Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)
Free Download / Download

Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith

Hadith

Imam Abu Dawud : 421

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ الطُّوسِيُّ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ رَبِّهِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ قَالَلَمَّا أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاقُوسِ يُعْمَلُ لِيُضْرَبَ بِهِ لِلنَّاسِ لِجَمْعِ الصَّلَاةِ طَافَ بِي وَأَنَا نَائِمٌ رَجُلٌ يَحْمِلُ نَاقُوسًا فِي يَدِهِ فَقُلْتُ يَا عَبْدَ اللَّهِ أَتَبِيعُ النَّاقُوسَ قَالَ وَمَا تَصْنَعُ بِهِ فَقُلْتُ نَدْعُو بِهِ إِلَى الصَّلَاةِ قَالَ أَفَلَا أَدُلُّكَ عَلَى مَا هُوَ خَيْرٌ مِنْ ذَلِكَ فَقُلْتُ لَهُ بَلَى قَالَ فَقَالَ تَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ عَنِّي غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ قَالَ وَتَقُولُ إِذَا أَقَمْتَ الصَّلَاةَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا رَأَيْتُ فَقَالَ إِنَّهَا لَرُؤْيَا حَقٌّ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَقُمْ مَعَ بِلَالٍ فَأَلْقِ عَلَيْهِ مَا رَأَيْتَ فَلْيُؤَذِّنْ بِهِ فَإِنَّهُ أَنْدَى صَوْتًا مِنْكَ فَقُمْتُ مَعَ بِلَالٍ فَجَعَلْتُ أُلْقِيهِ عَلَيْهِ وَيُؤَذِّنُ بِهِ قَالَ فَسَمِعَ ذَلِكَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهُوَ فِي بَيْتِهِ فَخَرَجَ يَجُرُّ رِدَاءَهُ وَيَقُولُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ مِثْلَ مَا رَأَى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلِلَّهِ الْحَمْدُقَالَ أَبُو دَاوُد هَكَذَا رِوَايَةُ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ و قَالَ فِيهِ ابْنُ إِسْحَقَ عَنْ الزُّهْرِيِّ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ و قَالَ مَعْمَرٌ وَيُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ فِيهِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَمْ يُثَنِّيَا

Hevur sagt okkum [Muhammed bin Manshur Ath-Thusi] hevur sagt okkum [Yaqub] hevur sagt okkum [Fápi mín] frá [Muhammed bin Ishaq] hevur sagt mær [Muhammed bin Ibrahim bin Al-Harits At-Taimi] frá [Muhammed bin Abdullah bin Abdi Zaid hann segði]; Eftir at hava sagt mær [pápa mínum, Abdullah bin Zaid] segði hann; Tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam skuldi geva boð um, at ein klokka skuldi sláast fyri at savna fólk at biðja, kom ein maður runt at møta mær, meðan eg svav. Hann hevði klokku í hondini, so segði eg; O Allahs tænari, vilt tú selja hesa klokkuna? Hann spurdi; Hvat fert tú at gera við tað? Eg svaraði; Eg fari at brúka tað til at kalla fólk til bøn. Viðkomandi segði; Skal eg vísa tær okkurt betri enn hatta? Eg segði við hann; Sjálvsagt. Viðkomandi segði; Tú sigur; 'Allaahu Akbar Allaahu Akbar, Allaahu Akbar Allaahu Akbar -Allah er Størst Allah er Størst, Allah er Størst Allah er Størst-, Ashhaduan laa ilaaha Illallah, Ashhaduan laa ilaaha Illallah -Eg vitni um, at tað er eingin gud verdur tilbiðjan uttan Allah, eg vitni um, at tað er eingin go ex- Allah, Ayduma tilbiðjan- -Eg vitni um, at Muhammed er sendiboð Allahs, eg vitni um, at Muhammed er sendiboð Allahs-, Hayya 'alash shalaah, Hayya 'alash shalaah -Marlilah vit biðja, Marlilah vit biðja-. Hayya 'alal falah, Hayya 'alal falah -Latið okkum náa sigur, latið okkum náa sigur-. Allaahu Akbar, Allaahu Akbar -Allah er størsti, Allah er størsti-. -Tað er eingin gud verdur at tilbiðja uttan Allah-. Abdullah segði; Tá steig viðkomandi aftur ikki langt frá mær, segði síðani; Tá tú lesur bønina iqamah, sig; Allahu Akbar Allahu Akbar, -Allah er Størstur, Allah er Størstur-. Asyhaduan laa ilaaha Illallah, -Eg vitni um, at eingin gud er verdur at tilbiðja uttan Allah-. Ayshadu anna Muhammadar Rasuulallah -Eg vitni um, at Muhammed er sendiboð Allahs-, Hayya 'alash shalaah -Marlilah vit biðja-. Hayya 'alal falah -Latið okkum náa sigur-. Qad qaamatish bøn Qad qaamatish bøn -Sanniliga er bønin farin at verða raðfest. Sanniliga er bønin farin at verða raðfest-. -Allah er størsti, allah er størsti-. -Tað er eingin gud verdur at tilbiðja uttan Allah-. So dagin eftir, fór eg til Rasulallah Sallallahu Alaihi Wasallam og segði honum frá hendingini í dreyminum hjá mær, so hann segði: 'Ja, dreymurin hjá tær er ein sannur dreymur, um Gud vil. Statt tí saman við Bilal og kenn hann tín dreym, og lat hann gera bønarkallið, tí røddin hjá honum er harðari enn tín. So stóð eg hjá Bilal, síðani lærdi eg hann lestrarnar, meðan hann rópti bønarkallið. Hann sigur; Tá hoyrdi Umar bin Al-Khaththab bønarkallið, meðan hann var heima hjá sær, so hann kom út, dró upp klæðini og segði; Við tí, sum sendi teg við al-Haq, o Rasulullah, havi eg sanniliga havt ein dreym sum dreymurin hjá Abdullah. Tá segði Rasulallah: 'Tá er alt rós til Allah. Abu Dávud segði; Hetta er søgan um [Az-Zuhri] frá [Said bin Al-Musayyib] frá [Abdullah bin Zaid], og nevnd av [Ibn Ishaq] frá [Az-Zuhri]; Allahu Akbar Allahu Akbar, Allahu Akbar Allahu Akbar. Og [Ma’mar] og [Yunus] frá [Az-Zuhri] nevndir; Allahu akbar Allahu akbar, uttan at endurtaka tað tvær ferðir.

Hadith

Imam Abu Dawud : 422

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي سُنَّةَ الْأَذَانِ قَالَ فَمَسَحَ مُقَدَّمَ رَأْسِي وَقَالَ تَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ تَرْفَعُ بِهَا صَوْتَكَ ثُمَّ تَقُولُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ تَخْفِضُ بِهَا صَوْتَكَ ثُمَّ تَرْفَعُ صَوْتَكَ بِالشَّهَادَةِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ فَإِنْ كَانَ صَلَاةُ الصُّبْحِ قُلْتَ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُثْمَانُ بْنُ السَّائِبِ أَخْبَرَنِي أَبِي وَأُمُّ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ هَذَا الْخَبَرِ وَفِيهِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ فِي الْأُولَى مِنْ الصُّبْحِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَحَدِيثُ مُسَدَّدٍ أَبْيَنُ قَالَ فِيهِ قَالَ وَعَلَّمَنِي الْإِقَامَةَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ و قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَإِذَا أَقَمْتَ فَقُلْهَا مَرَّتَيْنِ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ أَسَمِعْتَ قَالَ فَكَانَ أَبُو مَحْذُورَةَ لَا يَجُزُّ نَاصِيَتَهُ وَلَا يَفْرُقُهَا لِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَيْهَا

Hevur sagt okkum [Musaddad] hevur sagt okkum [Al-Harits bin Ubaid] frá [Muhammed bin Abdul Malik bin Abu Mahzhurah] frá [pápa sínum] frá [abba sínum] hann segði; Eg segði; O Allahs sendiboð, lær meg sunna - mannagongdir fyri bønarkallið. Hann mælti; So gníggjaði hann framman fyri høvdið á mær og segði: »Tú sigur; Allahu akbar Allahu akbar, Allaahu akbar, Allahu akbar -Allah er størsti Allah er størsti, Allah er størsti Allah er størsti-, tú lyftir røddina upp tá tú sigur tað, so sigur tú, Asyhadu an laa ilaaha illallaah Ashhadu an laa ilaaha illallah Ashhadu an laa ilaaha illallah - Eg vitni at tað er eingin tilbiðjan av Allah verdur til tilbiðjan uttan Allah Allah-, Ashhadu anna Muhammadar Rasuulullah, Ashhadu anna Muhammadar Rasuulullah -Eg vitni um, at Muhammed er sendiboð Allahs, eg vitni um, at Muhammed er sendiboð Allahs- Tú lækkar røddina, tá tú sigur tað, eftir tað lyftir tú røddina upp, tá ið tú sigur tað, eftir tað lyftir tú røddina upp, tá ið tú sigur tað, eftir tað lyftir tú røddina upp. -Eg vitni um, at tað er eingin gud, sum er verdur at tilbiðja uttan Allah, eg vitni, at tað er eingin gud, sum er verdur at tilbiðja uttan Allah-. Hayya 'Alash shalaah, hayya 'alas shalaah -Lam oss stovna bøn, lam oss etablere bøn- Hayya 'Alal falaah, hayya 'alal falaah -Lam fara til sigurs, Latum fara til sigurs-. Um tú kallar bønarkallið til morgunbønina, so sig: Bøn er betri enn svøvnur, bøn er betri enn svøvnur-, Allaahu akbar, Allaahu akbar -Allah er tann størsti, Allah er tann størsti- Hevur sagt okkum [Al-Hasan bin Ali] hevur sagt okkum [Abu Áshim] og [Abdur Razzaq] frá [Ibn Juraij] hann segði; Tað hevur verið fráboðað mær [Usman bin As-Sa`ib] Tað hevur verið fráboðað mær [pápa mínum] og [Umm Abdil Malik bin Abi Mahzhurah] frá [Abu Mahzhurah] frá profetinum sallallaahu alaihi wasallam sum lafazh í hesi hadith, og í henni er setningurin sagdur; Aska shalaatu khairun minan nauum, Aska shalaatu khairun minan nauum -bøn er betri enn svøvnur, bøn er betri enn svøvnur- á fyrsta Fajr. Abu Dávud segði; Musaddad-hadisin er greiðari. Hann nevndi fyri henni; segir hann; Hann lærdi meg mannagongdirnar fyri iqamat tvær ferðir; Allahu Akbar Allahu Akbar, Ashhadu anlaa ilaaha illallah, Ashhadu anlaa Ilaaha Illallah, Ashhadu anna Muhammadar Rasulullah, Ashhadu anna Muhammadar Rasulullah, Hayya 'Alash Shalah, Hayya 'Alash Shalah, Hayya 'alal Ilaa, Hayya 'alal Akal Falah, Hayya 'alal Ilalah, Hayya 'alal Akal Falah. Ok mælti Abdur Razzaq; Tá tú sigur iqamat, so sig tað tvær ferðir; nevniliga Qad qaamatish Shalah, Qad qaamatish Shalah, hevur tú hoyrt tað? Hann mælti; So rakaði Abu Mahdzurah ongantíð krúnuna, og ongantíð býtti hana, tí profeturin einaferð turkaði hana.

Hadith

Imam Abu Dawud : 423

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَسَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ وَحَجَّاجٌ وَالْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالُوا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا عَامِرٌ الْأَحْوَلُ حَدَّثَنِي مَكْحُولٌ أَنَّ ابْنَ مُحَيْرِيزٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا مَحْذُورَةَ حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَّمَهُ الْأَذَانَ تِسْعَ عَشْرَةَ كَلِمَةً وَالْإِقَامَةَ سَبْعَ عَشْرَةَ كَلِمَةً الْأَذَانُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَالْإِقَامَةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُكَذَا فِي كِتَابِهِ فِي حَدِيثِ أَبِي مَحْذُورَةَ

Hevur sagt okkum [Al-Hasan bin Ali] hevur sagt okkum [Affan] og [Said bin Amir] og [Hajjaj] við somu merking, søgdu teir; Hevur sagt okkum [Hammam] hevur sagt okkum [Amir Al-Ahwal] hevur sagt mær [Makhul], at [Ibnu Muhairiz] hevur sagt honum, at [Abu Mahdzurah] hevur sagt honum, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hevur lært hann nítjan setningar av adhan, og seytjan iqamah setningar av. Adhan: Allaahu akbar Allaahu akbar, Allaahu akbar Allaahu akbar, Ashhadu an laa ilaaha illallaah, Ashhadu an laa Ilahumash illallaah, Ashhadu ana Muhammadar Rasuulullah, Ashhadu anna Muhammadar Rasuulullah, Ashhadu an laa ilaaha illallaah, Ashhadu Mududar Rasuulullah, Hayya 'alash shalaah, Hayya 'alash shalaah, Hayya 'alal falaah, Hayya 'alal falaah, Allaahu akbar Allaahu Akbar, Laa ilaaha illallaah. Meðan iqamah framburðurin: Allaahu Akbar Allaahu akbar, Allaahu akbar Allaahu akbar, Ashhadu an laa ilaaha illallah, asyhadu an laa ilaaha illallaah, Ashhadu anna Muhammadar Rasulullah, ashhadu anna Muhammadar Rasulullah, hayya 'alash shalaah Hayal Hayal 'Haya ' falaah, Qad qaamatis shalaah, qad qaamatis shalaah, Allaahu akbar Allaahu akbar, Laa ilaaha illallaah. Soleiðis í bókini um hadisina hjá Abu Mahdzurah.

Hadith

Imam Abu Dawud : 424

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ يَعْنِي عَبْدَ الْعَزِيزِ عَنْ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ قَالَأَلْقَى عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التَّأْذِينَ هُوَ بِنَفْسِهِ فَقَالَ قُلْ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ قَالَ ثُمَّ ارْجِعْ فَمُدَّ مِنْ صَوْتِكَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

Hevur sagt okkum [Muhammed bin Basyyar] hevur sagt okkum [Abu Áshim] hevur sagt okkum [Ibnu Juraij] hevur sagt mær [Ibnu Abdil Malik bin Abi Mahdzurah, nevniliga Abdul Aziz] frá [Ibnu Muhairiz] frá [Abu Mahdzurah] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hevur lært meg hvussu eg skal kalla til bøn, beinleiðis frá sær sjálvum, hann segði: 'Sig: Allaahu akbar Allaahu akbar, Allaahu akbar Allaahu akbar, Asyhadu an laa ilaaha illallaah, Asyhadu an laa ilaaha illallaah, Asyhadu anna Muhammadar Rasuumahadu tvær ferðir. Hann helt fram: Síðan endurtak, so leingja røddina, Ashadu an laa ilaaha Illallaah, Ashadu anna Muhammadar Rasuulullaah, Ashadu anna Muhammadar Rasulullah, Hayya Allaa alas shalaah hayya 'alas falaah hayyaal' akbar, Laa ilaa illallaah.

Hadith

Imam Abu Dawud : 425

حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ قَالَ سَمِعْتُ جَدِّي عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ أَبِي مَحْذُورَةَ يَذْكُرُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا مَحْذُورَةَ يَقُولُأَلْقَى عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأَذَانَ حَرْفًا حَرْفًا اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَالَ وَكَانَ يَقُولُ فِي الْفَجْرِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الْإِسْكَنْدَرَانِيُّ حَدَّثَنَا زِيَادٌ يَعْنِي ابْنَ يُونُسَ عَنْ نَافِعِ بْنِ عُمَرَ يَعْنِي الْجُمَحِيَّ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ أَخْبَرَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَيْرِيزٍ الْجُمَحِيِّ عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَّمَهُ الْأَذَانَ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ ذَكَرَ مِثْلَ أَذَانِ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ وَمَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَفِي حَدِيثِ مَالِكِ بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ أَبِي مَحْذُورَةَ قُلْتُ حَدِّثْنِي عَنْ أَذَانِ أَبِيكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ قَطْ وَكَذَلِكَ حَدِيثُ جَعْفَرِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ ابْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ عَنْ عَمِّهِ عَنْ جَدِّهِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ ثُمَّ تَرْجِعُ فَتَرْفَعُ صَوْتَكَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ

Havi sagt okkum [An-Nufaili] hevur sagt okkum [Ibrahim bin Isma'il bin Abdíl Malik bin Abi Mahdzurah] segði hann; Eg havi hoyrt [abba mín, Abdul Malik bin Abi Mahdzurah] nevna, at hann hevði hoyrt [Abu Mahdzurah] siga; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hevur lært meg hvussu eg skal kalla til bøn, bókstav fyri bókstav, nevniliga: Allaahu Akbar Analaahu akbar, Allahu Akbar Allaahu Akbar, Ashhadu an laa ilaaha' illallaah, Ashhadu an laa ilaaha' illallaah, Ashhadu Anna Muhammadulusy Rasuuhaham Musuuhadulullah, an laa ilaaha illallaah, ashhadu an laa ilaaha illallaah, Ashhadu anna Muhammadar Rasuulullah, Ashhadu anna Muhammadar Rasuulullah, Hayya 'alas shalaah, hayya 'alas shalaah, hayya 'alal falaah, hayya 'alal falaah. Ábu Mahdzura segði; Við bønarkallið til morgunbønina segði hann: Asshalaatu khairun minan nauum. Hevur sagt okkum [Muhammad bin Dawud Al-Iskandari] hevur sagt okkum [Ziyad bin Yunus] frá [Nafi’ bin Umar Al-Jumahi] frá [Abdul Malik bin Abu Mahdzurah] hann hevur sagt honum frá [Abdullah bin Muhairiz Al-Jumahi] frá [Abu Mahjullah Samahjulah] hann hevur bønarkallið, segði hann: Allaahu akbar Allaahu akbar, Asyhadu an laa ilaaha illallaah, Asyhadu an laa ilaaha illalaah. . , síðani nevndi hann mannagongdirnar fyri bønarkallið, sum er nevnd í hadithini hjá Ibn Juraij frá Abdul Aziz bin Abdul Malik og týdningin av tí, segði Abu Dawud; Og í hadisini [Malik bin Dínar] segði hann; Eg havi spurt [Ibn Abi Mahdzura], segði eg; Sig mær mannagongdirnar fyri [pápa tínum] til bønarkallið frá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Svá mælti hann; tá segði: Allaá Akbar, bara Allaá Akbar. Somuleiðis nevndi hadisin hjá [Ja'far bin Sulaiman] frá [Ibn Abi Mahdzurah] frá [abba sínum] frá [abba sínum] bara hann; hann segði: »Síðani endurtekur tú við at lyfta røddina, Allahu Akbar.

Hadith

Imam Abu Dawud : 426

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى قَالَ أُحِيلَتْ الصَّلَاةُ ثَلَاثَةَ أَحْوَالٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَصْحَابُنَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ أَعْجَبَنِي أَنْ تَكُونَ صَلَاةُ الْمُسْلِمِينَ أَوْ قَالَ الْمُؤْمِنِينَ وَاحِدَةً حَتَّى لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَبُثَّ رِجَالًا فِي الدُّورِ يُنَادُونَ النَّاسَ بِحِينِ الصَّلَاةِ وَحَتَّى هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ رِجَالًا يَقُومُونَ عَلَى الْآطَامِ يُنَادُونَ الْمُسْلِمِينَ بِحِينِ الصَّلَاةِ حَتَّى نَقَسُوا أَوْ كَادُوا أَنْ يَنْقُسُوا قَالَ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَمَّا رَجَعْتُ لِمَا رَأَيْتُ مِنْ اهْتِمَامِكَ رَأَيْتُ رَجُلًا كَأَنَّ عَلَيْهِ ثَوْبَيْنِ أَخْضَرَيْنِ فَقَامَ عَلَى الْمَسْجِدِ فَأَذَّنَ ثُمَّ قَعَدَ قَعْدَةً ثُمَّ قَامَ فَقَالَ مِثْلَهَا إِلَّا أَنَّهُ يَقُولُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ وَلَوْلَا أَنْ يَقُولَ النَّاسُ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى أَنْ تَقُولُوا لَقُلْتُ إِنِّي كُنْتُ يَقْظَانَ غَيْرَ نَائِمٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى لَقَدْ أَرَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ خَيْرًا وَلَمْ يَقُلْ عَمْرٌو لَقَدْ أَرَاكَ اللَّهُ خَيْرًا فَمُرْ بِلَالًا فَلْيُؤَذِّنْ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ أَمَا إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ مِثْلَ الَّذِي رَأَى وَلَكِنِّي لَمَّا سُبِقْتُ اسْتَحْيَيْتُ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَصْحَابُنَا قَالَ وَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا جَاءَ يَسْأَلُ فَيُخْبَرُ بِمَا سُبِقَ مِنْ صَلَاتِهِ وَإِنَّهُمْ قَامُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ قَائِمٍ وَرَاكِعٍ وَقَاعِدٍ وَمُصَلٍّ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى قَالَ عَمْرٌو وَحَدَّثَنِي بِهَا حُصَيْنٌ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى حَتَّى جَاءَ مُعَاذٌ قَالَ شُعْبَةُ وَقَدْ سَمِعْتُهَا مِنْ حُصَيْنٍ فَقَالَ لَا أَرَاهُ عَلَى حَالٍ إِلَى قَوْلِهِ كَذَلِكَ فَافْعَلُوا قَالَ أَبُو دَاوُد ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ مَرْزُوقٍ قَالَ فَجَاءَ مُعَاذٌ فَأَشَارُوا إِلَيْهِ قَالَ شُعْبَةُ وَهَذِهِ سَمِعْتُهَا مِنْ حُصَيْنٍ قَالَ فَقَالَ مُعَاذٌ لَا أَرَاهُ عَلَى حَالٍ إِلَّا كُنْتُ عَلَيْهَا قَالَ فَقَالَ إِنَّ مُعَاذًا قَدْ سَنَّ لَكُمْ سُنَّةً كَذَلِكَ فَافْعَلُوا قَالَ و حَدَّثَنَا أَصْحَابُنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ أَمَرَهُمْ بِصِيَامِ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ ثُمَّ أُنْزِلَ رَمَضَانُ وَكَانُوا قَوْمًا لَمْ يَتَعَوَّدُوا الصِّيَامَ وَكَانَ الصِّيَامُ عَلَيْهِمْ شَدِيدًا فَكَانَ مَنْ لَمْ يَصُمْ أَطْعَمَ مِسْكِينًا فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمْ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ }فَكَانَتْ الرُّخْصَةُ لِلْمَرِيضِ وَالْمُسَافِرِ فَأُمِرُوا بِالصِّيَامِ قَالَ و حَدَّثَنَا أَصْحَابُنَا قَالَ وَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا أَفْطَرَ فَنَامَ قَبْلَ أَنْ يَأْكُلَ لَمْ يَأْكُلْ حَتَّى يُصْبِحَ قَالَ فَجَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَأَرَادَ امْرَأَتَهُ فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ نِمْتُ فَظَنَّ أَنَّهَا تَعْتَلُّ فَأَتَاهَا فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَرَادَ الطَّعَامَ فَقَالُوا حَتَّى نُسَخِّنَ لَكَ شَيْئًا فَنَامَ فَلَمَّا أَصْبَحُوا أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ هَذِهِ الْآيَةُ{ أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَائِكُمْ }

Hevur sagt okkum [Amru bin Marzuq] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Amru bin Murrah] hann segði; Eg havi hoyrt [Ibn Abi Laila] -frá aðrari linju- Og havi sagt okkum [Ibn Al-Mutsanna] hevur sagt okkum [Muhammed bin Ja'far] frá [Syu'bah] frá [Amru bin Murrah] Eg havi hoyrt [Ibn Abi Laila] siga; Umsitingin av bønini hevur verið fyri trimum broytingum. Hann sigur; Tað hevur verið sagt okkum [okkara vinum], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Eg hevði veruliga verið sera glaður, um bønirnar hjá muslimum ella trúgvandi kundu verið gjørdar til eina -Jama'ah-, so hevði eg havt eitt stórt ynski um at breiða fólk út í bygdirnar og kallað fyri bønartíðum til nógv fólk. Og eg havi stórt ynski um at geva fleiri fólkum, sum standa oman á høgum bygningum, boð um at kalla bønartíðir til muslimarnar, soleiðis at teir sláa ella næstan sláa klapparnar’. Hann sigur; Tá kom ein maður av Ansarunum og segði; O sendiboð Allahs, sanniliga, tá eg kom heim, tí eg var so ørkymlaður um títt uppmerksemi - viðvíkjandi hvussu bønin skuldi fremjast -, sá eg ein mann, sum tyktist vera í tveimum grønum klútum. Síðani stóð viðkomandi ovast í moskuni og rópti bønarkallið. Síðani sat hann eina løtu, reisti hann seg so aftur og segði tað, sum hann segði áðrenn, bara hann segði - fyri aðru ferð - Qad qaamatis shalaah - bønin er biðin -, um tað bara ikki var tí, at hann var bangin fyri, at fólk fóru at siga - eg leyg -, segði Ibn Al-Mutsanna; Um tað ikki var av ótta fyri, at tú seinni fór at siga -eg leyg-, so hevði eg sjálvandi sagt, at eg var ordiliga vakin um hetta mundið, ikki svav. So segði rasullah, -Ibn Al-Mutsanna segði; Hann segði: - 'Sanniliga hevur Allah víst tær eitt gott - Meðan nevndi Amru ikki orð síni: Allah hevur víst tær eitt gott -, so hann bað Bilal geva bønarkallið. Hann mælti; Tá mælti Umar; Jú, eg hevði ein dreym sum hann droymdi, men av tí at eg var frammanundan -at melda meg til Allahs sendiboð-, so kendi eg meg skammaðan. Og hevur sagt okkum vinum okkara; Vanliga, um onkur kemur -seint-, spyr onkur av samkomuni, so siga honum ta raka'ah, sum er farin -eftir-. Meðan, um tað mundið, stóð samkoman, sum var hjá profetinum, summi boygdu seg, summi sótu, og tað vóru eisini tey, sum bóðu saman við profetinum. Said [Ibn Al-Mutssanna] sagdi [Amru] hafdi sagt mer [Hushain] fra [Ibn Abi Laila] til Mu'adz kom. Signdi [Shu'bah] Eg havi hoyrt tað frá [Hushain], tá segði frásøgumaðurin; Eg síggi tað ikki í støðuni... til tað stigið at siga: Tað er tað, so ger tað. Abu Dávud segði; Síðani fór eg aftur til hadisin hjá Amru bin Marzuq, segði hann; Mu'adz kom, so vinkaðu teir til hansara. Sjúba segði; Hetta hoyrdi eg frá Hushain, segði hann; Mu'adz mælti; Eg síggi hann ikki í einum standi men eg síggi hann. Mu'adz mælti; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Sanniliga hevur Mu'adz víst tykkum eina sunna, so ger tað soleiðis'. Hann segði Ibn Ábi Laila; Okkara vinir hava sagt okkum, at tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kom til Medina, gav hann boð um at fasta í tríggjar dagar -hvønn mánað-, síðani gav hann boð um at fasta í Ramadan mánaðinum, meðan tey vóru eitt fólk, sum ikki var vant at fasta, so føstan kendist sera ring fyri tey. So tey, sum ikki fasta, fóðra tey fátøku. Tá kom hetta versið niður - sum merkir -: - Tí, hvør tykkara millum er til staðar - í landinum, har hann býr - í tí mánaðinum, lat hann hann fastadi {)ann manad-. -Bakara: 185-. Í hesum versinum verður sagt, at lætti er fyri sjúk fólk og ferðandi. Tí hava tey skyldu til at fasta. Ibn Ábi Láhi'ah segði; vinir várir hafa sagt oss, sagdi hann; Siðvenjan tá var, at um onkur fór inn í tíðina at bróta føstuna, so fór at sova áðrenn hann át, so át hann ikki ta náttina fyrr enn um morgunin. Hann sigur; pá kom Umar bin Khaththab til konu sínar at savna hana, en kona hans mælti; Faktiskt hevði eg sovið áðrenn eg át - brotið føstuna -, men Umar helt, at kona hansara bara gjørdi eina umbering fyri at sleppa undan honum, so Umar savnaði hana enn. Tá kom ein maður úr Ansar-bólkinum, sum fastaði, og hann skuldi eta -bróta føstuna-, tá segði familja hansara; Bíða, vit hita upp onkran mat til tín, Síðani fór maðurin at sova. So um morgunin kom eitt vers niður til hansara Shallallahu Alaihi Wasallam viðvíkjandi hesi hending, versið -merkir-: 'Tað er loyvt tykkum á føstunáttini at savna konur tykkara saman'. -Sp. Albakara 187-.

Hadith

Imam Abu Dawud : 427

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي دَاوُدَ ح و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ الْمَسْعُودِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَأُحِيلَتْ الصَّلَاةُ ثَلَاثَةَ أَحْوَالٍ وَأُحِيلَ الصِّيَامُ ثَلَاثَةَ أَحْوَالٍ وَسَاقَ نَصْرٌ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ وَاقْتَصَّ ابْنُ الْمُثَنَّى مِنْهُ قِصَّةَ صَلَاتِهِمْ نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ قَطْ قَالَ الْحَالُ الثَّالِثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَصَلَّى يَعْنِي نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ ثَلَاثَةَ عَشَرَ شَهْرًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الْآيَةَ{ قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ }فَوَجَّهَهُ اللَّهُ تَعَالَى إِلَى الْكَعْبَةِ وَتَمَّ حَدِيثُهُ وَسَمَّى نَصْرٌ صَاحِبَ الرُّؤْيَا قَالَ فَجَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَقَالَ فِيهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ مَرَّتَيْنِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ مَرَّتَيْنِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ أَمْهَلَ هُنَيَّةً ثُمَّ قَامَ فَقَالَ مِثْلَهَا إِلَّا أَنَّهُ قَالَ زَادَ بَعْدَ مَا قَالَ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقِّنْهَا بِلَالًا فَأَذَّنَ بِهَا بِلَالٌو قَالَ فِي الصَّوْمِ قَالَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَصُومُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَيَصُومُ يَوْمَ عَاشُورَاءَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ كُتِبَ عَلَيْكُمْ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ إِلَى قَوْلِهِ طَعَامُ مِسْكِينٍ }فَمَنْ شَاءَ أَنْ يَصُومَ صَامَ وَمَنْ شَاءَ أَنْ يُفْطِرَ وَيُطْعِمَ كُلَّ يَوْمٍ مِسْكِينًا أَجْزَأَهُ ذَلِكَ وَهَذَا حَوْلٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ إِلَى أَيَّامٍ أُخَرَ }فَثَبَتَ الصِّيَامُ عَلَى مَنْ شَهِدَ الشَّهْرَ وَعَلَى الْمُسَافِرِ أَنْ يَقْضِيَ وَثَبَتَ الطَّعَامُ لِلشَّيْخِ الْكَبِيرِ وَالْعَجُوزِ اللَّذَيْنِ لَا يَسْتَطِيعَانِ الصَّوْمَ وَجَاءَ صِرْمَةُ وَقَدْ عَمِلَ يَوْمَهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ

Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al-Mutsanna] frá [Abu Dawud] Hadith. Og hevur sagt okkum [Nashr bin Al-Muhajir] hevur sagt okkum [Yazid bin Harun] frá [Al-Mas'udi] frá [Amru bin Murrah] frá [Ibn Abi Laila] frá [Mu'adz bin Jabbal] hann segði; Umsitingin av bønini er broytt tríggjar ferðir, og tað er umsitingin av føstuni eisini, so heldur Nashr fram við hesi Hadith í longdini. Meðan nevndi Ibn Al-Mutsanna bert søguna um bønir teirra móti Baitul Maqdis. Hann sigur; Triði mátin at fremja bønina; At Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, tá hann kom til Medina, bað hann framvið Baitul Maqdis í trettan mánaðir, so avdúkaði Allah Ta'ala hetta versið - sum merkir -, 'Sanniliga síggja vit -ofta- andlit títt hyggja upp til himmalin, so vilja vit sanniliga venda tær til ta Qibla, sum tær dámar. Vend andlitinum móti Stóru Moskuni. Og hvar tú enn ert, vend andlitinum móti honum'. -Bakara: 144-. So vendi Allah Ta'ala honum, Sjállallahu Aleyhi Vasallam, til Kaaba. Hetta er hadisin, sum Ibn Al-Mutsanna hevur sagt frá. Nashr nevndi navnið á tí persóninum, sum hevði dreymin, segði hann; Síðani kom Abdullah bin Zaid, maður úr Ansar-bólkinum, í sínum hadith segði hann; So vendi maðurin sær móti Qibla og segði; Allaahu Akbar, Allaahu Akbar, Ashhadu an laa ilaaha illallah, Ashhadu an laa ilaaha illallaah, Ashhadu anna Muhammadar Rasuulullah, Ashhadu anna Muhammadar Rasuulullah, Hayya 'alas shalaah hayya Allaa 'alash ilaahu, ak hayya 'alal falaah ak illallaa. Eftir tað steðgaði hann eina løtu, reistist so og segði sama setning sum áður, bara hann legði afturat eftir at hava sagt; Hayya 'alal falah, við orðatakinum; Qad Qamatis sjalaah, qad qamatis sjalaah. Muádz bin Jábal segði; So segði Rasulullah: 'Lær - orðini í bønarkallið - til Bilal'. So rópti Bilal bønarkallið við teimum orðunum. Síðani nevndi Nasr bin Muhajir broytingar í boðnum um føstu. Muadz bin Jábal segði; Faktiskt plagdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam at fasta tríggjar dagar hvønn mánað, og á Ashura-degnum', tá avdúkaði Allah Ta'ala versið - sum merkir -: 'Føsta hevur verið skyldug hjá tykkum, eins og hon hevur verið skyldug hjá teimum undan tykkum. . , upp til Orð Hansara: -nevniliga- at nøra ein fátækan persón’. -Bakara: 183 184-. Tí tann, sum vil fasta, vinarliga fasta, og tann, sum ikki vil fasta og vil nøra ein fátækan persón hvønn dag, so er tað nokk fyri hann. Og hetta er ein av støðunum við føstu. Síðani avdúkaði Allah Ta'ala eitt vers - sum merkir -: 'Ramadan mánaðurin, mánaðurin, har - byrjanin á - Koranin varð opinberað. . , til Orð Hansara: ein annan dag’. -Bakara: 185-. So eru lógarásetingarnar um føstu galdandi fyri fólk, sum halda ramadan mánaðin, meðan fólk, sum eru á ferð, hava skyldu at gera upp fyri tí. Og lógin ásetti eisini skylduna at fóðra tey fátæku til eldri foreldur og veik fólk, sum ikki longur vóru før fyri at fasta. Og Shirma kom eisini, hóast hon hevði arbeitt allan dagin. Næst nevndi hann -Nashr- Hadith.

Hadith

Imam Abu Dawud : 428

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُبَارَكِ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ سِمَاكِ بْنِ عَطِيَّةَ ح و حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ جَمِيعًا عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَأُمِرَ بِلَالٌ أَنْ يَشْفَعَ الْأَذَانَ وَيُوتِرَ الْإِقَامَةَ زَادَ حَمَّادٌ فِي حَدِيثِهِ إِلَّا الْإِقَامَةَحَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ مِثْلَ حَدِيثِ وُهَيْبٍ قَالَ إِسْمَعِيلُ فَحَدَّثْتُ بِهِ أَيُّوبَ فَقَالَ إِلَّا الْإِقَامَةَ

Vit hava sagt við [Súleiman bin Harb] og [Abdurrahman bin Al-Mubarak], at teir báðir søgdu; Hevur sagt okkum [Hammad] frá [Simak bin 'Athiyyah] -frá aðrari leið-, Og hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il] hevur sagt okkum [Wuhaib] alt frá [Ayyub] frá [Abu Qilabah] frá [Anas] hann segði; Bilal fekk boð um at uppfylla orðini í bønarkallinum og ódámligar setningar í iqamat. Hammad legði afturat í síni hadith søgu; Nema iqamat. Hevur sagt okkum [Humaid bin Mas'adah] hevur sagt okkum [Isma'il] frá [Khalid Al-Hadzdza`] frá [Abu Qilabah] frá [Anas] sum hadisin, sum Wuhaib segði frá, segði Isma'il; Eg segði hesa hadith við Ayyub, so hann segði; Nema iqamat.

Hadith

Imam Abu Dawud : 429

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ يُحَدِّثُ عَنْ مُسْلِمٍ أَبِي الْمُثَنَّى عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَإِنَّمَا كَانَ الْأَذَانُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ وَالْإِقَامَةُ مَرَّةً مَرَّةً غَيْرَ أَنَّهُ يَقُولُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ فَإِذَا سَمِعْنَا الْإِقَامَةَ تَوَضَّأْنَا ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الصَّلَاةِقَالَ شُعْبَةُ لَمْ أَسْمَعْ مِنْ أَبِي جَعْفَرٍ غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ يَعْنِى الْعَقَدِيَّ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُؤَذِّنِ مَسْجِدِ الْعُرْيَانِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْمُثَنَّى مُؤَذِّنَ مَسْجِدِ الْأَكْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ

Hevur sagt okkum [Muhammed bin Bashyar] hevur sagt okkum [Muhammed bin Jafar] hevur sagt okkum [Syu'bah] Eg havi hoyrt [Abu Jafar] hava sagt frá [Muslim, Abu Al-Mutsanna] frá [Ibn Umar] hann segði; At bønarkallið í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam var tvær ferðir, tvær ferðir -javnt-, og einaferð iqamat, einaferð -ódámligt-, bara hann -muezzin- segði -undir iqamat-; Qad qamatis shalaah qad qamatis shalaah. Tá vit lurta eftir iqamah, gera vit ablutión og bera síðani bønina. Sjúba segði; Eg havi ikki hoyrt nakra hadith frá Ja'far uttan hesa hadith. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Yahya bin Faris] hevur sagt okkum [Abu Amir Al-'Aqadi, Abdul Malik bin Amru] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Abu Ja'far, muezdzin av Al-Uryan Mosku] hann segði; Eg havi hoyrt [Abu Al-Mutsanna, muezdzin í Al-Akbar-moskuni] siga; Eg havi hoyrt [Ibn Umar], tá nevndi hann hesa hadith.

Hadith

Imam Abu Dawud : 430

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ قَالَأَرَادَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْأَذَانِ أَشْيَاءَ لَمْ يَصْنَعْ مِنْهَا شَيْئًا قَالَ فَأُرِيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ الْأَذَانَ فِي الْمَنَامِ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ أَلْقِهِ عَلَى بِلَالٍ فَأَلْقَاهُ عَلَيْهِ فَأَذَّنَ بِلَالٌ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَنَا رَأَيْتُهُ وَأَنَا كُنْتُ أُرِيدُهُ قَالَ فَأَقِمْ أَنْتَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو شَيْخٌ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُحَمَّدٍ قَالَ كَانَ جَدِّي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ يُحَدِّثُ بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَأَقَامَ جَدِّي

Hevur sagt okkum [Usman bin Abi Syaibah] hevur sagt okkum [Hammad bin Khalid] hevur sagt okkum [Muhammed bin Amru] frá [Muhammed bin Abdullah] frá [abba sínum, Abdullah bin Zaid] hann segði; Profeturin vildi áseta setningin fyri bønarkallið við fleiri alternativum, men at enda gjørdi hann einki. Hann - Muhammed bin Abdullah - segði; Síðani varð Abdullah bin Zaid víst orðini í bønarkallinum í einum dreymi, síðani fór hann til profetin Sallallahu Alaihi Wasallam og segði honum frá dreyminum. So segði hann: 'Lær Bilal tað'. So lærdi Hann tað og Bilal las bønarkallið saman við honum. Tá segði Abdullah; Eg sá tað í einum dreymi, og eg vil siga tað upp. So segði hann: 'Síðani úttali eg iqamat'. Hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Umar Al-Qawariri] hevur sagt okkum [Abdurrahman bin Mahdi] hevur sagt okkum [Muhammed bin Amru] ein sjeik úr fólkinum í Medina úr millum ansararnir, segði hann; Eg havi hoyrt [Abdullah bin Muhammed] siga; [Abbi mín, Abdullah bin Zaid] segði hadisin við hesum lafazh. Hann sigur; So gav abbi bønarkallið.

Hadith

Imam Abu Dawud : 431

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ غَانِمٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زِيَادٍ يَعْنِي الْأَفْرِيقِيَّ أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ نُعَيْمٍ الْحَضْرَمِيَّ أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ الْحَارِثِ الصُّدَائِيَّ قَالَلَمَّا كَانَ أَوَّلُ أَذَانِ الصُّبْحِ أَمَرَنِي يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذَّنْتُ فَجَعَلْتُ أَقُولُ أُقِيمُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَجَعَلَ يَنْظُرُ إِلَى نَاحِيَةِ الْمَشْرِقِ إِلَى الْفَجْرِ فَيَقُولُ لَا حَتَّى إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ نَزَلَ فَبَرَزَ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيَّ وَقَدْ تَلَاحَقَ أَصْحَابُهُ يَعْنِي فَتَوَضَّأَ فَأَرَادَ بِلَالٌ أَنْ يُقِيمَ فَقَالَ لَهُ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَخَا صُدَاءٍ هُوَ أَذَّنَ وَمَنْ أَذَّنَ فَهُوَ يُقِيمُ قَالَ فَأَقَمْتُ

Hevur sagt okkum [Abdullah bin Maslamah] hevur sagt okkum [Abdullah bin Umar bin Ghanim] frá [Abdurrahman bin Ziyad Al-Afriqi], at hann hevur hoyrt [Ziyad bin Nu'aim Al-Hadlrami], at hann hevur hoyrt [Ziyad bin Al-Harits sagt he]S; Tá Fajr-kallið varð sungið fyrstu ferð, segði profeturin sallallaahu alaihi wasallam við meg at kalla til bøn, so eg segði tað. Tá segði eg; Sigi eg Iqamat nú, o Allahs sendiboð? So hugdi hann móti eystara enda móti rísandi morgunroðini, so segði hann: »Ikki enn«. Til morgunin var komin upp, kom hann niður og gjørdi ablutión síðani nærkaðist mær, og vinir hansara gjørdu eisini ablutión. Síðani var Bilal um at úttala iqamat, tá segði profeturin sallallaahu Alaihi Wasallam: 'Brøður okkara úr Shuda' hava kallað til bønar, og tann, sum kallar til bøn, er tann, sum ger iqamat. Hann sigur; So segði eg Iqamat.

Hadith

Imam Abu Dawud : 432

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَبِي يَحْيَى عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُؤَذِّنُ يُغْفَرُ لَهُ مَدَى صَوْتِهِ وَيَشْهَدُ لَهُ كُلُّ رَطْبٍ وَيَابِسٍ وَشَاهِدُ الصَّلَاةِ يُكْتَبُ لَهُ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ صَلَاةً وَيُكَفَّرُ عَنْهُ مَا بَيْنَهُمَا

Hevur sagt okkum [Hafsh bin Umar An-Namari] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Musa bin Abi Usman] frá [Abu Yahya] frá [Abu Hurairah Radliallahu Anhu] frá [Abu Hurairah Radliallahu Anhu] frá profetinum. verða vitni fyri honum, og tey, sum møta til bønina -fylgja honum. samkomu - skrásetti fyri hann lønina av fimm og tjúgu bønum, og burtur frá syndum sínum millum tær báðar bønirnar’.

Hadith

Imam Abu Dawud : 433

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا نُودِيَ بِالصَّلَاةِ أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ وَلَهُ ضُرَاطٌ حَتَّى لَا يَسْمَعَ التَّأْذِينَ فَإِذَا قُضِيَ النِّدَاءُ أَقْبَلَ حَتَّى إِذَا ثُوِّبَ بِالصَّلَاةِ أَدْبَرَ حَتَّى إِذَا قُضِيَ التَّثْوِيبُ أَقْبَلَ حَتَّى يَخْطُرَ بَيْنَ الْمَرْءِ وَنَفْسِهِ وَيَقُولُ اذْكُرْ كَذَا اذْكُرْ كَذَا لِمَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ حَتَّى يَضِلَّ الرَّجُلُ أَنْ يَدْرِيَ كَمْ صَلَّى

Tað hevur verið sagt okkum [Al-Qa'nabi] frá [Malik] frá [Abu Az-Zinad] frá [Al-A'raj] frá [Abu Hurairah], at sendiboð Allahs sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Tá ið kallið til bøn - kallið til bøn - er givið, dregur djevulin seg langt aftur til at hann ikki ger kallið av henni bøn. Tá bønarkallið var liðugt, kom hann aftur. Tá ið bønar iqamah varð lisin, vendi hann aftur ryggin, til tá iqamah lesturin var liðugur, kom hann aftur, soleiðis at tað krossaði - órógvaði - hjørtu fólksins, sum bóðu, og hann segði; Minnist til hetta, minnist til hetta! , minnir hann hann á okkurt, sum hann ikki mintist, áðrenn hann bað, til viðkomandi er mistikin og hann ikki veit, hvussu nógvar rak'ah av bøn hann hevur gjørt'.

Hadith

Imam Abu Dawud : 434

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِمَامُ ضَامِنٌ وَالْمُؤَذِّنُ مُؤْتَمَنٌ اللَّهُمَّ أَرْشِدْ الْأَئِمَّةَ وَاغْفِرْ لِلْمُؤَذِّنِينَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ قَالَ نُبِّئْتُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ وَلَا أُرَانِي إِلَّا قَدْ سَمِعْتُهُ مِنْهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ

Hevur sagt okkum [Ahmad bin Hanbal] hevur sagt okkum [Muhammed bin Fudlail] hevur sagt okkum [Al-Amasy] frá [manni] frá [Abu Salih] frá [Abu Hurairah] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Imamurin tryggjar -hevur ábyrgdina av bønum hjá samkomu síni-, meðan muezzin er onkur, sum álit er á. O Allah, leið imamarnar og fyrigev muezzinunum. Hevur sagt okkum [Al-Hasan bin Ali] hevur sagt okkum [Ibn Numair] frá [Al-Amasy] hann segði; Tað var [fráboðað] mær frá [Abu Salih] hann segði; Og eg ætlaði ikki uttan so at eg hoyrdi tað frá honum frá [Abu Hurairah] hann segði; Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam segði við omanfyristandandi framburði.

Hadith

Imam Abu Dawud : 435

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ قَالَتْكَانَ بَيْتِي مِنْ أَطْوَلِ بَيْتٍ حَوْلَ الْمَسْجِدِ وَكَانَ بِلَالٌ يُؤَذِّنُ عَلَيْهِ الْفَجْرَ فَيَأْتِي بِسَحَرٍ فَيَجْلِسُ عَلَى الْبَيْتِ يَنْظُرُ إِلَى الْفَجْرِ فَإِذَا رَآهُ تَمَطَّى ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَحْمَدُكَ وَأَسْتَعِينُكَ عَلَى قُرَيْشٍ أَنْ يُقِيمُوا دِينَكَ قَالَتْ ثُمَّ يُؤَذِّنُ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُهُ كَانَ تَرَكَهَا لَيْلَةً وَاحِدَةً تَعْنِي هَذِهِ الْكَلِمَاتِ

Hevur sagt okkum [Ahmed bin Muhammed bin Ayyub] hevur sagt okkum [Ibrahim bin Sa'd] frá [Muhammed bin Ishaq] frá [Muhammed bin Ja'far bin Az-Zubair] frá [Urwah bin Az-Zubair] frá [ein kvinna úr Bani Najjar] hann segði; Hús mítt er hægsta hús millum hini húsini kring moskuna, og Bilal gav morgunkallið omanfyri tað, hann kom um morgunin og sat oman á húsinum at síggja morgunin, tá hann sá tað, strekti hann seg síðani segði; O Allah, sanniliga rósi eg Tær og biði Teg um hjálp fyri Quraysh, soleiðis at teir halda fast um Tína trúgv. Konan segði; Síðani gav Bilal bønarkallið. Hann mælti; Við Allah sá eg ikki Bilal fara frá honum enn eitt kvøld, nevniliga hesi orðini í bønarkallið.

Hadith

Imam Abu Dawud : 436

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ يَعْنِي ابْنَ الرَّبِيعِ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ جَمِيعًا عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ وَهُوَ فِي قُبَّةٍ حَمْرَاءَ مِنْ أَدَمٍ فَخَرَجَ بِلَالٌ فَأَذَّنَ فَكُنْتُ أَتَتَبَّعُ فَمَهُ هَاهُنَا وَهَاهُنَا قَالَ ثُمَّ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ بُرُودٌ يَمَانِيَةٌ قِطْرِيٌّ وَقَالَ مُوسَى قَالَ رَأَيْتُ بِلَالًا خَرَجَ إِلَى الْأَبْطَحِ فَأَذَّنَ فَلَمَّا بَلَغَ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ لَوَى عُنُقَهُ يَمِينًا وَشِمَالًا وَلَمْ يَسْتَدِرْ ثُمَّ دَخَلَ فَأَخْرَجَ الْعَنَزَةَ وَسَاقَ حَدِيثَهُ

Hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il] hevur sagt okkum [Qais bin Ar-Rabi'] Al-Hadith. Og eftir at hava sagt okkum [Muhammed bin Suleiman Al-Anbari] hevði sagt okkum [Waki'] frá [Sufyan] alt frá ['Aun bin Abi Juhaifah] frá [Fáðir sínum] segði hann; Eg vitjaði einaferð profetin Sallallahu Alaihi Wasallam í Mekka, og hann var í reyðum leðurQubah, so kom Bilal út, so bønarkallið, meðan eg hugdi at munni hansara venda til høgru og vinstru. Ábu Júhaifa segði; Síðani kom Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam út í reyðum klæðum, nevniliga jemenskum stríputum dúki úr Qitr - hesin dúkurin verður vanliga snúður um kroppin -. Móses segði; Eg sá einaferð Bilal koma út til Abthah, síðani geva bønarkallið. Tá ið hann kom til orðini hayya 'alash shalah, hayya 'alal falah, vendi hann hálsinum til høgru og til vinstru, og hann vendi ikki, fór hann síðan inn í hús sítt og kom út við einum stavi. Síðani nevndi Musa fullfíggjaðu hadithina.

Hadith

Imam Abu Dawud : 437

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ زَيْدٍ الْعَمِّيِّ عَنْ أَبِي إِيَاسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُرَدُّ الدُّعَاءُ بَيْنَ الْأَذَانِ وَالْإِقَامَةِ

Hevur sagt okkum [Muhammed bin Kathir] hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Zaid Al-'Ammi] frá [Abu Iyas] frá [Anas bin Malik] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Eingin bøn millum bønarkallið og iqamah verður vrakað'.

Hadith

Imam Abu Dawud : 438

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا سَمِعْتُمْ النِّدَاءَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ الْمُؤَذِّنُ

Tað hevur verið sagt okkum av [Abdullah bin Maslamah Al-Qa'nabi] frá [Malik] frá [Ibnu Shihab] frá [Atha bin Yazid Al-Laitsi] frá [Abu Said Al-Khudri], at Rasulullah Sallallahu Alain segði: 'Tá tú hoyrir kallið til bøn, sum tað sigur'.

Hadith

Imam Abu Dawud : 439

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ وَحَيْوَةَ وَسَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ عَنْ كَعْبِ بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِأَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا سَمِعْتُمْ الْمُؤَذِّنَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ ثُمَّ صَلُّوا عَلَيَّ فَإِنَّهُ مَنْ صَلَّى عَلَيَّ صَلَاةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ بِهَا عَشْرًا ثُمَّ سَلُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لِي الْوَسِيلَةَ فَإِنَّهَا مَنْزِلَةٌ فِي الْجَنَّةِ لَا تَنْبَغِي إِلَّا لِعَبْدٍ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ تَعَالَى وَأَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَنَا هُوَ فَمَنْ سَأَلَ اللَّهَ لِي الْوَسِيلَةَ حَلَّتْ عَلَيْهِ الشَّفَاعَةُ

Hevur sagt okkum [Muhammad bin Salamah] hevur sagt okkum [Ibn Wuhaib] frá [Ibn Lahi'ah] og [Haiwah] og [Said bin Abi Ayyub] frá [Ka'b bin Alqamah] frá [Abdurrahman bin Jubair] frá [Abdullah bin Amru bin Alahiard Wasallam siga: 'Tá tú hoyrir Muezzin úttala bønarkallið, so sig tað, sum hann sigur, les so bønina fyri mær, tí sanniliga, tann, sum lesur bønina einaferð fyri mær, fer Allah at geva honum tíggju bønir - náði -, so bið Allah Azza wa Jalla Washilah - um meg eina høga støðu. Tí washinglah er eitt høgt støða í himlinum, sum ikki hóskar uttan fyri onkran millum tænarar Allahs Ta'ala, og eg vóni, at eg verði tann, sum tekur tað. Tann, sum biður Allah um wasilah fyri meg, so fær hann sanniliga forbøn.

Hadith

Imam Abu Dawud : 440

حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ وَمُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ حُيَيٍّ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَعْنِي الْحُبُلِيَّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍوأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْمُؤَذِّنِينَ يَفْضُلُونَنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْ كَمَا يَقُولُونَ فَإِذَا انْتَهَيْتَ فَسَلْ تُعْطَهْ

Tað hevur verið sagt okkum [Ibn As-Sarj] og [Muhammed bin Salamah], at teir báðir søgdu; Tað hevur verið sagt okkum av [Ibnu Wahb] frá [Huyay] frá [Abu Abdirrahman Al-Hubuli] frá [Abdullah bin Amru], at tað var ein maður, sum segði; O sendiboð Allahs, sanniliga hava muezzins yvirvág yvir okkum. So segði rasullah: »Sig sum tey siga. Tá tað er liðugt, bið so Allah, sanniliga - tína áheitan - Hann skal játta hana'.