৰিবলৈ আদেশ দিলোঁহেঁতেন’। আবু চালামাই ক’লে: মই জাইদক মছজিদত বহি থকা দেখিছিলো যেতিয়া ছিৱাক তেওঁৰ কাণৰ গুৰিত আছিল যেনেকৈ কোনো লেখকৰ কাণৰ গুৰিত কলম থোৱা হয়, প্ৰতিবাৰ নামাজ দিবলৈ থিয় হ’লে তেওঁ ছিৱাক বনাইছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 44
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ أَرَأَيْتَ تَوَضُّؤَ ابْنِ عُمَرَ لِكُلِّ صَلَاةٍ طَاهِرًا وَغَيْرَ طَاهِرٍ عَمَّ ذَاكَ فَقَالَ حَدَّثَتْنِيهِ أَسْمَاءُ بِنْتُ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي عَامِرٍ حَدَّثَهَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرَ بِالْوُضُوءِ لِكُلِّ صَلَاةٍ طَاهِرًا وَغَيْرَ طَاهِرٍ فَلَمَّا شَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ أُمِرَ بِالسِّوَاكِ لِكُلِّ صَلَاةٍفَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَرَى أَنَّ بِهِ قُوَّةً فَكَانَ لَا يَدَعُ الْوُضُوءَ لِكُلِّ صَلَاةٍ قَالَ أَبُو دَاوُد إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ رَوَاهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আউফ আথ থাই] আমাক কৈছে [আহমদ বিন খালিদে] আমাক [মুহাম্মাদ বিন ইছহাক] [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহিয়া বিন হিব্বান]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা কৈছে, মহম্মদ বিন ইয়াহিয়াই কয়; আব্দুল্লা বিন আব্দুল্লা বিন উমৰক সুধিলোঁ; 'পবিত্ৰ অৱস্থাত হওক বা নহওক, প্ৰতিটো নামাজতে ইবনে উমৰৰ অজু কেনেকৈ দেখা পায়, সেইটো কি কাৰণত?' সেয়ে তেওঁ উত্তৰ দিলে; মোক [আছমা` বিন্ত জাইদ বিন আল খাথথাব] কৈছে যে [আব্দুল্লাহ বিন হানজালাহ বিন আবি আমিৰে] তেওঁক কৈছে; যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক প্ৰতিটো নামাজৰ বাবে অজু কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল, সেয়া বিশুদ্ধ অৱস্থাত হওক বা নহওক। যেতিয়া তেওঁৰ বাবে এইটো কঠিন অনুভৱ হৈছিল, তেতিয়া তেওঁক প্ৰতিবাৰ নামাজৰ সময়ত ছিৱাক কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল। অৱশ্যে ইবনে উমৰে এই কাম কৰিবলৈ তেওঁ যথেষ্ট শক্তিশালী বুলি অনুভৱ কৰিছিল, সেয়েহে তেওঁ প্ৰতিটো নামাজৰ বাবে নিজৰ অজু এৰি নাযায়। আবু দাউদে ক’লে; [ইব্ৰাহিম বিন ছাআদে] এই হাদীছ [মুহাম্মাদ বিন ইছহাকৰ] পৰা বর্ণনা কৰিছে তেওঁ কৈছে; [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ] -আব্দুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ নহয়-।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 45
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَسُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ غَيْلَانَ بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ مُسَدَّدٌ قَالَأَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَسْتَحْمِلُهُ فَرَأَيْتُهُ يَسْتَاكُ عَلَى لِسَانِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَالَ سُلَيْمَانُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَسْتَاكُ وَقَدْ وَضَعَ السِّوَاكَ عَلَى طَرَفِ لِسَانِهِ وَهُوَ يَقُولُ إِهْ إِهْ يَعْنِي يَتَهَوَّعُقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مُسَدَّدٌ فَكَانَ حَدِيثًا طَوِيلًا وَلَكِنِّي اخْتَصَرْتُهُ
আমাক [মুছাদ্দাদ] আৰু [চুলেমান বিন দাউদ আল আটাকি]ক কৈছে যে তেওঁলোকে দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [হাম্মাদ বিন জাইদ] [ঘাইলান বিন জাৰিৰ]ৰ পৰা [আবু বুৰ্দাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ আবু মুছা]ৰ পৰা কৈছে। মুছাদ্দাদৰ মতে আবু মুছাই কৈছিল; আমি এবাৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ গৈছিলো তেওঁক আমাক লৈ যাবলৈ ক’বলৈ, তাৰ পিছত তেওঁক ওঁঠত ছিৱাক হোৱা দেখিলোঁ। আবু দাউদে ক’লে; আৰু চুলাইমানৰ মতে আবু মুছাই কৈছিল; এবাৰ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক লগ পাইছিলো যেতিয়া তেওঁ ছিৱাক আছিল, তেওঁ ছিৱাকটো মুখৰ ডগাত ৰাখি কৈছিল: ‘ইহী ইহ’। অৰ্থাৎ কোনোবাই বমি কৰাৰ দৰে শব্দ কৰা। আবু দাউদে ক’লে; মুছাদ্দাদে ক’লে; এই হাদীছটো প্ৰথমে দীঘলীয়া আছিল যদিও মই ইয়াক চুটি কৰি দিছো।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 46
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَنُّ وَعِنْدَهُ رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ الْآخَرِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ فِي فَضْلِ السِّوَاكِ أَنْ كَبِّرْ أَعْطِ السِّوَاكَ أَكْبَرَهُمَاقَالَ أَحْمَدُ هُوَ ابْنُ حَزْمٍ قَالَ لَنَا أَبُو سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ الْأَعْرَابِيِّ هَذَا مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْمَدِينَةِ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইছা] আমাক [‘আনবাছা বিন আব্দুল ৱাহিদ] [হিছ্যাম বিন উৰৱাহৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ছিৱাক পিন্ধিছিল আনহাতে তেওঁৰ কাষত দুজন মানুহ আছিল, এজন আনজনতকৈ ডাঙৰ, গতিকে আল্লাহে তেওঁক ছিৱাকৰ গুণ অৱতীৰ্ণ কৰিলে, যিজন দুয়োজনতকৈ ডাঙৰ ব্যক্তিক ছিৱাক দিব। আহমদ অৰ্থাৎ ইবনে হাজমে বুজাই দিলে; আবু ছাইদ অৰ্থাৎ আল আ’ৰাবীয়ে আমাক ক’লে; কেৱল মদীনা বিশেষজ্ঞসকলেহে বর্ণনা কৰা হাদীছৰ ভিতৰত এইটোও অন্যতম।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 47
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ بِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ يَبْدَأُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ بَيْتَهُ قَالَتْ بِالسِّوَاكِ
আমাক কৈছে [ইব্ৰাহিম বিন মুছা আৰ ৰাজীয়ে] আমাক [ইছা বিন ইউনুছ] [মিছ’ৰৰ] পৰা [আল মিকদাম বিন ছ্যুৰৈহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; মই [আয়েছা]ক সুধিলোঁ; 'নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ঘৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়ত কিহৰ পৰা আৰম্ভ কৰিছিল?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'চিৱাকৰ সৈতে'।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 48
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ بْنُ سَعِيدٍ الْكُوفِيُّ الْحَاسِبُ حَدَّثَنِي كَثِيرٌ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَاكُ فَيُعْطِينِي السِّوَاكَ لِأَغْسِلَهُ فَأَبْدَأُ بِهِ فَأَسْتَاكُ ثُمَّ أَغْسِلُهُ وَأَدْفَعُهُ إِلَيْهِ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰে] আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ আল আনছাৰীয়ে] আমাক কৈছে [‘আনবাছা বিন ছাইদ আল কুফী আল হাছিবে] মোক [কটছিৰ] কৈছে, [আইছিয়াহৰ] পৰা, তেওঁ কয়; 'নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ এটা ছিৱাক আছিল, তাৰ পিছত তেওঁ মোক ধুবলৈ দিছিল, গতিকে মই প্ৰথমে ছিৱাকৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিলোঁ, তাৰ পিছত ধুই তেওঁক ঘূৰাই দিলোঁ'।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 49
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ شَيْبَةَ عَنْ طَلْقِ بْنِ حَبِيبٍ عَنْ ابْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرٌ مِنْ الْفِطْرَةِ قَصُّ الشَّارِبِ وَإِعْفَاءُ اللِّحْيَةِ وَالسِّوَاكُ وَالِاسْتِنْشَاقُ بِالْمَاءِ وَقَصُّ الْأَظْفَارِ وَغَسْلُ الْبَرَاجِمِ وَنَتْفُ الْإِبِطِ وَحَلْقُ الْعَانَةِ وَانْتِقَاصُ الْمَاءِ يَعْنِي الِاسْتِنْجَاءَ بِالْمَاءِقَالَ زَكَرِيَّا قَالَ مُصْعَبٌ وَنَسِيتُ الْعَاشِرَةَ إِلَّا أَنْ تَكُونَ الْمَضْمَضَةَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ وَدَاوُدُ بْنُ شَبِيبٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَ مُوسَى عَنْ أَبِيهِ و قَالَ دَاوُدُ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ مِنْ الْفِطْرَةِ الْمَضْمَضَةَ وَالِاسْتِنْشَاقَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ وَزَادَ وَالْخِتَانَ قَالَ وَالِانْتِضَاحَ وَلَمْ يَذْكُرْ انْتِقَاصَ الْمَاءِ يَعْنِي الِاسْتِنْجَاءَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ نَحْوُهُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَقَالَ خَمْسٌ كُلُّهَا فِي الرَّأْسِ وَذَكَرَ فِيهَا الْفَرْقَ وَلَمْ يَذْكُرْ إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ نَحْوُ حَدِيثِ حَمَّادٍ عَنْ طَلْقِ بْنِ حَبِيبٍ وَمُجَاهِدٍ وَعَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ قَوْلُهُمْ وَلَمْ يَذْكُرُوا إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ وَفِي حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ وَإِعْفَاءُ اللِّحْيَةِ وَعَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ نَحْوُهُ وَذَكَرَ إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ وَالْخِتَانَ
আমাক কৈছে [ইয়াহ্যা বিন মাইনে] আমাক [ৱাকি’] [জাকাৰিয়া বিন আবু জাইদাহ]ৰ পৰা [মুছআব বিন ছাইবা]ৰ পৰা [থালক বিন হাবিব]ৰ পৰা [ইবনে আজ জুবাইৰ] [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, ‘দহটা কথা যিবোৰ ফিতাৰহৰ অংশ: গোঁফ কাটি, দাড়ি গজা - বৃদ্ধি হ’বলৈ দিয়া -, বেৰচিৱাক, পানীৰে ইষ্টিনছিয়াক কৰা, নখ কাটি, আঙুলিৰ মাজত ধোৱা, বগলীৰ চুলি ছিঙা, গুহ্যদ্বাৰৰ চুলি কটা, আৰু পানীৰে ইস্তিনছাক কৰা’। জখৰিয়াই ক’লে; মুছআবে বুজাই দিলে; 'দশমটো পাহৰিলোঁ কিন্তু সম্ভৱতঃ গাৰ্গলিং আছিল'। আমাক [মুছা বিন ইছমাইল] আৰু [দাউদ বিন চ্যাবীব] কৈছে যে তেওঁলোকে দুয়োজনে কৈছিল; [হাম্মাদে] আমাক [আলী বিন জাইদ]ৰ পৰা [ছালামাহ বিন মহম্মদ বিন আম্মাৰ বিন ইয়াছিৰ]ৰ পৰা সম্পৰ্কিত কৰিছিল, [মোচিয়ে] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছিল। আৰু [দাউদে] ক’লে; [আম্মাৰ বিন ইয়াছিৰ]ৰ পৰা, যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছিল: ‘সঁচাকৈয়ে প্ৰাকৃতিক বস্তুৰ ভিতৰত মুখ ধুই ইস্তিনশ্বক কৰাও আছে,’ তাৰ পিছত তেওঁ একেধৰণৰ হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিলে, কিন্তু তেওঁ দাড়ি গজাৰ কথা উল্লেখ কৰা নাছিল বৰঞ্চ যোগ কৰিছিল; আৰু চুন্নত কৰা। তেওঁ ৱাছৱা আঁতৰাবলৈ যৌনাংগত পানী ছটিয়াই দিয়াৰ কথা উল্লেখ কৰিছে আৰু পানীৰে ইষ্টিঞ্জা` কৰাৰ কথাও উল্লেখ কৰা নাই। আবু দাউদে ক’লে; আৰু ইবনে আব্বাছৰ পৰাও একেধৰণৰ হাদীছ বর্ণিত হৈছে আৰু তেওঁ উল্লেখ কৰিছে; পাঁচটা প্ৰাকৃতিক বস্তু সকলোবোৰ মূৰত, তাৰ পিছত তেওঁ চুলিবোৰ বিভাজিত কৰাৰ কথা ক’লে - আধা সোঁফালে আৰু আধা বাওঁফালে - আৰু দাড়ি গজাৰ কথাও কোৱা নাছিল। আবু দাউদে ক’লে; আৰু উদাহৰণস্বৰূপে হাম্মাদৰ হাদীছ, থালক বিন হাবিব আৰু মুজাহিদৰ পৰা আৰু বকৰ বিন আব্দুল্লাহ আল মুজানীৰ পৰা তেওঁলোকৰ কথা বর্ণিত হৈছে আৰু তেওঁলোকে দাড়ি গজাৰ কথা উল্লেখ কৰা নাই। আৰু [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু মৰিয়ম]ৰ হাদীছত [আবু চালামাহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা, ইয়াত দাড়ি গজাৰ কথা উল্লেখ আছে। আৰু ইব্ৰাহিম আন নাখাইৰ পৰাও একেদৰেই, আৰু তেওঁ দাড়ি গজা আৰু চুন্নতৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 50
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ وَحُصَيْنٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ يَشُوصُ فَاهُ بِالسِّوَاكِ
আমাক কোৱা হৈছে যে [মুহাম্মদ বিন কাটছিৰ] আমাক [চুফিয়ান] [মনছুৰ]ৰ পৰা আৰু [হুছেইন] [আবু ৱাইল]ৰ পৰা [হুদজাইফা]ৰ পৰা কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে যে ৰাতি সাৰ পালে ছিৱাকেৰে মুখৰ দাঁত ঘঁহিব।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 51
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُوضَعُ لَهُ وَضُوءُهُ وَسِوَاكُهُ فَإِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ تَخَلَّى ثُمَّ اسْتَاكَ
আমাক কৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] আমাক কৈছে [হাম্মাদে] আমাক [বাহজ বিন হাকিম] [জুৰাৰাহ বিন আউফা]ৰ পৰা [ছা’দ বিন হিছাম]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে যে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ অজুৰ পানী আৰু ছিৱাক -তেওঁৰ বিচনাৰ ওচৰত- ৰখা হৈছিল। গতিকে ৰাতি সাৰ পাই শৌচ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত বেৰচিৱাক কৰিছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 52
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أُمِّ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَرْقُدُ مِنْ لَيْلٍ وَلَا نَهَارٍ فَيَسْتَيْقِظُ إِلَّا تَسَوَّكَ قَبْلَ أَنْ يَتَوَضَّأَ
আমাক কোৱা হৈছে [মুহাম্মাদ বিন কাথিৰে] আমাক [হাম্মাম] [আলী বিন জাইদ]ৰ পৰা [উম্মু মহম্মদ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ৰাতি বা দিন টোপনিৰ পৰা সাৰ পোৱা নাছিল, যদিহে তেওঁ অজু কৰাৰ আগতে ছিৱাক কৰা নাছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 53
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَبِتُّ لَيْلَةً عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ مِنْ مَنَامِهِ أَتَى طَهُورَهُ فَأَخَذَ سِوَاكَهُ فَاسْتَاكَ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَاتِ{ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ }حَتَّى قَارَبَ أَنْ يَخْتِمَ السُّورَةَ أَوْ خَتَمَهَا ثُمَّ تَوَضَّأَ فَأَتَى مُصَلَّاهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى فِرَاشِهِ فَنَامَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى فِرَاشِهِ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى فِرَاشِهِ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَفَعَلَ مِثْل ذَلِكَ كُلُّ ذَلِكَ يَسْتَاكُ وَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَوْتَرَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ حُصَيْنٍ قَالَ فَتَسَوَّكَ وَتَوَضَّأَ وَهُوَ يَقُولُ{ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ }حَتَّى خَتَمَ السُّورَةَ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইছা] আমাক কৈছে [হুছাইমে] আমাক [হুছেইন] [হাবিব বিন আবি থাবিট]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন আলী বিন আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [তেওঁৰ দাদা আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; 'এটা ৰাতি মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কাষত ৰাতি কটালোঁ, যেতিয়া তেওঁ টোপনিৰ পৰা সাৰ পাইছিল, তেতিয়া তেওঁ নিজকে শুদ্ধ কৰিবলৈ পানী লৈছিল, তাৰ পিছত তেওঁ ছিৱাক আৰু ছিৱাক লৈছিল, তাৰ পিছত তেওঁ এই আয়াতটো পঢ়িছিল, -যাৰ অৰ্থ-: 'সঁচাকৈয়ে, আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ সৃষ্টিত, আৰু ৰাতি আৰু দিনৰ পৰ্যায়ক্ৰমে মানুহৰ বাবে বুজাবুজিৰ চিন আছে,' -আলি ইমৰাণ: ১৯০-, তেওঁ পঢ়ে যেতিয়ালৈকে তেওঁ প্ৰায় চিঠিখন থেতেলিয়াই পেলালে, বা তেওঁ তেওঁ থেতেলিয়াই পেলালে, তাৰ পিছত তেওঁ অজু কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ নামাজ স্থানলৈ গৈ দুটা ৰাকাআত নামাজ দিলে। তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ বিচনালৈ উভতি আহি আল্লাহৰ ইচ্ছামতে শুই থাকিল। তাৰ পিছত উঠি আকৌ এবাৰ কৰক, তাৰ পিছত আকৌ বিচনাত শুই আকৌ শুব। তাৰ পিছত উঠি আকৌ তেনেকৈয়ে কৰক। তাৰ পাছত বিচনালৈ উভতি আহি পুনৰ টোপনি আহিল। তাৰ পিছত উঠি আকৌ তেনেকৈয়ে কৰিলে, প্ৰতিবাৰেই উঠিলে ছিৱাক কৰিলে আৰু দুটা ৰাক‘আত নামাজ দিলে, তাৰ পিছত উইতৰৰ নামাজ কৰিলে’। আবু দাউদে ক’লে; [ইবনে ফুদলাইলে] [হুছেইন]ৰ পৰা বর্ণিত, তেওঁ -ইবনে আব্বাছ- কৈছে; 'তেওঁ ছিৱাক লৈ অজু কৰিলে তাৰ পিছত আয়াতটো পঢ়িলে -যাৰ অৰ্থ-: 'সঁচাকৈয়ে আকাশ-পৃথিৱীৰ সৃষ্টিত', যেতিয়ালৈকে তেওঁ আখৰটো চেপি ধৰিলে'।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 54
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ صَدَقَةً مِنْ غُلُولٍ وَلَا صَلَاةً بِغَيْرِ طُهُورٍ
আমাক কৈছে [মুছলমান বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক [ছ্যু’বাহ] [কাতাদাহৰ] পৰা [আবু আল মালিহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘আল্লাহ আজ্জা ৱা জাল্লাই গুলৰ ধন-সম্পত্তিৰ পৰা দান-বৰঙণি গ্ৰহণ নকৰে - চুৰি হোৱা যুদ্ধৰ লুটপাত - আৰু লগতে নিজকে শুদ্ধ নকৰাকৈ নামাজ গ্ৰহণ নকৰে’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 55
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ صَلَاةَ أَحَدِكُمْ إِذَا أَحْدَثَ حَتَّى يَتَوَضَّأَ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন হানবালে] আমাক কৈছে [আব্দুৰাজ্জাকে] আমাক [মা’মাৰ] [হাম্মাম বিন মুনাব্বীহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘আল্লাহে তোমালোকৰ মাজৰ কোনো এজনৰ নামাজ গ্ৰহণ নকৰে যদিহে তেওঁ হাদাত নকৰে যেতিয়ালৈকে তেওঁ প্ৰথমে অজু নলয়’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 56
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ ابْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِفْتَاحُ الصَّلَاةِ الطُّهُورُ وَتَحْرِيمُهَا التَّكْبِيرُ وَتَحْلِيلُهَا التَّسْلِيمُ
আমাক কৈছে [উছমান বিন আবি ছায়াইবাই] আমাক [ৱাকি’] [ছুফিয়ান]ৰ পৰা [ইবনে আকিল]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন আল হানাফিয়াহ]ৰ পৰা [আলী ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘নামাজৰ চাবিকাঠি হ’ল শুদ্ধি, যিটোৱে ইয়াক হাৰাম কৰি তোলে - নামাজৰ বাহিৰৰ সকলো কথা আৰু গতিবিধি - সেয়া হ’ল তাকবীৰ, আৰু যিটোৱে ইয়াক পুনৰ হালাল কৰি তোলে সেয়া হ’ল ছালাম’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 57
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زِيَادٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَأَنَا لِحَدِيثِ ابْنِ يَحْيَى أَتْقَنُ عَنْ غُطَيْفٍ وَقَالَ مُحَمَّدٌ عَنْ أَبِي غُطَيْفٍ الْهُذَلِيِّ قَالَكُنْتُ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَلَمَّا نُودِيَ بِالظُّهْرِ تَوَضَّأَ فَصَلَّى فَلَمَّا نُودِيَ بِالْعَصْرِ تَوَضَّأَ فَقُلْتُ لَهُ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ تَوَضَّأَ عَلَى طُهْرٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا حَدِيثُ مُسَدَّدٍ وَهُوَ أَتَمُّ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহিয়া বিন ফাৰিছে] আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ইয়াজিদ আল মুকৰী`] কৈছে। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; আমাক [মুছাদ্দাদক] কৈছে আৰু আমাক [ইছা বিন ইউনুছক] কৈছে যে তেওঁলোকে দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [আব্দুৰহমান বিন জিয়াদ] কৈছে, আবু দাউদে কয়; মই ইবনে ইয়াহিয়াৰ হাদীছ [গুথাইফ]তকৈ ভালকৈ মুখস্থ কৰি ৰাখোঁ, আৰু মহম্মদে কৈছিল; আবু গুথাইফ আল হুডজালিৰ পৰা; মই এবাৰ [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ লগত আছিলো, যেতিয়া দুপৰীয়াৰ নামাজ মাতিছিল, তেতিয়া তেওঁ অজু কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত নামাজ কৰিছিল। যেতিয়া আছৰৰ আমন্ত্ৰণ কোৱা হ’ল, তেতিয়া তেওঁ পুনৰ অজু কৰিলে, তাৰ পিছত মই তেওঁক -সেই বিষয়ে- সুধিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ উত্তৰ দিলে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘যিজনে বিশুদ্ধ অৱস্থাত অজু কৰে -এতিয়াও অজু কৰি-, তেতিয়া আল্লাহে তেওঁৰ বাবে দহটা কাবাইকান লিখিলে’। আবু দাউদে ক’লে; এয়া মুছাদ্দাদৰ হাদীছ, আৰু ই অধিক নিখুঁত।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 58
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَغَيْرُهُمْ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمَاءِ وَمَا يَنُوبُهُ مِنْ الدَّوَابِّ وَالسِّبَاعِ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ الْمَاءُ قُلَّتَيْنِ لَمْ يَحْمِلْ الْخَبَثَقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا لَفْظُ ابْنُ الْعَلَاءِ و قَالَ عُثْمَانُ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ الصَّوَابُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ أَبُو كَامِلٍ ابْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْمَاءِ يَكُونُ فِي الْفَلَاةِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
আমাক [মুহাম্মাদ বিন আল আলা] আৰু [উছমান বিন আবি ছায়াইবা] আৰু [আল হাছান বিন আলী] আৰু আনসকলক কোৱা হৈছে, তেওঁলোকে ক’লে; আমাক [আবু উছামাহ] [আল ৱালিদ বিন কাটছিৰ]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন জাফৰ বিন আজ জুবাইৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক পানী আৰু -স্থান- পানীৰ বিষয়ে সোধা হৈছিল যিটো সদায় সৰীসৃপ আৰু বন্যপ্ৰাণীয়ে ভ্ৰমণ কৰে, তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে: ‘যদি পানী দুটা কুল্লাহ হয়, তেন্তে ই অপৰিষ্কাৰ নহয়’। আবু দাউদে ক’লে; এইটোৱেই ইবনে আল আলাৰ লাফাজ - অৰ্থাৎ তেওঁৰ ছানাদত মহম্মদ বিন জাফৰ বিন আজ জুবাইৰ নামৰ এজন ৰাবী আছে -। ইফালে [উছমান] আৰু [আল হাছান বিন আলী] [মুহাম্মাদ বিন আব্বাদ বিন জাফৰ] -মুহাম্মাদ বিন জাফৰ বিন আজ জুবাইৰৰ পৰিৱৰ্তে- উল্লেখ কৰে। আবু দাউদে ক’লে; সেইটোৱেই সঁচা। আমাক কৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] আমাক [হাম্মাদক] কৈছে, আৰু আন এটা শাৰীৰ মতে; আমাক কৈছে [আবু কামিলে] আমাক [ইয়াজিদ, অৰ্থাৎ ইবনে জুৰাই’] [মুহাম্মাদ বিন ইছহাক]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন জাফৰ]ৰ পৰা কৈছে। আবু কামিল ইবনে আজ জুবাইৰে কয়; [উবাইদিল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামক পথাৰত পানীৰ বিষয়ে সোধা হৈছিল, তাৰ পিছত তেওঁ প্ৰথম হাদীছৰ সৈতে মিল থকা এটা হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 59
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا عَاصِمُ بْنُ الْمُنْذِرِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِيأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ الْمَاءُ قُلَّتَيْنِ فَإِنَّهُ لَا يَنْجُسُقَالَ أَبُو دَاوُد حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَقَفَهُ عَنْ عَاصِمٍ
আমাক কৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] আমাক কৈছে [হাম্মাদে] আমাক [‘আছিম বিন আল মুণ্ড্জিৰ] [উবাইদিল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; মোক [মোৰ পিতৃক] কোৱা হৈছে, যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যদি পানী দুটা কুল্লাহত উপনীত হয়, তেন্তে ই অপৰিষ্কাৰ নহয়’। আবু দাউদে ক’লে; হাম্মাদ বিন জাইদে আছিমৰ পৰা কৈছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 60
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَمُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّهُ قِيلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَتَوَضَّأُ مِنْ بِئْرِ بُضَاعَةَ وَهِيَ بِئْرٌ يُطْرَحُ فِيهَا الْحِيَضُ وَلَحْمُ الْكِلَابِ وَالنَّتْنُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَاءُ طَهُورٌ لَا يُنَجِّسُهُ شَيْءٌقَالَ أَبُو دَاوُد وَقَالَ بَعْضُهُمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ رَافِعٍ
[মুহাম্মাদ বিন আল আলা] আৰু [আল হাছান বিন আলী] আৰু [মুহাম্মাদ বিন চুলেমান আল আনবাৰীয়ে] আমাক কৈছে: [আবু উছামাহে] আমাক [আল ৱালিদ বিন কাথিৰ]ৰ পৰা [মুহাম্মদ বিন কা’ব]ৰ পৰা [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন ৰফি’ বিন খাদিজৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল (ছাঃ) আৰু... আল্লাহৰ ৰহম তেওঁৰ ওপৰত))ক সোধা হৈছিল: ‘বিদলাতৰ কুঁৱাৰ পৰা অজু কৰা আমাৰ বাবে জায়েজ নেকি? ই এনেকুৱা এটা কুঁৱা, য’ত ঋতুস্ৰাৱৰ আৱৰ্জনা, মৰা কুকুৰ আৰু দুৰ্গন্ধযুক্ত বস্তু পেলোৱা হয়।' আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে- পানী বিশুদ্ধ, একোৱেই ইয়াক অশুচি কৰিব নোৱাৰে। আবু দাউদে ক’লে: ইয়াৰে কিছুমানে আব্দুৰহমান বিন ৰফি’ -আব্দুল্লাহ বিন ৰফি’ৰ ঠাইত-ৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।
