Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 421
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ الطُّوسِيُّ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ رَبِّهِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ قَالَلَمَّا أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاقُوسِ يُعْمَلُ لِيُضْرَبَ بِهِ لِلنَّاسِ لِجَمْعِ الصَّلَاةِ طَافَ بِي وَأَنَا نَائِمٌ رَجُلٌ يَحْمِلُ نَاقُوسًا فِي يَدِهِ فَقُلْتُ يَا عَبْدَ اللَّهِ أَتَبِيعُ النَّاقُوسَ قَالَ وَمَا تَصْنَعُ بِهِ فَقُلْتُ نَدْعُو بِهِ إِلَى الصَّلَاةِ قَالَ أَفَلَا أَدُلُّكَ عَلَى مَا هُوَ خَيْرٌ مِنْ ذَلِكَ فَقُلْتُ لَهُ بَلَى قَالَ فَقَالَ تَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ عَنِّي غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ قَالَ وَتَقُولُ إِذَا أَقَمْتَ الصَّلَاةَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا رَأَيْتُ فَقَالَ إِنَّهَا لَرُؤْيَا حَقٌّ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَقُمْ مَعَ بِلَالٍ فَأَلْقِ عَلَيْهِ مَا رَأَيْتَ فَلْيُؤَذِّنْ بِهِ فَإِنَّهُ أَنْدَى صَوْتًا مِنْكَ فَقُمْتُ مَعَ بِلَالٍ فَجَعَلْتُ أُلْقِيهِ عَلَيْهِ وَيُؤَذِّنُ بِهِ قَالَ فَسَمِعَ ذَلِكَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهُوَ فِي بَيْتِهِ فَخَرَجَ يَجُرُّ رِدَاءَهُ وَيَقُولُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ مِثْلَ مَا رَأَى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلِلَّهِ الْحَمْدُقَالَ أَبُو دَاوُد هَكَذَا رِوَايَةُ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ و قَالَ فِيهِ ابْنُ إِسْحَقَ عَنْ الزُّهْرِيِّ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ و قَالَ مَعْمَرٌ وَيُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ فِيهِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَمْ يُثَنِّيَا
Esan digu [Muhammad bin Manshur Ath-Thusik] esan digu [Ya'qubek] esan digu [nire aitak] [Muhammad bin Ishaq-ek] esan dit [Muhammad bin Ibrahim bin Al-Harits At-Taimi-k] [Muhammad bin Abdullah bin Zaid bin Abdi Rabbih-ek] esan didala; Esan zidanean [nire aita, Abdullah bin Zaid] esan zuen: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek kanpai bat jotzeko agindu behar zuenean jendea otoitzerako biltzeko, gizon bat etorri zitzaidan bila, lo nengoela. Kanpai bat eskuan zuen, beraz, esan nion: Allahren zerbitzari hau, kanpai hau saldu nahi al duzu? Galdetu zidan: Zer egingo duzu honekin? Erantzun nion: Jendea otoitzera deitzeko erabiliko dut. Pertsonak esan zuen: Zerbait hobea erakutsiko dizut? Esan nion: Noski. Pertsonak esan zuen: Zuk diozu; 'Allahu Akbar Allaahu Akbar, Allaahu Akbar Allaahu Akbar -Ala Handia da Ala Handia da, Ala Handia da Ala Handia da-, Ashhaduan laa ilaaha Illallah, Ashhaduan laa ilaaha Illallah -Lekuko egiten dut ez dagoela Ala izan ezik gurtza merezi duen jainkorik, lekuko egiten dut ez dagoela Ala izan ezik gurtza merezi duen jainkorik-, Ayshadu anna Muhammadar Rasoolallah, Ayshadu anna Muhammadar Rasoolallah -Lekuko egiten dut Muhammad dela Alaren mezularia, lekuko egiten dut Muhammad dela Alaren mezularia-, Hayya 'alash shalaah, Hayya 'alash shalaah -Otoitz egin dezagun, otoitz egin dezagun-. Hayya 'alal falah, Hayya 'alal falah -Lortu dezagun garaipena, lortu dezagun garaipena-. Allaahu Akbar, Allaahu Akbar -Ala Handia da, Ala Handia da-. Laailaaha illallah -Ez dago Ala izan ezik gurtza merezi duen jainkorik-. Abdullah-ek esan zuen; Orduan, pertsona niregandik gertu atzera egin zuen, eta esan zuen: Otoitza (iqamah) irakurtzen duzunean, esan; Allahu Akbar Allahu Akbar, -Allah da Handiena, Ala da Handiena-. Asyhaduan laa ilaaha Illallah, -Lekuko naiz ez dagoela gurtza merezi duen jainkorik Ala izan ezik-. Ayshadu anna Muhammadar Rasuulallah -Lekuko naiz Muhammad dela Alaren mezularia-, Hayya 'alash shalaah -Marlilah otoitz egiten dugu-. Hayya 'alal falah -Lor dezagun garaipena-. Qad qaamatish otoitza Qad qaamatish otoitza -Egia esan, otoitza ezartzen hasi da. Egia esan, otoitza ezartzen hasi da-. Allahu Akbar Allahu Akbar -Allah da Handiena, Ala da Handiena-. Laailaaha illallah -Ez dago gurtza merezi duen jainkorik Ala izan ezik-. Hurrengo egunean, Rasulallah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan nintzen eta nire ametsaren gertakaria kontatu nion, eta hark esan zuen: 'Egia esan, zure ametsa benetako ametsa da, Jainkoak nahi badu. Beraz, egon Bilalekin eta irakatsi zure ametsa, eta utzi otoitzerako deia egiten, bere ahotsa zurea baino ozenagoa baita'. Beraz, Bilalekin egon nintzen, eta irakurgaiak irakatsi nizkion, otoitzerako deia oihukatzen zuen bitartean. Esan zuen: Orduan, Umar bin Al-Khaththab-ek otoitzerako deia entzun zuen bere etxean zegoela, beraz, atera zen, arropak jasoz eta esanez: Al-Haq-ekin bidali zaituenaren izenean, oi Rasulullah, benetan izan dut Abdullah-en ametsaren antzeko amets bat. Orduan Rasulallah-ek esan zuen: 'Orduan, gorazarre guztia Ala-ri zor zaio. Abu Dawudek esan zuen; Hau da [Az-Zuhri]-ren [Sa'id bin Al-Musayyib]-en [Abdullah bin Zaid]-en historia, eta [Ibn Ishaq-ek] [Az-Zuhri]-tik aipatzen duena; Allahu Akbar Allahu Akbar, Allahu Akbar Allahu Akbar. Eta [Ma'mar] eta [Yunus] [Az-Zuhri] aipatuak; Allahu akbar Allahu akbar, bi aldiz errepikatu gabe.
Hadith
Imam Abu Dawud : 422
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي سُنَّةَ الْأَذَانِ قَالَ فَمَسَحَ مُقَدَّمَ رَأْسِي وَقَالَ تَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ تَرْفَعُ بِهَا صَوْتَكَ ثُمَّ تَقُولُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ تَخْفِضُ بِهَا صَوْتَكَ ثُمَّ تَرْفَعُ صَوْتَكَ بِالشَّهَادَةِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ فَإِنْ كَانَ صَلَاةُ الصُّبْحِ قُلْتَ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُثْمَانُ بْنُ السَّائِبِ أَخْبَرَنِي أَبِي وَأُمُّ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ هَذَا الْخَبَرِ وَفِيهِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ فِي الْأُولَى مِنْ الصُّبْحِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَحَدِيثُ مُسَدَّدٍ أَبْيَنُ قَالَ فِيهِ قَالَ وَعَلَّمَنِي الْإِقَامَةَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ و قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَإِذَا أَقَمْتَ فَقُلْهَا مَرَّتَيْنِ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ أَسَمِعْتَ قَالَ فَكَانَ أَبُو مَحْذُورَةَ لَا يَجُزُّ نَاصِيَتَهُ وَلَا يَفْرُقُهَا لِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ عَلَيْهَا
Esan digu [Musaddad]-ek [Al-Harits bin Ubaid-ek] [Muhammad bin Abdul Malik bin Abu Mahzhurah-engandik] [bere aitagandik] [bere aitonagandik] esan zuela: Esan nuen; Allahren Mezularia, irakatsi iezadazu sunnah - otoitzerako deiaren prozedurak. Esan zuen; Beraz, buruaren aurrealdea igurtzi eta esan zuen: 'Zuk diozu; Allahu akbar Allahu akbar, Allaahu akbar, Allahu akbar -Allah da Handiena, Allah da Handiena, Allah da Handiena-, ahotsa altxatzen duzu esatean, eta gero esaten duzu, Asyhadu an laa ilaaha illallaah Ashhadu an laa ilaaha illallah -Lekuko dut ez dagoela gurtza merezi duen jainkorik Ala ez den bitartean, lekuko dut ez dagoela gurtza merezi duen jainkorik Ala Ala ez den bitartean-, Ashhadu anna Muhammadar Rasuulullah, Ashhadu anna muhammadar Rasuulullah -Lekuko dut Muhammad dela Alaren mezularia, lekuko dut Muhammad dela Alaren mezularia- Ahotsa jaisten duzu esatean, eta gero ahotsa altxatzen duzu shahada esaten duzunean, Ashhadu an laa ilaaha illallah, asyhadu an laa ilaaha illallah -Lekuko dut ez dagoela gurtza merezi duen jainkorik Ala ez den bitartean, lekuko dut ez dagoela gurtza merezi duen jainkorik Ala ez den bitartean-, Ashhadu anna Muhammadar rasulullah, ashhadu anna Muhammadar Rasulullah -Deitzen dut Muhammad Alaren mezularia dela, deitzen dut Muhammad Alaren mezularia dela- Hayya 'Alash shalaah, hayya 'alas shalaah -Egin dezagun otoitza, egin dezagun otoitza- Hayya 'Alal falaah, hayya 'alal falaah -Goazen garaipenera, goazen garaipenera-. Goizeko otoitzerako otoitzerako deia egiten baduzu, esan, Ash shalaatu khairun minan nauum, Ash shalaatu khairun minan nauum -otoitza loa baino hobea da, otoitza loa baino hobea da-, Allaahu akbar, Allaahu akbar -Ala da Handiena, Ala da Handiena- Laa ilaaha illallah -Ez dago gurtza merezi duen jainkorik Ala izan ezik-'. [Al-Hasan bin Alik] esan zigun [Abu 'Ashim] eta [Abdur Razzaq]-ek [Ibn Juraij-engandik] esan zuela; Niri [Uthman bin As-Sa`ib-i jakinarazi diote] Niri [nire aitari] eta [Umm Abdil Malik bin Abi Mahzhurah-ri] [Abu Mahzhurah-rengandik] jakinarazi diote hadith honen lafazh-a bezala, eta bertan esaldi hau adierazten da: Ash shalaatu khairun minan nauum, Ash shalaatu khairun minan nauum -otoitza loa baino hobea da, otoitza loa baino hobea da- lehenengo Fajr-ean. Abu Dawudek esan zuen: Musaddad-en haditha argiagoa da. Aipatu zion; dio; Iqamat-erako prozedurak bi aldiz irakatsi zizkidan; Allahu Akbar Allahu Akbar, Ashhadu anlaa ilaaha illallah, Ashhadu anlaa ilaaha illallah, Ashhadu anna Muhammadar rasulullah, Ashhadu anna Muhammadar rasulullah, Hayya 'alash Shalah, Hayya 'alash Shalah, Hayya 'alal Falah, Hayya 'alal Falah il Allah, Allabar ', Akhual il illallah. Eta Abdur Razzaqek esan zuen; Iqamat esaten duzunean, esan bi aldiz; hots, Qad qaamatish Shalah, Qad qaamatish Shalah, entzun al duzu? Esan zuen; Beraz, Abu Mahdzurah ez zuen inoiz bere koroa bizartu, eta ez zuen inoiz zatitu, sallallaahu 'alaihi profetak behin garbitu zuelako.
Hadith
Imam Abu Dawud : 423
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَسَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ وَحَجَّاجٌ وَالْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالُوا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا عَامِرٌ الْأَحْوَلُ حَدَّثَنِي مَكْحُولٌ أَنَّ ابْنَ مُحَيْرِيزٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا مَحْذُورَةَ حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَّمَهُ الْأَذَانَ تِسْعَ عَشْرَةَ كَلِمَةً وَالْإِقَامَةَ سَبْعَ عَشْرَةَ كَلِمَةً الْأَذَانُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَالْإِقَامَةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُكَذَا فِي كِتَابِهِ فِي حَدِيثِ أَبِي مَحْذُورَةَ
Esan digu [Al-Hasan bin Alik] esan dizkigu [Affanek] eta [Sa'id bin Amirrek] eta [Hajjajek] esanahi berdinarekin, esan dute; Esan digu [Hammamek] esan dizkigu [Amir Al-Ahwalek] esan didala [Makhulek] [Ibnu Muhairizek] esan diola [Abu Mahdzurahk] esan diola Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek adhanaren hemeretzi esaldi eta iqamaharen hamazazpi esaldi irakatsi dizkiola. Adhan: Allaahu akbar Allaahu akbar, Allaahu akbar Allaahu akbar, Ashhadu an laa ilaaha illallaah, Ashhadu an laa ilaaha illallaah, Ashhadu ana Muhammadar Rasuulullah, Ashhadu anna Muhammadar Rasuulullah, Ashhadu an laa ilaaha illaaha illallaah, Ashhadu ana Muhammadar Rasuulullah, Ashhadu anna Muhammadar Rasuulullah, Ashhadu an laa ilaaha illaaha illalaha, Ashhadu ana Muhammadar Rasuulullah, Hayya 'alash shalaah, Hayya 'alash shalaah, Hayya 'alal falaah, Hayya 'alal falaah, Allaahu akbar Allaahu Akbar, Laa ilaaha illallaah. Iqamah ahoskatzea bitartean: Allaahu Akbar Allaahu akbar, Allaahu akbar Allaahu akbar, Ashhadu an laa ilaaha illallah, asyhadu an laa ilaaha illallaah, Ashhadu anna Muhammadar Rasulullah, ashhadu anna Muhammadar Rasulullah, ashhadu anna Muhammadar Rasulullah, Hayya 'Hayalash' Hayya 'alash' 'alal falaah, Qad qaamatis shalaah, qad qaamatis shalaah, Allaahu akbar Allaahu akbar, Laa ilaaha illallaah. Horrela, Abu Mahdzurah-en Hadith-ari buruzko liburuan.
Hadith
Imam Abu Dawud : 424
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ يَعْنِي عَبْدَ الْعَزِيزِ عَنْ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ قَالَأَلْقَى عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التَّأْذِينَ هُوَ بِنَفْسِهِ فَقَالَ قُلْ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ قَالَ ثُمَّ ارْجِعْ فَمُدَّ مِنْ صَوْتِكَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ
Esan digu [Muhammad bin Basysyar] esan digu [Abu 'Ashim] esan digu [Ibnu Juraij] esan digu [Ibnu Abdil Malik bin Abi Mahdzurah, hots, Abdul Aziz] [Ibnu Muhairiz] [Abu Mahdzurah] esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek irakatsi dit otoitzera nola deitzen den, bere burutik zuzenean, esan zuen: 'Esan: Allaahu akbar Allaahu akbar, Allaahu akbar Allaahu akbar, Asyhadu an laa ilaaha illallaah, Asyhadu an laa ilaaha illallaah, Asyhadu anna ilaaha illallaah, Asyhadu anna Muhammadar Asyhadu anna Muhammadar Rasulullah, Bi aldiz bi aldiz. jarraitu zuen: Orduan errepikatu, gero luzatu zure ahotsa, Ashhadu an laa ilaaha Illallaah, Ashhadu an laa ilaaha illallaah, Ashhadu anna Muhammadar Rasuulullah, ashhadu anna Muhammadar Rasulullah, Hayya 'ai shalaah hayya 'ai shalaah hayya 'ai shalaah, Allaal hu akbar, Hayya 'Allaal' Laa ilaa illallaah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 425
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ قَالَ سَمِعْتُ جَدِّي عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ أَبِي مَحْذُورَةَ يَذْكُرُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا مَحْذُورَةَ يَقُولُأَلْقَى عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأَذَانَ حَرْفًا حَرْفًا اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَالَ وَكَانَ يَقُولُ فِي الْفَجْرِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الْإِسْكَنْدَرَانِيُّ حَدَّثَنَا زِيَادٌ يَعْنِي ابْنَ يُونُسَ عَنْ نَافِعِ بْنِ عُمَرَ يَعْنِي الْجُمَحِيَّ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ أَخْبَرَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَيْرِيزٍ الْجُمَحِيِّ عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَّمَهُ الْأَذَانَ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ ذَكَرَ مِثْلَ أَذَانِ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ وَمَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَفِي حَدِيثِ مَالِكِ بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ أَبِي مَحْذُورَةَ قُلْتُ حَدِّثْنِي عَنْ أَذَانِ أَبِيكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ قَطْ وَكَذَلِكَ حَدِيثُ جَعْفَرِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ ابْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ عَنْ عَمِّهِ عَنْ جَدِّهِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ ثُمَّ تَرْجِعُ فَتَرْفَعُ صَوْتَكَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ
Esan digu [An-Nufaili] esan digu [Ibrahim bin Isma'il bin Abdil Malik bin Abi Mahdzurah] esan zuela; Entzun dut [nire aitona, Abdul Malik bin Abi Mahdzurah] aipatzen entzun duela [Abu Mahdzurah] esaten; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek otoitzara nola deitzen irakatsi dit, letraz letra, hau da: Allaahu Akbar Allaahu akbar, Allahu Akbar Allaahu Akbar, Ashhadu an laa ilaaha' illallaah, Ashhadu an laa ilaaha' illallaah, Ashhadu Anna Muhammadar Muhammadar Rasuulu, Ashhadu Anna Muhammadar Muhammadar Rasuulu an laa ilaaha illallaah, ashhadu an laa ilaaha illallaah, Ashhadu anna Muhammadar Rasuulullah, Ashhadu anna Muhammadar Rasuulullah, Hayya 'alas shalaah, hayya 'alas shalaah, hayya 'alal falaah, hayya 'alal falaah. Abu Mahdzurah esan zuen; Goizeko otoitzerako otoitzerako deialdian esan zuen: Asshalaatu khairun minan nauum. Esan digu [Muhammad bin Dawud Al-Iskandarik] esan digu [Ziyad bin Yunus] [Nafi' bin Umar Al-Jumahi]-rengandik [Abdul Malik bin Abu Mahdzurah]-rengandik [Abdullah bin Muhairiz Al-Jumahi]-rengandik [Abu Mahdzurah]-rengandik esan diola, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak otoitzerako deia irakatsi ziola, esan zuela: Allahu akbar Allahu akbar, Ashhadu an laa ilaaha illallaah, Ashhadu an laa ilaaha illailaah..., ondoren, Ibn Juraij-en hadith-ean aipatzen diren otoitzerako deiaren prozedurak aipatu zituen, Abdul Aziz bin Abdul Malik-ek esan zuen; Eta hadith-ean [Malik bin Dinar] esan zuen; Galdetu diot [Ibn Abi Mahdzurah]-ri, esan nuen; Esadazu nola deitu zion zure aitak otoitzerako Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela). Aipatu egin zuen; gero esan zuen: 'Allahu Akbar, Allahu Akbar'. Era berean, Ja'far bin Sulaimanek [Ibn Abi Mahdzurah-ek] [bere osaba]-k [bere aitona]-k egindako hadith-ak bakarrik aipatu zuen; esan zuen: 'Ondoren, errepikatu ahots ozenez, Allahu Akbar, Allahu Akbar'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 426
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى قَالَ أُحِيلَتْ الصَّلَاةُ ثَلَاثَةَ أَحْوَالٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَصْحَابُنَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ أَعْجَبَنِي أَنْ تَكُونَ صَلَاةُ الْمُسْلِمِينَ أَوْ قَالَ الْمُؤْمِنِينَ وَاحِدَةً حَتَّى لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَبُثَّ رِجَالًا فِي الدُّورِ يُنَادُونَ النَّاسَ بِحِينِ الصَّلَاةِ وَحَتَّى هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ رِجَالًا يَقُومُونَ عَلَى الْآطَامِ يُنَادُونَ الْمُسْلِمِينَ بِحِينِ الصَّلَاةِ حَتَّى نَقَسُوا أَوْ كَادُوا أَنْ يَنْقُسُوا قَالَ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَمَّا رَجَعْتُ لِمَا رَأَيْتُ مِنْ اهْتِمَامِكَ رَأَيْتُ رَجُلًا كَأَنَّ عَلَيْهِ ثَوْبَيْنِ أَخْضَرَيْنِ فَقَامَ عَلَى الْمَسْجِدِ فَأَذَّنَ ثُمَّ قَعَدَ قَعْدَةً ثُمَّ قَامَ فَقَالَ مِثْلَهَا إِلَّا أَنَّهُ يَقُولُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ وَلَوْلَا أَنْ يَقُولَ النَّاسُ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى أَنْ تَقُولُوا لَقُلْتُ إِنِّي كُنْتُ يَقْظَانَ غَيْرَ نَائِمٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى لَقَدْ أَرَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ خَيْرًا وَلَمْ يَقُلْ عَمْرٌو لَقَدْ أَرَاكَ اللَّهُ خَيْرًا فَمُرْ بِلَالًا فَلْيُؤَذِّنْ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ أَمَا إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ مِثْلَ الَّذِي رَأَى وَلَكِنِّي لَمَّا سُبِقْتُ اسْتَحْيَيْتُ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَصْحَابُنَا قَالَ وَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا جَاءَ يَسْأَلُ فَيُخْبَرُ بِمَا سُبِقَ مِنْ صَلَاتِهِ وَإِنَّهُمْ قَامُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ قَائِمٍ وَرَاكِعٍ وَقَاعِدٍ وَمُصَلٍّ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى قَالَ عَمْرٌو وَحَدَّثَنِي بِهَا حُصَيْنٌ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى حَتَّى جَاءَ مُعَاذٌ قَالَ شُعْبَةُ وَقَدْ سَمِعْتُهَا مِنْ حُصَيْنٍ فَقَالَ لَا أَرَاهُ عَلَى حَالٍ إِلَى قَوْلِهِ كَذَلِكَ فَافْعَلُوا قَالَ أَبُو دَاوُد ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ مَرْزُوقٍ قَالَ فَجَاءَ مُعَاذٌ فَأَشَارُوا إِلَيْهِ قَالَ شُعْبَةُ وَهَذِهِ سَمِعْتُهَا مِنْ حُصَيْنٍ قَالَ فَقَالَ مُعَاذٌ لَا أَرَاهُ عَلَى حَالٍ إِلَّا كُنْتُ عَلَيْهَا قَالَ فَقَالَ إِنَّ مُعَاذًا قَدْ سَنَّ لَكُمْ سُنَّةً كَذَلِكَ فَافْعَلُوا قَالَ و حَدَّثَنَا أَصْحَابُنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ أَمَرَهُمْ بِصِيَامِ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ ثُمَّ أُنْزِلَ رَمَضَانُ وَكَانُوا قَوْمًا لَمْ يَتَعَوَّدُوا الصِّيَامَ وَكَانَ الصِّيَامُ عَلَيْهِمْ شَدِيدًا فَكَانَ مَنْ لَمْ يَصُمْ أَطْعَمَ مِسْكِينًا فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمْ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ }فَكَانَتْ الرُّخْصَةُ لِلْمَرِيضِ وَالْمُسَافِرِ فَأُمِرُوا بِالصِّيَامِ قَالَ و حَدَّثَنَا أَصْحَابُنَا قَالَ وَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا أَفْطَرَ فَنَامَ قَبْلَ أَنْ يَأْكُلَ لَمْ يَأْكُلْ حَتَّى يُصْبِحَ قَالَ فَجَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَأَرَادَ امْرَأَتَهُ فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ نِمْتُ فَظَنَّ أَنَّهَا تَعْتَلُّ فَأَتَاهَا فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَرَادَ الطَّعَامَ فَقَالُوا حَتَّى نُسَخِّنَ لَكَ شَيْئًا فَنَامَ فَلَمَّا أَصْبَحُوا أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ هَذِهِ الْآيَةُ{ أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَائِكُمْ }
Esan digu [Amru bin Marzuq]-ek [Syu'bah] esan digula [Amru bin Murrah-engandik] esan digula esan du; [Ibn Abi Laila] entzun dut -beste lerro batetik- Eta esan digu [Ibn Al-Mutsannak] esan digula [Muhammad bin Ja'far-engandik] [Syu'bah]-engandik [Amru bin Murrah-engandik] Entzun dut [Ibn Abi Laila] esaten; Otoitzaren ezarpenak hiru aldaketa izan ditu. Dio; Esan digute [gure lagunei], Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuela: 'Oso pozik egongo nintzateke musulmanen edo Mu'minin-en otoitza bat bihurtuko balitz -Jama'ah-, beraz, gogo handia izango nuke jendea herrietara zabaltzeko, jende askori otoitz orduak deituz. Eta gogo handia dut jende batzuei eraikin altuen gainean zutik egoteko agindua emateko, musulmanei otoitz ordua deituz, gong-a jo edo ia jo dezaten'. Esan zuen; Orduan Ansarreko gizon bat etorri zen, eta gero esan zuen; Alaren Mezularia, itzuli nintzenean, zure arretaz hainbeste kezkatuta nengoelako - otoitza egiteko moduaz -, bi oihal berde zeramatzan gizon bat ikusi nuen. Orduan, pertsona meskitaren gainean jarri eta otoitzerako deia egin zuen. Gero, denbora batez eseri zen, eta gero berriro zutitu zen lehen esandakoa esanez, baina bigarren aldiz esan zuen - Qad qaamatis shalaah - otoitza egin da -, geroago jendeak esango zuen beldurrik ez balitz - Gezurra ari naiz -, Ibn Al-Mutsannak aipatu zuen; geroago zuk esango zenuen beldurrik ez balitz - Gezurra ari naiz -, esango nuke une hartan esna nengoela, ez lo. Orduan, Alaren Mezulariak shallallahu 'alaihi wasallam esan zuen, - Ibn Al-Mutsannak aipatu zuen; Esan zuen: - 'Egia esan, Alak gauza on bat erakutsi dizu - Bitartean, Amruk ez zituen bere hitzak aipatu: Alak gauza on bat erakutsi dizu -, beraz, Bilali otoitzerako deia egiteko agindu zion. Esan zuen; Orduan Umarrek esan zuen; Egia esan, berak bezalako amets bat izan nuen, baina aurretik nindutenez -Alaren Mezulariaren berri emateko-, lotsatuta sentitu nintzen. Eta gure lagunei kontatu die; Normalean, norbait -berandu- iristen bada, kongregazioko bati galdetzen dio, eta gero esan iezaiozu igarotako raka'ah-a -atzean utzitakoa-. Bitartean, garai hartan, Profetarekin zeuden kongregazioan, batzuk zutik zeuden, beste batzuk makurtu, beste batzuk eseri, eta Profetarekin otoitz egiten zutenak ere bazeuden. Esan zuen [Ibn Al-Mutssannak] esan zuela [Amruk] esan zidala [Hushain]-etik [Ibn Abi Lailarekin] Mu'adz etorri arte. Esanez [Shu'bahk] [Hushain]-engandik entzun dut, orduan narratzaileak esan zuen; Ez dut egoeran ikusten... esateraino: Hori da, orduan egin hori. Abu Dawudek esan zuen; Orduan Amru bin Marzuq-en hadith-era itzuli nintzen, esan zuen; Mu'adz etorri zen, eta gero keinu egin zioten. Shu'bahk esan zuen; Hau Hushain-engandik entzun dut, esan zuen; Mu'adzek esan zuen; Ez dut egoera batean ikusten, baina ikusten dut. Mu'adzek esan zuen; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Egia esan, Mu'adzek sunnah bat erakutsi dizue, beraz, egin ezazue'. Ibn Abi Lailahek esan zuen; Gure lagunek esan digute Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Medinara etorri zenean, hiru eguneko baraualdia agindu zuela -hilero-, gero Ramadan hilabetean baraualdia agindu zuela, barau egitera ohituta ez zeuden pertsonak zirenez, baraualdia oso zaila egin zitzaien. Beraz, barau egiten ez dutenek pobreak elikatzen dituzte. Orduan bertso hau jaitsi zen - eta horrek esan nahi du -: - Beraz, zuen artean dagoenak - bizi den herrialdean - hilabete horretan, barau egin dezala hilabete horretan -. -Al-Baqarah: 185-. Bertso honetan esaten da laguntza gaixoentzat eta bidaiarientzat dela. Beraz, barau egin behar dute. Ibn Abi Lahi'ahek esan zuen; gure lagunek esan digute, esan zuen; Garai hartako ohitura zen norbait baraua hausteko orduan sartzen bazen, gero jan aurretik lotara joaten bazen, eta ez zuela gau hartan jaten goizera arte. Dioenez; Orduan Umar bin Khaththab bere emaztearengana joan zen hura biltzera, baina bere emazteak esan zuen; Izan ere, jan aurretik lo egin nuen - baraua hautsi -, baina Umarrek pentsatu zuen bere emaztea aitzakia bat besterik ez zela erabiltzen hura saihesteko, beraz, Umarrek oraindik ere bildu zuen. Orduan, Ansar taldeko gizon bat etorri zen baraurik zegoena, eta jatera zihoan - baraua hausteko -, orduan bere familiak esan zuen; Itxaron, janaria berotuko dizugu. Orduan gizona lotara joan zen. Beraz, goizean, bertso bat errebelatu zitzaion sallallaahu 'alaihi wasallam gertakari honi buruz, bertsoak -esan nahi duena-: 'Zuei barau gauean zuen emazteak biltzea zilegi zaizue'. -QS. Albaqarah 187-.
Hadith
Imam Abu Dawud : 427
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي دَاوُدَ ح و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ الْمَسْعُودِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَأُحِيلَتْ الصَّلَاةُ ثَلَاثَةَ أَحْوَالٍ وَأُحِيلَ الصِّيَامُ ثَلَاثَةَ أَحْوَالٍ وَسَاقَ نَصْرٌ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ وَاقْتَصَّ ابْنُ الْمُثَنَّى مِنْهُ قِصَّةَ صَلَاتِهِمْ نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ قَطْ قَالَ الْحَالُ الثَّالِثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَصَلَّى يَعْنِي نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ ثَلَاثَةَ عَشَرَ شَهْرًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الْآيَةَ{ قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ }فَوَجَّهَهُ اللَّهُ تَعَالَى إِلَى الْكَعْبَةِ وَتَمَّ حَدِيثُهُ وَسَمَّى نَصْرٌ صَاحِبَ الرُّؤْيَا قَالَ فَجَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَقَالَ فِيهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ مَرَّتَيْنِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ مَرَّتَيْنِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ أَمْهَلَ هُنَيَّةً ثُمَّ قَامَ فَقَالَ مِثْلَهَا إِلَّا أَنَّهُ قَالَ زَادَ بَعْدَ مَا قَالَ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقِّنْهَا بِلَالًا فَأَذَّنَ بِهَا بِلَالٌو قَالَ فِي الصَّوْمِ قَالَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَصُومُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَيَصُومُ يَوْمَ عَاشُورَاءَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ كُتِبَ عَلَيْكُمْ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ إِلَى قَوْلِهِ طَعَامُ مِسْكِينٍ }فَمَنْ شَاءَ أَنْ يَصُومَ صَامَ وَمَنْ شَاءَ أَنْ يُفْطِرَ وَيُطْعِمَ كُلَّ يَوْمٍ مِسْكِينًا أَجْزَأَهُ ذَلِكَ وَهَذَا حَوْلٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ إِلَى أَيَّامٍ أُخَرَ }فَثَبَتَ الصِّيَامُ عَلَى مَنْ شَهِدَ الشَّهْرَ وَعَلَى الْمُسَافِرِ أَنْ يَقْضِيَ وَثَبَتَ الطَّعَامُ لِلشَّيْخِ الْكَبِيرِ وَالْعَجُوزِ اللَّذَيْنِ لَا يَسْتَطِيعَانِ الصَّوْمَ وَجَاءَ صِرْمَةُ وَقَدْ عَمِلَ يَوْمَهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
[Muhammad bin Al-Mutsannak] [Abu Dawud] Al-Hadith-etik esan digu. Eta [Nashr bin Al-Muhajirrek] [Yazid bin Harunek] [Al-Mas'udi]tik [Amru bin Murrah]tik [Ibn Abi Laila]tik [Mu'adz bin Jabbal]-etik esan digu; Otoitzaren ezarpena hiru aldiz aldatu da, eta barauaren ezarpena ere bai, eta gero Nashrrek Hadith hau luze jarraitzen du. Bitartean, Ibn Al-Mutsannak Baitul Maqdis-i begira egindako otoitzen istorioa bakarrik aipatu zuen. Dio; Otoitza egiteko hirugarren modua; Ala-ren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, Medinara iritsi zenean, Baitul Maqdis-i begira otoitz egin zuen hamahiru hilabetez, eta gero Ala Ta'alak bertso hau agerian utzi zuen - eta horrek esan nahi du -: 'Egia esan, askotan ikusten dugu zure aurpegia zerura begira, eta gero, hain zuzen ere, gustuko duzun Qiblara bideratuko zaitugu. Biratu zure aurpegia Meskita Handirantz. Eta non zauden ere, biratu aurpegia haren aldera'. -Al-Baqarah: 144-. Beraz, Allah Ta'alak Kaabarantz biratu zuen sallallaahu 'alaihi wasallam. Hau da Ibn Al-Mutsannak kontatutako haditha. Nashrrek ametsa izan zuen pertsonaren izena aipatu zuen, esan zuen; Orduan etorri zen Abdullah bin Zaid, Ansar taldeko gizon bat, bere hadithean esan zuen; Beraz, gizona Qiblara begira jarri zen eta esan zuen; Allahu Akbar, Allahu Akbar, Ez dago Ala beste jainkorik, Ez dago Ala beste jainkorik, Ez dago Muhammadar Rasulullah beste jainkorik, Ez dago Muhammadar Rasulullah beste jainkorik, Ez dago Ala beste jainkorik, Ez dago Ala beste jainkorik, han... Orduan, Nasr bin Muhajirrek barau egiteko aginduaren aldaketak aipatu zituen. Muadz bin Jabalek esan zuen; Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) hilean hiru egunez barau egiten zuela, eta Ashura egunean, orduan Allah Ta'alak bertso hau agerian utzi zuela -hau da-: 'Baraua derrigorrezkoa egin zaizue, zuen aurrekoentzat derrigorrezkoa zen bezala..., Bere Hitza arte: -hau da, pertsona pobre bati jaten ematea'. -Al-Baqarah: 183 184-. Beraz, barau egin nahi duenak, barau egin dezala, eta barau egin nahi ez duenak eta pertsona pobre bati egunero jaten eman nahi dionak, orduan nahikoa zaio. Eta hau da barauaren baldintzetako bat. Orduan Allah Ta'alak bertso hau agerian utzi zuela -hau da-: 'Ramadan hilabetea, Koranaren -hasiera- agerian utzi zen hilabetea..., Bere Hitza arte: beste egunetan'. -Al-Baqarah: 185-. Beraz, barauaren legezko xedapenak Ramadan hilabetea betetzen duten pertsonei aplikatzen zaizkie, bidaiatzen ari direnek, berriz, konpentsatu behar dute. Eta legeak guraso zaharrei eta pertsona ahulei barau egin ezin zieten behartsuei jaten emateko betebeharra ere zehazten zuen. Eta Shirmah ere etorri zen, egun osoan lan egin bazuen ere. Ondoren, Nashrrek Haditha aipatu zuen.
Hadith
Imam Abu Dawud : 428
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُبَارَكِ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ سِمَاكِ بْنِ عَطِيَّةَ ح و حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ جَمِيعًا عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَأُمِرَ بِلَالٌ أَنْ يَشْفَعَ الْأَذَانَ وَيُوتِرَ الْإِقَامَةَ زَادَ حَمَّادٌ فِي حَدِيثِهِ إِلَّا الْإِقَامَةَحَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ مِثْلَ حَدِيثِ وُهَيْبٍ قَالَ إِسْمَعِيلُ فَحَدَّثْتُ بِهِ أَيُّوبَ فَقَالَ إِلَّا الْإِقَامَةَ
[Sulaiman bin Harb] eta [Abdurrahman bin Al-Mubarak] esan diegu, biek esan dutela; Esan digu [Hammad] [Simak bin 'Athiyyah]-tik -beste bide batetik-, Eta esan digu [Musa bin Isma'il]-ek esan digula [Wuhaib] [Ayyub]-engandik [Abu Qilabah]-engandik [Anas]-engandik dena esan digula esan du; Bilali agindu zitzaion otoitzerako deiaren hitzak eta iqamat-en esaldi arraroak betetzeko. Hammadek bere hadith historian gaineratu zuen; Iqamat izan ezik. Esan digu [Humaid bin Mas'adah-ek] esan digula [Isma'il] [Khalid Al-Hadzdza`-tik] [Abu Qilabah]-engandik [Anas]-engandik, hala nola Wuhaibek kontatutako haditha, Isma'ilek esan zuen; Hadith hau Ayyubi esan nion, eta hark esan zuen; Iqamat izan ezik.
Hadith
Imam Abu Dawud : 429
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ يُحَدِّثُ عَنْ مُسْلِمٍ أَبِي الْمُثَنَّى عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَإِنَّمَا كَانَ الْأَذَانُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ وَالْإِقَامَةُ مَرَّةً مَرَّةً غَيْرَ أَنَّهُ يَقُولُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ فَإِذَا سَمِعْنَا الْإِقَامَةَ تَوَضَّأْنَا ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الصَّلَاةِقَالَ شُعْبَةُ لَمْ أَسْمَعْ مِنْ أَبِي جَعْفَرٍ غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ يَعْنِى الْعَقَدِيَّ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُؤَذِّنِ مَسْجِدِ الْعُرْيَانِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْمُثَنَّى مُؤَذِّنَ مَسْجِدِ الْأَكْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
[Muhammad bin Bashyarrek] esan digu [Muhammad bin Ja'farrek] [Syu'bahk] esan digu: [Abu Ja'farrek] [Muslim, Abu Al-Mutsannarengandik] [Ibn Umarrengandik] esan duela entzun dut: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en garaian otoitzerako deia bi aldiz zela, bi aldiz -bikoitia-, eta iqamat behin, behin -bakoitia-, berak bakarrik -muezzinak- esaten zuela -iqamat-ean zehar-; Qad qamatis shalaah qad qaamatis shalaah. Iqama entzuten dugunean, abluzioa egiten dugu eta gero otoitza egiten dugu. Shu'bahk esan zuen: Ez dut Ja'farrengandik beste hadithik entzun, hadith hau izan ezik. Esan digu [Muhammad bin Yahya bin Faris] esan digu [Abu 'Amir Al-'Aqadik, Abdul Malik bin Amruk] esan digu [Syu'bahk] [Abu Ja'far-ek, Al-Uryan meskitako muezdzina] esan duela; Entzun dut [Abu Al-Mutsanna-k, Al-Akbar meskitako muezdzina] esaten; Entzun dut [Ibn Umar], eta gero hadith hau aipatu du.
Hadith
Imam Abu Dawud : 430
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ قَالَأَرَادَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْأَذَانِ أَشْيَاءَ لَمْ يَصْنَعْ مِنْهَا شَيْئًا قَالَ فَأُرِيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ الْأَذَانَ فِي الْمَنَامِ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ أَلْقِهِ عَلَى بِلَالٍ فَأَلْقَاهُ عَلَيْهِ فَأَذَّنَ بِلَالٌ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَنَا رَأَيْتُهُ وَأَنَا كُنْتُ أُرِيدُهُ قَالَ فَأَقِمْ أَنْتَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو شَيْخٌ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُحَمَّدٍ قَالَ كَانَ جَدِّي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ يُحَدِّثُ بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَأَقَامَ جَدِّي
[Uthman bin Abi Syaibah-ek] esan zigun [Hammad bin Khalid-ek] esan zigun [Muhammad bin Amru-k] [Muhammad bin Abdullah-engandik] [bere osaba Abdullah bin Zaid-engandik] esan zuela; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek otoitzerako deiaren zigorra hainbat alternatibarekin zehaztu nahi zuen, baina azkenean ez zuen ezer egin. Hark - Muhammad bin Abdullah-ek - esan zuen; Orduan, Abdullah bin Zaidi otoitzerako deiaren hitzak erakutsi zizkioten amets batean, gero Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan zen eta bere ametsa kontatu zion. Beraz, esan zuen: 'Irakatsi Bilali'. Beraz, irakatsi egin zion eta Bilalek otoitzerako deia errezitatu zuen berarekin. Orduan, Abdullah-ek esan zuen: Amets batean ikusi nuen, eta errezitatu nahi dut. Beraz, esan zuen: 'Orduan, iqamat ahoskatzen dut'. [Ubaidullah bin Umar Al-Qawaririk] esan digu [Abdurrahman bin Mahdik] esan digu [Muhammad bin Amru] Medinako Ansarren artean dagoen xeik batek esan duela: Entzun diot [Abdullah bin Muhammad] esaten; [Nire aitona Abdullah bin Zaid]-ek haditha lafazh honekin kontatu zuen. Dioenez: Beraz, nire aitona-amonak otoitzerako deia egin zuen.
Hadith
Imam Abu Dawud : 431
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ غَانِمٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زِيَادٍ يَعْنِي الْأَفْرِيقِيَّ أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ نُعَيْمٍ الْحَضْرَمِيَّ أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ الْحَارِثِ الصُّدَائِيَّ قَالَلَمَّا كَانَ أَوَّلُ أَذَانِ الصُّبْحِ أَمَرَنِي يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذَّنْتُ فَجَعَلْتُ أَقُولُ أُقِيمُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَجَعَلَ يَنْظُرُ إِلَى نَاحِيَةِ الْمَشْرِقِ إِلَى الْفَجْرِ فَيَقُولُ لَا حَتَّى إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ نَزَلَ فَبَرَزَ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيَّ وَقَدْ تَلَاحَقَ أَصْحَابُهُ يَعْنِي فَتَوَضَّأَ فَأَرَادَ بِلَالٌ أَنْ يُقِيمَ فَقَالَ لَهُ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَخَا صُدَاءٍ هُوَ أَذَّنَ وَمَنْ أَذَّنَ فَهُوَ يُقِيمُ قَالَ فَأَقَمْتُ
[Abdullah bin Maslamah-k] esan digu [Abdullah bin Umar bin Ghanim-ek] [Abdurrahman bin Ziyad Al-Afriqi-rengandik] entzun duela [Ziyad bin Nu'aim Al-Hadlrami] entzun duela [Ziyad bin Al-Harits Ash-Shuda`iy] esan duela; Fajr otoitzerako deia lehen aldiz abestu zenean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zidan otoitzerako deitzeko, eta esan nuen. Orduan esan nuen: Iqamat esaten al dut orain, Allahren Mezularia? Beraz, ekialderantz begiratu zuen egunsentirantz, eta gero esan zuen: "Oraindik ez". Egunsentia irten arte, jaitsi eta abluzioa egin zuen, gero hurbildu zitzaidan, eta bere lagunek ere abluzioa egin zuten. Orduan Bilalek iqamat ahoskatu nahi izan zuen, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Shudako gure anaiek" otoitzerako deitu dute, eta otoitzerako deia egiten duena da iqamat egiten duena. Hark dio; Beraz, Iqamat esan nuen.
Hadith
Imam Abu Dawud : 432
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَبِي يَحْيَى عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُؤَذِّنُ يُغْفَرُ لَهُ مَدَى صَوْتِهِ وَيَشْهَدُ لَهُ كُلُّ رَطْبٍ وَيَابِسٍ وَشَاهِدُ الصَّلَاةِ يُكْتَبُ لَهُ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ صَلَاةً وَيُكَفَّرُ عَنْهُ مَا بَيْنَهُمَا
Esan digu [Hafsh bin Umar An-Namari]-k [Syu'bah] esan digula [Musa bin Abi Uthman]-engandik [Abu Yahya]-rengandik [Abu Hurairah radliallahu 'anhu]-rengandik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta-rengandik, esan zuela: 'Muezzina barkatzen zaio bere ahotsa entzuten den neurrian, eta izaki bizidun eta objektu bizigabe guztiak izango dira haren lekuko, eta otoitzera joaten direnek jarraitzen diote. Kongregazioak hogeita bost otoitzen saria erregistratu zion, eta bi otoitzen artean bere bekatuak kendu zizkion'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 433
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا نُودِيَ بِالصَّلَاةِ أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ وَلَهُ ضُرَاطٌ حَتَّى لَا يَسْمَعَ التَّأْذِينَ فَإِذَا قُضِيَ النِّدَاءُ أَقْبَلَ حَتَّى إِذَا ثُوِّبَ بِالصَّلَاةِ أَدْبَرَ حَتَّى إِذَا قُضِيَ التَّثْوِيبُ أَقْبَلَ حَتَّى يَخْطُرَ بَيْنَ الْمَرْءِ وَنَفْسِهِ وَيَقُولُ اذْكُرْ كَذَا اذْكُرْ كَذَا لِمَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ حَتَّى يَضِلَّ الرَّجُلُ أَنْ يَدْرِيَ كَمْ صَلَّى
[Malik]-engandik [Abu Az-Zinad]-engandik [Al-A'raj]-engandik [Abu Hurairah]-engandik esan digute [Al-Qa'nabi], Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuela: 'Otoitzerako deia - otoitzerako deia - egiten denean, deabrua atzera egiten du bere puzkerra botatzen duen bitartean, otoitzerako deiaren soinua entzun ez arte. Otoitzerako deia amaitutakoan, berriro etorri zen. Otoitz iqamah-a irakurri zenean, berriro bizkarra eman zuen, harik eta iqamah-a irakurri ondoren, berriro etorri zen arte, otoitz egiten ari ziren pertsonen bihotzak zeharkatu - asaldatu - eta esan zuen: Gogoratu hau, gogoratu hau!, otoitz egin aurretik gogoratzen ez zuen zerbait gogorarazten dio, pertsona oker egon arte eta zenbat rak'ah otoitz egin dituen ez dakien arte'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 434
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِمَامُ ضَامِنٌ وَالْمُؤَذِّنُ مُؤْتَمَنٌ اللَّهُمَّ أَرْشِدْ الْأَئِمَّةَ وَاغْفِرْ لِلْمُؤَذِّنِينَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ قَالَ نُبِّئْتُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ وَلَا أُرَانِي إِلَّا قَدْ سَمِعْتُهُ مِنْهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Esan digu [Ahmad bin Hanbal]-ek esan digu [Muhammad bin Fudlail-ek] esan digu [Al-A'masy-k] [gizon bat]gandik [Abu Salih-engandik] [Abu Hurairah-engandik] esan zuela; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Imamak bermatzen du -bere kongregazioaren otoitzen arduraduna da-, muezzina, berriz, fidagarria den norbait da. O Ala, gidatu imamak eta barkatu muezzinei. Esan digu [Al-Hasan bin Ali-k] esan digu [Ibn Numair-ek] [Al-A'masy-tik] esan zuela; [Abu Salih-rengandik] [jakinarazi zidaten] esan zuen; Eta ez nuen suposatu berarengandik [Abu Hurairah-rengandik] entzun ezean, esan zuen; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek goian bezala esan zuen.
Hadith
Imam Abu Dawud : 435
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ قَالَتْكَانَ بَيْتِي مِنْ أَطْوَلِ بَيْتٍ حَوْلَ الْمَسْجِدِ وَكَانَ بِلَالٌ يُؤَذِّنُ عَلَيْهِ الْفَجْرَ فَيَأْتِي بِسَحَرٍ فَيَجْلِسُ عَلَى الْبَيْتِ يَنْظُرُ إِلَى الْفَجْرِ فَإِذَا رَآهُ تَمَطَّى ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَحْمَدُكَ وَأَسْتَعِينُكَ عَلَى قُرَيْشٍ أَنْ يُقِيمُوا دِينَكَ قَالَتْ ثُمَّ يُؤَذِّنُ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُهُ كَانَ تَرَكَهَا لَيْلَةً وَاحِدَةً تَعْنِي هَذِهِ الْكَلِمَاتِ
Esan digu [Ahmad bin Muhammad bin Ayyub-ek] esan digu [Ibrahim bin Sa'd-ek] [Muhammad bin Ishaq-ek] [Muhammad bin Ja'far bin Az-Zubair-ek] [Urwah bin Az-Zubair-ek] [Banu Najjar-eko emakume batek] esan zuela: Nire etxea meskitaren inguruko etxeen artean altuena da, eta Bilalek goizeko otoitzerako deia egin zuen gainean, egunsentian etorri eta etxearen gainean eseri zen egunsentia ikusteko, ikusi zuenean, luzatu egin zen eta esan zuen: Ene Ala, benetan goraipatzen zaitut eta laguntza eskatzen dizut Quraysh-entzat, Zure erlijioa mantentzeko. Emakumeak esan zuen: Orduan Bilalek otoitzerako deia egin zuen. Esan zuen: Ala izenean, ez dut Bilal beragandik alde egiten ikusi gau bakar batean ere, hots, otoitzerako deiaren hitz hauek.
Hadith
Imam Abu Dawud : 436
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ يَعْنِي ابْنَ الرَّبِيعِ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ جَمِيعًا عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ وَهُوَ فِي قُبَّةٍ حَمْرَاءَ مِنْ أَدَمٍ فَخَرَجَ بِلَالٌ فَأَذَّنَ فَكُنْتُ أَتَتَبَّعُ فَمَهُ هَاهُنَا وَهَاهُنَا قَالَ ثُمَّ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ بُرُودٌ يَمَانِيَةٌ قِطْرِيٌّ وَقَالَ مُوسَى قَالَ رَأَيْتُ بِلَالًا خَرَجَ إِلَى الْأَبْطَحِ فَأَذَّنَ فَلَمَّا بَلَغَ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ لَوَى عُنُقَهُ يَمِينًا وَشِمَالًا وَلَمْ يَسْتَدِرْ ثُمَّ دَخَلَ فَأَخْرَجَ الْعَنَزَةَ وَسَاقَ حَدِيثَهُ
[Musa bin Isma'il]-ek esan zigun Al-Hadith. Eta [Muhammad bin Sulaiman Al-Anbari]-ek [Sufyan]-engandik ['Aun bin Abi Juhaifah-rengandik] [Bere aita]-rengandik dena kontatu zigun [Waki'-k] esan zigun: Behin Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam bisitatu nuen Mekan, eta larruzko Qubah gorri batekin zegoen, orduan Bilal atera zen, gero otoitzerako deia egin zuen, eta nik bere ahoa eskuinera eta ezkerrera biratzen ikusten nuen bitartean. Abu Juhaifah-k esan zuen: Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam atera zen arropa gorriak jantzita, hots, Qitr-ez egindako Yemengo oihal marradun batekin - oihal hau normalean gorputzaren inguruan biltzen da -. Moisesek esan zuen: Behin Bilal Abthahera irteten ikusi nuen, eta gero otoitzerako deia egiten. "Hayya 'alash salaah, hayya 'alal falah" hitzetara iritsi zenean, lepoa eskuinera eta ezkerrera biratu zuen, eta ez zen buelta eman, gero bere etxera sartu eta makila batekin atera zen. Orduan, Musak hadith osoa aipatu zuen.
Hadith
Imam Abu Dawud : 437
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ زَيْدٍ الْعَمِّيِّ عَنْ أَبِي إِيَاسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُرَدُّ الدُّعَاءُ بَيْنَ الْأَذَانِ وَالْإِقَامَةِ
[Muhammad bin Kathir]-ek [Sufyan]-ek [Zaid Al-'Ammi]-k [Abu Iyas]-ek [Anas bin Malik]-ek esan zigun: Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Otoitzerako deiaren eta iqamah-aren arteko otoitzik ez da ukatuko'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 438
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا سَمِعْتُمْ النِّدَاءَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ الْمُؤَذِّنُ
[Abdullah bin Maslamah Al-Qa'nabik] esan digu [Malik]-ek [Ibnu Shihab]-ek ['Atha` bin Yazid Al-Laitsi]-ek [Abu Sa'id Al-Khudri]-k esan duela: "Otoitzerako deia entzuten duzunean, esan muezzina esaten duen bezala".
Hadith
Imam Abu Dawud : 439
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ وَحَيْوَةَ وَسَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ عَنْ كَعْبِ بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِأَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا سَمِعْتُمْ الْمُؤَذِّنَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ ثُمَّ صَلُّوا عَلَيَّ فَإِنَّهُ مَنْ صَلَّى عَلَيَّ صَلَاةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ بِهَا عَشْرًا ثُمَّ سَلُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لِي الْوَسِيلَةَ فَإِنَّهَا مَنْزِلَةٌ فِي الْجَنَّةِ لَا تَنْبَغِي إِلَّا لِعَبْدٍ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ تَعَالَى وَأَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَنَا هُوَ فَمَنْ سَأَلَ اللَّهَ لِي الْوَسِيلَةَ حَلَّتْ عَلَيْهِ الشَّفَاعَةُ
Esan digu [Muhammad bin Salamah]-ek [Ibn Wuhaib-ek] [Ibn Lahi'ah] eta [Haiwah]-engandik eta [Sa'id bin Abi Ayyub-ek] [Ka'b bin Alqamah]-engandik [Abdurrahman bin Jubair]-engandik [Abdullah bin Amru bin Al-'Ash]-engandik, behin Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esaten entzun zuela: 'Muezzina otoitzerako deia egiten entzuten duzunean, esan berak esaten duena, eta gero irakurri otoitza niretzat, izan ere, niretzat behin otoitza errezitatzen duenari, Ala-k hamar otoitz emango dizkio - grazia -, eta gero eskatuko dio Ala Azza wa Jalla Washilah - posizio altua - niretzat. Washilah zeruko posizio altua baita, eta ez da egokia Ala Ta'alaren zerbitzarien artean dagoen norbaitentzat izan ezik, eta espero dut ni izatea hori beteko duena. Ala-ri niretzat wasilah eskatzen dionak, ziur aski bitartekaritza jasoko du.
Hadith
Imam Abu Dawud : 440
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ وَمُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ حُيَيٍّ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَعْنِي الْحُبُلِيَّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍوأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْمُؤَذِّنِينَ يَفْضُلُونَنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْ كَمَا يَقُولُونَ فَإِذَا انْتَهَيْتَ فَسَلْ تُعْطَهْ
Guri [Ibn As-Sarj-ek] eta [Muhammad bin Salamah-ek] esan digute: [Ibnu Wahbek] [Huyay-k] [Abu Abdirrahman Al-Hubuli-k] [Abdulllah bin Amru-k] esan digu, gizon batek esan zuela: Allahren Mezularia, egia esan, muezzinek nagusitasuna dute guregan. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuen: 'Esan haiek esaten dutena. Amaitutakoan, eskatu Allahri, ziur aski - zure eskaera - emango dizu'.
