Imam Abu Dawud : 4561
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُبْشِيٍّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَطَعَ سِدْرَةً صَوَّبَ اللَّهُ رَأْسَهُ فِي النَّارِسُئِلَ أَبُو دَاوُد عَنْ مَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ هَذَا الْحَدِيثُ مُخْتَصَرٌ يَعْنِي مَنْ قَطَعَ سِدْرَةً فِي فَلَاةٍ يَسْتَظِلُّ بِهَا ابْنُ السَّبِيلِ وَالْبَهَائِمُ عَبَثًا وَظُلْمًا بِغَيْرِ حَقٍّ يَكُونُ لَهُ فِيهَا صَوَّبَ اللَّهُ رَأْسَهُ فِي النَّارِ حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ وَسَلَمَةُ يَعْنِي ابْنَ شَبِيبٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ ثَقِيفٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ يَرْفَعُ الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
به ما گفته است [نشر بن علی] گفته است، به ما گفته است [ابوسامه] از [ابن جرائج] از [عثمان بن ابوسلیمان] از [سید بن محمد بن جبیر بن مثم] از [عبدالله بن حبسی] گفته است؛ پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: هر کس درخت بیدره را قطع کند، الله سر او را در آتش جهنم غرق خواهد کرد. باری از ابوداود درباره این حدیث پرسیده شد، او پاسخ داد: خلاصه منظور از این حدیث این است که هر کس درخت بیدره را در میدان بیدره بیهوده و ناحق قطع کند؛ درحالیکه این یک پناه گاه برای مسافرین و مواشی است، الله سر او را در جهنم دفن خواهد کرد. به ما گفته شده است که [مخلاد بن خالد] و [سلامه]- به معنای سلامه بن سیبیب- هر دو گفته اند؛ به ما گفته است [عبد الرزاق] گفته است، به ما گفته است [معمر] از [عثمان بن ابوسلیمان] از [مردی از تساقف] از [عروه بن از زبیر] و او آنرا به پیامبر صلی الله علیه وسلم مانند آن حدیث ارتباط داده است.
Imam Abu Dawud : 4562
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ وَحُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ قَالَا حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَسَأَلْتُ هِشَامَ بْنَ عُرْوَةَ عَنْ قَطْعِ السِّدْرِ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى قَصْرِ عُرْوَةَ فَقَالَ أَتَرَى هَذِهِ الْأَبْوَابَ وَالْمَصَارِيعَ إِنَّمَا هِيَ مِنْ سِدْرِ عُرْوَةَ كَانَ عُرْوَةُ يَقْطَعُهُ مِنْ أَرْضِهِ وَقَالَ لَا بَأْسَ بِهِ زَادَ حُمَيْدٌ فَقَالَ هِيَ يَا عِرَاقِيُّ جِئْتَنِي بِبِدْعَةٍ قَالَ قُلْتُ إِنَّمَا الْبِدْعَةُ مِنْ قِبَلِكُمْ سَمِعْتُ مَنْ يَقُولُ بِمَكَّةَ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَطَعَ السِّدْرَ ثُمَّ سَاقَ مَعْنَاهُ
برای ما گفته شده است که [عبیدالله بن عمر بن میصره] و [حمید بن مسعوده] هر دو گفته اند؛ به ما گفته است [حسن بن ابراهیم] او گفت؛ 'من از [حسیام بن عروه] در مورد قطع کردن درخت بیدره پرسیدم، در آن زمان او به چوب اوروه تکیه داده بود، هشیم بعد پاسخ داد، شما در مورد این درها و مشاری چه فکر میکنید' – برگ های دروازه – آنها از چوب بیدره عروه ساخته شده اند. اوروه آنرا از باغ خود قطع کرد. [اوروه] گفت؛ 'این خوب است'. -حمید اضافه کرد- هشام بن عروه بعد به حسن بن ابراهیم گفت، 'ای مردم عراق، که -بریدن درخت بیدره جایز نیست- فقط بدعت است که شما برای من آورده اید'. حسن گفت؛ 'من بعد گفتم؛ 'این فقط این است که بدعت از شما آمده است -ای هشام-، در مکه من شنیدم که کسی گفت که رسول الله صلی الله علیه وسلم کسی را که درخت بیدره را قطع کرده است لعنت کرده است... بعد حدیث به معنی کامل بیان شده است'.
Imam Abu Dawud : 4563
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي بُرَيْدَةَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي الْإِنْسَانِ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَسِتُّونَ مَفْصِلًا فَعَلَيْهِ أَنْ يَتَصَدَّقَ عَنْ كُلِّ مَفْصِلٍ مِنْهُ بِصَدَقَةٍ قَالُوا وَمَنْ يُطِيقُ ذَلِكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ النُّخَاعَةُ فِي الْمَسْجِدِ تَدْفِنُهَا وَالشَّيْءُ تُنَحِّيهِ عَنْ الطَّرِيقِ فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فَرَكْعَتَا الضُّحَى تُجْزِئُكَ
به ما گفته است [احمد بن محمد المروازی] او گفت؛ به من [علی بن حسین] گفته است که او گفت؛ به من [پدرم] گفته است که او گفت؛ به من [عبدالله بن بریده] گفته است که او گفته است؛ من شنیدم که [ابوبریده] گفت؛ 'من شنیدم که رسول الله صلی الله علیه وسلم گفت: در یک انسان سه صد و شصت مفصل وجود دارد، پس بگذارید که برای هر یک از این مفاصل صدقه بدهد'. دوستان گفتند؛ ای پیامبر خدا، چه کسی قادر خواهد بود! او گفت: دفن کردن تف در مسجد یا چیزی که شما از جاده دور میندازید – صدقه است –، اگر شما آنرا پیدا نکنید پس دو دوره دوحه برای شما کافی است.
Imam Abu Dawud : 4564
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبَّادٍ وَهَذَا لَفْظُهُ وَهُوَ أَتَمُّ عَنْ وَاصِلٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُقَيْلٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ أَبِي ذَرٍّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُصْبِحُ عَلَى كُلِّ سُلَامَى مِنْ ابْنِ آدَمَ صَدَقَةٌ تَسْلِيمُهُ عَلَى مَنْ لَقِيَ صَدَقَةٌ وَأَمْرُهُ بِالْمَعْرُوفِ صَدَقَةٌ وَنَهْيُهُ عَنْ الْمُنْكَرِ صَدَقَةٌ وَإِمَاطَتُهُ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ صَدَقَةٌ وَبُضْعَتُهُ أَهْلَهُ صَدَقَةٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ يَأْتِي شَهْوَةً وَتَكُونُ لَهُ صَدَقَةٌ قَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ وَضَعَهَا فِي غَيْرِ حَقِّهَا أَكَانَ يَأْثَمُ قَالَ وَيُجْزِئُ مِنْ ذَلِكَ كُلِّهِ رَكْعَتَانِ مِنْ الضُّحَى قَالَ أَبُو دَاوُد لَمْ يَذْكُرْ حَمَّادٌ الْأَمْرَ وَالنَّهْيَحَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ وَاصِلٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُقَيْلٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ الدِّيلِىِّ عَنْ أَبِي ذَرٍّ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَذَكَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي وَسْطِهِ
به ما گفته است [مصدداد] گفت، به ما [حمد بن زید] گفته است. -به طریقی دیگر ذکر شده است- به ما گفته است [احمد بن منی] از [عباد بن عباد] -این یک لفاذ است از او، و این کاملتر است- از [واشیل] از [یحیی بن عقائل] از [یحیی بن یمر] از [ابودزار] از پیامبر صلی الله علیه وسلم، هر روز گفت: از فرزندان آدم باید صدقه داده شود، سلام که به مردمی که ملاقات میکند صدقه است، هر امری که به خیر میدهد صدقه است، هر نهی از منکر صدقه است، دور انداختن چیزهایی که مانع راه میشوند صدقه است، و مقاربت جنسی با همسرش صدقه است. اصحاب پرسیدند یا رسول الله، آمدن با شهوت نزد همسرت نیز فطریه محسوب میشود! ' او پاسخ داد: 'شما چه فکر میکنید اگر او این کار را با کسی انجام دهد که به او تعلق ندارد، آیا او گناه میکرد؟ ' او بعد دوباره گفت: 'و تمام اینها میشود که با دو رکعت ضحه تعویض گردد. ابوداود گفت؛ حماد از امر و نهی -امر معروف- اشاره نکرده است. به ما گفته است [وهب بن باقیه] گفته است، به ما گفته است [خالد] از [واشیل] از [یحیی بن عقائل] از [یحیی بن یمر] از [ابوالاسود اد دیلی] از [ابودزار] با همین حدیث. و در بخش وسطی -حدیث-'، از پیامبر صلی الله علیه وسلم یاد کرده است.
Imam Abu Dawud : 4565
حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ نَزَعَ رَجُلٌ لَمْ يَعْمَلْ خَيْرًا قَطُّ غُصْنَ شَوْكٍ عَنْ الطَّرِيقِ إِمَّا كَانَ فِي شَجَرَةٍ فَقَطَعَهُ وَأَلْقَاهُ وَإِمَّا كَانَ مَوْضُوعًا فَأَمَاطَهُ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ بِهَا فَأَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ
به ما گفته است [عیسی بن حماد] گفته است، به ما گفته است [اللیتس] از [محمد بن اجلان] از [زید بن اسلم] از [ابوسالح] از [ابوهریره] از رسول الله صلی الله علیه وسلم، گفته است: مردی که شاخه ای خاردار را در جاده برمیدارد – هرگز هرگز هیچ شاخه ای در همان زمان انجام نداده است – چه روی یک درخت است بعد او آنرا قطع میکند. و آنرا دور انداخت، یا شاخه خاردار در جاده بود و او آنرا برداشت. پس الله او را شکر کرد و او را در بهشت قرار داد'.
Imam Abu Dawud : 4566
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِرِوَايَةً وَقَالَ مَرَّةً يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَتْرُكُوا النَّارَ فِي بُيُوتِكُمْ حِينَ تَنَامُونَ
به ما گفته است [احمد بن محمد بن حنبل] گفته است، به ما گفته است [سفیان] از [از زهری] از [سلیم] از [پدرش] از نظر تاریخی، باری گفت که این حدیث به رسول الله صلی الله علیه وسلم رسیده است، گفت: نگذارید آتش در خانه تان بسوزد در حالیکه شما خوابید.
Imam Abu Dawud : 4567
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّمَّارُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَجَاءَتْ فَأْرَةٌ فَأَخَذَتْ تَجُرُّ الْفَتِيلَةَ فَجَاءَتْ بِهَا فَأَلْقَتْهَا بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْخُمْرَةِ الَّتِي كَانَ قَاعِدًا عَلَيْهَا فَأَحْرَقَتْ مِنْهَا مِثْلَ مَوْضِعِ الدِّرْهَمِ فَقَالَ إِذَا نِمْتُمْ فَأَطْفِئُوا سُرُجَكُمْ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَدُلُّ مِثْلَ هَذِهِ عَلَى هَذَا فَتُحْرِقَكُمْ
به ما گفته است [سلیمان بن عبدالرحمن عطمر] گفته است، به ما گفته است [امرو بن طلحه] گفته است، به ما گفته است [اصبث] از [سیمک] از [اکرمه] از [ابن عباس] گفته است؛ موش آمد و فتیله چراغ را کشید، موش آن را کشید و آن را در مقابل رسول الله صلی الله علیه وسلم انداخت، یعنی روی حصیر کوچکی که روی آن نشسته بود طوری که حصیر به اندازه یک درهم سوخت. او بعد گفت: 'اگر یکی از شما میخواهد بخوابد، پس بگذارید او چراغ های شما را خاموش کند، بخاطریکه شیطان به این موش دستور خواهد داد تا این کار را انجام دهد و شما را بسوزاند.
Imam Abu Dawud : 4568
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا سَالَمْنَاهُنَّ مُنْذُ حَارَبْنَاهُنَّ وَمَنْ تَرَكَ شَيْئًا مِنْهُنَّ خِيفَةً فَلَيْسَ مِنَّا
به ما گفته است [اسحاق بن اسماعیل] گفت، به ما گفته است [سفیان] از [ابن عجلان] از [پدرش] از [ابوهریره] گفت؛ پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: ما هرگز با آنها – مارها – صلح نکرده ایم از زمانی که با آنها جنگیدیم، هر کس چیزی را از آنها ترک کند زیرا از آنها می ترسد، پس او از گروه من نیست.
Imam Abu Dawud : 4569
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ بَيَانٍ السُّكَّرِيُّ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ يُوسُفَ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْتُلُوا الْحَيَّاتِ كُلَّهُنَّ فَمَنْ خَافَ ثَأْرَهُنَّ فَلَيْسَ مِنِّي
به ما گفته است [عبدالحمید بن بیان عس سکاری] از [اسحاق بن یوسف] از [شریک] از [ابواسحاق] از [القاسم بن عبدالرحمن] از [پدرش] از [ابن مسعود] گفت؛ رسول الله صلی الله علیه وسلم گفت: تمام مارها را بکشید، هرکس از گرفتن آنها به عنوان دشمن بترسد، پس از گروه من نیست.
Imam Abu Dawud : 4570
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مُسْلِمٍ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَيَرْفَعُ الْحَدِيثَ فِيمَا أَرَى إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَرَكَ الْحَيَّاتِ مَخَافَةَ طَلَبِهِنَّ فَلَيْسَ مِنَّا مَا سَالَمْنَاهُنَّ مُنْذُ حَارَبْنَاهُنَّ
به ما گفته است [عثمان بن ابوسیبه] گفته است، به ما گفته است [عبدالله بن نمیر] گفته است، به ما گفته است [موسی بن مسلم] گفته است؛ من شنیدم که [اکرمه] این حدیث را به [ابن عباس] ارتباط داده است، او گفت؛ رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: کسی که از کشتن مار به خاطر انتقام بترسد، پس او از گروه ما نیست. در حقیقت، ما از زمانیکه با آنها جنگیده ایم هیچگاه صلح نداشته ایم.
Imam Abu Dawud : 4571
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ مُوسَى الطَّحَّانِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَابِطٍ عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا نُرِيدُ أَنْ نَكْنُسَ زَمْزَمَ وَإِنَّ فِيهَا مِنْ هَذِهِ الْجِنَّانِ يَعْنِي الْحَيَّاتِ الصِّغَارَ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَتْلِهِنَّ
به ما گفته است [احمد بن منی] گفته است، به ما گفته است [مروان بن معاویه] از [موسی بن عطحان] گفته است؛ به ما ['عبدالرحمن بن ثابت] از [العباس بن عبدالمطلب] گفته است که او یکبار به رسول الله صلی الله علیه وسلم گفته است، 'در حقیقت، ما میخواهیم آب زمزم را پاک کنیم، مگر مار های کوچک زیاد در آن وجود دارد'. سپس پیامبر صلی الله علیه وسلم دستور داد تا مارها را بکشند.
Imam Abu Dawud : 4572
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اقْتُلُوا الْحَيَّاتِ وَذَا الطُّفْيَتَيْنِ وَالْأَبْتَرَ فَإِنَّهُمَا يَلْتَمِسَانِ الْبَصَرَ وَيُسْقِطَانِ الْحَبَلَ قَالَ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَقْتُلُ كُلَّ حَيَّةٍ وَجَدَهَا فَأَبْصَرَهُ أَبُو لُبَابَةَ أَوْ زَيْدُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهُوَ يُطَارِدُ حَيَّةً فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ نُهِيَ عَنْ ذَوَاتِ الْبُيُوتِ
به ما گفته است [مصدداد] گفت، به ما گفته است [سفیان] از [از زهری] از [سلیم] از [پدرش] که رسول الله صلی الله علیه وسلم گفت: تمام مارها را بکشید؛ زهری و دم کوتاه. بخاطریکه هر دو اش میتواند چشم ها را کور و رحم را سقط کند. او – راوی – گفت؛ عبدالله همیشه هر ماری را که پیدا میکرد، میکشت، تا اینکه ابوالبابه یا زید ابنالخثاب باری او را در حال تعقیب مار دید. پس ابوالبابه گفت؛ 'در حقیقت، کشتن مار ها در خانه حرام است'.
Imam Abu Dawud : 4573
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ أَبِي لُبَابَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ قَتْلِ الْجِنَّانِ الَّتِي تَكُونُ فِي الْبُيُوتِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ ذَا الطُّفْيَتَيْنِ وَالْأَبْتَرَ فَإِنَّهُمَا يَخْطِفَانِ الْبَصَرَ وَيَطْرَحَانِ مَا فِي بُطُونِ النِّسَاءِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ وَجَدَ بَعْدَ ذَلِكَ يَعْنِي بَعْد مَا حَدَّثَهُ أَبُو لُبَابَةَ حَيَّةً فِي دَارِهِ فَأَمَرَ بِهَا فَأُخْرِجَتْ يَعْنِي إِلَى الْبَقِيعِ حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ وَأَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَسُامَةُ عَنْ نَافِعٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ نَافِعٌ ثُمَّ رَأَيْتُهَا بَعْدُ فِي بَيْتِهِ
[القعنبی] از [مالک] از [نافع] از [ابولبابه] برای ما گفته شده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم از کشتن مارهای کوچک در خانه منع کرده است، به استثناء مارهای زهری و مارهای کوتاه دم. زیرا هر دو می توانند بینایی را از بین ببرند و آنچه در معده زن است را سقط کنند. به ما گفته است [محمد بن عبید] گفته است، به ما گفته است [حمد بن زید] از [ایوب] از [نافع] گفته است؛ ' [ابنوعمر] باری پس از شنیدن حدیثی از ابولبابه، ماری را در خانه خود پیدا کرد. سپس دستور داد که مار را بیرون انداختند، پس مار را به بقیع انداختند. به ما گفته شده است که [ابنوعاص سرح] و [احمد بن سعید آل حمدانی] هر دو گفتند؛ به ما گزارش داده است [ابن وهب] او گفت؛ مرا [اسامه] از [نافع] در مورد این حدیث آگاه کرده است. نفع گفت؛ بعد از آن من یک مار را در خانه او دیدم.
Imam Abu Dawud : 4574
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنِي أَبِيأَنَّهُ انْطَلَقَ هُوَ وَصَاحِبٌ لَهُ إِلَى أَبِي سَعِيدٍ يَعُودَانِهِ فَخَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِ فَلَقِيَنَا صَاحِبٌ لَنَا وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَيْهِ فَأَقْبَلْنَا نَحْنُ فَجَلَسْنَا فِي الْمَسْجِدِ فَجَاءَ فَأَخْبَرَنَا أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْهَوَامَّ مِنْ الْجِنِّ فَمَنْ رَأَى فِي بَيْتِهِ شَيْئًا فَلْيُحَرِّجْ عَلَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَإِنْ عَادَ فَلْيَقْتُلْهُ فَإِنَّهُ شَيْطَانٌ
به ما روایت کرده است [مصدداد] گفت، به ما [یحیی] روایت کرده است از [محمد بن ابو یحیی] گفت؛ به من [پدرم] گفته بود که او و یک دوست اش برای دیدار ابوسعید رفته اند، از اینرو ما از طرف ابوسعید بیرون آمدیم. بعد ما با [دوست خود] ملاقات کردیم که میخواست با ابوسعید ملاقات کند. سپس به مسجد رفتیم و آنجا نشستیم. بعد او – دوست ما – آمد و گزارش داد که او [ابوسعید الخدری] را شنیده است که میگوید؛ پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «به راستی که مار سیاه از جن است، هرکس آن را در خانهاش دید سه بار از او بخواهد بیرون بیاید، و اگر در خانه باقی ماند آن را بکشد، چون شیطان است».
Imam Abu Dawud : 4575
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ مَوْهَبٍ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ صَيْفِيٍّ أَبِي سَعِيدٍ مَوْلَى الْأَنْصَارِ عَنْ أَبِي السَّائِبِ قَالَأَتَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ عِنْدُهُ سَمِعْتُ تَحْتَ سَرِيرِهِ تَحْرِيكَ شَيْءٍ فَنَظَرْتُ فَإِذَا حَيَّةٌ فَقُمْتُ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ مَا لَكَ قُلْتُ حَيَّةٌ هَاهُنَا قَالَ فَتُرِيدُ مَاذَا قُلْتُ أَقْتُلُهَا فَأَشَارَ إِلَى بَيْتٍ فِي دَارِهِ تِلْقَاءَ بَيْتِهِ فَقَالَ إِنَّ ابْنَ عَمٍّ لِي كَانَ فِي هَذَا الْبَيْتِ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْأَحْزَابِ اسْتَأْذَنَ إِلَى أَهْلِهِ وَكَانَ حَدِيثَ عَهْدٍ بِعُرْسٍ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَهُ أَنْ يَذْهَبَ بِسِلَاحِهِ فَأَتَى دَارَهُ فَوَجَدَ امْرَأَتَهُ قَائِمَةً عَلَى بَابِ الْبَيْتِ فَأَشَارَ إِلَيْهَا بِالرُّمْحِ فَقَالَتْ لَا تَعْجَلْ حَتَّى تَنْظُرَ مَا أَخْرَجَنِي فَدَخَلَ الْبَيْتَ فَإِذَا حَيَّةٌ مُنْكَرَةٌ فَطَعَنَهَا بِالرُّمْحِ ثُمَّ خَرَجَ بِهَا فِي الرُّمْحِ تَرْتَكِضُ قَالَ فَلَا أَدْرِي أَيُّهُمَا كَانَ أَسْرَعَ مَوْتًا الرَّجُلُ أَوْ الْحَيَّةُ فَأَتَى قَوْمُهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَرُدَّ صَاحِبَنَا فَقَالَ اسْتَغْفِرُوا لِصَاحِبِكُمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ نَفَرًا مِنْ الْجِنِّ أَسْلَمُوا بِالْمَدِينَةِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ أَحَدًا مِنْهُمْ فَحَذِّرُوهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ إِنْ بَدَا لَكُمْ بَعْدُ أَنْ تَقْتُلُوهُ فَاقْتُلُوهُ بَعْدَ الثَّلَاثِحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ بِهَذَا الْحَدِيثِ مُخْتَصَرًا قَالَ فَلْيُؤْذِنْهُ ثَلَاثًا فَإِنْ بَدَا لَهُ بَعْدُ فَلْيَقْتُلْهُ فَإِنَّهُ شَيْطَانٌ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ صَيْفِيٍّ مَوْلَى ابْنِ أَفْلَحَ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو السَّائِبِ مَوْلَى هِشَامِ بْنِ زُهْرَةَ أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَأَتَمَّ مِنْهُ قَالَ فَآذِنُوهُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَإِنْ بَدَا لَكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ فَاقْتُلُوهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ
به ما گفته است [یزید بن موحب ار رملی] گفت، به ما گفته است [اللیتس] از [ابنو اجلان] از [شیفی بن ابو سعید] – یک غلام سابق آل انشار – از [ابوسعیب] او گفت؛ من با [ابوسعید الخدری] ملاقات کردم، در حالیکه من در کنار او نشسته بودم، من شنیدم که چیزی زیر تخت او حرکت میکرد. وقتی نگاه کردم معلوم شد که مار است. از اینرو من ایستادم -میخواستم بکشم-. سپس ابوسعید پرسید: چه مشکلی دارد؟ ' من پاسخ دادم، 'اینجا یک مار وجود دارد'. ابوسعید دوباره پرسید پس شما چه میخواهید؟ ' من پاسخ دادم، 'من میخواهم او را بکشم'. سپس ابوسعید به خانهای که مقابل خانهاش قرار داشت اشاره کرد و گفت؛ پسر کاکای من زمانی در آن خانه زندگی میکرد، زمانیکه جنگ احزاب شروع شد او اجازه خواست تا با خانم اش ملاقات کند، بخاطریکه او هنوز تازه عروس بود. سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم اجازه داد و به او گفت سلاح بیاور. سپس به خانه برگشت و زنش را بیرون از خانه ایستاده یافت. او – پسر کاکای من – بعد نیزه خود را به طرف خانم اش نشانه گرفت – نگران بود که او بی وفا میکند –. خانم او همچنان گفت؛ 'تا زمانیکه نبینید چه چیزی مرا وادار به ترک خانه کرد عجله نکنید'. سپس به داخل خانه رفت و مار بزرگی را پیدا کرد و آن را با نیزه کشت، پس از آن با نیزه بیرون آمد و در حال تکان خوردن بود. من نمیدانم کدام یک از این دو نفر اول مرد یا مار. سپس قومش نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمدند و گفتند؛ 'از الله دعا کنید تا دوست ما را زنده کند'. او پاسخ داد: 'برای دوستان تان استغفار کنید'. پس از آن باز گفت: «به راستی گروهی از جنها در شهر مدینه به اسلام گرویدهاند، اگر یکی از آنها را دیدید پس سه بار به او هشدار دهید، سپس اگر پس از آن میخواهید او را بکشید پس از هشدار سوم او را بکشید». به ما گفته است [مصدداد] گفته است، به ما گفته است [یحیی] از [ابن اجلان] این حدیث را مختصر نقل کرده است. او گفت: 'به او سه روز وقت بدهید، اگر بعد از آن او هنوز هم ظاهر شود پس او را بکشید، بخاطریکه این یک شیطان است'. به ما گفته است [احمد بن سعید آل حمدانی] گفته است، به ما گفته است [ابنو وهب] او گفته است؛ به من [مالک] از [شیفی] – یک برده سابق – که توسط – ابن افله – آزاد شده بود گزارش داده بود – او گفت؛ به من [ابو عاصصیب] – یک برده سابق – کسیکه توسط – حصیام بن زهره – آزاد شده بود خبر داده است که او با [ابوسعید الخدری] ملاقات کرده است ... بعد او همان حدیث را ذکر کرد و حتی کاملتر بود. او گفت: 'به او سه روز وقت بدهید، اگر بعد از آن او هنوز هم قابل دید است پس او را بکشید، بخاطریکه او یک شیطان است'.
Imam Abu Dawud : 4576
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ حَيَّاتِ الْبُيُوتِ فَقَالَ إِذَا رَأَيْتُمْ مِنْهُنَّ شَيْئًا فِي مَسَاكِنِكُمْ فَقُولُوا أَنْشُدُكُنَّ الْعَهْدَ الَّذِي أَخَذَ عَلَيْكُنَّ نُوحٌ أَنْشُدُكُنَّ الْعَهْدَ الَّذِي أَخَذَ عَلَيْكُنَّ سُلَيْمَانُ أَنْ لَا تُؤْذُونَا فَإِنْ عُدْنَ فَاقْتُلُوهُنَّ
به ما گفته است [سید بن سلیمان] از [علی بن حسیم] او گفت؛ به ما گفته است [ابن ابو لیلی] از [ثابت البونانی] از [عبد الرحمن بن ابو لیلی] از [پدرش] گفته است؛ باری از رسول الله شالله علیه وسلم در مورد کشتن مارها در خانه پرسیده شد، ایشان گفتند؛ اگر هر یک از شما آنها را در خانه های تان ببینید، پس به آنها بگویید، من به شما قسم میخورم که نوح از شما گرفته است، من به شما قسم میخورم که سلیمان از شما گرفته است؛ یعنی، تا شما ما را مزاحم نکنید، اگر آنها هنوز هم برگردند پس آنها را بکشید.
Imam Abu Dawud : 4577
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ قَالَاقْتُلُوا الْحَيَّاتِ كُلَّهَا إِلَّا الْجَانَّ الْأَبْيَضَ الَّذِي كَأَنَّهُ قَضِيبُ فِضَّةٍقَالَ أَبُو دَاوُد فَقَالَ لِي إِنْسَانٌ الْجَانُّ لَا يَنْعَرِجُ فِي مِشْيَتِهِ فَإِذَا كَانَ هَذَا صَحِيحًا كَانَتْ عَلَامَةً فِيهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ
به ما گفته است [امرو بن عون] گفت، به ما گفته است [ابو اعوانه] از [مغیره] از [ابراهیم] از [ابن مسعود] گفته است؛ 'تمام مارها را بکشید، به استثناء آنهاییکه دارای نوارهای سفید مانند شمشیرهای نقره ای هستند'. ابوداود گفت، بعد کسی به من گفت 'مار زمانیکه خزیده نمیتواند بالا برود، اگر این درست باشد پس خدا کند که این یکی از نشانه ها باشد'.
Imam Abu Dawud : 4578
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَتْلِ الْوَزَغِ وَسَمَّاهُ فُوَيْسِقًا
به ما گفته است [احمد بن محمد بن حنبل] گفته است، به ما گفته است [عبد الرزاق] گفته است، به ما گفته است [معمر] از [از زهری] از [امیر بن سعد] از [پدرش] گفته است؛ 'رسول الله صلی الله علیه وسلم دستور داد تا مارمولک را بکشند، و او آنرا فاسیک کوچک نام نهاد'.
Imam Abu Dawud : 4579
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَتَلَ وَزَغَةً فِي أَوَّلِ ضَرْبَةٍ فَلَهُ كَذَا وَكَذَا حَسَنَةً وَمَنْ قَتَلَهَا فِي الضَّرْبَةِ الثَّانِيَةِ فَلَهُ كَذَا وَكَذَا حَسَنَةً أَدْنَى مِنْ الْأُولَى وَمَنْ قَتَلَهَا فِي الضَّرْبَةِ الثَّالِثَةِ فَلَهُ كَذَا وَكَذَا حَسَنَةً أَدْنَى مِنْ الثَّانِيَةِ
به ما گفته است [محمد بن اش شبه البزاز] گفته است، به ما گفته است [اسماعیل بن زکریا] از [سحیل] از [پدرش] از [ابوهریره] گفته است؛ رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: کسی که سوسمار را با یک ضربه بکشد، پاداش فلان خوبی را دریافت میکند. هر کس او را با دو ضربه بکشد اینقدر و اینقدر خوبی بدست میاورد، کمتر از اولی. و هر کسی که او را با سه ضربه بکشد، چیزهای خوب زیادی بدست خواهد آورد، کمتر از ضربه دوم.
Imam Abu Dawud : 4580
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ سُهَيْلٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي أَوْ أُخْتِي عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ فِي أَوَّلِ ضَرْبَةٍ سَبْعِينَ حَسَنَةً
به ما گفته است [محمد بن اش شبه البزاز] گفته است، به ما گفته است [اسماعیل بن زکریا] از [سحیل] او گفته است؛ در مورد برادر یا [خواهر من] از [ابوهریره] از پیامبر صلی الله علیه وسلم به من گفته است، او گفت: '-کشتن یک مارمولک- با یک ضربه پاداش هفتاد عمل نیک است'.